บ่วงร้อนซ่อนรัก(จบแล้ว)

โดย: ปลายทางฝัน



ตอนที่ 4 : ตอนที่2...คำขอร้องของพ่อเลี้ยงฉัตรชล(2)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


 

พ่อเลี้ยงหนุ่มแห่งไร่อนันตวรกุลนำเรื่องที่พ่อเลี้ยงฉัตรชลมาครุ่นคิดอย่างหนัก เขาจะทำใจแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก ได้หรืออย่างไร อีกอย่างหนึ่ง คือเขาไม่อยากกักขังกวินธิดาไว้ด้วยทะเบียนสมรส

จะทำอย่างไรดีไอ้ณัฐชายหนุ่มบ่นพึมพำกับตัวเอง เพียงลำพังภายในห้องรับแขกหรู จนป้าสายใจต้องเดินเข้ามาสอบถาม ด้วยความเป็นห่วง

พ่อเลี้ยงเป็นอะไรคะ ป้าเห็นนั่งพูดอยู่คนเดียว

เอ่อ...ผมมีเรื่องให้คิดนิดหน่อยครับป้า ว่าแต่เมื่อคืนลุงบุญกลับมาถึงที่ไร่กี่โมงครับ

น่าจะเที่ยงคืนกว่าๆ ค่ะป้าสายใจรายงาน แต่ในใจแกอยากถามนายของตน ว่าทำไมถึงได้ผิดนัดกับคุณหนูกวินธิดาแสนสวยได้

ป้าคงสงสัยสินะ ว่าทำไมผมถึงไม่ได้ไปตามนัด พ่อเลี้ยงหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองแม่บ้านของตน

เอ่อ...ค่ะ

คือคุณฟ้าเธอล้มในห้องน้ำเมื่อวาน

อุ้ย! ตายจริงแม่คุณ คุณฟ้าเธอเป็นอย่างไรบ้างคะป้าสายใจยกมือขึ้นทาบอก ด้วยความตกใจ

ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกครับ ทำให้เธอต้องคลอดก่อนกำหนดหนึ่งเดือน ตาหนูหน้าตาน่ารักน่าชังเชียวครับป้าชายหนุ่มยิ้มออกมา เมื่อนึกถึงหลานรักของตนที่ไปพบมา

ป้าคงไม่มีโอกาสได้เห็นป้าสายใจกล่าวอย่างเสียดาย

เอาไว้ผมจะถ่ายรูปมาให้ดูนะครับป้า

ขอบคุณค่ะพ่อเลี้ยง เอ่อ...ว่าแต่พ่อเลี้ยงกลุ้มใจอะไรคะ แม่บ้านวัยกลางคนอดที่จะเป็นห่วงนายของตนไม่ได้

สมมุติถ้ามีคนที่กำลังใกล้จะตาย เขามาขอความเหลือ ป้าว่าผมควรช่วยมั้ยครับ

ควรช่วยสิคะพ่อเลี้ยง ช่วยคนเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ ยิ่งช่วยคนที่กำลังใกล้ตายด้วยนะคะ

ขอบคุณครับป้า ป้าจะไปทำอะไรก็ไปเถอะครับ เดี๋ยวผมจะเข้าไปดูงานในไร่สักหน่อย

ค่ะพ่อเลี้ยง ป้าสายใจขานรับเบาๆ แต่ก็ยังเหลียวหลังมามองนายของตนเป็นระยะ อย่างเป็นกังวล

ช่วงจังหวะที่พ่อเลี้ยงหนุ่มกำลังเดินไปที่รถ เพื่อขับเข้าไปในไร่นั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นเสียก่อน เขาจึงรีบล้วงโทรศัพท์มือขึ้นมากดรับสาย

ว่าไงครับคุณแม่คนใหม่ พ่อเลี้ยงหนุ่มเอ่ยทักทายเพื่อนรักด้วยรอยยิ้ม

หึ ไม่ต้องมาแซวไอเลยนะ ว่าแต่ณัฐอยู่ไหนแล้วตอนนี้

ณัฐกำลังจะเข้าไปดูงานในไร่น่ะ ว่าแต่ไอมีอะไรหรือเปล่าชายหนุ่มเอ่ยถามเพื่อนรักด้วยความสงสัย

ไอคิดว่าณัฐไปเยี่ยมฟ้าที่โรงพยาบาลเสียอีก

ณัฐไปเยี่ยมมาเมื่อตอนเช้า แต่คุณฟ้ายังไม่ตื่น ณัฐเลยแวะไปดูหลาน แล้วก็รีบกลับมาที่ไร่น่ะ

อ้าวเหรอ เสียดายจังไม่ได้เจอณัฐเสียงหวานบ่นอุบอิบเบาๆ

เอาไว้ณัฐว่างจะเข้าไปหาที่ไร่คุณฟ้าแล้วกัน ไอมาอยู่หลายวันหรือเปล่าล่ะชายหนุ่มเอ่ยถาม ในขณะที่กำลังเปิดประตูรถลงนั่ง

อาจจะอยู่สักสองอาทิตย์จ้ะณัฐ

งั้นไว้ณัฐจะเข้าไปหาไอที่ไร่นะ ว่าแต่คุณหมอตามมาด้วยหรือเปล่า พ่อเลี้ยงหนุ่มเอ่ยถามถึงเพื่อนเขยที่ไม่ได้เจอหน้ากันนาน

รายนั้นเขายุ่งมากๆๆๆหญิงสาวกล่าวถึงสามี ปนน้ำเสียงงอนนิดๆ จนชายหนุ่มอดขำไม่ได้

งอนคุณสามีอีกหรือไง

ก็นิดหน่อยณัฐ เอ่อ...จริงสิ ไอเจอน้องธิดาที่สนามบินด้วยแหละณัฐ ไม่รู้ไอจำผิดคนหรือเปล่า

คงใช่ไอ เพราะเขาพึ่งเดินทางไปกรุงเทพเมื่อเช้านี้เอง

ไอคิดว่าตาฝาดเสียอีก เห็นน้องเขาควงกับหนุ่มนายแบบด้วย สงสัยแฟนน้องเขาหรือเปล่านะ ณัฐพอทราบมั้ย

อะไรนะ ควงนายแบบงั้นเหรอพ่อเลี้ยงหนุ่มรีบถามกลับไป ด้วยสุ้มเสียงไม่พอใจนิดๆ

ใช่จ้ะ ณัฐไม่รู้เหรอ

ณัฐจะไปรู้เรื่องส่วนตัวของเขาทำไม เขาจะไปมีใครไม่เห็นเกี่ยวกับณัฐตรงไหนเลยชายหนุ่มตอบกลับด้วยสุ้มเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก

ไอแค่ถามเองณัฐว่าที่คุณแม่กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ

เอ่อ...ณัฐขอโทษนะไอ ว่าแต่ไอกับใคร พ่อเลี้ยงณัฐวุฒิรีบขอโทษขอโพยเพื่อนรัก ที่เขาเผลอใช้น้ำเสียงที่ไม่ดีใส่

ไอมากับคุณแม่โฉมน่ะณัฐ หญิงสาวกล่าว พร้อมหันไปยิ้มให้แม่สามีที่นั่งอยู่ไม่ไกล

คิดว่าคุณสามีปล่อยให้มาคนเดียวเสียอีก ว่าแต่ตอนนี้ไอถึงเชียงใหม่หรือยังล่ะ

ยังจ้ะ ไอรอขึ้นเครื่องอยู่น่ะ งั้นไอไม่กวนณัฐแล้วนะ ถึงเชียงใหม่เมื่อไหร่ เดี๋ยวไอโทรหาอีกทีนะณัฐ

ได้ไอ ดูแลตัวเองด้วยนะ ณัฐเป็นห่วง

จ้าคุณพ่อณัฐ คิกๆไอรินกล่าวล้อเพื่อนรักเล่นตามประสาคนอารมณ์ดี

เดี๋ยวเถอะไอมาล้อณัฐชายหนุ่มพูดยิ้มๆ ก่อนตัดสายทิ้ง เพียงไม่นานรอยยิ้มนั้นก็จางหายไป เมื่อมาคิดถึงเรื่องของกวินธิดา

ฮึ เธอจะไปมีใครไม่เห็นจะต้องเกี่ยวข้องกับพี่เลย ต่อจากนี้ไปเธอคงมีคนที่ดูแลแล้วสินะ ก็ดีเหมือนกันคุณอาจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง ชายหนุ่มบ่นเสียงอุบอิบ ถึงกวินธิดาเพียงลำพัง ก่อนที่เขาจะสตาร์ตรถ ขับเข้าไปในไร่

 

ตั้งแต่กวินธิดามาถึงที่บ้านคุณยายของเธอ ก็เอาแต่นั่งเหม่อลอยอยู่ในสวนด้านหลังบ้านเพียงลำพัง โดยไม่รู้ตัว ว่าใครมายืนกอดอกมองอยู่ด้านหลังตั้งนานสองนาน ด้วยความสงสัย

เป็นอะไรยะยัยกวิน เสียงแหลมปรี๊ดดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้กวินธิดาไหวตัวเล็กน้อย สะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิด

ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ว่าแต่แกเถอะกลับมาทำอีกกวินธิดาหันมาถามเพื่อนรักด้วยความแปลกใจ

ก็แม่ฉันน่ะสิ พาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาให้ฉันดูตัวที่บ้าน

คริๆๆ ดีใจด้วยนะจ๊ะเพื่อนรัก ที่จะได้เป็นว่าที่เจ้าบ่าวที่สวยที่สุด หญิงสาวเผลอหัวเราะออกมาอย่างลืมตัว โดยไม่สนใจสีหน้างอง้ำของเพื่อนรักแม้แต่น้อย

ยัยกวินบ้า แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบชะนี คิดแล้วก็ขนลุกนนทิวัฒน์จีบปากจีบคอพูด พร้อมกับทำท่าทางขนลุกขนพอง

เว่อร์ไปแล้วยัยนนนี่ ทีผู้ชายทำตาหวานเยิ้มใส่

นั่นของมันชอบนี่ยัยกวิน

เรียกชื่อฉันเหมือนคนอื่นได้มั้ยนนนี่กวินธิดารู้สึกขัดหูทุกครั้ง ที่นนทิวัฒน์เรียกเธอว่ากวิน

ก็ฉันชอบชื่อนี้ ว่าแต่แกเถอะเป็นอะไร ถึงได้นั่งซึมกระทืออยู่แบบนี้

เปล๊า ฉันไม่ได้ซึมอย่างที่แกพูดสักหน่อย หญิงสาวรีบปัดปฏิเสธทันควัน

เหรออนนทิวัฒน์ลากเสียงยาวไม่ยอมเชื่อ พร้อมจิกสายตามองเพื่อนรักอย่างไม่วางตา

ไม่เชื่อก็ตามใจกวินธิดาลุกขึ้นยืน เพราะทนสายตาจับผิดของเพื่อนรักไม่ไหว

นังกวิน แกยังคิดว่าฉันเป็นเพื่อนอยู่หรือเปล่า

ก็เป็นสิ แกนี่ถามแปลกๆ

งั้นนั่งลง แล้วมาเล่าให้ฉันฟังดีๆนนทิวัฒน์เดินไปดึงแขนกวินธิดาลงนั่ง

ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกน่า แกอย่ารู้เลย หญิงสาวพยายามสะบัดหน้าหนี ไม่อยากเอาเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่แอบน้อยใจพ่อเลี้ยงณัฐวุฒิมาพูด ซึ่งอาจจะดูเหมือนไร้สาระในความรู้สึกของคนอื่น

ไม่ร้ายแรงก็ต้องเล่า เราเคยสัญญากันไว้ แกจำได้มั้ย ว่าเรื่องอะไร สำคัญแค่ไหน เราจะเล่าให้กันฟังไง

เดี๋ยวแกก็มาด่าฉัน กวินธิดาเงยหน้าขึ้นมามองเพื่อนรักอย่างชั่งใจ

ฉันสัญญาจะไม่ด่าแก เร็วสิ เล่ามานนทิวัฒน์เร่งเร้าให้กวินธิดาระบายความในใจออกมา

เอ่อ...ฉันก็แค่น้อยใจพี่ณัฐเท่านั้นเองหญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้ม

อะไรนะยะนังกวินน้อย ที่แกนั่งซึมเพราะน้อยใจผู้ชายงั้นเหรอ นนทิวัฒน์ลุกขึ้นยืนเท้ามือใส่เอว จ้องหน้าหญิงสาวอย่างเอาเรื่อง

ชู่ว์ เบาๆ สินนนี่ เดี๋ยวคนในบ้านก็ได้ยินกันหมอพอดีกวินธิดารีบยกมือขึ้นปิดปากกายเป็นชาย แต่ใจเป็นหญิงไว้ ก่อนที่ทุกคนในบ้านจะแตกตื่น

อื้อๆ ปล่อยฉันสินนทิวัฒน์ดึงมือเล็กของหญิงสาวออก ก่อนที่เขาจะใช้หลังมือเช็ดปากอย่างรังเกียจ

แหวะ เข้าห้องน้ำล้างมือหรือเปล่าเนี่ย

อย่ามาเว่อร์แถวนี้ นนนี่

โอเคไม่เล่นแล้วก็ได้ ว่าแต่แกน้อยใจพ่อเลี้ยงสุดหล่อทำไมนนทิวัฒน์ทรุดตัวนั่งลงข้างกายเพื่อนรัก เอ่ยถามเพราะความอยากรู้

ก็พี่ณัฐเขาผิดคำพูดกับฉัน ที่เขาเคยบอกว่าจะส่งเมลไปให้ฉันทุกอาทิตย์เขาก็ไม่เคยทำได้ ส่งไปให้ก็แค่ปีแรกๆที่ฉันไปเรียนอยู่ที่อังกฤษเท่านั้นแหละ ทุกเทศกาลเขาบอกว่าจะส่งของขวัญไปให้ แต่เขาก็ไม่เคยส่ง แม้แต่วันเกิดของฉัน เขาก็ไม่เคยจำได้ ตอนที่ฉันเดินทางกลับเมืองไทย เขาสัญญาว่าจะมารับฉันที่สนามบิน เขาก็ไม่มานนนี่ และที่สำคัญเมื่อคืนที่ผ่านมา เขาชวนฉันไปเลี้ยงฉลอง แกรู้มั้ยว่าเขาปล่อยให้ฉันรอเป็นแม่สายบัวตั้งสี่ชั่วโมงที่ร้านอาหาร โทรไปก็ไม่ยอมรับสาย แบบนี้จะไม่ให้ฉันน้อยใจเขาได้อย่างไร   นนนี่กวินธิดาระบายความอัดอั้นตันใจออกจนหมดสิ้น

พ่อเลี้ยงคงมีเหตุผลน่ะกวินนนทิวัฒน์ปลอบใจเพื่อนรัก พร้อมลูบไล้แผ่นหลังบางไปมาด้วยความสงสาร

เขาไม่เคยแคร์ความรู้สึกฉันเลยนนนี่ คอยดูนะ ต่อไปฉันจะไม่ใส่ใจเขาอีก หญิงสาวกล่าวพร้อมทำปากยื่นออกมาเล็กน้อย อย่างไม่สบอารมณ์ ราวกับคนที่เธอพูดด้วยนั้น คือพ่อเลี้ยงณัฐวุฒิ

แกพูดอย่างกับแกเป็นแฟนพ่อเลี้ยงณัฐอย่างนั้นแหละยัยกวินนนทิวัฒน์ก้มถามอย่างจับผิด เพราะตั้งแต่ที่เรียนมาด้วยกัน กวินธิดาไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลย แม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะหล่อเฟอร์เฟกต์ขนาดไหน เธอก็ไม่เคยคิดที่จะสนใจ

เปล๊า! สักหน่อย แกอย่ามาเดาส่งเดชสิยัยนนนี่ พูดกับแกแล้วเครียด ไปหาคุณยายดีกว่ากวินธิดาแกล้งโมโหกลบเกลื่อนความเขินอายภายในใจ รีบวิ่งเข้าไปภายในบ้านหลังงามอย่างรวดเร็ว

ฮึ! ทำมาปากแข็งนะยัยกวินน้อย ฉันจะทำให้แกสารภาพความจริงให้ได้คอยดูนนทิวัฒน์มองตามแผ่นหลังบางอย่างเจ้าเล่ห์

 

คำอธิบาย: http://3.bp.blogspot.com/-HJJvhSfWg_8/T9Hi9YjxWbI/AAAAAAAAfXE/B2WfK6aJkl8/s1600/owjh021.gif


 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha