[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 27 : < ใครอย่าแตะ 100%>


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

  





273x387

  




 







X

< ใครอย่าแตะ >

100%


“เฮ้ย!” หนูนาต้องมานั่งถอนหายใจกับตัวเองอีกครั้งของเช้าวันใหม่ของอีกวัน และอีกหนึ่งเช้าของอีกวันกว่าเธอจะสามารถออกมาจากแดนสวรรค์ของ     ปีเตอร์ได้ แต่เรื่องมันเริ่มตั้งแต่เมื่อคืนเพราะเธอกลับมาช้ากว่าที่ควรจะเป็นหลังจากหมดคาบเรียน เธอเห็นว่ายังมีเวลาและอยากจะเลี่ยงการเดินทางในช่วงของเวลาชั่วโมงเร่งด่วนในนครนิวยอร์ก จึงเข้าห้องสมุดหาหนังสือที่น่าสนใจเพื่อทำการยืมและนั่งปั่นนิยายต่อ และเธอคงหลงในโลกจินตนาการจนลืมเวลาว่าล่วงเวลามามากกว่าจะกลับถึงคอนโดก็เกือบสองทุ่ม และแน่นอนเจ้าชายน้ำแข็งเย็นยะเยือกนั่งกอดอกไขว่ห้างที่โซฟากลางห้องจ้องที่ประตู และเมื่อเธอเข้ามาก็เปลี่ยนจากประตูมาเป็นเธอแทน

“เอ่อ!..หนูนาขอโทษที่กลับช้าค่ะ” หนูนาได้แต่ยิ้มแห้งๆส่งกลับไปและยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับใดๆ ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนกับว่าเป็นเด็กนักเรียนที่หนีเที่ยวและโดนผู้ปกครองจับได้ยังไงยังงั้น ปีเตอร์ยังไม่มีท่าทางใดๆยังคงอยู่ท่าเดิม แต่สายตายังจ้องมาที่เธอตลอด ความจริงแล้วเขารู้ว่าหนูนาอยู่ที่ไหน เพราะได้รับการรายงานจากลูกน้องที่ให้คอยติดตามหนูนาโดยที่ไม่ให้เธอรู้ตัว 

“เข้ามาใกล้ๆ” ปีเตอร์เอ่ยออกไป เมื่อหนูนายังไม่มีทีท่าจะขยับและเดินเข้ามาหาเขา เมื่อได้ยินแบบนั้นหนูนาก็ค่อยๆเดินเข้าไป และค่อยๆเข้าไปนั่งข้างๆปีเตอร์ 

“ชื่นใจจัง...” หนูนาเข้าไปหอมแก้มและโอบรอบคอปีเตอร์ทันทีและพูดเอาใจแก้ไขสถานการณ์อารมณ์ของเขา ปีเตอร์หัวใจกระตุกวาบทันทีในการกระทำของหนูนา และนี้คงเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกหน้าร้อนๆไม่แน่ใจว่าเป็นความรู้สึก     “เขินหรือเปล่า” มันไม่เคยเป็นก็เลยไม่รู้ว่ามันคืออะไรรู้เพียงแค่ว่า ‘มันดีมาก...ดีที่สุด’ แต่ก็ยังคงรักษาสภาพความนิ่งไว้ ทั้งที่ตอนนี้ในใจเต้นแรงอยากจะให้รางวัลความน่ารักครั้งนี้ใจแทบขาด...

หนูนาเมื่อยังเห็นปีเตอร์ยังนิ่ง จากรอยยิ้มเมื่อสักครู่สีหน้าและแววตาเริ่มเปลี่ยนเป็นเศร้า หนูนาคิดว่าวิธีนี้จะได้ผล เพราะเธอมักจะใช้มันกับคุณแม่วันดีและนีออน ถ้าหากเธอทำความผิดเล็กๆน้อยหรืออ้อนขออะไร เพราะมันใช้ได้ผลกับคนทั้งคู่ แต่มันกลับไม่ได้ผลกับนายปีเตอร์คนนี้ซะงั้น 

“เฮ้ย!” หนูนาถอนหายใจและกำลังจะลุกออกมาจากที่ตรงนั้น เพราะไม่รู้จะทำไงต่อแล้ว หมดมุขไปต่อไม่ถูกแล้ว... คิดอย่างเศร้าๆ 

“เดี๋ยวก่อน...ไม่อยากได้รางวัลเหรอ” ปีเตอร์พูดพร้อมรั้งตัวหนูนาไว้ 

“ฮืม!” หนูนาร้องในคออย่างแปลกใจ “พีทไม่โกรธหนูนาแล้วเหรอ?”     หนูนาพูดพร้อมรอยยิ้มประจักษ์ต่อสายตาปีเตอร์ทันที “ครืด...” และแทนที่ปีเตอร์จะทันได้ให้รางวัลความน่ารักกับหนูนาจู่ๆเสียงท้องร้องของหนูนาก็ดังขึ้น 

“อุ้ย!” หนูนาหน้าแดงเขิน ที่จู่ๆท้องเจ้ากรรมดันมาร้อง  เพราะตอนนี้มันเลยเวลาอาหารเย็นมามาก ปีเตอร์ได้แต่ยิ้มเผยให้เห็นฟันขาวเรียงตัวสวยงาม และลุกขึ้นพร้อมจูงมือหนูนาไปที่โต๊ะอาหารที่เขาเตรียมไว้เรียบร้อย อาหารไทยในรอบเกือบสามเดือนที่เธอมาอยู่ที่นี้ คือ ไก่นาทอดเกลือกับต้มจืดหมูสับ เพราะมันมีแค่หมูสับกับน้ำซุปที่เมื่อได้ลิ้มลองมันอร่อยที่สุดเป็นมื้อเย็นทีวิเศษมาก “ขอบคุณนะ” หนูนากล่าวขอบคุณปีเตอร์ ปีเตอร์ได้แต่เลิกคิ้วงงๆเชิงเป็นคำถาม แต่หนูนาได้แต่ยิ้มให้เป็นคำตอบ

เมื่อช่วงเวลาการง้อกับมื้อเย็นที่กลายเป็นมื้อค่ำจบลง สถานการณ์ต่อจากนั้นก็เริ่มทันที ปีเตอร์จูงหนูนากลับเข้าห้องนอนทันที เพราะเขาคิดถึงหนูนามากและต้องการต่อเนื่องจากที่ค้างไว้ในรถเมื่อตอนสาย และนี้เป็นอีกสาเหตุที่เขาไม่มีสมาธิสักเท่าไหร่ กว่าจะผ่านสเต็ปการเต้นกับโคลก็เย็นมาก ตอนแรกคิดว่าจะกลับมาไม่ทันหนูนาด้วยซ้ำ 

“พีท!”

“ไปอาบน้ำกัน”

“หนูนาให้พีทอาบก่อนนะ”

“ไม่...อาบด้วยกัน”

“ห๊า!....” หนูนาร้องออกไปอย่างตกใจ “แล้วอย่างนี้จะอาบเสร็จตอนไหน...” คิดจากประสบการณ์ที่เคยประสบมา

🎸🎤🎶🎼

“อ้า!...อ้า...” หนูนาร้องออกมา เมื่อนิ้วของปีเตอร์เข้าไปครอบครองความเป็นหญิงของเธอภายใต้สายน้ำที่ไหลออกมาจากฝักบัว พร้อมด้วยปากหนาครอบครองยอดเกสรหน้าอกเต่งตึงนั้น ที่ทั้งกัดและดูดทิ้งล่องรอยใหม่ไว้ตลอดทุกการสัมผัส สำหรับหนูนาเหมือนดั่งโดนไฟนาบสายน้ำที่ไหลผ่านไม่ได้ช่วยดับร้อนอารมณ์สวาทที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่นี้วของเขาก็ขยับเข้าออกทำหน้าที่ของมันอย่างลงตัวแบบมีจังหวะเร็วบ้างช้าบ้าง เหมือนหนูนากำลังโดนปีเตอร์แกล้งยังไงไม่รู้ ทำให้สองมือของหนูนาที่เกาะไหล่ของปีเตอร์ทั้งจิกทั้งข่วนตามอารมณ์ที่เขาเป็นผู้สร้างมันขึ้นมา เพราะบางครั้งหนูนาเหมือนกำลังลอยละล่องบนปุยเมฆ แต่ก็ถูกปีเตอร์กระชากกลับลงมาทุกครั้งเมื่อเธอใกล้จะแตะขอบสวรรค์ทุกครั้ง 

ปีเตอร์เองตอนนี้เขาก็ต้องการเธอเช่นกัน แต่ต้องเตือนให้หนูนารับรู้ไว้ว่าตราบใดที่ลมหายใจเขายังมีอยู่ เธอจะต้องเป็นของเขาคนนเดียวเท่านั้น 

ปีเตอร์ค่อยๆถอนนิ้วออกทันที ปิดน้ำและหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมตัวหนูนาพร้อมอุ้มเธอออกจากห้องน้ำไปที่เตียงและค่อยๆบรรจงวางเธอลงอย่างอ่อนโยน  และแยกขาเรียวเล็กออกให้กว้างพร้อมย้ายตัวเองไปคุกเข่าระหว่างขาหนูนา และค่อยๆสอดใส่ความเป็นชายที่พร้อมสำหรับเธอมาได้สักพัก หนูนาแยกขาให้กว้างขึ้นและมองตามการกระทำของปีเตอร์ตลอดเวลา 

"อ้า.../โอ้ว..." เมื่อปีเตอร์สอดใส่ตัวตนและดันเข้าไปจนสุด หนูนาตอดรัดเขาทันที ปีเตอร์กัดกรามและนิ่งสักพักเพราะความคับแคบของหนูนา ทำให้เขาเกือบปลดปล่อยทันที ปีเตอร์ก้มลงไปประกบปากอิ่มทันที หนูนาโอบรอบคอและสลับกันดูดกลืนความหอมหวานของกันและกัน  

เมื่อปีเตอร์ค่อยๆขยับสะโพกไปด้วย เริ่มต้นที่จังหวะช้าๆ สร้างความคุ้นเคยให้ทั้งเขาและเธอ และจังหวะการขยับของเขาเริ่มเร็วขึ้น ปีเตอร์ถอนจูบจาก    หนูนาทันทีและคร่อมตัวหนูนาโดยให้มือทั้งสองพยุงตัวเองไว้ หนูนารัดเอวปีเตอร์ด้วยขาเรียวและยกสะโพกรองรับจังหวะการเคลื่อนไหว ตอนนี้ทั้งห้องกึกก้องไปด้วยเสียงหอบหายใจของคนทั้งสองประสานกับเสียงแห่งความสุขที่มอบให้แก่กันและกัน  

ความร้อนในร่างกายทั้งของปีเตอร์และหนูนา ทำให้แยกไม่ออกว่าหยดน้ำตามร่างกายคือน้ำจากการอาบน้ำ หรือน้ำที่มาจากอารมณ์ภายในของร่างกาย เมื่อปีเตอร์ใกล้ถึงจุดปลดปล่อย...

“หนูนา..ที่รัก...พร้อมกันนะ...” ปีเตอร์พูดออกมาด้วยเสียงที่แหบพร่าปนเซ็กส์ซี่ในแบบชายที่กำลังตกอยู่ในดินแดนสวาท เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้นอีกสองสามครั้ง เสียงแห่งความสุขจากคนทั้งสองดังกังวาลไปทั่วห้องนอน เมื่อปีเตอร์ปลดปล่อยสายธารเข้าสู่ตัวหนูนาทุกอย่างเริ่มสงบลง และระบบการหายใจของคนทั้งคู่เริ่มเข้าสู่ภาวะปกติ แต่สำหรับหนูนานั้นเธอได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว   ปีเตอร์ค่อยๆถอดถอนแก่นกายออกมาจากตัวหนูนาและไปนอนข้างๆ พร้อมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างหนูนาและเขา พร้อมโอบกอดหนูนาให้มานอนแนบอก เมื่อปีเตอร์รับรู้การหายใจของหนูนากลับเข้าสู่ห้วงนิทราล่วงหน้าไปแล้ว 

ปีเตอร์ยังโหยหาและต้องการหนูนาแต่ต้องหักห้ามใจ เพราะพรุ่งนี้หนูนาต้องเจองานหนัก คนที่ไม่เคยเต้นมาก่อนอย่างเธอคงคิดไม่ถึงแน่ว่ามันหนักมาก แต่ไม่ใช่แค่นั้นที่เป็นสิ่งที่น่าหนักใจ ‘โคล’ คือต้นเหตุที่ทำให้เขารู้สึกถึงความไม่พอใจที่กำลังเกิดขึ้นกับเขา แต่เขาก็เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว “นายทำได้แค่เป็น เทรนเนอร์เท่านั้น” และเมื่อคิดได้แบบนั้นปีเตอร์ก็เตรียมเข้าสู่ห้วงนิทราตามหนูนาไป แต่ก่อนนั้นเขาค่อยๆจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผาก เปลือกตาที่ปิดสนิท จมูกเล็กที่โด่งแสดงความดื้อรั้น และปิดท้ายที่ปากแดงเจ่อสาเหตุที่เกิดจากการกระทำของเขาเพียงคนเดียว

🎸🎤🎶🎼

แต่สิ่งที่ทำให้หนูนาต้องถอนหายใจ มันคือเหตุการณ์เมื่อเช้าต่างหาก ทันทีที่เธออาบน้ำเสร็จและออกมาเพื่อจะแต่งตัว แต่แล้วปีเตอร์ก็ส่งชุดที่เขาเป็นผู้เลือกให้ 

“อะไรคะ?” หนูนาถามอย่าง งงๆในชุดเสื้อคลุมที่ใส่ออกมาจากห้องน้ำ 

“ชุดนี้...หนูนาใส่ชุดนี้..มันจะให้การเคลื่อนไหวร่างกายสะดวกขึ้น” ปีเตอร์บอกอย่างมีแผน  

หนูนารับมาและเริ่มจากการหยิบเสื้อกล้ามแบบเต็มตัวสีน้ำตาลและสวมใส่ต่อหน้าเขา เพราะตอนแรกเธอจะแยกไปสวมในห้องน้ำ แต่ปีเตอร์รั้งเธอไว้แล้วบอกให้แต่งตรงนี้เลย และต่อจากนั้นตามด้วยกางเกงที่ขากางเกงจั้ม และเมื่อเธอสวมกางเกงผ้าเนื้อนิ่มตัวใหญ่แบบสไตล์ฮิปฮอป 

ปีเตอก็ก้มลงไปนั่งคุกเข่าและดึงขากางเกงหนูนาให้มารัดที่น่องขาทั้งสองข้างแต่ยาวไม่เท่ากัน ตอนนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนสาวน้อยในสเต็ปอัพเลย และต่อจากนั้นปีเตอร์ก็หยิบเสื้อแขนยาวตัวหนาคอกลมสีน้ำตาลเข้มมาสวมให้เธอ จากตอนแรกเหมือนสาวสเต็ปอัพ ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอว่าเหมือนจะเป็นลูกหมีมากกว่า เพราะการแต่งตัวแบบนี้มันดูรัดกุมเกินไป เสื้อกล้ามตัวในยาวพอให้ชายเสื้อเข้าไปอยู่ในขอบกางเกง และเสื้อแขนยาวยังมีการจั้มเอวด้วยเชือก ที่ตอนนี้เขารูดและผูกเชือกเป็นโบว์ให้เรียบร้อย แขนเสื้อก็ยาวและตรงปลายแขนเสื้อมีในส่วนที่มือสวมได้ด้วย ปีเตอร์ติดกระดุมเก็บมือของเธอเรียบร้อย “โห้!...มันอะไรกัน!!!!” หนูนาได้แต่คิดไม่กล้าเอ่ยอะไรได้แต่มองปีเตอร์ทำตาโตใส่ 

ปีเตอร์ถอยหลังออกมามองหนูนาตลอดทั้งตัวแล้วถอนหายใจ “ก็ยังน่ารักอยู่ดี”   แล้วก็เดินไปเปิดลิ้นชักในตู้เสื้อผ้าหยิบบางอย่าง       มองเหมือนเป็นริบบิ้นสำหรับผูกผมสีส้มอ่อนๆ และให้หนูนานั่งลงบนปลายเตียง ต่อจากนั้นปีเตอร์ก็จับผมของหนูนาทำอะไรบางอย่าง 

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยหนูนามองตัวเองในกระจกหมุนตัวเพื่อได้เห็นผมจากด้านหลัง และตอนนี้ผมหนูนาก็ถูกเก็บเรียบร้อยโดยการถักเปียตั้งแต่หนังศีรษะมีสามเส้น และมารวมกันที่ท้ายทอยเป็นเส้นเดียวยาวไปจนถึงกลางหลังตามความยาวของเส้นผม แต่เปียที่อยู่ตรงกลางปีเตอร์ตกแต่งด้วยริบบิ้นที่หยิบออกมาจากลิ้นชัก 

“พีท!...สุดยอด...คุณทำผมเป็นด้วย” หนูนาพูดออกไปอย่างทึ่งปนอัศจรรย์ใจอย่างมาก ปีเตอร์ไม่ได้พูดอะไรได้แต่ยืนมอง และทำให้เขาคิดถึงผู้หญิงอีกคนคือแม่ของเขา 

“ผมอยู่กับแม่มาตลอดจนกระทั่งผมอายุสิบแปด ผมมักจะทำผมให้แม่บ่อยๆและชอบทำให้ท่านมาก และหนูนาก็คือผู้หญิงอีกคนที่ผมทำผมให้”

“พีท...” หนูนาเมื่อได้ยินแบบนั้นก็เข้าไปโอบกอดปีเตอร์ เพราะเธอเห็นและรับรู้บางอย่างว่า เมื่อปีเตอร์เอ่ยถึงแม่ของเขาใบหน้าและแววตาของเขาจะมีทั้งความสุขและความเศร้าผสมผสานกัน “มันเกิดอะไรขึ้นกับแม่ของเขากันแน่นะ” หนูนาได้แต่คิดและสงสัย เธอคงต้องหาเวลาคุยกับจอนนี่เป็นการส่วนตัวเรื่องเกี่ยวกับปีเตอร์ เพราะเธอพอรู้มาบ้างว่าจอนนี่กับปีเตอร์เป็นเพื่อนที่คบกันมาก่อนสมาชิกคนอื่นๆในวง  เพราะถ้าถามจากเขาปากหนักก็พอไหว แต่ไอ้!ขอแลกเปลี่ยนกับคำตอบนี้สิที่เธอหายใจไม่ทั่วท้องได้เลย

ปีเตอร์กอดรัดหนูนาอย่างให้เธอเป็นกำลังใจในการผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้ หนูนารับรู้ได้จากการกอดที่แน่นขึ้นอย่างกับเขากำลังดูดพลังกำลังใจจากเธอและเธอยังรู้สึกถึงความสั่นในตัวเขาได้อีกด้วย และเมื่อผ่านไปสักพัก โดยที่ต่างไม่มีใครได้พูดอะไรกัน ปีเตอร์ก็ค่อยๆคลายอ้อมกอดหนูนา และเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าและหยิบหมวกแก็ปสีขาวมาสวมให้หนูนา โดยให้ปีกหมวกไปอยู่ข้างๆ และถอยออกมาอีกครั้งเพื่อสำรวจผลงานของตัวเอง     โคล นายไม่มีโอกาสแม้แต่จะสัมผัสเส้นผมของเธอ”  ปีเตอร์คิดในใจแต่ก็อดแอบหวงและห่วงไม่ได้ เพราะมองแล้วหนูนาก็ยังดูน่ารักอยู่ดี  แค่เปลี่ยนลุ๊คของเธอก็เท่านั้นเอง

ตลอดการปฎิบัติและการกระทำของปีเตอร์ หนูนาไม่ปริปากบ่นอะไรเลย ก็ไม่รู้สินะเธอแค่อยากให้เขามีความสุข อะไรที่เธอคิดว่ายอมได้เพื่อเขา เธอก็ยินดี และเรื่องนี้มันก็ไม่หนักหนาอะไร

“พีท...หนูนาไปได้หรือยัง?” หนูนาถามออกไปเมื่อปีเตอร์ยังเงียบ และยืนจ้องเธออยู่แบบนั้น

“อืม...ใส่รองเท้าผ้าใบไปนะ..มันสะดวกกว่า” ปีเตอร์พูดพร้อมถอนหายใจ 

“ค่ะ...ถ้างั้นหนูนาไปนะ” หนูนาพูดพร้อมกับขยับเข้ามาหาเขาและเขย่งเท้าเพื่อคิสบายกับเขาและเดินออกจากห้องนอนไป


“จอนนี่...หนูนากำลังออกไปแล้ว” ทันทีที่หนูนาออกจากห้องไป ปีเตอร์หยิบโทรศัพท์ต่อสายหาจอนนี่ทันที

ได้..ไม่ต้องกังวล...วันนี้แคทรีนว่างทั้งวันเดี๋ยวเธอก็คงถึงสตูดิโอ”

อืม...ขอบใจนะ” ปีเตอร์รับรู้และกล่าวขอบใจกับความช่วยเหลือของเพื่อน จะให้ทำไงได้ ในเมื่อเขาไม่สามารถให้คนของเขาเข้าไปในห้องสตูดิโอได้ ก็ต้องให้ไรอัลขอต่อเอียน อนุญาตให้แคทรีนซึ่งถือเป็นคนนอกต้องได้รับอนุญาตก่อนถึงจะสามารถเข้าไปห้องนั้นได้ แต่เอียนก็ฝากคำพูดมาถึงปีเตอร์ “อย่าให้มันเป็นอุปสรรคในการทำงานของโคลโดยเด็ดขาด” ซึ่งเรื่องนี้เขาไม่ห่วง  เพราะเชื่อฝีมือของแคทรีนว่าเธอจัดการและป้องกันได้อย่างเนียนๆอยู่แล้ว


❅❈❅❈❅❈❅❈




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ชอบมากค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
  • ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ไม่ทั้องหรอ
โดย Anonymous | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
  • 555 อ่านไปเรื่อยๆนะคะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ไม่
โดย Anonymous | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพด่วน
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอออค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ออ
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha