ไซด์ไลน์ที่รัก

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 7 : บททดสอบ!!!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 7

มาดามไอรดาพาทุกๆ คนเข้ามาในห้องรับรองแขกเธอเรียกให้พิมพ์ ลภัสเข้าไปนั่งใกล้ๆ แล้วนั่งพินิจพิเคราะห์ กิริยาท่าทาง การวางตัวของพิมพ์ ลภัส  มาดามไอรดาขอคุยเป็นการส่วนตัวกับหญิงสาว บาสเตียนเลยต้องออกมาเดินวกไป วนมาอยู่หน้าห้องเขามองเข้าไปภายในห้องอย่างกระวนกระวายใจ

ภายในห้องรับรองแขก มาดามไอรดา สังเกตกิริยาท่าทางของพิมพ์ ลภัสแทบจะทุกกระเบียดนิ้ว เธอถามหญิงสาวไปถึงครอบครัวและความเป็นอยู่ พิมพ์ ลภัส ก็ไม่ได้ปิดบังแม้แต่น้อย เธอเล่าเรื่องทุกอย่างให้มาดามไอรดาฟังจนหมด

“แม่ไม่คิดที่จะรังเกียจหนูหรอกนะ พิมพ์ ลภัส แม่ก็เป็นหญิงไทยที่มาต่างบ้านต่างเมือง หางานทำสู้ชีวิตคนหนึ่งเหมือนกัน แม่ชื่นชมหนูด้วยซ้ำที่รู้จักความกตัญญูต่อน้าสาวที่เลี้ยงหนูมา ในเมื่อ คิม บาสเตียน เขาตกลงที่จะเลือกหนูแล้ว แม่ก็ยินดีต้อนรับหนูเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราจ้ะ ยินดีต้อนรับนะจ๊ะ ลูกสาวแม่” มาดามไอรดา กอด พิมพ์ ลภัส เพื่อเป็นการต้อนรับเธอเข้าสู่ครอบครัว

พิมพ์ ลภัส เข้าไปก้มกราบงามๆ ที่ตักของมาดามไอรดา เธอเอาความเป็นไทยเข้ายึดใจของมาดามไอรดาไว้ได้ มาดามไอรดายังสอบถามเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับเมืองไทย พิมพ์ ลภัสก็เล่าเรื่องราวในปัจจุบันให้ท่านฟัง แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะระวังกิริยามารยาท จนมาดามไอรดานึกชื่นชม ทั้งสองคนคุยกันสักพักใหญ่ๆ ก็พากันเดินออกมา

บาสเตียนที่เดินกระวนกระวายพอเห็นมาดามไอรดากับหญิงคนรักเดินออกมาก็รีบเดินเข้าไปสวมกอดมารดา และสอบถามทันที

“เป็นไงครับมาดาม ผ่านมั๊ยครับ”

“อืม.. แม่ขอดูไปเรื่อยๆ ก่อนนะจ๊ะ ตอนนี้ลูกพาน้องไปพักก่อนเถอจ้ะ หนูพิมจ๊ะ อย่าลืมเรื่องที่เราตกลงกันไว้นะจ๊ะ”

“ค่ะ มาดาม” พิมพ์ ลภัสก้มศีรษะให้มาดามไอรดาเล็กน้อยแล้วจึงเดินคู่ไปกับบาสเตียน  มาดามไอรดายืนยิ้มมองตามหลังทั้งสองคนไป

พอเข้ามาในห้องนอนชั้นบนบาสเตียนรีบดึงตัวพิมพ์ ลภัสมาถามทันที “พิม มาดามว่ายังไงบ้างแล้วเมื่อกี้ที่ตกลงกันไว้เรื่องอะไรเหรอ คุณบอกผมหน่อยสิ”

“คุณอยากจะรู้เหรอคะ”

“อืม อยากสิ บอกผมหน่อยนะที่รัก”

“ก็ได้ค่ะ มาดามก็ถามเรื่องของฉันทั้งหมด ทั้งเรื่องความเป็นอยู่ เรื่องครอบครัวของฉัน และทุกๆ อย่างที่ทำให้ฉันกับคุณได้มาเจอกัน”

“แล้วคุณก็เล่าหมด...”

“ค่ะ ฉันเล่าเรื่องทุกอย่างให้ท่านฟังจนหมด ไม่มีปิดบัง ฉันไม่ชอบการโกหก มันเหมือนไม่จริงใจต่อกันค่ะ”

“โอ... ที่รักเรื่องบางอย่างคุณก็น่าจะปิดบังไว้บ้างก็ได้นะ เช่นเรื่องที่คุณทำงานไซด์ไลน์

“อ้าว...เหรอ ฉันบอกท่านไปแล้ว ท่านก็ไม่เห็นว่าอะไรนี่คะ”

“อืม... ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้วคงแก้ไขอะไรไม่ทัน แล้วสรุปว่ามาดามยอมรับคุณมั๊ยพิม” บาสเตียนนั่งจ้องหน้าหญิงสาวรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

“มาดามบอกว่า...”

“เอ้า! พูดสักที่สิ อย่าเงียบนานผมรอลุ้นอยู่”

“มาดามบอกว่า... แม่ยินดีต้อนรับหนูพิมเข้าร่วมครอบครัวของเราจ้ะ”

“เยส!! โฮ! ขอบคุณพระเจ้า ผมดีใจที่สุดเลยพิม ...จุ๊บๆๆ...”

“ค่ะ ฉันก็ดีใจค่ะที่ผ่านด่านแรกไปได้”

“ห๊า! อะไรนะด่านแรกเหรอ หมายความว่ายังไงกัน”

“ก็ข้อตกลงของมาดามยังไงล่ะคะ”

“แล้วข้อตกลงของมาดามคืออะไรล่ะ ไหนคุณลองบอกมาซิ”

“ต่อไปนี้ฉันจะต้องตื่นแต่เช้าแล้วลงไปช่วยมาดามจัดการเรื่องอาหาร และดูแลงานในบ้านทุกๆ อย่าง  และยังต้อง ฝึกมารยาทการเข้าสังคมของคนที่นี่ แต่อันหลังนี่ฉันไม่กลัวหรอกนะ เพราะฉันพอมีพื้นฐานมาบ้างจากการฝึกงานที่ผ่านๆ มา และฉันจะต้องเรียนรู้ทุกๆ อย่างจากมาดามเป็นเวลา 1 เดือนเต็มๆ เมื่อครบกำหนดท่านก็จะประเมินผลฉันอีกครั้ง ถ้าฉันผ่าน การแต่งงานระหว่างฉันกับคุณก็จะเกิดขึ้น แต่ถ้าฉันไม่ผ่านทุกอย่างก็จบ ก็มีแค่นี้แหละ ข้อตกลงของมาดาม”

“1 เดือน คุณจะต้องอยู่ที่ริโอ1เดือนเลยเหรอ แล้วผมจะทำไงล่ะ อาทิตย์หน้าผมจะต้องไปฮัมบูร์กอีกครั้ง ไปตั้งสามวัน ขาดใจตายพอดี เดี๋ยวผมไปขอมาดามดีกว่า คุณจะได้ไปกับผม”

“ไม่ค่ะ ฉันจะอยู่รับการฝึกจากมาดาม คุณไปคนเดียวเถอะ แค่สามวันไม่ตายหรอกน่า”

“ยังไม่ทันไร เริ่มเข้าข้างมาดามซะละ แล้วถ้าอยู่ต่อไปคุณจะติดนิสัยมาดามมั๊ยเนี่ยะ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ผมคงต้องอ่วมแน่ๆ เลย”

“เอ่อคุณแล้วพ่อของคุณล่ะ ฉันยังไม่เจอท่านเลย”

“ดอนน่ะเหรอ ตอนนี้ท่านอยู่ที่ดูไบกับน้องสาวของผม พวกเขาเพิ่งไปเมื่อวานนี้เอง ไปตกลงธุรกิจน่ะ ก็คงอีกสามสี่วันก็น่าจะกลับมามั๊ง คุณไม่ต้องกลัวไปหรอกนะ ดอนถึงจะหน้าดุไปหน่อย เสียงดังไปบ้าง แต่ท่านเป็นคนใจดีมาก มาดามยังน่ากลัวกว่าอีก ส่วนน้องสาวผมก็ไม่ใช่ปัญหา เธอเฟรนลี่กับทุกคนเสมอ”

“อืม... ค่ะ”

“ฉันไปอาบน้ำก่อนดีกว่า รู้สึกเมื่อยๆ จะได้นอนพักทีเดียวเลย” พิมพ์ ลภัสลุกเดินเข้าไปในห้องน้ำ

“รอผมด้วยสิ พิม ผมอาบด้วย จะได้นอนพร้อมกัน” บาสเตียนรีบเดินตามและผลักประตูห้องน้ำเข้าไป พิมพ์ ลภัส เอามือดันประตูเอาไว้ไม่ให้เขาเข้ามา แต่บาสเตียนก็ใช้แรงที่มีมากกว่าผลักเข้าไปจนได้ การอาบน้ำครั้งนี้ก็เลยใช้เวลานานเป็นพิเศษ

บาสเตียนอุ้มพิมพ์ ลภัสที่มีเพียงชุดคลุมพันกายเท่านั้นมาวางที่เตียงกว้าง เขานอนกอดเธอเอาไว้ พิมพ์ ลภัส พยายามที่จะดิ้นรน

“คุณคิม ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

“ไม่ปล่อย นอนแบบนี้แหละ นี่ก็ปิดมิดชิดจนมองไม่เห็นอยู่แล้ว ยังจะใส่อะไรอีก ป่ะ นอนๆ”

“แต่...”

“ถ้าเธอลุกขึ้น ฉันจะต่อทันที เมื่อกี๊ฉันยังไม่อิ่ม อ่ะ ว่าไงจะนอนชุดนี้หรือว่าจะเปลี่ยน หืม... จุ๊บ” บาสเตียน กดจูบที่หลังนวลเนียนของเธอ จน พิมพ์ ลภัสขนลุกชัน

“นอนก็ได้ ชิคนเอาแต่ใจ” พิมพ์ ลภัสค้อนควับให้เขา แล้วหันหลังให้และหลับตาลงทันที บาสเตียนรีบนอนซ้อนหลัง พิมพ์ ลภัส แล้วกอดเธอเอาไว้ แนบอกแกร่งทันที

พอช่วงเย็นบาสเตียนพาพิมพ์ ลภัส ลงมาทานอาหาร พร้อมๆ กับมาดาม มาดามไอรดาแนะนำพิมพ์ ลภัสให้คนรับใช้ในบ้านรู้จักในฐานะลูกสะใภ้ และให้ทุกๆ คนปฏิบัติต่อเธอเหมือปฏิบัติกับบาสเตียน

เมื่อทานมื้อค่ำเสร็จ ทุกๆ คนก็มานั่งคุยกันต่อที่ห้องนั่งเล่น ถามสารทุกข์สุกดิบกันจนเมื่อได้เวลาก็แยกย้ายกันเข้านอน บาสเตียนเห็นว่าพิมพ์ ลภัสยังไม่ง่วง เขาเลยพาเธอเดินเล่นที่สนาม ทั้งสองคนเดินเล่นหยอกกันบ้างตามประสาคู่รักใหม่ๆ มาดามไอรดายืนมองอยู่ที่ระเบียนห้องนอนของตนเอง เธอยืนยิ้มโล่งใจที่ลูกชายของเธอมีคู่กับเขาซะที เธออยากจะอุ้มหลานจะแย่อยู่แล้ว แต่ว่าเธออยากทดสอบว่าที่สะใภ้ซะหน่อย ว่าจะครบเครื่องสมกับที่ลูกชายของเธอรักนักรักหนารึเปล่า มาดามไอรดายืนมองทั้งสองคนอยู่สักพักแล้วก็เข้านอน

“คุณ ฉันว่าเราไปนอนกันเถอะนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าด้วย ฉันไม่อยากโดนมาดามดุตั้งแต่วันแรก”

“อืม... โอเคจ้ะ” บาสเตียนพาพิมพ์ ลภัสเดินกลับเข้าคฤหาสน์แล้วตรงไปที่ห้องนอน พิมพ์ ลภัส เข้าไปล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วมานอนที่เตียงกว้าง บาสเตียนรีบตามเธอมาติดๆ เขามานอนข้างๆ กายเธอ และพยายามปลุกเร้าอารมณ์ของเมีย พิมพ์ ลภัส เลยหันไปแหวะใส่เขา

“คุณคิม ฉันง่วงแล้ว และพรุ่งนี้ฉันต้องตื่นเช้าด้วย หยุดรังแกฉันได้แล้ว ฉันง่วง!

“น่า...นะ สักหน่อย ผมรักคุณนะพิม นะ สักหน่อยนะ พิม พิมครับ สักหน่อยนะ ไม่งั้นผมคงนอนไม่หลับแน่ๆ เลย พิม นะครับนะ มาสักหน่อยเร็ว เดี๋ยวจะดึก เร็วๆ ซิที่รัก” บาสเตียนพยายามตื้อ และถอดเสื้อผ้าของพิมพ์ ลภัสออกจนหมด จนเธอต้องยอมตามใจเขา จนเพลียหลับไปในที่สุด บาสเตียนอิ่มเอมเป็นที่สุด เขานอนกอดเธอเอาไว้แนบแน่นจนรุ่งสาง

พิมพ์ ลภัส ลืมตาขึ้นแล้วรีบจะลุกไปอาบน้ำ แต่เธอก็ต้องโดนบาสเตียนฉุดดึงเอาไว้

 “พิมจะรีบตื่นไปไหน นอนต่อเถอะ ยังไม่เช้าดีเลย มานอนอีกสักหน่อยนะที่รัก” บาสเตียนกอดรั้งตัวเธอเอาไว้ แล้วเอาหน้าแนบไปกับแผ่นหลังนวลเนียนของเธอ

“คุณคิม ปล่อยพิมเลยค่ะ เดี๋ยวสายพิมไม่อยากโดนมาดามดุ ปล่อย! พิมพ์ ลภัส ออกแรงผลักบาสเตียนแรงๆ จนตัวเธอหลุดจากอ้อมกอดของเขา พิมพ์ ลภัส จึงรีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัว บาสเตียนลุกขึ้นมานั่งหน้ายับอยู่บนเตียง เขาส่งสายตาเคืองๆ ไปให้คนรักที่ดูท่าจะไม่สนใจเขาสักนิด จนต้องรีบลุกขึ้นเดินไปคว้าตัวเธอมากอดเอาไว้แล้วหอมแรงๆ ที่แก้มนวล เขากอดเธอเอาไว้แนบแน่น จนพิมพ์ ลภัสต้องผลักอกแกร่งของเขาอย่างแรง  แต่เขาก็ยังแกล้งกอดรัดเธอจากด้านหลัง แล้วกดจูบที่แผ่นหลังกว้างของเธอซ้ำๆ จุ๊บๆ

 “คุณคิมปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! ฉันจะสายก็เพราะคุณนี่แหละ! ปล่อย!

“พิมผมรักพิมนะ พิม...คุณไม่รักผมแล้วเหรอหืม...” บาสเตียนยังคงกอดรั้งเธอเอาไว้แน่น และกดจูบซ้ำๆ ไปทั่วๆ

“มันใช่เวลามั๊ย ฉันบอกให้ปล่อย! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคุณคิม! พิมพ์ ลภัส ออกแรงฮึด  จนหลุดจากอ้อมกอดของเขา เธอรีบเดินลงข้างล่างไปทันที บาสเตียนยืนมองตามหลังเธอ เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุข

มาดามไอรดาเดินออกมาจากห้อง เธอได้ยินเสียงของ พิมพ์ ลภัส อย่างชัดเจน เธอมองหน้าของลูกชายตัวแสบที่ยืนยิ้มกว้างชอบใจที่แกล้งเมียได้ จึงแกล้งดุ แล้วเอามือชี้หน้าลูกชายเธอ “เดี๊ยะเถอะนะ...เราน่ะ”

บาสเตียนยิ้มแบบเขินๆ แล้วรีบปิดประตูห้อง กระโดดไปนอนต่อบนเตียงกว้างทันที เขานอนกลิ้งตัวไปมาฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุข

พิมพ์ ลภัสลงไปช่วยมาดามไอรดา เตรียมตรงโน้น ตรงนี้ จนทุกอย่างเรียบร้อย อาหารเสร็จทัน เวลาพอดีเป๊ะ  เธอดูแลให้เด็กรับใช้จัดโต๊ะอาหารจนเสร็จ แล้วกำลังจะเดินกลับเข้าไปในครัว เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยอีกครั้ง แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อโดนบาสเตียนสวมกอดจากทางข้างหลัง เขาหอกแก้มนวลแรงๆ สองสามครั้ง จนพิมพ์ ลภัสหน้าเริ่มเห่อแดง เพราะเด็กรับใช้ส่งยิ้มมาให้เธอ

“คิดถึงจัง คุณคิดถึงผมมั๊ย หืม... จุ๊บๆ ชื่นใจ” บาสเตียนยังคงกอดเธอแล้วเอาหน้าแนบกับใบหน้าเธอ

“คิดถึงอะไรกัน เพิ่งห่างกั้นเมื่อกี๊นี้ คุณปล่อยฉันก่อนค่ะ คุณนั่งรอฉันก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันมาค่ะ”

“ไม่เอาอ่ะนั่งอยู่ด้วยกันนี่แหละ ให้เด็กทำก็ได้คุณไม่ต้องทำเองหรอก”

“คุณนี่ตัวอุปสรรค์ของฉันจริงๆ เลย ปล่อยก่อนค่ะแป๊บเดียวเองเดี๋ยวฉันมาค่ะ”

“อย่าแกล้งน้องสิจ๊ะคิม เดี๋ยวเถอนะเราเนี่ยะ”

“ก็ผมรักของผมนี่ครับมาดาม”

“มันเกินงามจ้ะ ปล่อยน้องได้แล้ว หนูพิมไม่ต้องเข้าไปในครัวแล้วนะจ๊ะ มานั่งทานกันเถอะจ้ะ”

“ค่ะมาดาม”

“คิม วันนี้ลูกเข้าบริษัทรึเปล่าจ๊ะ”

“ครับ มาดาม ผมว่าจะเข้าไปดูงานซักหน่อย ไม่ได้มาซะนาน ไม่รู้ว่า อเลสซานดร้าทำร้ายบริษัทของผมยังไงบ้าง”

“ว่าน้อง อเลสซานดร้า เขาทุ่มเทให้กับบริษัทของลูกเต็มที่ นี่ก็ลงทุนไปดูไบด้วยตัวเองเลยนะ กลัวว่าเรื่องจะไม่สำเร็จ”

“อืม... เหรอครับ งั้นผมคงต้องไปชื่นชมผลงานของอเลสซานดร้าสักหน่อย ว่าจะสมกับที่มาดามพูดรึเปล่า”

“สมราคาแน่นอนจ้ะ”

“มาดามครับ ผมไปก่อนนะครับ ไปนะจ๊ะที่รัก จุ๊บๆ” บาสเตียนหันไปกดจูบที่ริมฝีปากของ พิมพ์ ลภัส และจูบซ้ำๆ ที่แก้มนวลทั้งสองข้าง แล้วถึงลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินไปที่รถ พิมพ์ ลภัส ที่ไม่ทันตั้งตัวเมื่อโดนบาสเตียนระดมจูบต่อหน้ามาดามและเด็กรับใช้ ก็อายจนต้องก้มหน้าทานอาหาร

“จ้ะ แน๊ะ!... คิม บาสเตียน เดี๋ยวเถอะนะ” มาดามไอรดาร้องปรามลูกชาย ที่ชอบทำอะไรตามอำเภอใจ จนคนโดนกระทำอายจนจะมุดใต้โต๊ะอยู่แล้ว

พิมพ์ ลภัส ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่ที่ เมืองริโอ เด จาเนโร กับมาดามไอรดา ส่วนบาสเตียนก็ บินไปโน่นที นี่ที แต่เมื่อเสร็จงานก็ต้องรีบบินกลับทันที เพราะทนคิดถึงเมียไม่ไหว ส่วนอเลสซานดร้าน้องสาวของเขาก็กลายมาเป็นเพื่อนซี้กับว่าที่พี่สะใภ้ ดอนริคาร์โด้ ก็ยินดีต้อนรับเธอ เรื่องทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย เหตุการณ์ผ่านไปจนจะครบ 1 เดือนอยู่แล้วว  จนกระทั่งช่วงบ่ายกว่าๆ ของวันหนึ่ง

พิมพ์ ลภัส กำลังนั่งจัดแจกันดอกไม้ อยู่ที่โต๊ะสนามหญ้าข้างบ้านอย่างเพลิดเพลิน

“เธอมาที่นี่ได้ยังไง พี่คิมพาเธอมาใช่มั๊ย แล้วอาศัยอยู่ในฐานะอะไร” เจ้าของเสียงแหลม แหวะใส่พิมพ์ ลภัส

พิมพ์ ลภัสเงยหน้าขึ้นมองดูร่างระหงตรงหน้าแล้วก็ยิ้มออกมา “อ่อ คุณนั่นเอง ไม่ได้เจอกันนานนะคะ เป็นยังไงบ้างคะคุณสบายดีรึเปล่า”

“ไม่ต้องมาสนใจเรื่องของฉัน ตอบฉันมาซิว่าเธอมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร”

“แล้วคุณคิดว่าคุณคิมจะให้ฉันอยู่ในฐานะอะไรล่ะคะ ฉันว่าฉันไม่ต้องบอกคุณก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้วนะ คุณจีน่า”

“พี่คิมเขาเป็นคนรักของฉัน แกกลับประเทศของแกไปได้แล้ว อย่ามาสะเออะทำตัวทัดเทียมฉัน ฉันจะบอกมาดามว่าแกใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อพี่คิม ให้หลงจนโงหัวไม่ขึ้น”

“เชิญค่ะ ฉันว่ามาดามท่านรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ท่านคงไม่เชื่อเรื่องหลอกเด็กของคุณหรอกค่ะ”

“มันจะมากไปแล้วนะ กล้าดียังไงถึงได้มาต่อปากต่อคำกับฉัน แกรู้มั๊ยว่าฉันเป็นใคร”

“คุณก็เป็นเพื่อนของอเลสซานดร้า น้องสาวของคุณคิมยังไงล่ะคะ แต่ถ้านอกจากนั้น ฉันไม่รู้ค่ะ เพราะฉันไม่ชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้าน หวังว่าคุณคงจะเข้าใจนะคะ”

“แก!มันจะมากไปแล้วนะ นัง...” จีน่า เดินเข้าไปปัดเอาดอกไม้และแจกันที่อยู่บนโต๊ะร่วงหล่นลงพื้น แล้วเดินง้างมือจะเข้าหาพิมพ์ ลภัส แต่แล้วก็ต้องหยุดชะงัก...

หยุดเดี๋ยวนี้นะจีน่า.... อย่าได้แตะต้องเมียฉัน! แล้วใครอนุญาตให้เธอเข้ามาถึงในนี้ได้ มารยาทผู้ดีของเธอหายไปไหนหมด ถ้าเธอมาหาอเลสซานดร้า ตอนนี้อยู่ที่ห้องนั่งเล่นกับมาดาม” บาสเตียนตะวาดใส่จีน่าเสียงเข้ม เขาเดินเข้ามาเห็นจีน่า จะเข้าไปทำร้ายเมียรักของเขาพอดี เลยรีบก้าวเท้ามาห้ามปรามไว้ แล้วเดินเข้ามาโอบกอด พิมพ์ ลภัส ต่อหน้าของจีน่า

“พี่คิม... จีน่า...” จีน่าหันมามองต้นเหตุของเสียงเข้ม เธอยืนนิ่ง รีบเอามือลงทันที

“ไปได้แล้ว และอย่ามายุ่งกับเมียฉันอีก ไม่งั้นจะมาว่าฉันใจร้ายไม่ได้นะ” บาสเตียนสั่งเสียงเข้ม แล้วหันไปสนใจ พิมพ์ ลภัสแทน

“พี่คิมใจร้ายยย” จีน่าร้องต่อว่าเขา แล้วรีบเดินออกไป

“พิมคุณเป็นยังไงบ้าง จีน่าทำอะไรคุณรึเปล่า” บาสเตียนตรวจดูตามร่างกายของคนรัก ด้วยความเป็นห่วง นี่ถ้าเขามาช้า เธอคงโดนจีน่าทำร้ายไปแล้ว

“ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ คุณจีน่ายังไม่ทันได้ทำอะไร คุณก็เข้ามาซะก่อน”

“ไม่เป็นไรนะ ที่รักของผม เดี๋ยวผมจะจัดการเธอเอง มาผมช่วยคุณเก็บเอง” บาสเตียนกอดปลอบเธอ แล้วช่วยเธอเก็บดอกไม้ที่ร่วงหล่นบนพื้นจนเสร็จ

 “อย่าคิดว่าจีน่าจะยอมแพ้นะคะพี่คิม พี่คิมจะต้องเป็นของจีน่าคนเดียวเท่านั้น ฮึ!” จีน่าหยุดยืนหันกลับไปมองคนทั้งคู่เธอพึมพำออกมาอย่างอาฆาต แล้วจึงรีบก้าวเดินไปที่รถที่จอดอยู่ และขับออกไปอย่างรวดเร็ว

“ใครมากันคะพี่คิม อเลซซานดร้าเห็นหลังไวๆ เหมือนกับจีน่าเลย” อเลสซานดร้า เดินออกมาจากห้องนั่งเล่นพอดี เลยทันเห็นร่างระหงเดินไปขึ้นรถไกลๆ

“อืม ก็นั่นแหละ ช่วยปรามเพื่อนเราหน่อยนะ อเลสซานดร้า ว่าอย่ามายุ่งกับครอบครัวของพี่ อย่าให้พี่เหลืออด และจะมาว่าพี่ใจร้ายไม่ได้นะ” บาสเตียนสั่งน้องสาวเสียงเข้ม

“ค่ะ พี่คิม” อเลสซานดร้าเดินกลับเข้ามาในคฤหาสน์ เธอกดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรศัพท์ หาแซมมี่เพื่อนรักเธอทันที

“แซมมี่ ฉันมีเรื่องที่อยากให้เธอช่วยหน่อย เดี๋ยวอีก 20 นาทีเจอกันที่เดิมนะ โอเค...บาย”

อเลสซานดร้ากำลังเล่าเรื่องให้แซมมี่เพื่อนรักฟัง “เอาอีกแล้วเหรอ ฉันล่ะเบื่อยัยจีน่าจริงๆ รู้ว่าเขาไม่รักก็ยังไปตามตื้อเขาอยู่ได้ แล้วไอ้ที่เขารักก็ไม่รักเขา ฉันว่าเรื่องนี้ควรบอกมาดามนะ เวลาที่พี่ชายเธอไม่อยู่ มาดามจะได้ช่วยพี่สะใภ้ของเธอไว้ได้ ยัยจีน่าน่ะมันกัดไม่ปล่อยแน่ ฉันรู้จักมันดี เรื่องนี้มาดามเท่านั้นแหละที่จะช่วยได้” แซมมี่ออกความเห็นซึ่งอเลสซานดร้าก็เห็นด้วย

“ฉันก็คิดเหมือนเธอนะแซมมี่ มาดามเท่านั้นที่จะช่วยได้”

.............................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"สำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญ ไรต์แถมตอนพิเศษให้ด้วยนะคะ ในช่วงท้ายๆ มีการพลิกผันอีกมากมายค่ะ แถมพระเอกของเรายังแซ่บจนได้เรื่องอีกต่างหาก มาร่วมลุ้นเอาใจช่วย คิม บาสเตียน ไปพร้อมๆกันนะคะ ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้ค่ะ ^^"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


เราชอบมาดามอ่ะ
โดย Anonymous | 2 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ต่อไปทำเรื่องของอเลสซานดร้าใช้มั้ยค่ะชื่อเรื่องอะไรค่ะถ้าทำก็บอกด้วยนะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อยากตบจีน่ามาก จัดให้นางโดนรุมซะบ้าง
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha