จัดหนักเมียเด็ก

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 2 : เหตุผลของคนทรยศ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

2

เหตุผล..คนทรยศ

 

 

 

 

“คุณนาทเป็นผู้มีพระคุณ ที่ช่วยเหลือครอบครัวเม แต่ที่ผ่านมา เมก็ตอบแทนคุณนาทมามากพอแล้ว ขอชีวิตคืนให้เมได้ไหม ปล่อยเมไปเถอะนะคะ”

คำไหว้วอนขอนั่น มันทำให้เขารู้สึกแทบไม่เป็นผู้เป็นคนหรือมีตัวตนอยู่ตรงหน้า ทั้งสองพูดราวกับว่าเขามันไม่มีหัวใจ เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่ มารู้ตัวอีกทีก็ทะยานไปคว้าปืนพกที่เก็บไว้มาจ่อหน้าพวกมันแล้ว

“เลวมาก มึงกล้าดียังไงมาเป็นชู้กับเมียกู”

“ผู้หญิงเขาไม่รัก คุณจะกักตัวเขาไว้ทำไม?”

“แต่นี่เมียกู”

“ก่อนที่เธอจะไปเป็นเมียคุณ เมก็เป็นเมียผมมาก่อน”

ภูวนาทอ้าปากค้าง ความจริงที่ได้ยินเต็มสองหูนั่น กำลังบั่นหัวใจเขาไม่มีชิ้นดี มารหัวใจตรงหน้านี้ ไม่ควรมีชีวิตอยู่ต่อไป

ปัง...ปัง...ปัง...

โทสะและโมโหะ ความโกรธเกรี้ยวแค้นเคืองกระชากสติของเขาจนขาดวิ่น กระทั่งลั่นไกปลิดชีวิตชายชู้ลงไปนอนจมกองเลือด

“รัจ...โสรัจ...ฮือๆ...” เมวิกาหวีดร้องลั่น

เจ้าหล่อนโผเข้ากอดร่างที่แน่นิ่งไม่ได้สติของชายชู้วัยเดียวกัน ร้องไห้จนน้ำตาอาบเต็มสองแก้ม สะอึกสะอื้นไห้ปริ่มว่าหัวใจจะขาดรอนเลยทีเดียว

“ทำไมคุณนาทใจร้ายอย่างนี้...ต่อให้ฆ่าโสรัจจนตาย ฉันก็ไม่รักคุณ”

“ไม่งั้นเหรอ?” ดวงตาของเขายามนี้ลุกโพลงแทบล้นเบ้า เข้ากระชากตัวหญิงชั่วใจโฉดนั่นออกมา

“กรี๊ด...ปล่อยนะ...ปล่อย...” สองแขนเล็กผวาเข้าเกาะเกี่ยวกอดรัดร่างไร้วิญญาณของชู้รักอย่างอาลัยอาวรณ์

ภาพนั้นยิ่งจุดไฟแค้นสุมทรวงให้เขายิ่งขึ้นไปอีก

“มากับฉันเดี๋ยวนี้...มากับฉัน” เขาออกแรงกระชากลากตัวเธอออกมา เมวิกาดิ้นรนขัดขืนสุดชีวิต สุดพลัง ยิ่งกว่าครั้งไหนๆ แต่ภูวนาทก็พาร่างเมียทรยศมาขึ้นรถกระบะโฟล์วิลขับขี่ออกมา มุ่งหน้าไปยังท้ายไร่ กักเก็บตัวขังเอาไว้ที่นั่น และต่อแต่นี้ไป เจ้าหล่อนจะไม่มีทางได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกแน่นอน

“เข้าไป”

เสียงดังตะคอกว่า พร้อมกับผลักร่างบางจนถลาไปฟุบหน้าอยู่กับฟูกบนตั่งยกสูงที่ใช้แทนเตียงนอน

กระท่อมน้อยท้ายไร่ สถานที่ที่เคยเป็นรังรัก เอาไว้มาหลบมุมเปลี่ยนบรรยากาศพลอดรักกันหวานชื่นผัวเมีย

ต่อแต่นี้จะไม่ใช่อีกแล้ว แต่มันจะเป็นที่คุมขังกักกันไม่ให้หล่อนไปร้องแรกแหกกระเชอ ทำตัวแรดร่านที่ไหนได้อีก

ใบหน้าแดงก่ำนองน้ำตา หันขวับกลับมา จ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

“ฉันเจ็บนะ”

“นี่มันยังน้อยกว่าที่เธอทำให้ฉันเจ็บ” เขาว่า พร้อมกับตรงเข้าไปไขกุญแจ ค้นเอาสิ่งที่เก็บซุกซ่อนเอาไว้ในตู้ ก่อนจะลากลังสมบัติลับนั่นออกมา

ในนั้นเต็มไปด้วยของเล่นเสียวและเครื่องทรมานที่ซื้อเก็บไว้ ด้วยอยากลิ้มลองเพิ่มรสชาติบทรักให้ซ่านซ่าแซ่บซี้ดขึ้น

แต่ที่ผ่านมา ก็เคยเอามาใช้กับเมีย เพราะแค่ท่วงท่าลีลารักปกติธรรมดาสามัญ เมวิกาถูกจัดหนักจัดเต็ม ก็แทบขาดใจตายคาเตียง

เขาเฝ้าทะนุถนอมกล่อมเลี้ยงให้เกียรติว่าหล่อนเป็นเมีย...ทำรักด้วยความรัก แม้จะหนักหน่วงด้วยหื่นและใคร่ในบางครั้ง แต่ก็ไม่เคยบังคับข่มขืนใจอีกหลังจากคืนเข้าหอ

หากแต่นี้ต่อไป เขาไม่จำเป็นต้องเก็บงำอารมณ์หื่นใคร่อันมืดดำล้ำลึกของตัวเอง แต่จะบรรเลงทุกอย่างใส่เจ้าหล่อนประหนึ่งทาสกามที่มีไว้เพียงเพื่อตอบสนองความใคร่

ผู้หญิงที่คบชู้สู่ชาย ทรยศหักหลังความรักและความไว้วางใจของเขา ไม่ควรได้รับการยกย่องเชิดชูให้เป็นเมียอีกต่อไป หล่อนจะกลายเป็นแค่ทาสกามให้เขาระบายอารมณ์หื่นกระหายเข้าใส่เพียงเท่านั้น

ภูวนาทหยิบเอากุญแจมือออกมา ด้วยสายตากระเหี้ยนกระหือ ก่อนจะตรงเข้าไปกระชากร่างบางขึ้นมา

“จะทำอะไรน่ะคุณนาท?”

“ทำอะไรเหรอ? เดี๋ยวเธอก็รู้” กระชากข้อแขนเรียวทั้งสองข้างมาสับกุญแจมือเข้าใส่

“คุณนาท” เมวิกากรี๊ดใส่หน้า “จะทำบ้าอะไร ไขกุญแจออกเดี๋ยวนี้นะ คิดว่าการที่คุณฆ่าคนตายทั้งคน แล้วจะหนีความผิดพ้นหรือไง?”

“คนอย่างฉันไม่หนีหรอกนะ เพราะฉันเป็นผัว ไม่ใช่ชู้” เขาตะคอกกลับใส่หน้าหล่อน

“มันบุกรุกบ้านฉัน เป็นชู้กับเมียฉัน ยกเหตุผลทั้งบันดาลโทสะ ทั้งป้องกันตัว ยังไงฉันก็รอด”

เมวิกาอ้าปากค้างมองหน้าเขาอย่างตื่นตะลึง กว่าจะรู้ตัวก็ถูกดึงสองแขนผูกเชือกมัดโยงอยู่กับขื่อรวดเร็ว

“อะไรกันคะคุณนาท จะทำอะไร?” หน้าตาตอนนี้เริ่มตื่นกลัวขึ้นมา หลังจากที่ทำปากกล้าต่อปากต่อคำกับเขาอย่างไม่กลัวเกรงอยู่เป็นนาน

“อย่าโง่ไปหน่อยเลย เธอเล่นละครมากี่เรื่อง แค่นี้จะไม่รู้เลยหรือว่า กำลังจะโดนอะไร?” เขาถามพร้อมกับกระชากเสื้อเชิร์ตที่ใส่อยู่ออก หายใจฟืดฟาดแรงจนหน้าแดงหน้าดำ

อารมณ์กรุ่นโกรธเกรี้ยวกราด แปรเปลี่ยนเป็นความหื่นขึ้นหน้า อยากจะลงทัณฑ์สั่งสอนนังเมียไม่รักดีให้รู้สำนึก

“ที่ผ่านมา ฉันรักเธอ ฉันให้เกียรติเธอ แต่งงานอย่างออกนอกหน้า ยกย่องเธอเป็นเมีย...แต่นี่หรือ สิ่งที่เธอตอบแทนฉัน”

“ฉันก็ทำหน้าที่เมียอย่างดี ไม่เคยขาดตกบกพร่องไม่ใช่หรือ?”

“ใช่...เธอทำได้ดีมาก เธอหลอกให้ฉันเชื่อว่าเธอรักฉัน หลอกให้ฉันรักเธอ หลอกให้ฉันตายใจว่าเธอเป็นเมียที่ซื่อสัตย์และจะไม่มีวันนอกใจฉัน แต่ที่แท้ เธอกลับลอบพามันมาเล่นชู้ในบ้าน” เขากัดฟันกรอดจนขึ้นสันกราม มือปลดหัวเข็มขัดไปด้วย

“นานเท่าไหร่แล้วเมวิกาที่เธอทำอย่างนี้กับฉัน...ที่เธอร่วมมือกับมันสวมเขาให้ฉัน”

เขากระชากเข็มขัดออกมา ก่อนจะฟาดผัวะลงข้างตัวเสียงดังจนหล่อนสะดุ้ง

“จะทำอะไรน่ะคุณนาท ฉันเป็นเมียคุณนะ ฉันเป็นเมียคุณ” หล่อนตะโกนลั่นเสียงดัง หวังเรียกสติให้เขา

“เมียอย่างนั้นหรือ?” อุ้งมือหนาตะปบเข้าที่ข้างแก้ม ก่อนจะออกแรงบีบจนแก้มเนียนโย้

“ต่อแต่นี้ไป มันไม่ใช่อีกแล้วเมวิกา...เพราะเธอจะเป็นได้แค่ทาสกามของฉัน”

ผัวะ

เขาฟาดเข็มขัดหนังเข้าใส่ ร่างบางสะดุ้งเฮือก ร้องโอ๊ะด้วยความเจ็บ ดวงตางามจ้องหน้าเขาเขม็ง แต่เพราะแก้มถูกบีบจนปากเผยอ เปล่งเสียงออกมาได้ไม่เต็มคำนัก

“เธอจะเป็นได้แค่ผู้หญิงที่ฉันมีไว้ระบายความหื่นกระหาย...ความใคร่ ความต้องการ ตัณหา...มีไว้เอาแก้อยาก...แต่เธอจะไม่ได้ความรัก เอ็นดูสงสารใดๆ จากฉันอีกทั้งนั้น”

ผัวะ...

“โอ๊ะ...” ร่างงามสะดุ้งเฮือก เมื่อเข็มขัดหนังกระทบเนื้อจนเจ็บ มือที่แข็งปานคีมเหล็กละจากแก้มของเธอ ไปฉีกทึ้งเสื้อผ้าที่สวมใส่ จนขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี

พร้อมกับที่ฟาดเข็มขัดเข้าใส่เนื้อตัวเปลือยเปล่าเป็นการลงทัณฑ์ จนผิวขาวจั๊วะ ขึ้นริ้วขึ้นรอยแดงเถือก

“โอ้ย...คุณนาท อย่าตีฉัน ได้โปรด...อย่าทำ...โอ้ย...ฉันขอโทษค่ะ...ขอโทษค่ะ...โอ้ย...ฉันเจ็บแล้ว...ฉันกลัวแล้ว...ฮือๆ...โอ้ย...ฮือออออ.....”

น้ำตาใสๆ ไหลล้นดวงตางาม ด้วยความเจ็บปวดเหลือเกิน มองผู้ชายตรงหน้าที่เคยรักใคร่ใยดี หากเวลานี้กลายร่างเป็นอสูรกายน่าเกรงกลัว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha