จอมโจรร้อนรัก [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 7 : จอมโจรร้อนรัก ตอนที่ 3-2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 “ยังจะยืนเงียบอยู่อีก มีอะไรก็ว่ามาราฮิม หรือที่เจ้าเอาแต่เงียบ เพราะเจ้าเบื่อที่จะติดตามข้าแล้ว ก็ดี ข้าจะได้ให้เจ้าไปเป็นคนเลี้ยงอูฐซะเลย” ฟารีฟถอนฉุน แต่มิได้เคืองโกรธคนสนิทอย่างที่ปากพูดออกไปนัก แต่ที่ต้องเอ่ยเตือนเพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหนเสียมากกว่า นั่นเพราะนับตั้งแต่เขาถูกส่งตัวมาอยู่กับพ่อเฒ่าซุกกีเพื่อความปลอดภัย เพราะตามกฎของประเทศอัสคาซานที่ยึดถือกันมาช้านานว่าหากมีองค์ชายสองพระองค์ พระองค์รองจะต้องออกจากวังไป และนั่นทำให้ข่าวคราวของเขาค่อยๆ เงียบหายไป จนคนในราชสำนักคิดว่าเขาป่วยตายกลางทะเลทรายไปแล้วพร้อมพี่เลี้ยง นับแต่นั้นมาประเทศอัสคาซานจึงมีองค์รัชทายาทเพียงพระองค์เดียว นั่นก็คือองค์รัชทายาทฟาเดล อัสเซ โรซานา ซึ่งอีกไม่กี่เดือนจะขึ้นปกครองประเทศอัสคาซานต่อจากพระบิดาซึ่งทรงชราภาพมากแล้ว ฟารีฟไม่เคยน้อยเนื้อต่ำใจแม้สักนิด ที่ถูกเนรเทศออกจากวังหลวง เพราะเขาชื่นชอบชีวิตนอกวังหลวงเสียมากกว่า นั่นเพราะวังหลวงมีกฎมากมายเสียจนน่าปวดหัว

“โธ่...ฟารีฟ อย่าส่งข้าไปเลยครับ อีกอย่างข้าก็ยินดีติดสอยห้อยตามท่านมากกว่าจะไปคอยเลี้ยงไอ้พวกอูฐนะครับ น่าเบื่อตายเลยครับ หากวันๆ ข้าได้แต่นั่งจ้องหน้าอูฐ” ราฮิมโอดครวญสีหน้าเริ่มดีขึ้น เพราะรู้ดีว่านายเหนือหัวไม่มีวันส่งตนไปเลี้ยงอูฐอย่างปากบอกแน่นอน

“ไม่ดีหรือไร เผื่อเจ้าจะได้อูฐตัวสวยๆ เป็นเมียสักตัว” ฟารีฟหัวเราะอกกระเพื่อม

“ใครจะบ้าจับอูฐมาทำเมียล่ะครับ ฟารีฟก็พูดไปเรื่อยนะครับ” ราฮิมส่ายหน้าเบาๆ กับถ้อยคำล้อเล่นของนายเหนือหัว ก่อนจะเหลียวไปมองด้านหลังของตน หลังได้ยินเสียงม้าควบเหยาะๆ เข้ามา จากนั้นคอลิดก็วาดเท้าลงจากม้า เดินเข้ามาโค้งศีรษะให้ฟารีฟเล็กน้อย แล้วหันไปยืนข้างๆ ราฮิม

“เอ้า! มากันครบแล้ว พวกเจ้ามีอะไรก็ว่ามา เจ้าพูดมาก่อนราฮิม” ฟารีฟลุกจากที่นอนพรมหนังสัตว์พร้อมปัดอาภรณ์ให้เข้าที่แล้วยืนนิ่งรอฟังคนสนิท

“เรื่องที่ข้าจะบอกฟารีฟ ก็คือจะบอกว่าคอลิดควบม้ากลับมาจากไปสังเกตแล้วครับ” ราฮิมตอบเสียงฉะฉาน แต่ต้องก็รีบสะดุ้งหนีเมื่อนายเหนือหัวขยับตัว

“แค่เรื่องนี้หรือไง ถึงทำให้เจ้าวิ่งหน้าตาตื่นมารายงานข้า เจ้านี่” ฟารีฟดุคนสนิทเสียงเข้ม แล้วปรายตามองไปยังคอลิดคนสนิทอีกคน คอลิดจึงเร่งรายงานเรื่องที่ไปสืบเสาะทันที

“ขบวนค้าขายของท่านการิดมีผู้บุกรุกครับฟารีฟ และตอนนี้ท่านการิดก็ให้ลูกชายเร่งเดินทางพาลูกสาวของท่านโมฮัมไปส่งยังกองคาราวานครับ แล้วก็สั่งให้อุสมานส่งลูกน้องเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านคาเบียนเซียครับ เพราะท่านการิดคาดการณ์ว่าอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับท่านโมฮัม” คอลิดยืนรายงานเสียงเครียด

“แล้วลูกชายของท่านการิดเดินทางไปถึงไหนแล้ว” ฟารีฟเอ่ยถามเสียงทุ้มห้าว ดวงตาคมดุจเหยี่ยวฉายแววไม่พอใจออกมาจนเห็นได้ชัดแต่คนสนิททั้งสองมิทันได้สังเกต อีกทั้งนายเหนือหัวก็เร่งปรับแววตาให้เป็นปกติ

“ห่างจากจุดที่เราอยู่ไม่ไกลมากหรอกครับฟารีฟ ใช้เวลาเดินทางราวครึ่งวันก็ถึง แต่ที่น่าห่วงก็คือลูกชายของท่านการิดเดินทางไปกับลูกสาวของท่านโมฮัมเพียงแค่สองคนเท่านั้นครับ” คอลิดเงยหน้าขึ้นมองนายเหนือหัวเพื่อจับสังเกตเพราะรู้ดีว่าจอมโจรเหยี่ยวดำแห่งบาลายูดาคนนี้ถูกใจหนูน้อยมูนามานานแล้ว แต่เขาไม่รู้ว่าจอมโจรเหยี่ยวดำแห่งบาลายูดาจะเปลี่ยนจากถูกใจมาเป็นรักหรือยัง เมื่อรู้ว่าหนูน้อยมูนาเติบโตเป็นสาวสะพรั่งและกำลังถูกส่งตัวเข้าวังหลวง เพื่อถวายตัวแก่องค์รัชทายาทฟาเดล

“บ้าเอ๊ย! ไอ้หมอนั่นคิดว่าจะดูแลลูกสาวท่านโมฮัมได้หรือไร ลำพังตัวมันเองจะเอาตัวรอดได้หรือเปล่าก็ไม่รู้” ฟารีฟสบถลั่น เพราะรู้ดีว่าเส้นทางที่สองคนเดินทางไปนั้นจะต้องพบเจออะไรบ้าง โดยเฉพาะไอ้พวกโจรทะเลทรายที่มักซุ่มดักปล้นชาวบ้านที่กวาดล้างอย่างไรก็ไม่หมดสิ้นเสียที นั่นก็เพราะมันอยู่นอกเหนือเขตการปกครองของเขา แต่เหตุใดคนที่พระบิดาส่งมากวาดล้างพวกมันถึงไม่กำจัดพวกมันให้สิ้นซากเสียที

“เราจะทำอย่างไรต่อไปครับ ฟารีฟ” ราฮิมพูดแทรกขึ้น

“แล้วคนของเราเดินทางไปถึงจุดนัดพบหรือยังล่ะราฮิม” ฟารีฟทำหน้านิ่วอย่างคนใช้ความคิด

“เรียบร้อยแล้วครับฟารีฟ รอเพียงขบวนค้าขายของท่านการิดเดินทางไปถึง เราก็จะตกลงทำการค้ากันเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ดูท่าจะลำบากไปสักนิด เพราะเกิดเรื่องกับท่านการิดเสียก่อน เห็นทางนั้นได้ส่งคนไปแจ้งคนของเราล่วงหน้าแล้วครับ” ราฮิมรายงาน และเหตุที่ต้องไปทำการค้าขายกันที่ตลาดเล็กๆ นั่นก็เพราะนับตั้งแต่ท่านโมฮัมมอบหมายหน้าที่ให้ท่านการิดเป็นผู้ทำการค้าแทน ฟารีฟไม่เคยให้ท่านการิดเดินทางไปยังหมู่บ้านบาลายูดาเลยสักครั้งและนัดทำการค้ากันที่ตลาดแทน ซึ่งตลาดเล็กๆ ที่ว่าเป็นตลาดทางผ่านของกองคาราวานและที่พักระหว่างทางของพ่อค้าหรือแม้กระทั่งนักท่องเที่ยว แต่นานๆ ครั้งถึงจะมีนักท่องเที่ยวเข้ามา เหตุเพราะสถานการณ์ภายในไม่ดีนัก

“อืม... คอลิดเจ้ามาเหนื่อยๆ ไปพักผ่อนเถอะ ส่วนเจ้า ราฮิม ออกไปตรวจตรารอบๆ โอเอซิสเถอะ ส่วนข้า จะไปแช่น้ำเสียหน่อยจะได้สดชื่น” สิ้นคำสั่ง คนสนิททั้งสองถึงกับทำหน้าเหวอไปตามๆ กัน เพราะคาดเดาว่าฟารีฟน่าจะสั่งการอะไรบางอย่างเพื่อไปช่วยเหลือท่านการิดหรือไม่ก็ลูกชายของท่าน

“พวกเจ้าจะยืนทำหน้าประหลาดกันอีกนานหรือไม่” ฟารีฟถอนฉุนอีกครั้งแล้วส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปหยิบหอบผ้าของตนแล้วเดินไปยังลำธารที่ซุกซ่อนอยู่หลังโขดหิน เพื่อแช่น้ำเย็นๆ

“คอลิด ทำไมท่านจอมโจรเหยี่ยวดำผู้มีคุณธรรมถึงไม่เข้าไปช่วยเหลือท่านการิดล่ะ ข้าชักงงแล้วสิ” พอคล้อยหลังนายเหนือหัวไปแล้ว ราฮิมก็หันมาถามเพื่อนรัก ที่กำลังจะเดินไปพักผ่อนตามคำสั่งฟารีฟ

“เจ้าจะงงอะไรของเจ้านักหนาเล่า ราฮิม” สีหน้าของคอลิดออกจะรำคาญเพื่อนรักไม่น้อย เพราะเขาอยากจะพักผ่อนเอาแรงเสียมากว่า หลังจากต้องห้อม้าตะบึงกลับมารายงานความเคลื่อนไหวของขบวนการค้าของท่านการิด

“ก็...เท่าที่ทราบ ฟารีฟพึงพอใจลูกสาวท่านโมฮัมมานานแล้ว แล้วเหตุใดไม่ไปแย่งชิงก่อนจะถูกส่งตัวเข้าวังหลวงเล่า อีกอย่างท่านการิดก็กำลังเดือดร้อนอยู่ ซึ่งมันไม่ใช่วิสัยของจอมโจรเหยี่ยวดำแห่งบาลายูดาสักนิด ที่จะอยู่นิ่งเฉยแบบนี้ หากรู้ว่าคนของสหายเก่าเดือดร้อน”

“ข้าว่าเจ้าเลิกงงแล้วก็เลิกสงสัยเสียทีเถอะ ข้าอยากไปพักผ่อน แล้วก็รู้เอาไว้ซะด้วยว่า ถึงท่านจอมโจรเหยี่ยวดำแห่งบาลายูดาจะทำนิ่งเฉย แต่เจ้าเชื่อข้าเถอะสหายว่าฟารีฟมีวิธีจัดการปัญหาอยู่แล้วละ แล้วเจ้าก็ไม่ต้องเป็นห่วงท่านการิดไปหรอก เพราะท่านการิดก็มีฝีมือ คงไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเอาได้ง่ายๆ หรอกน่า” คอลิดยกมือตบบ่าแกร่งของสหายรักเบาๆ แล้วทำท่าจะเดินไปหาที่พักผ่อน โดยวานให้ราฮิมพาม้าของตนไปกินอาหารและพักผ่อน เพราะไม่ว่าคนหรือสัตว์อย่างไรเสียก็ต้องพักผ่อน

“แล้วเหตุใดปล่อยให้คนบุกรุกเข้าไปได้ง่ายๆ เล่า” ราฮิมมิวายจะเอ่ยถาม ก่อนที่สหายรักจะไปหาที่พักผ่อนจากนั้นก็หันไปจ้องหน้าม้าคู่ใจของคอลิด เฮ้อ! นี่เขากลายเป็นคนเลี้ยงม้าไปแล้วหรือไง แต่ก็คงดีว่าถูกส่งไปเลี้ยงอูฐ

“ต่อให้เก่งกาจแค่ไหน แต่ผู้ร่วมเดินทางหละหลวม เหตุร้ายมันก็ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ จำไว้ให้ดีล่ะสหายรักของข้า ข้าไปละ ข้าอยากพักผ่อน ส่วนเจ้าก็เอาม้าข้าไปพักที” ตัดบทด้วยการล้มตัวลงนอนหลังใช้ผ้าขนสัตว์ปูลงบนพื้นเรียบร้อย เพียงครู่เดียวก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป ทิ้งให้ราฮิมส่ายหน้าเบาๆ แล้วหันไปจัดการกับม้าคู่ใจของสหายรัก จากนั้น ชายหนุ่มก็โดดขึ้นหลังม้าอีกตัวควบเหยาะๆ ออกไปสำรวจรอบโอเอซิส ภายใต้การปกครองของจอมโจรเหยี่ยวดำแห่งบาลายูดา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha