ดวงใจที่ถูกลืม

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 8 : ส่วนเกิน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

คเชนทร์อุ้มร่างแน่งน้อยในอ้อมแขนก้าวขึ้นรถคันหรูไปพร้อมกับทาริกา คนงานสาวใช้แยกย้ายไปทำงานบ้าง กลับไปพักผ่อนบ้าง ด้านคิมหันต์ คุณราตรี รวมถึงคนานางค์ยังยืนนิ่งไม่ไหวติ่งไปจากโถงใหญ่

เกิดอะไรขึ้นคะคุณแม่ ยัยเด็กไม่มีพ่อคนนั้นเป็นลูกของโมกข์เหรอ?” เพราะวัยใกล้เคียงกันและสนิทกับน้องชายคนนี้กว่าใคร เธอเลยเรียกชื่อเล่นของเขาธรรมดาสั้นๆ

แล้วแม่จะไปถามใครล่ะคะน้า” เด็กที่นางจัดการสั่งสอนนั้นเป็นบุตรของลูกชายคนรองหรอกเหรอ นั่นเท่ากับว่าเป็นหลานของนางเช่นเดียวกับคณานนท์นะสิ เป็นทายาทรุ่นที่3 ของพงศ์ไพศาลอีกด้วย ไม่ได้การแล้ว...ต้องเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับคู่ชีวิตให้เร็วที่สุด หากเรื่องนี้เป็นความจริงแล้วล่ะก็ ความผิดบาปคงไม่หลุดออกไปจากใจง่ายๆ มันจะเกาะกินใจอยู่อย่างนั้น เพราะนางได้ลงมือทำร้ายหลานตัวน้อยด้วยสองมือของนางเอง...ไม่จริง


เหตุการณ์เลวร้ายเกินกว่าจะทน ทรมานยิ่งกว่าตอนนั้น ตอนที่เขาจมน้ำใกล้ตาย... ทรมานทรกรรมกว่าหลายสิบเท่า สองคนนั้นคือครอบครัวพี่ชายของเขาเหรอ? ไอ้หน้าตัวเมียที่ทิ้งขว้าง ไม่สนใจดูดีลูกเมีย เขาอยากจะตั้นหน้ามันแรงสักทีสองที คือพี่ชายแท้ๆของเขาเองนะเหรอ

ทำไม?

มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนั้น เร็วกว่าความคิดคิมหันต์คว้ากุญแจแล้วตามไปเอาคำตอบที่โรงพยาบาลทันที

 

ไม่มีอะไรน่าห่วงนะครับ น้องสลบไปเพราะร่างกายอ่อนเพลีย หมอจะให้พยาบาลเข้ามาทำแผลให้และให้นอนดูอาการสักหนึ่งคืน อาจจะเป็นไข้เพราะการอักเสบของบาดแผล คาดว่าพรุ่งนี้น่าจะกลับไปรักษาตัวต่อที่บ้านได้ครับ” หมอเวรประจำโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังบอกกล่าว

เมื่อทำแผล ฉีดยาเสร็จทับทิมก็ถูกย้ายเข้าไปในห้องพักพิเศษทันที

พี่โมกข์ค่ะ คือว่าทรายเกรงใจมากค่ะ ให้ทับทิมนอนห้องพักรวมก็ได้นะคะ คือ...”

อย่าลืมสิทรายทับทิมก็เป็นพงศ์ไพศาลคนหนึ่งนะ จริงๆทับทิมมีสิทธิ์โดยชอบธรรมอยู่แล้วตั้งแต่แก่เกิด พี่อยากให้ทรายเชื่อใจพี่ พี่จะจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดนะครับ”

ปัง!

จัดการเหรอ พี่จะจัดการยังไงครับ” ผู้มาใหม่สายตาลุกโชน แต่มีหรือคนอย่างคเชนทร์จะไม่รู้ว่าทั้งหมดมาจากสาเหตุใด น้องคนเล็กของบ้านมักจะได้ในสิ่งที่ต้องการเสมอ ซึ่งมันจะมากมายกว่าเขาและพี่สาวอยู่ร่ำไป...แต่ครั้งนี้เขานี่แหละจะหยิบยื่นความผิดหวังและแสนเจ็บปวดจนนายคิมหันต์ พงศ์ไพศาล ว่าที่ผู้ถือหุ้นสูงสุดของพงศ์ไพศาลกรุ๊ปจะต้องจดจำไปจนวันตาย

อะไรกันนายคิม เอะอะโวยวายอะไรลูกของฉันต้องการพักผ่อนไม่รู้บ้างหรือไง” น้ำเสียงฟังดูสบายๆนัก จนอีกคนแสดงออกถึงความหงุดหงิด

ไม่รู้ ฮึก ผมมันไม่รู้อะไรสักอย่างครับ พี่กับทรายเป็นอะไรกัน และเรื่องทับทิมมันจริงหรือเปล่า” หัวใจมันจะขาดจึงร้องถาม

แกเข้าใจถูกแล้ว ทรายเป็นเมียของพี่แล้วเด็กคนนี้ก็คือลูกสาวคนเดียวของพี่เอง” คเชนทร์ลูบศีรษะของคนที่นอนหลับอยู่อย่างเอ็นดู

พี่มันเลว พี่มันบ้า ทำไมถึงมาทวงสิทธิ์หน้าด้านๆตอนนี้ด้วย” สลับไปมองหน้าหญิงสาวอีกคนที่ยืนตาแดงกล่ำ เรื่องนี้มันเป็นมาอย่างไร เขาต้องได้ฟังความจริงจากเธอด้วย

ทรายครับ จริงหรือเปล่า” คนดี บอกพี่หน่อยว่ามันไม่ใช่ความจริง สายตาเขาสื่อสารให้หญิงสาวเข้าใจ เขากลั้นคำพูดนั้นเอาไว้ในใจได้ทัน เขาต้องให้เกียรติเธอก่อนเสมอ รักแรกและรักเดียวในชีวิตของเขา ทาริกาเม้นปากไม่ให้ส่งเสียงสะอื้น หากแต่กลั้นได้แค่เสียง หมดสิทธิ์กลั้นความอ่อนแอจากดวงตา เธอเข้าใจที่เขาต้องการสื่อสาร แต่ถึงกระนั้นศีรษะทุยก็ยังพยักหน้าขึ้นลงเป็นการยอมรับ หัวใจของคิมหันต์แตกดับ เจ้าของหัวใจ เจ้าของร่างกายของเขาที่จริงแล้วคือพี่สะใภ้ ลูกสาวในอนาคตที่เขาเองก็รักปานดวงใจแท้จริงคือหลานสาวในไส้ ทุกอย่างกลับตาลปัตร

แกสงสัยหรือมีปัญหาเรื่องของฉันกับเมียอีกไหมนายคิม?” คเชนทร์มีสีหน้าและน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความรำคาญอย่างชัดเจน

เขามีเมียคนเดียวกันกับพี่ชายตัวเอง

คนไม่บ้า ก็แทบไม่ได้ต่างจากคนบ้าเลย

หมดคำพูดจะโต้ตอบเอื้อนเอ่ย หัวใจที่เคยชุ่มชื้นหมดศรัทธาเอาเสียดื้อๆ

แล้วเขาจะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไรกัน เมื่ออยู่ดีๆ มีคนมากระชากลมหายใจไปต่อหน้าต่อตา

คนหมดอาลัยตายอยากรวบรวมกำลังวังชาเพื่อขยับแข้งขาให้พ้นไปจากที่นี่ ตอนนี้ เขาต้องไปให้ไกลสุดขอบฟ้าแค่ไหนกันนะ...ถึงจะหลุดพ้นจากความทรงจำแสนทรมานครั้งใหญ่หลวงนี้ได้


แอด! น้องชายออกไปได้ไม่นานมาก ก็มีเสียงเปิดประตูของผู้มาใหม่อีกคน

คุณพ่อ” คเชนทร์เรียกเสียงแผ่ว ทาริกาเองแค่ยกมือขึ้นพนมไหว้ผู้อาวุโสกว่าก่อนก้มหน้างุดลงต่ำ

ฉันมีเรื่องจะคุยกับแก ตามออกมาด้านนอกหน่อย” คเชนทร์รับคำแล้วเดินตามต้อยๆไปยังสวนหย่อมของโรงพยาบาล เวลาเกือบ5ทุ่ม ทั้งหมดของบริเวณนี้ไม่มีใคร

คุณพ่อคงมาเพราะเรื่องทรายกับลูกของผมใช่ไหมครับ” เขาเป็นคนเปิดประเด็นก่อน

ใช่ เพราะฉันไม่แน่ใจว่าแกต้องการอะไรถึงบอกทุกคนไปอย่างนั้น” เจ้าสัวคณินยามนี้มีแต่สายตาโกรธเคือง

ไม่ต้องการอะไรหรอกครับ ผมแค่พูดออกไปตามความจริงก็เท่านั้น”

เหอะ! ความจริงบ้าบออะไรของแก เรื่องที่แกจัดการนั่งเด็กเมื่อวานซืนนั้นให้ฉันหรือเรื่องเด็กทับทิม” เจ้าสัวใหญ่อย่างท่าน กว่าจะมีวันนี้ได้ มันผ่านบทพิสูจน์อะไรได้หลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือท่านไม่โง่

ครับ ผมจัดการทรายตามที่พ่อสั่งและผลครั้งนั้นทรายก็ท้องไงครับ” อธิบายให้เข้าใจ

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า แกคิดว่าฉันโง่กว่าคนไม่เอาไหนอย่างแกเหรอเจ้าโมกข์ จะบอกให้ตาสว่างนะ 8 ปีที่แล้ว เพราะฉันกลัวว่าเรื่องนี้อาจจะเกิดขึ้น ทันทีที่เด็กทับทิมนั้นคลอดออกมาฉันก็แอบตรวจดีเอ็นเอของเเกกับเด็กนั้นทันที...ผลลัพธ์คืออะไรแกรู้ดีใช่ไหม?” หากเป็นหลานจริงๆจะใจไม้ไส้ระกำกับชีวิตใหม่ที่เพิ่งลืมตาขึ้นมาดูโลกภายนอกได้อย่างไร คำพูดของบิดาทำเอาคเชนทร์ชะงักเป็นนาที แบบนี้คงปิดปังไม่ได้แล้ว เพราะพ่อก็รู้เรื่องนี้

ครับพ่อ ทับทิมไม่ใช่ลูกของผม”

ฉันชักจะไม่มั่นใจแล้วสิ นอกจากเรื่องนี้แกยังมีอะไรปิดปังฉันอีกหรือเปล่า”คนปิดปังความลับอีกหลายเรื่องแอบกลืนน้ำลาย ก่อนที่จะปรับให้เป็นปกติโดยเร็ว

จริงๆผมอยากให้คนรู้เรื่องนี้น้อยที่สุดครับ เลยตัดสินใจทำแบบนี้โดยไม่แจ้งคุณพ่อล่วงหน้า” คิดสดๆและมันใช้ได้เมื่อเห็นเจ้าสัวพยักหน้าเข้าใจ

จะเเยกนายคิมกับทาริกาครั้งนี้คงใช่แผนแบบเด็กๆ หรือมุขเดิมๆคงไม่ได้ครับคุณพ่อ” เพื่อเป้าหมายคเชนทร์ยังพยายามต่อ

แกมีแผนอะไร”

นี่ไงครับคุณพ่อแผนของผม ตอนนี้นายคิมเดินออกไปจากชีวิตของทาริกาและลูกสาวของเธอแล้ว” คนพูดภูมิใจหนักหนา แต่เจ้าสัวกลับไม่ใช่

โดยการที่แกมาเป็นพ่อของเด็กนั้นแทนเนี่ยะนะ ฉันไม่อยากให้แกพัวพันกับแม่ลูกไร้สกุลพวกนี้ แค่ผู้หญิงทางผ่าน เด็กนั่นก็ไม่ใช่สายเลือดอะไร เอาจริงๆคือฉันไม่อยากเห็นให้รกหูรกตา”

ใจเย็นครับคุณพ่อ เรื่องนี้คงจัดการไม่นานและที่สำคัญคนโง่อย่างทาริกากับลูกของเธอก็หลอกง่ายจะตาย ทุกอย่างอยู่ในกำมือเราทั้งนั้นครับ” เจ้าสัวพยักหน้ายอมรับ ใช้วิธีนี้แก้เกมไปพลางก่อนก็ได้...เห็นทีครั้งหน้าท่านต้องลงมือด้วยตัวเอง...แบบม้วนเดียวจบไปเลย


ช่วงสายของบ้านพงศ์ไพศาลในวันถัดมา บ่าวไพร่มากมายถนัดตาต่างรอต้อนรับขับสู้ผู้มาใหม่และแล้วก็ถึงเวลาที่คันตู้คันหรูจอดเทียบหน้าบ้าน

คเชนทร์ ทาริกา และเด็กน้อยใบหน้าซีดเซียวดวงตาดูอิดโรย หมอเจ้าของไข้ยังสั่งเอาไว้ตอนท้ายก่อนออกจากโรงพยาบาล ทับทิมต้องพักผ่อนอีกสักช่วงเวลาหนึ่ง

เข้าไปคุยด้านในก่อนตาโมกข์ หนูทราย ทับทิมด้วยนะลูก” คุณราตรีออกมาต้อนรับขับสู้ด้วยตนเองพร้อมทั้งคณานางค์ด้วยอีกคน ทาริกาไม่กล้าแม้แต่จะขัดขืนจึงดึงลูกสาวมาไว้ใกล้ตัว แต่เธอกำลังตั้งรับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปข้างหน้า

คุณพ่อ คุณแม่ครับ ขอบคุณนะครับที่ไม่รังเกียจพวกเขา ผมขอแนะนำอย่างเป็นทางการนี่ทรายครับเมียของผม ส่วนนี่ทับทิมลูกสาวแท้ๆของผมเองครับ” เมื่อถึงห้องรับแขกคเชนทร์ก็เข้ามากราบแทบตักบุพการี เจ้าสัวคณินเพียงคนเดียวที่ทราบถึงแผนการนี้ ท่านพยักหน้านิดนึง ส่วนคุณราตรีดึงลูกชายมากอดปลอบโยน

แม่และพ่อไม่รังเกียจเลยลูก ถึงแม้ก่อนหน้าจะรู้สึกอีกแบบ แต่เกิดขึ้นเพราะความโง่เขลาของแม่เอง หนูทรายแม่ขอโทษนะลูก ทับทิมจ้ะย่าขอโทษหนูนะลูกนะ” คุณราตรีร้องห่มร้องไห้ ลูกหลานที่ไม่เคยรู้มาก่อน หากไม่เกิดเรื่องร้ายคงจะโง่ทำร้ายทายาทของตนอยู่เรื่อยๆ ไม่รู้จบ ทาริกาพยายามจบผิดน้ำเสียงและสีหน้าแต่ก็มองไม่เห็นแม้แต่เล็กน้อย เหมือนว่าคุณนายบ้านนี้จะขอโทษเธอจริงๆจากใจ

พี่เองก็ต้องขอโทษนะทราย ถ้าพี่รู้ตั้งแต่เเรกเรื่องเมื่อคืนจะไม่มีวันเกิดขึ้นเด็ดขาด พี่ขอยอมรับผิดในความใจร้อน ใจร้ายครั้งนี้นะ พี่ผิดไปแล้ว โมกข์และทรายอย่างโกรธพี่เลยนะ” คณานางค์ร้องไห้พร้อมสารภาพผิดอย่างไม่อายความจริง มีแต่ความละอายใจในความผิดของตนและมารดาทั้งสิ้น

อะไรนะ หมายความว่าอย่างไรพี่คะน้า พี่ทำอะไรผิดกันแน่ครับ?” คนที่แอบซุ้มอยู่ใกล้ห้องรับเเขกปรากฏตัวขึ้นมาอย่างสุดจะทน แม้นจะเข้าใจเรื่องที่พี่สาวผิดแล้ว แต่เขาอยากได้ยินคำสารภาพจริงๆจากปากมากกว่า

พี่ คือพี่เป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องเมื่อคืนทั้งหมด”

พี่คะน้า นั่นแค่เด็ก 8 ขวบนะครับ จิตใจพี่ทำด้วยอะไร”

อย่าโทษพี่เราเลยตาคิม แม่ต่างหากแม่ทำทุกอย่างเอง” ประมุขหญิงของบ้านพูดหมดเปลือก กลัวเหลือเกินว่าจะถูกคนรุ่นลูกถอนหงอกเอาก็คราวนี้

แม่ด้วยเหรอครับ แม่ทำๆไมครับ ทับทิมไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย” แน่นอนเมื่อคืนเขาแทบบ้าเพราะความเป็นห่วงคนตัวเล็ก

ช่างมันเถอะครับ ผมรู้ว่าแม่กับคะน้าคงไม่ได้ได้ตั้งใจจริงๆ แกก็หยุดเถอะนายคิมหันต์”

พี่โมกข์ นี่มันเรื่องใหญ่นะครับ” คิมหันต์ยังไม่ยอมอ่อนข้อลงง่ายๆ

พอที พี่ว่าให้เจ้าตัวเองตัดสินใจดีกว่า อย่าให้ใครมาคิดแทนเลย” ทุกสายตาหันไปมองเด็กน้อย ก่อนแหงนมองมารดาของเด็กเพื่อรอคอยคำตอบ คุณราตรีและคณานางค์มองด้วยความสำนึกผิด แต่ผู้ชายอีกคนไม่ได้มองเธอแบบนั้น ดวงตาของเขาวูบไหวไม่กล้าสบตาเธอโดยตรง ทาริกาเจ็บปวดหัวใจแทบส่ายดิ้น แต่ไม่อาจทำอะไรได้...เมื่อคำตอบของเธอมันถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่เริ่มต้น

ทรายกับลูกไม่ได้คิดอะไรค่ะ แค่ทับทิมปลอดภัยทรายก็ดีใจมากอยู่แล้ว” หากมีสักคนสังเกตความพูดนั้นดีๆ จะรับรู้ได้ทันทีว่ามันเจือความเศร้าปนขมกลืน คำตอบของเธอทำเอาสองศรีแห่งบ้านเบิกบานใจ

แม่ดีใจจริงๆหนูทราย แม่ให้เด็กทำความสะอาดห้องไว้ให้แล้วนะลูก พาหลานของแม่ไปพักผ่อนก่อนเถอะ” ทาริกาหันมามองใบหน้าของคเชนทร์ เรื่องนี้ไม่ได้ตกลงไว้ตั้งแต่แรกนี่

พี่ยังไม่ได้บอกทราย พี่อยากให้ทรายกับลูกมาอยู่ด้วยกันเสียที่นี่ ส่วนเรื่องบ้านโน้นหากทรายมีปัญหาอะไรก็บอกพี่โดยตรง พี่จะจัดการทุกอย่างให้และคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหาอะไรด้วย” คุณนายพลอยประดับถังแตกนั่นไม่กล้ามีปัญหากับเจ้าหนี้รายใหญ่อย่างเขาแน่นอน

ทรายกับทับทิมไม่อยาก...”

แม่ว่าเรื่องนี้เราคุยกันตอนเย็นดีกว่านะลูก ตอนนี้คือพาทับทิมไปพักผ่อนก่อน ดูสิหลานย่าตาจะปิดเเหล่ไม่ปิดแหล่เต็มที” เป็นจริงดังที่ท่านว่า เด็กน้อยตัวเล็กพิงซบอกมารดาด้วยความอ่อนล้าโรยรา ฝ่ามือทั้งสองข้างพันผ้าพันเเผลมองดูแล้วน่าสงสารเป็นที่สุด

 

กระเป๋าใบใหญ่ถูกกางออกพร้อมการโผล่บิน แต่จิตใจของคนเหี่ยวแห้งอย่างสิ้นไร้แรงกำลัง คิมหันต์เก็บเสื้อผ้า 5-6ชุดพร้อมของใช้ส่วนตัวยัดใส่กระเป๋า เพื่อความสบายใจของทุกๆฝ่าย เขาควรไปเสียให้ไกลจากที่นี่ ลืมและทิ้งอดีตที่น่าจดจำแต่มิควรจำ อดีตที่เขาไม่อาจจับต้องหรือไขว้คว้าไว้อีกแล้ว

หลงดีใจคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ แต่เปล่าเลย...เขามันเป็นตัวปลอมในมุมมืดมาตลอด

เก็บของนั่นจะไปไหน” เจ้าสัวคณินผู้นั่งอยู่หัวแถวของโต้ะอาหารถามขึ้น

นั่นสิลูก” คุณราตรีก็สงสัย

ช่วงนี้ผม...”

หนูทราย ทับทิมหลานย่าลงมาแล้วเหรอลูก มา มา มาทานข้าวกัน ย่าเตรียมของโปรดให้หนูไว้เยอะเเยะเลยนะลูก” คนเห่อหลานปรี่ตัวไปรับถึงหน้ากระได ทับทิมหันมามองมารดาเมื่อท่านพยักหน้าเชิงอนุญาตก็ปล่อยให้คนสูงวัยจับจูงไปนั่งยังเก้าอี้

ผมคงได้เป็นหมาหัวเน่าเร็วๆนี้นะครับ เล่นทั้งแม่ทั้งพี่สาวสนใจแต่ลูกของผมคนนี้” คเชนทร์ที่โอบทาริกาตามมาเอ่ยแซวอย่างไม่จริงจังนัก

หมาหัวเน่าอะไรกัน ไม่มีหรอกลูกพ่อกับแม่รักทั้งลูกและหลานเหมือนกันทั้งหมด” คเชนนทร์เเบะยิ้มมุมปากเล็กแต่เพียงระยะเวลาสั้นๆเท่านั้น

อ้าวนายคิม นั่นจะไปไหนหรือเปล่า กระเป๋าเดินทางใบใหญ่เชียว” คิมหันต์หันมองพี่ชาย อดีตนางฟ้าเบอร์สองนั่งอยู่ฝั่งซ้ายส่วนผู้หญิงอีกคนนั่งอยู่ด้านขวาของพี่ชาย ตำแหน่งที่ตัวเองวาดฝันเอาไว้ตลอด ยิ่งเมื่อเผลอไปสบคู่นัยน์ตาเศร้า ภายในอกก็แสบแทบสะท้านทรวง

งานยุ่งๆนะครับพี่โมกข์ ผมว่าจะไปพักที่คอนโดคงสะดวกกว่า” เขาตอบออกไปแต่ไม่ได้สบตาใครทั้งสิ้น

อืม อย่างนี้นี่เอง ไปอยู่คอนโดใกล้กว่าก็จริง แต่เรื่องอาหารการกินคงไม่สะดวกน่าดู”

ครับ แต่ผมไม่มีปัญหาหรอกครับ”

ได้อย่างไรล่ะลูก ถ้าคิมอยากไปอยู่ที่โน่นก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่จะให้เด็กๆในบ้านจัดการเรื่องอาหารให้” คุณราตรีจัดแจงทุกอย่าง

ถ้าพี่ว่างๆจะพาเมียและลูกไปเยี่ยมนะ ทุกคนคงยังไม่รู้...เสน่ห์ปลายจวักของเมียผมนี่ระดับเชฟภัตตาคารเลยนะครับ” คิมหันต์คิดจะลุกจากโต๊ะตอนนี้แต่คงเป็นการเสียมารยาทมากเกินไป ทุกๆคนต่างมุ่งความสนใจไปยังสมาชิกใหม่

ของโปรดทับทิมอย่าบอกว่าเป็นกุ้งนะครับ”คเชนทร์โดยลืมระวังตัว

ใช่แล้ว จริงไหมตานนท์”

ใช่แล้วครับคุณยาย” เพื่อนสนิทที่เปลี่ยนมาเป็นพี่น้องกันยืนยันมาขนาดนี้คงจะไม่พลาด

ได้ยินแล้วนะโมกข์ ลูกสาวนายชอบกินกุ้งแต่คนเป็นพ่อกลับเเพ้กุ้งรุนเเรงน่าแปลกจริงๆ” คณานางค์พูดไปไม่ได้คิดอะไร แต่นั้นทำเอาเจ้าสัวและคเชนทร์ใจกายหายหวาบ

นี่ครับ กุ้งของโปรดของเด็กดีของเรา” คเชนทร์ปลอกกุ้งตัวโตๆส่งไป เด็กน้อยพนมมือไหว้ตัวโยน

ขอบคุณค่ะคุณพ่อโมกข์” บรรยากาศในโต๊ะอาหารเป็นไปอย่างคึกคักสำหรับครอบครัวพงศ์ไพศาลและสมาชิกใหม่วัย 8 ขวบ ทาริกาแอบหันไปมองคนฝั่งตรงกันข้าม เห็นเขาเเค่เขี่ยอาหารไปมา ไม่มีใครสังเกตแต่เธอเห็น ข้าวสักเม็ดไม่ได้ตกถึงกะเพาะ แววตาคู่คมแดงกล่ำไหวระริก...ถ้าเธอเลือกได้ จะเลือกเขาทันที ไม่ขอทำร้ายหัวใจตัวเองและคนที่มอบทั้งกายและใจไปให้

เสียงหัวเราะที่รายล้อม คิมหันต์ได้ยินเหมือนเสียงสาปแช่ง เขากลายเป็นคนขี้อิจฉาตั้งแต่เมื่อไหร่

พ่อคิมอยู่ได้เฉพาะในความฝัน

เมื่อความจริงนั้นมีพ่อโมกข์ พ่อที่แท้จริงรออยู่แล้ว

แม่ทรายขา คืนนี้พวกเราจะนอนที่นี่กันจริงๆเหรอคะ” เด็กน้อยหน้าตาอิดโรยถามอย่างใคร่สงสัย ที่นี่กว้างใหญ่โออ่าต่างกับห้องนอนที่เธออยู่มาตั้งแต่จำความได้หลายร้อยเท่า

ใช่ครับทับทิม จากนี้ต่อไปหนูต้องนอนที่นี่เข้าใจที่พ่อพูดไหมครับ?” คเชนทร์สำทับ ทาริกาปลายตาไปมองเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆบรรจงเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คนตัวเล็กหลับสบายตลอดทั้งคืน ทับทิมหลับสนิทไปเรียบร้อยเพราะอาการเพลียจากไข้อ่อนๆ ตอนนี้ถึงเวลาที่ผู้ใหญ่จะเคลียร์ปัญหากันสักที

เรื่องให้ทรายกับลูกอยู่ที่นี่ไม่ได้อยู่ในข้อตกลงของเรานี่คะพี่โมกข์”ถามอย่างร้อนใจ

พี่บอกทรายไปแล้วนี่ ว่าทรายต้องทำตามที่พี่บอกทุกอย่าง” คเชนทร์หันไปใส่ใจสมาร์ทโฟนเครื่องหรูของตนเองต่อ

ทรายคิดว่า...”

ทรายไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น แสดงละครให้เนียนที่สุด เรื่องทรายกับลูกอยู่ที่นี่ก็แค่ชั่วคราว รอให้คุณพ่อจัดการเรื่องนายคิมเป็นฝั่งเป็นฝากับลูกหลานไฮโซสักคนให้เสร็จก่อน ถึงตอนนั้นแล้วคุณพ่อคงให้พี่ปล่อยทรายไปเองล่ะน่า พี่ตั้งใจว่าจะให้ทุนทรายสักก้อนไปตั้งหลักด้วยนะ” พูดโดยไม่มองหน้าผู้เจรจาเเม้แต่น้อย ใจของสาวสวยตอนนี้ไม่รู้ว่าเจ็บซอกช้ำเพียงใด พวกคนใจร้ายพวกนี้พยายามกีดกันเธอและลูกน้อยออกมาให้ห่างจากชีวิตของคิมหันต์จริงๆด้วย

เหมือนที่พวกเขาพยายามแยกมาตลอดเก้าปีเต็ม

อ่อ! ทับทิมต้องย้ายโรงเรียนด้วยนะ เพื่อความสมจริง พักผ่อนเถอะทราย ตามสบายนะ” แล้วร่างโตก็เดินออกไปปล่อยให้คนที่สับสนในชีวิตอยู่ในห้องนอนส่วนตัวของเขากับลูกสาวเพียงลำพัง

 

คอนโดหรูย่านถนนสายเศรษฐกิจ ราคาสูงลิ่วติดอันดับของประเทศ คิมหันต์ค่อยๆเปิดประตูเข้ามา กระเป๋าใบโตถูกวางนิ่งไม่ใคร่สนใจ กล้องถ่ายรูปที่นำติดตัวมาด้วยถูกเปิดใช้งาน ภาพของหญิงสาวสวยหวานยามเผลอ ทำเอาใจของเขาเผลอไผลไปด้วยไม่ว่ายามหลับหรือตื่น เฝ้าแอบคิดชิดอิงแอบเพียงแต่ตอนนี้เผลอกายไปทำแบบนั้นไม่ได้โดยเด็ดขาด อีกหลายรูปสลับคละเคล้าไปกับภาพเด็กน้อยวัยประถม ความสดใสในสวนสัตว์ ความกล้าหาญตอนป้อนเนื้อให้เสือตัวโต ความมุ่งมั่นในการวิ่งเข้าเส้นชัย อีกๆหลายภาพคอยตอกย้ำให้เขารู้ว่าเขาอิจฉาคนที่เด็กน้อยเรียกเสียงหวาน เรียกผู้ชายคนนั้นว่า พ่อคะ พ่อขามากเพียงใด

ราวกับเสียงตามหลอกหลอนตลอดเวลา

พี่รักทรายนะครับ พ่อรักลูกนะทับทิม” น้ำตาลูกผู้ชายร่วงไหลรินเป็นสาย

แม้นไม่อาจครอบครองก็ไม่เป็นไร

ขอแค่ได้เฝ้ามองอยู่ในมุมมืดๆ ลับๆ เเบบนี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว

 

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาคิมหันต์โหมงานอย่างหนัก เขาพยายามเรียนรู้งานอย่างเจาะลึกในทุกๆตำแหน่ง ทุกๆภาคส่วนของธุรกิจหลักซึ่งเป็นด้านอสังหาริมทรัพย์ และดูเหมือนว่านั้นจะเป็นที่พออกพอใจของเจ้าสัวคณินและผู้ถือหุ้นรายใหญ่คนอื่นๆอยู่ไม่น้อย

ก๊อก ก๊อก

เชิญครับ” เจ้าของห้องกล่าว

ไง ได้ข่าวว่าทำงานเช้าแล้วเลิกดึกดื่นทุกคืนเลยเหรอตาคิม” ผู้มาใหม่กล่าว

ไม่หรอกครับคุณพ่อ เพลินไปหน่อย ดีเสียอีกนะครับผมจะได้เเบ่งเบาภาระของคุณพ่อได้เยอะๆไง”

จริงสินะ ฮ่าฮ่า มีคนมาช่วยเเบบนี้แล้วมันดีจริงๆ” เจ้าสัวกล่าวอย่างอารมณ์ดี เพราะได้สายเลือดแท้ๆเข้ามาช่วย ภาระงานในการดูแลของท่านจึงลดลงไปได้เยอะเลยทีเดียว

แต่ก็ต้องพักบ้างนะ แม่เราบ่นๆว่าคิดถึงอยู่เมื่อวาน ถ้าอย่างไรวันนี้ไปทานข้าวเย็นที่บ้านนะลูก พรุ่งนี้ก็วันหยุดไม่จำเป็นต้องอยู่คอนโดนี่น่า” ตัวแทนของคนในครอบครัวรีบร้อนเจรจาเชิญชวน

ครับพ่อ แต่ต้องดูก่อนนะครับว่างานจะเสร็จกี่โมง” คิมหันต์พยายามเเบ่งรับเเบ่งสู้ สถานที่ที่หัวใจเขาถวิลหามากที่สุด แต่สมองเจ้ากรรมมันสั่งห้าม

งั้นทำงานเถอะ พ่อไม่กวนเราแล้ว ตอนเย็นเจอกันที่บ้านก็แล้วกันนะ” ประธานใหญ่ออกไปแล้ว รอยยิ้มเศร้าฉายบนใบหน้าหล่อเเต่ดูซูบซีดลงอย่างถนัดตา งานจะเสร็จทันหรือไม่ทันไม่มีผลหรอก เพราะผลลัพธ์ที่เขาเลือกคือ...ไม่ไป!

มันคือคำตอบของหัวใจ

 

พระอาทิตย์กำลังลาลับขอบฟ้า มารู้ตัวอีกทีก็เมื่อรถคันหรูเลื่อนมาจอดหน้าคฤหาสน์หลังงาม

ไอ้คิม ไอ้โง่เอ๊ยขับมาที่บ้านทำไมว่ะ” คนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อตัวก้นด่าตัวเอง จนเด็กรับใช้ในบ้านอย่างลำดวนมาคอยท่าอยู่ข้างๆรถ คิมหันต์จึงเริ่มได้สติ

สวัสดีค่ะคุณคิม กำลังตั้งโต๊ะพอดีเลยค่ะ คุณผู้หญิงให้ลำดวนออกมาตาม” กระเป๋าและสูทถูกส่งไปให้ ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจอย่างแกนๆ...หมดสิทธิ์จะเลี่ยง

อ้าว ตาคิมมาเลยลูกมาๆนั่งข้างๆแม่” คุณราตรีดี๊ด๋าที่ครอบครัวใหญ่อยู่ใกล้ชิดพร้อมหน้าพร้อมตา

สวัสดีครับคุณแม่ ผมคิดถึงคุณแม่จังเลย”

ไม่เชื่อหรอกย่ะ คุณพ่อเล่าให้ฟังว่าเราโหมงานหนักทุกวัน แล้วนี่ดูสิหนวดเคราอย่างกะโจรห้าร้อยแหนะ” คุณราตรีบ่นพรางยิ้มไปพราง มีหนวดเคราก็จริงแต่นั้นเสริมให้บุตรชายสมาร์ทแอนด์เฮนซัมขึ้นเป็นกอง ทาริกาแอบเหล่มามองอย่างอดไม่ได้ แต่ก็ต้องรีบหลบไปเมื่อเขาก็จ้องเธออยู่ก่อนแล้ว

น้าคิมครับ” คณานนท์วิ่งปรี่เข้าไปสวมกอดทันทีที่กลับเข้าบ้าน ก่อนหน้านั้นเล่นซนกับเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ยกระดับความสัมพันธ์มาเป็นลูกพี่ลูกน้องเรียบร้อยแล้ว

ไงตัวแสบ ไปทำอะไรมาถึงมอมแมมอย่างนี้” คิมหันต์แอบขำ แต่ต้องสะดุดพร้อมทำหน้าไม่ถูกเมื่อได้ยินเสียงใสๆจากใครอีกคน

คุณน้าคิมขาสวัสดีค่ะ” เด็กหญิงมอมแมมไม่ต่างจากคนก่อนหน้าเลยสักนิด หนูน้อยไหว้เขาตัวโยนเอกลักษณ์ประจำกายที่ติดตัวมานาน แต่บรรดาผู้คนที่นี่เพิ่งเริ่มรับรู้และยิ่งหลงรักในสิ่งนี้เพิ่มขึ้น

ทับทิมลูกต่อไปต้องเรียกว่าอาคิมนะลูก เพราะอาคิมคือน้องชายของพ่อ” คเชนทร์แทรกขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี ก่อนกวักมือให้เด็กน้อยไปหา ทับทิมปรี่เข้าไปสวมกอดบิดาของตนเองทันที...อ้อมกอดที่รอมาแสนนาน คิมหันต์มองตามตาไม่กระพริบ พี่ชายของเขากอดหอมแก้มแดงๆของเด็กหญิงที่หัวเราะสดใสนั้นอย่างจุใจ

ตายแล้วเด็กๆ มอมแมมแบบนี้ไม่ได้นะคะ มาๆแม่พาไปล้างมือนะลูก ทับทิมจ้ะมาหาป้าสิลูก” คนานางค์พูดไพเราะหวานหู ยิ่งหลานสาวคนใหม่ยิ่งหวานหยดย้อยสิบเท่า ทับทิมหน้าเจื่อนๆกอดร่างของบิดาแน่นขึ้น แม้คุณราตรี คนานางค์และบรรดาแม่บ้าน สาวใช้จะพูดดี ปฎิบัติดีต่อหนูน้อยแค่ไหนแต่เด็กหญิงก็ยังไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้อยู่ดี ทั้งบ้านก่อนหน้านี้ก็มีแค่ทาริกา คณานนท์ และคเชนทร์เท่านั้นที่สัมผัสตัวเธอ

เดี๋ยวทรายพาเด็กๆไปทำความสะอาดเองค่ะ” ปล่อยให้คนอื่นๆมองตามตาละห้อย

ไม่เป็นไรนะครับคุณแม่ คะน้า ลูกสาวผมแกยังกลัวๆอยู่นะครับ แต่ก่อนนอนผมบอกแกทุกคืนนะว่าคุณย่ากับคุณป้าเอ็นดูแกมากแค่ไหน”

เห้อ! บาปกรรมของฉันเอง” ทำร้ายกันได้ แต่พอรู้ว่าเป็นหลานของตัวเองสำนึกผิดแทบไม่ทัน

อิจฉาจริงๆ มีเมียสวยๆไว้กอด มีลูกน่ารักๆออดอ้อนเอาใจ ตัวติดกันจนฉันคิดว่าเป็นน๊อตกับเกลียวเสียแล้ว ใครจะมีความสุขกว่าแกอีกว่ะโมกข์” คณานางค์ประชดไปมาขำๆ เธอเองก็ยินดีปรีดากับน้องชายด้วยเหมือนคนอื่นๆนั่นแหละ


บรรยากาศตลอดการรับประทานอาหารเย็นผ่านพ้นไปอย่างชื่นมื่น สองคนที่ชื่นมื่นสุดๆคงหนีไม่พ้นทับทิมที่นั่งในตักของคเชนทร์ พ่อลูกผลัดกันกินกันป้อนน่ารักเหลือเกินในสายตาคนดู

น่ารักมากจริงๆคิมหันต์ยอมรับเหมือนกัน แค่ได้เห็นรอยยิ้มหวานและเสียงใสๆ เขาก็รับรู้ได้แล้วว่าทับทิมมีความสุขเพียงใดที่ได้อยู่กับบิดาของเธอ

เด็กหญิงเด็กชายขลุกตัวอยู่ในห้องนั่งเล่นของตัวบ้าน ผู้ใหญ่คนอื่นๆต่างแยกย้ายไปทำกิจวัตรของตนเองหมด

ทับทิมใกล้เสร็จหรือยัง นนท์ขอลอกการบ้านหน่อย” ใช่แล้วทับทิมย้ายไปอยู่โรงเรียนของบรรดาเศรษฐีผู้ดีมีเงินของเมืองไทยและที่สำคัญสองเพื่อนซี้ได้อยู่ห้องเดียวกันอีกด้วย

ไม่ได้หรอก นนท์ทำข้อไหนไม่ได้เดี๋ยวเราสอนเอง” เด็กดีของเขาพยายามอธิบาย คิมหันต์ภูมิใจที่ได้ยินหนูน้อยพูดเช่นนั่น

ทับทิมทำได้ แล้วทำไมเราทำไม่ได้ห่ะตัวแสบ” คิมหันต์ตัดสินใจนั่งลงใกล้ๆหลานชาย

ทับทิมเก่งนี่ครับ นนท์ไม่เก่งแบบทับทิมไง” แล้วสนใจเกมส์ที่เล่นค้างไว้ต่อ

ตอนเรียนทับทิมเห็นนนท์แอบเล่นเกมส์ด้วยค่ะคุณน้าคิม เอ่อไม่ใช่ คุณอาคิมขา” สรรพนามที่ถูกเปลี่ยนไปฟังดูขัดๆสำหรับชายหนุ่ม กระนั้นเขาก็ไม่ว่าอะไร

ทำไมเหลวไหลอย่างนี้ล่ะตัวแสบ” คิมหันต์เขกกระโหลกเบาๆ สองสามที

โอ้ย ก็นนท์ไม่ชอบนี่ครับน้าคิม วิชาอะไรยากจะตายชัก” หลายชายตัวดีคร่ำครวญ

ไม่ดีเลยรู้ไหมครับ เอาอย่างนี้ถ้าอาทิตย์หน้านนท์ไม่เล่นเกมส์ในเวลาเรียน น้าคิมคนนี้จะเลี้ยงไอศกรีมนนท์กับทับทิมทุกวันหลังเลิกเรียนเลยดีไหมครับ?” ทฎษฏีหลอกล่อ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

เย้ๆๆๆๆๆ นนท์ทำได้ครับ ของถ้วยโต๋โตนะครับน้าคิม”

ทับทิมล่ะครับ อยากกินหรือเปล่าไอศกรีมช๊อคโกแลตถ้วยใหญ่ๆ” ถามอีกคนที่เงียบผิดปกติ

อยากค่ะแต่ทับทิมอยากทานกับแม่ทรายและพ่อโมกข์มากกว่านี่คะ” เด็กน้อยเสียงใสๆตอบไปตามใจคิด หัวใจคนตัวโตกระตุกกับคำซื่อๆจากปากของเด็กหญิง เหมือนใครล่วงมือเข้าไปบีบหัวใจเต็มแรง ก่อนขยี้ขยับสะใจ

หึ หึ คนขี้อิจฉา2020

นี่เขากลายเป็นคนนอก เป็นส่วนเกินคนหนึ่งของพวกเขาแล้วสินะ

 

นับตั้งแต่คืนนั้นที่กลับไปหลับนอนบ้านหลังใหญ่ เช้าตรู่ของอีกวันคิมหันต์ก็แต่งตัวพร้อมกระเป๋าใบใหญ่ออกจากบ้าน เขาคิดตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวแล้วว่าควรหลีกทางให้ครอบครัวของพี่ชาย หากอยู่ร่วมบ้านเดียวกันต่อไปหรือไปพบปะบ่อยๆจะไม่เป็นการดีต่อฝ่ายใดเลย มีแต่จะเจ็บด้วยกันมากขึ้น ไม่รู้ว่าพี่ชายรู้ถึงความสัมพันธ์ของเขากับทาริกามากน้อยขนาดไหน เพราะเขาหมั่นใจว่าบิดา มารดา พี่สาวและคนอื่นๆในบ้านรู้ถึงความรู้สึกนั้นดี แม้คนเป็นพี่ไม่เคยพูดอะไร ก็ใช่ว่าเขาจะไม่ละอายใจ

ผู้หญิงของพี่...คือผู้หญิงของเขา

แต่นั้นไม่สำคัญแล้ว เพราะตอนนี้เขาจะเก็บทาริกาไว้ให้ลึกสุดหัวใจ

ไม่ยอมให้ใจของเขามันมาทำร้าย ทำลายครอบครัวอบอุ่นที่พี่ชายปรารถนาเป็นอันขาด ที่สำคัญไปกว่านั้น...ตอนนี้ทับทิมมีความสุขยิ่งกว่าใคร เเค่นั้นเขาก็สุขใจมากเเล้ว


ข่าวคราวของทางบ้านเขาได้รับรู้ตลอดทุกระยะจากบิดาบ้าง มารดาบ้าง และพี่สาวพี่ชายที่โทรหาซึ่งกันและกันบ่อยครั้ง ตอนนี้คิมหันต์ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารเครือพงศ์ไพศาลกรุ๊ปอย่างเป็นทางการ พ่วงด้วยตำแหน่งผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดจากการโอนหุ้นของบิดาทั้งหมดและมารดาอีกครึ่ง เขามีหุ้นรวมกับของเดิมด้วยแล้วเป็น 65 % โปรเจคแรกที่ได้รับผิดชอบกำลังเดินหน้าไปได้สวย คาดว่าผลกำไรของไตรมาสนี้จะทำให้กรรมการท่านอื่นๆพออกพอใจในตัวผลงานของเขามากยิ่งขึ้น ทั้งหมดนี้ไม่ได้เกิดเพราะดวง แต่ล้วนมาจากความสามารถและความทุ่มเทของหัวเรือหนุ่มแกร่งคนใหม่แทบทั้งสิ้น คิมหันต์เดินทางเข้ามาทำงานตั้งแต่ก่อน 7 โมงเช้าของทุกวันถือว่าเช้ามากหากเทียบกับพนักงานทั่วไปที่เริ่มงาน 9 นาฬิกา และเลิกงาน 6 โมงเย็น แต่เขาไม่ใช่!...เขาทำงานของแต่ละวันจนหมดสิ้น ไม่ค้างคา ไม่ดองเอาไว้ให้รบกวนใจ เลิกดึกๆดื่นๆเป็นประจำ บางครั้งถึงกับต้องนอนค้างที่ทำงานก็ยังมี นี่เป็นอีกหนึ่งความศรัธทาที่ลูกน้องลูกจ้างพากันยกย่องและชื่นชมแบบอย่างที่ดียิ่ง

กริ่ง กริ่ง

สายจากภายนอกถูกต่อโดยเลขาหน้าห้อง นั่นหมายถึงคุณประกอบที่ตอนนี้กลายมาเป็นผู้ช่วยของเขาแทนท่านประธานคนก่อนต้องสกรีนขั้นหนึ่งแล้วว่าผู้โทรศัพท์เข้ามามีความสำคัญ

สวัสดีครับ” ท่านประธานหนุ่มไฟแรงกรอกเสียงนุ่มทุ้มออกไป

คิมเหรอลูก” น้ำเสียงมีความยินดียิ่งหนัก

คุณแม่เองเหรอครับ” เขาจำเสียงได้ทันที

แม่โทรหาเราเป็นสิบสายแล้ว คิมไม่ยอมรับสาย แม่เลยตัดสินใจโทรเข้ามาในห้องทำงาน” คุณราตรีคิดถึงบุตรคนเล็กแทบขาดใจ นางและบุตรชายอยู่ห่างกันไม่เกินสิบกิโลเมตรแต่ทำไมไม่ได้เจอหน้าเจอตากันราวเหมือนเมื่อก่อน เมื่อครั้งตอนคิมหันต์เดินทางไปเรียนต่างประเทศ

สงสัยแบตจะหมดนะครับ” เขาตอบพอไปที ไม่ได้สนใจกับเครื่องมือสื่อสารเลยด้วยซ้ำ

เหรอจ๊ะ แม่โทรมาจะชวนคิมมาทานข้าวที่บ้านให้พร้อมหน้าพร้อมตา ลูกไม่กลับบ้านหลายเดือนแล้วนะ”

งานมันเร่งรัดตัวไปหมดเลยครับแม่ เดี๋ยวว่างๆผมจะหาโอกาสกลับไปหาคุณแม่นะครับ”

มาเย็นนี้ไม่ได้เหรอลูก พรุ่งนี้ก็วันหยุดหลานๆอยากไปเที่ยวทะเลกันแหนะ แม่เลยโทรมาชวนเราไปด้วย” ได้ยินดังนั้นคิมหันต์นึกย้อนการไปทะเลครั้งล่าสุดของเขา...ความทรงจำแสนวิเศษยังจดและจำมันได้ไม่เคยลืมเลือน

ผม...เออผม”

มานะลูก มาทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน ตานนท์กับทับทิมบ่นคิดถึงเรานะรู้ไหม เดี๋ยวอีกหน่อยหลานก็จำคุณน้าคุณอาสุดหล่อไม่ได้กันพอดี”

จริงเหรอครับ” ใบหน้านิ่งเฉยเปื้อนด้วยรอยยิ้มมุมปากในรอบหลายเดือน เพียงแค่ได้ยินว่าหนูน้อยทับทิมคิดถึงตน ก็รู้สึกกระชุ่มกระช่วยใจขึ้นมาอัตโนมัติ

คุณน้าคิมคะ... คุณน้าคิมขา....เขาคิดถึงเสียงเจี๋ยวแจ๋วจากปากเล็กๆจิ้มลิ้มนั่นเหลือเกิน

คิม...คิมลูก...คิม”

ครับแม่ ผมได้ยินครับ” คนใจลอยรีบเรียกสติกลับมา

มานะลูก แม่เตรียมของโปรดลูกไว้ทั้งนั้นเลย” คุณราตรีกล่าวเอาอกเอาใจเป็นการใหญ่

ครับแม่ ผมจะไปครับ” เอาวะ...ไม่เห็นเป็นไร ครอบครัวเดียวกันจะไปมาหาสู่กันบ้างจะเป็นไรไป ดีเสียอีกเขาจะได้เจอหน้าคนที่อยากเจอ เก็บไว้เป็นพลังงานในการต่อสู้กับชีวิตและปัญหาที่ดาหน้าเข้ามาไม่ซ้ำแต่ละวันเหมือนเช่นทุกวันนี้

ไม่ใช่เป็นการทำผิดเสียหน่อย

 

คุณราตรีและคณานางค์เดินออกมาจากห้องครัว เมื่อสั่งการเรื่องอาหารการกินเสร็จสรรพเรียบร้อย

ทับทิมลูก นั่งรอแม่ทรายอยู่เหรอคะ” คุณป้าใจดีสอบถามหลานสาวในไส้ แม้ทาริกาจะอยู่บ้านนี้เต็มตัว แต่ช่วงกลางวันเจ้าตัวเองอดไม่ได้ที่ต้องไปช่วยงานป้าแท้ๆที่เจ็บออดๆแอดๆที่บ้านฝั่งตรงข้าม คุณราตรีเคยชวนให้มาอยู่ด้วยกันก็ดื้อรั้นทั้งป้าทั้งหลาน จนทุกคนเลิกสนใจ อยากทำอะไรที่สบายใจก็ปล่อยให้ทำ แต่ขออย่างเดียวหลานสาวน่าตาน่ารักน่าชังต้องอยู่ที่นี่เพียงเท่านั้น ห้ามกลับไปช่วยทำงานบ้านโน้นเหมือนเก่าก่อนเป็นอันเด็ดขาด หลังจากที่เกิดเรื่องใหญ่ครั้งนั้นและความจริงที่ถูกปกปิดมานานถูกเปิดเผย คุณนายราตรีและคณานางค์ก็สำนึกผิด จากนางมารร้ายกลายเป็นนางฟ้านางสวรรค์เหมือนคนละคน เสื้อผ้า ของเล่น ทุกอย่างที่เด็กหญิงควรมีถูกเนรมิตมาให้ด้วยความรัก ความเอาอกเอาใจ ที่สำคัญที่สุดทายาทรุ่นต่อไปของพงศ์ไพศาลต้องได้รับแต่ของดีของแท้เท่านั้น จำได้ว่าครั้งแรกที่คุณย่าคุณป้าและหลานชายหลานสาวไปเดินห้างสรรพสินค้าชื่อดังด้วยกันครั้งแรก ทุกสิ่งอย่างที่เรียกสายตาให้ทับทิมเข้าไปจับจ้องหรือเดินไปหยุดดูใกล้ๆ ช่วงสายของวันต่อมา ข้าวของเหล่านั้นก็มาปรากฏอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้ทั้งหมด

ทับทิมกลายเป็นหลานรักของคุณแม่และคะน้าไปแล้วเหรอครับ เห็นทีว่าสักวันนี่ผมเองคงตกกระป๋อง...

จำได้ว่าคเชนทร์เคยพูดเปรยๆประโยคนี้ออกมาให้ได้ยินและครั้งนั้นก็ได้ค้อนวงใหญ่จากมารดาและพี่สาวไปคนละค้อน

ไม่ใช่ค่ะคุณป้าคะน้า ทับทิมกำลังรอพ่อโมกข์อยู่ค่ะ” หนูน้อยทำเสียงสลด คุณราตรีและคณานางค์มองหลานด้วยความสงสาร เนื่องด้วยบิดาของเด็กหญิงหายหน้าหายตาออกไปจากบ้านได้สองสามวันแล้วและถี่ขึ้นเรื่อยๆจากเมื่อก่อน ติดต่อไปเจ้าตัวก็บอกว่ากำลังเจรจาธุรกิจ อย่างไรเสียก็จะกลับมาให้ทันการเป็นเที่ยวทะเลครั้งนี้แน่นอน

เดี๋ยวคุณพ่อก็กลับมานะคะคนดีของย่า คุณพ่อสัญญากับทับทิมไว้จำได้ไหมคะ?” คุณราตรีเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆหลานสาว มือเริ่มเหี่ยวลูบศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู เมื่อก่อนนางไม่เคยได้เห็นมุมมองแบบนี้จากเด็กหญิงเลย จนได้กลายมาเป็นย่าหลานกันจริงๆ ดวงตาของนางถึงได้สว่างขึ้น ทับทิมเป็นเด็กดี มารยาทดี พูดจาไพเราะเพาะพริ้ง เป็นผู้ไม่เอาแต่ใจ ข้อนี้แตกต่างจากหลานชายอีกคนอย่างชัดเจน แถมยังฉลาดเป็นกรดได้รับคำชมมากมายจากคณะครูจนนางเดินตัวลอย ได้โอ้อวดหลานสาวตัวเองในสมาคมคุณหญิงคุณนายให้เป็นหน้าเป็นตาเสียบ้าง ยิ่งความเป็นธรรมชาติที่เห็นแม่หนูตัวน้อยออดอ้อนบิดาและมารดาในตอนแรกยิ่งน่ารักน่าชัง เเต่ตอนนั้นนางและคนอื่นๆในบ้านเข้าใกล้ไม่ได้เลย ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกผิดจริงๆ ถ้าหากคืนนั้นหลานสาวคนเดียวของนางเป็นอะไรไป คนต้นเรื่องอย่างนางต้องเสียใจไปจนตายอย่างแน่นอน

โธ่เเม่คุณ ย่าขอโทษนะลูก แก้มนุ่มนิ่มถูกหอมไปมาซ้ายขวาจากคนผิดที่เเสนละอายใจ


เสียงรถที่แล่นเข้ามาหน้าบ้านทำให้หนูน้อยรีบลุกออกไปทันที ใบหน้าเล็กยิ้มหวานอย่างรอคอยใจจดจ่อ คิมหันต์ก้าวออกมาจากรถสปอร์ตคันหรู ใบหน้าของคนหล่อที่ดูดีไปทุกส่วนกำลังเผลอรอยยิ้ม เมื่อเขาเห็นเด็กผู้หญิงในชุดสีชมพูน่ารักยืนรออยู่หน้าประตูบ้าน

ทับทิม” เสียงนุ่มทุ้มกล่าวออกไป เด็กหญิงมีสีหน้าผิดหวังและแปลกใจเล็กน้อยเมื่อคนมาใหม่ไม่ใช่พ่อโมกข์อย่างที่เฝ้ารอคอยตั้งแต่เลิกเรียน และนั่นไม่อาจรอดพ้นจากสายตาคู่คมไปได้ อยู่ๆหัวใจก็เจ็บจี๊ดเมื่อเห็นสายตาของคนที่เขาคิดถึงอยู่ทุกลมหายใจแปรเปลี่ยนไปเช่นนี้

คุณอาคิมสวัสดีค่ะ” แม้ผิดหวังที่ไม่ใช่บิดาแต่หนูน้อยก็ดีใจไม่น้อยที่ได้เจอคุณอาใจดีอีกครั้ง

มายืนรอใครเหรอครับคนเก่ง?” ย่อตัวลงพร้อมลูบศีรษะน้อยด้วยรักเเละคิดถึงกว่าสิ่งใด

รอคุณพ่อโมกข์ค่ะ คุณพ่อโมกข์บอกทับทิมว่าจะกลับมาวันนี้” คิมหันต์ใจแป๋ว ทั้งๆที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้ว...หวังสูงเกินไปสำหรับคำตอบ...เขาเเค่หวังเล็กๆว่าหนูน้อยจะออกมารอคอยเขาบ้าง

แล้วคุณพ่อไปไหนครับ” คุณอาใจดียิ้มเอ็นดูมาให้หลานสาว

คุณพ่อโมกข์ไปทำงานค่ะ พ่อบอกว่าไปทำงานหาเงินมาให้ทับทิมกับเเม่ทรายเยอะๆค่ะ” หนูน้อยตอบฉะฉานตามคำสัญญาของบิดา คิมหันต์เอะใจเล็กน้อย เขาไม่เคยได้ยินว่าคเชนทร์ทำงานมาก่อน เมื่อตอนอยู่เมืองนอกด้วยกัน ได้ยินมาว่าเขาเคยร่วมหุ้นกับเพื่อนอีกสองคน แต่สุดท้ายคือโดนโกงล้มไม่เป็นท่า หลังจากนั้นพี่ชายไม่เคยทำงานอะไรอีก หลังจากเจ้าสัวคณินปลดระวางตัวเอง ทั้งบ้านหลังนี้ก็มีเขาคนเดียวที่ดูแลบริษัท บิดามารดาและพี่น้องคนอื่นๆ พวกเขาเหล่านั้นเเค่รอเงินเดินประจำตำเเหน่งที่สูงลิ่วในเเต่ละเดือนและเงินปันผลมหาศาลทุกๆสิ้นปี

เเล้วคเชนทร์หายไปไหน ทำงานอะไรกัน


เวลาหนึ่งทุ่มตรง ณ โต๊ะอาหารของบ้านหลังใหญ่ สมาชิกทุกคนในบ้านเกือบครบถ้วน แต่ก็ขาดเพียงแค่คเชนทร์คนเดียวเท่านั้น คิมหันต์ได้รู้ข่าวว่าช่วงนี้พี่ชายหายหน้าหายตาไปบ่อยและถี่ขึ้น

พร้อมแล้วก็ทานได้” เจ้าสัวคณินเป็นคนพูดเชื้อเชิญ เมื่อหญิงสาวที่ไม่ค่อยถูกชะตาเดินเข้ามาถึงโต๊ะเป็นคนสุดท้าย ทาริกาจะรับประทานอาหารเช้าพร้อมกับทุกคนเสมอ แล้วหลังจากนั้นเธอก็จะไปขลุกอยู่กับญาติผู้ป้าที่บ้านฝั่งตรงข้าม ก่อนจะกลับเข้ามาอีกครั้งเมื่อถึงเวลามื้อเย็นของบ้าน ตอนนี้ที่นี่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ทุกๆคนทั้งรักและเอาอกเอาใจทับทิมเป็นการใหญ่ บางครั้งเธอยังมองว่าลูกสาวถูกตามใจมากเกินจำเป็นด้วยซ้ำ แตกต่างไปจากป้าสายใจที่ต้องรับภาระหนักเพิ่มขึ้น ท่านแก่ชรามากแล้วแถมยังสุขภาพก็ไม่ค่อยจะสู้ดี การต้องมาทำงานบ้านทุกอย่างทั้งหมดเพียงคนเดียวคงทำไม่ไหว แต่จะทำอย่างไรได้เมื่อคุณพลอยประดับยืนกรานหนักแน่นว่าจะไม่จ้างใครเพิ่ม กลายเป็นเธอต้องมีห่วงเพิ่มขึ้นเป็นสองทาง ทาริกาทานอาหารไปอย่างเงียบ แต่นั้นก็ยังรับรู้ได้ว่ามีคนค่อยจ้องเธออยู่ตลอดเวลา...คนที่เธอต้องอยู่ให้ห่างที่สุด

ตาคิมพรุ่งนี้เป็นเที่ยวด้วยกันสิลูก หยุดยาวทั้งทีเด็กๆร้องบอกว่าอยากไปเที่ยวทะเล” เป็นคุณราตรีที่ทำลายความเงียบบนโต๊ะอาหาร

ผมคงไม่สะดวกครับคุณแม่ มีงานต้องเข้าไปเคลียร์ที่บริษัท”

อะไรกันเป็นถึงประธานกรรมการบริหาร ยังต้องทำงานวันหยุดอีกเหรอนายคิม” คนานางค์ล้อเลียน

คนไม่เคยทำงานจะไปรู้อะไรล่ะ พ่อเองก็เคยต้องทำงานเเทบทุกวันเหมือนกัน” เจ้าสัวเถียงแทนบุตรชาย

โธ่! คุณพ่อก็ คะน้ามันโง่นี่คะ ให้ไปทำงานก็ล่มจมเสียเปล่าๆ”

ไม่ช่วยกันทำงาน ก็อย่าช่วยกันใช้เงินให้เยอะล่ะ เรื่องของแกอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ” เจ้าสัวเอ่ยปลงๆ พูดย้ำพูดซ้ำไปก็เท่านั้น ไม่เคยดีขึ้นสักคน

คุณพี่ก็ ปล่อยวางบ้างเถอะค่ะ” คนให้ท้ายลูกๆก็ให้ท้ายอยู่วันยังค่ำ

น้าคิมไม่ไปแล้วใครจะสอนนนท์กับทับทิมว่ายน้ำล่ะครับ เทอมหน้าก็ต้องเรียนว่ายน้ำเเล้ว” คณานนท์เอ่ยเรื่องสำคัญของตนเองและเพื่อนออกมาเมื่อเด็กเกรด 3 ของโรงเรียนทุกคนต้องว่ายน้ำได้ เด็กน้อยพูดคุณน้าสุดหล่อด้วยความเซ็ง

นี่น้าผิดเหรอตัวแสบ” คิมหันต์อยากขำในความท่ามากของหลานชาย

ก็จริงนี่ครับ ทับทิมว่าไงจะให้ใครสอนพวกเราดี” หันไปถามความคิดสนับสนุนจากเพื่อนข้างๆ เด็กหญิงทำหน้าจ๋อยด้วยไม่รู้จะให้คำตอบเพื่อนว่าอย่างไร

ก็พ่อโมกข์ไงครับทับทิม พ่อของหนูว่ายน้ำเก่งมากเลยนะ” คิมหันต์หันไปคุยกับหลานสาวสุดที่รัก

จริงเหรอคะคุณอาคิมขา พ่อโมกข์ก็ว่ายน้ำเก่งเหรอคะ เก่งเหมือนคุณอาคิมหรือเปล่าคะ” เด็กน้อยคิดไปถึงเมื่อตอนไปเที่ยวทะเลครั้งแรกของเธอ คุณอาใจดีคนนี้ว่ายน้ำเก่งเเละเร็วมาก พ่อโมกข์ของเธอจะเก่งเเบบนั้นหรือเปล่านะ ดวงตาฉายแววความรักและเทิดทูนอย่างยิ่งเมื่อคิดถึงบิดา คิมหันต์ฝืนยิ้มในใบหน้าก่อนที่จะตอบออกไป

เก่งสิครับ เก่งกว่าอาอีกนะ” ไม่ได้เป็นเช่นนั้นหรอกผู้ใหญ่ทุกคนที่ฟังอยู่รับรู้ได้ดี จะมีใครเก่งเกินไปกว่านักกีฬาเหรียญทองทุกสมัยของโรงเรียนนานาชาติอย่างเขาได้ แต่คิมหันต์เลือกจะพูดแตกต่างไปจากข้อเท็จจริงเพราะเขาคิดอย่างดีแล้ว

ลูกทุกๆคน อยากเห็นพ่อของตัวเองเป็นฮีโร่ที่เก่งที่สุดเสมอ

งั้นเราให้พ่อโมกข์สอนดีไหมนนท์ ทับทิมอยากว่ายน้ำให้เก่งเหมือนพ่อจังเลย” ใบหน้าแววตาฉายความสุขพลอยทำให้ทุกคนร่วมโต๊ะมีความสุขไปด้วย ยกเว้นแต่เจ้าสัวใหญ่ที่นับวันเวลาจะสลัดสองแม่ลูกคู่นี้ออกไปจากครอบครัวเสียที

ลูกสะใภ้ก็ไม่ใช่ หลานก็ไม่ใช่อีก แต่ลอยหน้าลอยตาให้เขาเห็นตำใจอยู่ได้ทุกวี่วัน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha