บ่วงร้อนซ่อนรัก(จบแล้ว)

โดย: ปลายทางฝัน



ตอนที่ 6 : ตอนที่3...คู่แข่ง(2)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


 

ชัยวัฒน์ขับรถมาจอดรับสาวคนรักตั้งแต่เช้า ที่หน้าบ้านพัก ของเธอ ตามสัญญาที่เขาบอกเธอไว้ตั้งแต่เมื่อคืน เพราะเขารู้ระแคะระคายมาจากลูกสาวคนงานในไร่ ว่ามีนักศึกษาชายในคณะ มาตามจีบรสจเรศ ซึ่งเขาอยู่นิ่งเฉยไม่ได้

พี่วัฒน์จะไปส่งน้อยจริงๆ เหรอคะ หญิงสาวเดินออกจากบ้านพักมา เห็นรถแฟนหนุ่มจอดติดเครื่องอยู่จึงเดินเข้ามาสอบถาม

ใช่ครับ ขึ้นมาเถอะเดี๋ยวสาย พี่จะแวะไปส่งน้องแก้มที่โรงเรียนก่อน ถึงจะไปส่งน้อยที่มหาวิทยาลัย ชัยวัฒน์กล่าว พร้อมเดินลงมาเปิดประตูให้หญิงคนรัก

ขอบคุณค่ะ รสจเรศกล่าวขอบคุณเบาๆ ก้าวขึ้นไปนั่งเบาะหน้าคู่กับน้องแก้ม ที่นั่งยิ้มแฉ่งให้เธอ

สวัสดีค่ะแม่น้อย

น้องแก้ม เรียกพี่น้อยว่าอะไรนะคะ หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความตกใจ

แม่น้อยค่ะ น้องแก้มตอบย้ำเสียงใส ทำตามบิดาบอกไม่ผิดเพี้ยน

เอ่อ...น้องแก้มเรียกพี่น้อยเหมือนเดิมจะดีกว่าค่ะ เธอก้มหน้าลงกระซิบกับน้องแก้มเบาๆ เพราะไม่อยากให้ชัยวัฒน์ได้ยิน

แต่น้องแก้มอยากเรียกแม่น้อยนี่คะ ใช่มั้ยคะคุณพ่อขา น้องแก้มเอ่ยถามบิดา ที่กำลังเปิดประตูรถขึ้นมานั่งลงในตำแหน่งคนขับ

ใช่ครับ ต่อไปแม่น้อยจะมาเป็นแม่น้องแก้มชัยวัฒน์พูดกับบุตรสาว แต่สายตาจับจ้องมองไปที่หญิงสาวคนรัก

แต่ว่า...

หรือน้อยอายที่จะมีลูก ชายหนุ่มกล่าวด้วยสุ้มเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก

เปล่าๆ ค่ะ เพียงแต่น้อยไม่อาจเอื้อมที่จะเป็นแม่น้องแก้ม แทนคุณกรรณิการ์เท่านั้น หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เพราะยังเห็นเขาติดรูปภรรยาที่ล่วงลับไปแล้วเต็มบ้าน แม้แต่ที่หัวเตียงนอน เธออดที่จะหึงหวงคนที่ตายไปแล้วไม่ได้

จะให้พี่ลืมณิไปจากใจ คงเป็นไปไม่ได้หรอกน้อย แต่ปัจจุบันพี่รักน้อย ก็น่าจะเพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอครับ ชายหนุ่มพูดจบ ก่อนชะโงกหน้าไปฝังจูบที่หน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยน

ค่ะ แค่รู้ว่าพี่วัฒน์รักน้อย ในชีวิตนี้น้อยไม่ขออะไรอีกแล้ว

ต่อไปเราจะมีกันสามคน พ่อวัฒน์แม่น้อยและลูกแก้มนะครับ ชัยวัฒน์ขยับเข้ามาโอบกอดหญิงอันเป็นที่รักทั้งสองคนไว้

ไชโย น้องแก้มมีแม่แล้ว น้องแก้มร้องออกมาด้วยความดีใจ ประสาเด็กที่กำลังจะมีแม่

งั้นไปกันเถอะค่ะเดี๋ยวสาย

ครับแม่น้อยชายหนุ่มกล่าวล้อเลียนสาวคนรักอย่างสุขใจ จนเธอหน้าแดงก่ำด้วยความอาย

น้องแก้มเรียกได้คนเดียวค่ะ เรียวปากบางบ่นอุบอิบเบาๆ

ว้า งั้นพี่เรียกที่รักดีว่า เนอะน้องแก้ม ชายหนุ่มก้มถามลูกน้อยที่นั่งเล่นตุ๊กตาอยู่เงียบๆ

ค่ะคุณพ่อ น้องแก้มหันมาตอบเอาใจบิดาของตน

ฮึ!.หญิงสาวสะบัดเสียงใส่สองพ่อลูก ที่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

 

หลังจากที่ชัยวัฒน์ขับรถไปส่งลูกรักที่โรงเรียนชื่อดังประจำจังหวัดแล้ว ชายหนุ่มจึงขับรถแวะเข้าข้างทางหน้ามหาวิทยาลัย เพื่อหาอาหารเช้ารับประทาน

แวะทานข้าวเช้าก่อนนะน้อย

ก็ดีค่ะ พี่วัฒน์อยากทานอะไรคะหญิงสาวเอ่ยถามชายหนุ่มข้างกาย ที่จับจูงมือเธอไม่ยอมปล่อย ทำให้รู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

อยากทานโจ๊กน่ะ น้อยล่ะอยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าชายหนุ่มก้มถามร่างเล็กเสียงทุ้มนุ่ม

ทานเหมือนพี่วัฒน์แล้วกันค่ะ ไม่ต้องยุ่งยากหญิงสาวกล่าวสนับสนุน เพราะไม่อยากเรื่องมากในเรื่องการรับประทานอาหาร

งั้นไปทานตรงร้านหัวมุมกัน พี่ไปทานร้านนั้นประจำชายหนุ่มหันมาจูงมือคนรัก เข้าไปร้านเจ้าประจำทันที ซึ่งดูจะเป็นจุดสนใจ ของคนที่มานั่งทานในร้าน โดยเฉพาะโต๊ะสุดท้าย ที่มองมาที่โต๊ะของทั้งคู่ ด้วยแววตาอิจฉาริษยา

สวัสดีครับผู้จัดการ ไม่ได้มาทานที่นี่นานเลยนะครับ เจ้าของร้านเอ่ยทักทายชายหนุ่มอย่างเป็นกันเอง

ช่วงนี้ผมงานยุ่งครับเฮีย

นี่คงเป็นน้องสาวสิครับ เฮียเจ้าของร้านเอ่ยถามด้วยความสงสัย

เปล่าครับ คนรักของผมเองครับเฮีย ชื่อน้อยชัยวัฒน์กล่าวแนะนำ พร้อมหันมาโอบเอวร่างเล็กด้วยความภาคภูมิใจ ทำให้หญิงสาวอดที่จะตื้นตันใจไม่ได้

สงสัยเฮียจะตกข่าว จะรับเหมือนเดิมมั้ยครับเจ้าของร้านกล่าวยิ้มๆ

ขอโจ๊กสองที่เหมือนเดิมครับเฮีย

งั้นรอสักครู่นะครับ

 

หลังรับประทานอาหารเสร็จ ชัยวัฒน์ขับรถเข้ามาส่งแฟนสาว ที่หน้าคณะ นั่งเป็นเพื่อนเธอไม่ถึงสิบนาที เพื่อนๆ สาวคนรักก็ตามเข้ามาสมทบ ทำให้เขาได้รู้จักกับสาวิตรีและกลุ่มเพื่อนสนิทของเธอ แต่เขากลับไม่ถูกชะตากับหนึ่งหนุ่มในกลุ่มเอาเสียเลย ที่คอยแอบชำเลืองมองรสจเรศยามที่เธอเผลอ ทำให้หัวใจหนุ่มใหญ่ร้อนรุ่มดั่งเปลวไฟ

น้อยต้องเข้าเรียนแล้วค่ะพี่วัฒน์หญิงสาวหันมาบอกแฟนหนุ่มเบาๆ เมื่อเห็นเขานิ่งเงียบผิดปกติ

งั้นตอนบ่ายสาม พี่ขับรถมารับนะครับชายหนุ่มก้มบอกสาวคนรักเสียงทุ้ม มองเธอด้วยแววตาที่อ่อนโยน ทำให้ใครบางคนแอบมองด้วยความริษยา

รบกวนเวลาทำงานพี่วัฒน์เปล่าๆ ค่ะรสจเรศกล่าวออกมาด้วยความเกรงใจ ไม่อยากให้คนรักต้องลำบากขับรถมารับ ที่จริงนายสาวของเธอได้จัดรถมารับมาส่ง เป็นประจำทุกวันอยู่แล้ว

พี่เต็มใจครับ

เอ่อ...เดี๋ยวสากับเอ็มอาสาไปส่งน้อยที่ไร่ให้เองค่ะ พี่วัฒน์ไม่ต้องเป็นห่วง สาวิตรีเพื่อนในกลุ่มของรสจเรศ รีบเดินเข้ามาอาสา พร้อมส่งยิ้มที่หวานหยาดเยิ้มให้กับชัยวัฒน์ จนเพื่อนในกลุ่มต่างแปลกใจอยู่ไม่น้อย เพราะปกติสาวิตรีไม่ค่อยชอบคบหา หรือพูดคุยกับรสจเรศสักเท่าไหร่

งั้นก็ได้ครับ ตั้งใจเรียนนะครับคนดีชัยวัฒน์หันมาเอื้อมมือขึ้นลูบไล้ศีรษะคนรักเบาๆ

ค่ะพี่วัฒน์ ขับรถดีๆ นะคะ รสจเรศโบกมือลาพร้อมส่งยิ้มให้ รอจนชายคนรักขับเคลื่อนรถออกไปจนสุดสายตา

คนนี้เหรอพี่วัฒน์ของเธอ หล่อจังสาวิตรีกล่าวทีเล่นทีจริง

ใช่จ้ะ เราเข้าเรียนกันเถอะ เดี๋ยวสายรสจเรศรีบเดินนำหน้าเพื่อนๆ เข้าไปภายในตึกเรียน อย่างไม่คิดอะไร

 

ช่วงเย็นสาวิตรีกับธีระวิทย์หรือเอ็มขับรถมาส่ง รสจเรศที่บ้านไร่ธิชานุภัทร แม้หญิงสาวจะปฏิเสธว่าจะเดินทางกลับเองได้ แต่ทั้งคู่กลับไม่ยอม จะขับรถมาส่งเธอที่ไร่ให้ได้

ว้าว! ไร่ธิชานุภัทรสวยมากๆ อย่างกับแดนสวรรค์แน่ะ สาวิตรีมองไปรอบๆ ไร่ด้วยความตื่นเต้น ไม่เคยเห็นไร่ใครสวยเท่าไร่ธิชานุภัทรมาก่อน

ใช่จ้ะ เข้ามาทานน้ำในบ้านกันก่อนเถอะ รสจเรศเปิดประตูบ้านพัก พาเพื่อนรุ่นน้องทั้งสองคนของเธอ เข้ามานั่งในบ้าน

ทำไมบ้านคนรับใช้อย่างเธอถึงได้หรูนัก สาวิตรีพูดออกมาอย่างไม่ไว้หน้ารสจเรศแม้แต่นิดเดียว แต่รสจเรศกลับรู้สึกเฉยๆ เพราะเธอไม่เคยคิดที่จะรังเกียจอาชีพที่เธอทำเลย ออกจะภาคภูมิใจเสียด้วยซ้ำไป

สาเธอพูดอะไรออกมาธีระวิทย์กล่าวตำหนิญาติผู้น้องของเขา ด้วยความไม่ชอบใจ

ก็มันจริงนี่ น้อยเขาทำงานเป็นคนรับใช้ที่บ้านไร่ธิชานุภัทร ฉันพูดผิดตรงไหนไม่ทราบสาวิตรีกล่าวด้วยสุ้มเสียงไม่พอใจ ตามแบบฉบับคนเอาแต่ใจ จนชายหนุ่มต้องส่ายหน้าให้อย่างอ่อนใจ

เอ่อ...คุณฟ้าเธอเมตตาฉัน เลยสร้างบ้านให้อยู่น่ะรสจเรศอธิบายให้ทั้งสองเข้าใจ พร้อมยื่นแก้วน้ำให้ทั้งคู่

ขอบคุณครับน้อยธีระวิทย์ยิ้มให้นางในดวงใจ

เอ่อ...แล้วบ้านพี่วัฒน์อยู่ตรงไหนล่ะน้อย ฉันชักอยากเห็นแล้วสิ ว่าจะสวยสักแค่ไหนสาวิตรีเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น จนธีระวิทย์กับรสจเรศรู้สึกสงสัย ในท่าทางแปลกๆ ของสาวิตรี

อยู่ถัดจากบ้านฉันไปหลังหนึ่ง หลังใหญ่ๆ ที่เราเดินผ่านมานั่นแหละ

เธอพาฉันไปแวะทักทายพี่วัฒน์หน่อยสิน้อยสาวิตรีวางแก้วน้ำลง ขยับเข้าไปเขย่าแขนรสจเรศ ให้พาไปพบผู้จัดการหนุ่มสุดหล่อแห่งไร่ธิชานุภัทรให้ได้

ตอนนี้คงไม่สะดวกหรอก เพราะพี่วัฒน์ยังอยู่ในไร่ กว่าจะออกมาก็คงค่ำๆ

หวงหรือไงน้อย สาวิตรีเอ่ยถามขึ้นมา ด้วยความไม่พอใจ

เปล่าสักหน่อย ฉันจะหวงไปเพื่ออะไรกันรสจเรศฝืนยิ้มเจื่อนๆ ออกมา

งั้นพาฉันเข้าไปในไร่ หาพี่วัฒน์หน่อยสิ สาวิตรีคะยั้นคะยอให้รสจเรศพาไปพบชัยวัฒน์ให้ได้

เอ่อ...เดี๋ยวพวกเธอนั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ ฉันจะเดินออกไปดูรถที่บ้านใหญ่สักหน่อย ว่าพอจะมีรถขับเข้าไปในไร่หรือเปล่ารสจเรศจำใจทำตามคำร้องของสาวิตรีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทั้งที่ภายในใจ ไม่อยากให้คนรักไปสนิทสมกับเพื่อนร่วมคณะของเธอคนนี้เลยจริงๆ เพราะกลัวเขาจะเผลอใจหลงเสน่ห์เข้าให้สักวัน

รีบๆ มาล่ะสาวิตรีตะโกนสั่งกำชับตาตามหลังรสจเรศออกไป

เธอคิดจะทำอะไรกันแน่สาธีระวิทย์เอ่ยถามญาติผู้น้อง ด้วยความสงสัย

ก็จะทำให้พี่วัฒน์มีทางเลือกใหม่ ที่ดีกว่ามีแฟนเป็นสาวใช้ไง   หญิงสาวจีบปากจีบคอพูดออกมาด้วยความมั่นใจในตัวเอง

นั่นแฟนน้อยเขานะ อย่ายุ่งกับคุณวัฒน์เลยสา ถือว่าฉันขอร้องล่ะ ชายหนุ่มอดตำหนิกับความเอาแต่ใจของญาติผู้น้องไม่ได้ ถูกบิดาตามใจจนเคยตัว อยากได้อะไรก็ต้องได้

อย่ามาพูดดีหน่อยเลยเอ็ม นายก็แอบชอบยัยน้อยเหมือนกันแหละ ถ้านายคิดแค่ฟันเล่นๆ ฉันสนับสนุนช่วยนายเต็มที่ แต่ถ้านายคิดจริงจังล่ะก็ ฉันจะฟ้องคุณป้าธีระวิทย์ส่ายหน้าให้กับความคิดที่สกปรก ไม่สมกับหน้าตาและฐานะของเธอเลย

ใช่ฉันยอมรับว่าชอบน้อยคำพูดของธีระวิทย์เปล่งออกมา ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังจะเปิดประตูบ้านเข้ามา ถึงกับหยุดชะงัก

ในที่สุดนายก็ยอมรับ สาวิตรียิ้มเหยียดด้วยความสะใจ แต่ไม่ทันเธอได้พูดอะไรต่อ เสียงเคาะประตูหน้าบ้านพักดังขึ้นเสียก่อน

น้อย น้อยอยู่หรือเปล่าชัยวัฒน์แกล้งเรียกหญิงสาวคนรักเสียงเข้ม ทำให้สาวิตรีรีบเดินออกไปรับหน้าด้วยความดีใจ ที่ได้เจอชายหนุ่มสุดหล่ออีกครั้ง

พี่วัฒน์สวัสดีค่ะสาวิตรีกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มที่หวานหยาดเยิ้ม เดินเข้าไปเกาะแขนผู้จัดการหนุ่ม อย่างสนิทสนม ราวกับรู้จักมักคุ้นกันมานาน

สวัสดีครับคุณสา คุณเอ็ม ชัยวัฒน์ทักทายเพื่อนของสาวคนรัก แต่สายตาคมกวาดตามองไปรอบๆ บ้าน

น้อยไปไหนเหรอครับ ผู้จัดการหนุ่มหันมาถามสาวสวยข้างกายด้วยความสงสัย

น้อยออกไป...

พี่วัฒน์กลับมาแล้วเหรอคะเสียงหวานดังขึ้นจากแผ่นหลังกว้าง สายตาหวานจับจ้องมองไปที่ต้นแขนแกร่งของคนรักแวบหนึ่ง ที่สาวิตรีกอดแขนไว้อย่างสนิทสนมราวกับคนรัก

ครับน้อย ว่าแต่น้อยไปไหนมาครับผู้จัดการหนุ่มแกะมือสาวิตรีออกจากลำแขนแกร่งอย่างเบามือ ไม่ให้เสียมารยาท

น้อยออกไปหา...

เอ่อ...น้อยเขาออกไปรอพี่วัฒน์ค่ะสาวิตรีรีบพูดแทรก เพราะกลัวชัยวัฒน์จะไม่พอใจ

จริงเหรอครับชัยวัฒน์ก้มถามคนตัวเล็กของเขาเสียงนุ่ม อยากจะดึงเข้ามาจูบให้หนำใจกับความน่ารักของเธอซะเหลือเกิน

ค่ะพี่วัฒน์ รสจเรศจำใจโกหก เพื่อไม่ให้ชายคนรักสงสัย

งั้นอยู่ทานข้าวมื้อเย็นกันสักมื้อนะครับ ชัยวัฒน์เอ่ยชักชวนเพื่อนของแฟนสาว เพื่อตอบแทนความมีน้ำใจของทั้งคู่ ที่อุตส่าห์ขับรถมาส่งรสจเรศถึงที่บ้านไร่

เอ่อ...ผมต้องขอ...ธีระวิทย์ไม่ทันได้กล่าวปัดปฏิเสธด้วยซ้ำ แต่เสียงญาติผู้น้องดังเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน

ยินดีค่ะพี่วัฒน์ ใช่มั้ยเอ็มสาวิตรีรีบตอบรับเสียงหวาน หันไปส่งสายตาบีบบังคับ ให้ญาติผู้พี่ตอบตกลงด้วย

เอ่อ...ครับ

พี่วัฒน์คะ เดี๋ยวน้อยขอเข้าไปทำกับข้าวก่อนนะคะหญิงสาวเอ่ยกับคนรักเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่สู้ดีนัก

ดีเลยจ้ะน้อย งานแบบนี้เธอถนัดอยู่แล้วนี่ พี่วัฒน์ขา พาสาออกไปเดินเล่น ชมไร่หน่อยสิคะสาวิตรีเดินเข้ามาแทรกกลางของคู่รัก อย่างน่ารังเกียจ ทำให้ญาติผู้พี่ถึงกับหน้าม้าน รู้สึกอับอายขายหน้าแทนซะเหลือเกิน

คือว่าผม...ชัยวัฒน์หันไปมองหน้าสาวคนรัก ไม่รู้เธอเป็นอะไร ทำไมใบหน้าถึงได้หมองเศร้าเช่นนี้

นะคะพี่วัฒน์ขาสาวิตรีเขย่าแขนผู้จัดการหนุ่มเบาๆ ออดอ้อนเสียงหวานอย่างมีจริตจะก้าน

ก็ได้ครับ คุณเอ็มไปด้วยกันนะครับชัยวัฒน์หันไปชักชวนชายหนุ่มรุ่นน้อง ตามมารยาทที่ดีของเจ้าของบ้าน

เอ็มเขาชอบเข้าครัวทำอาหารค่ะพี่วัฒน์ ปล่อยให้เขาเข้าไปช่วยน้อยทำอาหารเถอะค่ะสาวิตรีดึงแขนผู้จัดการหนุ่มออกจากบ้านพักของรสจเรศไป หวังสร้างบรรยากาศให้เขาหันมาสนใจเธอ

คุณพ่อขาน้องแก้มวิ่งหอบกระเป๋านักเรียนเข้ามาหาบิดาตน ยืนมองผู้หญิงที่ยืนเกาะแขนบิดาด้วยความสงสัย

กลับมาแล้วหรือครับน้องแก้มชายหนุ่มทรุดตัวลงหอมแก้มยุ้ยของบุตรสาวด้วยความรัก

สวัสดีคุณน้าสาก่อนลูก เธอเป็นเพื่อนของแม่น้อยสาวิตรีสะอึกเล็กน้อย ที่ได้ยินสรรพนามที่ชายหนุ่มกล่าวถึงรสจเรศ

สวัสดีค่ะคุณน้าสา

อุ้ย! คนนี้เหรอคะน้องแก้มน่ารัก น่าชังเชียวค่ะหญิงสาวเสแสร้งเข้ามาบีบแก้มยุ้ยของน้องแก้มอย่างแรง

โอ้ย!” น้องแก้มร้องออกมา ด้วยความเจ็บกับแรงบีบของคุณน้าคนสวย

เป็นอะไรครับน้องแก้มชัยวัฒน์ตกใจ รีบย่อตัวลงถามบุตรสาวด้วยความเป็นห่วง

น้องแก้มเจ็บที่แก้มค่ะคุณพ่อขา คุณน้าดึงแร๊ง แรงน้องแก้มหันมาอธิบายให้บิดาฟัง ซึ่งได้สร้างความขุ่นเคืองใจให้สาวิตรีเป็นอย่างมาก

น้าขอโทษนะคะ พี่วัฒน์สาขอโทษนะคะ หญิงสาวรีบเดินเข้ามากุมมือชายหนุ่มไว้แน่น ส่งสายตาเว้าวอนให้ชายหนุ่มเห็นใจ

ไม่เป็นอะไรหรอกครับคุณสา เราเข้าไปหาแม่น้อยกันเถอะน้องแก้ม ชายหนุ่มก้มลงอุ้มลูกน้อย เข้าไปในบ้านพักของสาวคนรัก ด้วยใจที่ร้อนรุ่ม รอจังหวะกลับเข้ามาหลายต่อหลายครั้ง แต่สาวิตรีกลับขอให้เขาพาเดินไปทางโน้นบ้าง ทางนี้บ้าง ทำให้เขาไม่สามารถขัดได้

แม่น้อยขาอยู่ไหนคะน้องแก้มเรียกหาคุณแม่คนใหม่เสียงดังลั่น ตามคำสั่งของคุณพ่อสุดหล่อ อย่างไม่ให้ขาดตกบกพร่อง

แม่อยู่นี่ค่ะน้องแก้มรสจเรศเดินมาออกมารับหน้าบุตรสาวคนใหม่ พร้อมก้มลงหอมแก้มนวลด้วยความรัก ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำแต่อย่างใด แต่ในความรู้สึกของสาวิตรีกลับไม่คิดเช่นนั้น

หลังรับประทานอาหารมื้อเย็นเสร็จ ธีระวิทย์ก็รีบขอตัวกลับบ้าน ก่อนที่สาวิตรีจะสร้างเรื่องยุ่งวุ่นวาย ทำให้รสจเรศกับคนรักมีปัญหากัน

 

คำอธิบาย: http://3.bp.blogspot.com/-HJJvhSfWg_8/T9Hi9YjxWbI/AAAAAAAAfXE/B2WfK6aJkl8/s1600/owjh021.gif

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha