[จบ] ซาตานอหังการ์ [Pride Of Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 22 : เจ็ดปีก่อน [15%]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ครูสพาเดม่อนท่องเที่ยวกันตามประสาพ่อลูก แน่นอนว่าที่แรกที่ครูสเอ่ยถามกับเดม่อนว่าอยากไปไหนหลังจากที่ตอบคำถามของเดม่อนแล้วว่า ‘แม่ไปไหน?’ ทั้งสองคนเดินมาหยุดนิ่งหน้าทางเข้าสวนสัตว์ [Cleveland Metroparks Zoo] หนึ่งวันของสองพ่อลูกหมดไปกับสถานที่แห่งนี้ เดม่อนแม้จะอ่อนเพลียไม่น้อยแต่เขาก็มีความสุขมาก 

“อีกครึ่งชั่วโมงก็หมดเวลาแล้ว เรากลับกันเลยมั้ย” ครูสถามเดม่อน และก็ได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้า ครูสเอ่ยอีกครั้งว่า “ให้อุ้มมั้ย?” เมื่อเห็นว่าเดม่อนเหนื่อยไม่น้อยเลย แม้เขายังเด็กแต่ให้เจอแบบนี้ก็ต้องเหนื่อยล้าแน่นอน

“ผมเดินไหวครับ” แม้เสียงตอบจะเบา แต่เขาก็ยังคงก้าวเดินโดยที่มือถูกจับจูงโดยครูส เดม่อนไม่รู้สึกถึงสายตาของผู้คนมากมายที่มองครูสอย่างคลับคล้ายคลับคลา แต่ครูสที่สวมแว่นตากรอบใส สวมหมวกปิดบังใบหน้าบางส่วนและแต่งกายสุภาพแบบพ่อ ทำให้คนที่มองเกิดความเคลือบแคลงใจ จนทุกคนที่มองสรุปว่าแค่คนหน้าคล้าย

“คืนนี้เราพักโรงแรมแถวนี้แล้วกัน”

“แล้วแม่จะนอนกับใครครับ” ครูสยิ้มและย่อเข่าลง เมื่อเช้าเขาบอกเดม่อนว่าเอวาต้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้า เธอฝากหน้าที่ทุกอย่างไว้กับเขา 

“เอางี้มั้ย ไว้พรุ่งนี้เย็นๆเรากลับบ้านกันแล้ว ลุงจะไถ่โทษโดยการดูแลแม่เอวาให้เป็นอย่างดี ที่เราสองคนมาเที่ยวและแม่ต้องไปทำงาน” เดม่อนยิ้มและพยักหน้าเห็นด้วย

“สัญญานะครับว่าคุณลุงจะต้องดูแลแม่อย่างดีที่สุด ให้แม่สนุกมีความสุขเหมือนกับผมนะฮะ”

“สัญญาครับ” และในคืนนั้นครูสทำหน้าที่พ่อได้อย่างดีเยี่ยม พาเดม่อนอาบน้ำและเข้านอนจนร่างเล็กๆ นอนหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียงใหญ่ข้างหนึ่ง ครูสยืนมองเดม่อนที่หลับสนิทไปแล้วอย่างมีความสุข เดม่อนเป็นเด็กที่มีเหตุผลมาก เรื่องนี้เขาอดยอมรับเอวาไม่ได้เลยว่าเธอเลี้ยงเดม่อนมาดีมากจริงๆ 

ทางด้านเอวา เธอได้แต่นั่งๆนอนๆ รอให้เวลาผ่านไป อย่างไร้ความสุข แต่เธอก็ไร้ซึ่งความกังวลใจเช่นกัน เพราะเดม่อนจะได้รับการดูแลอย่างดีจากครูส เพราะเป็นแบบนี้จึงทำให้เอวามีความอดทนมากพอที่จะรอ โดยที่เธอก็ไม่หลงลืมว่าครูสกำลังเข้ามาเป็นชีวิตประจำวันของเดม่อนทีละน้อย เขากำลังจะกำจัดเธอออกจากเดม่อนอย่างช้าๆ และเธอก็ทำได้อย่างเดียวคือ ‘คนใจร้าย’ ต่อว่าเขาในใจ

เป็นอีกวันที่ครูสตัดช่องทางการสื่อสารทุกอย่าง เหมือนดั่งเช่นทุกครั้งที่เขาพักผ่อน แม้ในตอนนี้เรื่องของเขากำลังเป็นประเด็นร้อนเมื่อสำนักข่าวต่างๆก็รายงานการแถลงข่าวของเขาออกไปอย่างไม่มีหยุด แต่ครูสก็ยังคงเห็นว่าเดม่อนสำคัญยิ่งกว่า และอีกค่อนวันที่สองพ่อลูกสนุกสนานกันอย่างเต็มที่

ทางด้านเอวาที่ยังคงหงอยเหงาเพียงลำพัง วันนี้เธอทานได้น้อยลง สมองย้อนกลับไปเมื่อเจ็ดปีก่อน

“เจ๋งไปเลย คืนนี้ครูส กัส แอชเชอร์ จะมางานโรงเรียนด้วย กรี๊ดดดด” เสียงเด็กสาววัยไฮสคูลกรีดร้องออกมาอย่างดีใจ

“นาตาลี เธอไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน”

“ฉันได้ยินฝ่ายจัดงานเขาคุยกัน เขาบอกว่าผู้จัดการของครูสติดต่อทางโรงเรียนมาเองเลยนะ ตามที่ฉันแอบได้ยิน เขาว่าเพราะตอนสมัยครูสเรียนไฮสคูลเขาไม่มีโอกาสได้ร่วมงานของโรงเรียนมาก่อน และเขาก็กำลงจะเดินทางไปแสดงคอนเสิร์ตอีกที่และโรงเรียนเราเป็นทางผ่าน เขาเลยอยากแวะมานะ” เอวาที่นั่งอยู่เงียบๆ ได้ยินสิ่งที่เพื่อนร่วมห้องพูดอย่างชัดเจน ถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงมันก็ดีมากๆเลย เพราะงานคืนนี้แม้จะไม่ใช่งานเลี้ยงของรุ่นปีเธอ แต่เธอในฐานะนักเรียนที่ผลการเรียนอันดับหนึ่งของชั้นปี เธอจึงได้มีโอกาสไปร่วมงานคืนนี้ของรุ่นพี่ที่จบไฮสคูลในปีนี้

“ฉันกลับบ้านก่อนนะ” เอวากล่าวลาเพื่อนร่วมห้อง เมื่อกริ่งดังหลังจบคาบเรียนยามบ่าย วันนี้โรงเรียนเลิกเร็วกว่าปกติ เพราะงานคืนนี้ของโรงเรียน

“พ่อค่ะ พ่อ พาหนูไปซื้อชุดสำหรับงานคืนนี้หน่อยนะคะ” เอวาร้องบอก ดรูว์ทันทีที่ขึ้นมาในรถ

“ตกลงลูกอยากมาแล้วเหรอ” เอวาพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอย่างมีความสุข และบ่ายวันนั้นดรูว์พาเอวาไปเลือกชุด “ลูกพ่อเหมือนเจ้าหญิงในเทพนิยายเลย”

“งั้นชุดนี้นะคะ” ดรูว์พยักหน้าอย่างมีความสุข มองภาพสาวน้อยสุดแสนน่ารักในชุดสีขาวที่ทำให้สาวน้อยกลายเป็นหญิงสาวงามสง่าอย่างสวยงาม

“เที่ยงคืนพ่อมารับที่นี่ ห้ามสายเข้าใจมั้ย” เอวาพยักหน้า และโน้มไปหอมแก้มดรูว์ก่อนลงจากรถ เอวามากลับมาที่โรงเรียนอีกครั้ง แต่เธอยังไม่ได้เดินเข้าไปในหอประชุมที่มีการจัดงาน เพราะตลอดสองข้างทางถูกจัดด้วยไฟหลากหลายสีอย่างสวยงาม เอวาหลงใหลความงดงามของไฟ เธอเดินไปตามไฟ ไปเรื่อยๆเธอออกนอกเส้นทางที่จะไปหอประชุมไปตามทางเดินลัดเลาะลานจอดรถที่เธอไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีรถตู้สีดำคันใหญ่จอดอยู่ 

ริมฝีปากหยักกดลึก ยามที่สายตาคมเข้มมองตามร่างบางในชุดขาวค่อยๆเคลื่อนไปดั่งกับนางฟ้าบนสรวงสวรรค์ เสียงเคลื่อนของประตูรถตู้ดังขึ้น 

เอวาเบิกตากว้างกับสิ่งที่เธอหันกลับมามองอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มในชุดดำเขาสวมสูทดำโดยที่เชิ้ตดำด้านในไม่ได้ติดกระดุมด้านบนสองเม็ด เผยผิวขาวสะท้อนแสงต้องสายตาเธอ

ลมหายใจสะดุด เมื่อเขาค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้เธอ ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ 

“หวัดดี” 

“ครูส” เอวาละเมอครางเรียกเสียงแผ่วเบา เธออยากกรีดร้องเสียงดัง เพราะคนตรงหน้าคือ ครูส กัส แอชเชอร์ เขานั่นเอง เขาคือเหตุผลที่เธอมางานในคืนนี้ 

ครูสยิ้มน้อยๆ แม้เขาจะเห็นมาเยอะมากมายกับหญิงสาวที่ดีใจในรูปแบบต่างๆยามที่ได้เจอกับเขา แต่กับเธอคนนี้เขาบอกตัวเองได้ทันทีว่า หัวใจเขาเสียจังหวะการเต้นปกติไปเสียแล้ว

“ผมครูส แล้วนางฟ้าตรงหน้าผมมีชื่อมั้ยครับ”

“เอวา เอวาค่ะ” เอวาเอ่ยบอกเสียงบางเบา เสียงหัวใจเต้นถี่เร็วยังดังกว่าเสียอีก

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ เอวา”

“ค่ะ” เอวาไม่รู้จะพูดอะไรดี เธออยากบอกเขาว่า ในห้องนอนเธอมีโปสเตอร์ของเขาเต็มไปหมด เธอจะทักทายเขาก่อนไปเรียนทุกวัน และกล่าวลาตรีสวัสดิ์ก่อนนอนเป็นประจำ ก็เขาคือนักร้องขวัญใจที่เธอชื่นชอบที่สุด

“สัญญาได้มั้ย ว่าคืนนี้สี่ทุ่มเรามาเจอกันตรงนี้อีกได้มั้ย” เอวาเบิกตากว้าง เมื่อกี้ครูส กัส แอชเชอร์ นัดเธอเหรอ โอ้!พระเจ้า ขออีกครั้งได้โปรด

“ครูส คุณนัดเจอกับฉันเหรอคะ?”

“ครับ ผมอยากเจอคุณอีก ได้โปรดมาเจอผมที่นี่นะครับ”

“ค่ะ ตกลงค่ะ ฉันจะมา สี่ทุ่ม ที่นี่ ค่ะ”



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha