[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 4 : คืนแรกของกันและกัน (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

  





273x387

  




 


  





273x387

  




 








IV

< คืนแรกของกันและกัน >

50%

  

ปีเตอร์เลี้ยวรถเข้ามามาจอดในลานจอดรถของคอนโดหรูใจกลางเมืองนครนิวยอร์ก เมื่อรถเข้าที่ประจำก็ลงจากรถเดินอ้อมเปิดประตูอีกฝั่ง หนูนาก็ค่อยๆลงมา  

“พีทที่นี้คือ...?” ถามไปพร้อมกับเดินตามแรงจูงมือของปีเตอร์ เพราะทันทีที่หนูนาลงมาเขาก็ปิดประตูรถพร้อมคว้ามือเธอเดินตามทันที โดยไม่ได้พูอะไรและไม่ได้ตอบคำถามใดๆของหนูนาเลย พาไปยังลิฟท์กดชั้นพร้อมรหัสอะไรบางอย่างลิฟท์ก็เลื่อนขึ้นสู่ชั้นที่ต้องการ ทันทีที่ลิฟท์เปิดอีกครั้งปีเตอร์กึ่งลากและออกแรงเพิ่ม เพราะตอนนี้หนูนาเริ่มฝืนตัวเองไม่ผ่อนตามเขาเหมือนที่ผ่านมา ทุกการกระทำของปีเตอร์เป็นไปอย่างรวดเร็วจนหนูนาตามไม่ทัน และได้แต่ฝืนตัวเองอย่างเต็มที่เท่าที่เรี่ยวแรงของเธอจะมีได้

“หิวแล้วไปเถอะ” เขาหันไปมองพร้อมลากหนูนา และแอบขำในท่าทางตื่นกลัวของเธอ และผลักประตูกระจกตรงข้ามกับลิฟท์เข้าไป   

หนูนาตะลึง เพราะเมื่อก้าวเข้ามาตามแรงกึ่งลากของเขา เขาก็เอาเธอมานั่งที่โซฟามองปุ๊บไม่อยากคิดถึงราคาของมัน ฝาผนังอีกด้านเป็นกระจกมองเห็นวิวนครนิวยอร์กสวยงามมาก ดวงไฟดวงเล็กเรียงรายมากมายเหมือนตัวเองกำลังอยู่บนท้องฟ้า

ปีเตอร์ยอมปล่อยมือจากหนูนา และแยกไปอีกทางหนูนาก็เดินไปใกล้กระจกอย่างคนที่หลงเคลิ้มไปกับความสวยงามนั้น เธอได้แต่ยืนมองความสวยงามของเมืองที่ไม่หลับไหลจนลืมความกลัวเมื่อสักครู่นี้ไปเลย หนูนาไม่แน่ใจว่ายืนอยู่นานแค่ไหน อยู่ๆปีเตอร์ก็เดินมาซ้อนด้านหลังโอบกอดเอวเธอจากด้านหลังกระซิบข้างหู  

“มื้อเย็นพร้อมแล้ว” ด้วยเสียงที่ทำให้หนูนาขนอ่อนลุกไปทั้งตัวและติดตามมาด้วยความร้อนขึ้นหน้าอีกครั้ง และเมื่อปีเตอร์เป่าลมเบาๆเหมือนแกล้งที่หูน้อยๆของเธอ หนูนารีบหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาทันทีตาจ้องตา  

“ฉัน.....หนูนาไม่รบกวนขอกลับดีกว่า” หนูนารีบเปลี่ยนสรรพนามทันทีเมื่อเห็นสายตาหลี่ลงเชิงตำหนิกลายๆ  

“ไม่ได้คืนนี้หนูนาต้องนอนที่นี้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป” เป็นอีกครั้งที่หนูนาอ้าปากพร้อมทำตาโตใส่เขาอีกแล้ว  เมื่อได้ยินคำแบบนั้น แล้วจะให้เขาทำอย่างไรปีเตอร์ก็เข้าใจในกิริยาท่าทางแบบนั้น   เพราะตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองอย่างที่สุดเช่นกัน รู้เพียงแต่ว่าแค่เพียงจูบกันครั้งแรก เขาก็รู้ได้ทันทีว่าไม่อาจให้สาวน้อยคนนี้ห่างกายได้อีกแล้วก็ต้องใช้วิธีมัดมือชกแถไปแบบนี้ละ   

“ทำไมหนูนาต้องทำแบบนั้นด้วย”  หนูนาถอนหายใจและตัดสินใจถามใช้น้ำเสียงอย่างเป็นการเป็นงาน เพราะตอนนี้   ปีเตอร์ทำท่าทางเฉไฉหลบสายตาเธอ  

“........” ปีเตอร์กลับไม่พูดอะไรโอบเธอแล้วพาเดินไปที่โต๊ะอาหารที่ได้เตรียมไว้ก่อนหน้านี้

🎸🎤🎶🎼

“ตื้ดๆๆๆๆ” เสียงนาฬิกาที่ดังทำให้หนูนาค่อยๆลืมตาขึ้นหันไปมองตามเสียงเตือน แปดโมงเช้าแล้ว และเมื่อหันไปดูข้างๆที่ตอนนี้ว่างเปล่า วันนี้หนูนามีเรียนบ่ายและไม่ต้องเข้าสตูดิโอ เพราะกลุ่มศิลปินไม่อยู่ เมื่อปิดนาฬิกาเธอก็นั่งพิงหัวเตียงคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

เมื่อปีเตอร์พยายามพาเธอไปที่โต๊ะอาหาร เขาก็ลงมือกินทันที เป็นการแสดงให้รู้ว่าเขาไม่ต้องการพูดอะไรตอนนี้ เธอเองก็ได้แต่นั่งกินมื้อเย็นที่เขาทำให้แบบเงียบๆไม่มีใครพูดอะไร และเขาก็จัดการเก็บล้างเองทุกอย่าง เธอไม่ได้ทำอะไรเลยได้แต่นั่งที่เดิม เพราะไม่รู้จะเดินไปไหนและเมื่อเขาทำการเก็บล้างเองเรียบร้อยก็เดินมาที่เธอพร้อมคว้ามือเพื่อให้ตามเขาไปที่อีกห้อง  

หนูนาสะบัดแขนทันทีเพื่อให้หลุดจาการเกาะกุม ไม่ยอมลุกออกจากเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร ปีเตอร์ยืนกอดอกเมื่อเห็นท่าทางแบบนั้นและถามออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ  

“จะอาบน้ำเองหรือจะให้บังคับอาบให้” หนูนาเงยหน้าทำตาโตใส่เขาอีกแล้ว  

“คุณมีสิทธิอะไรไม่ทราบ?” เพราะตอนนี้บอกได้เลยความอดทนในตัวหนูนาหมดแล้วไม่เหลือ ตะโกนออกไปพร้อมลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่เพื่อที่จะได้ไม่ต้องต่างระดับกับเขามากเกินไป ถึงแม้หนูนาจะมีความสูง1.62 เมตร แต่เมื่อยืนแล้วเธอก็สูงแค่คางของเขาเอง

“มาแล้วสินะ” ปีเตอร์คิดในใจแต่เขาก็หาทางออกรอไว้แล้ว ตอนที่กินมื้อเย็นอยู่กะไว้แล้วว่าเธอต้องออกฤทธิ์หลังจากนี้แน่นอน  

ทันทีที่สิ้นเสียงนั้นปีเตอร์ก็คว้าหนูนาเข้ามาแนบอกแกร่งและประกบปากอิ่มทันที นี้แหละทางออกของเขาจะให้เขาบอกเธอเป็นคำพูดได้ยังไง เธอคงว่าเขาไม่ปกติสิ!! ใช้วิธีเอาเปรียบแบบนี้ดีกว่าภาษากายน่าจะเข้าใจมากกว่าภาษาพูด

คราวนี้หนูนาไม่เคลิ้มไปกับจูบของเขา พยายามขัดขืนและปิดปากไม่ยอมให้เขาได้ล่วงล้ำเข้าไปได้ง่ายๆ พร้อมใช้มือทั้งปัดและผลักหน้าเขาออกหลบหลีกหนีจากเขาตลอดเวลา แต่ปีเตอร์หาได้ยอมแพ้จับมือเธอไว้ทั้งสองข้าง พาดไปไว้ข้างหลังเขา เสมือนหนูนากำลังกอดเขาและขยับตัวแนบชิดกับตัวเธอไม่เว้นช่องแม้แต่อากาศผ่านได้ แขนข้างหนึ่งก็โอบรอบเอวเธอไว้อย่างแนบแน่นส่วนอีกแขนก็โอบรอบคอเธอไว้เพื่อล็อกคอเธอไม่ให้สามารถหนีเขาได้ และบดจูบเธอแบบเร้าร้อนอย่างเต็มที่  

หนูนาได้แต่ทุบหลังเขาแต่ก็ไม่แรงมาก เพราะปีเตอร์กำลังสูบแรงเธอจากการจูบที่สามารถสูบวิญญาณเธอเลย แขนขาอ่อนไปหมด นี้ถ้าเขาไม่ล็อกตัวเธอไว้หนูนาคงล่วงไปกองกับพื้นแล้ว ตอนนี้แขนทั้งสองข้างไม่สามารถให้เธอลอดพ้นจากสถานการณ์สูบวิญญาณไปได้  อาวุธสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่  ตอนนี้ปีเตอร์กำลังพยายามเปิดปากเธอเพื่อที่จะได้เข้าไปลิ้มลองความหวานที่เคยลองมาแล้วและเสพย์ติดกับรสชาตินี้แล้วด้วย

หนูนาคิดได้แบบนั้นอ้าปาก แต่เพื่อกัดเข้าที่ริมฝีปากเขาอย่างแรง ปีเตอร์แค่หยุดแต่ก็ยังไม่ยอมถอนริมฝีปาก ตรงกันข้ามเขากดริมฝีปากหนักขึ้น ทำให้    หนูนารับรู้ถึงรสชาติคิดว่าคงเป็นเลือดของเขาด้วยความตกใจและคาดไม่ถึง หนูนาจึงรีบปล่อยทันที  ปีเตอร์ที่รอจังหวะอยู่แล้วก็สอดลิ้นเข้าไปลิ้มลองความหวานทันทีไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน จากรุนแรงเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลเมื่อรับรู้ได้ถึงอาการต่อต้านที่ร่างเล็กในอ้อมกอดหายไป  และเขาก็ต้องถอยออกมาอย่างเสียดาย เพราะถ้าเขาไม่ปล่อยเธอตอนนี้ความอดทนของเขาต้องหมดลงแน่นอน และระหว่างเขากับเธอคงไม่จบแค่การจูบสูบวิญาณแน่นอน เพราะเมื่อเขาถอนจูบจากเธอ หนูนาหายใจเหมือนกับคนพึ่งวิ่งมาราธอนและพึ่งเข้าเส้นชัยมาดๆ 

  ปีเตอร์ยังคงกอดหนูนาไว้และเลื่อนหน้าไปกระซิบบางอย่างเบาๆที่ข้างหูเธอ และอดที่จะไม่ขโมยหอมแก้มที่แดงก่ำ และต่อจากนั้นก็จูงมือเธอที่ตอนนี้สติคงยังกลับมาไม่ปกติ ให้เดินตามไปอีกห้องพอเปิดเข้าไปคือห้องนอน เขาจูงเธอเดินเข้ามาและปล่อยเธอไว้ที่กลางห้อง และเดินไปที่ตู้ที่คิดว่าคงเป็นตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่มาก หนูนามองตามปีเตอร์ตลอดเวลาแต่ก็ไม่ได้พูดหรือโวยวายอะไร แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมคนเราต้องมีเสื้อผ้าเยอะมากมายขนาดนั้น เพราะเวลาใส่ก็ใส่ได้ครั้งละหนึ่งชุดใส่แล้วก็ต้องซักไม่ได้ใส่แล้วทิ้งเสียที่ไหน เพราะห้องแห่งนี้มีตู้เสื้อผ้าที่มีขนาดใหญ่มากๆ

ปีเตอร์เดินกลับมาพร้อมผ้าขนหนูผืนใหญ่สีขาวได้กลิ่นหอมอ่อนๆของน้ำยาปรับผ้านุ่มกับเสื้อแขนยาวสีน้ำเงินตัวใหญ่ส่งให้เธอ และพาเธอเดินไปอีกประตูอีกฝั่งของห้อง เดาได้ไม่ยากห้องน้ำนั้นเองเปิดประตูพร้อมหันมาพูด 

“ใช้ได้ทุกอย่าง” และเอื้อมไปหยิบแปรงสีฟันที่มีเพียงหนึ่งบีบยาสีฟันแล้วส่งให้เธอพร้อมกับยิ้มหนูนารับมา 

“แปรงสีฟันอันเดียวกัน” ได้แต่คิดในใจไม่กล้าพูดออกไปเพราะยังจำประโยคสุดท้ายของเขาที่กระซิบข้างหูได้ “หนึ่งคำถามแลกด้วยหนึ่งจูบ และถ้ามากกว่าหนึ่งคำถามคำตอบแลกด้วยตัวหนูนาทั้งตัว”  

“ยี่สิบนาทีเท่านั้น ถ้ายังอาบไม่เสร็จจะเข้ามาช่วย” แล้วปีเตอร์ก็ออกจากห้องน้ำพร้อมปิดประตู หนูนาก็เริ่มขั้นตอนแรกทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น คือ แปรงฟัน  

ตามเวลาเป๊ะ! หนูนาออกมาพร้อมกับชุดใหม่โชคดีที่เธอไม่ต้องใส่ชั้นในซ้ำ เพราะในเสื้อสีน้ำเงินมีกางเกงขาสั้นที่เข้ารูปให้เธอ ถึงแม้เธอจะโนบราแต่ด้วยที่เสื้อสีเข้มก็ไม่เป็นปัญหา 

เมื่อเห็นเธอออกมา ปีเตอร์ก็เดินสวนเธอเข้าห้องน้ำแต่ก่อนจะปิดประตู  “คืนนี้ผมไม่คิดจะทำอะไรมากไปกว่านอนเฉยๆ อย่าคิดหนีหรือทำอะไรเป็นการบังคับให้ต้องทำมากกว่ากอด แต่ถ้าหนูนาต้องการมากกว่านั้นผมก็เต็มใจ ออ!อย่าคิดพยายามออกจากที่นี้เพราะไม่มีทางถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผม”  

หนูนายืนฟังจ้องหน้าปีเตอร์ตาไม่กะพริบ ทันทีที่ประตูห้องน้ำปิด เธอก็เดินไปที่เตียงสอดตัวเองเข้าไปที่ใต้ผ้าห่มอย่างไม่มีทางเลือก เพราะฟังจากน้ำเสียงที่ราบเรียบและหน้าตากับแววตาที่มั่นคงของเขาแล้ว เชื่อได้สนิทใจว่าเขาหมายตามที่พูดมาทั้งหมด เพราะถ้าคืนนี้เธออยากปลอดภัยรักษาตัวรอดก็นิ่งๆทำตามที่เขาบอกเป็นดีที่สุด  และเพียงไม่นานหนูนาก็เข้าสู่ห้วงนิทรา คงเพราะวันนี้เป็นอีกวันที่เธอก็เหนื่อยและคิดว่าคงเหนื่อยกว่าทุกๆวันตั้งแต่มาอยู่อเมริกาเลยก็ว่าได้


🎸🎤🎶🎼

 


 

http://www.hytexts.com/ebook/book/B006722 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ฟิน😍😍
โดย Anonymous | 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 1 month ที่ผ่านมา
  • ^^ ขอบคุณค่ะ โดย RungArunoThay | 1 year, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกกก
โดย Anonymous | 1 year, 2 months ที่ผ่านมา
  • ^^ โดย RungArunoThay | 1 year, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เขินน
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
  • ~~ โดย RungArunoThay | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
โอ๊ย....อยากเป็นหนูนามาก...เขินมากก
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
  • 555 น่ารักเนอะ โดย RungArunoThay | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เขินมากค่ะ โอ้ย!!!!ผ้าห่มขาดหมดแล้ว
โดย Anonymous | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
  • 5555 ขำอ๊ะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อยากเป็นหนูนามากๆๆๆๆๆเฃยอ่ะฟินโครต😚
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
  • 55555 ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินฟุดดดดดดดด
โดย Anonymous | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากๆๆๆเลยค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ึพระเอกใจร้ายมากกกกก
โดย Anonymous | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ที่นี่ เขียนให้ถูกนะ ไรท์
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เข้าเว็บไม่ได้อ่ะ ทำไงถึงเข้าจะเข้าได้
โดย Anonymous | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
  • เรื่อง เว็บเดี๋ยวจะมาปรับและแก้ไขใหม่นะคะ ตอนนี้ทำเป็นแล้ว ว่าต้องทำไง แต่ละเว็บก็คล้ายๆกันแตกต่างกันบ้างในการอัพ link ของเว็บนะคะ โดย RungArunoThay | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สสารนางเอกจัง
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
O.O ฟินๆๆ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ขอบคุณค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha