ดวงใจที่ถูกลืม

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 6 : คนเก่งของคิมหันต์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

พี่รักทราย” เสียงกระซิบดังซ่านไปถึงคนที่กำลังหลับฝันดี ร่างแน่งน้อยถูกช้อนไว้ในอ้อมแขน เท้าแข็งแกร่งเดินโอบอุ้มขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านโดยนุ่มนวล เขาวางเธอลงเคียงข้างร่างน้อยของลูกสาว และพ่วงตำเเหน่งลูกสาวคนใหม่ของเขาด้วยเช่นกัน ย้ายตัวตนไปอยู่อีกด้านของเตียงล้มตัวนอนเคียงข้างยอดดวงใจทั้งสอง ผ้าห่มผืนหนาถูกนำมาคลุมห่มไม่ให้หนาวกายแขนใหญ่พาดผ่านคล้ายต้องการพิทักษ์ปกป้องผลลัพท์ที่ได้คือหลับไหลเป็นสุขอย่างไม่หนาวใจ

 

ภาพเบื้องหน้าเป็นผู้ชายตัวโตหมุนซ้ายขวาอยู่หน้าเตากระทะ กลิ่นอาหารส่งกลิ่นหอมตลบเข้าจมูก ไม่คิดว่าเขาจะทุ่มเทได้มากมายขนาดนี้มาก่อน

ทำอะไรอยู่คะ” ทาริกาถามขึ้นหลังจากตื่นนอน ไม่ทราบว่าเมื่อคืนหลังสิ้นสุดเหตุการณ์หวามไหวนั้นแล้วเธอขึ้นไปนอนบนเตียงนอนข้างลูกสาวได้อย่างไร แต่คงเป็นเขานั่นแหละเพระเตียงอีกฝั่งมีรอยยุบตัวของที่นอนด้วยนี่น่า

ตื่นแล้วเหรอครับ” น้ำเสียงกังวาน คิมหันต์มองเหมือนจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัว อดไม่ได้ที่ทาริกาจะหน้าแดงขึ้นเหมือนลูกตำลึงสุก

เออ...คือ” เรื่องนี้มันสำคัญ ยังไงเธอก็ต้องพูดคุยกับเขาให้รู้เรื่องชัดเจน

เมื่อคืน...เรื่องของเรา ทรายยังไม่อยากให้ทับทิมหรือใครๆรู้นะคะ” มันเร็วเกินไป...สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วอาจส่งผลทางด้านจิตใจของลูกสุดที่รัก...เธอกังวล คิมหันต์หลุบตาลงฟื้นครั้งหนึ่ง สมองของเขาตื้อไปหมด มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจะให้เป็น อยากเริ่มต้นใช้ชีวิตเป็นครอบครัวใหม่ที่เเสนอบอุ่นเร็วๆด้วยซ้ำ

พี่เข้าใจครับ พี่จะจีบทรายมาเป็นภรรยาและจะจีบทับทิมเป็นลูกให้ได้ ทรายไม่ต้องกังวลนะครับ ความรู้สึกของทับทิมจะมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ” รอมาได้ตั้งนาน...รออีกหน่อยจะเป็นอะไรไป

ขอบคุณมานะคะคุณคิม” เธอดีใจที่เขาห่วงใยในตัวลูกสาว

ขอบคุณทำไมครับ ทรายและทับทิมเป็นครอบครัวของพี่แล้วนะ” ถึงเธอยังไม่อยากเปิดเผยเรื่องนี้ให้ใครรับรู้ก็ไม่เป็นไร สักวันเขาจะพิสูจน์ให้เธอและเด็กตัวน้อยยอมรับรักเขาหมดทั้งใจให้ได้

แต่เลิกเรียกพี่ว่าคุณคิมได้แล้วนะครับ เรียกพี่ว่าพี่คิมและแทนตัวเองว่าทรายนะครับคนดี” ดึงร่างบอบบางมาสวมกอด ฝ่ามือลูบไล้ความนิ่มนุ่มของเรือนผม

เรียกเฉพาะตอนที่เราอยู่กันแค่สองคนได้มั้ยคะ?” ทาริกาต่อรอง ความสัมพันธ์ครั้งนี้ยังไม่ราบรื่นเธอเองรู้ดีแก่ใจ

พี่ตามใจทราย ผัวคนนี้ไม่กล้าขัดใจเมียหรอกครับ โอ้ย!” คิมหันต์ร้องจ๊ากเมื่อมือนุ่มๆปะทะลงกลางอกพอให้แสบๆคันๆ

ทำร้ายแบบนี้ต้องโดนลงโทษ รู้มั้ย?” สิ้นสุดคำพูด นักโทษสาว เขาดูดดึงฉกริมฝีปากทันที ลิ้นใหญ่ชอนไชความหอมหวาน ตักตวงสัมผัสซ่าบซ่านดวงใจ ความรู้สึกดีๆแบบนี้ไม่มีวันอิ่ม เขาอยากได้โอกาสมันเรื่อยๆ นานตลอดชีวิต

ตึก ตึก ตึก สองหนุ่มสาวผละออกห่างจากกันทันที เมื่อรับรู้ว่าเด็กน้อยอีกคนกำลังเดินลงมาจากชั้นสอง ทับทิมในชุดใหม่เอี่ยมที่คุณน้าใจดีสรรหามาให้และในอ้อมแขนมีน้องหมีสีขาวไม่ห่างตัว

"แม่ทรายขา คุณน้าคิมขา" เสียงหวานหยดย้อยเปล่งเจื๊ยวแจ๋ว

หิวหรือเปล่าครับตัวเล็กของน้าคิม?” คิมหันต์ยิ้มให้กับความน่ารักตรงหน้า

หิวแล้วค่ะคุณน้าคิมขา” ทาริกาจัดแจงอาหารใส่ถาดทันทีที่ได้ยินความจากปากลูก ทับทิมเองก็หัวเราะเสียงใสเมื่อถูกคนตัวใหญ่อุ้มออกไปยังโต๊ะริมสระน้ำ เธอเริ่มจะผูกพันธ์กับคุณน้าคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ คุณน้าใจดีพาทับทิมกับแม่ทรายมาเที่ยวทะเล สอนทับทิมว่ายน้ำ ได้ขี่ช้าง ป้อนอาหารเสือตัวโตๆด้วย แล้วคุณน้าคิมยังซื้อน้องหมีน้อยให้ทับทิมเป็นของขวัญอีก ทับทิมรักคุณน้าคิม อยากให้คุณน้าคิมแสนดีกลับเธอแบบนี้ตลอดไป  

ช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นแสนสั้นเสมอคิมหันต์รู้ แต่ข้อดีของมันคือทุกๆภาพเหตุการณ์มันล้วนชัดเจนอยู่ในหัวใจ ความสัมพันธ์ของเขาและเธอเริ่มต้นที่ทะเลแห่งนี้ ต้องขอบคุณโอกาสจากคุณป้าสายใจ ขอบคุณเหตุการณ์ ขอบคุณพรหมลิขิต ขอบคุณทุกๆอย่างที่ทำให้เขามีวันนี้ วันที่ดวงใจแห้งเหี่ยวกับมาเต้นแรงมีชีวิตชีวาอีกหน พร้อมความรักเก่าถูกเริ่มต้นใหม่ เสียงเรียกเจื้อยเเจ๋วคุณน้าคิมคะ คุณหน้าคิมขาในวันนี้...วันข้างหน้าต้องเปลี่ยนแปร "คุณพ่อขา" ตอนนั้นเขาจะมีความสุขเพียงใดไม่อาจรู้ รู้เพียงเเค่ว่าต้องมากมายสุขล้นกว่าตอนนี้เเน่นอน คิมหันต์ยิ้มให้ภาพความสุขของครอบครัวในอนาคต

 

บ่อนคาสิโน ลาสเวกัส ประเทศสหรัฐอเมริกา ชายหนุ่มวัยย่าง 30 ปีพอดิบพอดีนั่งกุมขมับด้วยความคับเครียด วันนี้เขาดวงตกเสียเงินไปไม่รู้กี่ล้าน

ทำไมซวยอย่างนี้ว่ะ” สบถคำหยาบคายไม่เกรงใจใครที่เดินผ่านไปผ่านมา

สวัสดีครับคุณโมกข์ มีอะไรให้ผมช่วยบ้างหรือเปล่าครับ?” คาลอสหุ้นส่วนใหญ่ของที่นี่สอบถามลูกค้าวีไอพีของเขา

คุณคาลอสนั่นเอง ไม่มีอะไรหรอกครับ วันนี้ดวงผมมันคงตกไปสักหน่อยเลยรู้สึกเบื่อๆว่าจะกลับไปเเช่น้ำอุ่นจิบไวน์แก้เซ็งสักหน่อย” หมดไปเจ็ดล้านสำหรับวันนี้คงไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรทั้งนั้น

อย่างนั้นเหรอครับ ถ้าอย่างนั้นสนใจให้น้องๆขึ้นไปดูแลสักคนสองคนไหมล่ะครับคุณโมกข์” เจ้าของสถานที่เสนอแผนผ่อนคลายให้

อืม ก็ดีนะครับ เอาตามที่คุณคาลอสเสนอนั้นแหละ” คุณโมกข์ หรือนายคเชนทร์ พงศ์ไพศาล บุตรคนที่สองของมหาเศรษฐีชาวไทย ใครๆก็อยากทำให้เขาพอใจกันทั้งนั้น

 

อ่า อ่า ซี้ด เบบี้” นางแบบอกสะบึ้มร้องครวญครางภายในอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ เธอกำลังโยกย้ายควบคุมชายหนุ่มบึกบึนอย่างสาแก่ใจ

ติ่ง ติ่ง ติ่ง เสียงโทรศัพท์ที่ขัดความสำราญของเขายามนี้ช่างบังอาญหนัก

โยกต่อไปคนสวย อย่าหยุด อ่า” ถ้าหากไม่ใช่บิดาที่เมืองไทย ไม่มีทางที่เขาจะกดรับสายเด็ดขาด

สวัสดีครับพ่อ” กรอกเสียงตามสาย

แกถอนเงินไปทำไมตั้งแปดล้านห๊ะเจ้าโมกข์ อย่าบอกว่าไปลงทุนห่วยๆของแกอีกนะ” เจ้าสัวคณินไม่รู้ว่าบ่นกับลูกชายไม่เอาไหนของตนเป็นครั้งที่เท่าไร่แล้ว

โธ่พ่อครับ เศษเงินแค่นี้พ่ออย่ามาหวงนักสิครับ” แตะต้องสมบัติเงินทองอะไรไม่ได้เลยสินะ

เศษเงินบ้านแกนะสิ เงินตั้งหลายล้าน ฉันจะไม่บังคับว่าแกเลือกจะอยู่ที่โน้นหรือกลับเมืองไทยแต่ฉันขอสั่งห้ามให้แกถอนเงินตามแต่ใจตัวเองอีกเจ้าโมกข์” แล้วสายทางไกลก็วางสายไป สมาร์ทโฟนเครื่องหรูถูกกำไว้แน่น...เขามันลูกนอกคอกหมดประโยชน์ไปสำหรับครอบครัวนั้นตั้งนานแล้วนี่น่า

ติ่ง ติ่ง ติ่ง เสียงเรียกเข้าอีกสายเป็นสายตรงจากประเทศไทยอีกตามเคย

ว่าไง” รับฟังรายงานจากคนสนิทที่บ้านเกิดแล้วขบกรามแน่น

แกตรวจสอบแน่ชัดแล้วใช่ไหมไอ้รุจ?” คเชนทร์ยามนี้ดูน่ากลัวแตกต่างจากพี่ชายที่แสนใจดีของน้องๆในวัยอดีต

ปัง เสียงสมาร์ทโฟนถูกปากระทบกับผนังกระจกที่รายรอบห้องน้ำสุดหรู ซุปเปอร์โมเดลผมสีบรอนซ์ถึงกับหยุดควบโยกด้วยความตกใจในอารมณ์ฉุนเฉี่ยวรุนแรงของชายหนุ่มเบื้องล่าง

ออกไป” เสียงตวาดพร้อมหน้าตาทะมึงตึงนั้นส่งผลให้หญิงสาวสัดส่วนกระแทกใจ รีบพาตัวเองออกไปจากความน่ากลัวโดยทันที เงินเเค่ 8 ล้านพ่อถึงกับโทรมาต่อว่าเขาด้วยตัวเอง แต่กลับยกบ้านตากอากาศ 2 แห่งมูลค่าหลายสิบล้านให้น้องชายคนเล็กอย่างเงียบๆ ไม่ให้ใครล่วงรู้

“จริงสินะ ผมไม่ใช่สายเลือดแท้ๆของพ่อกับแม่เหมือนไอ้คิมมันนี่” แววตาโกรธเกลียดลุกวาว เห็นทีเขาต้องหาโอกาสกลับเมืองไทย ไปเยี่ยมเยียนครอบครัวสุดที่รัก ให้ดีใจจนแทบกระอักในเร็วๆนี้สักครั้ง...สนุกแน่



ปรึ้น หนูน้อยผมเปียในชุดพละยิ้มร่าที่เห็นรถของคุณน้าใจดี เจ้าตัวไม่ต้องร้องตะโกนเรียกเหมือนเก่าเพราะตอนนี้ทับทิมขึ้นมานั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถน่ารักให้เรียบร้อยแล้ว

สวัสดีค่ะคุณน้าคิม” เด็กมารยาทดีไหว้ตัวโยนทักทาย

สวัสดีครับ เย็นนี้น้าคิมไปรับเหมือนเดิมนะครับคนเก่ง” คนใจร้อนอยากเร่งทำหน้าที่ใหม่เร็วๆ เดินหน้าจีบลูกสาวคนใหม่เต็มที่

แต่วันนี้ทับทิมกลับเย็นนะคะ หลังเลิกเรียนแล้วทับทิมต้องซ้อมก่อนค่ะ” เด็กมีระเบียบวินัยกล่าวเสียงดังฟังชัด คิมหันต์เลิกคิ้วสูงอย่างงุนงง ก่อนจะเข้าใจเอาเองว่าวันนี้หนูน้อยใส่ชุดพละคงจะมีกิจกรรมด้านสันทนาการที่โรงเรียน รถคันหรูจอดเทียบหน้าโรงเรียนรัฐชื่อดัง ก่อนทับทิมจะลงจากรถชายหนุ่มต้องย้ำเจตนารมณ์เดิมอีกครั้ง

ตอนเย็นหน้าคิมมารับนะครับ น้าคิมจะพาทับทิมไปซื้อกุ้งตัวโตๆแล้วก็ช๊อคโกแลต จากนั้นพวกเราค่อยกลับบ้านไปทานข้าวพร้อมแม่ทรายตกลงมั้ยเด็กดีของน้า” เด็กสาวทำตาโตแปบนึงเมื่อคิดถึงของโปรดทั้งสองอย่างก่อนจะตอบตกลงในที่สุด คุณน้าใจดีมองหนูน้อยเดินเข้าไปในโรงเรียนจนลิบสายตา รถคันหรูค่อยๆเลื่อนออกสู่ถนนช้าๆ แต่ต้องสะดุดตากับป้ายไวนิลขนาดใหญ่สีสันฉูดฉาด

ขอเชิญร่วมกิจกรรมกีฬาสีภายในโรงเรียน xxxxxครั้งที่ 55 วันที่ 15สิงหาคม2561นี้” สมองอันชาญฉลาดประมวลผลอย่างรวดเร็ว

เห้ย! วันมะรืนนี้แล้วนี่หว่า” คนหล่ออุทาน

 

ก๊อก ก๊อก” เสียงเคาะประตูหน้าห้องประธานกรรมการบริหารเครือพงศ์ไพศาลกรุ๊ปดังขึ้น

ว่าไงประกอบ” ผู้กุมบังเหงียนใหญ่กล่าวทั้งๆที่ไม่ได้เงยหน้าจากเอกสารบนโต๊ะเลย

กิจกรรมสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาของคุณคิมหันต์ครับ” เจ้าสัวใหญ่มองภาพลูกชายของตนกำลังเล่นน้ำทะเลกับเด็กผู้หญิงอีกคนที่คุ้นหน้าคุ้นเคยกันอย่างดี อีกภาพเป็นภาพลูกชายของเขาอีกนั้นแหละ แต่คราวนี้เป็นภาพที่คิมหันต์อุ้มเด็กเอาไว้และข้างๆกันมีผู้หญิงสวยอีกคน กำลังยืนเช็ดหน้าบนใบหน้าของบุตรชาย

เมื่อไหร่มันจะเลิกบ้าสักทีเจ้าลูกคนนี้ ลูกสาวคนโตก็ไม่ได้เรื่อง เจ้าโมกข์ก็ไม่เอาไหน ส่วนเจ้าคนนี้ก็...หืม ฉันกลุ้มใจจริงๆเลยประกอบ” เขาเหนื่อยทั้งงานเหนื่อยทั้งใจ กิจการมากมายใหญ่โตแต่ไม่มีใครยื่นมือมาแบ่งภาระเลยสักคน ลูกชายคนเล็กที่เป็นที่เพิ่งสุดท้ายก็ทำท่าทีว่าจะไม่อยู่ในโอวาทของเขาอีกครั้งหนึ่งแล้ว

 

พ่อครับ ผมไม่อยากไปเรียนต่อต่างประเทศแล้ว” ความหวังหนึ่งเดียวของเขา เจ้าสัวคณินมองลูกชายคนเล็กในชุดนักเรียนโรงเรียนเอกชนชื่อดังด้วยแววตาผิดหวัง

ทำไม” ถามเสียงราบเรียบออกไปแต่เขารู้ทันเขาลูกชายตัวดีทุกอย่าง

ผมอยากเรียนเมืองไทย เมืองไทยก็มีที่เรียนดีๆเยอะแยะไปครับพ่อ” คิมหันต์ในวัยใกล้ 18 ปีบอกเหตุผลที่คิดมาอย่างดี

ไม่ใช่ว่าแกหลงนังเด็กนั้นจนไม่ลืมหูลืมตาหรอกนะเจ้าคิม” ท่านรู้ทุกอย่างแต่ไม่อยากเอามาใส่ใจก็เท่านั้นเองเพราะคิดว่าคงเป็นอารมณ์ของวัยรุ่นทั่วๆไป

พ่อ ทรายไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนะครับ” หากเธอรู้ว่าเขามายืนเถียงพ่อตัวเองว่าไม่อยากไปเรียนต่อต่างประเทศอาจโดนแม่คุณคนดีดุเอาก็เป็นไปได้ด้วยซ้ำ

เกี่ยวไม่เกี่ยวฉันไม่รู้ แต่แกต้องไปเรียนต่อที่โน้น นี่คือคำสั่งของฉันเข้าใจไหม”

พ่อไม่มีเหตุผลเลย ผมจะเรียนที่นี่ยังไงก็ไม่ไปเด็ดขาด” ไม่ฟังเหตุผลเขาเลย ทั้งๆที่เขาอยากอยู่ใกล้ๆท่านกับมารดามากกว่าการไปอยู่ในที่ห่างไกลอย่างนั้น

ไม่ได้ นั่นแกจะไปไหนคุยกันให้รู้เรื่องก่อนเจ้าคิม คิม คิมหันต์พ่อบอกให้หยุดเดี๋ยวนี้นะ” เด็กวัยคึกคะนองขึ้นเสียงต่อบิดา ก่อนเดินออกจากห้องทำงานไปโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แววตาของผู้เป็นบิดาสั่นไหววูบวาบ ลูกชายคนเล็กของเขาไม่เคยเกเรในลักษณะนี้มาก่อน นิสัยอาจจะดื้อ ซุกซน ไม่สนใจการเรียนในวัยเด็กเพราะถูกดูแลตามใจ แต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่ลูกจะขึ้นเสียงกับตนเช่นนี้...สำหรับปัญหานี้เขาไม่โทษใคร นอกจากเด็กหญิงในอุปการะของคุณนพคุณบ้านตรงกันข้าม เด็กคนนั้นมีส่วนและมีอิทธิพลต่อบุตรของเขาแน่นอนไม่มากก็คงน้อย

 

ท่านจะให้ผมจัดการเลยหรือเปล่าครับ” คนสนิทสอบถาม

ฉันปวดหัวกับมันจริงๆ ปล่อยมันไปก่อน แล้วคนอื่นๆล่ะประกอบ” สอบถามถึงสมาชิกคนอื่นบ้าง

คุณราตรี คุณคคนางค์และคุณหนูคณานนท์ ตามกำหนดการจะเดินทางมาถึงเมืองไทยวันมะรืนนี้ครับ เป็นวันเดียวกับที่คุณโมกข์จะเดินทางถึงเมืองไทยเช่นกัน” เจ้าสัวคณินตกใจกับข่าวสารใหม่ที่เพิ่งได้รับรู้ นี่ไอ้ลูกชายของเขาจะไม่บอกกล่าวตนให้ทราบบ้างหรือไง ถึงต้องมาเซอร์ไพรส์กับข่าวสารจากเลขาส่วนตัวอยู่เรื่อย

เจ้าโมกข์กลับมาบ้านก็ดีเหมือนกัน" ยิ้มหมายมั่นปั้นมือ

"เรื่องทาริกาและลูกสาวประกอบไม่ต้องยุ่งแล้วนะ เดี๋ยวเรื่องนี้ฉันจะมอบหมายให้เจ้าโมกข์มันเป็นคนจัดการคนของมันเอง” เท่านี้ปัญหาทุกอย่างก็จะถูกแก้ไขอย่างง่ายดาย รับประกันว่าครั้งนี้คิมหันต์จะถูกเหวี่ยงให้หลุดออกมาจากวงโคจรต่ำๆตลอดชีวิต

 

รถหรูจอดเทียบริมฟุตบาท ชายหนุ่มแต่งกายภูมิฐานสอดส่องสายตาไปมาหน้าประตูโรงเรียน นักเรียนส่วนใหญ่กลับบ้านกันหมดแล้วในเวลาสี่โมงครึ่งแบบนี้ เขาเห็นมีนักเรียนและคุณครูอยู่กลุ่มหนึ่งจับกลุ่มทำอะไรกันบางอย่างในสนามหญ้า เสียงเด็กๆจอแจเสียงดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อเดินเข้าไปใกล้ แต่ในนั้นไม่มีเป้าหมายของเขารวมอยู่ด้วยนะสิ  มองซ้ายมองขวาก่อนจะหันไปเห็นเด็กร่างเล็กๆแสนคุ้นตากำลังซ้อมวิ่งอยู่ในจุดสตาร์ท

ปรี๊ด” เสียงนกหวีดดังขึ้น ตั้งแต่เริ่มสตาร์ทร่างเล็กออกตัวได้ดีเยี่ยม การจัดมืออย่างลงตัวและเหวี่ยงแขนที่รวดเร็ว ทำให้ตัวเล็กของเขามีภาษีดีกว่าคนอื่นๆ การก้าวย่างที่โน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อเร่งให้ความเร็วให้ถึงที่สุด แทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย...ว่าที่ลูกสาวของพ่อคิมเก่งมากจริงๆ

แปะ แปะ แปะ” เสียงตรบมือจากคนที่แอบมองตลอดการซ้อมของนักวิ่งลมกรดจิ๋วดังขึ้น แม่หนูน้อยที่กำลังรีบเร่งหลังเสร็จสิ้นการซ้อมเพื่อจะไปรอคุณน้าใจดีที่หน้าโรงเรียนต้องหันกลับมามอง

คุณน้าคิมขาสวัสดีค่ะ” เขาอดไม่ได้ที่จะล้วงผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อเม็ดเล็กๆบนใบหน้าของคนน่ารัก

ทับทิมของน้าคิมวิ่งเก่งจังเลยนะครับลูก” อดไม่ได้อีกครั้งจริงๆที่จะชื่นชมในความสามารถของเด็กตัวเล็ก

คุณน้าคิมเห็นทับทิมซ้อมวิ่งด้วยเหรอคะ?” เสียงสดใสกังวาน ใบหน้าแดงระเรื่อจากการซ้อมแสนเหนื่อย

เห็นครับ เพราะฉะนั้นคนเก่งๆก็ต้องได้กินกุ้งเยอะใช่ไหมครับ”

ใช่ค่ะ เย้ๆ” แล้วคนเก่งของคนหล่อก็ถูกจูงมือ คุยกันกระหนุงกระหนิงไปขึ้นรถและซื้อหาของโปรดสำหรับมื้อแสนสุขในเย็นวันนี้


อาหารหลายถุงหลากกล่องกำลังถูกจัดวางใส่ถ้วยจานและนำมาวางบนโต๊ะ เขาวาดฝันว่าอยากมีครอบครัวเล็กๆน่ารักๆกับผู้หญิงตรงหน้ามาตลอดชีวิต เกือบ 20 ปีแล้วนะที่หญิงสาวธรรมดาคนนี้เข้ามาครอบครองพื้นที่ทุกห้องหัวใจอย่างเบ็ดเสร็จ 

เหลือเชื่อ! ...ทั้งๆที่เธอไม่ได้พยายามอะไรด้วยซ้ำ เขาก็ไม่มีหน้าไปเหลียวเเลใครหน้าไหนได้อีก

ไม่เห็นต้องซื้อมาเยอะขนาดนี้เลยนะคะเห็นทรายกับลูกตระกะหนักหรือไง?” ไม่ได้เป็นคำด่า ส่อเสียดแต่อย่างไร เขารู้สึกดีด้วยซ้ำที่ได้รับค้อนวงใหญ่จากเธอ

ทรายก็ทานเยอะๆหน่อยสิครับ ผอมแห้งแบบนี้เวลากอดไม่อุ่นเลยรู้หรือเปล่า?” เธอบอบบางก็จริง แต่เรื่องกอดไม่อบอุ่นนั้นคนพูดถกเถียงกับตัวเองในใจ...ไม่ใช่ความจริงเลย

คุณคิมคะ” เสียงสูง! ทาริกาแทบจะปรี๊ดแตก พูดจาทำนองนี้ต่อหน้าเด็กได้อย่างไร? ถ้าเกิดลูกน้อยจดจำขึ้นมาล่ะ...แววตาเขียวๆ ค้อนวงใหญ่กว่าเดิมถูกถ่ายทอดออกไป

ตอนทับทิมกอดแม่ทราย อุ๊ณอุ่นค่ะคุณน้าคิมขา” นั่นไง...ตัวเล็กของเขาก็ยืนยันมาแบบเดียวกับสิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจ ตรงเเป๊ะ! คิมหันต์แทบระเบิดหัวเราะแต่ก็เกรงอกเกรงใจวงหน้าสวยๆแววตาขุ่นเคืองนั้นเหลือเกิน

ทับทิมของน้าก็ต้องทานเยอะๆรู้ไหมครับ จะได้มีแรงตอนแข่งกีฬาสีอย่างไรล่ะครับ” เริ่มด้วยแกะกุ้งเผาตัวโตส่งให้แม่ยอดนักวิ่งของเขา

ค่ะ คุณน้าคิมขา” เด็กทั้งเก่งและฉลาดปฎิบัติตามโดยเคร่งครัด

คุณคิมรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรคะ?” ทาริกาขมวดคิ้วเรื่องของลูกสาว เธอเป็นแม่แท้ๆยังไม่รู้เลย แต่ชายหนุ่มกับรู้เรื่องมากกว่า

ผมเห็นตอนไปรับทับทิมที่โรงเรียนตอนเย็นไงครับ เออ...เผอิญผ่านไปทางนั้นพอดี เลยรับลูกกลับเสียด้วยเลย” เรื่องรับส่งหนูน้อยเป็นประจำต้องทำให้เหมือนเป็นเรื่องบังเอิญที่สุด ห้ามให้เธอรู้หรือให้เเม่หนูน้อยสงสัยเด็ดขาด ทาริกาเป็นคนชอบเกรงใจคนอื่นมากขนาดไหน คิมหันต์คนนี้แหละรู้ดีที่สุด

งั้นวันมะรืนนี้ผมมารับทรายไปดูลูกแข่งวิ่งพร้อมกันนะครับ” ต่อให้งานยุ่งแค่ไหนพรุ่งนี้ว่าที่ประธานกรรมการบริหารต้องเคลียร์ให้เสร็จ วันมะรืนจะได้มีเวลาให้ครอบครัวอย่างเต็มที่ ขณะที่เด็กน้อยอีกคนบนโต๊ะอาหารก็ตั้งใจฟังคำตอบของมารดาอย่างจริงจัง

กีฬาปีนี้...ทับทิมจะไม่โดดเดี่ยว...เหมือนอย่างเคย

ทราย เออ...คงไปไม่ได้ค่ะ” พูดแล้วหลบตาต่ำ ไม่ใช่ไม่อยากไป เธออยากไปเชียร์ลูกน้อยใจจะขาดแต่ภาระหน้าที่มันค้ำคอหนักอึ้ง อีกอย่างมันตรงกับวันที่เจ้านายทั้งสองกลับมาจากต่างประเทศพอดิบพอดี งานการมากมายในวันนั้นคงรอเธออยู่ อย่าว่าแต่เวลาออกไปข้างนอกเลย เวลาพักผ่อนหรือเวลาทานข้าวครบทุกมื้อหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ชะตาชีวิต คุณพลอยประดับและคุณพลอยไพลินต้องโมโหมากแน่ๆ หากไม่มีใครคอยให้เรียกใช้สอยปรนนิบัติ สีหน้าเศร้าๆดวงตาวูบไหวของหญิงผู้เป็นที่รักทำให้คิมหันต์เลือกที่จะไม่พูดอะไรต่อ 

หว่านล้อมอย่างไรไปก็เปล่าประโยชน์ เขารู้...สาเหตุหลักที่หญิงสาวยังคงปักหลักที่จะเป็นสาวใช้อยู่ในบ้านหลังนี้ไม่ใช้เรื่องเงินทอง น่าจะเกี่ยวกับป้าสายใจและบุญคุณของคุณนพคุณผู้ล่วงลับ เมื่อก่อนเขาเห็นทาริกาเทิดทูนผู้อุปการะท่านนั้นมากขนาดไหน ตอนนี้ก็คงไม่แตกต่าง เพื่อไม่ให้การทานมื้อเย็นกร่อยลงไป หัวข้อในการสนทนาจึงถูกแปรเปลี่ยนเป็นเรื่องสนุกๆเรื่องอื่น ...การพูดคุยย่อมเปลี่ยนไปโดยง่ายดาย แต่ความคิดและความรู้สึกของเด็กน้อยนั้นเหล่า...มันจะเปลี่ยนได้ง่ายแบบเดียวกันหรือเปล่า!


"อะระหัง สัมมาสัมพุธโธ ภะคะวา ..." ทับทิมเป็นเด็กที่น่ารักเสมอ ไม่มีเลยสักครั้งที่ทำอะไรให้เธอหรือญาติผู้ป้าต้องลำบากใจ หญิงสาวลุกไปปิดไฟในห้องเมื่อถึงเวลานอนของเจ้าตัวเล็ก คงไว้เพียงไฟในห้องน้ำให้แสงสว่าง ทาริกากลับมารีดเสื้อผ้าตัวเล็กจิ๋วของนักเรียนคนเก่งตามเดิม กลิ่นหอมฉุ่ยลอยคละคลุ้งทั่วทั้งห้อง ระบายยิ้มยามมองความสุขของตัวเองเเต่เกิดจากการกระทำของอีกคน ทับทิมต้องไหว้พระก่อนเข้านอนเสมอ เพราะป้าของเธอนั้นแหละที่สอนสั่งตั้งแต่หนูน้อยคนนี้รู้ความ...ลูกของแม่น่ารักเสมอ

ผ้าห่มผืนเก่าบางเบายกห่มในวันที่ค่อนข้างร้อนอบอ้าว แต่ถึงกระนั้นในหัวใจก็ยังเหน็บหนาวแตกต่างสุดขั้ว หมีน้อยสีขาวจากคุณน้าใจดีข้างบ้านถูกนำมากกกอดไว้แน่นแนบอก เด็กหญิงที่มีชีวิตชีวายามที่ได้อยู่กับมารดา คุณยาย เพื่อนรักหรือแม้กระทั่งคุณน้าคนใหม่ ถ้าเป็นไปได้ทับทิมอยากอยู่กับพวกเขาทั้งสี่คนตลอดเวลา ไม่สนุกเลยที่ต้องไปโรงเรียนแล้วไม่มีใครเข้ามาคุยหรือสุงสิงด้วย ที่แย่ไปกว่านั้นกีฬาสีปีนี้เธอต้องแข่งวิ่งเพียงลำพังอีกครั้งหนึ่งแล้ว ยามหันมองเพื่อนๆคนอื่นๆ มีครอบครัวมาเชียร์ให้กำลังใจอย่างอบอุ่น แต่สำหรับหนูน้อยมองทางไหนก็ไม่ได้อยู่ในสายตาหรือโลกของใครได้เลย คิดถึงตรงนี้...น้ำตาใสๆหยดแหมะ มือเล็กลูบปลอบโยนเพื่อนใหม่ในอ้อมกอด วันมะรืนนี้ทับทิมจะเอาเพื่อนหมีไปด้วย...ยามเหงาเธอยังคงมีเพื่อนไว้คุย

 

ก้าวยาวๆ กำลังมุ่งหน้าไปหาบุคคลที่ต้องการพบเขา ดึกดื่นแบบนี้พ่อมีอะไรจะคุยกับเขาอีกนะ

ก๊อก ก๊อก

อ้าวคิม มาแล้วเหรอ” เจ้าสัวใหญ่ผละออกจากกองเอกสาร

พ่อมีอะไรจะคุยกับผมหรือครับ” สบตาคู่อ่อนล้าของบิดา

รู้แล้วใช่ไหมว่าพ่อโอนบ้านที่หัวหินและเชียงรายให้เป็นชื่อของแกแล้ว” สายตาผ่านร้อนผ่านหนาวมองสายเลือดคนเดียวอย่างมีความหมาย

อ่อ คุณประกอบแจ้งผมเรียบร้อยแล้วครับ” แม้ไม่เข้าใจแต่คนอย่างเจ้าสัวคณินนั้นย่อมมีเหตุผลเสมอ

อย่างนั้นเหรอ แล้วงานที่บริษัทเป็นไงบ้าง พอไหวมั้ย” 

ก็ดีครับ ทุกหน่วยทุกฝ่ายมีระบบที่ดีใช้ได้เลยครับ” ประสบการณ์การทำงานที่ต่างประเทศจะได้นำมาพัฒนาธุรกิจของครอบครัวตัวเองก็ครั้งนี้ ได้โอกาสแบ่งเบาภาระผู้ชายตรงหน้าสักที

ดี ได้ยินแบบนี้ก็ค่อยเบาใจ” คงค้างคาเพียงแค่เรื่องผู้หญิงคนนั้นคนเดียว

แม่ พี่สาวและหลานตัวแสบของเเกจะกลับมาวันมะรืนนะ พ่อว่าจะจัดงานเลี้ยงเสียหน่อย”

จัดทำไมครับ คุณแม่ก็ไปเที่ยวตามปกติของท่าน” เลิกคิ้วแปลกใจ

ใครว่าล่ะ ข่าวใหญ่เลยเรื่องนี้พ่อเองก็เพิ่งรู้เหมือนกัน พี่ชายของเเกจะกลับมาพร้อมกันด้วย” สีหน้าของบิดามีแววยินดีเมื่อพูดถึงเรื่องนี้

พี่โมกข์เหรอครับ” น่าแปลก เขาชวน หว่านล้อมพี่ชายแทบตาย คเชนทร์ไม่เคยมีท่าทีอยากกลับเมืองไทยสักครั้ง ครั้งสุดท้ายที่พี่ชายมาเมืองไทยเขายังจำแทบไม่ได้เลย

"คงคิดถึงใครเเถวนี้ล่ะมั้ง มะรืนตอนเย็นเตรียมตัวไว้ด้วยล่ะ ไปพักไปพ่อก็จะไปพักแล้วเหมือนกัน"

ครับพ่อ” ไม่ได้เอะใจคำพูดของบิดาสักนิด คิดเพียงงานเลี้ยงตอนเย็นเขาไม่มีธุระอะไรที่ไหนย่อมไม่มีปัญหา หากเป็นช่วงเช้าตลอดถึงบ่ายนั้นย่อมจะไม่ได้เพราะคุณพ่อคนใหม่แสนตื่นเต้นกับครั้งแรกกิจกรรมงานกีฬาของว่าที่ลูกสาวถึงขนาดตั้งหน้าตั้งตารอคอย

 

วันพิเศษแต่เกิดเรื่องผิดพลาดตั้งแต่เเรกเริ่ม เมื่อวานโหมงานอย่างหนักไม่พอ เมื่อคืนเขายังนำงานมาเคลียร์จนดึกดื่นค่อนคืน แม้ไม่ได้ตื่นสายอะไรแต่ก็ยังช้าไปกว่าเด็กหญิงสร้อยทับทิมอยู่ดี

ผมเห็นทับทิมมันออกจากบ้านตั้งแต่เช้ามืดแล้วล่ะครับคุณคิม เห็นหิ้วถุงอะไรไปก็ไม่รู้เต็มสองมือ” 

รปภ.บอกกล่าวเขามาอย่างนั้น หนุ่มหล่อหัวเสีย...วันสำคัญแบบนี้ลืมไปได้อย่างไรว่าเด็กน้อยต้องรีบออกไปเตรียมตัวเร็วกว่าวันปกติทั่วไป


ชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดแขนยาว กางเกงห้าส่วนสบายๆ แต่ยังคงความดูดีไม่เปลี่ยนแปลง บวกกับกล้องราคาแพงที่คล้องคอ ยิ่งทำให้ดูเท่ห์และอ่อนวัยลงไปถนัดตา เขาพยายามแทรกบรรดาผู้ปกครองจำนวนมากที่มายืนส่งเสียงเชียร์บุตรหลานริมฟุตบาทที่ตอนนี้ขบวนพาเหรดกิจกรรมกีฬาสีโรงเรียนดังกำลังเริ่มขึ้น สายตาคู่คมสาดส่องตั้งแต่ดรัมเมเยอร์รุ่นเล็กนำขบวน นี่ก็ใกล้จะสุดขบวนแล้วเขายังมองไม่เห็นเป้าหมายเลย ...ทันใดนั้น!..ร่างเล็กสวมหมวกสีเหลืองที่กำลังแบกธงขนาดใหญ่สีเดียวกับสีหมวกรั้งอยู่ท้ายสุดของขบวน

ใบหน้าของหนูน้อยเหนื่อยอ่อนเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ความแรงของแสงแดดในเมืองไทยช่วงแปดโมงกว่าไม่ธรรมดาเลยสักนิดเดียว

ทับทิม” เสียงดังก้องเพราะต้องแข่งกับเสียงกลองพาเหรดทะลุละลวงไปถึงเจ้าตัว เด็กน้อยให้มือเล็กปาดเหงื่อที่ผาดผ่านสายตา มองไปตามเสียงที่เรียกชื่อของเธอแล้วเด็กคนหนึ่งยิ้มร่าอย่างยินดีปรีดา ส่วนคนมองยิ้มเป็นกำลังใจส่งมอบไปให้

คุณน้าคิมขา” เสียงสดใสที่ไม่ได้ดังมากเมื่อเทียบกับเสียงต่างๆในบริเวณนี้ 

แต่สำหรับคิมหันต์แล้ว

เสียงของคนที่อยู่ในใจเรานั้น...ย่อมดังมากกว่าเสียงอื่นๆ...เสมอ

คุณน้าคิมขา” แม่หนูน้อยโบกไม้โบกมือให้ตลอดเส้นทาง คิมหันต์ใช้สกิลถ่ายรูปบันทึกภาพความทรงจำนั้นเก็บไว้ทันที เขาเดินขนาบคู่พาเหรดท้ายขบวนจนถึงสนามสำหรับพิธีเปิดงาน ระหว่างนั้นเพิ่งจะสังเกตเห็นธงอื่นสีต่างๆถูกถือโดยเด็กผู้ชายและดูเหมือนจะตัวโตกว่าเจ้าตัวเล็กของเขาอีกด้วย คิ้วชายหนุ่มขมวดปมด้วยความไม่เข้าใจกับสิ่งตรงหน้า...ต้องบอกว่าเขาไม่ค่อยพอใจกับมันต่างหากถึงจะถูก  เด็กๆถูกแยกให้ไปนั่งเชียร์บนสแตนส์หรือพื้นที่ของตัวเองเมื่อประธานกล่าวเปิดงานเสร็จ ช๊อคโกแลตปั่นแก้วโตถูกตระเตรียมไว้ให้คนพิเศษของวันนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ทับทิมครับ” คิมหันต์โบกมือให้พร้อมส่งเสียงเรียกแล้วหนูน้อยก็วิ่งดุกดิกๆเข้ามาหา

ดื่มน้ำก่อนนะครับคนเก่ง ค่อยๆดูดนะ” ใบหน้าเปื้อนคราบเหงื่อถูกเช็ดออกให้สะอาดสะอ้านโดยหนุ่มหล่อที่สาวๆที่โสดเเละไม่โสดทั้งงานต่างจับต้อง เรียวปากจิ้มลิ้มดูดดื่มความเย็นเข้าปาก สายตาระยิบระยับจดจ่อคุณน้าใจดีเอาไว้

ติ่ง ต๊อง ประกาศนักกีฬารายการที่ 1 ถึง 5 ให้มารายงานตัวที่จุดรายงานด่วนค่ะ ประกาศนักกีฬารายการที่ 1 ถึง 5 ให้มารายงานตัวที่จุดรายงานด้วยค่ะ

ทับทิมต้องไปรายงานตัวแล้วค่ะ” หนูน้อยหันรีหันขวาเมื่อได้ยินเสียงประกาศจากคุณครู

ทับทิมจะวิ่งรายการที่เท่าไหร่ครับเด็กหญิงชูนิ้วขึ้น 3 นิ้วทันทีที่ได้ยินคำถาม

สามค่ะ”

เดี๋ยวน้าคิมจะยืนเชียร์ทับทิมอยู่ตรงนี้นะครับ” พื้นที่ตรงแถวเส้นชัยคือเป้าหมายที่เขาชี้ให้คนตัวเล็กดู

สู้ๆนะครับคนเก่ง ทับทิมต้องทำได้อยู่แล้วนะครับ” แล้วสองคนต่างวัยก็แตะมือถ่ายทอดกำลังใจแก่กัน เสียงกองเสียงเชียร์ดังกระหึ่มเมื่อเริ่มต้นด้วยการแข่งวิ่งเดี่ยว 50 เมตรในแต่ละระดับสายชั้น คิมหันต์ปักลักอยู่ตรงพื้นที่หลังเส้นชัยท่ามกลางผู้ปกครองท่านอื่นอีกมากมาย เขาจึงได้ทราบว่ารอบนี้เป็นแค่รอบคัดเลือก ผู้ชนะลำดับที่ 1-3 ของแต่ละรอบจะมีสิทธิ์เข้าไปชิงชัยในรอบบ่ายของวันนี้ และแล้วรายการที่ 3 วิ่ง 50 เมตรระดับชั้น ป. 3-4 ประเภทหญิงรอบคัดเลือกทีมแรกก็มาถึง มีเด็กสาวในเสื้อสีเหลือง 2 คนแต่ถึงอย่างนั้นทับทิมในลู่วิ่งสุดท้ายก็ยังโดดเด่นที่สุดในสายตาของคิมหันต์

ลู่วิ่งที่ 1 และ 2 สีแดง

ลู่วิ่งที่ 3 และ 4 สีน้ำเงิน

ลู่วิ่งที่ 5 และ 6 สีเหลือง

Ready. Set. ปรี๊ดด สิ้นสุดสัญญาณปล่อยตัวนักกีฬาเสียงเชียร์ก็ดังสนั่นหวั่นไหว

"ทับทิม ทับทิม ทับทิมสู้ๆ" คิมหันต์ก็ลุ้นเชียร์ตัวโก่ง คนเก่งของเขานำโด่งมาเป็นที่ 1 คู่แข่งอยู่ห่างไกลปลายฝุ่น...แบบนี้เห็นทีจะชนะสดใส

ตึ่ง! ตาคู่คมเบิกกว้าง ลมหายใจสะดุดกึก เสียง “โวย” อย่างน่าเสียดายจากคนมากมายดังก้องในหูเมื่อคนที่นำโด่งล้มลงก่อนถึงเส้นชัยเพียง 2-3 เมตร

ทับทิม ทับทิม ลุก ลุก สู้ๆครับ” คิมหันต์ไม่สนใจสีเชียร์สีเหลือง สีแดง สีอะไรๆรอบๆตัวเอง เขาสนใจเพียงแต่ว่าต้องตะโกนออกไปให้ดังสุดชีวิต ทำอย่างไรก็ได้ให้ภายในเสี้ยววินาทีนั้นให้เด็กน้อยหน้าเจื่อนกลับขึ้นมาวิ่งต่อไปให้เร็วที่สุด

ทับทิม ทับทิม สู้ๆ” คนที่ล้มหน้าขม่ำเงยหน้ามองตามเสียงเรียกจากปลายทาง คนที่ยืนตะโกนและให้กำลังใจเธอเพียงหนึ่งเดียวท่ามกลางผู้คนมากมายเฝ้ารออยู่ข้างหน้า ฝ่ามือเล็กดันกายขึ้นสายตามุ่งมั่นกลับคืนมาภายในชั่วพริบตา...เธอต้องทำได้


รายการที่ 3 วิ่งเดี่ยว 50 เมตรระดับชั้น ป. 3-4 ประเภทหญิง รอบคัดเลือกทีมแรก

ที่ 1 สีแดง เย้ๆๆ โห่ๆๆ ตึ่งๆๆ

ที่ 2 สีเหลือง เย้ๆๆ โห่ๆ

ที่ 3 สีเหลือง เย้

เสียงโห่ร้องดีใจอาจจะแผ่วลงไปบ้าง แต่กำลังใจของนักวิ่งตอนนี้ไม่ได้แผ่วตามไปเลย คิมหันต์รู้สึกได้เมื่อสัมผัสถึงความยินดีและเสียงหัวเราะของคนที่กำลังขี่คอของเขาอย่างมีความสุขในขณะนี้ ใช่แล้ว!...ทับทิมวิ่งเข้าเส้นชัยก่อนลำดับที่ 4 เพียงแค่นิดเดียว...คิมหันต์ยอมรับว่าตอนนั้นแม้ภายนอกจากยิ้มและส่งเสียงเชียร์ไม่หยุดหย่อน แตกต่างกับภายในอย่างสิ้นเชิงมันตุ่มๆต่อมๆโครมคราม...เขาไม่อยากเห็นคนเก่งของเขาต้องผิดหวัง


บรรยากาศตอนพักรับประทานอาหารกลางวันคึกคักไม่แตกต่างจากตอนแข่งกีฬาหรือการเชียร์ ผู้ปกครองนำบุตรหลานบางคนั่งรับประทานอาหารในโรงอาหาร บางคนก็ปูเสื่อรับประทานใต้ต้นไม้ บ้างก็นั่งบนชุดโต๊ะของเดิมในพื้นที่หรือที่ทางที่ฝ่ายกิจกรรมจัดไว้เพิ่มเติม เขาเลือกมานั่งที่อยู่ไม่ไกลกับโรงอาหารเป็นที่ทานข้าวสำหรับพวกเขา ข้าวผัดทะเล 2 กล่อง เครปไส้ช๊อคโกแลต 1 ชิ้นและน้ำส้มอีก 2 ขวดคืออาหารสำหรับมื้อเที่ยงวันนี้ ทับทิมพูดคุยยิ้มแย้มกับเขามากมายจนคิมหันต์รู้สึกถึงว่าแตกต่างของครึ่งวันเช้า

ทำไม?...ตลอดทั้งวันนอกจากตอนแข่งขันและขึ้นสแตนด์เชียร์แล้ว หนูน้อยก็ตัวติดเขาแทบทุกเวลานั้นแหละ ไม่ต้องสังเกตอะไรมากมายหรอก ชายหนุ่มก็เห็นว่ายอดดวงใจดวงใหม่ของเขาแทบไม่มีเพื่อนสนิทหรือแม้กระทั่งเพื่อนที่เข้ามาคุยด้วยเลยสักคนตลอดทั้งกิจกรรม ทับทิมนั่งร้องเพลงเชียร์อยู่บนที่นั่งแถวบนสุดและริมขวาสุด มือน้อยๆทั้งสองข้างจับพู่สีเหลืองเอาไว้แล้วชูไม้ชูมือทำท่าทางต่างๆ เหมือนเด็กทั่วไป แต่สายตาของหนูน้อยจะชะเง้อคอยมองมาตรงที่นั่งพักของเขาแทบตลอดเวลาเชียร์ด้วยซ้ำ...มาถึงจุดนี้เขาก็จินตนาการไปถึงปีก่อนๆ จะเป็นอย่างไร?แล้วทาริกาเคยรู้เรื่องพวกนี้บ้างหรือเปล่า

กินเยอะๆนะครับ” แล้วเขาก็ทานข้าวไปด้วย กุ้ง 3 ตัวถูกตักไปให้คนตัวเล็กกว่า ทับทิมได้รับกุ้งไป ในขณะที่คิมหันต์ได้ความสุขใจตอบเเทน

วันนี้ถ้าหากทับทิมวิ่งชนะ น้าคิมจะให้สิ่งที่ทับทิมอยากได้ที่สุดหนึ่งอย่าง ทับทิมอยากได้อะไรครับ?” หนูน้อยนิ่งหน้าตาเหมือนใช้ความคิด แต่แล้วหน้าตาก็จ๋อยลงเมื่อสิ่งที่เธออยากได้ที่สุดคุณน้าใจดีไม่มีทางหามาให้ได้

เธออยากเห็นพ่อว่าหน้าตาท่านไปอย่างไง

ทับทิมคิดไม่ออกค่ะคุณน้าคิมขา” นอกจากอยากเห็นหน้าบิดาของตัวเองสักครั้งแล้วตอนนี้เด็กน้อยไม่ต้องการอะไรเพิ่มอีก

ไม่มีเลยเหรอครับ สิ่งที่อยากได้นะ” ไม่เป็นไรแกอาจจะยังคิดไม่ออก

งั้นเปลี่ยนเป็นแบบนี้ ถ้าทับทิมวิ่งชนะน้าคิมจะพาไปกินไอศรีมช๊อตโกแลตถ้วยใหญ่ๆเลยดีไหมครับ”

อืม...ทับทิบเอาถ้วยเล็กก็ได้ค่ะ ของคุณน้าคิมก็เป็นช๊อตโกเเลตแต่ขอสั่งเพิ่มไอศกรีมรสมะนาวถ้วยเล็กให้แม่ทรายด้วยได้ไหมคะ?” คิมหันต์มองใบหน้าหวานตรงหน้าด้วยแววตาอ่อนโยน ... ทำไมทับทิมถึงไม่เกิดมาเป็นลูกของเขากับหญิงคนรักจริงๆด้วยนะ...ทำไม!

ช๊อตโกแลตถ้วยใหญ่ของทับทิมและน้าคิมรวมกับไอศกรีมมะนาวถ้วยใหญ่ของแม่ทรายด้วยดีไหมครับ”

เย้ๆๆ ดีที่สุดเลยค่ะ”

 

รายการที่ 12 วิ่ง 50 เมตรระดับชั้น ป. 3-4 ประเภทหญิงรอบชิงชนะเลิศ

ลู่วิ่งที่ 1 2 3 และ 4 สีเหลือง กลายเป็นว่าทั้งสองรอบสีเหลืองสามารถผ่านรอบคัดเลือกมาได้ทุกคน ทับทิมของเขายืนเด่นในลู่วิ่งแรก คิมหันต์รีบไปยืนชิดติดเส้นชัยฝั่งลู่วิ่งที่ 1ทันที

ลู่วิ่งที่ 5 สีแดง

ลู่วิ่งที่ 6 สีน้ำเงิน

Ready. Set. ปรี๊ดด สิ้นสุดสัญญาณปล่อยตัวนักกีฬาเสียงเชียร์ก็กลับมาดังสนั่นหวั่นไหวอีกครั้ง แทบไม่ได้ออกแรงเชียร์เท่าไหร่ แม่ยอดนักวิ่งของเขาก็พุ่งเข้าเส้นชัยแบบไม่เห็นฝุ่นของคู่เเข่ง คิมหันต์อ้าแขนรอโอบรัดคนที่วิ่งเข้ามาหาตน ร่างเล็กถูกคนตัวโตอุ้มชูขึ้นลอยบนอากาศ เสียงหัวเราะและรอยยิ้มสดใสทำให้เขามีแต่ความสุขลืมความทุกข์ทุกเรื่องหายไปจากสมอง


"เย้ๆ เก่งที่สุดเลยครับทับทิมของน้า"


เก่งที่สุดเลยครับทับทิม...ลูกพ่อ!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha