[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 25 : <ใครอย่าแตะ > (80%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


  





273x387

  




 








X

< ใครอย่าแตะ >

80%

“พีทปล่อยหนูนา” เมื่อออกจากห้องสตูดิโอ หนูนาก็รีบแกะมือของปีเตอร์ทันที เพราะนี้ยังเป็นเวลาการทำงานของคนอื่นๆยังมีคนเดินไปมาตามทางเดิน และทุกคนรู้จักนักร้องนำคนนี้กันทุกคน ว่าได้เลยว่าทุกคน แต่สำหรับเธอแค่เป็นพนักงานที่อยู่ในกลุ่มคนส่วนใหญ่ในตึกแห่งนี้ ถ้าไม่ได้ทำงานร่วมกันแล้วไม่มีทางรู้จักกัน และที่นี้เป็นสังคมของชาวตะวันตกจะแตกต่างกับประเทศไทยอยู่แล้ว และเธอก็ไม่อยากเป็นจุดสนใจซึ่งสาเหตุมาจากนักร้องหนุ่มคนนี้แน่นอน

“พีท....” หนูนาย้ำเรียกอีกครั้ง เมื่อปีเตอร์ยังไม่ยอมปล่อยแถมรัดแน่นมากขึ้น จึงเกิดการเดินจูงมือกึ่งลากไปพร้อมๆกันจนมาถึงหน้าลิฟท์ เมื่อลิฟท์เปิด  ปีเตอร์ก็ดึงหนูนาเข้าไปทันที และช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีเพราะไม่มีใครเลยนอกจากเขากับเธอ ทันทีเมื่อปีเตอร์กดชั้นที่ต้องการประตูลิฟท์ปิดทันที

ปีเตอร์ดันตัวหนูนาไปที่ผนังภายในลิฟท์และประกบปากหนาเข้ากับปากอิ่มที่ยังมีล่องรอยเจ่อบวมอยู่บ้าง “อื้อ...” หนูนาร้องอย่างขัดใจและไม่พอใจการ กระทำไม่มีเหตุผลเอาแต่ใจของเขา พยายามจะผลักปีเตอร์ออกถึงแม้ที่นี้จะเป็นประเทศอเมริกาแต่เธอก็ยังเป็นคนไทยที่เป็นผู้หญิงไทย การแสดงความรักความรู้สึกต่อกันในที่สาธารณะมันไม่เข้ากันกับเธอ หนูนาขัดขืนและปิดปากไม่ยอมให้    ปีเตอร์ล่วงล้ำเข้าไป

ปีเตอร์รัดข้อมือหนูนามากขึ้นและพยายามใช้ลิ้นเพื่อเปิดปาก แต่หนูนาก็ยังไม่ยอมง่ายๆ แต่ก่อนที่เขาจะทำอะไรต่อไปสัญญาณลิฟท์ก็ดังขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่าถึงเป้าหมาย ปีเตอร์จึงยอมถอนปากออกมา แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือที่ยังจับกันไว้อยู่และชำเลืองก้มไปมองหน้าหนูนา ที่ตอนนี้แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่ากำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ และพยายามจะบิดข้อมือออกจากมือเขา และใช้มืออีกข้างขึ้นมาเช็ดปาก ตอนนี้ต่างก็ไม่มีใครพูดอะไรกัน  หนูนารู้สึกอย่างเดียวว่า “ถ้าได้ตั้นหน้านายน้ำแข็งเรียกพี่สักที เธอคงจะอารมณ์ดีขึ้นแน่นอน” แต่ก็ได้แต่คิด


ปีเตอร์กึ่งลากกึ่งจูงหนูนาจนมาถึงรถเปิดประตูฝั่งคนนั่งและดันตัวเธอเข้าไปและปิดประตูทันทีและอ้อมมานั่งประจำคนขับสตาร์ทรถและส่งเป้ไปไว้เบาะหลังแต่ยังไม่เคลื่อนรถออก ตอนนี้ปีเตอร์แววตาเครียดอย่างเห็นได้ชัด ใช่ตอนนี้เขาหงุดหงิดและโกรธมาก “กล้านัดหมายกับผู้ชายอื่นต่อหน้าเขา แล้วยังไม่รู้ตัวในความผิดของตัวเอง จะลงโทษนางฟ้าตนนี้อย่างไรดี” ปีเตอร์นั่งนิ่งๆ ซึ่งไม่ต่างไปจากหนูนาที่ได้แต่นั่งนิ่งๆไม่เข้าใจปีเตอร์สักนิดที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย 

“เฮ้ย...” เมื่อไม่รู้จะทำอย่างไรก็ได้แต่ถอนหายใจและท่องไว้ตลอดว่าอย่าโกรธ หนึ่ง สอง สาม..... 

“อื้ม!....” หนูนานับได้แค่นั้นจู่ๆปีเตอร์ก็หันมาจับ ดึงเธอให้เข้ามาใกล้และประกบปากอีกครั้งอย่างรุนแรง ทั้งกัดผสมหยอกล้อแต่ค่อนข้างรุนแรงตามอารมณ์ของเขาที่ต้องการระบายความรู้สึกนี้ถ่ายทอดให้คนต้นเหตุได้รับรู้และทันทีที่ปีเตอร์ทำลายด่านกั้นก็เข้าไปดูดกลืนกินความหวานนั้นทันที หนูนาพยายามหลบหลีกทุกการกระทำของเขาไม่ว่าจะเป็นลิ้นและมือที่ตอนนี้ข้างหนึ่งได้เข้าไปเกาะกุมทรวงอกของเธอใต้เสื้อ 

“อ้า!....” หนูนาร้องออกมาอย่างตกใจ และเจ็บบริเวณที่เขาบีบขย้ำอย่างแรงตามอารมณ์โกรธของเขาจริงๆ ในช่องปากเขาทั้งดูดและกัดปากเธอไปด้วย มือไม้ของหนูนาไม่มีประโยชน์เลย  ไม่สร้างความสะเทือนสะทกสะท้านใดๆให้เขาเลย อย่างว่าเธอกับเขากระดูกมันคนละเบอร์กันจริงๆ แต่กลับเป็นการสร้างอารมณ์ความต้องการของปีเตอร์มากขึ้น และจู่ๆอีกครั้งปีเตอร์ถอนจูบออกและมืออย่างรวดเร็วลงจากรถไป 

ทันทีที่เป็นอิสระสิ่งแรกคืออากาศหนูนารีบหายใจเอาอากาศเข้าปอดก่อนจะขาดใจ เพราะจูบพรากสวาทกระชากวิญญาณของเขา ในขณะที่หนูนากำลังหายใจยังไม่ทั่วท้องปีเตอร์เปิดประตูฝั่งเธอและดึงหนูนาออกจากตำแหน่งคนนั่งข้างและไปเปิดประตูรถด้านหลังตำแน่งผู้โดยสาร และดันตัวเธอเข้าไปพร้อมตามเธอเข้าไปด้วย หนูนาตั้งตัวไม่ทันได้แต่ตกใจกับการกระทำของปีเตอร์อย่างมาก

“พีท...จะทำ..อะไร...อย่านะ” หนูนาเมื่อพอได้สติพยายามเรียกปีเตอร์ เพราะตอนนี้เขาหน้าตาน่ากลัวมากเขากำลังโกรธ   ไม่ใช่สิโกรธเลยและมากด้วย นี้เธอไปทำอะไรให้เขาโกรธกันเมื่อไหร่อย่างไร “โอ้ย!” หนูนาร้องออกมาอีกครั้งเมื่อเขาดึงเธอให้ขึ้นมานั่งบนตักเขา  ตั้งแต่ออกมาจากห้องสตูดิโอ ปีเตอร์ยังไม่ยอมพูดอะไร แต่ยังคงมีบทลงโทษที่ไว้ใช้สำหรับหนูนาคนเดียว เขาพยายามจับเธอถอดเสื้อ ซึ่งเธอขัดขืนและไม่ยอมง่ายๆทำให้เกิดสงครามย่อมๆกันในรถแห่งนี้ 

“พีท...หยุด...หยุด!!!” หนูนาพูดเสียงดังและใช้มือปัดป้องไปด้วยพร้อมน้ำใสๆก็ค่อยๆไหลออกมาจากตาคมโตนั้น เมื่อหยดน้ำตาหยดลงไปสัมผัสแขนของปีเตอร์ ทำให้เขาชะงักสายตาที่จดจ้องที่ดอกไม้ตูมของหนูนาก็มองขึ้นมาที่ต้นตอของหยดน้ำนั้น ตอนนี้ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยสายธารไหลออกมาจากด้วยตาคมนั้น

  ปีเตอร์มองอย่างตกใจ เพราะน้ำตาของหนูนาครั้งนี้มันไม่ได้ไหลมาเพราะความสุขที่ได้รับจากเขา แต่เป็นน้ำตาที่มาจากดวงตาคมไร้การตกแต่งสวยอย่างเป็นธรรมชาติที่มาจากความเสียใจปนผิดหวัง ปีเตอร์เหมือนได้สติกลับมาเขารีบโอบกอดหนูนาให้ซบที่อกเขา 

“หนูนาผมขอโทษ” 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ทีล็อกไว้ต้องปลดยังไงค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
  • เติมเหรียญ ตามเงื่อนไข หน้าเว็บได้เลยค่ะ ไม่ยากค่ะ ^^ ขอบคุณค่ะ โดย RungArunoThay | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ไม่อัพแล้วเหรอ...เสียดายกำลังสนุกเลย
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
  • อัพอีกนิดหน่อยค่ะ จะลงตอนนี้จนครบ 100% ค่ะ โดย RungArunoThay | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกดีรออ่านอยู่
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอออ
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha