บำเรอรัก บำบัดSEX [จบแล้ว]

โดย: อรุณรัศมี



ตอนที่ 1 : Part1 ผมเป็นโรคติดเซ็กส์...ช่วยบำบัดผมทีครับ!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

Part1

ผมเป็นโรคติดเซ็กส์...ช่วยบำบัดผมทีครับ!

 

ร่างสูงโปร่งซ่อนกล้ามเนื้อแน่นหนั่นไว้ภายใต้ชุดนักศึกษาของมหาวิทยาลัย หลังจากได้รับประกาศิตของแม่สุดที่รัก ภาคินก็ต้องทำตามอย่างไม่อาจปฏิเสธได้และวันนี้คือวันที่เขาเลือกที่จะทำตามคำสั่งของคุณแม่สุดสวย การมาโรงพยาบาลเพื่อมาพบจิตแพทย์ไม่ใช่เรื่องตลก แต่ทำยังไงได้ในเมื่อเขาทางไม่มีทางเลือก นอกจากทำตามแล้วก็ก้มหน้ารับชะตากรรมไป

เมื่อมาถึงโรงพยาบาลเขาก็ทำเรื่องยื่นขอพบหมอที่แม่แนะนำ หรือที่รู้ๆ กันดีว่าเป็นฝีมือของไอ้ชัชที่จัดแจงจัดการเองทุกอย่าง ระหว่างรอยื่นเรื่องก็มีบรรดาคนไข้ที่มารักษาตัวที่นี่ส่งยิ้มให้เป็นระยะ ไอ้ตัวเขาก็ไม่ใช่คนใจร้ายอะไรเลยโปรยยิ้มทรงเสน่ห์ส่งไปให้เป็นการตอบแทน ไม่นานนักก็สาวๆ พวกนั้นก็เริ่มมีปฏิกิริยาเชิญชวน ถ้าจำไม่ผิดมีหนึ่งในนั้นที่เป็นคู่ขอของไอ้ชัชด้วย

เสียใจด้วยครับ เพราะพวกผมไม่กินของกันและกัน

“เชิญทางนี้เลยค่ะคุณหมอกำลังรออยู่” เสียงของนางพยาบาลคนหนึ่งดังขึ้นเรียกให้ใบหน้าหล่อเหลาเจ้าเสน่ห์หันไปมอง เขาพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองบรรดาสาวๆ อีกครั้ง คราวนี้พวกหล่อนทำหน้าเสียดาย ส่วนเขาน่ะเหรอแค่คลี่ยิ้มเสียใจสุดซึ้งไปให้เท่านั้น

เมื่อถูกนางพยาบาลคนนั้นพามาปล่อยให้ยืนเคว้งคว้างอยู่หน้าห้องของหมอสาว ภาคินก็ยืนนิ่งไปชั่วครู่ เขาไม่แน่ใจเท่าไรนักว่าหมอที่ไอ้ชัชมันแนะนำจะสวย หุ่นสะบึมหรือเปล่า เพราะถ้าหน้ามันแผล็บ ตัวดำปี๋ เขาก็ขอบายล่ะนะ

มือหนายกมือขึ้นเคาะประตู ก่อนจะเปิดเข้าไปทันที ไม่คิดสนคำอนุญาตที่เจ้าของห้องจะโต้กลับมา แล้วทันทีที่เปิดเข้าไปเขาก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นเพราะในห้องนั้นว่างเปล่าไร้ร่างของคุณหมอสาว ร่างสูงก้าวเข้าไป สองตากวาดหาจนทั่ว ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นร่างเพรียวบางยื่นหันหลังอยู่ตรงอ่างล้างมือ

แม่เจ้าโว้ย! หุ่นนี่อย่างกับนางเอกเอวี ชายกระโปรงที่ร่นขึ้นจนเหนือเข่าเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนน่าลูบไล้ เห็นแล้วชวนน้ำลายหกจนเขารีบยกมือขึ้นปาดปากแทบไม่ทัน ใจเย็นไว้ภาคิน แกจะมากินคุณหมอต้องแต่ยังไม่รักษาไม่ได้

ถ้าลองเป็นหมอที่ไอ้ชัชเลือก แปลได้ว่าหมอคนนี้ต้องคอยเช็คประวัติและส่งผลการรักษาของเขาให้มันไปฟ้องแม่แน่นอน

รู้จักไอ้คินน้อยเกินไปซะแล้วไอ้พี่ชายจองหอง! ถ้าฉันคิดจะกิน ใครหน้าไหนก็ห้ามไม่ได้ทั้งนั้น เห็นทีเขาต้องเตรียมแผนสำรองหาเรื่องเดือดร้อนให้มันตามแก้สักระยะเพื่อความสะดวกในการงาบคุณหมอสุดเซ็กซี่ หุ่นน่าขยี้ขยำให้แหลกคามือ

ฟรึบ

“นาย!” เสียงอุทานของหมอสาวทำให้ภาคินรีบเก็บสีหน้าหื่นกามกลับเข้าที่ ชายหนุ่มส่งยิ้มจริงใจน่ารักน่าหยิกให้คุณหมอสาว ก่อนจะพาร่างตัวเองขยับเข้ามาประชิดพร้อมกับคำพูดที่ทำให้อีกฝ่ายนิ่งงันพูดอะไรไม่ออก

“คุณหมอสวยจังครับ รู้ไหมว่าพอเห็นหน้าหมอปุ๊บ โรคของผมก็กำเริบขึ้นมาทันที”

“โรค? โรคอะไร” นฤมลที่ไม่เคยเจอคนไข้คนไหนรุกหนักขนาดนี้มาก่อนก็ถามกลับเสียงสั่น ลืมเสียสนิทว่าต้องเก๊กท่ามาดขรึมให้สมกับที่เป็นหมอ ดวงตาคมดุตวัดมองอย่างไม่ชอบใจ เมื่ออีกฝ่ายยังคงเงียบและถือโอกาสลุกกว่าเดิม ร่างสูงทำตนเป็นกำแพงหนาขยับเข้ามาบดเบียดแนบชิดเสียจนไม่เหลือช่องว่าง

ภาคินโน้มใบหน้าลงพิจารณาปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ท่าทางแบบนี้แสดงว่าไม่เคยเจอใครขอจีบมาก่อนน่ะสิ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงสาเหตุมันคืออะไร ใครบ้างจะโง่ไม่อยากเป็นแฟนกับคนสวยระดับนางงามแบบนี้วะ หรือว่าจะตั้งมาตรฐานผู้ชายที่เข้าหาไว้สูงก็เลยไม่มีใครผ่านด่านเข้ามา แต่งานนี้เขาน่าจะสอบผ่านนะเพราะมั่นใจในความหล่อของตัวเองเต็มร้อย

“หมออยากรู้จริงๆ เหรอครับ” ไม่พูดเปล่าแต่ใบหน้าหล่อร้ายยังยื่นเข้ามาใกล้จนลมหายใจรดรินใบหน้า นฤมลเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ ก่อนจะตั้งสติผลักร่างของอีกฝ่ายอย่างแรงจนกระเด็นกลับไปอยู่ที่เดิม อย่างน้อยก็สร้างระยะห่างที่ทำให้เธอสามารถโต้ตอบกลับเขาได้อย่างไม่อึดอัด

“ดิฉันเป็นหมอ มีหน้าที่รักษาคนไข้ ก็ย่อมต้องอยากรู้ว่าคุณเป็นโรคอะไรมา ถึงต้องการให้ดิฉันรักษา หมอว่าเราไปนั่งคุยกันที่โต๊ะดีกว่า คุยตรงนี้ดูจะไม่เหมาะสักเท่าไร” นฤมลรีบออกเดินนำไปก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้โต้อะไรออกมาอีก

ร่างเพรียวทรุดนั่งที่เก้าอี้ วางสองมือลงบนโต๊ะพลางมองสบตากับเด็กหนุ่มหน้าทะเล้นด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ ภาคินที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้เอ่ยแซวอะไรเพียงยิ้มตาหวานใส่เท่านั้น คิดจะรุกจีบหมอก็ต้องมีชั้นเชิงว่าไหม

“ตกลงว่าคุณเป็นโรคอะไรมา ไม่สิ คุณมาที่นี่คงต้องการได้รับคำปรึกษา บอกเล่าปัญหาของคุณมาค่ะ หมอจะช่วยแก้ไขให้อย่างเต็มที่”

“แล้วถ้าปัญหาของผมมันใหญ่มาก หมอจะช่วยได้เหรอครับ ตอนนี้ผมกลุ้มมากจนคิดไม่ตกแล้วครับ จะหันหน้าไปพึ่งใครก็ไม่ได้ ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นโรคประหลาด ชีวิตของผมมันเศร้ามาก คุณหมอเป็นคนเดียวที่จะสามารถช่วยผมได้นะครับ! ผมขอฝากความหวังทั้งหมดไว้กับคุณหมอเลย”

ไม่เพียงตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้นแต่ภาคินถึงขนาดลงทุนลุกพรวดตรงดิ่งไปหาคุณหมอสวยรีบกุมมือเนียนนุ่มขึ้นแนบอกแกร่ง ส่งสายตาแห่งความหวังให้อย่างเต็มเปี่ยม นฤมลถึงกับนิ่งไป แต่พอตั้งสติได้ก็พยายามกระชากมือทั้งสองข้างออกจาการเกาะกุมของคนหน้ามึน

“ปล่อยมือหมอด้วย แล้วก็กลับไปนั่งที่ด้วยค่ะ หมอยินดีที่จะให้คำปรึกษา แต่คุณจำเป็นต้องไปกลับไปนั่งที่ เดี๋ยวนี้เลยค่ะ!

“หมอ...หมอรังเกียจผมหรือครับ” น้ำเสียงสะอื้นมาพร้อมกับหยาดน้ำตาเอ่อคลอในดวงตาคมวาว ภาคินแสร้งทำหน้าเสียใจอย่างสุดซึ้ง ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมือออกจากคุณหมอสาว ร่างสูงลุกขึ้นยืน แล้วจึงหันหลังกลับเตรียมเดินออกไปจากห้องด้วยท่าทางหงอยเหงาผิดกับสีหน้าระรื่นตอนโผล่มาครั้งแรก

“เดี๋ยวก่อน! หมอยังไม่ได้ว่าอะไรเลย จะรีบกลับไปทำไม ตกลงว่าคุณอยากปรึกษาเรื่องอะไรกันแน่ ปัญหาของคุณมันใหญ่มากถึงขนาดที่ต้องทำหน้าซังกะตาย มีแต่คนรังเกียจเลยเหรอ บอกหมอมาเถอะค่ะ หมอจะได้ช่วยแก้อย่างถูกวิธี” เสียงเรียกของคุณหมอสาวทำให้ภาคินยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เขากระตุกยิ้มเล็กน้อย ก่อนหันกลับไปด้วยใบหน้าเศร้าหมอง ดวงตาหลุบลงมองพื้นพร้อมกับตอบคำถามเสียงแผ่ว ทว่าดังกึกก้องเต็มสองรูหูของคนฟัง

“ผมเป็นโรคติดเซ็กส์...ช่วยบำบัดให้ผมทีครับ!

“...!!!

 

หลังจากที่อึ้งไปเกือบสามนาที นฤมลก็เพิ่งหาเสียงตัวเองเจอ เธอบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่นถามกลับไปด้วยใบหน้าติดเย็นชายิ่งกว่าเดิม มีคนไข้หลายรายที่มาหาเธอด้วยเรื่องเซ็กส์ แต่ไม่เคยมีใครหน้าด้านมาตะโกนใส่หน้าขอให้เธอช่วยเหลือแบบนี้มาก่อนเลย!

เด็กคนนี้คิดว่าเธอเป็นเพื่อนเล่นเหรอ!

“ขอโทษด้วยนะ แต่ถ้าเป็นเรื่องนี้...”

“ถ้าคุณหมอไม่ช่วยผมต้องขาดใจตายแน่ เพราะก้าวแรกที่ผมเข้ามามันก็ตั้งโด่ทันทีที่เห็นหน้าคุณหมอ คิดดูสิครับว่าผมจะทรมานมากแค่ไหน ถ้าต้องกลับไปทั้งที่ไม่ได้ทำให้มันสงบลง”

“คุณคงไม่คิดจะให้ฉัน...” ดวงตาเรียวคมวาววับ ทั้งฉุนทั้งโมโหกับคำพูดทุเรศไร้ยางอายของเด็กตรงหน้า ใบหน้ารูปไข่แดงจัดแทบอยากจะตรงเข้าไปสับหน้า ควักลูกตาแพรวพราวที่คอยแต่จะวกมามองที่อกเธอ มิหนำซ้ำยังจ้องซะแทบทะลุเข้าไปถึงเนื้อใน ทำเอาเธอร้อนๆ หนาว ๆ หัวใจวาบหวิวอย่างบอกไม่ถูก

เป็นอีกครั้งที่ภาคินรุกขึ้นหน้าตรงดิ่งเข้ามาคว้ามือคุณหมอสาวแปะลงตรงเป้ากางเกงให้อีกฝ่ายรู้ถึงความอลังการเหยียดขยายรอเวลาแดดิ้นอยู่ในร่างสุดเอ็กซ์ตรงหน้า หน้าอกหน้าใจใหญ่คับแน่น แม้จะถูกปิดบังด้วยเสื้อตัวหลวมแสนสุภาพก็ไม่อาจปิดกั้นสายตาเชี่ยวชาญขนาดไซส์ของผู้หญิงอย่างเขาไปได้

แน่นอนว่าทันทีที่เขาทำแบบนั้นก็ได้รับฝ่ามืออรหันต์ตบเข้าที่ใบหน้าเต็มแรงเป็นเหตุให้หันไปอีกด้าน เจ็บชาจนแทบอยากร้องไห้ออกมาจริงๆ

มือหนักขนาดนี้ไปเคยเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลมาก่อนหรือไง?!

เจ็บฉิบหายเลย

“ทรมานมากไหม ถ้าทรมานมาก หมอขอแนะนำคุณตรงๆ เลย” น้ำเสียงเย็นชาของคุณหมอหน้าสวยไม่ได้ทำให้เขามีจิตสำนึกแต่อย่างใด ยังคงกดตรึงมือเล็กบางนุ่มนิ่มกับน้องชายตัวเอง แถมยังส่งยิ้มหวาน ดวงตาออดอ้อนเต็มสปรีด

                “คุณหมอจะแนะนำอะไรผมเหรอครับ” เขาถามเสียงใสซื่อ ดวงตาเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยความปรารถนาจ้องมองอกอวบอัดที่คงอึดอัดและอยากได้รับการปลดปล่อย ทว่าบรรยากาศมาคุเย็นชาก็ทำให้เขาต้องละสายตาขึ้นมามองคุณหมอสาวอีกครั้ง คราวนี้ขนตรงคอลุกชัน แทบกลืนน้ำลายไม่ลงคอ

ใบหน้าคมสวยขยับเข้าไปใกล้ใบหน้าคมคายจนปลายจมูกสัมผัสกันแผ่วเบา ก่อนริมฝีปากเย้ายวนจะขยับขึ้นลงช้าๆ เปล่งเสียงไพเราะหวานซึ้งกินใจ ทว่าคำพูดกลับบาดลึกถึงทรวงใน เจ็บลึกยิ่งกว่าโดนตบหน้าเสียอีก

“ลองงดมีเซ็กส์สักสามเดือนดีกว่าไหม หรือไม่ก็ไปตัดทิ้งเลยค่ะ รับรองว่าหายขาด!

“...!!!”

 

ภาคินถึงกับอ้าปากค้าง แต่หลังจากที่คิดทบทวนคำพูดขอคุณหมอสาวแล้วก็หลุดขำ แค่งดมีเซ็กส์แค่หนึ่งวัน เขาก็แทบขาดใจตาย ถ้าต้องงดถึงสามเดือนรับรองว่าเขาได้ไปเกิดใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย ส่วนเรื่องจะให้ไปตัดทิ้งยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ขืนทำแบบนั้นแล้วจะเอาอะไรมาเริงรักกับสาวๆ ระบายความอัดอั้นปลดปล่อยตัวเองเล่า

“ผมว่าวิธีของผมน่าจะช่วยบำบัดได้ดีกว่านะครับ แต่ผมจำเป็นต้องขอให้คุณหมอช่วย” เขายิ้ม นัยน์ตาแพรวพราว ริมฝีปากหยักลึกส่งยิ้มทรงเสน่ห์กลับไป

“ช่วยยังไง” นฤมลถามเสียงต่ำ ดวงตายิ่งดิ่งลึกสู่กองเพลิงที่เริ่มปะทุขึ้นทีละนิด เธอระงับอารมณ์โกรธจัดอย่างสุดกลั้น ต้องพึงระลึกอยู่ในใจเสมอว่าเขาคือคนไข้ เป็นผู้ป่วยที่ต้องการได้รับการรักษา แต่หวังว่าเธอจะอดทนรอฟังเขาพูดจบได้นะ ไม่อย่างนั้นนี่อาจจะเป็นรายต่อไปที่เธอส่งไปรักษาตัวในห้องไอซียู!

“คุณหมอช่วยสัมผัสน้องชายผมหน่อยสิครับ ดูเหมือนว่ามันจะระริกระรี้อยากให้คุณหมอจับกุม ยิ่งได้ปากนุ่มๆ กับลิ้นอุ่นๆ มาปราบพยศ ผมเชื่อว่ามันต้องยอมสยบสงบนิ่งลงแน่นอน”

“โรคจิต...ฉันว่าคุณต้องไปเข้าศรีธัญญาแล้วล่ะ! ปล่อยมือฉันนะ!” เสียงหวานแผดลั่นอย่างโกรธจัดรีบสะบัดมือออกจากเป้ากางเกงที่เริ่มโป่งพองดุนดันมือ ดวงตาคมสวยวูบไหว กัดริมฝีปากแน่น แทบอยากกรีดร้องใส่หน้าเด็กปากดีที่ปีนเกลียวและฉวยโอกาสกับเธอหน้าด้านๆ

ทว่า...ยิ่งสะบัดมือทิ้งเท่าไรก็ยิ่งกดแนบแน่น นฤมลสะดุ้งเฮือกปากคอสั่น ดวงตาวาววับหรี่ลงด้วยความรู้สึกบางอย่าง มันดิ้นรนราวกับมีชีวิต ซ้ำยังดิ้นอยู่ในมือเธออย่างเริงร่าคล้ายกับชอบสัมผัสจากมือเธอยังไงยังงั้น ภาคินที่เห็นอีกฝ่ายนิ่งไปก็คลี่ยิ้มกริ่ม เขาจัดการบังคับมือเรียวให้สอดเข้าไปในกางเกง ผ่านด้านปราการสุดท้ายไปสัมผัสเนื้อในร้อนฉ่าระอุร้อนอยู่ภายใต้การจับกุมของเธอ

“สัมผัสผมสิครับ ฆ่ามันเลย ปราบให้มันสงบ ให้มันตายแดดิ้นอยู่ในมือเธอ” เสียงทุ้มแหบพร่าราวกับร่ายมนต์ ชักจูงให้เธอติดตามอย่างไม่มีเงื่อนขำ ดวงตาคู่สวยฉายแววงุนงง ขยับเรียวนิ้วลูบไล้แท่งเนื้อร้อน รับรู้ถึงขนาดและความยาวที่น่าตกตะลึงจนเผลออ้าปากค้าง นัยน์ตาสั่นพร่า เนื้อตัวสั่นระริกด้วยความวาบหวิว

“มันดิ้น...ดิ้นในมือฉัน!” เธอบอกเสียงตระหนก ยิ่งลูบไล้ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันขยายใหญ่ เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอเบาๆ ช่วยดึงรั้งกางเกงและชั้นในสีขาวลงไปถึงหน้าขา จนเอ็นร้อนดีดผึงปรากฏอยู่ตรงหน้า เสียงหวานหวีดร้องผงะใบหน้าหนีในทันที แต่น่าแปลกที่มือกลับจับกุมไว้แน่นคล้ายกับตัวประกัน

“ไม่ใช่แค่ดิ้นนะครับ แต่มันยังสั่นอีกด้วย มันคงดีใจที่ได้เห็นหน้าหมอ จัดการมันเลยครับ ปราบพยศมันเลย ถ้ามันดื้อนักคุณหมอก็ตีมัน ตบมันด้วยปาก ดูดมันด้วยลิ้น และหนีบมันให้ขาดใจด้วยความฉ่ำหวาน ด้วยร่างกายของคุณหมอ” เสียงทุ้มลากยาวอ่อนหวานหลอกล่อเหยื่อสาวให้หลงติดกับ คนอ่อนประสบการณ์แสร้งทำเป็นเย็นชาไม่รู้สึกอะไรหรือจะสู้กับคนประสบการณ์มาก ผ่านศึกมาอย่างโชกโขน

“ฉันไม่...”

“จุ๊ๆ อย่าเพิ่งปฏิเสธจนกว่าจะได้ลอง บางทีหมออาจจะติดใจจนอยากบำบัดผมด้วยตัวเองก็ได้นะครับ” ภาคินยื่นหน้าเข้าไปใกล้กระซิบเสียงเบาบอกที่ข้างหู น้ำเสียงนั้นแปร่งพร่าเชิญชวน ดวงตาคู่สวยเงยขึ้นมอง ริมฝีปากสั่นระริกจนต้องขบไว้ เธอลากสายตาลงกลับมามองตัวประกันในมือ มันอลังการและชวนให้ปราบปรามซะจริง

“นายมันบ้ามาก” เธอเอ่ยเสียงลอดไรฟันแต่เขากลับหัวเราะเสียงใสแอ่นหยัดสะโพกให้คุณหมอหน้าสวยได้ลองขยับมือเล่นกับมัน

“เอาเลยครับ ตามแต่ใจคุณหมอเลย จะดุ จะด่า จะว่า จะตี จะเสือกไส ดูดเลียยังไงก็ได้ แต่ขออย่างเดียวอย่าหยุดกลางคันนะครับ ไม่อย่างนั้นผมตายแน่ สงสารผมหน่อยเถอะครับ อย่าทรมานจนผมขาดใจตาย” ภาคินทำหน้าตาน่าสงสารสุดฤทธิ์ ทำเสียงออดอ้อนไม่พอยังเบียดกระแซะร่างอ่อนนุ่มจัดการช่วงที่อีกฝ่ายเผลออุ้มร่างเพรียวหุ่นเซ็กซี่นั่งลงบนโต๊ะ มือหนาปัดเรียวขาสวยแยกออกจากกันแล้วแทรกตัวอยู่ตรงกลาง ใช้มือซ้ายดันร่างของอีกฝ่ายลงนอนราบกับโต๊ะอย่างง่ายดาย

“และแน่นอนว่าผมเองก็จะช่วยทำให้หมอหายทรมานเหมือนกัน”

นฤมลถูกเด็กร้ายกาจตรงหน้าทำจนมึนงงไม่เป็นตัวของตัวเอง เสียงทุ้มต่ำพร่าอยู่ใกล้จนเธอได้กลิ่นลมหายใจร้อนผ่าวของเขา ใบหน้าแดงซ่าน อกสั่นขวัญแขวนกับความรู้สึกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่มือหนารุกคืบเลื้อยเข้าไปสัมผัสเนื้อนูนสาว สัมผัสแผ่วเบานั้นทำเอาเธอสะดุ้งปิดตาลง เสียงหวานครางผะแผ่ว ตามด้วยอาการตัวสั่นเทาตลอดเรือนร่างแอ่นสะโพกหยัดขึ้นหามือร้อน เร่งเร้าหาการปรนเปรอ

“ชอบสินะครับ หึๆ”

เสียงหัวเราะนั้นเหมือนใกล้แต่กลับไกลออกไปราวกับติดอยู่ในห้องแห่งฝัน ภาคินใช้นิ้วเกี่ยวเอาจีสตริงดำสุดเซ็กซี่ลงมากองตรงข้อเท้า ปัดเอาชายกระโปรงขึ้นไปนอนแอ่งแม้งอยู่ตรงเอวคอด มองดูกลีบเนื้อสั่นระริกล่อตาล่อใจตรงหน้าพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

สีสันสดใสแดงก่ำดึงดูดสายตาจนเขาเผลอจ้องตาม กลิ่นสาบสาวหอมฟุ้งกระจายไปทั่ว เรียกเลือดลมให้สูบฉีดน้ำลายสออยากลิ้มลอง ภาคินสูดหายใจเข้าลึกพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรุกอย่างมีชั้นเชิง ขืนทำให้คุณหมอสาวแตกตื่น สวรรค์อาจหายวับไปกับตา

“คิดจะทำอะไร...” เสียงของเธอสั่น เมื่อรู้ว่าเขาจ้องมองอะไรอยู่ แต่น่าแปลกที่เธอกลับนอนนิ่งคล้ายกับรอคอยอะไรบางอย่างจากเขา มันก็แค่ปฏิกิริยาตอบสนองทางร่างกาย ต่อให้เป็นผู้หญิงหน้าโง่ก็ยังดูออกว่าเขาจะทำอะไร แล้วถ้ารู้อย่างนั้นเธอควรจะปล่อยให้เขาทำเหรอ?

“เยิ้มเลยครับ เคยมีใครสัมผัสตรงนี้หรือยัง” เขาไม่ตอบคำกลับชิงพูดขึ้น คำถามนั้นมาพร้อมกับนิ้วแกร่งที่กดคลึงปุ่มเล็กๆ ความกระสันที่ตีตื้นขึ้นทำให้คุณหมอสาวร่างกระตุก เนื้อตัวแดงก่ำจนถึงใบหน้า เขายิ้ม...ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่จุดติดง่ายหรอก ถ้าได้รับการปลุกเร้าอย่างช่ำชอง

“อย่าแตะ...” เธอร้องห้ามแต่ร่างกายแอ่นรับ เห็นได้ชัดว่าเพลิดเพลินไปกับนิ้วร้ายที่นวดคลึงแตะต้องสัมผัสเครื่องหมายของอิสตรี นฤมลกัดเสียงร้อง ปลายเล็บจิกลงกับโต๊ะอดกลั้นความปรารถนาร้ายกาจที่ถูกปรนเปรอ

“อย่าขี้โกงครับ สัมผัสผมด้วยสิ” เขาพูดเสียงขรึมผิดกับใบหน้าเจ้าเล่ห์จัดการดึงมือเรียวมากอบกุมลำรักแข็งขึง เขากดมือเธอแน่นขึ้น ก่อนบังคับให้ขยับขึ้นลงชักรูดตามความยาว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างแตกตื่นราวกับกวางป่าพบฝูงเสือ

เป็นการเปรียบเทียบที่ดี เพราะเขาชอบที่จะเป็นเสือร้ายกระโจนเข้าขย้ำกวางป่า

ภาคินกระตุกยิ้มพอใจกับการตอบสนองเร่าร้อนไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เขาดึงร่างของเธอลุกขึ้นนั่งดันแผ่นหลังโค้งเว้าให้เบียดชิดยิ่งกว่าเดิม เมื่อเขาโน้มหน้าลงมาเธอก็รีบปิดเปลือกตาลงแน่น สิ่งที่รู้ต่อจากนั้นคือสัมผัสร้อนชื้น เขากำลังไล้เลียเธอด้วยปลายลิ้น นิ้วมือของเขากำลังแหวกกลีบเนื้อสั่นระริก ใช้เรียวนิ้วขยับขึ้นลง เสียงครางแว่วออกจากเรียวปากอิ่ม ก่อนจะถูกประกบแน่นรองรับจุมพิตอันหนักหน่วง

“อื้ม...” ขาของเธอสั่น ไม่เพียงเท่านั้นตลอดร่างยังสั่นเทาราวลูกนก นฤมลหอบหายใจถี่รัว ยิ่งเขาแตะต้องสัมผัส เธอก็ยิ่งร้อนฉ่า กองไฟขนาดใหญ่กำลังลุกลามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เธอทรมาน กระสันซ่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

มือเรียววางทาบบนแผ่นอกกว้าง โดยไม่รู้เธอขยับเรียวขาสองข้างจนกว้างขึ้นเปิดเผยเนื้อตัวให้เขาชื่นชม แถมยังติดใจกับสัมผัสของเขาจนเผลอติดตาม เมื่อเขาผละออกเธอก็ตวัดสองขาเกี่ยวเอวหนาไว้ ดวงตาคู่สวยเผยความเร้าร่อนเพิ่มเสน่ห์เย้ายวนจนคนมองแทบคลั่ง อยากจะกระโจนเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง แต่ต้องระงับเอาไว้สุดความสามารถต้องอดกลั้น ทั้งที่เขาสามารถบุกทะลวงความอ่อนหวาน ซุกซบความอ่อนนุ่มเพื่อความปรารถนาของตัวเองได้ทันทีที่ต้องการ

“มันต้องการผม คุณหมอน่าจะรู้”

“หยุด” เธอสั่งห้าม แต่มีหรือเขาจะฟัง หลังจากปล่อยริมฝีปากบวมเจอเป็นอิสระแล้ว เขาก็เคลื่อนใบหน้ามาฝังตรงหน้าอกอวบ ก้อนเนื้อเต่งตึงเบียดชิดกันจนเห็นเป็นเส้น เขาไล่ปลดกระดุมลงมาทั้งแถบ ก่อนจะแหวกสาบเสื้อออกจากกัน ผิวขาวเนียนละเอียดล่อตา เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้น นฤมลถึงกับปรือตามองอย่างมึนงง จดจ้องเด็กวายร้ายที่เล่นงานเธอจนสภาพดูจืด เสื้อผ้าหลุดลุ่ยยับเยิน สองตาแดงก่ำเคลิบเคลิ้มจนเธออยากกรีดร้อง

“อ๊า!” แต่เสียงนั่นเป็นเพราะการโจมตีของเขา เด็กบ้านั้นขยำหน้าอกของเธอเต็มแรง ถึงจะรู้สึกเจ็บอยู่บ้างแต่มันกลับคละเคล้ากับความเสียวซ่าน เต้นระริกอยู่ทุกรูขุมขน ริมฝีปากหนาเคลื่อนลงต่ำ เขาจูบสะดือเล็กกลางหน้าท้อง ก่อนลากลงสู่เนื้ออูมสาว เส้นแพรไหมดกหนายิ่งดูลึกลับปิดซ่อนเนื้อตัวกับทุกผู้ที่คิดจะล่วงเกิน

“พร้อมรับการทรมานหรือยังครับ คุณหมอสุดสวย” เสียงกระเซ้าทุ้มพร่าเอ่ยอย่างอารมณ์ดี ภาคินกดยิ้มลึกล้ำ ก่อนจะแตะปากลงไปใจกลางเสียว เพียงสัมผัสอันบางเบา ร่างเพรียวอวบอัดก็มีอันสะดุ้ง เสียงครางกระเส่าสั่นเครือ โดนเขาโจมตีเข้าหน่อยก็ตัวอ่อนเป็นขี้ผึง เอนกายนอนลงอย่างหมดแรง สองมือจับกุมหน้าอก ดวงตาปิดลง รับรู้ถึงปลายลิ้นช่ำชองสอดผสานกับนิ้วมือแกร่งร้อนของเขาเท่านั้น

“ให้ตาย...หวานเยิ้มจนผมแทบคลั่งเลยรู้ไหม” เขาแนบติดปลายลิ้นกับปุ่มเนื้อ ก่อนปักป่ายละเลงไปทั่วอย่างชอบใจ เขากดแนบริมฝีปากดูดกลีบเนื้อแดงก่ำสั่นระริกจนแก้มตอบ เสียงหยาบโลนที่หลุดดังทำเอานฤมลหน้าแดงจัด เธอหลับตาตัวสั่นสะท้านยกสะโพกขึ้นรับจังหวะปรนเปรอของเขา

เขาสอดลิ้นเข้ามา...ขะ...เขากล้าทำแบบนี้ได้ยังไง!

“อื้ม อ๊ะ! อา...”

“ดูเหมือนว่าผมจะติดเซ็กส์หนักกว่าเดิมนะครับ อย่างนี้คุณหมอต้องรับผิดชอบ...” เสียงทุ้มเอ่ยทะเล้นเสียงหวาน ใบหน้าหล่อเหลาผุดยิ้มทรงเสน่ห์เงยขึ้นสบกับคุหมอสาวอีกครั้ง ขอบปากหนาเลอะน้ำหวานร้อนฉ่าดูมันวาวน่าหลงใหล เขาทำให้เธอร้อนรุ่ม เขาทำให้เธอร้อนรุ่ม กระสับกระส่าย ซ่านเสียวจนไม่เป็นตัวของตัวเอง

“ฉันไม่ใช่คนเริ่มก่อน” เธอกัดฟันโต้ตอบ แต่ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นหลุมขุดฝังตัวเอง

“แต่คุณหมอก็ติดใจจนร้องขอจากผม” เขาอารมณ์ดีตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจว่าผู้หญิงคนไหนที่ได้เห็นก็ต้องหลงเสน่ห์ทั้งนั้น

“ฉันไม่ได้เอ่ยปาก”

“แน่นอนครับว่าไม่ใช่ปาก แต่เป็นร่างกายของคุณหมอ” เขายักคิ้ว หยักรอยยิ้มให้กว้างขึ้น มองดูคุณหมอสาวนอนระทวยตัวสั่นคล้ายกับยังไม่อิ่มเอมเพราะถูกตัดบทโค้งสุดท้าย

“นายมัน...” นฤมลกัดฟันกรอด รู้ตัวทันทีว่าถูกแกล้งเข้าให้แล้ว เอลองหยัดกายขึ้นแต่กลับพบว่าสองแขนไร้เรี่ยวแรง แม้แต่จะพยุงร่างให้ลุกขึ้นนั่งก็ยังยากลำบากเลย

“มาครับผมช่วย” ด้วยความใจดีแฝงเจตนาร้าย ภาคินก็ช่วยพยุงร่างคุณหมอสาวจนลุกขึ้นนั่งบนโต๊ะได้สำเร็จ ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะไปอีกฝังจัดการดึงร่างของคุณหมอหน้าสวยมาจนชิดขอบโต๊ะ หญิงสาวกรีดร้องผิดกับเสียงหัวเราะชอบใจ

ชายหนุ่มจัดแจงท่าให้กับร่างเพรียวนุ่มนิ่ม กดร่างของเธอให้คุกเข่าลงบนโต๊ะ รั้งเอวคอดกิ่วให้ขยับมาด้านหลัง ก่อนที่เขาจะสอดเข้าใต้หว่างขาให้แท่นเนื้อร้อนระอุแทรกตรงกลางใช้หว่างขาเธอหนีบเขาไว้พลางส่งเสียงหัวเราะชอบใจ เมื่อได้ยินเสียงอุทานน่ารักตกใจที่หลุดมาจากปากของเธอ

“อุ๊ย!

“ไม่ต้องกลัวครับ ผมแค่ให้น้องชายทำความสนิทสนมกับน้องสาวของคุณหมอเท่านั้น มันชอบคุณหมอมากนะครับ แค่เจอหน้ากันครั้งแรกก็ดี๊ด๊า ขนาดตอนนี้มันยังแดดิ้นสั่นระริกจู๋จี๋กับน้องสาวของคุณหมอเลย มันใหญ่ขึ้นอีกแล้วครับ ท่าทางจะชอบคุณหมอมาก...”

“เกี่ยวอะไรกับฉันด้วย อย่ามาทำบ้าๆ แบบนี้กับฉันนะ” เธอห้ามปากคอสั่น แต่ก็เป็นเหมือนทุกครั้งที่เด็กนี่ไม่ยอมฟัง แถมยังทำตรงกันข้ามกับคำสั่งเธอด้วย

เอวบางโยกขยับเสียดสีกับท่อนเนื้อร้อน ลำรักเหยียดขยายถูไถกับกลีบเนื้อลึก บดเบียดจนแทบผลุบหายเข้าไปจนเขายั้งตัวไว้แทบไม่ทัน ภาคินถึงกับเหงื่อตก สูดปากหายใจหอบถี่ เกือบทำเสียเรื่องแล้วไหมล่ะ

เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อ ก่อนจะครางเสียงต่ำ เมื่อเรือนร่างเย้ายวนเริ่มขยับสะโพกเข้าหาเขา ทั้งยังบิดส่ายยั่วยวน แต่พอเขาจะเข้าหากลับขยับหนี นฤมลหัวเราะเสียง เสียงดังคิกคักที่ได้แกล้งอีกคนกลับบ้าง

“หมอแกล้งผมเหรอครับ แบบนี้ต้องทำให้ครางจนเสียงหายไปเลย!

เขาประกาศเสียงเข้ม ฟังดูดันอยู่ในที แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนหยอกเย้า และทันทีที่พูดจบก็ขยับสะโพกรุกเร้า กอดรัดเอวบางแน่นส่งคลื่นความร้อนขนาดใหญ่จู่โจมใจกายสาว เสียงครางกระหึ่มดังครางเครือในลำคอ ภาคินเอื้อมมือตะปบก้อนเนื้อนุ่มหยุ่น บีบขยำเต็มแรงตามอารมณ์ความรู้สึกที่ใจต้องการ

นฤมลโยกขยับสั่นไหวตามแรงกระทบของคนด้านหลัง เธอครางเสียงกระเส่าหลับตาแน่นไม่อยากรับรู้อะไรอีก นอกจากความสุขสมทางกายที่ตลอดจนอายุสามสิบเพิ่งได้พบเจอ ทรวงอกอิ่มดีดเด้งสู้มือหนา แรงบีบขยำจากเขาทำให้เธอรู้สึกเจ็บ แต่กลับยิ่งชอบ ยิ่งอยากให้เขาทำ

เธอคงจะเสียสติไปแล้ว  แต่ก่อนที่เธอจะได้ถึงจุดหมาย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทำเอาคนสองคนในห้องหยุดชะงัก แต่วินาทีภาคินกลับสะโพกรัวเร็วราวกับกลั่นแกล้งให้หญิงสาวหลุดคราง นฤมลหน้าแดงก่ำถึงใบหูต้องกัดฟันแน่นเพื่อหามเสียงครวญครางของตัวเอง

“คุณหมอค่ะ อีกครึ่งชั่วโมงจะได้เวลาประชุมแล้ว ดิฉันเตรียมเอกสารมาให้อ่านล่วงหน้าค่ะ คุณหมอคะ”

“อืม อ๊ะ! อึก...ค่ะ วะ...วางไว้ตรงหน้าห้องได้เลย เดี๋ยวหมอ อืม...ออก ออกไปเอา”

“คุณหมอเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมเสียงถึงได้สั่นแบบนั้น” เสียงของคนหน้าห้องตะโกนกลับมา น้ำเสียงเจือความเป็นห่วงแบบนั้นทำให้เธอพูดไม่ออก รู้สึกละอายจนคำพูดติดอยู่ในลำคอ เธอสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมสติตะโกนกลับไปเสียงมั่นคง

“หมอไม่ได้เป็นอะไรคะ ตอนนี้กำลังมีคนไข้ปรึกษาอาการป่วยอยู่ ฝากคุณพยาบาลวางเอกสารไว้หน้าห้องได้เลย เดี๋ยวหมอออกไปเอาเอง”

เมื่อเสียงของคนนอกห้องเงียบหายไป เธอก็ถึงกับโล่งใจ แต่กลับไม่โล่งอกเพราะรู้สึกคับแน่นจากแรงบีบบี้จากคนด้านหลัง เธอคิดจะหันกลับไปว่า แต่แล้วก็ต้องแหงนหน้าเมื่อเขาเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว แน่นอนว่าร่างของเธอแทบกระเด็นลงจากโต๊ะ ถ้าไม่ติดว่ามือหนาเหนียวหนึบยิ่งกว่าตีนตุ๊กแกคว้าจับไว้ เธอคงร่วงตกไปแล้ว

“อา...คุณหมอ เซ็กซี่มากเลยครับ ไม่รู้ส่าเมื่อไรที่ผมจะมีโอกาสได้เข้าไปทักทายด้านใน”

“ฝันไปเถอะ” เธอสวนกลับ แม้ร่างกายจะตรงกันข้ามกับคำพูด แต่ก็จะไม่ยอมเปิดเผยความรู้สึกข้างในให้เขารู้ เด็กคนนี้ตั้งใจมาทำเรื่องแบบนี้กับเธอโดยเฉพาะหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นคงไม่หาทางเขมือบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหรอก!

“อ้า!!

สองเสียงประสานกัน ร่างเพรียวบางถูกจับนอนหงายในช่วงวินาทีที่ร่างกำลังกระตุก ก่อนจะตกใจตาเบิกค้าง เมื่ออีกฝ่ายปล่อยน้ำขาวขุ่นให้ฉีดพ่นลงบนหน้าอกของเธอ

“เด็กบ้า! นาย...นายทำอะไรของนายเนี่ย!” เสียงหวานตวาดแหวดังลั่น ปากคอสั่นด้วยความโกรธจัดระคนฉุนเฉียว หากแต่อีกฝ่ายกลับยิ้มอย่างใจเย็น โน้มใบหน้าลงมาหาพร้อมกับน้ำเสียงหยอกเย้าอารมณ์ดี

“สงสัยคุณหมอคงต้องเปลี่ยนเสื้อแล้วล่ะครับ เปรอะเปื้อนแบบนี้ ออกไปคงไม่ดีแน่ ล้างตัวหน่อยนะครับ เดี๋ยวผมช่วย...”

“ฉันไม่...”

“อย่าขัดขืนเลยนะครับ เพราะถึงขัดขืนไปก็รังแต่จะทำให้อารมณ์พลุ่งพล่าน ถ้าผมเกิดจับคุณหมอกดกับพื้น ระเริงรักกับคุณหมอขึ้นมา จะมาโทษว่าเป็นความผิดผมไม่ได้นะ หึๆ”

 

 

 

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ขอบคุนคัพ
โดย Devilz | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha