ดวงใจที่ถูกลืม

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 7 : เขาอีกคน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ทันทีที่ได้ไอศครีมกระปุกโตจากร้านดังในห้างสรรพสินค้าใกล้โรงเรียน ผู้ปกครองหนุ่มหล่อเฉพาะกิจกับนักเรียนน้อยที่วันนี้พลิกบทบาทมาเป็นแชมป์เหรียญทองไปแล้วก็รีบมุ่งหน้ากลับบ้านทันที ปาร์ตี้ไอศครีมเล็กๆจะถูกจัดขึ้นในไม่ช้า

แอด แอด ทันทีที่เลื่อนประตูรั้วเข้าไปด้านในบ้าน

นังทราย @#%#%^&เสียงหยาบคายจนคิมหันต์ต้องรีบเอามืออุดหูเด็กตัวน้อยไว้ เขาลืมไปเสียสนิทว่าเจ้าของบ้านตัวจริงเดินทางกลับมาวันนี้พร้อมๆกับครอบครัวของเขาเห็นทีปาร์ตี้ย่อมๆที่จะจัดฉลองให้แชมป์คงได้ล่มไม่เป็นท่า

นังทราย ชุดที่ฉันจะใส่ไปงานเลี้ยงเย็นนี้เสร็จหรือยังเนี่ยะ?” พลอยไพลินเหวเสียงดังไปแปดบ้าน น่าหงุดหงิดจริงๆ ตนและมารดากลับมาถึงบ้านเมื่อก่อนเที่ยง ตั้งใจว่าจะนอนเอาแรงสักงีบนึงแล้วค่อยแต่งตัวเชิดฉายไปสมทบกับบรรดาแขกไฮโซมากหน้าหลายตา ในรอบไม่ถึงหนึ่งเดือน เศรษฐีคนดังอย่างเจ้าสัวคณินบ้านตรงข้ามจัดงานเลี้ยงหรูหราอีกแล้ว ครั้งนี้เป็นงานใหญ่เช่นเดิมเพื่อต้อนรับการกลับมาของบุตรชายคนโตของบ้าน คคนางค์ คเชนทร์ คิมหันต์ พงศ์ไพศาลทายาททั้งสามของบ้านหลังนี้ล้วนเป็นที่จับตามองในเเวดวงชั้นสูงและยังเป็นที่อิจฉาของคนจำนวนครึ่งค่อนประเทศ

ไปเลยนะ ข้าวของวางไว้ค่อยจัดเก็บ แกรีบไปจัดการชุดของฉันและลูกให้เร็วที่สุด เดี๋ยวเดี่ยวได้เจ็บตัวอีกหรอกนางโง่” คุณพลอยประดับก็อารมณ์เสียไปด้วย กลับจากต่างประเทศคราวนี้นางเสียเงินให้ไอ้บ่อนบ้านั้นจำนวนมาก ไม่น่าใจใหญ่ใจป้ำบ้ายอไปพร้อมๆกับลูกชายและบรรดาเพื่อนสนิทของคุณราตรีเลย เงินติดตัวกลับมาไม่เท่าไหร่ แล้วไหนจะเป็นหนี้สินทายาทคนที่สองของบ้านพงศ์ไพศาลอีกหลายล้าน สมบัติทรัพย์เก่าแก่ในบ้านก็เหลือไม่กี่ชิ้นแล้ว...นางจะทำไงดี!

คนที่เหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งวันอย่างทาริการีบลุกทำตามคำสั่งไร้ปากเสียงอีกเช่นเคย แต่เมื่อลงมาถึงบริเวณห้องครัวก็เจอรอยยิ้มจากลูกสาวพร้อมคนรักตรงหน้าทันที

กลับมาพร้อมกันเหรอคะ หรือว่า...”

ใช่ครับ วันนี้พี่ไปดูทับทิมแข่งกีฬาสีมา...ได้เหรียญอะไรมาน๊าคนเก่งของน้า” ชายหนุ่มขยิบตาให้คนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างกาย

แม่ทรายขา ทับทิมได้เหรียญทองด้วยค่ะ ดูสิคะ!” สองเท้าเล็กย้ำไปหามารดาและเหรียญทองที่ห้อยคอถูกชูขึ้นแกว่งไปมา ทาริกาวางชุดราคาแพงลง เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดก่อนคุกเข่าเบื้องหน้าลูกสาว หอมแก้มซ้ายขวาเต็มแรง...เหนื่อยกว่านี้เธอก็ไม่กลัว ลำบากกว่านี้อีกสิบเท่าร้อยเท่าก็ไม่เกรง ขอแค่ได้เห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะสดใสของเด็กหญิงในทุกๆวันก็เพียงพอแล้ว

ไปอาบน้ำอาบท่าให้สบายตัวก่อนนะคะลูก หิวหรือยังคะ?” ใบหน้าเล็กจุ๋มจิ๋มส่ายไปมา วันนี้มีข้าวมีขนมจากคุณน้าแสนดีให้เธอกินตลอดเวลา ไม่หิวไม่เหนื่อยเลยสักนิด...กลับกันมันสนุกสุดๆไปเลย

ทับทิมไปอาบน้ำก่อนนะคะคุณน้าคิมขา แล้วเดี๋ยวเรามาทานไอศกรีมพร้อมกันนะคะ” ผละจากมารดาก็หันไปคุยเจื้อยแจ๋วกับเขาแล้ววิ่งฮัมเพลงไปยังห้องพักด้านหลัง

อุ๊ย/ทราย” เมื่อเห็นเธอลุกขึ้นแล้วเซ คิมหันต์ก็เข้าไปชาร์ตตัวเอาไว้ก่อนที่คนรักจะล้มลงไปต่อหน้า

ทรายเป็นอะไรครับ”น้ำเสียงอ่อนโอนฟังแล้วดูเป็นห่วงเป็นใย จนคนที่หน้ามืดไปชั่วขณะฝืนยิ้ม

ไม่ได้เป็นอะไรเลยค่ะ สงสัยทรายจะรีบลุกเร็วไปหน่อยเท่านั้นเอง” ค่อยๆผละออกจากพันธการทีละนิด คิมหันต์ก้มมองหน้าคนเขินที่หน้าไม่แดง ตรงกันข้ามสีหน้าดูซีดจนน่ากลัว

นั่งพักเลยนะครับ พี่ขอสั่ง” ไม่ค่อยสบายแล้วยังดันทุรังจะทำงานอีก ไม่ไหวเลยจริงๆผู้หญิงคนนี้ จะกี่ปีกี่ปีก็ไม่เคยเปลี่ยน

ได้ไงล่ะคะ คุณๆต้องการใช้ชุดพวกนี้เร็วๆอยู่ด้วย” ไม่ใช่ไม่อยากพัก แต่งานนี้มันเร่งมากจริงๆ

ไม่ต้องมาต่อรองเลย นั่งพักไปเหอะรอกินข้าวกินน้ำและไอศกรีมพวกนี้พร้อมลูก จริงๆพี่ตั้งใจจะซื้อมาฉลองแชมป์ให้ทับทิม วันนี้เก่งมากๆเลยนะวิ่งเร็วมาก ชนะขาดแบบไม่เห็นฝุ่นที่สองเลย...” ทาริกายิ้มใบหน้ามีเลือดฝาดมากกว่าเดิม แววตาของคนเล่ามีประกายระยับพลอยทำให้คนฟังอย่างเธอมีความสุขและตื่นเต้นตามไปด้วย ไม่รู้มาก่อนเลยว่าทับทิมจะมีพรสวรรค์ทางด้านกีฬาจำพวกนี้ เพราะปกติที่ลูกสาวทำการบ้านและสอบได้คะแนนเต็มทุกวิชาเธอก็มีความสุขมากมายอยู่แล้ว ไม่ได้หวังหนูน้อยจะเก่งในด้านอื่นๆอีก

พี่ว่าเราควรสนับสนุนลูกนะทราย พี่อยากให้ทับทิมไปเรียนที่เดียวกับเจ้านนท์” เขาก็เพิ่งจะคิดเรื่องนี้ตอนขับรถกลับน้านนี่เอง ที่นั่นก็คือโรงเรียนเก่าของเขา เขาย่อมรู้ดีว่าที่นั่นมีความพร้อม ความทันสมัยอะไรมากมายที่โรงเรียนทั่วรัฐทั่วไปไม่มี คณะครูอาจารย์ทุกคน สื่อการสอนทุกอย่างถูกเตรียมไว้พรั่งพร้อม แม้สาเหตุหลักแล้วเขาอยากพาทับทิมออกไปเจอสังคมใหม่ แววตาไม่สดใสของเด็กตัวเล็กถือธงใหญ่เบ่อเร่อในขบวนพาเหรดเป็นอย่างไรยังจำได้ติดตา เขาอยากให้เด็กน้อยยิ้มสดใสในวัยเรียน มีเพื่อนใหม่ที่ดีกว่านี้ อย่างน้อยเพื่อนคนแรกของเธอที่นั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน...หลานชายตัวแสบแสนเอาแต่ใจของเขานั่นเอง

ทรายคิดว่า...”

ไม่เอาไม่พูด เดี๋ยวเราค่อยคุยเรื่องนี้กันอีกทีนะครับ พี่เดาว่าทรายยังไม่ได้ทานอะไรเลยถูกต้องไหม?” น้ำเสียงและสายตาคาดคั้นนั่นไม่สามารถที่เธอจะโกหกได้เลย หญิงสาวพยักหน้าเจื้อยๆแล้วส่งรอยยิ้มแห้งๆไปให้

เฮ้อ!” ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ คิดไว้แล้วไม่เคยพลาด เขาเดินเอาถุงซิบที่บรรจุไอศกรีมไปแช่ไว้ในตู้เย็นแล้วหยิบน้ำเปล่าออกมา จัดแจงเอาอาหารในตู้กับข้าวมาวางเรียงราย ถ้วยชามเเก้วน้ำถูกตระเตรียมไว้เสร็จสรรพ

อ่ะ อ่ะ นั่นทรายจะไปไหน ไม่ต้องเลยนะนั่งลงที่เดิมห้ามลุกเด็ดขาดทับทิมคงใกล้อาบน้ำเสร็จแล้ว”

แต่ว่า...” สายตาอ่อนแสงมองไปยังชุดราตรีระยิบระยับของเจ้านายจะเอ่ยถึงความจำเป็นแต่คนเจ้ากี้เจ้าการก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน

เสื้อผ้าพวกนี้เดี๋ยวพี่จัดการให้เอง”

แต่มัน”

ทับทิมมาแล้วค่ะแม่ทรายขา คุณน้าคิมขา” แล้วเสียงใสๆของเด็กหญิงในชุดใหม่ที่เขาเพิ่งซื้อให้ คิมหันต์มองภาพนั้นด้วยความตื้นตันใจ ชุดว่าน่ารักมากแล้วนะแต่มันกลับสู้คนใส่ไม่ได้เลย

สองแม่ลูกทานข้าวเดี๋ยวนี้เลยนะ ถ้าช้ากว่านี้ไอศกรีมในตู้เย็นละลายน้าคิมไม่รู้ด้วยนะ” ทาริกาเเละลูกสาวทานอาหารตามคำสั่ง เขาถึงยอมเดินไปอีกโซนที่อยู่ติดกับบริเวณครัว ชุดเดรสยาวถูกจัดการรีด จัดทรงอย่างพิถีพิถันประสบการณ์ที่ได้ฝึก ได้ทำทุกอย่างเอง ณ ต่างประเทศช่วยเขาไว้ได้มากทีเดียว ยืนรีดผ้าไปพลาง มองดูลูกเมียกินข้าวไปพลาง ไม่คิดเลยว่าชีวิตของเขาจะมีวันนี้...ฟินแท้ไอ้คิมหันต์เอ๊ย

 

กะแค่รีดผ้าแค่สองชุด หายไปนานเป็นชาติเลยนะนังทราย”

เออ...คือ”

มัวแต่ยืนเออๆ อ่าๆอยู่นั้นแหละ มาช่วยหาต่างหูเพชรให้ฉันหน่อยสิ อย่าชักช้าเดี๋ยวไปงานไม่ทัน” คุณนายพลอยประดับรีบแต่งหน้าจัดผม หากเป็นเมื่อก่อนคงมีช่างฝีมือระดับแต่งหน้าดารามาคอยบริการนางและลูกแล้ว ตอนนี้ทำได้แค่เพียงเพิ่งพาตัวเอง หวังจะให้คนใช้ก็ไม่ได้เรื่อง...ไม่ได้ความ

เป็นไงค่ะคุณแม่ ไพลินใส่สร้อยเส้นนี้เข้ากับชุดไหมคะ” ร่างเพรียวระหงทำหน้าเชิดฉาย หมุนซ้ายหันขวาไปมา

สวยที่สุดแล้วค่ะลูกแม่ งานนี้หนูต้องเด่นที่สุด แบบนี้ตำแหน่งว่าที่สะใภ้ของเจ้าสัวใหญ่จะไปไหนเสียได้”

จริงเหรอคะคุณแม่” แม่ลูกคู่มหาภัยหัวร่อต่อกระซิก

วันนี้ลูกแม่ต้องสะดุดตาหนุ่มๆแน่นอน บ้านเราจะได้กลับมายิ่งใหญ่เหมือนเมื่อก่อนไงคะลูก”

ค่ะ สำหรับไพลินตอนนี้ใครก็ได้ค่ะพี่คิมก็ได้ พี่โมกข์ก็ดีใช่ไหมคะคุณแม่ขา”

ไพลินลูกแม่น่ารักที่สุด คืนนี้ต้องทำให้คุณคิมหรือคุณโมกข์หลงรักลูกสาวแม่ให้ได้นะคะ แม่เชียร์เต็มที่เลยค่ะลูกขา” ทั้งคู่ทำเหมือนไม่มีทาริกาอยู่ ณ ที่แห่งนั้น ซึ่งมันก็จริง หัวใจดวงน้อยสะเทือน หญิงสาวหลุดลอยออกจากร่างตั้งแต่ได้ยินชื่อผู้ชายคนนั้นแล้ว คนที่ทำให้เธอและลูกต้องจมอยู่กับความทุกข์แสนสาหัสมานานหลายปี

 

พี่โมกข์

เขากลับมาแล้ว

 

นี่ค่ะคุณน้าคิมขาใบสุดท้ายแล้วค่ะ” สองมือเล็กส่งจานให้เรื่อยๆอย่างแข็งขัน คิมหันต์รับหน้าที่เอาจานชามพวกนี้มาล้างทำความสะอาดด้วยน้ำยาในขั้นตอนต่อไป

ปกติทับทิมล้างจานพวกนี้เองเหรอครับ?” สอบถามร่างเล็กข้างกายด้วยความเอ็นดู

ใช่ค่ะ” แล้วเด็กน้อยก็เล่างานต่างๆที่ตนเองทำเป็นประจำทุกๆวันหลังเลิกเรียน เริ่มแรกเดิมทีคุณยายสายใจสอนให้ทับทิมช่วยเหลือตัวเองเพียงเท่านั้น แต่เมื่อเธอเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีใครได้บอกกล่าวอะไรเด็กน้อยก็จะอาสามาช่วยยายและมารดาทำงานต่างๆเสมอ นางสายใจให้พรหลานสาวอยู่บ่อยครั้งเช้าเย็น "เด็กดีในวันนี้ก็คือผู้ใหญ่ที่ดีในวันข้างหน้าแน่นอน คนรู้จักแทนคุณบิดามารดา ความเจริญรุ่งเรืองไม่มีทางเลี่ยงหนีไปไหน"


ทาริกาแอบมองดูการกระทำของชายหนุ่มและลูกรักอยู่จากข้างหลัง ขอบตาร้อนผ่าวพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล เธอเป็นผู้หญิงธรรมดาไม่ร่ำรวย ไม่มีชื่อเสียงคนหนึ่งเท่านั้น ที่สำคัญยังเคยก้าวพลาดในช่วงชีวิตวัยรุ่น เรียนหนังสือไม่จบ ท้องไม่มีพ่อ สร้างแต่ปัญหา นำพาความเสื่อมเสียมาให้ผู้มีพระคุณ แต่ในความโชคร้ายก็พอมีความโชคดีอยู่บ้างเมื่อป้าแท้ๆและผู้อุปการะคุณไม่ได้ผลักไสนกน้อยปีกหักที่อับจนหนทางให้ห่างหายไปที่อื่น เธอได้พึ่งพิงบ้านหลังนี้เพราะความเมตตาของคุณท่านนพคุณ ได้กำลังใจ คำปรึกษาจากญาติผู้ใหญ่ที่หลงเหลืออยู่เพียงคนเดียว และอีกหนึ่งชีวิตใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นมาเป็นของขวัญล้ำค่า เป็นสมบัติที่วิเศษที่สุดในชีวิตของเธอนั่นเอง...สร้อยทับทิมของแม่

แต่เรื่องใหม่ที่เพิ่งรับรู้มานี่สิ! ...ทาริกากำลังกลัว เธอกลัวว่าตนเองและลูกอาจไม่ปลอดภัยจากผู้มีอำนาจเหนือกว่า อาจเป็นเพราะความจนแล้วยังไม่เจียมตัวเหมือนที่ใครคนหนึ่งเคยกล่าวหาเอาไว้ก็เป็นไปได้ เธอและลูกคงไม่ต้องมาทนลำบากให้ใครเขาดูถูกและเอาเปรียบ...ดีที่สุดคือตอนนี้เธอต้องระวังตัวและเชื่อมั่นในตัวชายคนรักว่าเขาจะรักและเอ็นดูลูกสาวของเธอจริงตามที่เคยลั่นวาจาเอาไว้

 

กริ่ง กริ่ง เสียงอ๊อดหน้าบ้านกำลังเรียกความสนใจจากทั้งสามพร้อมกันทำให้สองคนที่คุยกันกระหนุงกระหนิงจำต้องหันมามองด้านหลัง

เดี๋ยวแม่ทรายออกไปดูให้เองนะคะ” ทาริกาส่งยิ้มหวานไปให้คนทั้งสอง แล้วสักพักก็กลับเข้ามาพร้อมผู้มาใหม่

ทับทิม เรากลับมาแล้ว อ้าว น้าคิมก็อยู่นี่เหรอครับ”เสียงแหลมเหมือนเจ้าตัวเป็นผู้หญิงทำเอาคิมหันต์เริ่มจะปวดหัว

นนท์ เที่ยวขี่อูฐสนุกมั้ยจำได้ว่าเพื่อนรักบอกเอาไว้ว่าตนจะไปขี่อูฐเล่นในทะเลทราย

ไม่ได้ไปหรอก แต่แม่คะน้าสัญญาไว้ว่าครั้งหน้าจะพาไปอีก รอบนี้ได้ขี่อูฐแน่ๆ เราอยากให้ทับทิมไปด้วยจังเลย” เสียงเศร้าเพราะเขาเคยขอมารดาแล้วแต่ทั้งคุณตาคุณยายและคุณแม่ไม่อนุญาต

ไม่ได้หรอกนนท์ แค่นนท์ขี่อูฐแล้วถ่ายรูปให้เราดูเราก็มีความสุขแล้ว” เสียงใสโต้ตอบ

นี่ เราซื้อของฝากมาฝากด้วยนะทับทิม ชอบหรือเปล่าใส่เลยใส่เลยนะ” ตลับกำมะยี่สีแดงขนาดเล็กถูกมอบไปให้เพื่อนสนิท หนูน้อยเปิดมันออกก่อนทำตาโต คิมหันต์เองก็เบิกตากว้างไปไม่แพ้กัน ทั้งคิ้วทั้งตาขวากระตุกขึ้นทันที

สร้อยคอเนี่ยะนะของฝาก” ชายหนุ่มกล่าวเสียงดัง สร้อยคอเพชรเส้นเล็กมีจี้รูปหัวใจเป็นทับทิมชมพูอร่ามสวยสะดุดตา ราคาคงไม่น้อยเลยทีเดียว แล้วเด็กอย่างคณานนท์จะมีปัญญาหาเงินมากจากไหน หากเป็นเงินของคนานางค์หรือมารดาของเขาแล้ว...ยิ่งเป็นไปไม่ได้ไปกันใหญ่

น้าคงให้ทับทิมรับสร้อยเส้นนี้ไว้ไม่ได้หรอกค่ะคุณหนูนนท์มันมีค่ามากเกินไป” คนบ้านโน้นจะคิดอย่างไร...นอกจากความไม่พอใจที่มอบมาให้

ไม่หรอกครับเพราะว่าไม่มีสิ่งไหนจะมีค่าไปมากกว่าคนที่มีค่าสำหรับเราครับ และทับทิมก็คือคนมีค่าสำหรับนนท์ ทับทิมคือเพื่อนรักของนนท์ครับ” แม้คำพูดจะดูเปร่งๆ แก่แดดเกินวัยแต่ทาริกาก็ยิ้มยินดีดีใจที่บุตรสาวมีกันลยาณมิตรแสนดีอีกหนึ่งคน

พูดเพ้อเจ้อใหญ่แล้วนะเจ้าตัวแสบเป็นเด็กเป็นเล็ก แล้วนี่ไปขโมยของแม่เรามาให้ทับทิมหรือเปล่า ถ้าแม่เรารู้จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปนะ”

ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ของแม่คะน้าแน่นอน แต่...เออเออคือ นนท์อยากซื้อของฝากให้ทับทิมครับ น้าโมกข์เลยซื้อสร้อยเส้นนี้ให้นนท์เพื่อเอามาให้ทับทิมอีกที” เล่าความเป็นมาทั้งหมดออกไป แล้วอยู่ๆทาริกาก็ดึงลูกน้อยเข้าหาตัว ร่างบอบบางสั่นเทากอดเด็กทับทิมไว้แน่น คิมหันต์มองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกใจปนความไม่เข้าใจ

เกิดอะไรขึ้น!

ทรายเป็นอะไรหรือเปล่า พี่ว่าเราหน้าซีดๆนะ ไปพักผ่อนก่อนดีว่านะเดี๋ยวพี่พยุงไป” แล้วเขาก็คอยประคองหล่อนไปถึงห้องพัก ทับทิมและคณานนท์เดินตามมาห่างๆ

ทับทิมชอบสร้อยเส้นนี้ไหม” คณานนท์ลุ้นรอคำตอบใจจดจ่อ

อืม ชอบสิ ชอบมากเลยนนท์” ฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาวเรียงตัวสวยอย่างชัดเจน

งั้นเดี๋ยวนนท์ใส่ให้เลยนะ ทับทิมห้ามถอดล่ะไม่งั้นเราจะโป้ง จริงๆด้วย” เด็กสาวพยักงึกงึก เธอดีใจเพราะสร้อยเส้นเล็กๆนี้สวยมากๆเลยทีเดียว โดยไม่รู้เลยว่าของสวยงามชิ้นนี้จะกลายเป็นต้นเหตุของความกลัว ความเจ็บปวดในอนาคตอันใกล้

พี่ห่มผ้าให้นะครับ ส่วนงานก็ไม่มีอะไรแล้ว ไม่ต้องทำเเล้ว”

แต่ทราย...”

ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นนะทราย พักผ่อนให้เยอะๆนะ พี่เป็นห่วงเราจะแย่แล้วนะครับ อยากเห็นพี่เป็นทุกข์มากนักหรือไง หึ” อดที่จะลูบเส้นผมแล้วลากมาจนถึงวงหน้าแสนสวยไม่ได้ ริมฝีปากลดระดับเข้าไปแนบชิด สัมผัสเบาบาง กลับอุ่นซ่านถึงทรวงใน เขายังเฝ้าคิดถึงละเมอหาความหอมหวานของมันอยู่ทุกยามทุกนาที แต่เพราะโอกาสที่ไม่ได้เอื้ออำนวยเท่าไหร่หนัก อยากจะโชว์หวานกับเมียแทบตายแต่กลับไม่มีโอกาส...ไม่เป็นไร เขาเข้าใจเธอดี เข้าใจสถานการณ์โดยรอบดีอีกด้วย

แต่อีกไม่นานหรอก...เขาต้องทำให้มันกลายมาเป็นวันของเราให้เร็วที่สุด

อืม ปล่อยได้แล้วค่ะเดี๋ยวเด็กๆจะมาเห็นนะ” ผลักไสอกแกร่งให้ห่างจากตัว ผ้าห่มผืนบางนำมาปกปิดใบหน้าให้เหลือเพียงส่วนของดวงตาเท่านั้น

ก็ผัวคิดถึงเมียนี่ครับ โอ้ยย!” คิมหันต์สะดุ้งเพราะอยู่ๆก็โดนประทุษร้ายโดยที่เขาก็ไม่ได้ทันระวังตัว

คนบ้า ห้ามพูดอีกนะคะ เดี๋ยวทับ...”

เดี๋ยวทับทิมได้ยิน เดี๋ยวทับทิบสงสัย โธ่ๆเมียจ๋า ผัวระวังตัวสุดชีวิตอยู่แล้วจ้ะ” อาศัยโอกาสนั้นกระชิบริมใบหู จนอีกคนขนลุกซู่

บ้า ไม่พูดแล้วนะคะ”

ครับๆ พี่ไม่พูดแล้ว นอนพักผ่อนนะ”

จะนอนได้อย่างไรล่ะคะ นี่มันเพิ่งจะหกโมงกว่าๆเอง ทรายนอนไม่หลับหรอกค่ะ”

นอนไม่หลับก็ต้องนอน พี่จะพาทับทิมไปที่งานเลี้ยงแปบนึงนะ เดี๋ยวสองทุ่มตรงจะพามาส่ง” คิมหันต์พูดขึ้นเพราะตนกำลังหันไปมองเด็กสองคนที่คุยกันออกรสด้านนอก แล้วอีกอย่างเขายังอยากอยู่ใกล้ๆทับทิมน้อยอยู่เลย จนทำให้ไม่เห็นสีหน้าตกใจของอีกคน...หากทับทิมไปที่นั่น แล้วเผชิญหน้ากับเขาคนนั้นล่ะ...มันจะเกิดอะไรขึ้น

คเชนทร์จะยังรักษาสัญญาที่เคยให้ไว้กับเธอหรือเปล่า

งานเลี้ยงคนคงจะเยอะ ทรายกลัวว่าลูกจะไปรบกวน...” นิ้วเรียวแตะไว้ที่ริมฝีปากจิ้มลิ้ม

ให้ทับทิมได้เที่ยวเล่นตามประสาบ้างเถอะทราย เด็กวัยนี้จะให้อยู่แต่บ้านอ่านหนังสือตลอดเวลาไม่ได้หรอกนะ การเสริมสร้างพัฒนาการไม่ได้มีอยู่เพียงแค่นั้น ไม่ต้องห่วง...พี่จะดูแลทับทิมด้วยชีวิต” ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ชายหนุ่มพูดออกไปแบบนั้น หญิงสาวมีท่าทางขบคิดอย่างหนัก

หากวันนี้เธอไม่อนุญาตให้ทับทิมไปงานเลี้ยงเพื่อเผชิญหน้ากับบุรุษผู้นั้น

วันข้างหน้าเขาผู้นั้นก็ต้องมาหา มาเผชิญหน้ากับเธอและลูกสาวอยู่ดี...อะไรจะเกิดมันคงต้องเกิด! ทาริกาพยักหน้าเพราะเชื่อแววตามุ่งมั่นและคำสัญญาจากคิมหันต์ เขาต้องปกป้องเธอและลูกสาวได้อย่างแน่นอน สัญชาตญาณบอกเธอเช่นนั้นนี่น่า แต่ถึงอย่างไรก็ยังรู้สึกใจโหวงๆแปลกๆในหัวใจอยู่ดี

 

แสงสีสันตระการตา อาหารหรูเลิศรส บรรยายเหมือนหลุดไปอยู่ในเทพนิยาย แขกเกลื่อมากมายแต่งกายด้วยชุดสวยงาม สิ่งชวนมองที่สุดคงจะหนีไม่พ้นเครื่องประดับทั้งหลายที่บรรดาไฮโซขนแข่งเข้ามาประชันในงานนี้

ตาคิมมาแล้วเหรอลูก?” คุณราตรียิ้มให้ลูกชายคนเล็กและหลานเพียงคนเดียวที่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน นางจะได้ถือโอกาสนี้แนะนำลูกๆหลานพร้อมหน้าพร้อมตากับบรรดาแขกผู้ใหญ่เสียที ก่อนที่สีหน้าของนางจะเจือนลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามืออีกข้างของบุตรชายจับจูงใครไว้

ครับคุณแม่ ผมพาเด็กๆไปหาอะไรทานด้านโน้นก่อนนะครับ” พูดแล้วเสร็จก็ปลีกตัวไปทันที

คุณแม่” คณานางค์กระทืบเท้า

อะไรลูก”

คุณแม่ดูคิมสิคะ ตัวติดนังเด็กนั้นเหมือนตานนท์อีกคนหนึ่งแล้ว” คุณราตรีเห็นเป็นอย่างดี เห็นชัดถึงสร้อยคอเพชรแวววาวที่ห้อยอยู่บนลำคอนั้นด้วย ไม่ต้องเสียเวลาคิดให้ยุ่งยาก...แม่ลูกก้นครัวสองคนนั้นคงไม่มีปัญญาซื้อขายข้าวของแพงแบบนั้นแน่นอน นอกจากมาออดอ้อนกับบุตรของตน

แม่เห็นแล้ว” เสียงเรียบเย็น

เห็นแล้ว แค่นั้นเหรอคะคุณแม่” ไม่พอใจเลยจริงๆ กลัวว่าในอนาคตลูกชายสุดที่รักจะต้องลำบากเพราะเด็กบ้านนั้น

ไปเรียกลำดวนมาหาแม่สิคะน้า”

คุณแม่หมายความว่า...จริงๆเหรอคะ” นานๆครั้งจะได้เห็นคุณราตรีและคุณหนูคณานางค์แห่งบ้านพงศ์ไพศาลจะยิ้มร้ายกาจแบบนี้

 

ณ ห้องนั่งเล่นในคฤหาสณ์หลังโต

ทับทิมชอบสร้อยเส้นนี้เหรอครับ” อดถามไม่ได้เมื่อตอนนี้เขาเพิ่งเห็นเด็กน้อยสวมมันไว้แล้ว

ชอบครับน้าคิม ทับทิมบอกน้องนนท์ว่าชอบ” เด็กแกแดดเป็นคนตอบแทรกขึ้นมา

ทับทิมชอบค่ะ ไม่ว่านนท์ให้อะไรทับทิมก็ชอบหมดค่ะคุณน้าคิมขา” นี่คือน้ำใสใจจริงของเธอ คิมหันต์พยักหน้ารับรู้ สายตามองสร้อยคอละห้อย คงจะดีกว่านี้หากเขาเป็นคนมอบให้เองไม่ใช่พี่ชายร่วมสายเลือดอย่างคเชนทร์

คุณคิมขา คุณนายให้มาตามไปที่งานเลี้ยงด้านนอกคะคุณหนูนนท์ด้วยนะคะ” สาวใช้รูปร่างท้วมเข้ามาเชื้อเชิญ

อืม เดี๋ยวฉันออกไป”

เดี๋ยวอิฉันจะดูทับทิมให้ก็ได้ค่ะ”ลำดวนขันอาสา รับรู้ถึงความกังวลของชายหนุ่ม คิมหันต์พยักหน้าตอบรับหากพาเด็กน้อยออกไปด้วยกลัวว่าจะอึดอัดไปทุกฝ่าย

ทับทิมครับรอน้าคิมอยู่ที่นี่นะครับห้ามไปไหน เดี๋ยวน้าคิมกับเจ้าตัวแสบจะรีบกลับมาเล่นกับเรานะ ลำดวนฉันฝากทับทิมด้วยนะ” หันไปกำชับย้ำอีกรอบหนึ่ง แล้วสองหนุ่มต่างวัยก็หายออกไปจากโถงบ้านพร้อมกัน

ทับทิม”

ขาพี่ลำดวน”

ทับทิมลองชิมน้ำส้มแก้วนี้หน่อยสิ มีแต่คนบ่นว่ามันหวานเกินไป แต่พี่ชิมแล้วพี่ว่ามันก็ไม่หวานน๊า” คนเจ้าเล่ห์เริ่มทำตามแผนการ ปากจิ้มลิ้มแตะชิมรสสัมผัสของเครื่องดื่มในแก้วใบหรู ความฉลาดที่มีติดตัวของเด็กวัย 8 ขวบไฉนเลยจะช่วยให้รอดพ้นจากอันตรายที่จะเกิดจากผู้ใหญ่ใจบาปได้

 

ห้องเล็กๆริมบ้านพักคนงานด้านหลังบ้านหลังใหญ่แห่งนี้ ถูกเปิดออกโดยคนร่างท้วม ก่อนที่หญิงผู้นั้นจะวางร่างเล็กๆ ที่ไร้สติลงบนพื้นเย็นๆ

เห้อ ตัวเล็กแค่นี้ ไม่รู้ไปเหยียบตาปลาตัวใหญ่เข้าตอนไหนนะทับทิมเอ๊ย!” อดที่จะเวทนาอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน แต่เธอก็ไม่สามารถขัดคำสั่งโดยตรงครั้งนี้ได้...ไม่เป็นไรหรอกน๊า คุณนายเขาคงแค่อยากจะสั่งสอนนิดๆหน่อยๆก็เท่านั้น ประตูล็อคไว้อย่างหนาแน่นเหมือนเดิม ในอีกมุมหนึ่งใกล้ๆของบ้านพักด้านหลัง ทุกการกระทำของสาวใช้ร่างท้วมอยู่ในสายตาคมกริบของเขา มุมปากหยักของคเชนทร์กระตุกยิ้ม...แม่และพี่สาวคงจะรังแกเด็กไม่มีทางสู้อีกแล้ว

 

ดวงตาน้อยๆกระพริบถี่ขึ้นเรื่อยๆ ความมืดปกคลุมจนแทบจะมองไม่เห็นอะไร ความปวดหัวเกิดขึ้นเป็นพักๆ จากนั้นสายตาคู่น้อยเริ่มจะมองเห็นลางๆว่าตัวเองอยู่ในห้องทั้งแคบและมืด

นนท์ นนท์อยู่ไหน” คลับคล้ายคลับคลาว่านั่งเล่นอยู่กับคุณน้าใจดีและเพื่อนรักอยู่ในห้องรับแขก แล้วตอนนี้เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

คุณน้าคิมขา อยู่ไหนคะ?” ร่างเล็กเดินไปทรุดตรงหน้าประตู ฝ่ามือเล็กบอบบางทั้งทุบทั้งตีเผื่อมีใครผ่านมา จะได้รับรู้ว่าเธอติดอยู่ในนี้

เปิดประตูหน่อยค่ะ ทับทิมติดอยู่ในนี้ค่ะ ปัง ปัง ปัง มีใครได้ยินทับทิมบ้างไหมคะ ปัง ปัง ปัง” ตะโกนสุดเสียงด้วยประโยคเดิมๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า...น่าเวทนา

 

เด็กทั้งคนจะหายไปได้อย่างไงกัน โธ่เอ้ย!” ความเครียดสะสมบนใบหน้าของชายหนุ่ม ร่วมสามสิบนาทีแล้วที่เขาเกณฑ์คนงานสาวใช้ในบ้านให้ช่วยออกตาหา...ผลปรากฎว่า...ไม่เจอ!

เด็กนั่นอาจจะกลับไปที่บ้านของมันแล้วก็ได้นะคิม” คนานางค์แย้งขึ้น กะอีแค่เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนเดียวมันจะอะไรกันหนักหนา

พี่คะน้า ทับทิมไม่ใช่เด็กแบบนั้นนะครับถ้าจะกลับบ้านเธอต้องมาบอกผมก่อน ว่าไงลำดวนทับทิมบอกเธอไว้หรือเปล่าว่าจะกลับบ้าน”

เออ...คือว่า”

คือว่าอะไรห้ะ กลับหรือไม่กลับพูดให้มันชัดๆสิโว้ย” ไม่โมโหก็ต้องโมโห เมื่อแต่ละคนไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง เขาจะเป็นบ้าประสาทกินหัวอยู่เเล้วตอนนี้

ลำดวนไปเข้าห้องน้ำแปบเดียวกับมาก็ไม่เจอเเล้วค่ะคุณคิมและอีกอย่างทับทิมก็ไม่ได้บอกอะไรไว้ค่ะ” ตอบออกไปแล้วหลบสายตาความไม่พอใจของคิมหันต์ทันที รวมถึงสายตาคาดโทษจากคุณนายและบุตรคนโตของบ้านอีกด้วย...ถ้าเธอบอกว่ากลับไปแล้ว เกิดคิมหันต์ไปตรวจสอบดูแล้วไม่เจอเธอก็แย่นะสิ ตอนนี้ใครจะว่าไงก็ช่าง เพราะดูแล้วว่าเจ้านายคนเล็กจะดูน่ากลัวกว่าใครๆ

เอะอะอะไรกันครับ” เสียงนุ่มทุ้มฟังสบายๆจากผู้มาใหม่ คเชนทร์มองหน้าไปยังทุกคน แต่แล้วก็มีเพียงความเงียบส่งกลับมา

ว่าไงน้องนนท์หลานน้า มีอะไรครับหน้ายุ่งเชียวเรา” เมื่อใครไม่พูด เขาถามคนตัวเล็กที่อยู่ใกล้ตัวเขาที่สุดก็ได้

ทับทิมครับ ทับทิมไม่รู้หายไปไหน ไม่มีใครเจอเลย” เขาออกไปด้านนอกแค่สิบห้านาที กลับมาเพื่อนรักก็ไม่อยู่ที่เดิมแล้ว เดินตามหาพร้อมน้าชายรอบงานก็ไม่พบเจอ

ทับทิมเหรอครับ ลูกของทรายนะเหรอคนที่รู้ดีทุกอย่างแสร้งถามออกไป คิมหันต์หันมามองหน้าคนถามด้วยความไม่พอใจโดยไม่ทราบสาเหตุ

ใช่ครับ ทับทิมเป็นเพื่อนรักของนนท์เองครับน้าโมกข์”

มันยังไงกันล่ะครับ มีใครจะอธิบายให้ผมฟังได้อีกไหม” แล้วผู้เพิ่งกลับบ้านเกิดเมืองนอนเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีสอบถามขึ้น คณานางค์อาสาเป็นคนเล่าความเป็นมาทั้งหมด

ตามนี้แหละนายโมกข์ จริงๆแล้วอาจจะกำลังเล่นซนอยู่ที่ไหนสักแห่งก็เป็นไปได้ล่ะมั้ง” สีหน้าแสร้งเชยเมยต่อเรื่องนี้เต็มที

พี่คะน้า” คิมหันต์หันมาดุพี่สาวเสียงดัง

แม่ว่าก็เป็นไปได้นะคิม เรื่องเล็กๆเราอย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่นักจะได้ไหมลูก”

"ทำไมคุณแม่พูดอย่างนี้ครับ เด็กหายไปทั้งคนนะครับ"

พอๆ หยุดก่อน คุณแม่อย่าไปว่านายคิมเลยครับ เป็นคนพาลูกคนอื่นมาด้วยตนเองนี่ครับ หากเขาจะเครียดบ้างก็คงไม่แปลก...หืม ผมว่าเรื่องนี้ควรไปตรวจสอบที่บ้านคุณพลอยประดับให้เรียบร้อยนะครับ หากเด็กกลับบ้านแล้วทุกอย่างจะได้จบ แต่หากเด็กหายตัวไปจริงๆ...ทาริกาจำเป็นต้องทราบเรื่องนี้ด่วนที่สุด” คเชนทร์สรุปทุกอย่างเป็นฉากๆ

ทำตามพี่โมกข์ก็ได้ครับ” แม้ในใจยังไม่อยากเสี่ยงให้หญิงสาวที่รักต้องเป็นกังวล แต่ตอนนี้ความปลอดภัยของทับทิมเป็นสิ่งที่สำคัญที่อยากรู้ที่สุดแล้วสำหรับเขา

เดี๋ยวคิม นั่นจะไปไหน”

ผมจะไปดูทับทิมที่บ้านครับ”

ไม่ต้องหรอก นายลองหาที่นี่อีกรอบเถอะเดี๋ยวบ้านหลังนั้นพี่จัดการให้เอง” คิมหันต์พยักหน้าตกลง เขาไม่มีทีท่าจะเฉลียวใจในความหวังดีนั้นแม้แต่น้อย...ทับทิม ทับทิม ทับทิม มีเเต่ทับทิมที่วนเวียนอยู่ในหัว เขาต้องหาเด็กน้อยให้เจอ ต้องเจอให้จงได้

 

หลายสิบนาทีที่ทั้งทุบทั้งตีบานประตูไปมา มือน้อยแดงช้ำน่ากลัว ลำคอแหบแห้งราวคนขาดน้ำมานาน

ทับทิม อะ อยู่ในนี้ ขะฮือ ฮือ” เสียงพูดแปลเปลี่ยนไปเสียงร่ำไห้สะอื้น ทำไมไม่มีใครได้ยินเธอเลยสักคนนะ หรือแถวนี้จะไม่มีคน หรือแถวนี้มีคนแต่ทุกคนหลับกันหมดแล้วจึงไม่มีใครมาช่วยทับทิม สารพัดจินตนาการที่พอจะนึกได้

แม่ทรายขา ฮือ ฮือทับทิมกลัวค่ะ” เสียงคร่ำครวญร้องเรียกมารดา คิดถึงอ้อมกอดอบอุ่นและปลอดภัยของแม่

คุณน้าคิมขา ช่วยทับทิมด้วยคะฮือฮือ” อัศวินใจดีของเธอ คนที่จะโผล่เข้ามาเซอร์ไพส์สร้างความสุขบ่อยครั้งในหลายวันมานี้...เป็นไปได้ไหมที่ครั้งนี้...คุณน้าใจดีจะมาช่วยเธออีก

ฮือ ฮือ” ร่างเล็กสั่นเทามองไปทางไหนก็ไม่เห็นแสงสว่าง ร่างกายอ่อนเเอ ดวงตาก็อ่อนล้า มันจึงค่อยๆหรี่ลงทีละนิด ก่อนที่จะปิดสนิทลงในที่สุด...ใครก็ได้มาช่วยทับทิมหน่อย

 

ใจคนรอ ก็รอแล้วรอเล่าแต่เมื่อเห็นว่าผิดเวลานัดมาเกือบจะหนึ่งชั่วโมงเต็มแล้ว ทาริกาก็อดที่จะเป็นห่วงลูกสาวไม่ได้ สวมและกระชับเสื้อคลุมที่ถือติดกายมา เดินทอดหน่องมาเมี้ยงๆมองๆหน้าประตูรั้วใหญ่แล้วเธอก็เห็นร่างใหญ่โตค่อยๆชัดเจนขึ้นด้านหน้า

ทราย”

พี่โมกข์” ริมฝีปากบางสั่นระริก ผ้าคลุมที่ว่ากระชับตัวอยู่แล้วยังต้องห่อกระชับให้แน่นยิ่งไปกว่าเดิม ไม่ใช่เพราะความหนาว...มันคือความกลัว

เห็นหน้าพี่นะทราย ทำเหมือนเห็นหน้าผีปีศาจอะไรอย่างนั้นไปได้”สายตาเย็นยะเยือกส่งมาให้

“....” ไร้เสียงแล้วยังก้มงุดไม่กล้าสบตา

เอาะ! เกือบลืมธุระของพี่ไปเลย ทับทิมลูกสาวของ...ของทรายนะหายตัวไป พี่เลยอาสามาดูให้ เผื่อแกกลับมาบ้านแล้วโดยไม่บอกไม่กล่าว” คนก้มหน้าแหงนมองพร้อมสายตาเบิกกว้างตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน

ทับทิมเหรอคะ หายไปได้ยังไงคะ หายไปเมื่อไหร่ตอนนี้เจอหรือยัง

สรุปว่าลูกของทรายยังไม่ได้กลับมาที่บ้านสินะ ดีนะพี่ให้นายคิมตามหาอยู่”

ไม่มีค่ะ ทรายมานั่งรอตั้งแต่ก่อนสองทุ่มแล้ว ตอนนี้คุณคิมอยู่ไหนคะทรายจะไปหาลูก” หญิงสาวรีบเร่งฝีเท้าเข้าบ้านหลังใหญ่ทันที

เดี๋ยว!” เสียงเรียบแต่เฉียบขาด มันสามารถหยุดร่างของคุณแม่ใบเลี้ยงเดี่ยวไว้ได้ แต่ไม่สามารถหยุดความห่วงใยในตัวลูกตอนนี้ได้

ทรายไม่สงสัยอะไรบ้างเหรอ พี่ว่าเหตุการณ์แบบนี้มันคุ้นๆยังไงอยู่นะ” และนั้นยิ่งทำให้กำลังขาแทบหมดสิ้นเรี่ยวแรง ทาริกาย้อนคิดไปถึงตนเองในวัยเด็ก...ความมืดมิดที่น่ากลัวในค่ำคืนนั้น...หล่อนยังไม่เคยลืม

พี่โมกข์ขา” ทาริกาสุดกายนั่งลงแทบเท้าของคเชนทร์

ทราย พี่รักทรายนะ แล้วพี่ก็เป็นห่วงทั้งทรายและทับทิมด้วย” นั่งลงในระดับเดียวกันกับคนร้องไห้ตัวโยนตรงหน้า

ทราย ฮือ ฮือทราย” เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นเรื่อยๆ

พี่คิดว่าน่าจะเป็นสัญญาณอะไรบางอย่างนะ คุณพ่อท่านไม่โง่หรอกนะ พี่กลัวว่าครั้งนี้เราอาจจะไม่โชคดีเหมือนครั้งก่อน”

พี่โมกข์ขา ช่วยทับทิมด้วยนะคะ ทรายขอร้องแล้วค่ะ ทรายกราบแล้วพี่” ทาริกาก้มลงเเทบเท้าชายหนุ่มไม่มีทางไหนเลย หากพวกผู้ดีแต่จิตใจไม่ดีพวกนี้ไม่ยอมอ่อนข้อ หนทางช่วยเหลือลูกน้อยแทบไม่มี

ทรายเป็นคนผิดสัญญาก่อนนะ” คเชนทร์ลูบผมนิ่มสลวยอย่างใจเย็น ทาริกาเงยหน้าสบตาคู่เข้มนั้น

หรือทรายอยากเสี่ยงบอกเรื่องของทับทิมให้ทุกๆคนฟัง” หญิงสาวน้ำตานองส่ายหน้าไปมา หล่อนไม่กล้าเสี่ยงหรอกหากโชคดีก็ดีไป หากไม่ล่ะ...นั่นคือเดิมพันด้วยชีวิตของเธอและลูกเลยนะ...ไม่! เธอจะไม่ยอมบอกว่าใครเป็นพ่อที่แท้จริงของลูกสาวเด็ดขาด

ถ้าอย่างงั้นทรายต้องทำตามที่พี่บอกทุกอย่าง ตกลงนะ” คชเชนทร์แอบยิ้มเหี้ยมไว้ภายในใจ

 


เจ้านายคนเล็กของบ้านยืนนิ่งจนไม่มีใครหน้าไหนเข้าหน้าติด เขาหยุดนิ่งเพื่อกำลังใช้ความคิดสุดๆ เด็กทั้งคนอยู่ๆจะหายไปเฉยๆได้อย่างไร แล้วคนมากมายเกือบสิบคนทำไมถึงหาไม่เจอ....ขอร้องล่ะ ขอให้ทับทิมกลับบ้านไปหาแม่ของเธอจริงๆตามที่สัษนิฐานไว้ด้วยเถิด เพราะหากไม่ใช่อย่างนั้น ใจเขาคงขาดเป็นเสี่ยงๆ

คนที่ใจใกล้จะขาดปรายตาไปมองผู้มาใหม่ทั้งสองคน แค่เห็นใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาของหญิงคนรักที่พี่ชายร่วมสายเลือดช่วยพยุงเข้ามา เขาก็เริ่มเห็นเค้าโครงของเรื่องไม่ดี

ทราย” น้ำเสียงแหบแห้งไม่เท่าสีหน้าที่วิตกกังวลของเจ้าของน้ำเสียง ทาริกาเงยหน้ามองเขาทั้งน้ำตา

ทับทิมล่ะคะคุณคิม” หวังว่าจะมีปาฏิหารย์...เขาเจอลูกแล้ว ทาริการอฟังคำพูดนั้น

พี่...พี่เสียใจ แต่ไม่ต้องตกใจไปนะทราย เราต้องแจ้งตำรวจพี่ต้องหาทับทิมให้เจอพี่ขอสาบาน” รีบรุดเข้าไปหาคนน่าสงสารเบื้องหน้า

ฮือ ฮือ ทับทิมลูกแม่ ฮือ” ทาริกาใจแทบขาด เธอคงไม่รู้ว่าใจของเขามันขาดดิ้นแล้วเช่นกัน คนเป็นลูกหายตัวไป คนเป็นแม่ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด แต่เขากลับทำอะไรให้ดีขึ้นไม่ได้...หัวใจลูกผู้ชายกดดันจนเกินจะทน

นั่นแกจะทำอะไรนะตาคิม” คุณราตรีเดินเข้ามาแหว่ใส่เสียงดัง

ผมจะโทรหาหมวดก้องครับแม่”

แค่เด็กมอมแมมนั้นคนเดียวแกต้องทำขนาดนี้เลยเหรอตาคิม รู้บ้างหรือเปล่าถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูตานักข่าวบ้านเราจะเสียชื่อ เสื่อมเสียแค่ไหน” คุณราตรีพยายามเข้าไปแย่งสมาร์ทโฟนเครื่องหรูจากบุตรชาย

เด็กมีพ่อมีแม่นะครับคุณแม่ แม่พูดเห็นแก่ตัวแบบนี้ออกมาได้ไงครับ”

เพี้ยะ!

หนุ่มหล่อเจ็บไปทั่วทั้งหน้าซีกซ้าย

คุณแม่ค่ะ/คุณแม่ครับ” คณานางค์และคเชนทร์ร้องอุทานพร้อมกัน

ไม่ต้องมาห้าม ไม่เห็นเหรอว่าเจ้าบ้านี้มันว่าแม่มันว่าอย่างไร เด็กคนนั้นมันมีแต่เเม่ มีพ่อที่ไหนฉันไม่เคยเห็นหัว” คุณราตรีทั้งโมโหทั้งน้อยใจที่เลือดในอกเพียงคนเดียวของนาง มาพูดจาทำนองนี้ คิมหันต์ไม่ได้โกรธหรอก เขาสะเทือนใจกับคำพูดเหล่านั้นมากกว่า ปนเปกับความเสียใจที่ตนเองปากพล่อยเปล่งออกไปไม่ทันหยับยั้งความคิด...ท่านเป็นมารดาผู้กำเนิดเขานะเขาเสียสติเกินไปเเล้ว

คุณแม่ ผมขอโทษครับแม่” คิมหันต์ก้มลงกราบแนบอก เขาหน้าสลดแต่อีกคนกลับยิ้มกริ่มพออกพอใจ แถมไม่วายยังเเอบส่งยิ้มอย่างเยาะเย้อไปให้หญิงสาวที่กำลังสั่นสะอื้นให้อ้อมแขนบุตรอีกคน ทาริกาสบตาคู่นั้นเข้าพอดี เธอร้องไห้โฮหนักขึ้น กับเรื่องที่เกิด...เธอรู้แน่ชัดเเล้วว่าเป็นฝีมือของใคร คเชนทร์โอบกอดคนสะอื้นตัวโยนเข้ามาในอ้อมอก ลูบเส้นผมสลวยปลอบโยน พูดจาให้กำลังใจ

ลำดวน เกณฑ์คนงานทุกคนในบ้านให้มาหาฉันที่นี่ตอนนี้ด่วนที่สุดนะ” หันไปออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด

ไม่ต้องกลัวนะทราย ไม่มีอะไรหรอกเดี๋ยวก็เจอลูกนะ เดี๋ยวก็เจอเชื่อพี่สิ” คิมหันต์หันไปมองด้วยใบหน้าแดงกล่ำ น้ำตาจวนเจียนจะไหล ไม่ใช่เพราะภาพความใกล้ชิดของพวกเขาตรงหน้าหรอก อาจมีความน้อยใจบ้างเพราะหน้าที่ตรงนั้นควรจะเป็นเขามากกว่า สมองและหัวใจตอนนี้มีเเต่ความห่วงใยในตัวเด็กอีกคนที่มันกำลังตีตื้นขึ้นมาเรื่อยๆ...ในที่สุดน้ำตาลูกผู้ชายหนึ่งหยดก็ร่วงไหล เขาปาดมันออกรวดเร็วด้วยไม่อยากให้ใครได้เห็นน้ำตาโดยง่าย


คนงานหลายคนร่วมถึงคเชนทร์และคิมหันต์ช่วยออกตามหาทุกพื้นที่ทุกตารางภายในเขตรั้วหฤหาทน์ใหญ่โต โดยมีคำสั่งเฉียบขาดว่าห้ามปล่อยผ่านไปแม้เป็นจุดเล็กๆ

ร่วมหนึ่งชั่วโมงทุกคนต่างทยอยกลับจากพื้นที่ที่ได้รับมอบหมายทีละคนทีละคน ด้วยมือและสายตาว่างเปล่า ความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่าที่ทาริกาต้องประสบพบเจอ เธอทำได้แต่นั่งรออยู่ในโถงใหญ่ของบ้านเท่านั้น

ทราย ทรายหยุดร้องได้ไหมครับ พี่ขอโทษ” เขาเองที่ผิดเต็มประตู เขาดูแลทับทิมไม่ได้ตามที่สัญญาเอาไว้ อยากจะกอด อยากจะปลอบคนข้างกายเหลือเกินแต่ติดขัดตรงสายตาทุกคู่ที่จดจ้องมองอยู่ ทำได้แค่กุมมือหล่อนเอาไว้เเน่นไม่ปล่อยให้ไปไหน

ทุกคนหาละเอียดดีแล้วใช่ไหม”คิมหันต์อยากได้ความมั่นใจ สีหน้าทุกคนดูอ่อนล้าพวกเขายืนยันเสียงแข็งว่าหาโดยละเอียดรอบคอบแล้วแน่นอน

ยังเหลือใครอีกไหมที่ยังไม่กลับมา” สายตาตัวเองก็มองสำรวจไปด้วย

เหลือคุณโมกข์อีกคนครับยังไม่ออกมา” คนสวนคนหนึ่งบอกกล่าว

ฉันอยู่นี้” เสียงนั้นเรียกทุกสายตาให้หันไปมอง ทาริกาสลัดมือทั้งสองข้างออกจากการกอบกุมทันที สองเท้ารีบก้าวยาวๆออกไปหายอดดวงใจที่ถูกอุ้มเอาไว้ในอกคเชนทร์

ทับทิมลูกแม่ ฮือ ฮือ”

ไม่เป็นไรนะทราย ลูกไม่เป็นไรแล้วครับ รีบไปเอารถออกเดี๋ยวนี้ฉันจะพาลูกของฉันไปโรงพยาบาล” เสียงทุ้มของคเชนทร์ตอนนี้ดังลั่น ไม่ใช่แค่ความดังเท่านั้นที่ทำให้ทุกคนหยุดเคลื่อนไหว แต่เนื้อหาใจความที่ได้ยินก่อนหน้าต่างหาก...หรือทุกคน ณ ที่แห่งนี้จะหูแว่วกันไปเสียหมด

ทับทิมลูกแม่ ฮือฮือ” ทาริกาลูบศีรษะของคนที่หมดสติ แล้วค่อยๆลูบมือบอบบางที่เป็นเเผลมีทั้งเลือดเเละรอยช้ำ ไม่มีอะไรสำคัญไปมากกว่านี้อีกแล้ว ความปลอดภัยของเเก้วตายอดดวงใจของเธอ

ทับทิมลูกพ่อ พ่ออยู่ตรงนี้แล้วนะครับ รถมาหรือยังห่ะ ถ้าลูกของฉันเป็นอะไรไปฉันจะเล่นงานพวกแกให้หมดทุกคนเลยคอยดู” บุตรคนรองโมโหฉุนเฉียวระเบิดอารมณ์ออกมา เขาตวาดลั่นห้องโถงที่ทั้งกว้างทั้งใหญ่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha