[จบ] จังหวะรักมาเฟีย II ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 11 : วิธีคืนกลับสู่ความจริง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

  





273x387

  




 








XXXV

< วิธีคืนกลับสู่ความจริง >


เมื่อเวลาผ่านไปซักพักระบบการหายใจของทั้งสองก็เข้าสู่ปกติ หนูนาขยับตัวแต่ยังคงนั่งอยู่บนตัวของปีเตอร์ เพราะเขารั้งเอวเธอไว้ไม่อนุญาตให้เธอถอนตัวออกจากการประสานกันอยู่

“พีทคะ...หนูนาขอทำแผลให้พีทก่อนนะคะ” ปีเตอร์มองตามสายตาของหนูนาที่มองมาที่มือเขาที่วางอยู่ตรงสะโพกกลมเล็กนั้น ปีเตอร์พยักหน้ายอมรับเพราะตอนนี้เลือดที่ฝ่ามือเขาก็ยังคงซึมไหลออกมาแต่ไม่มาก แต่ตามเนื้อตัวของหนูนามีคราบเเลือดของเขาปรากฎให้เห็นอยู่บ้าง 

และเมื่อปีเตอร์พยักหน้ายอมรับหนูนาก็ขยับตัวอีกครั้ง แต่ปีเตอร์ก็ยังคงรั้งเอวเธอไว้เหมือนเดิม และส่ายหน้าเป็นการห้ามว่าเธอต้องนั่งอยู่แบบนี้ และเขาเอื้อมมือไปหยิบกล่องยาที่เธอวางไว้บนเตียงข้างๆกายเขาส่งให้เธอ หนูนาเข้าใจจุดประสงค์ของปีเตอร์ทันทีว่าเขาอนุญาตให้เธอทำแผลเขาในท่าแบบนี้ โดยที่ร่างกายของเธอและเขาต่างก็เปลือยเปล่าและแก่นกายของเขาก็ยังอยู่ในตัวเธอ “แล้วมันจะทำเสร็จมั้ยละเนี้ยะ”  หนูนาบ่นพึมพำเป็นภาษาไทยเบาๆ และความหมายนั้นคือการทำแผลนะ เพราะถ้าเป็นอย่างอื่นสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคเลย ปีเตอร์หลี่ตามองหนูนาเมื่อได้ยินแต่ฟังไม่เข้าใจ แต่หนูนาก็ไม่ได้สนใจกับสายตานั้นเปิดกล่องยาและดึงมือข้างที่ได้รับบาดเจ็บ แต่ยังคงประสิทธิภาพความร้ายกาจเหมือนเดิม 

หนูนาให้ความสนใจอยู่กับฝ่ามือนั้น โชคยังดีแผลไม่ใหญ่และลึกมาก แต่ยังคงมีเลือดซึมอยู่หนูนาทำการล้างแผลอย่างเบามือ แต่ปีเตอร์ไม่ค่อยให้ความร่วมมือในการปฎิบัติหน้าที่ในการปฐมพยาบาลครั้งนี้เลย เพราะมือที่ว่างอยู่ของเขานั้นไม่อยู่นิ่งเอื้อมมาจับความเต่งตึงของเธอบีบเคล้นบ้างละ ดึงยอดเกสรหยอกล้อดั่งแกล้งเล่น แต่ผลตอบรับกลับทำให้มันชูชันต้อนรับเชื้อเชิญเขาน่าดูชมเลย 

การหายใจของหนูนาเริ่มมีปัญหา และเธอพยายามมีสมาธิกับการทายาให้เขาแต่ดูแล้วเจ้าตัวกลับไม่ยี่หระกับอาการบาดเจ็บครั้งนี้เลย และมือข้างที่บีบเล่นอยู่กับดอกไม้ตูมของเธอไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆ เพื่อไปสกิดยอดเกสรดอกกุหลาบเบื้องล่างที่หุบกลีบครอบครองแก่นก้านอันใหญ่โตของปีเตอร์ไว้

“อุ๊บ!” ปีเตอร์แกล้งร้องออกมาอย่างตกใจ เพราะเมื่อเขาหยอกล้อเปิดกลีบดอกกุหลาบเบื้องล่างภายในของเธอตอบสนองกลับโดยการตอดรัดแก่นกายเขาไว้ ปีเตอร์ยิ้มด้วยความพอใจอย่างที่สุด เขาละมือออกจากกลีบกุหลาบเมื่อการทำแผลเสร็จ และกลับลงนอนหงายพร้อมกับแอ่นสะโพกขึ้นเล็กน้อยเป็นการท้าทายหญิงสาวบนร่างเขา 

หนูนาเมื่อเก็บทุกอย่างลงกล่องเรียบร้อยและย้ายกล่องให้พ้นทาง สองมือของเธอวางลงบนหน้าอกแกร่งนั้น และค่อยๆขยับสะโพกให้ความเป็นหญิงเสียดสีกระแทกเข้าออกแก่นกายนั้น ปีเตอร์มองภาพการขยับนั้นด้วยดวงตาที่โหยหามันที่สุด หนูนาเร่งจังหวะเร็วขึ้นอีกเมื่อรับรู้ถึงความเสียวซ่านเข้าครอบครองความรู้สึก

“อ้า...อ้า...อ้า....” หนูนาร้องปนหอบหายใจ เพราะเธอเร่งเร็วขึ้นตามความต้องการของร่างกายและปีเตอร์ก็ยังแอ่นสะโพกเบียดเข้าหาเพิ่มความแนบแน่นให้กับจุดประสานเพิ่มความเสียวซ่านให้กับคนทั้งสองมากยิ่งขึ้น

“โอ้ว...โอ้ว...หนูนา...ที่รัก...กลับมาหาพีท...แล้ว...มันเป็นเรื่องจริง...ไม่ใช่ความฝัน...ใช่มั้ย?” ปีเตอร์ครางออกมาพร้อมกับร่างกายของเขาที่ขยับไปตามจังหวะการขยับของหนูนา

“เรื่องจริงคะ...หนูนา...กลับมา....หาพีท...แล้ว....คะ” หนูนายืนยันด้วยเสียงที่แหบพร่าและไม่ประติดประต่อ สร้างความมั่นใจมากขึ้นให้กับชายที่ขยับตามแรงและจังหวะการขยับภายใต้ร่างของเธอ

“ผม...ยังไม่แน่...ใจเรื่องนั้น” หนูนาเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นและแรงขึ้นตามแรงที่มีอยู่ของเธอเท่าที่เธอจะทำได้ ปีเตอร์ถึงกับร้องครางออกมาเสียงดังอย่างพึงพอใจที่สุด

“หนูนา...อย่าหยุด...ใกล้แล้ว” ปีเตอร์บอกให้กำลังใจเธอเพราะเขาก็ชอบเวลาหนูนาดุดัน และภาพของดอกไม้ตูมที่เคลื่อนไหวไปกับจังหวะการขยับที่ดุดันของหนูนาช่างสวยงามและเซ็กส์ซี่ที่สุด สองมือปีเตอร์กำผ้าปูที่นอนไว้แน่นทั้งสองข้าง เพราะเขาปล่อยให้หนูนาเป็นผู้คุมเกมโดยที่ปล่อยอิสระเธอเต็มที่ 

ปีเตอร์ขบกรามแน่นตัวกระตุกทันทีเมื่อหนูนาขยับอย่างต่อเนื่อง และ  หนูนาก็รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นได้ ส่วนตัวเธอนั้นก็ไม่น้อยหน้าเพราะความเสียวซ่านก็มาก่อตัวจุกอกเธอต้องการปลดปล่อยเช่นกัน เสียงครางออกมาจากคนทั้งสองประสานเสียงกันอย่างลงตัว และเมื่อทุกอย่างจบลงหนูนาก็แทบจะไม่เหลือเรี่ยวแรงอีกเลย หนูนาล้มตัวลงนอนทันที ปีเตอร์เขาก็ยอมรับว่าตัวเขาเองก็รู้สึกไม่ต่างไปจากหนูนาเลยนี้ เขารับตัวหนูนาให้เธอนอนบนที่นอนและค่อยๆถอดแก่นกายออกมาเมื่อปลดปล่อยธารน้ำเข้าสู่ตัวเธอจนหยดสุดท้ายและหลับตามหนูนาไป ที่ตอนนี้การหายใจสม่ำเสมอกันจะเรียกว่าหลับหรือสลบแทบจะแยกกันไม่ออก


ปีเตอร์กลับมารู้สึกตัวในยามเย็นของวันเดียวกัน เหลือบมองนาฬิกาที่        หัวเตียงเป็นเวลาใกล้ทุ่ม นี้เขากับหนูนาหลับไปเกือบสองชั่วโมง เขาก้มลงมองหญิงสาวข้างกายที่ยังคงหลับไหลไม่ได้สติ แต่ตอนนี้เขาหิวเพราะตั้งแต่เที่ยงเขายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย ยกเว้นภรรยาข้างกายที่ชาตินี้เขาคงไม่สามารถอิ่มได้เลย        ปีเตอร์ก้มหน้าจุมพิตที่แผ่วเบาที่หน้าผากและขยับตัวเพื่อที่จะได้สะดวกมากขึ้น จุมพิตที่ดวงตาที่ปิดสนิทนั้น ก็ยังไม่มีการตอบกลับจากร่างบางเป็นสัญญาณว่ารู้สึกตัว ปีเตอร์ยิ้มและมีแผนในการปลุกคนขี้เซานี้ เขาไล่จุมพิตที่จมูก ปากอิ่ม ก็ยังไม่มีสัญญาณตอบกลับ 

“อืม!” เสียงครางแบบรำคาญออกมาจากคอของหนูนา เมื่อรู้สึกถึงการถูกรบกวน เพราะปีเตอร์เข้าครอบครองดอกไม้ตูมโดยการให้ปากหนาครอบครองดอกไม้ตูมนั้นให้มากที่สุดและค่อยๆปล่อยออกมาจากปากจนเกิดเสียงดัง แต่ก็เพียงเรียกเสียงรำคาญได้เท่านั้น หนูนาก็ยังไม่มีทีท่าจะตื่น 

ปีเตอร์ขยับลงมาหาจุดที่เร็วต่อความรู้สึก ปีเตอร์ก้มหน้าลงไปเริ่มต้นจุมพิตแผ่วเบาและแน่นอนหนูนาไม่รู้สึกตัวแน่ เขาค่อยๆแยกขาเธอออกจุดพิกัดที่หมายมั่นก็แสดงออกมาตรงหน้า ตอนนี้ถึงแม้มันจะแดงและบวมเล็กน้อยแต่ก็เย้ายวนความรู้สึกเขาที่สุด ปีเตอร์ฝังหน้าเข้าหาทันทีทั้งจมูกปากลิ้นทำหน้าที่ทันเวลาเพียงไม่ถึงนาที หนูนาลืมตาทันที

“พีท...อ้า...พีท” 

“ผมหิว...ยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เที่ยง” ปีเตอร์พูดกับหนูนาที่ผงกหัวออกจากหมอนและหันมามองเขาที่กำลังชอนไชดอกกุหลาบแดงของเธออยู่

“ก็...เข้า...ครัวสิ” หนูนาร้องเตือน หิวก็ต้องเข้าครัวสิไม่ใช่พยายามจะเข้าตัวเธอแบบนี้ ปีเตอร์ยิ้มกับคำตอบของหนูนา

“ขี้เกียจ” ปีเตอร์ตอบออกไป แต่ใบหน้าก็ไม่ถอยห่างจากดอกกุหลาบแดงนั้น และทำเหมือนจะกลับเข้าไปหาทันทีที่พูดจบ

“พอ...ก่อน....พีท...อ้า...อ้า” เสียงร้องห้ามของหนูนาช้ากว่าปีเตอร์     “หนูนา...ทำให้...” หนูนาพยายามพูดออกมาต่อสู้กับความรู้สึกเสียวซ่านนั้น

ปีเตอร์ยิ้มและหยุดการกระทำตามคำขอของหนูนา และนั่งลงที่ปลายเตียงทั้งๆที่สภาพเปลือยเปล่า หนูนามองตามปีเตอร์ถึงแม้ใบหน้าของเธอจะไม่ยิ้ม แต่ภายในใจของเธอลิงโลดไปแล้วเพราะพีทของเธอกลับมาแล้ว หนูนาขยับตัวลงจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไป ผ่านไปประมาณสิบห้านาทีหนูนาก็เดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ

“ผมหิวมากแล้ว...เดี๋ยวค่อยกลับมาแต่งตัวก็ได้” ปีเตอร์พูดดักทางหนูนาไว้ก่อน เพราะเห็นเธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า หนูนาก็มองปีเตอร์ที่ตอนนี้มีแค่กางเกงนอนขายาวตัวเดียวที่เขาสวมอยู่โชว์หน้าท้องและแผงอกที่มีร่องรอยที่เธอเป็นผู้ฝากไว้ และเตียงนอนก็เป็นผ้าปูที่นอนชุดใหม่ ปีเตอร์คงเปลี่ยนตอนที่เธอกำลังอาบน้ำอยู่

“พีท...อยากทานอะไรคะ” หนูนาถามออกไป แต่ก็อดเขินในคำถามไม่ได้ เพราะเธอทำได้แค่เมนูไข่กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ปีเตอร์เลิกคิ้วกับคำถามของหนูนาและอมยิ้มสบตากับหนูนาอย่างเข้าใจกันและทั้งสองคนก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

“ไข่เจียวราดข้าวครับ” ปีเตอร์ตอบออกไปในที่สุด และใช้น้ำเสียงแบบว่าเมนูที่เขาแจ้งไป เป็นอาหารระดับโรงแรมห้าดาวที่ต้องใช้เชฟใหญ่มากด้วยประสบการณ์ถึงจะทำได้

“เจ้าคะ” หนูนาตอบพร้อมถอนสายบัวล้อเลียนเขากลับเช่นเดียวกัน และเดินออกจากห้องนอนไป ปีเตอร์อมยิ้มและตามเธอออกไปเช่นกัน


“เสร็จแล้วคะ” หนูนาพูดพร้อมกับเสิร์ฟข้าวที่โป๊ะด้วยไข่เจียวหอมกรุ่นน่ากินมากเพราะหนูนาบีบซอสเป็นรูปหัวใจที่หน้าไข่เจียว และส่งยิ้มหวานให้กับชายตรงหน้า

ปีเตอร์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าหวานๆของหนูนานั้น พร้อมกับเอื้อมมือไปดึงปลายจมูกรั้นนั้น และพูดเสียงต่ำเชิงเตือน “รอยยิ้มนี้ต้องเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น...” หนูนาฟังพร้อมกับรอยยิ้มนั้นยังปรากฎอยู่ให้สามีที่รักยังได้เห็น แต่ที่เธอดีใจนั้นคือเขาหายโกรธเธอแล้ว

“มานั่งข้างๆนี้สิ” หนูนาเดินอ้อมออกมาจากส่วนครัวและเดินเข้ามาใกล้ๆ

“อุ้ย!....” หนูนาร้องออกมาด้วยความตกใจ เพราะเมื่อเดินเข้ามาใกล้ๆ    ปีเตอร์ก็ดึงเธอให้ขึ้นมานั่งบนตักเขาทันที และยื่นหน้ามาสูดดมซอกคอหอมกรุ่นของหนูนา

“ไหน...หิว...ไง” หนูนาเสียงเริ่มสั่นพร่าเพราะไม่ใช่แค่จมูกที่ซุกซนมือของปีเตอร์ก็สอดเข้าไปตรงรอยแยกของสาบเสื้อคลุมอาบน้ำสัมผัสกับดอกไม้ตูมนั้น

“หิว...หนูนามากกว่า”

“หื่น!”

“ถ้าแค่นั้นเรียกว่า...หื่น...เดี๋ยวจัดของจริงให้”

“พึ่งรู้นะคะว่าพีทของหนูนาก็พูดจาแบบนี้กับเขาเป็นด้วย” 

“หนูนา...อย่าทำแบบนี้อีกนะ...” หนูนามองหน้าปีเตอร์ด้วยความสลดทันทีและเข้าใจในความหมายนั้น จะว่าไปเธอก็เริ่มชินกับการเปลี่ยนเรื่องกะทันหันของเขา และเข้าใจในประเด็นนี้ด้วยว่าเขาหมายถึงการที่เธอออกไปโดยที่ไม่บอกและขออนุญาตเขา

“หนูนาขอโทษคะ...พีททานอะไรหน่อยสิคะ...นี้ก็ค่ำแล้ว” หนูนาพูดพร้อมกับหันไปตักข้าวไข่เจียวแบบพอดีคำและเอามาจ่อที่ปากของปีเตอร์ เขาก็ยอมกินอย่างง่ายดาย ปีเตอร์บอกให้หนูนากินด้วยแต่เธอปฎิเสธเพราะเธอยังไม่หิวเนื่องจากพึ่งทานมา ปีเตอร์พยักหน้าเข้าใจและไม่ต้องการจะเท้าความถึงเหตุการณ์เมื่อตอนบ่ายเพราะเขาทราบดีว่า หนูนาคงทานมาเรียบร้อยแล้วกับพ่อของเขา

“ไปอาบน้ำกัน” ปีเตอร์พูดขึ้นหลังจากทานข้าวหมดแล้ว พร้อมกับช้อนตัวหนูนาไว้ในอ้อมแขน

“ไม่เอา...หนูนาอาบแล้ว”

“แต่ผมยัง...และไม่อยากถูกขัดใจ”

“สัญญาได้หรือเปล่าว่าจะอาบน้ำอย่างเดียว” หนูนาต่อรอง

“ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องสัญญาอะไรแบบนั้น” ปีเตอร์พูดพร้อมกับเดินอุ้มหนูนาไปยังทิศทางของห้องนอนและเดินเข้าห้องน้ำไป หนูนาทำแก้มป่องใส่     ปีเตอร์ทันทียามที่ถูกขัดใจ “ฝากไว้ก่อนเถอะ” หนูนาบ่นพึมพำเป็นภาษาไทย เพราะรู้ว่าปีเตอร์คงไม่เข้าใจ แต่จากสีหน้าและแก้มป่องของหนูนาทำให้ปีเตอร์ก็พอเดาได้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกอย่างไร 

เมื่อเข้าไปในห้องน้ำปีเตอร์จัดการถอดเสื้อคลุมอาบน้ำของหนูนาออกทันที และหันมาจัดการกับกางเกงของตัวเองและเดินลงอ่างน้ำที่เปิดน้ำไว้ตั้งแต่ตอนที่เข้ามา 

ปากหนาของปีเตอร์ประกบปากอิ่มของหนูนาทันที เขาเริ่มดูดริมฝีปากร่างของหนูนาและสอดลิ้นล่วงล้ำเข้าไป มือหนึ่งพยุงศีรษะของหนูนาไว้ อีกมือลดต่ำลงมาหาดอกกุหลาบงามที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำในอ่าง หนูนาเบียดตัวเข้าหามือนั้นทันที ปีเตอร์เองก็ตอบสนองด้วยการสอดนิ้วเข้าไปในตัวของหนูนาอย่างทันใจตามความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในตัวของหนูนา

“อ้า...” หนูนาร้องครางออกมา ณ เวลาตอนนี้หนูนาไม่อยากขัดใจชายตรงหน้า แต่จะว่าไปเธอก็ไม่เคยและไม่สามารถขัดใจเขาได้สักครั้ง ปีเตอร์เมื่อได้ยินเสียงครางอย่างพึงพอใจของหนูนา เขาก็เร่งจังหวะการเข้าออกของนิ้วร้ายที่อยู่ในตัวเธอใต้ผิวน้ำนั้น และจู่ๆปีเตอร์ก็หยุดการเคลื่อนไหวทำให้หนูนารู้สึกขัดใจจ้องมองเข้าไปในดวงตาดำนั้น บ่งบอกถึงความไม่พอใจ ปีเตอร์อมยิ้มและจ้องเข้าไปในดวงตาคมโตนั้น 

“พีท...เจ็บแผลที่มือหรือคะ?” ปีเตอร์ถึงกับปล่อยเสียงหัวเราะออกมา    หนูนาเกินคาดหมายจริงๆ และเธอก็ยื่นมือไปดูมือที่มีผ้าพันแผลถึงแม้ผ้าพันแผลจะเปียกแต่แผลไม่น่าจะโดนน้ำเพราะเธอได้ใช้ผ้าเทปกันน้ำไว้แล้ว

ปีเตอร์ส่ายหน้า “ดีใจที่หนูนาปลอดภัย”

“คนบ้า...ทำซะตกอกตกใจหมด...” หนูนาสบายใจมากขึ้น ถึงแม้ว่า        ปีเตอร์จะพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล แต่ดูจากแววตาของเขาแล้วเขาคงหายโกรธเธอแล้ว

“ขอเตือน...เป็นครั้งสุดท้ายว่าอย่าทำอะไรแบบนี้อีก...เพราะต่อไปคนที่เดือดร้อนจะไม่ใช่หนูนาคนเดียว”      ปีเตอร์พูดออกไปไร้ซึ่งรอยยิ้มและแฝงไปด้วยความนัย

“ไม่ใช่หนูนาคนเดียว?...หมายความว่าอย่างไร?” หนูนาขมวดคิ้ว

“ถ้ามีอีก...สามีที่รักของหนูนาคนนี้...อาจจะเป็นฆาตกร...ฆ่าลูกน้องที่บกพร่องต่อหน้าที่ทิ้งสักคนสองคน” หนูนาตาโตกับคำตอบ พร้อมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ถึงแม้น้ำเสียงและแววตาของปีเตอร์ที่พูดออกมาดูเรียบนิ่ง แต่มีบางอย่างบอกให้เธอรู้ว่ามันคือเรื่องจริงแน่ๆ 

“ขอโทษอีกครั้งค่ะ...” หนูนากล่าวออกไปอย่างรู้สึกผิด ปีเตอร์มองใบหน้าคมหวานนั้น เขารู้สึกได้ทันทีว่าเขาไม่ต้องการให้หนูนารู้สึกแย่แบบนี้    ปีเตอร์ยื่นมือออกไปกอบกุมใบหน้าหวานสีน้ำผึ้งนั้นแต่แววตาเศร้า พร้อมโน้มหน้าจุมพิตแผ่วเบาบริเวณมุมปากอิ่มของหนูนาอย่างเนิ่นนานเพื่อซึมซับดูดกลืนความเศร้าหมองนั้นออกมาให้หมด 

“ชู่ววววว...หนูนา...ผมขอโทษ” ปีเตอร์กล่าวขอโทษกับความทุกข์ในใจของหนูนาที่เขาเป็นสาเหตุ  หนูนาจ้องเข้าไปในดวงตานั้น เธอรับรู้ได้ว่าปีเตอร์จะเป็นผู้ชายที่จะเจ็บเวลาที่เธอเจ็บและเขาอาจจะเจ็บมากกว่าเธอด้วยซ้ำ 

หนูนายกสองมือกอบกุมใบหน้าของปีเตอร์เช่นกัน และปากอิ่มของเธอสัมผัสปากหนาของเขาแต่หนูนาทำมากกว่าแค่จุมพิต เพราะเธอเริ่มต้นที่นำพาลิ้นน้อยๆเปิดปากหนาและค่อยๆล่วงล้ำสอดใส่เข้าไปในโพรงปากนั้น และกวาดต้อนลิ้นหนาและดูดดื่มความหวานของปีเตอร์ พร้อมขยับตัวเบียดเข้าหาปีเตอร์มากขึ้น สองมือของปีเตอร์เคลื่อนมาเกาะกุมดอกไม้ตูมทั้งสองของหนูนา หนูนารู้สึกเสียวซ่านมากขึ้น เมื่อปีเตอร์เคล้นคลึงและบีบเบาๆที่ยอดเกสรทั้งสองข้างของเธอ 

หนูนาปลดปล่อยลิ้นน้อยๆของเธอกลับคืนมาและไต่จมูกรั้นนั้นลงมาสูดดมที่ลำคอแกร่ง ปีเตอร์เปิดทางอำนวยความสะดวกมากขึ้น และเธอมาหยุดอยู่ที่ยอดอกของเขาหนูนาครอบครองด้วยปากอิ่มและฟันทั้งกัดและดูดสลับไปมา ทำให้ปีเตอร์เสียวซ่านจนเธอรู้สึกได้ถึงแก่นกายของสามีที่ชูชันเบียดเสียดอยู่กับดอกกุหลาบแดงของเธอ หนูนาเลื่อนใบหน้าต่ำลงมาเรื่อยๆ สองมือของปีเตอร์ย้ายมา กกอบกุมที่ศีรษะของเธอและก้มมองตามหนูนา จังหวะการเต้นหัวใจของเขาถี่เร็วขึ้น และหนูนาเลื่อนใบหน้าต่ำลงมาปากอิ่มดูดเม้มบริเวณหน้าท้องแกร่งของปีเตอร์ การกระทำของหนูนาเป็นยิ่งกว่าความฝัน และตอนนี้ปีเตอร์ตกอยู่ในห้วงแห่งความพิสวาท ลูกศิษฐ์ของเขาช่างเรียนรู้ไวและปฎิบัติภารกิจรักได้ถูกใจเขาอย่างยิ่ง 

“โอ้วววว....” ปีเตอร์ครางออกมาอย่างต้องการการปลดปล่อยความอึดอัดของแก่นกายทันที เมื่อปากอิ่มเข้าครอบครองตัวตนเขาภายใตผิวน้ำในอ่าง ปีเตอร์ลดระดับน้ำลงเพื่อที่เธอจะได้ดูดดื่มตัวตนเขาได้อย่างต่อเนื่อง สองมือของปีเตอร์ย้ายมาจับขอบอ่างไว้เพื่อเป็นหลัก และแหงนหน้าตั้งรับความเสียวซ่านที่ตอนนี้พวยพุ่งไปทั่วร่างกายเขา จากต้นทางที่เกิดจากปากอิ่มน้อยๆ ที่ทั้งดูดและขยับเข้าออกอย่างไม่รู้จักเหนื่อยและเพียงพอ เสียงของน้ำที่แตกกระจายประสานกับเสียงครางของปีเตอร์ดังกึกก้องไพเราะไปทั่วห้องน้ำ หนูนาได้ยินแล้วยิ่งสร้างแรงกระตุ้นในตัวเธอมากขึ้น เพราะชายที่กำลังเปล่งเสียงแห่งความสุขล้นนี้เขาคือชีวิตและลมหายใจของเธอ 

“หนู...นา...ที่รัก...เร็วอีก...” ปีเตอร์ร้องครางบอกเธอเมื่อเขาใกล้เข้าแดนสวรรค์ หนูนาเร่งจังหวะให้ปีเตอร์ตามเสียงอันแสนเซ็กส์ซี่นั้น และอีกเพียงไม่กี่ครั้งปีเตอร์กระตุกขบกรามแน่นพร้อมปลดปล่อยธารน้ำออกมาเข้าสู่โพรงปากของ      หนูนา หนูนากลืนกินเข้าสู่ร่างกายเธอ ปีเตอร์ก้มมองเธออีกครั้งพร้อมรั้งร่างเธอขึ้นมาและประกบปากอิ่มนั้นทันที ปีเตอร์ดูดดื่มความหวานจากเธออย่างกับเขาต้องการทวงคืนรางวัลที่เขาควรจะได้รับจากเธอหลังจากที่เธอได้รับธารน้ำทิพย์จากเขาไปแล้ว 

ปากหนายังคงควานหาน้ำหวานปานน้ำผึ้งในโพรงปากอิ่มอย่างต่อเนื่อง นิ้วร้ายก็เคลื่อนตัวเข้าสู่ใจกลางของ หนูนาอย่างเอาแต่ใจ ปีเตอร์ใช้สองนิ้วร้ายล่วงล้ำเข้าไปพร้อมกันใต้ผิวน้ำนั้น และอีกมือเอื้อมไปเปิดน้ำจากฝักบัวด้านบนสายน้ำที่ไหลออกมาเปรียบดั่งน้ำฝนที่ไหลจากฟ้า ไหลลงมาอย่างต่อเนื่องพร้อมกับสองนิ้วร้ายที่ยังคงขยับเข้าออกและเร่งจังหวะเร็วขึ้น จนหนูนาร้องครางออกมาเพราะความเสียวซ่านและเมื่อปีเตอร์รู้สึกเหมือนเธอจะหายใจไม่ทันก็ปล่อยปากอิ่มให้เป็นอิสระและย้ายมาที่ดอกไม้ตูม หนูนาแหงนหน้าขึ้นให้ใบหน้ากระทบกับสายน้ำที่ไหลลงมาอย่างต้องการให้มันดับความเร้าร้อนในตัวเธอลงบ้าง เพราะตอนนี้สามีที่รักเร่งจังหวะเข้าออกของสองนิ้วที่ร้ายกาจไม่แพ้ลิ้นหนาที่โลมเลียอยู่กับยอดดอกไม้ตูม 

“พีท...อ้า...พีท....” หนูนาทรมานในความอึดอัดและความเสียวซ่านที่มันกำลังจะปะทุออกมาจากร่างกายเธอ ปีเตอร์รับรู้โดยทันทีว่าหนูนากำลังจะไปถึงสวรรค์แล้วเพราะเธอตอดรัดนิ้วเขาอย่างรู้สึกได้ ปีเตอร์เอานิ้วร้ายทั้งสองออกจากตัวเธออย่างรวดเร็วและทันที พร้อมกับเขานอนลงและปล่อยน้ำทิ้งออกจากอ่างทันที เหลือไว้แค่น้ำที่ไหลลงมาเปรียบดั่งน้ำฝน และขยับให้หนูนานั่งคร่อมขยับปากทางสวรรค์มาที่ตำแหน่งลิ้นหนาของเขาที่รออยู่แล้ว และทุกอย่างเป็นไปอย่างรวดเร็วจนหนูนาไม่รู้สึกถึงการไม่ต่อเนื่อง และตอนนี้หนูนานั่งคุกเข่าเปิดปากทางสวรรค์ ปีเตอร์กดขาเธอลงมา ลิ้นหนาล่วงล้ำเข้าไปแบบเอาแต่ใจในแบบฉบับของปีเตอร์โดยทันที หนูนาร้องครวญครางออกมาอย่างสุดเสียงที่เกิดจากความเสียวที่ก่อตัวขึ้นในร่างกายอย่างต้องการปลดปล่อยเปรียบเสมือนภูเขาไฟระเบิด เพียงแค่ลิ้นหนาของปีเตอร์ล่วงล้ำเข้าไปได้ไม่นาน หนูนาปลดปล่อยน้ำทิพย์เข้าสู่โพรงปากหนานั้น และปีเตอร์ก็ทั้งตักตวงและกวาดต้อนไม่ให้หลุดลอดออกไปได้แม้แต่หยดเดียว และเมื่อเป็นที่พอใจของปีเตอร์แล้ว เขาค่อยๆขยับตัวและประคองจัวหนูนาไว้เพราะตอนนี้เธอกำลังเข้าโหมดแห่งการหลับไหลเป็นภาพที่น่ารักมาก เพราะคงจะมีหรอกนะผู้หญิงคนไหนที่จะสามารถหลับได้อย่างสนิทยามที่มีน้ำไหลผ่านร่างกายอยู่ตอนนี้ ปีเตอร์ยิ้มและมองหนูนาด้วยแววตาที่โอนโยนและรักเป็นที่สุด



❅❈❅❈❅❈❅❈


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha