[จบ] ซาตานอหังการ์ [Pride Of Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 9 : อาละวาด [10%]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

https://d30g5sg94n3gda.cloudfront.net/member/18/636362914716777719.jpg

เวลาเพียงไม่นาน เอวาฟื้นคืนสติสวมเพียงเสื้อแขนยาวสีเข้ม เอวาค่อยๆขยับลงมาจากเตียง สองเท้าเปลือยเปล่าก้าวเดินไปยังประตู 

กริ๊ก เสียงลูกบิดประตู ทำให้นัยน์ตาสีน้ำตาเบิกกว้างมากขึ้น สองเท้าเล็กไม่รอช้า วิ่งลงบันได ประตูทางออกอยู่ไม่ไกล ไม่มีใครเข้ามาขัดขวางเธอเลย เธอจะต้องออกจากที่นี่ ไปอย่างไม่ลังเล 

“ไม่นะ!” เอวาร้องออกมาด้วยความผิดหวัง เมื่อประตูใหญ่สู่อิสระของเธอมันล็อค 

“คิดจะไปโดยไม่ลาสักคำเหรอ”

“แก!”

“เอวา ฉันขอเตือนเธอ ว่าอย่าปากดีกับฉัน ถ้าเธอไม่สามารถพูดจาแบบคนมีการศึกษาได้ ก็หุบปากเธอไปซะ”

หึ หึ หึ เอวาหัวเราะในลำคอ พร้อมถอนสายบัวให้กับครูส ท่าทางประชดประชันของเอวา กระตุ้นให้ครูสเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหาร่างบางด้วยท่าทีเป็นอันตราย เอวา ถอยร่อนหลบหลีกครูสทันทีเช่นกัน

“จะหนีทำไม เก่งนัก ก็เก่งให้ตลอด”

“คนอย่างแกก็ดีแต่จะรังแกคนไม่มีทางสู้”

ฮา ฮา ฮา ครูสหัวเราะในสถานการณ์ที่ไม่ขบขันแม้สักนิด “รู้เหมือนกันเหรอว่า เธอไม่มีทางสู้ฉันได้...เพราะฉะนั้นควรจะเจียมตัวสักหน่อยมั้ย” 

“อย่าเข้ามานะ!” เอวาร้องเสียงดัง เมื่อครูสไม่ทิ้งท่าทางคุกคามเลยสักนิด

“เลือกเอา ว่าจะกลับขึ้นไปข้างบนดีดี หรือ ถ้าฉันจับเธอได้ ที่ที่เธอจะได้อยู่คือห้องใต้ดิน” เอวาเม้มปากแน่น ดวงตาค่อยๆพร่าเลือนเมื่อน้ำในตาเริ่มเอ่อล้น ผู้ชายตรงหน้าคือซาตานในคราบเทพบุตร 

“แกไม่มีสิทธิทำแบบนี้กับฉัน” เอวากร่อนเสียงออกมา

“เอวา เอวา ทำไมเธอถึงได้ย้ำคิดย้ำทำได้น่าเบื่อ หรือว่าตอนนี้เธอจนมุมเสียจนเลอะเลือน มาอ้างเรื่องสิทธิกับฉันอย่างงั้น เหรอ”

“ฉันไม่ให้เดม่อน ได้ยินมั้ย ให้ฉันตายอยู่ที่นี่ เดม่อนก็ต้องเป็นของฉันเท่านั้น” น้ำเสียงของเอวาเริ่มเปลี่ยนไป และท่าทางด้วยเช่นกัน คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เมื่อเริ่มเข้าใจความคิดนั้น

เพล้ง! ควับ! เฟี้ยง! ตุบ! ตับ! 

ครูส ขบกรามแน่น เมื่อเอวาเริ่มทำลายข้าวของทุกอย่างที่เธอเอื้อมถึงได้ การกระทำของเอวาทำให้ครูสต้องเร่งหาเดม่อนให้เจอโดยด่วน เขาคงไม่สามารถปล่อยให้ลูกของเขาอยู่กับผู้หญิงแบบนี้ต่อไปได้

ควับ!!! ครูสหลบบางอย่างที่เอวาปามาทางเขาอย่างเฉียดฉิวศีรษะเขา รอยยิ้มมุมปากปรากฎบนใบหน้าครูส เมื่อเอวาไม่สามารถขยับหลบหลีกหนีเขาได้ เมื่อพื้นบริเวณที่เธอยืนกลาดเกลื่อนไปด้วยเศษแก้วเศษแจกันที่แตก

“เลือกเอาว่าจะให้ฉันไปช่วยเธอออกมาจากตรงนั้น หรือเธอจะฝ่าเศษแก้วออกมาด้วยเท้าเปลือยของตัวเอง” เอวากัดปากตัวเองด้วยความเคียดแค้น และยิ่งเห็นใบหน้าเยาะเย้ยของครูส ยิ่งทำให้เธอเจ็บใจตัวเอง ที่บ้าคลั่งอย่างไร้สมอง

ครูสยิ้มออกมาและเดินเข้าไปหาร่างบางที่ยืนนิ่ง รอให้ครูสมาเอาเธอออกจากวงล้อมเศษแก้ว ให้เธอบ้าคลั่งเพียงใด แต่เธอก็ไม่โรคจิตพอที่จะทำร้ายตัวเองได้ ครูสช้อนร่างบางเข้าสู่อ้อมแขนที่เอวาให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ครูสเดินตรงไปยังโซฟาริมผนังห้องอีกฟาก เขาวางเอวา

"โอ้ย!" เอวาร้องออกมา เมื่อเธอคิดว่าจะได้รับอิสระ ครูสกดร่างเธอไว้กับโซฟาตัวยาวด้วยมือข้างเดียว

“ฝันกลางวันแล้วละ ถ้าเธอคิดว่าจะไม่มีบทลงโทษกับการกระทำที่ไร้สมอง” ครูสใช้มืออีกข้างของตนปลดเข็มขัดและตะขอกางเกงของตัวเองอย่างรวดเร็ว เวลาไม่นานเขาก็อวดโฉมตัวตนต่อหน้าเอวาที่เข้าสถานการณ์อนาคตอันใกล้ที่จะเกิดขึ้นทันที

“ไม่!” เอวาร้องได้เพียงแค่นั้น เมื่อขาเธอถูกจับแยกออกจากกัน เอวาไม่มีอะไรปกป้องการรุกล้ำเลยเมื่อเธอสวมเพียงเสื้อตัวยาวของครูส ขาเรียวถูกจับยกสูงขึ้น ร่างกำยำที่ใหญ่กว่าโน้มเข้าหาอย่างรวดเร็ว ร่างบางที่ถูกกดไว้ไม่อาจต้านทานแรงกายของครูสได้ โพรงสาวถูกเติมเต็มเข้าไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีการเล้าโลมกระตุ้นเรียกธารน้ำหล่อเลี้ยงโพรงสาว ทำให้ใบหน้าของเอวาเหเกด้วยความเจ็บปวด

“ร้องสิ ฉันรู้ว่าเธอเจ็บปวด และนั้นคือสิ่งที่ฉันต้องการ”

“ไอ้เลว!” เอวากัดฟันเปล่งเสียงออกมา

“ฟังดูดีเชียวละ มาดูกันว่า ฉันจะเลวใส่เธอได้มากแค่ไหน” สิ้นเสียงนั้น ครูสขยับกระแทกใส่เอวาอย่างรุนแรง เรียกเสียงกรีดร้องดังกังวาล น้ำตาค่อยๆไหลออกมาเมื่อเอวาหลับตา เธอเจ็บไม่น้อยที่โพรงสาว ครูสไม่ปราณีเธอเลย เขาเพิ่มความรุนแรงใส่เธอครั้งแล้วครั้งเล่า

ครูสแสยะยิ้มออกมา เมื่อทั้งเห็นและได้ยินเสียงความเจ็บปวดของเอวา ความเดียวดายเพียงลำพังบนโลกใบนี้มาตลอดหลายปีทำให้ครูสไร้ความรู้สึกในโลกของเขา การเป็น ซุป'ตาร์ ทำให้ครูสเดียวดายยิ่งนัก เอวาปิดบังเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไว้ เธอใจร้ายกับเขามากแล้วทำไมเขาจะต้องใจดีกับเธอด้วย 

ครูสเร่งจังหวะมากขึ้น เอวาคับแคบจนน่าเหลือเชื่อ บางอย่างทำให้ครูสอดคิดไม่ได้ว่า เธอไม่เคยมีใครเข้ามาในกายเธอเลย นอกจากเขายังไงยังงั้น แรงตอดรัดที่เปียกชื้นจากธารน้ำสีแดงไม่ได้ทำให้ครูสผ่อนปรนเอวาเลยสักนิด แม้เขาจะเปิดขยายช่องทางโพรงสาวเกินความจำเป็นไปเสียแล้ว 

เอวาเม้มปาก อดทนต่อความเจ็บปวด และในที่สุดมันก็จบลง เมื่อร่างใหญ่ด้านบนเกร็งกระตุก ฉีดลาวาเข้าสู่ช่องท้องสาวในที่สุด ครูสปลดปล่อยร่างเอวาเป็นอิสระ เขาแต่งตัวให้กับตัวเอง สายตาหยามเหยียบมองร่างบางที่คุดคู้สั่นเทาบนโซฟา

“เลือกเอาว่าจะพาตัวเองกลับขึ้นไปข้างบน หรือเธอจะนอนให้ท่าการ์ดของฉันที่จะกลับมาในเช้าวันรุ่งขึ้น” ครูสพูดจบ หันหลังเดินจากไปไม่หันกลับมามองร่างบางที่น้ำตาไหลเอ่อออกมา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha