ใหญ่มากป๊ะ

โดย: sexus



ตอนที่ 3 : เด็กใหม่อย่ามาซ่า !


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ชีวิตผม แมร่ง ! ‘โค-ตระ’ น่าเบื่ออ่ะ  เจอแต่สิ่งเดิม ๆ ที่มันแสนจะราบรื่นมาตลอด 17 ปี อะไร ๆ ก็ดูดีไปหมด

หน้าตาดี... สาว ๆ กระสันอยากเป็นแฟนผมทั้งนั้น อ่อ..... นอกจากหน้าตาแล้วหุ่นผมก็ถือว่าใช้ได้ สูง แต่รูปร่างบาง ก็นะ ผมเป็นประเภทขี้เกียจออกกำลังกายจึงไม่ค่อยจะมีกล้ามเนื้อกับเขาสักเท่าไหร่

บ้านรวย... ก็เจ้าคุณพ่อเป็นถึงนักการเมืองท้องถิ่น ทรงอิทธิพลอันดับหนึ่งในจังหวัดแห่งนี้ก็ว่าได้

ด้วยความที่พ่อมีอำนาจมาก ผมจึงพลอยมีอำนาจตามไปด้วย เพื่อน ๆ ยกย่องให้ผมเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียอันดับหนึ่งของโรงเรียน ดังนั้น เรื่องถูกรังแกจึงไม่มี แต่เรื่องยกพวกตีกันกับโรงเรียนอื่นเป็นเรื่องปกติ แต่แก๊งไหนจะกล้าเอาเท้ามาแหย่หนวดเสือกันล่ะ กลัวลูกโม่พ่อผมทั้งนั้น

ส่วนเรื่องเรียน อาจจะไม่ได้เป็นที่หนึ่งของห้องแต่ผมก็เรียนผ่านทุกวิชา ก็นั่นล่ะ การที่เราเรียนเก่งก็ไม่ได้การันตีว่าคุณจะได้งานดี หรือร่ำรวย ดูตัวอย่างพ่อผมสิ ย่าผมเคยเล่าให้ฟังว่า กว่าพ่อมึงจะเรียนจบแก้ศูนย์แก้ ร. จนครูเขาให้เอาไก่มาแลกจึงจะให้เรียนจบได้ แล้วสุดท้ายพ่อผมก็ได้เป็นนักการเมือง มีรถหรู มีบ้านโต

“เฮ่อ........”

ผมถอนหายใจ เอาคางเกยโต๊ะเรียน ระหว่างรอครูประจำชั้นเข้าสอนในวิชาโฮมรูม คาบแรกของสัปดาห์

“นักเรียน”

เสียงแหกปากของหัวหน้าห้องดังขึ้น เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าครูได้เข้ามาในห้องเรียนแล้ว

ไอ้พวกลูกลิงของผมที่มันส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว วิ่งไล่กันรอบห้องก็รีบเข้าประจำที่นั่งของตนทันที ส่วนผมก็ยืดตัวลุกขึ้นเตรียมตัวเคารพคุณครูอย่างอืดอาดยืดยาด

เมื่อทุกอย่างอยู่ในสถานการณ์สงบเรียบร้อย ครูยืนอยู่หน้าหน้าชั้นเรียน หัวหน้าห้องจึงแหกปากสั่งพวกเราอีกครั้งว่า

“ทำความเคารพ”

สา หวาดดดด ดี ค่ะ/ครับ คุณครู

นักเรียนทั้งห้องประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน

“สวัสดีจ้ะ นักเรียน”

เมื่อคุณครูตอบรับ พวกเราจึงนั่งลงได้

“วันนี้ ครูพาเพื่อนใหม่มาแนะนำ ใหญ่ เข้ามาสิ”

ผมมองไอ้เด็กใหม่ตาไม่กะพริบ ‘ไอ้ห่า ขาว สูง หล่อสัด !’ ผมรู้สึกจั๊กจี้ในหัวใจแปลก ๆ

“แนะนำตัวให้เพื่อน ๆ รู้จักสิ นายใหญ่”

คุณครูประจำชั้นของผมคะยั้นคะยอให้ไอ้หล่อหน้าน้ำแข็งขยับปาก มันถอนหายใจหน่อยหนึ่ง (แม้ผมจะนั่งไกลเกือบหลังห้อง แต่ผมว่าผมเห็นมันถอนหายใจนะ) ก่อนที่จะแนะนำตัวเองว่า

“ชื่อเอกนที Xxxx  ชื่อเล่น ใหญ่”

ไอ้เด็กใหม่มันยอมขยับปากสั้น ๆ

“แค่นี้หรือจ๊ะ บอกเพื่อนหน่อยสิย้ายมาจากโรงเรียนอะไร ชอบอะไร”

คุณครูประจำชั้นเหมือนจะไม่ยอมให้มันหยุดพูดง่าย ๆ นั่นสิ ความจริงผมก็อยากรู้เหมือนกัน ทำไมมันย้ายเข้ามากลางเทอมแบบนี้วะ

“ผมย้ายมาจากโรงเรียน Xxxx กรุงเทพมหานคร”

มันยอมบอกแค่นี้ แต่ไอ้โรงเรียนที่มันบอกเป็นโรงเรียนไฮโซที่มีชื่อเสียงมากเลยนะเว้ย ทำไมมันยอมย้ายจากที่ไฮโซ มาอยู่โรงเรียนโลโซต่างจังหวัดแบบนี้ได้วะ ความสงสัยในตัวเด็กใหม่ผุดขึ้นในหัวผมเรื่อย ๆ

“เอาล่ะ ไปหาที่นั่งกับเพื่อน ๆ เถอะ”

คุณครูดุนหลังมันให้เดินหาที่นั่ง และที่นั่งของห้อง ม.5/2 เหลือเพียงที่นั่งเดียว ข้าง ๆ ผม ซึ่งปกติผมจะเอาไว้พักเท้า และไม่ชอบให้ใครมานั่งเบียดกับผม

เกิดเสียงอื้ออึงเบา ๆ จากบรรดาสาว ๆ ที่มันเดินผ่าน ‘ไอ้เชี่ยนี่น่าหมั่นไส้ฉิบหายไอ้ห่านิ’

เมื่อมันเดินมาถึงโต๊ะว่างข้างผม ผมเหล่ตามองมันนิดเดียว มันกลับทิ้งเป้ลงบนเก้าอี้แบบเท่ ๆ โดยไม่มองผม หรือทักทายผมสักนิด

โครม !


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha