[จบ] ซาตานอหังการ์ [Pride Of Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 10 : อาละวาด [30%]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“นายครับ" เปาโลเรียกเจ้านายของตนที่นั่งนิ่งอยู่เบาะหลังรถตู้ ครูสย้ายสายตาหันไปมองคนเรียก “คุณเดม่อนไปโรงเรียนแล้วครับ” คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มมุมปาก “นายจะให้ไปพาตัวคุณเดม่อนมาเลยมั้ยครับ?”

“ไม่! ไม่ใช่ตอนนี้ เปาโลนายไปเฝ้าที่โรงเรียน และตามดูว่าใครที่เดม่อนอยู่ด้วยตอนนี้” 

“ครับ” เปาโลรับคำสั้นๆ และรถตู้ก็เคลื่อนเข้าสู่ลานจอดรถใต้อาคารสาขาย่อยของต้นสังกัดของครูส วันนี้ครูสเข้ามาประชุมรายละเอียดงานชิ้นใหม่ แม้ว่าครูสจะรักการทำงานเพลง แต่เขาก็อิ่มตัวกับการทำงานตรงนี้แล้ว แต่เนื่องจากครูสยังเป็นที่ต้องการของแฟนคลับทั้งงานเพลงและงานแสดง ครูสจึงขอเลือกเพียงงานการแสดงเท่านั้น แต่ก่อนที่เขาจะยุติงานเพลง ทางต้นสังกัดคิดว่าจะจัดคอนเสิร์ตรวมผลงานสามอัลบั้มของเขาเป็นการปิดฉาก โดยจะมีการทัวร์คอนเสิร์ตในโซนยุโรปหลายรัฐหลายประเทศ เป็นครั้งสุดท้าย และจะมีบทเพลงสุดท้ายที่แต่งขึ้นเพื่อขอบคุณแฟนเพลงของเขาขึ้นอีกหนึ่งบทเพลง แม้จะเรียกว่างานสุดท้ายแต่งานนี้ใช้เวลาไม่น้อยเลย การโชว์ตัว การทัวร์คอนเสิร์ต กินเวลาถึงสองปี ซึ่งครูสจะมีรายได้จากการเซ็นสัญญาข้อตกลงนี้ และยิ่งมีกระแสข่าวเกี่ยวกับการหย่าออกไป ทำให้ครูสเนื้อหอมอีกครั้ง ทริกซี่คิดว่าการฟ้องหย่าของเธอจะทำลายชื่อเสียงของครูสไม่มากก็น้อยซึ่งเรื่องนี้เธอผิดถนัด ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของครูส ทำให้แฟนคลับจ้องจับตาข่าวคราวของครูสว่าใครคือผู้หญิงคนต่อไปของเขา ก่อนหน้าที่ครูสจะประกาศแต่งงานกับทริกซี่ มีนางเอกมิวสิคหลายคนที่แค่ร่วมงานกับครูสครั้งเดียวก็กลายมาเป็นคู่เดตชั่วคราวของครูสมาโดยตลอด

ครูส จึงกลายเป็นหนุ่มเนื้อหอมในวงการสาวๆ และภาพหลุดตามหน้านิตยาสารก็อสซิปมากมาย และเขาก็เป็นนักร้องหนุ่มที่ทำรายได้ให้กับปาปารัสซี่ไม่น้อยเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ที่น่าแปลกเรื่องส่วนตัวกลับไม่เคยถูกตีแผ่ว่าครูสได้สูญเสียพ่อและแม่พร้อมกันในอุบัติเหตุเมื่อเจ็ดปีก่อน ครูสไม่ใช่แบดบอยของวงการ เขาจัดเป็นนักร้องที่มีโลกส่วนตัวสูง นอกจากภาพข่าวเกี่ยวกับผลงานแล้วก็มีเพียงภาพหลุดกับสาวๆคู่ควงชั่วคราวของเขาเท่านั้น แต่ครูสไม่เคยออกมาพูดเกี่ยวกับคู่ควงชั่วคราวเลยสักคนหรือสักครั้งว่าใครจะเข้าเส้นชัย เป็นคุณนายแอชเชอร์

การประชุมตลอดทั้งวันเกี่ยวกับการวางแผนงานเป็นไปอย่างราบรื่น พร้อมใบหน้าที่บ่งบอกถึงความสุขของครูส เมื่อเปาโลส่งภาพเดม่อนในโรงเรียนมาให้ครูสได้เห็นอยู่ตลอดเวลา แม้ในช่วงยามพักที่เดม่อนเล่นกับเพื่อนๆสนามเด็กเล่นของโรงเรียน ภาพวีดีโอรอยยิ้มเสียงหัวเราะของเด็กชายทำให้ครูสยิ้มได้ตลอดเวลา 

ครูสกลับมาบ้านทันทีที่ออกจากการประชุมในเย็นวันนั้น การประชุมเพียงวันเดียวไม่อาจทำให้การวางแผนงานเสร็จทุกอย่าง ทุกคนในที่ประชุมมีหน้าที่ไปจัดการตามที่ได้รับมอบหมาย รวมถึงครูสที่เขาจะแต่งเพลงสุดท้ายสำหรับขอบคุณแฟนเพลงด้วยตัวเขาเอง 

“คุณเอวาอยู่ที่สระว่ายน้ำค่ะ” ครูสได้รับการรายงานจากลูกจ้างก่อนที่จะกลับ ครูสไม่ได้กักบริเวณเอวาไว้แต่ในห้องนอน เขาอนุญาตให้เธออยู่ตรงไหนก็ได้ในอาณาเขตรั้วบ้านเท่านั้น 

คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นร่างบางในชุดคลุม นอนกึ่งนั่งอยู่บนเตียงริมสระน้ำ เอวาหันไปมองทิศทางเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา และเมื่อเห็นว่าเป็นใคร 

พรึ่บ!  เอวาลุกจากเตียง แต่เธอไม่ทันขยับขาได้สักก้าว แขนเล็กก็ถูกรั้งไว้ด้วยมือของครูส

“ฉันมาแล้วเธอจะไปอย่างงั้นเหรอ?”

“ใช่” เอวาตอบสั้นๆ 

“เอวา เธอมองหน้าฉันสิ ว่าวันนี้ฉันมีความสุขมาก” เอวาเงยมองหน้าครูสตามคำบอกนั้น ด้วยแววตาที่ไม่เป็นมิตรเลยสักนิด สำหรับเธอแล้วความสุขหรือความทุกข์ของผู้ชายตรงหน้าไม่สำคัญอะไรกับเธอทั้งนั้น

“ปล่อย ได้ตามที่ต้องการแล้ว" เอวาเอ่ยสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงกระด้าง

“เธอไม่อยากรู้เหรอว่า ความสุขของฉันคืออะไร”

“แล้วหน้าฉันมันบ่งบอกว่าอยากรู้มั้ย?” ครูสอารมณ์ดีมากเสียจนมองข้ามคำประชดประชันนั้น

“เดม่อน น่ารักมาก เขาไม่มีอะไรที่เหมือนเธอเลย” เอวาคิ้วขมวดเข้าหากันทันที ดวงตาเธอกลอกไปมา และค่อยๆเบิกกว้างขึ้น เมื่อเธอคิดได้ว่า วันนี้เดม่อนต้องไปโรงเรียน และครูสก็เจอเขาในที่สุด

“จะเอายังไง?” เอวาถามกลับด้วยความเยือกเย็น  ครูสยิ้มและดึงเอวาให้นั่งลงบนเตียงและเขาก็นั่งลงข้างๆเธอ เขาล้วงโทรศัพท์ของตัวเองออกมา เขาเปิดภาพวีดีโอเดม่อนให้เอวาดูพร้อมๆกับเขาอีกครั้ง

“ดวงตาเขา รอยยิ้มเขา เหมือนฉันมากเลย เธอว่ามั้ย" ครูสแสดงความคิดเห็นตามที่เห็น ซึ่งเป็นความจริงที่เอวาไม่อาจโต้เถียง เดม่อนแทบจะไม่มีอะไรเหมือนเธอเลย เขาถอดแบบครูสออกมาทุกอย่าง

“จะเอายังไง?” เอวาถามกลับอีกครั้ง ที่ครั้งนี้เธอเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ 

“คืนเขามาให้ฉัน แล้วเธออยากไปไหน ไปกับใคร ก็ตามสบายเธอเลย” ครูสตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“คำพูดของนายฟังดูแล้ว มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ” เอวาทนไม่ได้ที่จะต้องกระแหนะกระแหนกลับ

“ไม่แปลกหรอก เพราะมันเป็นแบบนั้น เขาเป็นส่วนหนึ่งของฉันที่เธอกักเก็บไว้...ตรงนี้” ครูสพูดพร้อมลดสายตาลงสู่เบื้องล่างกลางลำตัว “หรือเธอจะเถียงว่าเขาไม่ได้ออกมาจากฉัน” เอวาเปลี่ยนสีหน้ากับคำพูดหน้าด้านของครูส 

“เก่งกล้าสามารถอย่างนาย แล้วทำไมถึงไม่ไปปล่อยส่วนหนึ่งกับใครสักคนเล่า” ครูสยิ้มออกมา

“ก็ทำอยู่ ไม่รู้สึกตัวเลยเหรอ?” ครูสโน้มหน้าไปกระซิบที่ข้างใบหูเล็กของเอวา พร้อมเป่าลมหยอกล้ออย่างสนุกสนานใส่

! เอวาตกใจ หรือว่าเขา  “ไม่จริง! ไม่นะ! ทำไมต้องเป็นฉัน ไอ้บ้า!”

“เพราะผลงานเธอ ยอดเยี่ยมมากเรื่องการเป็นแม่พันธ์ุให้กับฉัน” เอวาอึ้ง! นอกจากความรู้สึกนั้นแล้ว เธอเพิ่มความต้องการอีกอย่างคือ นอกจากจะเป็นแม่ของลูกของคนตรงหน้า เธอยังอยากเป็นฆาตกร ฆ่าคนตรงหน้า

“คนอย่างแก จะเลวได้มากกว่านี้อีกมั้ย” เอวาเปลี่ยนสรรพนามเรียกครูสมาเป็นแบเก่าอีกครั้ง 

ครูสเปลี่ยนแววตา มือข้างที่ว่างคว้าคางเอวาและบีบมันอย่างแรง “ปากแบบเธอ ไม่น่าจะเป็นปากของคนที่มีตำแหน่งแม่เลยสักนิด” ครูสลดเสียงต่ำขู่คำรามใส่เอวา พร้อมน้ำหนักของมือที่ไม่ผ่อนแรงบีบลงสักนิด

“แล้วคนที่มีความคิดอุบาทว์อย่างแก เหมาะที่จะได้ต่ำแหน่งพ่ออย่างงั้นเหรอ” เอวาพ่นเสียงต่อปากอย่างไม่ยี่หระต่อความเจ็บปวดที่ใบหน้าเลยสักนิด

“ฉันเลวกับเฉพาะคนเท่านั้น”

“เหรอ” เอวาตอบกลับอย่างเย้ยหยัน

“บทลงโทษเมื่อคืนมันคงน้อยไปสำหรับเธอ คงหายเจ็บแล้วสินะ” ครูสขู่คำราม สายตาลดลงต่ำแสดงตำแหน่งสิ่งที่เขาหมายถึงในคำพูด

“รังแกและข่มขู่ผู้หญิงไม่มีทางสู้เป็นงานถนัดของคนอย่างแก...”  เพี้ยะ!!!!!  เอวาหน้าหันทันที เมื่อฝ่ามือแข็งแรงหยุดคำพูดของเธอโดยการฟาดที่แก้มของเธอ ไม่แรงมากแต่ก็ทำให้แก้มขาวเป็นรอยแดงขึ้นมาทันที เอวาอึ้ง นิ่ง ร่างกายไม่ไหวติง เธอหยุดการขยับทุกอย่างของร่างกาย 

ครูส เองก็ไม่ต่างกับเอวา ที่นิ่งงันไปเช่นกัน เขาไม่เคยทำร้ายผู้หญิงคนไหนมาก่อน แม้แต่ทริกซี่ที่กระทำการเหยียบย้ำศักดิ์ศรีลูกผู้ชายอย่างเขา เขาก็แค่เดินจากมา แต่ทำไม แค่คำพูดนิดเดียวของเอวาทำให้เขาขาดสติได้ถึงขนาดนี้

อย่าร้อง ไม่ร้อง เอวาบอกตัวเองในใจ ว่าอย่าเสียน้ำตาให้กับคนเลวๆอย่างครูส 

“ใครอนุญาตให้ไป” ครูส ข่มเสียงออกมา เมื่อเวลาหลายนาทีผ่านไปและเอวาเริ่มขยับลุกขึ้นเพื่อเดินจากไป

“ถ้าไม่พอใจ จะตบ จะตี ซ้อมฉันสิ” เอวาสูดลมหายใจเรียกกำลังใจให้กับตัวเอง ท้าทายครูส แต่เธอก็ไม่หยุดเดิน 

! พรึ่บ!!! ครูสเข้ากระชากเอวาอย่างแรง จนร่างบางที่สวมแค่เสื้อคลุมเซถลาเข้าปะทะแผ่นอกกว้างอย่างแรง 

“เธอคิดว่าฉันไม่กล้า”

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอวาหัวเราะออกมาไม่ต่างกับคนที่สติหลุด “แน่นอนว่าแกกล้าทำ” ใบหน้าของเอวาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม สายตาท้าทายแกมเยาะเย้ยครูส 

ครูสขบกรามแน่น มือบีบแขนเอวาแน่น เมื่อเขากำลังข่มอารมณ์ของตัวเองไว้ ดวงตาซาตานจับจ้องมองตอบนัยน์ตาเยาะเย้ยนั้น

“ฉันไปหาดรูว์มาแล้ว บอกเรื่องราวทุกอย่างไม่เว้นแต่เรื่องที่ ฉันเป็นพ่อของเดม่อน” ครูส ปรับเปลี่ยนสีหน้าพร้อมบอกสิ่งที่เกิดขึ้นที่เกินจริงสักหน่อย ‘เรื่องราวทุกอย่าง’ จะว่าหมดทุกอย่างก็ไม่เชิงนัก เพราะระหว่างเขากับเอวามันแทบไม่มีอะไรให้บอกมากนัก ก็แค่เขาเป็นพ่อของลูกเธอ ที่เขามีความสัมพันธ์กับเธอแค่ครั้งเดียว 

เอวาไร้ซึ่งรอยยิ้มในทันทีเช่นกัน เธอไม่เคยบอกให้พ่อเธอรู้เลยว่า ใครคือพ่อของเดม่อน แล้วผู้ชายคนนี้ ทำอะไรลงไป พ่อของเธอจะผิดหวังกับเธอมากมั้ย ว่า เธอยอมปล่อยตัวให้กับ ซุป’ตาร์ ดาวรุ่งในตอนนั้น เธอมันโง่ เธอมันงี่เง่า 

“พ่อควรแจ้งความจับแก”

“ก็จริง ถ้าวันนี้คือเมื่อเจ็ดปีก่อน แต่ตอนนี้ก็ไม่สายถ้าเธออยากทำ เพราะฉันคงโดนค่าปรับไม่กี่เหรียญ ซึ่งฉันมีปัญญาจ่าย และเดม่อนก็จะเป็นของฉันได้ในทันที ฐานะความมั่นคงของฉันมันดีกว่าเธอหลายล้านเท่า” ครูสยิ้มออกมา แม้เอวาพยายามจะเก็บความตกใจที่ไม่สำเร็จเอาเสียเลย และการที่เอวาจะมาเอาเรื่องเขาตอนนี้ ครูส รู้ว่าเธอไม่มีวันทำแน่

เอวา พยายามสะบัดตัวสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมนั้น และเธอก็ได้มันอย่างง่ายดาย เพราะครูสก็พร้อมจะปล่อย เมื่อยกนี้เขาได้รับชัยชนะอีกครั้ง และเป็นครูส ที่เดินแยกไป กลับเข้าไปในบ้าน พร้อมเสียงหัวเราะความสะใจทิ้งให้เอวาได้ยินอย่างชัดเจน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha