[จบ] ซาตานอหังการ์ [Pride Of Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 23 : เจ็ดปีก่อน [25%]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


“ครูส คุณนัดเจอกับฉันเหรอคะ?”

“ครับ ผมอยากเจอคุณอีก ได้โปรดมาเจอผมที่นี่นะครับ”

“ค่ะ ตกลงค่ะ ฉันจะมา สี่ทุ่ม ที่นี่ ค่ะ” เมื่อการนัดแนะเป็นที่เข้าใจทั้งสองต่างแยกย้ายกัน แม้จะรั้งรออย่างมีเยื่อใย ทั้งเอวาและครูสต่างก็ไม่อยากแยกกัน

เอวาเข้ามาในงานด้วยความปลื้มปิติล้นใจ เธออยากกรีดร้องบอกทุกคนในงานว่าครูส กัส แอชเชอร์เป็นของเธอ แต่เธอก็ทำไม่ได้หรอกแบบนั้น เอวาจึงได้แต่เก็บความดีใจนี้ไว้เพียงลำพัง ในสายตาของเธอตอนนี้มีแต่ใบหน้าของ ครูสเต็มไปหมด ไม่ว่าใครก็ตามที่เธอเห็นพวกเขาเหล่านั้นเป็นครูสทั้งนั้น ใบหน้าครูสไปปรากฎอยู่บนร่างที่เคลื่อนไหวไปมาเต็มไปหมด 

“สวัสดีครับเพื่อนๆ เซอร์ไพรส์ เซอร์ไพรส์ ข่าวที่พวกเราได้ยินมาแว่ว ๆเมื่อสองสามวันก่อน ตอนนี้ขอยืนยันว่าเป็นความจริง ครูส กัส แอชเชอร์ กำลังจะปรากฎตัวที่นี่ บนเวทีแห่งนี้ โรงเรียนของพวกเรา เอาละใครอยากเห็นครูส บ้างครับ.....”

กรี๊ดดดดดดดด

ฮู้ววววววววววว

เสียงร้องด้วยความดีใจของนักเรียนชายหญิงที่มาพร้อมกับเสียงดนตรีนำเพลงของครูส

เอวายืนตลึงนิ่งอยู่ด้านหลังสุดของโรงยิม เธอไม่ได้ฝันไป ทุกอย่างก่อนหน้านี้เป็นความจริง ครูส กัส แอชเชอร์ อยูู่ที่นี่จริงๆด้วย!!! เอวาในชุดนางฟ้าสีขาวแค่มอง เธอไม่ได้เข้าไปเต้นกับเหล่านักเรียนที่กู่ร้องและเต้นไปกับครูสบนเวที เอวากลับเดินออกมาจากงานเงียบๆทั้งๆที่เธอพึ่งจะเข้าไปก่อนหน้าครูสไม่นาน แต่เธอกลับออกมาและกลับมายังถนนทางเดินเส้นเดิม เธอเดินช้าๆ เสียงกู่ร้องของเหล่านักเรียนยังดังประสานกึกก้องไปกับเสียงร้องของครูสตลอดเส้นทาง เพียงแต่เสียงเหล่านั้นค่อยๆบางเบาลงเรื่อยๆ เมื่อเอวาเดินออกห่างอาคารโรงยิม โรงเรียนในยามค่ำคืนไม่ได้สวยงามแบบนี้ทุกคืนหรอก จะงดงามก็เฉพาะช่วงที่มีการจัดงานตามเทศกาลต่างๆก็เท่านั้น ซึ่งหน้าที่เหล่านี้จะเป็นของชั้นปีของเธอกับรุ่นน้องถัดไปอีกปี 

เอวาตั้งใจจะเดินไปยังซุ้มดอกไม้ริมกำแพงสูงของโรงเรียนเพราะที่นั่นเป็นที่ที่กลุ่มพวกเธอไปจัดไว้สำหรับการถ่ายรูป เธอชอบมากเพราะแม้มันจะอยู่ในที่อับสายตาแต่แสงจากไฟประดับและแสงจันทร์ ที่นั่นจะเป็นที่ที่โรแมนติก มากๆ เอวาก้มตัวลงและคลานเข่าเข้าไปด้านใน เธอนอนหงายลงบนพรมลายหญ้ากว้างสามคูณสามเหมือนห้องห้องหนึ่งเลย แต่ด้านบนเปิดโล่งเพื่อนอนชมความงดงามของท้องฟ้ายามค่ำคืนได้ ลมอ่อนๆพัดผ่านไปและผ่านมาโดยตลอด เอวานอนเล่น ยื่นแขนนับดาวบนท้องฟ้าบ้าง บ้างก็ลากนิ้วจากดาวดวงหนึ่งไปยังดาวอีกดวง เอวาวัยสิบเจ็ดเธอบริสุทธิ์ทั้งกายและใจ ทุกอย่างรอบตัวเธอเป็นสีชมพูอะไรๆก็งดงามไปหมด และนั่นทำให้เอวาไม่รู้ตัวเลยว่านอนเล่นเพลิดเพลินอยู่นานแค่ไหน 

ครูสที่ยืนพิงต้นไม้รอคนที่นัดไว้ เลยเวลานัดมาแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง เธอก็ยังไม่มา คนที่มักจะเป็นผู้ถูกรอไม่เคยต้องรอใครมาก่อน เวลากว่าครึ่งชั่วโมงทำให้เสียงลมหายใจผ่อนออกมายาวๆ อย่างทำใจว่าเธอคงไม่มาแล้ว ครูสจึงตัดสินใจเดินเรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ มองผลงานของนักเรียนในการจัดซุ้มเพื่อการถ่ายรูปสำหรับนักเรียนที่จบการศึกษาแล้ว แม้ซุ้มจะสวยงามตามที่มันควรจะเป็นแต่ก็ไม่ทำให้ครูสรื่นรมย์เลยสักนิด 

ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ ครูสขมวดคิ้วที่จู่ๆก็ได้ยินเสียงหัวเราะเล็กๆของหญิงสาว เขาหมุนรอบตัวเองมองไปตามพงหญ้า ซุ้มต่างๆ ก็ไม่เห็นสิ่งมีชีวิตเจ้าของเสียงนั่น คิ้วหนาขมวดเข้าหากันมากขึ้น ผีสางนางไม้ เรื่องแบบนี้เขาไม่เคยเชื่อ 

ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ เอวาปิดปากตัวเองไว้ เมื่อลอบแอบมองครูสจากซุ้มตามช่องของกอต้นไม้ เดิมทีเธอตกใจอย่างมากที่นอนเล่นเพลินจนเลยเวลา และช่วงที่เธอเธอกำลังคลานออกมา เธอก็เห็นครูสเสียก่อนเธอจึงรีบถอยกลับและแอบลอบมองเขาจากในซุ้ม 

ครูสยืนนิ่งๆ หลับตา เขากำลังตั้งสมาธิจับทิศทางของเสียง แม้เสียงหัวเราะครั้งนี้จะเบากว่าครั้งแรก แต่ถ้าเงียบและตั้งใจฟังแล้วละก็... มุมปากหยักกดลึกเมื่อหางตามองเห็นการสั่นไหวของซุ้มไม้บริเวณที่ไม่มีลมพาดพัดมา หญิงสาวหลังซุ้มไม้เป็นใครเขาไม่รู้หรอก แต่ที่แน่ๆเธอด้านหลังนั้นกำลังแกล้งหลอกผีเขาเป็นแน่

! เอวาที่แอบมองตามช่องซุ้มไม้ แม้จะเห็นคนในที่โล่งกว้าง แต่ก็ไม่ได้มองเห็นได้ง่ายนัก จุดที่ครูสยืนอยู่ตอนนี้ว่างเปล่า เขาหายไปแล้ว!

พรึ่บ! เอวาขยับและรีบคลานออกมาจากซุ้มทันที เธอยืนเต็มความสูงของตัวเอง คราวนี้เป็นเธอที่หมุนรอบตัวเองมองหาครูส เขาหายไปแล้วจริงๆ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขและรอยยิ้มขบขันหายไปเป็นปลิดทิ้ง เขาหายไปแล้ว เอวาหน้างุดงอง้ำทันที คิดแต่ว่าเขาคงกลับไปแล้ว บ้าจริงๆ!!! ทำไมเธอถึงได้ปล่อยโอกาสแบบนี้หลุดไปนะ!

หมับ! ในขณะที่หัวใจดวงน้อยกำลังฟีบลงอย่างเศร้าใจ ริมฝีปากจิ้มลิ้มสีแดงอมชมพูตามลิปสติกที่เธอทามาถูกฝ่ามืออุ่นนุ่มปิดไว้จากทางด้านหลัง

“ข้าคือโจรปล้นสวาท ถ้าไม่อยากเจ็บตัว จงอย่าร้องออกมาโดยเด็ดขาด ข้าขอสั่งหาใช่คำเตือนไม่!” เอวาเบิกตากว้าง ยืนตัวแข็งทื่อ แม้จะตกใจในตอนแรก แต่น้ำเสียงนี้มีหรือว่าเธอเคยลืมมันสะที่ไหนกัน ครูส กัส แอชเชอร์! เขาอยู่ด้านหลังเธอและกำลังปลอมตัวเป็นโจรปล้นสวาท

ครูสยิ้มออกมา ตอนที่เขาหลบไปแอบเพื่อมองว่าใครกันที่แกล้งหลอกเขา พอเห็นร่างบางในชุดนางฟ้าสีขาวค่อยๆคลานออกมาจากซุ้มต้นไม้ ความเซ็งและเบื่อโลกของเขาก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง เธอนั่นเอง เอวา!

“เจ้าถูกจับเป็นเชลยของข้าแล้ว เจ้าจะรอดชีวิตหากเจ้ายอมมอบความสาวอันบริสุทธิ์ให้กับข้า แม้ข้าเป็นโจรแต่ข้าก็รักษาคำพูด เจ้ายินยอมหรือมั้ย นางฟ้าแสนสวย” ครูสกระซิบแผ่วเบาที่ริมหูเล็ก ที่ตอนนี้ร้อนเห่อแดง แต่ครูสจะเห็นเหรอเปล่าก็ไม่แน่ใจแม้จะมีแสงจากไฟประดับก็ตามทีเถอะ




++++++ตามที่สัญญากันไว้ มาแล้วนะคะ+++++ เตรียมเหรียญ เตรียมกุญแจกันไว้ได้เลยนะคะ ^^ ++++



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha