ดวงใจที่ถูกลืม

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 5 : ไม่มีวันเหมือนเดิม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เมอร์ซิเดสเบนซ์แล่นฉิ่วเข้ามาจอดในร้านอาหารระดับกลางที่ถูกตกแต่งด้วยไฟหลากสีสันสวยงามในช่วงเวลาใกล้พลบค่ำ มันตั้งอยู่ไม่ห่างจากโรงพยาบาลนัก ทาริกาหันไปมองคนด้านข้างด้วยความไม่พอใจทันทีที่เขาจอดรถสนิท แต่คนขับไม่ได้ใส่ใจกับสายตาคู่หวานคู่นั้นสักนิด

ทับทิมหิวแล้วใช่ไหมครับ?” คิมหันต์หันไปคุยกับหนูน้อยที่ครั้งนี้นั่งอย่างเรียบร้อยอยู่ตรงเบาะหลัง ยังไม่ทันที่เด็กน้อยจะเอ่ยตอบ คนที่นั่งด้านหน้าก็แหว่วใส่คนถามขึ้นเสียก่อน

คุณหิวก็ไปทานเถอะค่ะ ฉันกับลูกจะกลับไปทานข้าวที่บ้านส่งพวกเราตรงนี้ก็ได้ค่ะ” พูดเสร็จก็เปิดประตูรถออกทันที คิมหันต์ม้วนตัวลงจากรถแทบไม่ทัน...ทาริกาที่เคยว่านอนสอนง่ายคนเก่าของเขาหายไปไหนนะ อะไรทำให้เธอกลายเป็นคนพูดไม่รู้เรื่อง ไม่ค่อยมีเหตุผลและชอบขัดใจเขาหมดเสียทุกอย่างแบบนี้

พี่รับปากคุณป้าไว้แล้วว่าจะเป็นคนพาทรายกับลูกกลับไปส่งที่บ้านด้วยตัวเอง ทรายอย่าทำอย่างนี้พี่ขอร้องล่ะ” คนใจเย็นพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ มองหญิงสาวบอบบางตรงหน้าถือกระเป๋าใบกลางลงจากรถแล้วเดินเลยไปเปิดประตูด้านหลัง ทับทิมถูกมารดาจับฉ่วยมือเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

ไม่ต้องคิดมากนะคะทานข้าวให้อร่อยเถอะค่ะ ดิฉันกับลูกขอตัวก่อน”

ทราย” คิมหันต์รั้งแธอเอาไว้ ไม่ได้รั้งรุนแรงเพื่อชวนทะเลาะแต่เป็นการรั้งอย่างเว้าวอนน่าเห็นใจ

ก๊อด ก๊อด เสียงนั่นเหมือนระฆังบอกเวลาหมดยก หนุ่มหล่อสาวสวยต่างหันไปมองพร้อมกัน เห็นเด็กนักเรียนตัวเล็กที่ยิ้มแห้งๆ มือบอบบางข้างหนึ่งของทับทิมกุมหน้าท้องตัวเองไว้เพราะเสียงท้องร้องที่น่าอับอาย

 

อาหาร 3 อย่างตามที่คนตัวเล็กที่สุดในที่นี่เป็นคนเลือกชี้ในรูปภาพเมนูของร้านถูกเสริฟวางเรียงรายพร้อมกัน 

นี่หรือคืออาหารที่เด็กทับทิมอยากกิน...ของโปรดของเขาทั้งนั้นเลยนี่น่า

ทานเลยนะครับ อันนี้น้าคิมตักให้ทับทิม” กุ้งเผาตัวโตถูกตักวางใส่จานคนอยู่ตรงกันข้าม ภาพที่หนูน้อยกินกุ้งอย่างอร่อยในงานเลี้ยงวันก่อนหน้ายังติดตาตรึงใจ คนตัวเล็กพนมมือไหว้ขอบคุณก่อนจะจับซ้อมไว้ในมือใบหน้ามีรอยยิ้มน่ารัก ส่วนคนสีที่หน้าเรียบเฉยแต่ในหัวใจไม่ได้เรียบเฉยตามไปด้วย ลูกสาวคนเก่งโปรดปรานอาหารชนิดนี้ที่สุด เธอเองก็พยายามที่สุดเท่าที่จะทำได้ให้เจ้าตัวเล็กได้ทานมันบ่อยๆ...เหนื่อยหน่อยก็ไม่เป็นไร แล้วอยู่ๆความคิดก็แตกกระเจิงเมื่อจิตใจอ่อนลงยวบกับสิ่งที่อีกคนตรงหน้าทำ

ผัดผักรวมมิตรของโปรดทราย ทานเยอะๆนะครับ” ทาริกาพยายามแล้ว พยามยามอย่างมากจริงๆที่บังคับจิตใจไม่ให้คล้อยตามเขา แต่ภาพวันๆเก่าที่งดงามชอบย้อนกลับเข้ามาในสมองอยู่เรื่อย

 

เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำในรถคันหรูบวกกับเสียงเพลงบางเบา ขับออกมาได้สักพักคิมหันต์ก็เหลือบมองไปยังกระจกหลังหนูน้อยทับทิมคอพับคออ่อนไปแล้ว ชายหนุ่มตีไฟเลี้ยวซ้ายบังคับรถให้จอดติดชิดไหล่ทาง

จะทำอะไรคะ?” ทาริกามองด้วยความสงสัย คิมหันต์ไม่พูดอะไรเขาปรับอากาศในรถให้เหมาะสม เอี้ยวตัวไปด้านหลังจับหนูน้อยให้นอนลงด้วยท่าทางสบายมากยิ่งขึ้น เสื้อสูทราคาแพงลิ่วถูกนำมาคลุมกายเพิ่มความอบอุ่น ทาริกามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตลอด หัวใจหญิงสาวเต้นถี่ครึกโครมเธอเผลอไผลกับความอ่อนโยนของคนตรงหน้าที่มีให้ลูกสาวเธออีกเเล้ว

อะไรที่คิมหันต์ไม่ชอบเขาไม่เคยสนใจเลย

แต่ในทางกลับกัน อะไรที่เขาชื่นชอบหรือสนใจ นั่นหมายถึงเขาเห็นความสำคัญกับสิ่งๆนั้นโดยแท้จริง...เรื่องนี้หล่อนรู้ดีกว่าใคร

ขอบคุณนะคะ” คำขอบคุณนั้นแทนความปรารถนาดีของเขามากมาย เรื่องที่เขาช่วยชีวิตลูกสาวเธอไว้ คนเป็นแม่อย่างเธอนอกจากประมาทแล้วก็ทำได้แค่ยืนช๊อค กว่าจะคืนสติ เรี่ยวแรงแขนขาก็ทดถอย ตอนนั้นลูกน้อยร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนของเขาแล้ว ไหนจะเรื่องที่ทำให้ป้าของเธอยิ้มและหัวเราะได้ตลอดเวลาที่ไปเยี่ยมที่โรงพยายาล เรื่องเอาอกเอาใจในมื้ออาหารที่เพิ่งผ่านไปหยกๆนี่ด้วย...เรื่องที่เขาพูดกับเธอวันนั้น...คงจะจริง

 

ทราย เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมครับ?” ขอโทษนะคะคุณคิมหันต์ ฉันขอโทษคุณจริงๆ แต่เรื่องระหว่างเรามันจบไปนานแล้ว ดวงใจดวงน้อยคิดเตลิดไปไกล

 

เวลา 2 ทุ่มในกรุงเทพมหานครเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่แทบทุกเส้นบนท้องถนนจะเคลื่อนตัวได้ช้า ยิ่งเป็นคืนวันศุกร์แบบนี้ด้วยแล้ว....ยิ่งไปกันใหญ่ ใช้เวลาเกือบชั่วโมงเลยทีเดียวจากร้านอาหารฝ่ามาถึงทางเลี้ยวเพื่อเข้าหมู่บ้าน สมองนึกย้อนไปยัง อาหารที่ตักให้พวกเธอทาน อากาศในรถกำลังเย็นสบายๆ เพลงเพราะช้าๆสุดซึ้ง สิ่งที่เขาพยายามมาทั้งหมดได้ผล รถคันหรูออกตัวอย่างนิ่มนวลเมื่อไฟสีเขียวอนุญาตให้รถขับตรงไปได้

ทรายจ๋า.... อย่าเพิ่งตื่นขึ้นมานะครับ”

 

เวลา 21.20 น บรรยาแถวนี้ค่อนข้างเงียบสงบ ไม่มีแสงสีเสียงมากมายเหมือนพื้นที่ที่ติดกับโรงแรมใหญ่หรือเเหล่งท่องเที่ยวมากนัก

ถึงแล้วเหรอคะ?” คนที่หลับไปร่วมชั่วโมงตื่นขึ้นมาอย่างมึนๆ และที่ทำให้เธอมึนไปกว่านั้น...เธอได้ยินเสียงคลื่นของทะเล

จุ๊ จุ๊ อย่าเสียงดังสิครับทับทิมหลับอยู่นะ” คนจะต่อว่าได้แค่อ้างปากค้างไว้อย่างนั้น คิมหันต์แย่งกระเป๋าเก่าของเธอไปสะพายขึ้นบ่า ก่อนเดินอ้อมไปเปิดประตูหลังช้อนร่างแน่งน้อยแสนเบาหวิวที่นอนหลับปุ๋ยขึ้นไว้แนบอก

คุณตาสมบูรณ์ที่ดูแลบ้านตากอากาศหลังนี้ทำความสะอาดและเตรียมข้าวของต่างๆที่เขาโทรมาสั่งการไว้ครบเรียบร้อย ห้องนอนใหญ่ชั้นสองถูกเปิดออก ทับทิมถูกวางบนเตียงหนานุ่มขนาดใหญ่อย่างอ่อนโยน ผ้าห่มถูกนำมาคลุมขึ้นยอดอก

ทรายจะอาบน้ำพักผ่อนเลยก็ได้นะครับ พี่คงไปนั่งเล่นด้านล่างอีกสักพัก” คิมหันต์พูดและมองคนใบหน้าบึ้งด้วยสายตาละห้อย ใจจริงอยากให้เธอลงไปพร้อมกับเขาด้วยใจจะขาด ทาริกามองลูกน้อยบนเตียงและกระเป๋าเสื้อผ้าที่เธอเอาติดมาด้วยเพื่อวัตถุประสงค์อื่นอย่างถอดถอนใจ

ชายหนุ่มที่กำลังนั่งดื่มเครื่องดื่มเย็นๆยิ้มกว้าง เสียงเหมือนคนกำลังเดินลงมาจากด้านบน

นอนไม่หลับเหรอครับหรือว่าแปลกที่”เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เดินไปหยิบน้ำผลไม้เย็นๆมาวางให้หญิงสาวที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ในขณะนี้

คุณทำอย่างนี้ทำไมคะคุณคิม” ไม่เตะต้องเครื่องดื่มสักนิด

พี่จะไม่โกหกว่าไม่ตั้งใจ เพราะพี่ตั้งใจพาทรายกับทับทิมมาที่นี่จริงๆ” นั่นไง!

คุณทำแบบนี้ทำไมเห็นแก่ตัวที่สุด” ทาริกาต่อว่าเสียงดังเธอไม่ได้ยินยอมตั้งแต่ต้น แบบนี้เท่ากับว่าเขาหลอกลวงเธอกับลูกชัดๆ

ใช่ครับ พี่เห็นแก่ตัวจริงๆ พี่จะได้ใช้เวลากับทรายและทับทิมที่นี่ นอกเหนือไปยิ่งกว่านั้นพี่อยากให้ทรายกับทับทิมพักผ่อนบ้าง พี่รู้ว่าตลอดเวลาทรายเหนื่อยกายมากมายขนาดไหน คงไม่มีเวลาพาทับทิมมาเที่ยวพักผ่อนแบบนี้หรอกจริงไหม?” เขาเดาถูกต้องทุกอย่าง

จะด่าหรือต่อว่าพี่อย่างไรก็ได้ครับ แต่พี่ก็พาทรายกับลูกมาที่นี่แล้ว พี่ขอได้ไหม ให้โอกาสพี่สักครั้งพี่จะทำให้ทรายและทับทิมมีความสุขที่สุดกับความเห็นแก่ตัวของพี่ครั้งนี้” มันคุ้มค่าคิมหันต์รู้แก่ใจ เพราะนั่นหมายถึงเขาจะมีความสุขยิ่งกว่าพวกเธอหลายเท่า

“...” ทาริกานิ่งเงียบ ไม่อยากจะต่อว่าใดๆอีกต่อไป จิตใจเธออ่อนเเอลง เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาพูดมันคือเรื่องจริง 

แต่มีนะ...บางสิ่งบางอย่างที่หล่อนอยากคัดค้าน

 

ไม่ใช่ค่ะพี่คิมขา ทรายคนนี้ไม่เหนื่อยไม่ลำบากกายอะไรเลย...นอกเสียจากหัวใจดวงนี้ ที่มันเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้ามานานมากเหลือเกิน

 

ชายหนุ่มอาศัยโซฟาตัวยาวในห้องรับแขกด้านล่างเป็นที่หลับนอน ห้องใหญ่ด้านบนเขาปล่อยให้สองแม่ลูกได้นอนด้วยกัน เตียงนอนใหญ่กว่า 7 ฟุต จำได้ดีว่าบิดาของเขาสั่งทำมาเป็นพิเศษ อย่าว่าแต่ 3 คนเลย 5 คนยังนอนดิ้นได้สบายๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงต้องนอนเดียวดายตรงนี้ มันถูกต้องแล้วล่ะ...คนนอกอย่างเขาไม่มีสิทธิ์ไม่มีเสียงจะก้าวไปแทรกหรืออยู่ร่วมระหว่างความสัมพันธ์นั้นได้ ทาริกาใจแข็งมากเหลือเกิน เธอไม่เปิดโอกาสหรือเปิดทางให้เขาขยับไปใกล้กำเเพงของร่างกายหรือหัวใจเลยสักนิด ลองคิดเล่นๆว่าหากเป็นผู้หญิงคนอื่น เพียงแค่เขาชายตาไปให้เพียงนิด...คร้านจะเดินตามกันมาเป็นขบวน

ในความมืดมิดท่ามกลางเสียงคลื่นลมทะเล สายตาคู่เศร้าจ้องมองไปยังใบหน้าเนียนใสของลูกน้อยในอ้อมกอด เด็กหญิงสร้อยทับทิมเป็นทั้งแก้วตา ดวงใจ ลมหายใจ เป็นทุกๆอย่างในชีวิตของเธอ... ยามหลับไหลหรือยามตื่นเมื่อเห็นลูกสาวตัวน้อย ไม่มีครั้งใดที่เธอไม่คิดถึงคนที่ทำให้เจ้าตัวเล็กได้เกิดมา ทาริการับรู้ดีว่าแม้จะมอบความรัก ทุ่มเทให้สุดพลังกายพลังใจของเธอแล้วอย่างไง...มันยังไม่เคยเพียงพอ...ทับทิมยังขาด ขาดแคลนหลายๆอย่างในชีวิต เมื่อต้องเผชิญกับความรู้สึกเเบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าหัวใจมันเจ็บเจียนตาย แม่เลี้ยงเดี่ยวหลับตาลงอย่างอ่อนล้า ดั้นด้นทำทุกอย่างเพื่อลูกน้อยมามากมายขนาดนี้แล้ว ถ้าครั้งนี้เธอจะลองเสี่ยงเพื่อลูกอีกหน...จะเป็นไรไป

 

คิมหันต์รู้สึกตัวขึ้นเพราะเสียงของใครคนหนึ่งเดินลงมาจากชั้นสอง ทาริกาในเสื้อผ้าชุดใหม่เดินมุ่งหน้าไปยังห้องครัว เพราะเธอรู้ว่ายังไงก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ต่อไปอีกสักพัก อาหารสดอาหารแห้งถูกเตรียมเอาไว้หลากหลาย...ข้าวต้มทะเลเป็นเมนูที่เธอเลือกสรรสำหรับมื้อข้าวในวันใหม่ รอยยิ้มอิ่มเอิบเกิดขึ้นกับคนที่ยังนอนคุ้ดคู้อยู่บนโซฟา หน้าตาของหญิงสาวที่จับโน้นปรุงนี้อยู่ในสายตาของเขา เธอดูผ่อนคลายกว่าเมื่อคืน

ตึง ตึง ตึง เสียงเท้าเล็กๆ ที่เหมือนเป็นการวิ่งมากกว่าการเดิน ทับทิมวิ่งดิ่งลงมาอยู่ตรงใจกลางห้องรับแขกกว้าง สายตาแน่วแน่ไม่หันรีซ้ายขวา ดวงตากลมโตลุกวาวสดใสมองผ่านผนังกระจกออกไปยังพื้นน้ำสีฟ้าครามเบื้องหน้า

ทับทิมชอบไหมครับ?” เสียงบุรุษเรียกความสนใจการเด็กตัวเล็ก

คุณน้าคิมขา” คนแรกที่หนูน้อยตื่นขึ้นมาเจอในสถานที่แปลกตาแห่งนี้ เตียงนอนใหญ่ในห้องนอนสีขาวกว้างขวาง กับเสียงซ่า ซ่าของน้ำที่ดังต่อเนื่องไม่ขาด ยอมรับว่าที่ตื่นมาไม่เจอใคร เธอตกใจมากต้องรีบลุกขึ้นเพื่อตามหามารดาของตนเป็นอันดับแรก

ตื่นแล้วเหรอลูก?” อีกด้านหนึ่งร้องเรียก ทับทิมวิ่งไปสวมกอดบุพการีผู้เป็นที่รัก

แม่ทรายขา ทะเลค่ะ นั่นไงคะทะเล” เด็กน้อยชี้ไปยังนอกแผ่นกระจก น้ำทะเลสีฟ้าตัดสีเขียวไกลสุดลูกหูลูกตา ทาริกานั่งลงในระดับเดียวกันกับลูกลูบศีรษะคนตื่นเต้นอย่างเอ็นดู

ใช่จ้ะทะเล หนูชอบไหมลูก” เด็กน้อยพยักงึกๆ ใบหน้าฉายแววความสุข หันกลับไปมองพื้นน้ำกว้างใหญ่นั้นอีกครั้ง ภาพทิวทัศน์ด้านนอกหรือที่ไหนๆ ไม่มีทางสวยไปกว่ารอยยิ้มจากนางฟ้าทั้งสองของเขาอีกแล้ว คิมหันต์ลุกขึ้นมาจากที่นอนไซต์เล็ก...ลุกขึ้นมาสู้เพื่อรักษารอยยิ้มตรงหน้าให้คงอยู่...ทั้งชีวิตนี้เขาจะสู้ไม่ถอย


ทาริกาจัดเตรียมอาหารเอาไว้ในถาดใบใหญ่ เพื่อนำมาวางในโต๊ะอาหารที่วางเด่นอยู่ใกล้ทีวีชายหนุ่มที่ล้างหน้าล้างตาเสร็จเดินเข้ามาช่วยถือ

อากาศดีแบบนี้ทานข้าวด้านนอกดีกว่านะครับ ดีไหมครับทับทิม?” ส่งเสียงดังไปให้เด็กน้อยที่ยืนเกาะกระจกแนบชิดจนเรียกว่าแทบสิงมันอยู่แล้ว โต๊ะอาหารริมสระว่ายน้ำวิวทะเลเป็นสถานที่รับประทานอาหารเช้าในครั้งนี้ มื้ออาหารดำเนินการไปเรื่อยๆ แต่สำหรับคนที่เคยเห็นทะเลครั้งแรกในชีวิตกระสับสระส่ายไปมานั่งแทบไม่ติดเก้าอี้

ใครอยากเล่นน้ำทะเลกับน้าคิมบ้างน๊า?” และแล้วคิมหันต์ก็ถามขึ้น

แม่ทรายขา เล่นได้ไหมคะ?” รีบเอ่ยขออนุญาตทันใด

เล่นได้สิคะ แต่ถ้าแดดแรงต้องรีบขึ้นนะคะห้ามดื้อเด็ดขาด”

ไม่ดื้อค่ะไม่ดื้อ” หนูน้อยตักข้าวต้มต่อไปอย่างมีความสุข

ทานข้าวเสร็จแล้วทับทิมขึ้นไปเปลี่ยนชุดนะ ชุดว่ายน้ำที่อยู่ในถุงสีขาวบนเตียงเข้าใจไหมครับ?” รอยยิ้มแสนหวาน คนตัวเล็กส่งมอบมาให้เขาอย่างไม่คิดปิดบัง ทาริกาก็เพิ่งทราบว่าเธอก็มีชุดว่ายน้ำกับเขาด้วยเหมือนกัน ชุดว่ายน้ำแบบวันพีชเป็นกระโปรงสั้น 2 ตัว สีฟ้าลวดลายเหมือนกันแตกต่างกันไซต์ ตัวใหญ่ของเธอและตัวเล็กของลูกสาว

ทับทิมวิ่งนำไปยังชายหาดเป็นคนแรก หนูน้อยใช้ขาสัมผัสกับน้ำทะเลก่อนวิ่งตกใจ เมื่อคลื่นเล็กซัดสาด ทำเป็นแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะนั่งก้มหน้าก้มตาลงริมหาดใน

อี๋ เค็มจริงๆด้วยค่ะแม่ทราย แม่ทรายลองชิมดูสิคะ” เสียงเด็กหญิงหัวเราะสดใสเมื่อมารดาทำตามที่เธอบอก ก้มลงให้ลิ้นแตะที่นิ้วมือของเธอ

มาแล้วครับ น้าคิมมาแล้วครับ” คิมหันต์วิ่งเยาะๆเข้ามาใกล้ ในมือเขาถือห่วงยางลายการ์ตูนกล้วยหอมขนาดใหญ่

ว้าว!” หนูน้อยกระโจนอย่างรวดเร็วไปหาคุณน้าของเพื่อนรัก

ทาริกามองสองคนต่างวัยที่เล่นน้ำห่างออกไปไกลจากจุดที่เธอนั่งอยู่พอสมควร ลูกสาวของเธอยิ้มและหัวเราะมากที่สุดเท่าที่คนเป็นแม่เคยเห็นมา...จริงๆต้องเรียกได้ว่าตั้งแต่เขากลับเข้ามาในชีวิตพวกเธออีกครั้ง เขาทำให้เธอและลูกสาวยิ้มแย้มมากยิ่งขึ้นต่างหาก

แม่ทรายขา” เสียงใสๆของลูกน้อยตะโกนเรียกคนที่นั่งเหม่ออยู่บนฝั่ง มือเล็กๆทั้งสองกวักเรียกหย่อยๆน่ารักน่าใคร่ ทาริกายิ้มหวานส่งไปให้คนทั้งสอง...สิ่งที่เธอกำลังตัดสินใจ หวังว่าจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง

คุณน้าคิมจะสอนทับทิมว่ายน้ำค่ะแม่ทราย” สองมือเล็กนั้นจับห่วงยางไว้แน่น สองเท้าลอยอยู่ปริ่มน้ำตีสลับกันไปมาน้ำแตกกระจาย

หนูต้องอย่าเกร็งลูก ปล่อยตัวสบายๆ”ผู้เป็นแม่บอกกล่าว

แม่ทรายก็ว่ายน้ำเป็นเหรอคะ คุณน้าคิมก็ว่ายน้ำเก่งค่ะ” ลูกสาวยังคุยจ้อไม่หยุด ทาริกาน้ำตาซึมที่ได้เห็นเช่นนี้ เพราะปกติถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เธอและยายสายใจหรือคณานนท์ ทับทิมเป็นเด็กที่ค่อนข้างเงียบ ไม่ค่อยพูดจา เด็กสาวมักจะเป็นผู้ฟังที่ดีมากกว่า น้ำตานั้นกลับทำให้อีกคนคิดต่างออกไปคิมหันต์เฝ้าสังเกตหญิงสาวที่ชอบเหม่อลอยอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าสาเหตุความเศร้าของเธอจะมาจากความเอาแต่ใจของเขาในการพามาพักผ่อนครั้งนี้หรือเปล่า

เขาพยายามแล้วนะ

และจะยังพยายามต่อไปอย่างไม่มีวันหยุด 

แต่หากท้ายที่สุดแล้ว หากเธอยังไม่สามารถตัดใจจากพ่อที่แท้จริงของลูกได้ ตอนนั้นล่ะเขาจะยอมปล่อยเธอไป 

ปล่อยเธอไปแต่สำหรับเขาทุกอย่างยังเหมือนเดิม การได้คอยเฝ้ามองทาริกาและทับทิมอยู่ห่างๆในมุมใดมุมหนึ่งก็เพียงพอ

แดดเริ่มแรงในช่วงสาย คิมหันต์ยังเดินหน้าจีบทั้งแม่และลูกไปเรื่อยๆ หนูน้อยทับทิมในชุดสีชมพูลูกไม้ระบายสวยสะดุดตายังยิ้มแฉ่งอยู่อย่างนั้นเหมือนช่วงตอนเช้าไม่มีผิด

วันนี้น้าคิมจะพาทับทิมไปเที่ยวทั้งวันเลยครับ” คุณน้าใจดีแอบกระซิบตอนที่หนูน้อยได้ขี่คอชูแขนเขาขึ้นมาจากทะเล ทาริกากำลังเช็ดผมของเด็กสาวให้แห้งสนิทแต่งตัวสวยแบบนี้แล้วต้องติดกิ๊บแต่งผมสักหน่อยเสริมความน่ารักเข้าไปอีก

โอ้โห้! ทับทิมของน้าคิมสวยที่สุดเลยครับ” เขาจัดการโทรสั่งซื้อผ้าที่สวยที่สุดของร้านชื่อดัง ให้จัดส่งมาที่บ้าน นับว่ารสนิยมของคนจัดการให้ไม่เบาเลยทีเดียว สายตาคู่คมละไปมองอีกคนที่กำลังใช้หวีสางผมให้คนตัวเล็กอยู่ เธอผู้นั้นอยู่ในชุดผ้าสีชมพูเช่นเดียวกันกับลูกสาว ผมตรงแลดูสุขภาพดีสยายตัวลงแนบแผ่นหลังบอบบาง ใบหน้าหวานเรียวสวยมีเพียงแป้งฝุ่นบางเบาและริมฝีปากน่าจูบสีชมพูระเรื่อเคลือบลิปมันแวววาว แก้มทั้งสองข้างมีสีแดงฝาดตามธรรมชาติ คงหอมน่าดูหากได้ดมดอมสัมผัสคลอเคลีย เพียงเท่านี้เขาก็ละสายตาไปมองใครไม่ได้อีกแล้ว...ขอสยบลงแทบเท้า

เสร็จแล้วนะ งั้นเราไปเที่ยวกันเลย” ส่งเสียงหยอกล้อเสียงดังเพิ่มเป็นสีสันให้เด็กหญิงตัวน้อยได้ตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น

เดี๋ยวค่ะ” ทาริกาทำให้ทั้งสองคนที่กำลังเฮฮาหยุดนิ่งไปชั่วครูหนึ่ง เธอเดินไปหยุดใกล้ๆชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาว จับจัดชายเสื้อดึงลงมา ก่อนบรรจงพับมันขึ้นไปใหม่อีกครั้งให้สวยงามเข้าที เดินอ้อมสลับไปอีกข้างแล้วทำเหมือนกันกับเหตุการณ์ก่อนหน้า

ตึก ตึก ตึก หัวใจแกร่งของชายหนุ่มรูปหล่อเต้นตึงตังดังโครมคราม คิมหันต์แทบหยุดหายใจเอาซะดื้อๆ เมื่อสายตาจดจ้องการกระทำอ่อนโยนไม่วางตา

เสร็จแล้วค่ะไปเที่ยวได้” ทาริกาส่งยิ้มไปให้ทั้งสองคนเหมือนๆกัน แต่เป็นเขาคนเดียวที่แก้มแดงหน้าแดงกับรอยยิ้มของเจ้าหล่อน ความขวยเขินกลับมาเหมือนตอนเป็นหนุ่มแรกรุ่น...รอยยิ้มของเธอกลับมาเป็นของเขาอีกครั้ง


ทับทิมดูตื่นตาตื่นใจกับหัวหินซาฟารีตั้งแต่ยังไม่ย่างก้าวลงจากรถ เมื่อซื้อบัตรเข้าชมแล้วก็ทันรอบการการแสดง โชว์ช้าง และนั้นจึงเป็นกิจกรรมแรกของการเที่ยวครั้งนี้ เด็กหญิงสร้อยทับทิมได้รับคัดเลือกจากทางผู้จัดโชว์ให้ลงไปมอบอาหารให้ช้าง เมื่อพวกมันสามารถทำภารกิจที่สั่งได้สำเร็จ ด่านแรกเดินข้ามอาสาสมัครที่นอนหลอดใต้ท้องของมันได้สำเร็จ ทับทิมยื่นกล้วยน้ำว้าใส่งวงครึ่งหวี ต่อจากนั้นเป็นการโชว์ทักษะการเขียน ก ข ค และ A B C และแล้วเจ้าช้างเชือกน้อยนามว่าเจ้าศรีไพรก็ทำสำเร็จอีกครั้ง กล้วยอีกครึ่งหวีจากเด็กหญิงถูกยื่นไปให้เป็นครั้งที่สอง ภารกิจสุดท้าย คือการแตะลูกบอลให้เข้าประตูซึ่งอยู่ห่างออกไปไกลพอสมควร เจ้าหน้าที่บอกว่าภารกิจนี้ค่อยเข้าที่จะยากนิดนึง ลูกบอลทั้งหมด 3 ลูกขอแค่ให้เข้าประตูเพียงลูกเดียวก็ถือว่าภารกิจครั้งนี้ผ่านสำเร็จ ลูกแรกเจ้าศรีไพรแตะออกห่างจากประตูโดยสิ้นเชิง คนดูโห่ร้องด้วยความผิดหวัง คิมหันต์และทาริกาหันไปมองหน้าเด็กหญิงที่ยืนอยู่ที่ขอบล่างแสตนด้านล่างทำหน้ายู่ยี่แสนเสียดายไม่ต่างจากคนอื่นๆ ครั้งที่สองเจ้าศรีไพรแตะโดนคาน พลาดไปอย่างหวุดหวิดหนูน้อยลุ้นตัวโกร่ง ยกสองมือมากุมภาวนา แต่แล้วลูกสุดท้ายก็แรกเสียงเฮจากผู้คนได้ทั้งแสตนเมื่อลูกฟุตบอลตุงตาข่ายเข้าไปอย่างสวยงาม ทับทิมกระโดดไปมาด้วยความดีอกดีใจ เด็กน้อยจิตใจดีจึงมอบกล้วยน้ำว้าหวีใหญ่ไปให้ทั้งหมดในคราวเดียว

สนุกมั้ยคะลูก?” ทาริกาส่งมือไปให้ลูกน้อยที่เดินไต่บันไดขึ้นมาตน

สนุกมากเลยค่ะแม่ทรายขา แม่ทรายเห็นทับทิมป้อนกล้วยให้ลูกช้างตัวนั้นไหมคะ?” นิ้วเล็กๆชี้ไปยังช้างเด็กจอมซนที่วิ่งไปรอบๆสนาม เพราะแม่หนูตัวน้อยจดจำมันได้อย่างแม่นยำ

เห็นสิคะ ลูกสาวแม่เก่งที่สุดเลย” ทาริกาลูบศีรษะคนตัวเล็กไปมา ผ้าเช็ดหน้าถูกนำมาเช็ดเหงื่อที่มีออกตามไรผม

น้าคิมมีอะไรให้เด็กเก่งอย่างทับทิมดูด้วยนะ” คิมหันต์ยื่นหน้าจอแอลอีดีของกล้องโพลารอยด์ตัวจิ๋วมาให้เด็กหญิงที่นั่งอยู่ระหว่างเขาและมารดาได้ดูรูป

รูปทับทิมนี่คะ” หนูน้อยตอบอย่างสดใส

เดี๋ยวดูอะไรดีๆนะครับคนเก่งของน้า” แล้วกล้องตัวจิ๋วก็ค่อยปริ๊นซ์ภาพขนาดเล็กของมาทันที คิมหันต์จับภาพที่ได้ออกมาเป่าเบาๆอยู่ 4-5 ครั้ง ก่อนจะยืนภาพไปให้เด็กน้อยที่อยู่ในรูปและเป็นอีกครั้งที่แม่หนูน้อยมารยาทดีเด่นพนมมือไหว้คุณน้าใจดีก่อนจะรับรูปมาแบ่งให้มารดาได้ดูด้วย

ทับทิมของแม่น่ารักจังเลยค่ะ” ทาริกาโอบกอดคนตัวเล็กเข้าหา มาภาพความประทับใจแผ่นเล็กๆในมือของคนตัวจิ๋ว คิมหันต์ก็พลอยมีรอยยิ้มไปกับสองแม่ลูกด้วย...วันนี้เขายิ้มบ่อยจัง

กิจกรรมของที่นี่ที่คิมหันต์เลือกสรรเพื่อความสุขของทั้งสองคนมีมากมาย นั่งหลังช้างชมวิวทิวทัศน์ ป้อนอาหารให้เสือในกรง แม้ตอนแรกทับทิมจะดูกล้าๆกลัวๆ แต่ท้ายที่สุดคนตัวเล็กก็ทำมันได้ดีมากๆ เจ้าหน้าที่ที่คอยดูแลความเรียบร้อยความปลอดภัยกล่าวชมไม่ขาดปากในความกล้าหาญของเด็กหญิงตัวเล็กคนนี้

เก่งจังเลยนะครับตัวแค่นี้เอง” เจ้าหน้าที่ในการดูแลกรงเสือชม น้อยครั้งที่พวกเขาจะได้เห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ นำอาหารไปป้อนเสือตัวโตๆด้วยตัวเอง โดยส่วนใหญ่ก็กลัวกันทั้งนั้น มีบ้างส่วนมากมักเป็นเด็กต่างชาติเสียมากกว่า

เก่งมากครับ/เก่งมากลูก” แล้วผู้ใหญ่ทั้งสองก็กล่าวชื่นชมพร้อมกัน ทาริกาและคิมหันต์ต่างส่งยิ้มให้กันเมื่อทั้งคู่พูดเหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมายมาก่อน

ตั้งใจเรียนนะครับ รักคุณพ่อคุณแม่มากๆด้วยล่ะ”เจ้าหน้าที่ยิ้มให้ครอบครัวอบอุ่นตรงหน้าอย่างเสียไม่ได้ พ่อก็หล่อแม่ก็สวย ไม่แปลกใจเลยที่มีลูกสาวน่ารักน่าชังถึงเพียงนี้

ขอบคุณค่ะ ทับทิมรักแม่ทรายมากๆเลยค่ะ แล้วทับทิมก็รักคุณน้าคิมด้วย” หนูน้อยหันไปยิ้มตาหยี่ให้คนทั้งคู่ เจ้าหน้าที่ที่ได้ยินสรรพนามที่เด็กสาวเรียกบุคคลทั้งสองก็ได้แต่ทำหน้าเหลอหลา หันมองผู้ชายที่หนูน้อยเรียกว่าคุณน้าแล้วส่งยิ้มแห้งๆไปให้...ปากเสียแบบไม่ได้ตั้งใจซะงั้นเลยเรา

คิมหันต์หน้าเสียไปเล็กน้อยเหมือนกัน เขาไม่ได้โกรธอะไรใครนะ เพราะเรื่องนี้เป็นความจริง ไม่ว่าเขาจะรัก จะเอ็นดูทับทิมสักเพียงใดก็วิ่งหนีความจริงในข้อนี้ไม่ได้...เขาไม่ใช่พ่อที่แท้จริงของเด็ก

แม่ทรายขา คุณน้าคิมขาทับทิมหิวจังเลยค่ะ” เที่ยวเล่น ทำโน้นทำนี้ตั้งแต่เที่ยงจรดสวนสัตว์ปิดในเวลา 5 โมงเย็น คนตัวเล็กที่ใช้พลังงานร่างกายไปจนไม่เหลือหล่อกล่าวขึ้น เด็กน้อยเริ่มที่จะพูดจามากยิ่งขึ้นก็เพราะคุณน้าบ้านตรงข้ามใจดีกับเธอเป็นที่สุด นอกจากแม่ทราย ยายสายใจ และคณานนท์แล้ว เขาคนนี้กลายมาเป็นคนสำคัญในชีวิตอีกคนหนึ่งแล้ว คนอื่นจะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ แค่สี่คนทับทิมก็ดีใจที่สุดแล้ว


ร้านอาหารซีฟู๊ดชื่อดังเป็นตัวเลือกที่ถูกเลือก เมื่อ 2 ใน 3 คนชื่นชอบเมนูกุ้งเป็นชีวิตจิตใจ ก็ต้องจัดไปอย่าให้เสีย เสียงพูดคุยหัวเราะเฮฮาของแม่ลูกยังคงดังก้องหูอยู่ตลอดเวลา มาริกาจับสังเกตว่าตั้งแต่ที่กลับออกมาจากสวนสัตว์ บางครั้งบางคราวเขามีอาการเหม่อลอยแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็ตามที เขาจะเบื่อหน่ายที่ต้องมาดูเเล ตามใจเธอกับลูกน้อยบ้างหรือเปล่านะ...และแอบหวังว่าเขาคงไม่ใส่ใจกับคำพูดซื่อๆ ไร้เดียงสาของลูกสาวเธอ

ตลาดคนเดิน’ภายในถนนที่ทอดตัวยาวสุดฮอตฮิตของหัวหินมีผู้คนเดินขวักไขว่หนาตา คิมหันต์ตัดสินใจอุ้มคนตัวเบาไว้ในอ้อมแขนป้องกันการพลัดหลง อีกอย่างเจ้าตัวน้อยก็แทบหมดแรงพลังไปแล้ว ทั้งๆที่เพิ่งทานข้าวไปถึงสองจานทับทิมก็ยังเหนื่อยอ่อนล้ากำลังขาแทบสิ้น เจ้าตัวจิ๋วน้ำหนักแค่ 21 กิโลกรัมเศษ ความสูงก็ไม่เกิน 120 เซนติเมตร ไม่ได้หนักสำหรับพลังของคนหนุ่มคนไฟแรง แขนเล็กขาเล็กอ่อนล้าแต่ทว่าใบหน้าและดวงตากลมใสมิได้อ่อนล้าตามไปด้วย มันยังคงเปล่งประกายแวววายามพบเห็นโชว์หรือการแสดงแปลกๆของคนในพื้นที่ ยามเห็นของกินของเล่น ตุ๊กตาสวยๆงามๆ ตามประสาของเด็กในวัยเรียนรู้เช่นนี้

หนักหรือเปล่าคะ ให้ทับทิมเดินเองบ้างก็ได้นะคะ” ทาริกาถามอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นเหงื่อเม็ดเล็กๆขึ้นตามไรผมของเขา

พี่ไม่เป็นไรหรอกน่า เราเดินไปดูตรงโน้นดีกว่า” ที่เหงื่อออกสาเหตุหลักมาจากอากาศอบอ้าวมากกว่า เพราะน้อยครั้งที่จะมีลมพัดผ่านมาในสถานที่แห่งนี้  ผ่านร้านตุ๊กตาน่ารักแฮนเมค คนที่กอดคอเขาอยู่ขยุกขยิกตัวแปลกๆ ทับทิมหันมองหมีสีขาวตั้งแต่เดินผ่านร้านสายตาละห้อย จนพวกเขาทั้งหมดเดินเลยผ่านร้านนั้นมาเสียไกลสายตาเล็กยังเฝ้าพะวงอยู่ ทาริกาหยุดที่ร้านแฮนเมคร้านหนึ่ง ใช้เวลาไม่นานก็ได้ที่นวดเท้าแบบจุดที่ทำจากไม้ไปฝากคุณป้าที่บ้าน ท่านเคยเปรยๆให้ฟังว่าปวดเท้าปวดข้อบ่อยๆ สิ่งนี้อาจช่วยบรรเทาอาการเหล่านั้นได้บ้าง

ซื้อไปฝากคุณป้าเหรอครับทราย?” หลังจากมองหญิงสาวเพลินๆจึงถามขึ้น

ใช่ค่ะ คงถูกใจคุณป้ามากๆแน่นอนเลยค่ะ” ทาริกาส่งยิ้มน้อยๆ ผ้าเช็ดหน้าผืนเดิมถูกนำมาปัดป่ายเหงื่อให้เขาอย่างอ่อนโยน ถ้าเขารู้ว่าจะได้รับการบริการดีๆแบบนี้จากหล่อน เขาจะอุ้มเด็กตัวเล็กทั้งวันอย่างไม่เกี่ยงให้เห็นเลย

แม่ทรายซื้อของให้คุณยายสายใจแล้ว ทับทิมอยากได้อะไรหรือเปล่าครับ?” ตากลมโตๆก่อนหน้านี้หายไปแล้ว ใบหน้าหวานของคนตัวเล็กเริ่มเหนื่อยอ่อนเต็มที

ทับทิมคงจะง่วงแล้วล่ะค่ะคุณคิม ทรายว่าเรากลับบ้านกันดีกว่านะคะ” ทาริกาหลุดเรียกชื่อตัวเองออกมาเป็นครั้งแรกโดยที่เจ้าตัวไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด แต่อีกคนที่หล่อนพูดด้วยกลับดีใจลิงโลด ยิ้มหุบไม่ลง


กลับมาถึงบ้านเป็นเวลาเกือบ 3 ทุ่ม ทาริการีบให้บุตรสาวเข้าไปอาบน้ำทันที ส่วนตัวเธอนั้นจัดเก็บข้าวของเครื่องใช้และของฝากไว้อย่างดี พรุ่งนี้ตอนเดินทางกลับจะได้ไม่มีปัญหาหรือทำอะไรหล่นหายให้ต้องวิ่งหากันให้วุ่น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

คิมหันต์แย้มหน้าผ่านเข้ามาตรงหน้าประตู ใบหน้าหล่อยิ้มแย้มมือไขว้ไว้ด้านหลัง ทาริกามองคนที่เข้ามาสภาพของเขาคืออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วและทันใดนั้นเสียงเปิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น เป็นเด็กน้อยในชุดนอนลายคิตตี้สีชมพูซีดๆ แม้จะเก่าไปบ้างกลับดูสะอาดและได้กลิ่มหอมกรุ่นมาแต่ไกล ไม่รู้ว่ากลิ่นสบู่กับกลิ่นติดเสื้อผ้ากลิ่นไหนจะหอมกว่ากัน

น้าคิมมีอะไรจะเซอร์ไพส์ทับทิมด้วยนะครับ” ตุ๊กตาหมีน้อยสีขาวที่เคยผ่านตาของเด็กตัวน้อยมาแล้วก่อนหน้านี้ปรากฎอยู่ในมือของคุณน้าบ้านตรงข้าม ใบหน้าเด็กหญิงสร้อยทับทิมยิ้มร่าสดใสขึ้นทันตา

ขอบคุณมากค่ะคุณน้าคิม” แม่เด็กมารยาทดีทำความเคารพนอบน้อมเช่นเดิม ตุ๊กตาหมีน้อยสีขาวถูกสวมกอดทันทีที่ผู้เป็นเจ้าของคนใหม่ได้รับมัน

ชอบมั้ยคะคนเก่งของน้า” รู้ทั้งรู้ว่าทับทิมต้องชอบแต่คิมหันต์ก็อยากจะถามให้แน่ใจ ว่าใช่ตัวเดียวกันกับที่เด็กน้อยหมายตาไว้ในตอนต้นหรือเปล่า เด็ก 8 ขวบกับชายหนุ่มคุยกระซิบกระซาบกันกะนุ้งกระนิ้งอยู่พักนึงก่อนที่เขาจะขอตัวไปด้านล่าง ปล่อยให้สองแม่ลูกพักผ่อนตามสบาย

ชอบมากเลยเหรอคะลูก เจ้าตุ๊กตาตัวนี้เนี่ยะ” หญิงสาวที่เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อชุดใหม่ถามขึ้น ทับทิมยังไม่ยอมหลับ พูดคุยกับเพื่อนใหม่ไปเรื่อยตามประสาจินตนาการของเด็กที่มีเพื่อนน้อย เรียกได้ว่ามีเพียงคณานาท์คนเดียวจะดีกว่า

ชอบมากค่ะ ทับทิมอยากได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแล้วค่ะแม่ทรายขา” ความรู้สึกจริงๆถูกเผยออกมาให้มารดาทราบ เธอคุยกับลูกน้อยไปเรื่อยๆจนดวงตาคู่เล็กผล่อยหลับไปในที่สุด บุตรสาวบอกออกมาเต็มปากว่าอยากได้น้องหมีสีขาวขนนุ่มลื่นที่เคยวาดฝันเอาไว้มาเนิ่นนานแล้ว ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ทาริการู้สึกทึ่งไม่หาย ทำไมเขาถึงรู้ใจลูกสาวของเธอขนาดนี้ ทั้งๆที่เธอเป็นแม่แท้ๆที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่อยู่ในท้อง ทาริกายืดอกยอมรับตรงๆเลยว่าบางครั้งบางเรื่องยังอ่อนโยนและใส่ใจลูกน้อยได้ไม่ดีเท่าเขา


ดวงตาคู่คมสอดสายตาทะลุผ่านความมืด มีเเสงไฟภายนอกบ้านส่องมาร่ำไร แกล้งหลับตาและพยายามหายใจอย่างปกติที่สุดเมื่อหญิงสาวที่วนเวียนอยู่ในหัวมุ่งหน้าเข้ามาใกล้โซฟา

ทาริกาเองนอนไม่หลับ ตลอดทั้งวันนี้มีกิจกรรมต่างๆให้ทำไม่ได้หยุดพักก็จริงแต่หัวใจของเธอก็ยังกระหวัดกระเหวียนคิดถึงเรื่องราวต่างๆมากมาย เรื่องความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในอดีต เธอทั้งสับสนทั้งกลัว ทับทิมควรมีความสุข ถูกเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย แต่อีกใจกลัวมันจะซ้ำรอยเดิมเหมือนเช่นที่ผ่านมา

ถ้าเป็นแบบนั้น เธอคงใจสลายไม่สิ้นสุด

ผ้าห่มถูกคลุมมาถึงยอดอก อากาศริมทะเลหนาวเย็นในยามค่ำคืน วันนี้เขาเหนื่อยแสนเหนื่อยกับเธอและหนูน้อย แต่เขาไม่ปริปากบ่น เธอรู้สึกซาบซึ้งเหลือเกิน

อุ้ย!” คนที่นั่งคุกเข่าร้องอุทาน เมื่อจะลุก ถูกรวบให้ล้มลงในอ้อมกอดคนเจ้าเล่ห์ที่ไม่ได้หลับอย่างที่เธอคิด

ปล่อยนะคะ” ซบหน้าอยู่พักหนึ่งก็ร้องทักขึ้น ดีดดิ้นไปมาต่อต้าน แต่อีกคนก็ไม่ยอมปล่อย

พี่รักทราย ถ้าทรายลืมผู้ชายคนนั้นไปแล้ว พี่คนนี้ขอโอกาสพิสูจน์ตัวเองได้มั้ยครับ?” เขายอมปล่อยเเค่ครึ่งเดียว ดวงตาสบตาความรู้สึกภายใน ใบหน้าหวานนัยตาเศร้าแต่เธอดูจิ้มลิ้มไม่เคยเปลี่ยน ครั้งแรกที่เขาได้สบตาเด็กหญิงทาริกาวัย 9 ขวบเมื่อเกือบ 20 ปีที่แล้ว ชีวิตของคิมหันต์ก็ไม่สามารถมองใครได้อีกเลย ไฮโซหนุ่มพยายามแล้วนะ ...แต่ทำไม่เคยได้

ริมฝีปากหนายื่นไปสัมผัสลมหายใจเบื้องหน้า ภายในรสชาติหอมหวานชวนให้ลุ่มให้หลง ครั้งที่แรกสัมผัสเมื่อหลายปีก่อนยังตราตรึงล้นใจ ฝ่ามือใหญ่รั้งร่างบอบบางให้ชิดแนบแน่น จากนั้นเลื่อนมือหนาปัดป่ายไปทั่วเรือนร่างตามใจนึก

อื้อ!” เสียงหวานหลุดเหมือนล่องลอย ทาริกายามนี้ปล่อยแล้ว ปล่อยกายและใจให้ชายในดวงใจชักนำพา

ทราย พี่ขอนะครับ” ร่างเล็กหลับตาพริ้มถูกพลิกมาไว้ใต้ร่าง สายตาสอดส่องผิวเนียนนุ่ม เขาให้โอกาสเธอพูดหรือแสดงปฏิกิริยาปฏิเสธอย่างใจจดจ่อ

หากเธอไม่ปฏิเสธ...

ชั่วชีวิตนี้...เขาคงปล่อยเธอไปไหนไม่ได้อีกแล้ว

ไม่มีวัน...ให้มันเหมือนเดิม

ใจประสานใจ...กายสอดเเทรกประสานกาย...ลงตัว พิศวาสซาบซ่านไปทั่วทุกอณูใจ ต่างฝ่ายต่างทลายกำเเพงใหญ่ที่เคยขว้างกั้น ความหวานหอมที่ปลายทางสุดล้ำเลอค่า ลมหายใจหอบโยนเหนื่อยล้า หากเพียงจิตใจเเสนสุขอิ่มหน่ำรื่นอุรา ยากเเท้ที่จะพรรณาความรู้สึกออกมาเป็นคำพูด

แสงจันทร์สาดส่องทอแสงนวลอร่ามยังสวยงามเทียบไม่ได้กับเรือนร่างเปลือยเปล่าที่หลับไหลอยู่ในอ้อมแขนของเขา ความสุข ความรักมันอบอวลไปทั่วพื้นที่ห้องหัวใจคิมหันต์ เขารู้สึกเป็นเช่นนั้น ในเมื่อร่างกายและเสี่ยวส่วนหัวใจของเธอตกเป็นของเขาแล้ว เขาสัญญาว่าจะดูแลรักษามันให้ดีที่สุดเท่าที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้

เธอเป็นของเขา เขาเป็นของเธอ...ฉะนั้นแล้วทับทิมก็ถือว่าเป็นลูกสาวของเขาด้วยอีกคน หากต่อไปในภายภาคหน้ามีใครหน้าไหนมาทวงสิทธิ์ครอบครัวอบอุ่นของเขาและล่ะก็...ต้องข้ามศพไอ้คิมหันต์คนนี้ไปให้ได้เสียก่อน

พี่รักทราย” เสียงกระซิบดังซ่านไปถึงคนที่กำลังหลับฝันดี ร่างแน่งน้อยถูกช้อนไว้ในอ้อมแขน เท้าแข็งแกร่งเดินโอบอุ้มขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านโดยนุ่มนวล เขาวางเธอลงเคียงข้างร่างน้อยของลูกสาว และพ่วงตำเเหน่งลูกสาวคนใหม่ของเขาด้วยเช่นกัน ย้ายตัวตนไปอยู่อีกด้านของเตียงล้มตัวนอนเคียงข้างยอดดวงใจทั้งสอง ผ้าห่มผืนหนาถูกนำมาคลุมห่มไม่ให้หนาวกายแขนใหญ่พาดผ่านคล้ายต้องการพิทักษ์ปกป้องผลลัพท์ที่ได้คือหลับไหลเป็นสุขอย่างไม่หนาวใจ



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha