[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 5 : คืนแรกของกันและกัน (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

  





273x387

  




 







IV

< คืนแรกของกันและกัน >

100%

🎸🎤🎶🎼

"พีทเป็นอะไรนั่งยิ้มคนเดียว" จอนนี่ถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นเพื่อนนั่งดูโทรศัพท์มือถือ และยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว เป็นภาพที่เขาเองก็จำไม่ได้ว่าเคยเห็นมาก่อนหรือเปล่า

  ปีเตอร์ละสายตาจากสิ่งที่ทำให้เขายิ้มออกมาทั้งวัน มันไม่ใช่วัตถุที่อยู่ในมือ แต่มันเป็นสิ่งที่อยู่ข้างในต่างหากก็คือภาพหนูนาตอนหลับที่เขาแอบถ่ายไว้เมื่อคืน แต่ก็ไม่ลืมตอบคำถามเพื่อน  

“กำลังอินเลิฟ” จอนนี่เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มและเข้าไปตบบ่าเพื่อน 

“ยินดีด้วยว๊ะเพื่อน นีน่าสินะ” พูดเหมือนเป็นคำถามแต่ไม่ได้ต้องการ    คำตอบ  “นับจากนี้ไปนายก็เป็นมนุษย์แล้วสินะ ดีใจด้วยอุตส่าห์มาอาศัยอยู่บนโลกตั้งนาน” จอนนี่รู้สึกดีใจมากอย่างบอกไม่ถูก เขาเป็นเพื่อนกับพีทหรือปีเตอร์มาทั้งชีวิตของคนทั้งคู่ เขารู้และเข้าใจทุกอย่างในตัวปีเตอร์มากกว่าที่ปีเตอร์เข้าใจตัวเอง รู้แม้กระทั่ง มาร์ส ไม่ใช่นามสกุลที่แท้จริงของเพื่อนคนนี้ และก็คิดไปถึงนีน่าที่เขาคงต้องขอพรต่อพระผู้เป็นเจ้าคุ้มครองเธอ เพราะต่อจากนี้ไปชีวิตของเธอคงไม่ง่ายอย่างที่ผ่านมา แต่จะให้ทำไงถ้าให้เขาต้องเลือก เขาก็เลือกความสุขของคนตรงหน้าเขาก่อนอยู่ดี

ปีเตอร์พยักหน้ารับคำแสดงความยินดี และอดไม่ได้ที่จะต้องหัวเราะไปพร้อมกับประโยคแสดงความยินดี จอนนี่เห็นแบบนั้นแล้วภาพสาวน้อยชาวไทยก็ผุดขึ้นตรงหน้า คงต้องหารางวัลให้เธอจะเป็นอะไรดีที่จะเหมาะสมกับสิ่งที่เธอได้ทำไว้ เพราะเขาจำไม่ได้เลยว่าเพื่อนเขาคนนี้หัวเราะแบบเป็นตัวเองครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ และปีเตอร์ก็ก้มหน้าดูภาพสาวน้อยในโทรศัพท์  ทำให้อดคิดถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ได้           

เมื่อเขาอาบน้ำเสร็จ เปิดประตูห้องน้ำออกมาในชุดกางเกงขายาวตัวเดียว ปกติเขาชอบใส่กางเกงนอนอย่างเดียวอยู่แล้ว พอออกมาก็หันไปมองที่เตียงนอนอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นหนูนาหลับไปแล้ว เขามั่นใจเพราะการหายใจที่สม่ำเสมอ เห็นแบบนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์และถ่ายภาพเธอจนพอใจ ก็ขึ้นเตียงสอดตัวเองใต้ผ้าห่มเดียวกับเธอ และค่อยๆขยับไปโอบกอดเธอให้มานอนแนบกับอกเขา แต่ก่อนจะหลับเขาก็จูบหน้าผาก คิ้ว ตา จมูก และสุดท้ายที่ปากอิ่มอย่างนุ่มนวลและเนิ่นนาน และกระชับอ้อมแขนให้เธอเข้ามาแนบกายมากขึ้น และเขาก็รู้ตัวทันทีว่าต่อจากนี้ไปเขาคงไม่สามารถนอนหลับลงได้ถ้าไม่มีเธอผู้นี้ในอ้อมกอด


🎸🎤🎶🎼

  “บาย” หนูนากล่าวลาเพื่อนร่วมคลาส ในขณะกำลังเดินมุ่งหน้าสู่รถไฟฟ้าใต้ดินพาตัวเธอกลับหอพักของเธอ เธอยังคิดไม่ตก ตั้งแต่ออกมาจากห้องนักร้องนำเมื่อเช้านี้ เหลืออีกไม่ถึงสามชั่วโมง เขาก็จะมารับที่หอพักของเธอตามที่เขาได้เขียนบอกไว้เมื่อเช้านี้ 

เพราะเมื่อเธอเดินเข้าห้องน้ำหลังจากตื่นนอนและนั่งทบทวนเหตุการณ์เมื่อวานนี้ แปรงสีฟันเพียงอันเดียววางไว้บีบยาสีฟันให้เรียบร้อย “ใจคอเขาจะให้ใช้แปรงสีฟันร่วมกันตลอดเหรอไง”  และเสื้อผ้าชุดใหม่พร้อมชุดชั้นในใหม่ไซด์เธอเป๊ะ กางเกงยีนส์ขายาวใหม่เอี่ยมกับเสื้อคอเต่าสีชมพูเข้มวางไว้พร้อม 

เมื่อเธออาบน้ำจัดการตัวเองแล้วก็ออกมาจากห้องนอน ก็เจอกับดอกกุหลาบหนึ่งดอกใหญ่วางไว้ที่โต๊ะชุดรับแขกมีการ์ดใบเล็กๆ “สำหรับหนูนาที่รัก” เมื่อได้อ่านหนูนารู้สึกความร้อนขึ้นหน้า ตั้งแต่ที่เธอเจอและรู้จักเขาใบหน้าของเธอเดี๋ยวร้อน เดี๋ยวร้อนตลอด และที่โต๊ะนั้นก็ยังมีเป้ของเธอที่เมื่อวานยังอยู่ในรถเขา 

เมื่อหนูนาเดินไปที่ส่วนของห้องครัวที่เมื่อวานเธอไม่ได้สนใจมันเลยออกแบบสไตล์โมเดิ้ลโทนดำเงา เหมาะและลงตัวกับห้องนี้จริงๆและที่ท๊อบของครัว หนูนาก็เห็นกระดาษโน๊ตแปะไว้บนฝาครอบอลูมิเนียมสีเงิน 

“ทานให้อร่อยนะครับ หนูนา” เมื่อเปิดออกเป็นอาหารเช้าแบบอเมริกันทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นไข่ดาว ไส้กรอก ข้าวกระเทียม เป็นรูปหัวใจจนหนูนาอดยิ้มไม่ได้ ก่อนจะทานก็ขอถ่ายรูปเก็บเป็นที่ระลึกสักหน่อย เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเก็บภาพ และลงมือกินอย่างอร่อยเสร็จก็เก็บล้างเก็บเข้าที่เรียบร้อย และเตรียมกำลังจะออกไปจากห้องนี้เพราะเธอต้องเดินทางไปเรียนอีก แต่ก็เหมือนจะนึกได้ว่าแล้วเธอจะออกจากห้องนี้ได้อย่างไร....แต่แล้วสายตาก็ไปเห็นกระดาษอีกใบที่โต๊ะอาหาร 


        “คีย์การ์ดเข้าออกห้องนี้ ใบนี้เป็นของหนูนาและพร้อมรหัสลิฟท์ที่จะพาคุณขึ้นมาที่นี้ จำให้ได้นะ! และสองทุ่มวันนี้ผมจะไปรับที่หอพัก เก็บแต่ของที่จำเป็น และแจ้งย้ายออกจากเจ้าของห้องไปเลยนะ และย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันตั้งแต่วันนี้ไป สองทุ่มนะถ้าเก็บไม่เสร็จเท่าไหร่ก็เท่านั้น   พีท...”


       “เผด็จการ!!!!” บ่นอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วออกจากห้องไป


🎸🎤🎶🎼

คิดไปคิดมาก็กลับมาถึงที่หอพัก ความจริงหนูนาก็ไม่ได้มีอะไรมาก เสื้อผ้าก็มีแต่เท่าที่จำเป็นต้องใส่ใช้เวลาเก็บจริงแค่ชั่วโมงเดียวก็เสร็จ หลังจากที่เธอไปแจ้งต่อเจ้าของหอว่าจะย้ายออกจากที่นี้ ซึ่งเธออยู่ที่นี้ได้แค่สองเดือนเท่านั้น และเมื่อมองนาฬิกาใกล้เวลาที่นัด เธอก็ลากกระเป๋าใบใหญ่ที่เธอใส่ของมาจากเมืองไทยลงมารอข้างล่าง หนูนามายืนยังไม่ถึงสิบนาที รถBMWสีดำคุ้นตาที่เธอได้นั่งมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อวานก็มาจอดพร้อมประตูฝั่งคนขับเปิดออก ปีเตอร์ลงมาพร้อมรอยยิ้มที่ลอยมาเพื่อเธอ แต่หนูนาไม่ยิ้มตอบกลับยืนกอดอกไม่ขยับจน        ปีเตอร์ยกกระเป๋าไปไว้ท้ายรถที่เปิดรอไว้อยู่แล้ว 

“มีแค่นี้เหรอ?” ถามออกไปเพราะไม่เห็นอะไรอีกนอกจากเป้ใบเก่งของเธอที่สะพายอยู่กับตัวเธอ  

“แล้วเห็นอะไรอีกมั้ย?” ตอบกลับแบบยังโมโหคนตรงหน้าอยู่ 

ปีเตอร์ได้แต่เลิกคิ้วอมยิ้มกับคำตอบ เอื้อมไปเปิดประตูรถฝั่งคนนั่งและดึงเป้ออกจากเธอ และดันให้เธอเข้าไปในรถ เพราะเขาจะมายืนอยู่ริมถนนนานๆคงไม่ดี อาจโดนปาปารัสซี่ถ่ายภาพได้  แต่ในขณะที่หนูนาเข้าไปนั่งในรถ ปีเตอร์กำลังจะปิดประตู ก็มีแสงแว็บเหมือนแฟล็ทสว่างมาหลายๆครั้งติดกันจากฝั่งตรงข้าม     ปีเตอร์มองตามแสงนั้นพร้อมกัดกรามด้วยสายตาที่ใครเห็นแทบจะทำตัวเองให้หายไปจากตรงนั้นถ้ายังอยากมีลมหายใจต่อถึงวันพรุ่งนี้ เพราะเขาไม่ต้องการให้ภาพเขากับหนูนาหลุดออกไป    

  ปีเตอร์เข้ามานั่งประจำตำแน่งคนขับและออกรถไปทันที หยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออกหาใครบางคน เมื่อฝ่ายนั้นรับสายเกือบจะทันทีก็บอกตำแหน่งที่รับเธอออกมาด้วยเสียงเย็นจับจิต ที่แม้แต่หนูนาได้ยินยังหนาวๆเลย เธอได้แต่เก็บความสงสัยไว้คงไม่กล้าและคิดจะถามเขาด้วย นี้เป็นอีกบุคลิกของเขาที่เธอพึ่งจะเห็นเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นเขาก็วางหูทันทีไม่มีการกล่าวลาใดๆ



❅❈❅❈❅❈❅❈

 

http://www.hytexts.com/ebook/book/B006722 


 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกมากๆเลยค่ะติดตามอย่นะค่
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ที่นี่ ผิดอีกแล้ว ไรท์
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
  • 555 ขอบคุณคะ คงต้องหาเวลา รีไรท์กันใหญ่โตเลย ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha