[จบ] ซาตานอหังการ์ [Pride Of Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 18 : สร้างปัญหา [20%]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เอวาหยุดนิ่ง สายตามองไปยังสิ่งปลูกสร้างที่เธอเคยต้องอยู่อย่างไม่เต็มใจ “มาที่นี่ทำไม” เอวาเอ่ยเสียงราบเรียบ กักเก็บอารมณ์ความไม่พอใจเอาไว้ เพราะเอวาไม่มีทางที่จะแสดงอารมณ์ต่อหน้าเดม่อนโดยเด็ดขาด

“คำสั่งนายครับ” เปาโลเอ่ยตอบสั้นๆ ยังคงนั่งอยู่ประจำหลังพวงมาลัย

“คุณควรพาเรากลับบ้านของเรา”

“ตอนนี้หน้าบ้านคุณเอวา เต็มไปด้วยนักข่าว”

“แม่ครับ ผมต้องเข้าห้องน้ำ” เดม่อนเป็นดั่งระฆังและทางออกให้กับเปาโล เอวาผ่อนลมหายใจและยินยอมลงจากรถพร้อมกับจูงมือเดม่อนเข้าไปด้านใน เปาโลได้แต่มองและแอบเก็บรอยยิ้มเอาไว้ และพิมพ์ข้อความส่งไปให้ครูส ‘เรียบร้อยครับ’  

เอวาและเดม่อนได้รับการดูแลอย่างดีทั้งเรื่องอาหารการกิน รวมถึงห้องพัก “แม่ทำไมเราไม่กลับไปหาคุณตาคุณยายครับ”

“พวกท่านต้องเดินทางไปทำธุระที่ต่างเมืองสักพัก” คำตอบที่ดังมา ไม่ใช่ของเอวา แต่เป็นครูสที่กำลังเดินเข้ามาในห้องนอน ของเดม่อนที่ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อย

“คุณลุง ที่นี่บ้านคุณลุงเหรอครับ” 

“ใช่ครับ เดม่อนชอบมั้ย” ครูสเดินมานั่งบนเตียงนอนเดม่อนซ้อนหลังเอวาที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว และตอบคำถามเดม่อนเหมือนเป็นเรื่องที่ปฎิบัติกันเป็นประจำ เอวาจึงทำเพียงแค่เงียบและนิ่งงันไม่ขยับตัวเมื่อถ้าเธอขยับเพียงนิดก็จะสัมผัสโดนตัวครูสที่นั่งซ้อนหลังเธออย่างจงใจไปหน่อยในความคิดของเธอ

“ก็ดีครับ ที่นี่มีสระว่ายน้ำ ผมชอบว่ายน้ำ”

“งั้นวันหยุดนี้ พวกเรามาว่ายน้ำกันมั้ย” น้ำเสียงสบายๆของครูสดังออกมา โดยที่เอวายังเงียบอยู่

“ได้เหรอครับ คุณลุงอนุญาตให้ผมลงสระน้ำของคุณลุงจริงๆนะครับ” เดม่อนเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้น

“แน่นอน ไม่ใช่เพียงแต่สระน้ำ ทุกอย่างที่นี่และอีกมากมายของลุง เดม่อนใช้ได้ทุกอย่างครับ”

ฮะแฮม!  เอวาที่เงียบมานาน กระแอมเผยความมีตัวตนของตัวเองออกมา เมื่อเธอคิดว่าครูสล้ำเส้นไปมากแล้ว

“ไม่ค่อยสบายเหรอ” แต่ครูสกลับทำเป็นไม่เข้าใจ จึงยกแขนโอบกอดเอวาจากทางด้านหลัง เพื่อที่จะอังหลังมือที่หน้าผากของเอวา 

“ทำอะไรของคุณเนี่ย” เอวาสะบัดแขนผลักแขนของครูสออกอย่างลืมตัว 

“ผมก็แค่จะเช็คว่าคุณไม่สบายเหรอเปล่า ก็เท่านั้นเอง” ครูส ทำหน้าใสซื่อ มองตอบเอวา ที่ลุกขึ้นยืนและหันมาเผชิญหน้ากับครูสที่ยังนั่งอยู่บนเตียงด้วยท่าทางสบายไม่เดือดร้อนอะไรสักอย่าง

“เราสองคนควรต้องกลับบ้านกันได้แล้ว”

“จะกลับไปได้ไง ก็ดรูว์กับเจส ไม่อยู่ที่บ้าน เมื่อกี้ผมก็บอกไปแล้ว”

“พ่อกับแม่ไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร ฉันกับเดม่อนก็อยู่ได้” เอวาไหลไปตามน้ำเรื่องที่พ่อกับแม่เธอไปต่างเมือง ซึ่งจริงหรือไม่เธอเองก็ไม่แน่ใจ เพราะตอนนี้เธอปิดโทรศัพท์ของตัวเองไปแล้ว 

ครูสยิ้มเล็กน้อย และค่อยๆลุกขึ้นยืน และเดินไปเผชิญกับเอวา ที่เธอต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อที่จะได้เห็นหน้าและแววตาของ   ครูสที่เปลี่ยนไป

“แล้วจะตอบคำถามลูกว่ายังไง ที่มีคนอยู่เต็มหน้าบ้าน” ครูสพ่นเสียงเบาๆ ให้ได้ยินแค่เอวา

เอวากลอกตาไปมา เมื่อเหตุผลของครูสเริ่มฉายชัดขึ้น เดม่อนต้องไม่เข้าใจ แม้นักข่าวจะไม่สามารถแพร่ภาพเดม่อนได้ก็ตาม แต่อะไรๆก็ชัดเจนทันที เมื่อนักข่าวเห็นเดม่อนชัดๆ แล้วเดม่อนจะคิดอย่างไรที่จู่ๆต้องกลายเป็นนักโทษในบ้านของตัวเอง การที่ครูสให้พวกเธอมาอยู่ที่นี่ก็ดีมาก เพราะให้มีนักข่าวมาดักหน้าบ้านเขาก็ยากที่จะมองเข้ามาเห็นพวกเธอด้านใน บ้านของครูสมีรั้วสูงล้อมรอบมิดชิด และตัวบ้านก็อยู่ไกลจากประตูทางเข้าบ้านอีกต่างหาก แต่เอ๊ะ!  

“ทั้งหมดนี้เป็นแผนของคุณใช่มั้ย” เอวาที่คิดทบทวนอยู่สักพัก จู่ๆก็คิดอะไรบางอย่างได้

“ใช่” ครูสยอมรับอย่างไม่ปิดบัง มอบรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมเป็นรางวัลความฉลาดให้กับเอวา 

“คุณ!” 

“จะด่า จะตบ หรืออาละวาดดีละ” ครูสกระซิบคำท้าทายอย่างไม่เกรงกลัวอะไรเลย เอวาทำได้เพียงกัดปากและระงับความเดือดดาลไว้ทั้งหมด ทำไมนะ! ในขณะที่เธอกำลังพยายามดำเนินชีวิตต่อไป แต่ครูสกลับกำลังวางแผนเพื่อแย่งชิงเดม่อนไปจากเธอทุกวินาทีเลย 

“แม่…” เดม่อนเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เอวาไม่โต้ตอบครูส แต่ขยับเพื่อเดินกลับไปที่เตียงนอนที่เธอกับเดม่อนนั่งต่อจิ๊กซอว์ฆ่าเวลาหลังจากที่ช่วยกันทำการบ้านเสร็จแล้ว “ผมง่วงนอนแล้วครับ”

“ไปจ๊ะ เดี๋ยวแม่พาไปแปรงฟันและล้างตัว”

“ให้คุณลุงพาไปได้มั้ยครับ” ครูสที่อยากทำหน้าที่ของพ่อ เอ่ยแทรกขึ้นมาทันที

“ไม่ต้อง” เอวาตอบกลับสั้นๆ และจูงเดม่อนเข้าห้องน้ำไปทันที  ในระหว่างที่สองแม่ลูกอยู่ในห้องน้ำ เดม่อนที่ให้เอวาล้างตัวให้อยู่ก็คุยเล่นเล่าเรื่องมากมาย ตามประสาเด็กที่เกิดขึ้นเป็นประจำ โดยที่ทั้งสองคนไม่รู้เลยว่า เสียงพูดคุยเหล่านั้นมีใครอีกคนที่ยืนพิงผนังข้างประตูห้องน้ำเผยรอยยิ้มออกมา ยามที่ได้ยินเรื่องราวต่างๆเช่นกัน จนกระทั่ง...

“แม่ ทำไมคุณลุงอยากจะอาบน้ำให้ผมละฮะ” เอวานิ่งไปชั่วอึดใจหนึ่ง 

“คุณลุงคงไม่กล้าอาบน้ำคนเดียวมั้ง” ครูสที่ได้ยินคำตอบของเอวา แทบจะสำลักน้ำลายตัวเอง และคำตอบนั้นก็ทำให้เดม่อนหัวเราะก๊ากออกมา 

“คุณลุง กลัวปีศาจในห้องน้ำเหมือนกันเหรอครับ” เดม่อนพูดไปหัวเราะไป ด้วยความขบขัน

“ก็คงอย่างงั้นแหละ ผู้ชายส่วนใหญ่ก็จะกลัวปีศาจในห้องน้ำเช่นกัน แต่เดม่อนไม่เหมือนคุณลุงหรอกนะครับ เพราะอีกหน่อยที่เดม่อนตัวสูงขึ้น โตขึ้น ปีศาจก็จะไม่กล้าเข้ามาใกล้ลูกของแม่แล้ว เพราะลูกของแม่เข้มแข็ง ใช่มั้ยครับ” เดม่อนพยักหน้า พร้อมชูสองนิ้วขึ้นมา

“น่าสงสารคุณลุงนะครับ แม่น่าจะช่วยคุณลุงบ้างนะครับ เพราะปีศาจกลัวแม่”

“ไว้แม่จะคิดดูนะครับ แต่ตอนนี้อัศวินน้อยของแม่ ไปเช็ดตัวกันได้แล้ว” ครูสรีบเดินไปนั่งที่เตียงนอนของเดม่อนและทำทีเป็นเก็บจิ๊กซอว์บนเตียงนอน เพื่อเคลียเตียงให้กับเดม่อน เมื่อเอวาและเดม่อนออกมาจากห้องน้ำ แม้จะแปลกใจบ้างที่เห็นว่าครูสยังอยู่ แต่เอวาก็ไม่ใส่ใจ เดินไปยังตู้เสื้อผ้าที่มีเสื้อผ้าเด็กสำหรับเดม่อนที่ครูสสั่งให้คนจัดการไว้แล้ว เอวาแต่งตัวให้เดม่อนเรียบร้อยก็เดินออกมาจากห้องนอนทันที เมื่อครูสเอ่ยว่าจะเล่านิทานและพาเดม่อนเข้านอนเอง ซึ่งเดม่อนเองก็ตื่นเต้นและต้องการให้ครูสเล่านิทานและพาเข้านอนเช่นกัน เอวาจึงเดินลงมาข้างล่างเธอนั่งอยู่ริมสระน้ำ ภาพช่วงเวลาก่อนหน้านี้ค่อยๆปรากฎฉายขึ้นมาในความทรงจำของเธออีกครั้ง ความโหดร้ายของครูสเธอไม่ลืมเลือนไปเลยแม้แต่ช็อตเดียว

ช่วงเวลาที่ผ่านไป เอวาค่อยๆเงยหน้าขึ้น เมื่อเงาใหญ่ที่เธอไม่ต้องเดาเป็นใครไปไม่ได้ “ลาออกจากการเป็นนักข่าวซะ” เงาที่มาพร้อมกับคำกล่าวที่ฟังไม่เข้าหูเอวาเลยสักนิด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha