ดวงใจเล่ห์รัก

โดย: khaofang



ตอนที่ 9 : Chapter 6 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 #

 

#

 

 

Chapter 6 ดวงใจรัก     

 

สวัสดีค่ะ คนน้อยใจเอ่ยติดเสียงห้วน

ตอนนี้ผมอยู่ที่คอนโด คืนนี้มีนัดดูบอลกับไอ้กอล์ฟ ถ้าว่างก็มาทำกับแกล้มให้หน่อย เสียงตามสายออกจะห้วนอยู่บ้าง แต่ก็ยังน่าฟังในความรู้สึก

พี่ตั้มต้องการอย่างนั้นจริงๆ เหรอคะ มาริษาถามอย่างชั่งใจ พลางนึกถามตนเองด้วยเช่นกันว่าจะไปตามคำร้องขอนั้นหรือไม่ หากไปเธอจะยิ่งถลำลึกลงไปในบ่อที่ตนเองขุดไว้อีกหรือเปล่า

แน่นอนครับ ถ้าษาไม่มาก็ไม่มีใครทำให้ หรือถ้าอยากได้คำสั่งชัดเจนผมก็จัดให้ได้นะ...มาที่นี่เดี๋ยวนี้...โอเคไหมครับ น้ำเสียงหนักแน่นจริงจังบอกพร้อมกดวางสาย

พี่ตั้ม.... เสียงหวานเพ้อชื่อคนที่วางสายไปแล้วเบาๆ เมื่อชายหนุ่มช่างเอาแต่ใจยิ่งนัก ไม่ทันได้ฟังคำตอบเลยสักนิดว่าเธอตกลงหรือไม่เขาก็วางสายไปเสียแล้ว

...เขาต้องการจะทำอะไรกันแน่ หญิงสาวจะนึกสงสัยไปถึงวันที่เมธินีไปพบอติชาติ เขาเปลี่ยนมาสนใจเธอแล้วอย่างนั้นเหรอ หรือว่าเป็นเพียงเพราะคำสั่งตามความต้องการของเพื่อนรักของเธอเท่านั้น ถ้าหากว่ามันเป็นอย่างหลังเธอไม่ต้องการ!

 

ติชาติละสายตาจากลูกกลมๆ ที่นักเตะวิ่งไล่กันอยู่ในสนาม หันหน้าไปมองตามเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้น บอกให้รู้ว่ามีใครบางคนรอให้เขาต้อนรับอยู่ภายนอก

เฮ้ย...ไอ้ตั้มมีคนมา กอล์ฟเพื่อนรักหูดีได้ยินเสียงเคาะประตูอยู่นานแล้ว ไม่เห็นว่าเจ้าของห้องจะลุกไปเปิดประตูเสียที จนเขารำคาญต้องเรียกบอกให้เจ้าของห้องรีบลุกไปเปิด

อติชาติลุกขึ้นอย่างเสียไม่ได้ เขาอยากแกล้งยัยนั่นทุกทางเท่าที่จะทำได้ดังเช่นที่เขาพยายามทำมาตลอดหลายวันที่มหาวิทยาลัย จนบางครั้งเขาลืมสังเกตตัวเองไปว่าเขาสนุกเพียงใดเมื่อได้แกล้งยั่วให้แม่สื่อสาวสวยคนนี้ได้อารมณ์เสียเพราะเขา

สวัสดีค่ะ เสียงหวานเอ่ยทัก เขาไม่มองหน้าเธอด้วยซ้ำ

ของอยู่ในครัว เข้าไปจัดการให้ด้วย เสียงห้วนสั่งทั้งที่ไม่หันมามอง เขาเดินตรงไปยังเก้าอี้ที่ลุกจากมาเมื่อสักครู่

อ้าว...น้องคนสวย สวัสดีครับ เสียงหวานจนเลี่ยนของพี่กอล์ฟเอ่ยทักทาย ส่งประกายตาระยิบระยับ ทำเอาคนที่นั่งอยู่ข้างๆ หูผึ่ง ตาเขียวหันไปมองไม่สบอารมณ์

เอ็งจะมาดูสาวหรือว่ามาดูบอลวะ ถ้าไม่ดูบอลก็กลับไปเลยไป อติชาติพ่นเสียงแข็ง น้ำเสียงไม่พอใจนัก

ชิ ทำเป็นหวง ไม่ใช่แฟนไม่ใช่เหรอวะ ถ้ามึงไม่จีบกูขอ เพื่อนกอล์ฟยังหาทางไปก่อนจะเอ่ยคำที่กระตุกหัวใจคนฟังทั้งสองได้ต่างกันยิ่งนัก

ชายหนุ่มนั่งนิ่ง สายตามองลูกกลมๆ ในสนามอย่างไม่สบอารมณ์นัก เมื่อครู่ยังสนุกแต่ตอนนี้มันไม่ได้เข้ามาอยู่ในความสนใจของเขาสักนิด สองหูกลับยังได้ยินคำพูดไล่ต้อนนั้นชัดเจน

เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ เมื่อเห็นว่าเพื่อนไม่สนใจแขกคนสวยผู้มาเยือน หนุ่มกอล์ฟเพื่อนรักจึงลุกจากเก้าอี้ เดินไปหาดวงใจในห้องครัว โดยหารู้ไม่ว่าสายตาขวางโลกกำลังร้อนระอุจนแทบไหม้เหลือบมองตามหลังไปราวกับคนหวงของ

ไอ้กอล์ฟ ถ้ามึงไม่ดูบอลมึงกลับไปเลยก็ได้นะ บอลคืนนี้ไม่สนุกเอาเสียเลย เสียดายที่อุตส่าห์เปิดดู ไปๆ กลับบ้านกลับช่องไปนอนได้แล้ว เสียงดังโวยวายของเด็กชายอติชาติดังไล่หลังเพื่อนมา ทำเอาไอ้กอล์ฟของเพื่อนรักยิ้มถูกใจ

โธ่...ไอ้ตั้ม ไหนบอกว่าไม่ชอบไงวะ เล่นหวงขนาดนี้ ไม่ใช่แค่ไม่ชอบแล้วละมึง รักเขาแต่ไม่ยอมรับละสิ...หึหึ...พระเอกอย่างกูนี่ล่ะจะช่วยมึงเอง ช่วยให้มึงรู้ใจตัวเองได้ง่ายและเร็วขึ้น ไอ้ผู้ร้ายปากแข็ง เพื่อนรักหน้าตาเจ้าเล่ห์หันมาส่งยิ้มเยาะหยันให้ ไม่สนใจเสียงเหี้ยมกับนัยน์ตาเพลิงที่ส่องประกายมา เพื่อนรักของอติชาติก้าวเท้าหนาเดินตรงไปยังห้องครัว

น้องษาครับ ทำอะไรเอ่ย เสียงทะเล้นเป็นกันเอง ร่างบางที่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารอย่างง่ายๆ หันมามอง ส่งยิ้มหวานให้จนเจ้าของเสียงทักทายตะลึงงัน

กำลังยำปลากระป๋องอยู่น่ะค่ะ ของมีแค่นี้ก็เลยไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้มากกว่านี้แล้วค่ะ เอ๊ะ พี่กอล์ฟจะเอาอะไรหรือเปล่าคะ มือบางกำลังซอยหอมแดงบนเขียงเบื้องหน้า ก่อนจะกระพริบตาถี่ๆ

อ้าว...ตาแดงหมดแล้ว มาครับเดี๋ยวพี่กอล์ฟช่วยดีกว่า” พี่ชายที่แสนดีรีบเข้าไปจับมือบางให้วางมีด พาเธอไปล้างหน้าล้างตาเสียก่อน ส่วนคนขี้อิจฉาที่อดรนทนไม่ไหวก็เดินเข้ามาพอดี ตาที่ร้อนเป็นไฟตอนนี้เริ่มปะทุลามไปถึงอก

เพิ่งรู้จักกันแท้ๆ กล้าให้มันจับมือถือแขนงั้นเหรอ เป็นผู้หญิงแบบไหนกันแน่ ง่ายจนแบให้ใครก็ได้ หรือหวงตัวแบบที่ทำกับเขา เจอกันทีไรก็ไม่เคยมองหน้าเต็มตาเสียที หรือเจ้าหล่อนแค่ต้องการสร้างอิมเมจให้ตัวเองดูดีงั้นล่ะสิ

เฮ้ยๆ ...ปล่อยเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวกูเอง ร่างหนาของเจ้าของคอนโดรีบเข้ามาหา คว้ามือบางพาไปอ่างล้างหน้าในห้องน้ำ เท้าของคนตัวใหญ่ก้าวฉับๆ ไม่กลัวคนตัวเล็กจะล้ม จนร่างบางก้าวตามแทบไม่ทัน

พี่ตั้ม.... เสียงหวานเอ่ยท้วง แต่คนตัวใหญ่ก็ไม่สนใจ

เดินมาอย่าบ่น เสียงเข้มสั่งวางอำนาจ

พี่กอล์ฟคะ ฝากดูในครัวสักครู่นะคะ เสียงหวานยังห่วงหน้าที่ที่ทำค้างไว้

ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพี่กอล์ฟช่วยต่อเองครับ เสียงทุ้มนุ่มนวลฟังดูรื่นหูสาวสวยเพียงคนเดียวในห้องนี้แต่คนที่กำลังออกแรงลากเธอนี่สิ ทำไมต้องหงุดหงิดด้วยเนี่ย....

มือบางวักน้ำล้างหน้า โดยมีชายหนุ่มหน้าคมเจ้าของหัวใจยืนมองอยู่หน้าประตู

จะอ่อยหรือไง อติชาติเอ่ยถามเสียงเรียบทั้งที่ยังยืนพิงขอบประตูห้องน้ำ ไม่รู้ตัวสักนิดว่ากำลังหวงคนตรงหน้าเกินกว่าที่ควรจะเป็น

อะไรนะคะ มาริษาขมวดคิ้วจนพันกัน ไม่เข้าใจคำถาม

เธอจะอ่อยเพื่อนฉันใช่ไหมถึงได้ยืนให้มันจับโน่นนี่ไปทั่ว อติชาติชักสีหน้าพลางขึ้นเสียงถามเมื่อหญิงสาวทำเหมือนไม่รู้สักนิดว่าเจ้าหล่อนทำอะไรลงไปเมื่อครู่นี้

สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำหัวใจดวงเล็กปวดแปลบโดยที่เจ้าของยังไม่ทันสังเกต แววตาสับสนมองไปยังคนตัวใหญ่ อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันที่เพื่อนรักของเธอหายออกไปจากห้อง

น้องมายด์มาบอกอะไรพี่ตั้มเหรอคะ คืนนั้นน้องมายด์บอกอะไร ษาไม่รู้หรอกนะคะแต่ถ้าพี่ตั้มไม่พอใจก็ถือเสียว่ามันไม่เคยถูกส่งมาในข้อความไลน์ของพี่ตั้มก็แล้วกันค่ะ มาริษาสะบัดเสียงใส่ มองสู้ตาอย่างไม่หวาดหวั่น แสบตายังไม่เท่าไหร่แต่ตอนนี้หัวใจเจ็บปวดจนลืมไปเสียแล้วว่ามันเคยเจ็บมากี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

แม่สื่ออย่างเธอ ยังจะแกล้งทำใสซื่ออีกเหรอ คนอารมณ์เสียยังพ่นพิษไม่หยุด

พี่ตั้มใจเย็นๆ ก่อนสิคะ ษาไม่รู้ว่าพี่พูดอะไร ร่างบางยืนเต็มความสูงหากแต่ตอนนี้ตัวเธอเล็กจนเหลือตัวเท่ามดไปแล้วในสายตาของคนตรงหน้า

เธอต้องการฉันมากสินะ ถึงขนาดต้องลงทุนทำให้น้องมายด์มาเอ่ยปาก ตาคมดุจ้องมองไม่วาง ฉันรู้ทันหรอกนะ ผู้หญิงอย่างเธอมัน... ยังไม่ทันขาดคำเสียงเคาะประตูดังขึ้นจนคนตัวใหญ่ต้องหันไปมอง

มาริษายังคงมองใบหน้าคมนิ่ง สายตาสั่นไหวระริก อยากจะร้องไห้กับคนใจร้ายที่เข้าใจอะไรบางอย่างผิดไป

ไอ้ตั้มแกจะฆ่าน้องษาหมกส้วมรึไง พาไปล้างหน้าทำไมมันนานนักวะ พี่ชายที่แสนดีมาช่วยไว้อีกครั้ง

หน้าคมดุของใครบางคนหันมามอง ส่งตาคมสื่อความหมายมากมายหากแต่เจ็บปวดมากล้นสำหรับคนตัวเล็ก มือหนาเปิดประตูเดินจากไปไม่สนใจใยดี ปล่อยให้เธอยืนค้างกับเรื่องราวที่เธอไม่ได้รับรู้มาก่อน

เป็นอะไรของมันวะ เมื่อตะกี้ยังเห็นดีๆ อยู่แท้ๆ แต่ดูหน้ามันดิ อย่างกับไปกินรังผึ้งมาจากที่ไหน เฮ้อ! ไอ้ลูกเศรษฐีมันต้องเอาแต่ใจแบบนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าวะ ผู้มาช่วยตีระฆังให้รู้ว่าหมดยกกำลังยืนงง มองตามร่างใหญ่ของเพื่อนรักที่เดินออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหันกลับมาหาคนที่ยังยืนนิ่งราวกับถูกสาปให้เป็นหินอยู่กลางห้องน้ำ

น้องษาไม่เป็นไรนะครับ รอยยิ้มสดใสเจือแววเอ็นดูเหมือนพี่ชายมองน้องสาว

ไม่ เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ...ขอบคุณนะคะพี่กอล์ฟ ร่างบางยิ้มตอบ เดินออกจากห้องน้ำอีกคน โดยมีหนุ่มหน้ามนเดินตามหลังมาต้อยๆ 

ตาคมของคนที่มานั่งอยู่หน้าทีวีเหลือบไปแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับไปสนใจลูกกลมๆ ในจอทีวีตรงหน้าต่อ ทำให้เพื่อนหนุ่มยิ่งหมั่นไส้ ไหนบอกว่าบอลไม่สนุก แต่มันปักหลักนั่งดูราวกับว่าพลาดไม่ได้อย่างนั้นล่ะ

เดี๋ยวษาจะเข้าไปเตรียมกับแกล้มอีกสักอย่าง พี่กอล์ฟดูบอลต่อก็ได้คะ รอยยิ้มหวานส่งไปให้จนคนรับไว้แทบจะเปลี่ยนใจอยากจะรุกจีบจริงจัง

ไม่เป็นไรครับ เตรียมของในครัวพี่ก็ทำได้ ให้พี่เข้าไปช่วยก็แล้วกันนะครับ จะได้เสร็จเร็วขึ้น เสียงทุ้มนุ่มหูเอ่ยออกไป ก่อนที่จะได้เห็นสายตาที่คมยิ่งกว่าดาบเพชฌฆาตกำลังส่งมาเกือบจะบั่นคอคนที่ถูกมองได้อยู่รอมร่อ หนุ่มหน้ามนคนชื่อกอล์ฟจึงหันมาหัวเราะให้สาวสวยตรงหน้าอีกครั้ง

พี่เปลี่ยนใจแล้วครับ เข้าไปคงเกะกะน้องษาเปล่าๆ พี่ขอเลือกดูบอลก็แล้วกันครับ รอยยิ้มอบอุ่นยังคงส่งมาให้ไม่ขาดสาย จนมาริษาเดินเข้าไปในครัวแล้วนั่นล่ะจึงได้นั่งมองทีวีต่ออีกหน

ไม่นานรายการฟุตบอลเบื้องหน้าก็จบการแข่งขันครึ่งแรก แฟนบอลสองคนที่นั่งติดหน้าจอต่างยังนั่งนิ่ง ก่อนจะเป็นอติชาติที่ขยับไปหยิบเบียร์กระป๋องมาเปิดและยกดื่มโดยไม่ชวนเพื่อนรักสักนิด

บอลวันนี้ไม่สนุกเลย แกไปซื้อเบียร์มาเพิ่มหน่อยก็แล้วกัน เผื่อจะทำให้บอลสนุกขึ้นก็ได้ อติชาติเอ่ยปากกับลมกับฟ้า หากแต่เพื่อนรักที่นั่งนิ่งอยู่ข้างกันนึกรู้ทันทีว่าไอ้ตั้มคงอยากไล่กขค.อย่างเขาไปสักพัก

กูไปซื้อเบียร์ แต่แกห้ามแกล้งน้องษาของกูนะโว้ยไอ้ตั้ม คำทัดทานดักคอของเพื่อนรักทำเอาหน้าคมดุแทบสะอึก

เออ มึงรีบไปรีบมาแล้วกัน ถ้ามาช้ากูไม่รับประกันอะไรทั้งนั้น เสียงห้วนบอกอย่างไม่สบอารมณ์ หากแต่เพื่อนรักรู้ดีว่าที่หมาบ้าตัวใหญ่เบื้องหน้ากำลังอาละวาดเพราะมันหึงสาวคนสวย 

เพื่อนหนุ่มหน้ามนออกไปจากห้องแล้ว มัจจุราชตัวร้ายเดินตัวปลิวเข้าไปในครัว มาริษาเดินออกมาพร้อมกับกับข้าวในมือสองอย่าง ไม่มองคนตัวใหญ่ที่กำลังจะเดินสวนเข้าไปในครัวแม้แต่นิดเดียว ทำเอาคนตัวใหญ่ไม่สบอารมณ์ขึ้นมาเสียอย่างนั้น

อติชาติเหลือบมองตามแผ่นหลังเนียน นึกหมั่นไส้อาการเล่นตัวของคนที่อยากได้เขาจนตัวสั่นแต่ตอนนี้กลับมาทำเป็นไม่สนใจ ได้เป้าหมายใหม่แล้วล่ะสิ ขวางฉันกับน้องมายด์แล้วยังคิดจะจับเพื่อนฉันอีกงั้นหรือ ฝันไปเถอะ ร่างหนาเดินตามคนตัวเล็ก เมื่อมาริษาเดินมาถึงโต๊ะ มือบางวางจานกับแกล้มลงก่อนจะหมุนตัวกลับเพื่อจะไปหยิบของในครัวอีกหน แต่ต้องผงะเมื่อพบว่าทางที่เดินมามีสิ่งกีดขวางจนหลบไม่ทัน

ว้าย มาริษาร้องลั่นด้วยความตกใจเมื่อชนเข้ากับแผงอกของคนตัวใหญ่ที่มายืนขวางโดยไม่บอกกล่าว

“เป็นอะไรหรือเปล่า” ร่างหนาของใครบางคนมายืนขวางเธออยู่ มาริษาเซจนเกือบล้มลงไปนอนกองกับพื้น แต่ได้วงแขนแกร่งโอบรั้งเอาไว้ก่อนจะเจ็บตัว หน้าสวยแดงระเรื่อ นึกเขินอายที่จู่ๆ ชายหนุ่มก็เปลี่ยนมาทำเหมือนหายโกรธเคืองเรื่องที่ค้างคาอยู่เมื่อครู่

พี่ตั้ม...ขะ ขอบคุณค่ะ มือบางพยายามแกะมือเหนียวของคนตัวใหญ่ออกจากร่าง แต่ยิ่งแกะวงแขนแกร่งยิ่งกระชับ

มาริษาสบตาคนตรงหน้าอย่างสงสัยเจือแววตื่นตระหนก ในตอนนี้มาริษาอยากหนีห่างไปให้ไกลจากดวงตาที่เธอไม่เคยรู้จัก ดวงตาอันตรายที่คนตรงหน้าตั้งใจส่งมาและกำลังส่องประกายเจิดจ้าเพ่งมองเธออยู่ในตอนนี้

พี่ตั้ม...ปล่อยษาได้แล้วค่ะ มาริษาเรียกเตือนสติ

ต้องการฉันมากไม่ใช่เหรอ...ฉันจะสนองให้ไม่ดีใจหรือไง ปากแดงพูดพลางกระตุกยิ้มสะใจ เมื่อเห็นแววตาประหม่ากลัวของคนในอ้อมกอด ร่างบางสั่นเล็กน้อยตื่นตระหนกจนเขารู้สึกได้

พี่ตั้ม...เป็นอะไร ว้าย! ปล่อยษานะ พี่ตั้มเมาแล้วเหรอคะ ปล่อยษานะ มาริษาร้องลั่นเมื่อวงแขนแกร่งรั้งเอวของเธอให้เข้าไปแนบชิด สองมือเล็กผลักอกกว้างแต่สุดจะต้านทานไหว

หน้าสวยหลบหนีปากแดงที่กำลังก้มต่ำลงมาเป็นพัลวัน เท้าเรียวถอยหลังหนีจนสะโพกนุ่มชนกับขอบโต๊ะอาหาร แต่คนตัวใหญ่ก็ยังซุกไซร้ไปตามแก้มนวลสูดกลิ่นสาวที่หอมยั่วยวนจนไม่อาจหยุดยั้งได้ จมูกคมไล้ต่ำลงมาถึงลำคอขาว มือบางออกแรงผลักคนตัวใหญ่สุดแรงจนสำเร็จ แต่กระนั้นสายตาคมส่องประกายวิบวับด้วยความเย้ยหยันจากผู้มีชัย ก่อนจะหันไปตามแรงฝ่ามือของคนตัวเล็ก

พี่ตั้ม...พี่เป็นอะไรไป เสียงหวานเจือสะอื้นเล็กน้อย ร่างบางสั่นสะท้านด้วยความตื่นตระหนก

มือบางยกปิดปากไม่ให้เสียงสะอื้นหลุดรอดออกมา ก่อนจะพาตัวเองวิ่งหายไป เท้าบางที่ยืนแทบไม่ไหวแต่ก็ยังพยายามวิ่งเพื่อออกไปจากที่ตรงนั้นให้เร็วที่สุด

แก้มสากชาดิก หน้าคมค้างนิ่งนึกถามตัวเองว่าทำอะไรลงไปพร้อมกับความรู้สึกผิดที่กำลังผุดขึ้นมา ภาพใบหน้าสาวหน้าหวานของใครคนหนึ่งลอยเด่น บทสนทนาในคืนที่น้องมายด์ส่งข้อความมาหาเด่นชัดในความทรงจำ แววตาคมระริกถูกกลืนความรู้สึกผิดจนจมดิ่งหายไปก่อนจะเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวอีกครั้ง

อยากให้เป็นแบบนี้กันนักไม่ใช่หรือไง อยากได้ก็จัดให้ คำพูดลอยๆ หากแต่แฝงความนัยแสนน่ากลัวเอาไว้ เรียกสติคนตัวใหญ่กลับมาอีกครั้ง หัวใจที่ตั้งใจจะทำให้แม่สื่อแสนหวานออกห่างไปไกลๆ กลับประท้วงให้เขารั้งเธอเอาไว้เสียงอย่างนั้น

ไม่นานนักประตูคอนโดถูกเปิดออกอีกครั้ง ร่างสูงที่ถูกทิ้งเอาไว้เพียงลำพังหันกลับไปมอง นึกหวังให้เป็นคนที่เขาเพิ่งรังแกจนหล่อนหนีหาย แต่เมื่อเห็นว่าไม่ใช่แววตาสลดลงเล็กน้อยก่อนจะเบือนหน้าไปมองหน้าจอเช่นเดิม

เบียร์มาแล้ว.... เสียงทุ้มนุ่มนวลของกอล์ฟดังขึ้นตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวผ่านประตูเข้ามาด้วยซ้ำ พลางชูถุงหิ้วที่บรรจุเบียร์หลายกระป๋องให้คนที่รออยู่ด้านในได้เห็น น้องษาไปไหนแล้วล่ะ มองซ้ายขวา สำรวจในครัวก็ไม่เห็น คนอยากแจกขนมจีบปั้นหน้าเสียดายก่อนจะหย่อนกายนั่งลงเคียงข้างเพื่อนรัก

ไม่รู้สิ หนีกลับบ้านไปแล้วมั้ง ฉันไม่ได้สนใจ ทำกับแกล้มเสร็จแล้วนี่ไง มาๆ เอาเบียร์มาเสิร์ฟอีก อติชาติยักไหล่ ลอยหน้าเหมือนไม่ใส่ใจถึงคนที่ถูกถามหาพลางเดินไปหย่อนกายนั่งลงที่โต๊ะอาหารพร้อมกับเรียกเพื่อนให้มานั่งด้วยกัน ขวดเบียร์หลายกระป๋องถูกยกมาวางเคียงคู่กับน้ำอัดลมและกับแกล้มที่ใครบางคนเตรียมเอาไว้ให้บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

 

ฮ้อ... เสียงถอนหายใจเจือเสียงสะอื้นดังเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ตกใจกับเหตุการณ์เมื่อครู่ ปาดหยาดน้ำตาที่รินไหลอีกครั้งและถอนใจก่อนจะระงับแอ่งน้ำไม่ให้ไหลบ่าได้สำเร็จ

มาริษานั่งปลงตกอยู่ปลายเตียง รู้สึกผิดนิดหน่อยที่ตบหน้าคนตัวใหญ่เข้าไปเต็มแรง ที่สำคัญกลัวเขาจะโกรธเธอไม่น้อยแต่อีกใจกลับบอกว่าดีแล้ว คนที่เธอรักอาจไม่ได้รักเธอ...ดีแล้วที่ปกป้องตัวเอง ดีแล้วที่ไม่คล้อยตาม และดีแล้วที่เตือนสติเขาไป

ตาสวยกวาดมองไปทั่วห้องเมื่อได้สติ เธอจำได้ดีว่าเคยตื่นขึ้นมาในห้องนี้แล้วครั้งหนึ่ง เป็นครั้งสำคัญอีกหนึ่งในความทรงจำดีๆ ที่ทำให้หลงรักคนเอาแต่ใจอย่างอติชาติ ตอนนั้นเธอหมดสติและได้คนน่ารักอย่างเขาช่วยเอาไว้ แต่วันนี้คนน่ารักที่เธอเคยรู้จักหายไป

หากไม่รัก...คืนนี้เธอก็คงไม่หลวมตัวมาถึงที่นี่หรอก มาริษานึกตำหนิตัวเองที่เมื่อครู่เธอวิ่งหนีอติชาติเข้ามาอยู่ในห้องนอนของเขา ไม่รู้ว่าข้างนอกจะเป็นอย่างไรบ้าง แต่ตอนนี้เธอยังไม่อยากออกไปพบหน้าใครบางคนข้างนอกนั่น

ขออยู่ที่นี่ก่อนละกัน อย่าให้ใครเข้ามาเลยนะ เพี้ยง! คิดได้ดังนั้นมาริษาเดินไปกดล็อกประตูเพื่อความปลอดภัย ก่อนจะกลับมาเอนลงบนที่นอนหนานุ่ม กลิ่นหอมอ่อนๆ ทำให้นึกถึงเจ้าของได้อย่างไม่ยากเย็น ทำเอามาริษาที่ตลุยโลกมาทั้งวันนอนปรือตาอย่างเผลอไผล คิดอะไรไปเรื่อยและเผลอหลับไปในที่สุด

 

ติชาติยังคงนั่งดูบอลต่อไปดวลเบียร์ไป โดยไม่สนใจเสียงทักท้วง จบจากรายการแรกก็เปลี่ยนช่องสัญญาณไปดูอีกทีม หากแต่กีฬาโปรดตรงหน้าเกือบจะถูกลืมไปเสียด้วยซ้ำเพราะคนอยากเมาเอาแต่ดื่มและดื่ม

ไอ้ตั้มเยอะไปไหม...เดี๋ยวก็เมาหรอก เพื่อนรักเตือนห่วงใย

ม่ายย ฉานม่ายเมา แกสิเมา ดูบอลๆ เว้ย เสียงคนไม่เมาฟังไม่ได้ศัพท์นัก

ฉันถามจริงๆ เถอะ แกทำอะไรน้องษาคนสวยของฉันวะ ทำไมเขาถึงได้หนีกลับไปก่อนอย่างนี้ เพื่อนรักที่ยังไม่เมา ไต่ถามถึงคนงามที่เขาเฝ้าหวัง

ของแกที่ไหน ยัยนั่นของฉันต่างหาก” เสียงดุกดต่ำ ครางในลำคอเหมือนจะบอกให้คนฟังได้ยิน แม้ว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์จะทำให้อติชาติแทบทรงสติไว้ไม่ได้ แต่เมื่อได้ยินคำว่าสาวคนสวยเป็นของคนนั้นคนนี้ เขาก็ตาลุกวาวขึ้นมาทันที

แกว่าอะไรนะ อะไรของใครนะฉันได้ยินไม่ค่อยถนัด เพื่อนรักถามอีกครั้ง

 

แกกลับไปได้แล้ว ฉันจะไปนอน...กอล์ฟ...แก กลับบ้านของแกไป เจ้าของห้องออกปากไล่ เขาไม่อยากได้ยินคำว่า คนสวยของฉัน ที่เพื่อนรักพูดเองเออเองมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว ฟังแล้วมันขัดเคืองหูพิกล

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มาอัพเพิ่มแล้วจ้า

ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้อีกหนึ่งคู่ พี่ตั้มและหนูษาด้วยนะคะ

ขอบคุณจ้า

 

 

 

 

 

 
 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha