บ่วงร้อนซ่อนรัก(จบแล้ว)

โดย: ปลายทางฝัน



ตอนที่ 17 : ตอนที่9...วิวาห์ขม(1)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


9

วิวาห์ขม

 

          กวินธิดารู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุดในโลกที่มีโอกาสได้แต่งงานกับคนที่เธอรักสุดหัวใจอย่างพ่อเลี้ยงณัฐวุฒิ ราวกับเรื่องเพ้อฝันจนกลายเป็นความจริง หนำซ้ำบิดามารดาและคุณย่าของชายหนุ่มก็ไม่รังเกียจ มีแต่ความเมตตาที่มอบให้

นั่งยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่อะไรคนเดียวยัยหนู หืมพ่อเลี้ยงฉัตรชลเดินเข้ามานั่งข้างๆกวินธิดาที่เอาแต่นั่งอมยิ้มอยู่เพียงลำพังภายในห้องรับแขก ด้วยท่าทางอิดโรย ฝืนยิ้มออกมาให้บุตรสาวสุดที่รัก

เอ่อ...ธิดาก็แค่ดีใจ ที่ญาติๆของพี่ณัฐไม่ได้รังเกียจธิดาน่ะสิคะกวินธิดาหันไปสวมกอดบิดาอย่างออดอ้อน

พ่อดีใจที่หนูมีความสุขลูกพ่อเลี้ยงเอื้อมมือขึ้นลูบไล้เรือนผมบุตรสาวเบาๆ ด้วยความรัก ถึงการแต่งงานครั้งนี้ จะไม่ใช่ความรักจากทั้งสองฝ่ายก็ตาม แต่เชื่อว่าสักวันพ่อเลี้ยงณัฐวุฒิต้องหันมาหลงรักธิดาตัวน้อยของเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้นอย่างแน่นอน

ขอบคุณค่ะคุณพ่อ แต่ว่าช่วงนี้ไม่รู้พี่ณัฐหายไปไหนค่ะ ธิดาว่าจะเข้าไปหาที่ไร่สักหน่อยหญิงสาวเอ่ยถึงว่าที่เจ้าบ่าวสุดหล่อที่หายหน้าหายตาไปเป็นร่วมสัปดาห์ ไม่เคยแวะเวียนมาที่ไร่อีก ตั้งแต่บิดามารดาเขากลับไปยิ่งใกล้ถึงงานวิวาห์เธอก็อดที่จะรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้

สงสัยตาณัฐจะรีบเคลียร์งานในไร่ให้เสร็จก่อนวันงานน่ะยัยหนูพ่อเลี้ยงฉัตรชลเอ่ยกับบุตรสาวด้วยน้ำเสียงเนือยๆ

คุณพ่อไม่สบายหรือเปล่าคะ น้ำเสียงไม่ค่อยดีเลยค่ะกวินธิดาเอ่ยถามบิดาด้วยความเป็นห่วง มือน้อยแตะไปตามใบหน้าของชายสูงวัยที่เธอรักยิ่งกว่าชีวิตตัวเอง

พ่อไม่ได้เป็นอะไรหรอกยัยหนูพ่อเลี้ยงวัยกลางคน พยายามปรับโทนเสียงให้เป็นปกติ ฝืนยิ้มให้บุตรสาว

ธิดาว่าคุณพ่อควรขึ้นไปพักนะคะ เดี๋ยวธิดาพาขึ้นไปส่งที่ห้องนะคะ กวินธิดาลุกขึ้น ก่อนจะเข้ามาประคองท่านให้ลุกขึ้น

พ่อไม่เป็นอะไรจริงๆลูก

แน่ใจนะคะ ว่าคุณพ่อไม่เป็นอะไรหญิงสาวเอ่ยถามบิดาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

พ่อแข็งแรงมาก วิ่งสักสิบกิโลก็ยังไหว ไหนว่าจะไปหาตาณัฐที่ไร่ไม่ใช่เหรอลูก ไปเถอะไม่ต้องห่วงพ่อ พ่อเลี้ยงฉัตรชลลุกขึ้นโอบไหล่บุตรสาวคนสวย พาเดินออกไปที่หน้าบ้าน

ก็ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวธิดาจะรีบไปรีบกลับนะคะกวินธิดารู้สึกไม่อยากไปเสียดื้อๆ

ไม่ต้องหรอกลูก อยู่คุยกับพี่เขานานๆ นั่นแหละดีแล้ว ถือโอกาสทำความคุ้นเคยกัน

ค่ะคุณพ่อหญิงสาวขานรับ แต่ดวงหน้าหวานยังไม่คลายกังวลลงเลยสักนิด

ให้คนงาน ขับรถไปส่งมั้ยลูก

ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวธิดาเดินไปทางด้านหลังไร่ดีกว่าค่ะ ถือโอกาสออกกำลังกายไปในตัวค่ะคุณพ่อ ช่วงนี้ธิดาเริ่มอ้วนแล้วด้วย เดี๋ยววันงานใส่ชุดแล้วจะไม่สวยค่ะกวินธิดาหันมายิ้มแป้นใส่บิดา ก่อนเดินออกไปทางท้ายไร่ที่มีเส้นทางลัดไปถึงไร่อนันตวรกุล เป็นเส้นทางที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ยามที่เธอแอบหนีบิดา มาเที่ยวหาพ่อเลี้ยงณัฐวุฒิที่ไร่เป็นประจำ กวินธิดาแจกยิ้มให้คนงานในไร่ที่เข้ามาทักทายอย่างเป็นกันเอง จนไปถึงบ้านพักหลังงามของพ่อเลี้ยงหนุ่ม เรียวปากบางแย้มขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะตะโกนเรียกว่าที่เจ้าบ่าวสุดหล่อของเธอ แต่พลันได้ยินเสียงแว่วๆ จึงหยุดชะงักทันควัน

ณัฐทำไมคุณถึงต้องแต่งงานกับยัยเด็กนั่นด้วยคะ ศิไม่เข้าใจศิวิมลเอ่ยถามอดีตคนรักด้วยสุ้มเสียงที่ไม่ค่อยจะพอใจนัก ภายในจิตใจเกิดความริษยาอย่างท่วมท้น

เอ่อ...ผมชายหนุ่มยังหาคำตอบไม่ได้ ทำไมถึงยอมตกปากรับคำพ่อเลี้ยงฉัตรชลง่ายๆ แต่หนึ่งเหตุผลที่เขายอมแต่งงานกับกวินธิดา เพราะคำขอร้องของคนใกล้ตายอย่างพ่อเลี้ยงฉัตรชล

แต่ศิไม่เชื่อว่าคุณรักยัยเด็กนั้น ที่คุณแต่งงานเพื่อประชดศิใช่มั้ยคะ หม้ายสาวแอบคิดเข้าข้างตัวเอง กอปรกับอดีตคนรักยังไม่ตกลงปลงใจกับผู้หญิงคนไหน ตั้งแต่ที่เธอทิ้งเขาไปแต่งงานกับชาวต่างชาติ นั่นก็แสดงให้เห็นว่าชายหนุ่มยังตัดใจจากเธอไม่ขาด

ไม่ใช่หรอกศิ ผมเคยบอกคุณไปแล้วเรื่องนั้น ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแสดงเจตนารมณ์เดิม

ถ้าไม่ใช่แล้วเพราะอะไร ตอบศิมาสิคะณัฐศิวิมลเขย่าแขนอดีตคนรัก เพื่อเอาคำตอบให้ได้ เช่นเดียวกับกวินธิดา ที่ยืนหลบมุมแอบฟังทั้งคู่สนทนากันอย่างลุ้นระทึก หวังอย่างยิ่งว่าจะได้ยินคำว่ารักจากปากว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ

ผมตอบคุณไม่ได้ศิ ขอโทษนะ ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของอดีตแฟนสาว เพราะถ้าเขาบอกไป ความลับก็จะไม่เป็นความลับอีกต่อไป

ทำไมคะณัฐ หรือว่ายัยนั่นท้องไม่มีพ่อ แล้วขอร้องให้คุณรับผิดชอบคะ หม้ายสาวยังไม่ยอมแพ้ เธอต้องรู้ให้ได้ ว่าการแต่งงานครั้งนี้เกิดขึ้นด้วยเหตุผลอันใด

ไม่ใช่อะไรทั้งนั้นแหละศิ ผมขอร้องอย่าถามผมเรื่องนี้อีกพ่อเลี้ยงณัฐวุฒิรู้สึกลำบากใจที่จะตอบและไม่อยากพูดอะไรรุนแรงกับอดีตคนรัก ที่เข้ามาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขาเกินความเป็นเพื่อน

ศิขอโทษ ที่เข้ามายุ่งเรื่องส่วนตัวของคุณมากเกินไปหญิงสาวกล่าวน้ำเสียงสั่นเครือ แกล้งหยิบทิชชูขึ้นมาซับคราบน้ำตา จนพ่อเลี้ยงหนุ่มอึ้งไปชั่วขณะคิดว่าตัวเองคงพูดรุนแรงไป

เอ่อ...ผมก็ไม่ว่าคุณยุ่งเรื่องส่วนตัวของผม เพียงแต่ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีก หวังว่าคุณคงเข้าใจนะศิ

ศิเข้าใจว่าคุณคงลำบากใจที่จะต้องแต่งงานกับกวินธิดาหม้ายสาวขยับร่างที่เย้ายวนเข้าไปสวมกอดอดีตคนรัก อย่างยั่วยวนพร้อมยื่นหน้าไปซุกไซ้ที่ซอกคอแกร่ง มือเรียวบางเอื้อมมือขึ้นลูบไล้แผ่นอกแกร่งอย่างหลงใหลและโหยหา

อย่าศิพ่อเลี้ยงหนุ่มครางเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจพร้อมเบี่ยงตัวถอยห่างออกมา

ทำไมล่ะคะณัฐ ก็ศิคิดถึงคุณนี่คะ ศิยังจำครั้งแรกของเราได้ดี ในห้องนอนของคุณ คุณยังบอกศิเลยว่าคุณมีความสุขมากศิวิมลพยายามพูดถึงความหลังครั้งก่อน ในช่วงเวลาที่เธอกับเขาที่มีความสุขด้วยกัน หวังให้เขาแสดงความรู้สึกที่มีต่อเธอออกมา แขนเรียวรั้งต้นคอแกร่งให้โน้มลงมาใกล้ๆ พร้อมยื่นริมฝีปากอิ่มเข้าไปแตะสัมผัสบรรจงจูบริมฝีปากอุ่นอย่างรวดเร็ว ชนิดที่ชายหนุ่มไม่สามารถตั้งตัวได้ ไม่ใช่แค่พ่อเลี้ยงหนุ่มเท่านั้นที่นิ่งอึ้งตกใจ ว่าที่เจ้าสาวอย่างกวินธิดาถึงกับน้ำตาคลอด้วยความเจ็บปวด กับภาพบาดตาบาดใจที่เห็นอยู่เบื้องหน้า ทำให้หัวใจดวงน้อยแทบสลาย จนต้องวิ่งหนีภาพนั้นออกมาที่ท้ายไร่ ก่อนที่จะทรุดตัวลงพร้อมกรีดเสียงร่ำไห้ออกมาอย่างแสนสาหัส จนไม่รับรู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ปล่อยให้หยาดน้ำตาไหลรินออกมาอย่างไม่ขาดสายและคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น ไม่รู้ว่าควรจะตัดสินใจอย่างไร จะยกเลิกงานแต่งงานไปเลยดีไหม แต่งานทุกอย่างได้จัดเตรียมไว้เกือบหมดทั้งการ์ดของชำร่วย สถานที่จัดงาน เพราะฝ่ายว่าที่เจ้าบ่าวจัดเตรียมไว้อย่างยิ่งใหญ่และสมเกียรติ

แอบหนีมานั่งอยู่ที่นี่เอง พี่ตามหาจนทั่วเสียงทุ้มนุ่มที่ค้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ร่างน้อยสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิด เอื้อมมือขึ้นเช็ดคราบน้ำตา ก่อนจะลุกขึ้นหันมาเผชิญหน้ากับว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ

ธิดาไม่ได้แอบหนีซะหน่อย ว่าแต่พี่ณัฐมีธุระอะไรกับธิดาเหรอคะหญิงสาวพยายามบังคับสุ้มเสียงตัวเองไม่ให้สั่นจนอีกฝ่ายจับได้

คุณอาบอกว่าธิดาไปหาพี่ที่ไร่ ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นมาอย่างหวาดหวั่นใจ กลัวหญิงสาวจะเข้าใจผิดเรื่องศิวิมล

ธิดาเปลี่ยนใจ ก็เลยมานั่งเล่นอยู่ที่ท้ายไร่สิ้นคำตอบของว่าที่เจ้าสาว พ่อเลี้ยงหนุ่มถึงกับแอบลอบถอนหายใจเบาๆ อย่างโล่งอก

เอ่อ...ใกล้ถึงวันงานของเราแล้ว ธิดาตื่นเต้นหรือเปล่าครับ คนตัวโตก้มลงถามว่าที่เจ้าสาวคนสวย ด้วยความตื่นเต้น

ไม่ค่ะ พี่ณัฐมีธุระจะคุยกับธิดาแค่นี้ใช่มั้ยคะหญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบไร้ความรู้สึก คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน มองร่างน้อยตรงหน้าที่เอาแต่เบือนหน้าหนี ด้วยความสงสัย

ธิดาเป็นอะไรหรือเปล่า ไม่สบายตรงไหนพ่อเลี้ยงหนุ่มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

ธิดาเหนื่อยนิดหน่อยค่ะ งั้นธิดาขอตัวกลับไปพักก่อนนะคะหญิงสาวหันมาขอตัวกับว่าที่เจ้าบ่าวด้วยน้ำเสียงเนือยๆ และเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังจะหนีอะไรสักอย่าง จนพ่อเลี้ยงหนุ่มต้องหันไปมองตามแผ่นหลังบาง ด้วยความคลางแคลงใจ ต้องมีอะไรสักอย่างที่ทำให้ว่าที่เจ้าสาวของเขาเปลี่ยนไป แต่เรื่องอะไรนั้นเขาจะต้องสืบรู้ให้ได้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha