[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 16 : วันหยุด (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

  





273x387

  




 







VIII

< วันหยุด > 


“หนูนา” ปีเตอร์กระซิบเรียกหนูนาเบาๆ 

“อื้ม..” หนูนาครางออกมาแบบไม่สบอารมณ์ที่ถูกรบกวนการนอนหลับ และพลิกตัวหนีจากเสียงนั้นทั้งๆที่ยังไม่ลืมตา 

“ขี้เซาจริงๆ...” พูดไปยิ้มไปและลุกจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำหายไปสักครู่และกลับออกมาอีกครั้ง เดินมาที่เตียงนอนที่สาวอันเป็นที่รักหลับอย่างสบาย

“อุ้ย!” หนูนาร้องออกมาอย่างตกใจ เพราะพึ่งจะเข้าสู่นิทราได้ไม่นานหลังจากที่ผ่านประสบการณ์เยือนโลกสวาทครั้งแรก 

ตอนนี้ปีเตอร์ช้อนตัวอุ้มหนูนามาจากที่นอนทันทีหลังจากเดินออกจากห้องน้ำ แบบที่ไม่มีอะไรติดตัวเลยและพากันเข้าห้องน้ำ 

“พีททำอะไร?” หนูนาถามออกไปอีครั้ง

    “คนขี้เกียจก็ไปอาบน้ำสิ” ทันทีที่พูดจบ ปีเตอร์ก็ก้าวลงอ่างที่ตอนนี้มี     น้ำอุ่นและฟองสบู่กลิ่นหอม ทั้งที่ยังไม่ปล่อยหนูนาเขาค่อยๆนั่งลงและประคองให้หนูนานั่งบนตักเขา โดยที่แผ่นอกของเขาสัมผัสกับแผ่นหลังของหนูนาที่ยังอยู่ในชุดนอนสีชมพูและตอนนี้ก็เปียกแนบเนื้อ 

“พี...ท..พีท...” หนูนาร้องออกมาอย่างตกใจทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่เสียดสีกับก้นงามกลมนั้น “บ้าจริง! ทำไมถึงไม่ใส่อะไรเลย” หนูนาคิดในใจและตอนนี้ตาสว่างตื่นเต็มที่แล้ว 

  “วันนี้หนูนามีโปรแกรมอะไรบ้าง?” ปีเตอร์ถามออกไปและมือก็ซุกซน เอื้อมไปด้านหน้าบีบหน้าอกเต่งตึงของหนูนาไปด้วย 

   “อุ้ย!...” 

   “ฮืม?” 

อีตาบ้า!จะให้ตอบได้อย่างไรทำตัวเป็นมือปลาหมึกอยู่แบบนี้” หนูนาคิดในใจและตอนนี้ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัด มือทั้งสองก็จับขอบอ่างแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน พร้อมกัดปากเพื่อเก็บเสียงที่จะออกมาจากอารมณ์ซ่านเสียวที่กำลังเกิดขึ้นทีละน้อย  แต่.......

“อ้า...อ้า...” หนูนาต้องร้องออกมาในที่สุด เมื่อปีเตอร์ก้มมากัดเบาๆตรงซอกคอด้านหลังไล่มาตามไหล่ ตอนนี้คงมีรอยฟันของเขาแน่ เพราะหนูนารับรู้ถึงความเจ็บแต่สร้างความรู้สึกบางอย่างตามมาด้วยที่มีมากกว่าความเจ็บและมือที่ตอนแรกอยู่ที่ความเต่งตึง ตอนนี้ข้างหนึ่งเลื่อนลงมาสัมผัสกับดอกกุหลาบด้านล่างใต้ผิวน้ำ 

“อ้า..พี..ท..พีท..หยุด.ๆ..ก่อน”  หนูนาร้องขอเสียงสั่น เพราะตอนนี้นิ้วร้ายของปีเตอร์ได้ ขับเคลื่อนสู่ใจกลางสาวแล้ว 

“ทำไมละ?” ปีเตอร์พูกกระซิบเบาๆข้างหูด้วยเสียงที่แหบพร่า เพราะตอนนี้เขาต้องการหนูนาจริงๆ แก่นกายใต้ผิวน้ำของเขาตอนนี้ก็ผงาดเสียดสีกับสะโพกกลมด้านบน “มาร้องขอแบบนี้ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอไง หนูนาที่รัก”  ปีเตอร์หาสนใจคำร้องขอของหนูนาไม่ เขากลับทำตรงกันข้ามคือทั้งกัดทั้งจูบดูดซอกคอด้านหลังแผ่นหลังต่อไป 

“อ้า...อ้า...ๆๆๆ” หนูนาร้องครางออกมา และยิ่งหนูนาครางออกมาเท่าไหร่ยิ่งเป็นแรงกระตุ้นปีเตอร์มากขึ้น นิ้วที่อยู่ในใจกลางสาวทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่องทำให้หนูนาชุ่มฉ่ำ พร้อมต้อนรับเขาอีกครั้งแล้ว 

ปีเตอร์ถอนนิ้วออกมาและผลักหนูนาให้ก้มไปด้านหน้าในท่าคุกเข่าเพื่อให้หนูนายกสะโพกขึ้น ปีเตอร์ขยับและคุกเข่า และสอดใส่หนูนาจากด้านหลังอย่างรวดเร็วและค่อนข้างรุนแรง

“อ้า../โอ้ว....” ทั้งสองร้องออกพร้อมกัน หนูนาต้องจับขอบอ่างเพื่อประคองตัวไว้ ปีเตอร์จับสะโพกของหนูนาไว้และขยับสะโพกหนาของตัวเองอย่างรุนแรง ตามอารมณ์ของตัวเองที่ไม่สามารถเก็บมันไว้ได้ ทุกครั้งที่เขาขยับใส่       หนูนาความคับแคบของหนูนาทำให้เขาอยากปลดปล่อยทุกครั้ง ครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนนี้น้ำฟองสบู่กระเพื่อมอย่างกับเกิดพายุในอ่างแห่งนี้  

“ร้อง...ออก...มา” ปีเตอร์พูดในแกมสั่งในขณะที่ตัวเองขบกรามแน่น เมื่อความเสียวซ่านที่ได้รับ ทำให้เร่งจังหวะเร็วขึ้น 

“พี..ท..อ้าๆๆ” หนูนาร้องออกมาถึงแม้ความเป็นหญิงของเธอยังรู้สึกเจ็บอยู่บ้าง แต่ความเสียวซ่านที่ได้รับมันมากเสียจนต้องขยับสะโพกเป็นจังหวะกับ      ปีเตอร์ เมื่ออาการตอบสนองของหนูนามีมากขึ้น มือทั้งสองข้างของปีเตอร์ที่ประคองสะโพกกลมนั้นบีบขย้ำอย่างรุนแรงหลังพายุสงบหนูนาคงนั่งไม่ลงเป็นแน่ 

“หนู..นา..ที่รัก...พร้อมกัน” ปีเตอร์พูดพร้อมกับขยับตัวตนเร็วขึ้นและดุดันขึ้น ในห้องน้ำแห่งอบอวลไปด้วยเสียงครางจากหนุ่มสาวทั้งคู่ 

“โอ้ววววววววว...../อ้า..........” เสียงประสานออกมาพร้อมกันเมื่อทั้งสองไปแตะขอบสวรรค์ปีเตอร์ปลดปล่อยธารน้ำอีกครั้ง และค่อยๆประคองหนูนากลับมานั่งบนตักเขาทั้งๆที่ยังไม่ถอดตัวตนออกมา ต่างก็ยังไม่มีใครพูดอะไรเพราะต่างก็หอบหายใจหลังจากเสร็จกิจกามแดนสวรรค์ 

“หนูนา..คุณทำ..ให้ผมมีความสุขมาก” ปีเตอร์พูดออกไปด้วยเสียงที่สั่นพร่า หลังจากที่ให้หนูนากลับมานั่งเหมือนเดิมก่อนเกิดพายุในอ่าง  หนูนาได้แต่ฟังและหอบหายใจ

“หนูนา มีโปรแกรมอะไรบ้างวันนี้?” ปีเตอร์กลับมาถามคำถามเดิมก่อนหน้านี้ที่ยังไม่ได้คำตอบ เพราะนี้เป็นวันหยุดแรกของเขากับเธอ 

แต่ความจริงเขาต้องเข้าสตูดิโอเพื่อไปเตรียมความพร้อมกับไรอัล เรื่องคอนเสิร์ตใหญ่ที่แมนฮัตตั้น “จะขอเกเร ดีกว่ามั้ย”    ปีเตอร์คิดในใจ

ถ้าเป็น..เมื่อก่อนจะ...ไปทำงาน..ที่ร้านอาหาร...อิตาเลี่ยนช่วงบ่าย....แต่ช่วงเช้า...ก็อยู่ที่หอพัก" หนูนาตอบเสียงเบาสั่น เพราะความรู้สึกของใจกลางสาวกับแก่นกายของปีเตอร์ที่ยังอยู่ในตัวเธอ ช่างเป็นช่วงเวลาที่เหมาะแก่การพูดคุยเรื่องทั่วไปจริงๆ หนูนาคิดอย่างประชดประชัน

  “งั้น..หนูนาก็อยู่ที่นี้ห้ามออกไปไหน แล้วช่วงเที่ยงผมจะกลับมาทำอาหารกลางวันให้ทาน ผมจะเข้าไปคุยกับทุกคนที่สตูดิโอสักหน่อย” ปีเตอร์สั่งออกไปอย่างเป็นการเป็นงานบอกให้รู้ในน้ำเสียงอย่างชัดเจนว่า หนูนาจะขัดคำสั่งไม่ได้ซึ่งเป็นเอกลักษณ์และพฤติกรรมอีกอย่างของเขา

ปีเตอร์ขยับเล็กน้อยและยอมถอนแก่นกายออกจากหนูนาอย่างเสียดาย และจับให้หนูนาหมุนหันหน้ามา และเขาก็ถอดชุดนอนสีชมพูออกจากตัวหนูนา ก้มลงดูดยอดเกสรทั้งสองข้างสลับกันไปมาและทิ้งร่องรอยใหม่อีกสองสามจุดและเลื่อนขึ้นไปดอมดมตามซอกคอและเลื่อนขึ้นไปถึงปากอิ่ม จูบอย่างร้อนแรงพร้อมกัดริมฝีปากของหนูนา สร้างความรู้สึกเสียวกระสันให้กับตัวเองอย่างมาก และค่อยๆปล่อยหนูนาอย่างแสนเสียดาย 

“ผมจะกลับมาต่อหลังมื้อเที่ยงนะครับ” ปีเตอร์กระซิบแนบชิดที่ริมฝีปากที่ตอนนี้บวมแดงอย่างชัดเจน

“หนูนาจะขึ้นพร้อมกันมั้ย?” ปีเตอร์ถามออกไปพร้อมกับยืนขึ้นเมื่อเห็น  หนูนายังไม่มีทีท่าจะลุกตาม หนูนาส่ายศีรษะเป็นการปฎิเสธคำถามของเขาและก้มหน้าหลบสายตาเขา “ใครจะอยากลุกตอนนี้ ถามออกมาได้ตัวเองไม่อายแต่ฉันอายย๊ะ!!”  หนูนาได้แต่คิดถึงแม้ความจริงระหว่างเขากับเธอมันน่าจะเกินจุดนั้นมาแล้วก็ตาม

   “ก็ได้แต่อย่านานนะเดี๋ยวไม่สบาย” ปีเตอร์พูดออกไปอย่างอ่อนโยน ใช่ว่าเขาจะมองไม่ออกว่าหนูนามีอาการเขินอาย เพราะแค่เห็นเสี่ยวหน้าของเธอนิดหน่อยที่แดงมากแล้ว และตอนนี้ผิวน้ำผึ้งของหนูนามีร่องรอยที่เกิดจากการกระทำของเขา ที่ต่างจากเขาที่ร่องรอยที่หนูนาทำกับเขาไว้เมื่อคืนกลับจางลงไปมาก และปีเตอร์ก็เดินออกจากตรงนั้นไป

ส่วนหนูนาก็ยังคงแช่น้ำทันทีที่ปีเตอร์ให้เธอนั่งลงที่อ่าง หนูนารับรู้ได้ถึงความเจ็บที่สะโพกกับความเป็นหญิง ขอนอนแช่น้ำคิดอะไรเพลินๆ รวมถึงเรื่องที่เธอจะบอกกับนีออนอย่างไรเกี่ยวกับปีเตอร์ “หรืออย่าพึ่งบอกอะไรก่อนดีกว่า” บ่นพึมพำกับตัวเอง

เมื่อคิดมาถึงปีเตอร์ก็อดก้มมองตัวเองไม่ได้ที่มีร่องรอยหลักฐานบนตัวมากมาย เขาค่อนข้างมีอารมณ์รุนแรงทางเพศมาก  

“มันเป็นอารมณ์ปกติของคนทั่วไปหรือเปล่า?” พึมพำกับตัวเองอีกครั้งขนาดพระเอกในนิยายก่อนหน้านี้ที่เธอได้เขียนและบรรยายบทรัก เธอก็ให้เป็นอารมณ์โรแมนติกสุดๆและคิดว่ามันควรเป็นแบบนั้น แต่ที่น่าตกใจและกลุ้มใจอย่างมากคือ เธอกลับไม่กลัวไม่รังเกียจต่ออารมณ์และบทรักบรรเลงเพลงกามของ      ปีเตอร์แม้แต่น้อย 

หนูนาก็เปลี่ยนไปคิดเรื่องอื่นทันที เพราะถ้ายิ่งคิดเรื่องของปีเตอร์ความเป็นตัวตนของเธอที่ปีเตอร์เป็นผู้ทำให้มันแสดงออกมาก็จะชัดเจนยิ่งขึ้นจนต้องส่ายศีรษะไปมาและคิดว่าอีกสองสามชั่วโมงนี้เธอจะทำอะไร ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาอยู่ที่นี้ได้สองวันก็ยังไม่เคยสำรวจห้องอื่นๆของที่นี้ “ไม่ดีกว่า มันคงไม่เหมาะ”  คิดได้แบบนั้นหนูนาจึงค่อยๆลุกจากอ่างน้ำ 

“โอ๊ะ!!!...” ทันทีที่หนูนายืนขึ้นเกือบจะล้มลงไปทันที  ความรู้สึกเจ็บที่ใจกลางสาว หนูนาหายใจเข้าออกอย่างช้าและค่อยๆก้าวขาออกจากอ่างด้วยความระมัดระวัง เพราะหลังจากผ่านการร่วมรักกับปีเตอร์ตั้งแต่เมื่อคืนเธอก็พึ่งจะได้เดินด้วยขาของตัวเองครั้งแรก  ค่อยๆก้าวไปล้างตัวเอาสบู่ออกแบบที่ปีเตอร์ทำก่อนหน้านี้  และออกไปแต่งตัวด้วยชุดที่สบายเป็นเสื้อคอกลมแขนยาวสีเหลืองกับกางเกงขาสั้นสีดำ ซึ่งเป็นเสื้อผ้าของเธอจากกระเป๋าเดินทาง เดินออกจากห้องนอนแต่ไม่ลืมหยิบ MacBook ออกไปด้วยซึ่งตั้งใจจะเดินไปที่ครัวหาอะไรทำง่ายๆรองท้อง แต่.....

“อ๊ะ...” ทันทีที่หนูนาเดินออกมาจากห้องนอน ก็พบชายชุดดำหน้าตาดีแบบนายแบบ ที่สาวๆเห็นต้องมองตามเหลียวหลังกันเลย และรูปร่างบึกบึนแบบนักมวยปล้ำดูแข็งแรงก้มศีรษะให้เธอเล็กน้อย พร้อมกับหญิงสาวอายุราวสี่สิบในชุดยูนิฟอร์มแบบแม่บ้านเงยหน้าพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยอย่างเป็นมิตร

“สวัสดีครับคุณนีน่า ผมขอแนะนำตัวครับผมชื่อ มาเซล และนี้คือ ซาร่า แม่บ้านเธอจะเข้ามาทำความสะอาดครับ” มาเซลพูดจบ ส่งสัญญาณให้แม่บ้าน  ซาร่าเข้าไปทำหน้าที่ของตัวเองในห้องนอนของปีเตอร์และหนูนาตามคำสั่ง

“ขออนุญาตคะ...เอ่อ...อาหารเช้าเชิญที่โต๊ะได้เลยคะ”    ซาร่าพูดพร้อมกับเดินเข้าห้องนอนที่หนูนาพึ่งเดินออกมา สวนกับหนูนาเข้าไป

“เอ่อๆ...” หนูนางงๆยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับกายใดๆ เพราะไม่คิดว่าจะเจอสิ่งมีชีวิตอื่นในสถานแห่งนี้ และปีเตอร์เองก็ไม่ได้บอกอะไรไว้ 

“เชิญรับอาหารเช้าครับ ทุกอย่างเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ”   มาเซลพูดออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เมื่อยังเห็นหนูนายืนอยู่ที่เดิม

“โอ๊ะ!...” หนูนาร้องออกมาอีกครั้งเมื่อนึกอะไรได้ หันหลังกลับเข้าห้องนอนทันที และมุ่งหน้าไปที่ตู้เสื้อผ้าเปิดหาอะไรบางอย่างจากฝั่งเสื้อผ้าของปีเตอร์เมื่อหาฝั่งของตัวเองไม่เจอ การกระทำของเธอนั้นไม่มีใครเห็นเพราะแม่บ้านซาร่าอยู่ในโซนห้องน้ำ 

เมื่อได้ของที่ต้องการก็ออกจากห้องนอนอีกครั้ง และเดินก้มหน้าผ่าน     มาเซลไปทางโต๊ะอาหาร “พีทนะพีท...น่าจะบอกกันสักหน่อยว่าจะมีคนเข้ามา” คิดอย่างเคืองๆประสมกับความอาย

มาเซลมองตามร่างบางของสาวผู้เป็นคนพิเศษของนายอย่างแอบยิ้มไม่ให้ใครสังเกตุเห็น เพราะเธอกลับออกมาอีกครั้งโดยมีผ้าพันคอที่ตอนนี้ทำหน้าที่ของมันอยู่

หนูนามานั่งที่โต๊ะอาหาร อาหารเช้าแบบชาวตะวันตกและนมอีกหนึ่งแก้ว เมื่อเห็นดังนั้นความหิวก็ประดังขึ้นมาทันทีและเปิด MacBookทันที และเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ว่าเธอยังไม่ได้ถาม  ปีเตอร์เกี่ยวกับ WiFi ของที่นี้เลย 

และขณะนั้นมาเซลเดินเข้ามาพอดีพร้อมถือบางอย่างมาด้วย “อือ...คุณมาเซล..คือฉัน...อยากทราบ..WiFi ของที่นี้” 

“ครับ” มาเซลแจ้งข้อมูลตามที่หนูนาขอมา และส่งบางอย่างที่ถือมาด้วยให้กับเธอ และถอยออกไปให้เวลาส่วนตัวกับเธอ

หนูนาเปิดซองที่รับมาจากมาเซลทันที เป็นจดหมายเขียนด้วยลายมือของปีเตอร์กับเอกสารบางอย่าง หนูนาดูเอกสารดังกล่าวทันทีและตาโตหน้าแดง     “สิบห้าวิธีคุมกำเนิด...ที่คุณเลือกได้”  หนูนาอ่านอย่างละเอียดทันที เมื่อจบก็กลับมาอ่านสิ่งที่ปีเตอร์เขียนถึงเธอ 

“หนูนาที่รัก

                ผมอยากให้คุณคุมกำเนิดด้วยเหตุผลที่เราต่างเข้าใจ และนี้เป็นข้อมูลที่ผมจะให้คุณเลือก แต่ผมก็อยากให้คุณเลือกวีธีฉีดยา เพราะป้องกันความเสี่ยงได้ดีที่สุด หวังว่าคุณคงเข้าใจเพราะผมต้องการใกล้ชิดสัมผัสคุณแบบไม่มีอะไรมาขวางเราสองคน ถ้าคุณตกลงตามนั้นคุณ แจ้งกับมาเซลได้เลย เขาจะจัดการให้คุณทันที

                                                                         รัก  พีท”


หนูนาเงยหน้าจากเอกสารนั้นเธอไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะปีเตอร์คิดถูกและรอบคอบ เพราะเธอก็ยังเรียนอยู่และเมื่อคิดได้ดังนั้น “คุณมาเซล...ฉันตกลงตามนี้คะ” พูดออกไปทันทีเมื่อเห็นมาเซลกลับเข้ามาเมื่อเห็นเธออ่านทุกอย่างจบแล้ว มาเซลเพียงแค่ก้มหน้าเป็นการรับทราบ และเดินออกจากที่ตรงนั้นอีกครั้ง เพื่อไปโทรศัพท์และหนูนาก็กลับมาให้ความสนใจกับอาหารตรงหน้ากับ MacBook เพื่อขอเช็คเมลล์ก่อน  และทันทีที่เปิด นีออนเพื่อนรักคงเป็นเมลล์ที่อวยพรวันเกิด 

“หนูนาที่รัก  วันนี้เป็นวันเกิดครบยี่สิบห้าปีของหนูนา นีออนขอให้หนูนาพบเจอแต่สิ่งดีๆในชีวิต ไม่ว่าอย่างไรสำหรับนีออนแล้ว หนูนาคือเพื่อนและครอบครัวของนีออนเสมอ รักและคิดถึง หนูนาที่สุดเลย...” หนูนาอ่านจบด้วยความซาบซึ้ง แต่เอ๊ะ...       “ ปล.นีออนพยายามโทรติดต่อหาตั้งแต่เมื่อวานไม่ได้เลย” 


หนูนาเมื่อเห็นดังนั้นก็เหมือนพึ่งคิดได้โทรศัพท์ของเธออยู่ไหน หนูนาลุกจากโต๊ะอาหารวิ่งเข้าห้องนอนอีกครั้ง และครั้งนี้เธอก็เจอกับแม่บ้านซาร่าเธอแค่เพียงยิ้มให้ เดินไปที่โต๊ะที่เธอวางกระเป๋าเป้ไว้รื้อหาอย่างไรก็ไม่เจอ ยืนคิดทบทวนใช่! เธอไม่ได้พกโทรศัพท์เลยตั้งแต่เมื่อวาน “แล้วหายไปไหน” หนูนาบ่นกับตัวเองเป็นภาษาไทย ให้คุณมาเซลลองโทรเข้าก็คงจะสายไปเพราะผ่านมาสองวันเครื่องคงดับไปแล้ว

หนูนาเดินคิ้วขมวดออกจากห้องและตัดสินใจถามมาเซล “คุณ             มาเซล...เห็นโทรศัพท์ เครื่องสีดำในห้องนี้บ้างหรือมั้ย?”  ถามออกไปและมองไปรอบๆห้องตอนนี้กลับเข้าสู่สภาพปกติ มีการเก็บกวาดสิ่งสวยงามเมื่อคืนเรียบร้อย เผื่อว่าเธออาจจะทำล่วงไว้แถวนี้

มาเซลไม่พูดอะไรแต่เดินไปที่โต๊ะกลางตรงโซฟาในห้อง หยิบบางอย่างให้เธอมันคือ iPhone แต่มันไม่ใช่รุ่นของเธอมันเป็นรุ่นใหม่ iPhone  รุ่นล่าสุดหนูนา  มองอย่างแปลกใจ และยังไม่รับสิ่งที่มาเซลยื่นให้ 

“นายสั่งให้เปลี่ยนครับ ข้อมูลทุกอย่างเท่าที่จำเป็นจากเครื่องเก่าได้ถูกโอนเข้าเครื่องนี้ เรียบร้อยลัวครับ” มาเซลอธิบายออกไป

“รับไปเถอะครับ คุณนีน่าอย่าขัดคำสั่งของนายเลยครับ” มาเซลพูดออกไปอีกครั้ง เมื่อหนูนายังไม่ยอมรับเครื่องมือสื่อสารที่เขาส่งให้ แต่กลับมองด้วยสีหน้าครุ่นคิดและไม่พอใจ 

หนูนาเอื้อมมือมารับไว้และเดินกลับไปที่โต๊ะอาหารทันทีความอยากอาหารหายไป แต่เนื่องจากเธอเป็นเด็กกำพร้าที่เติบโตมาจากสถานที่สอนให้ไม่ให้กินทิ้งขว้างจึงลงมือทานจนหมด แต่ยังนั่งอยู่ตรงนั้นและลืมเรื่องโทรศัพท์กับปีเตอร์จอมเผด็จการ และยังไม่คิดจะเปิดโทรศัพท์เช็คข้อมูลที่ได้รับแจ้งว่า ‘เท่าที่จำเป็น’


🎸🎤🎶🎼

หนูนานำหูฟังเสียบหูเปิดเพลงฟังเข้าสู่โลกของเธอ เพื่อตั้งใจปั่นนิยายทันทีโดยที่ไม่ได้รับรู้ว่า เวลาผ่านไปนานแค่ไหนจนมาเซลกลับเข้ามายืนตรงหน้าอีกครั้ง  

“ขอโทษที่รบกวนครับ” หนูนาเมื่อได้ยินเสียงนั้นก็เงยหน้าและถอดหูฟังออก 

“หมอได้เดินทางมาถึงแล้วครับ เชิญคุณนีน่าที่ห้องด้านล่างครับ” มาเซลรายงานต่อทันที

“หมอ?” หนูนาถามออกไปอย่างงงๆแล้วก็นึกได้ “คะ” และลุกขึ้นตาม   มาเซลออกไปจากห้องเข้าไปในลิฟท์ที่มารออยู่แล้ว 

ลิฟท์เลื่อนลงมาข้างล่างแค่หนึ่งชั้นประตูลิฟท์เปิดออกทันที เธอก็เดินเข้าไปในห้องที่มาเซลเดินมาเปิดประตูรอและเดินนำเข้าไปอีกห้อง ห้องข้างล่างก็กินพื้นที่เต็มชั้นเหมือนกับห้องของปีเตอร์ข้างบน แต่การตกแต่งภายในไม่เหมือนกัน ห้องนี้เหมือนจะมีห้องเยอะกว่าเพราะเธอเห็นประตูที่เข้าสู่ห้องอื่นๆหลายประตู  หนูนาเดินเข้ามาห้องที่มาเซลนำมาพบกับผู้หญิงผมบลอนแต่งตัวภูมิฐานใส่แว่น “นี้คงเป็นหมอที่มาเซลพูดถึง”

“สวัสดีค่ะ ฉันคาร่า”

“สวัสดีค่ะ นีน่า...” 

ตอนนี้หนูนาและหมอคาร่าได้อยู่กันตามลำพังในห้อง หมอคาร่าอธิบายรายละเอียดให้ฟัง และพูดคุยกับเธอเล็กน้อยและขีดเขียนอะไรบางอย่างในแฟ้มเอกสารที่วางไว้ ยิ้มให้หนูนา “คุณพร้อมแล้วนะคะ?” หนูนาพยักหน้า 

และต่อจากนั้นประตูห้องก็เปิดออกมาพร้อมกับหนูนา หมอคาร่าเดินออกมาก่อนลากลับ “แล้วอีกสามเดือนเจอกันคะ” หนูนาพยักหน้าและยิ้มให้  เดินตามมาเซลที่รออยู่ก่อนหน้านี้แล้ว


❅❈❅❈❅❈❅❈


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


อยากเห็นรูปภาพเนอะ ว่าพระเอกนางเอกจะสวยหล่อขนาดไหน บางที จินตนาการไม่ออก 555
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
  • หาอิมเมทยากค่ะ เพราะเรื่องแรก เอาบุคลลิกของหลายคนมาผสมผสานกันเป็น พีท ส่วนหนูนา...^^ โดย RungArunoThay | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากอยากอ่านนิยายเรียงนี้อีกแต่ไม่ใช่ตอนอย่างนี้
โดย Anonymous | 1 year, 7 months ที่ผ่านมา
  • ^^ มีเล่มกระดาษนะคะ สนใจติดต่อได้เลยค่ะ thesun_1982@hotmail.com Line ID : thesun_1982 www.facebook.com/FC.RungArunoThay โดย RungArunoThay | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบมากๆเลยค่าาา
โดย Anonymous | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
  • ขอบคุณค่ะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกอ่ะอยากอ่านต่อ
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha