[จบ] ซาตานอหังการ์ [Pride Of Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 24 : เจ็ดปีก่อน [35%]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“เจ้าถูกจับเป็นเชลยของข้าแล้ว เจ้าจะรอดชีวิตหากเจ้ายอมมอบความสาวอันบริสุทธิ์ให้กับข้า แม้ข้าเป็นโจรแต่ข้าก็รักษาคำพูด เจ้ายินยอมหรือมั้ย นางฟ้าแสนสวย” ครูสกระซิบแผ่วเบาที่ริมหูเล็ก ที่ตอนนี้ร้อนเห่อแดง แต่ครูสจะเห็นเหรอเปล่าก็ไม่แน่ใจแม้จะมีแสงจากไฟประดับก็ตามทีเถอะ

เอวายังยืนนิ่ง ริมฝีปากยังถูกฝ่ามืออุ่นกอบกุมปิดไว้เบาๆ มีแต่วงแขนอีกข้างของครูสที่ค่อยๆกระชับจำกัดพื้นที่ความห่างระหว่างเรือนกายของเธอกับเขาให้น้อยลงน้อยลงเรื่อยๆ จนแผ่นหลังของเธอแนบแผ่นอกกว้างของเขาอย่างแนบแน่น ทำเอาเอวาไม่อยากหายใจเลย เพราะเธอเกรงว่าการขยับของช่องอกและหน้าท้องแบนราบจะทำให้ครูสคลายอ้อมแขนนั่นไป

“เจ้าเลือกได้เหรอยัง ข้าไม่มีความอดทนมากพอที่จะรอเจ้าได้หรอกนะ!” ครูสกระซิบแผ่วเบา ย้ำคำล้อแต่ทำไมเอวากลับคิดว่าเขาต้องการคำตอบจริงๆของเธอกันนะ 

เอวาไม่ได้ตอบคำถามนั้น เธอทำเพียงยกมือเล็กขึ้นและดึงมืออุ่นนั่นออกจากริมฝีปากเธอ และขยับพลิกกายหันมาเผชิญหน้ากับเขา สายตาจับจ้องประสานกัน

“คนเจ้าเล่ห์”

“ขอบคุณครับ”

“ไม่ได้ชมสักหน่อยค่ะ”

“จะเป็นคำพูดแบบไหนสำหรับผมแล้วถ้ามันมาออกมาจากปากของ   เอวาที่มีเพื่อผม ล้วนแล้วแต่ทำให้ผมมีความสุข ผมก็ต้องขอบคุณไม่ถูกเหรอครับ” เอวาก้มหน้าลง ครูสตัวจริงปากหวาน หว่านเสน่ห์น่าเกรงขามเหลือเกิน 

เอวาก้มหน้าหลบสายตาทรงเสน่ห์ตรงหน้าอย่างเอียงอาย ครูสตัวจริง ในระยะประชิดตัวแบบนี้ทำให้เธอใจสั่นไร้การควบคุมร่างกายตัวเองโดยสิ้นเชิง เธอถูกสะกดไว้ด้วยไออุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้เธอยากที่จะผละตัวออกมาห่างๆ วงแขนที่โอบล้อมอย่างอ่อนโยน กับเสียงนุ่มทุ้ม เธอก็ตกเป็นสมบัติของเขาได้อย่างไม่มีข้อต่อรอง

“…ว่าแต่ ข้างในนั้นมีอะไรเหรอครับ” ครูสเอ่ยถามเสียงบางเบาขัดจังหวะความเงียบเพื่อต้องการช่วยให้เอวาผ่อนคลายจากการสั่นเทาเพราะความตื่นเต้น

“เข้าไปดูมั้ยคะ” ครูสพยักหน้ากับคำชวน เขาให้เอวานำไปก่อน ครูสย่อเข่าลงและค่อยๆรอดตามเอวาที่คลานเข่าเข้าไป ก็เธอสวมกระโปรงจะเข้าไปแบบเขาคงไม่สะดวกนัก

ครูสเลิกคิ้วขึ้นกับภายใน ด้านหนึ่งเป็นกำแพงสูงของรั้วโรงเรียน ด้านข้างเป็นกอต้นไม้ที่สูงประมาณเมตรกว่า จะมีแต่ด้านหน้าที่เป็นทางเข้าที่เป็นการตกแต่งเพิ่มเข้ามาเฉพาะกิจสำหรับงานนี้ มันก็เป็นห้องสี่เหลี่ยมดีๆนี่เอง แต่ที่ทำให้เขาประทับใจ ผนังกำแพงสูงกลับแปะรูปโปสเตอร์เขาไว้และด้านหน้าตกแต่งด้วยของประดับจุ๋มจิ๋มตามประสาเด็กผู้หญิงสมวัย

“อยากรู้จังว่าเจ้าของรูปโปสเตอร์ใบนี้เป็นของใคร?” ครูสขยับเข้าไปใกล้โปสเตอร์เขาหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน 

เอวาเบิกตากว้าง เมื่อครูสจรดปากกาที่เขาพกมาและเซ็นชื่อเขาลงไปในโปสเตอร์นั้น “...เอวา บอกผมได้มั้ยว่าเจ้าของชื่ออะไร ผมจะได้ลงชื่อเธอหรือเขาคนนั้นไว้” ครูสหันกลับมามองเอวาที่นั่งพับเพียบอยู่ตรงมุมทางเข้า

เอวาก้มหน้าลง และยกมือขึ้นหนึ่งข้างเพื่อแสดงตนยามถูกเอ่ยเรียก แต่เป็นการแสดงบอกครูสว่าเธอคือเจ้าของโปสเตอร์ใบนั้น 

ครูสกดยิ้มมุมปากออกมาทันที เขาหันกลับไปที่โปสเตอร์อีกครั้ง ...สำหรับ เอวา ผู้หญิงที่น่ารักที่สุดในค่ำคืนนี้ รัก! ครูส กัส แอชเชอร์... บทความที่ครูสเขียนเพิ่มลงไป 

“เอาละ! ที่รัก คืนนี้ผมจะได้อะไรตอบแทนบ้างครับ” ครูสเก็บปากกาและหันกลับมาถามเอวา เขานั่งยกขาขึ้นมานั่งชันเข่าในแบบสบายๆ แต่คำถามที่ดูธรรมดาเรียบง่ายกลับทำให้เอวาเบิกตากว้างทันที จะอะไรดีละ! ดอกไม้เธอก็ไม่มี ตุ๊กตาหรือก็ไม่มีเช่นกัน 

เอวาถอนหายใจ เธอช่างงี่เง่าจริงๆ ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าครูสจะมาปรากฎตัวในงานคืนนี้เธอก็น่าจะทำของที่ระลึกอะไรให้เขาสักอย่าง

“…ฉันไม่ได้เตรียมอะไรไว้ให้กับคุณเลยค่ะ ฉันค้างคุณไว้ก่อนได้มั้ยคะ” ครูสเลิกคิ้วอมยิ้ม น่ารักดีแฮะ!แฟนคลับเขาคนนี้ มีค้างของขวัญไว้ด้วย

“ถ้าผมยินดีให้คุณค้าง แล้วของที่คุณค้างผมไว้จะเป็นอะไรครับ” เอวาทำท่าครุ่นคิด เพราะเธอก็ยังไม่รู้เลยเช่นกันว่าจะให้อะไรเขาดี

“พับดาวใส่ขวดโหลสักพันดวงดีมั้ยคะ”

“คุณพับดาวเป็นด้วย แต่...ของแบบนั้น ผมได้มาเยอะแล้ว ไม่ขอรับแล้วกันครับ” เอวามุ่นคิ้วเอียงคอมองครูส มีด้วยเหรอแบบนี้ ของขวัญ มีสิทธิที่เลือกจะขอเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นด้วยเหรอในกรณีแบบนี้

“ตุ๊กตากระต่าย เสือ หรือสัตว์อะไรดีคะ คุณชอบสัตว์อะไรคะ แม่ของฉันเย็บตุ๊กตาเป็นค่ะ เดี๋ยวฉันให้แม่ช่วยสอนและทำให้คุณดีมั้ยคะ”

“ผมซาบซึ้งใจเป็นอย่างมากกับความตั้งใจและใจดีของคุณ เอวา...”     เอวายิ้มกว้าง เมื่อเธอคิดว่าครูสได้สิ่งที่เขาต้องการแล้ว “...แต่! สัตว์ที่ผมชอบ แค่เอวาเพียงลำพังก็ทำให้ผมพึงพอใจและมีความสุขแล้วครับ”

“เอ๋! ฉันยังเย็บตุ๊กตาไม่เป็นเลยนะคะ ว่าแต่ครูส...คุณชอบสัตว์อะไร   เหรอคะ?”

“คุณลองทายดูสิครับ” ครูสพูดพร้อมกับส่งสายตาสื่อความหมายไปยังดวงตาของเอวา แต่เธอไร้เดียงสา สดใส แบบนี้จะเข้าใจสักแค่ไหน

“สุนัข!” ครูสส่ายหน้าเป็นคำตอบ “แมว!” ครูสส่ายหน้าอีกครั้ง “ปลา!” ครูสถอนหายใจยาวๆออกมาเบาๆ เขาจึงขยับแขนที่วางไว้บนเข่าตัวเองและยื่นนิ้วชี้ไปที่เอวา “ฉัน!!!!” คราวนี้ครูสยิ้มออกมาพร้อมพยักหน้า

เอวาหน้าแดงก่ำ แก้มร้อนผ่าว เธอก้มมองมือตัวเองที่วางอยู่บนขาของตัวเองทันที

“เป็นของขวัญให้ผมได้มั้ยที่รัก?”

!!!!!!! เอวาสะดุ้ง ตกใจ หายใจไม่ออก เขาอยากได้เธอใช่มั้ย เขาหมายความแบบนี้ใช่มั้ย? 

!!!!!  เอวาสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อฝ่ามือเรียวอุ่นวาบเข้ามาแนบแก้มที่ทั้งแดงและร้อนผ่าวของเธอ โอ้ย!!! ตอนนี้แก้มเธอเป็นอย่างไรบ้างนะ! เธอรู้สึกวูบๆวาบๆตั้งแต่ซีกแก้มข้างที่ถูกเขานาบด้วยฝ่ามือร้อน ค่อยๆลามแผ่เป็นวงกว้างจนร่างกายเธอร้อนดั่งโดนไฟจี้ทุกอณูขุมขน

เอวาเงยหน้าขึ้นตามแรงรั้งของฝ่ามือเรียวนั้น ครูสโน้มหน้าลงมาใกล้ใบหน้าเธอมากขึ้น มากเสียจนลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดที่ใบหน้าเธอ ซีกแก้ม ริมฝีปาก

!!!! เอวานิ่ง ร่างกายไม่ไหวติง เมื่อเธอใสซื่อเกินไป แยกไม่ออกว่าสัมผัสจากครูสเพียงแค่ลมหายใจร้อนของเขาหรือริมฝีปากสีชมพูอ่อนๆที่เปียกชื้นของเขาที่กำลังสัมผัสปิดเปลือกปากแดงของเธอแล้ว...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha