ดวงใจที่ถูกลืม

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 9 : ความมืดมิดมาเยือน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ก๊อก ก๊อก

คิมหันต์ค่อยเปิดประตูห้องอ่านหนังสือของบิดา เขาเดินเข้ามาก็เห็นว่ามารดานั่งอยู่ด้วย

คุณพ่อเรียกผมเหรอครับ” นั่งตรงข้ามด้วยท่าทีสบายๆ

ใช่ลูก พ่ออยากเห็นเราเป็นฝั่งเป็นฝ่า อายุก็ไม่น้อยแล้วนะ” เจ้าสัวเปิดประเด็นเรื่องที่เขาพยายามผลักดันให้เกิดขึ้นเร็วที่สุด ลูกสะใภ้คนนี้ควรเป็นหน้าเป็นตาเเละเป็นคนสนับสนุนในธุรกิจอีกทางหนึ่ง เพราะบุตรชายคนเล็กต้องเป็นตัวเเทนสืบทอดกิจการของพงศ์ไพศาลกรุ๊ปคนต่อไป

โธ่ คุณพ่อครับ ผมแค่ 27-28 เองนะครับ จะรีบแต่งงานไปไหน” คิมหันต์ตอบกลับ

ถ้าเป็นเมียของพี่ชายแก แกคงรีบตกรีบแต่งไม่พูดกับฉันแบบนี้สินะ”

คุณพ่อ/คุณพี่” สองผู้ฟังอุทานพร้อมกัน

คุณพี่พูดดีๆกับลูกหน่อยสิคะ”คุณราตรียังอยู่ฝ่ายบุตรชายเสมอ

คิมลูก แม่ก็อยากให้ลูกแต่งงานเหมือนที่คุณพ่อบอกนะ” นางคิดอย่างนั้น

คุณแม่ก็ด้วยเหรอครับ”

ใครๆก็อยากให้แกแต่งงานทั้งนั้นแหละ อยากคิดว่าฉันไม่เห็นนะตอนทานข้าว แกมองเมียของพี่ชายด้วยสายตาอย่างไง?” นั่นทำให้ผู้เป็นลูกชายนิ่งเงียบ คิมหันต์ไม่เถียงเพราะไม่คิดปฎิเสธ...มันคือความจริง

แม่มีเพื่อน พวกเขามีลูกหลานสาวๆสวยๆ ฐานะ การศึกษา ชาติตระกูลดีๆทั้งนั้น ถ้าลูกตกลงแม่จะติดต่อให้ พ่อกับแม่ไม่ได้บังคับหรอกนะลูก แต่ลูกควรมีใครสักคนข้างกาย เป็นว่าที่ภรรยาในอนาคตเสียที”

ตามนั้นนะเจ้าคิม เพราะอะไรฉันไม่อยากพูดซ้ำ” เหตุผลของพวกท่านคิมหันต์รู้ซึ้งแก่ใจ...ท่านต้องการแยกเขาและเธอให้ขาดจากกัน ทั้งๆที่ตอนนี้มันขาดจนไม่มีวันจะต่อให้ติดหรือบรรจบมาพบกันได้อีกแล้ว

ผมว่าไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกครับคุณพ่อคุณแม่ ผมกับทรายไม่ได้ติดต่อหรือยุ่งเกี่ยวอะไรๆนานแล้ว ไม่ต้องลำบากคอยหาคู่ ดูตัวให้ผมหรอกครับ” น้ำเสียงเขาราบเรียบทว่าฟังดูแล้วหนักเเน่น

คิมลูก ลูกเห็นทับทิมไหมลูก หลานของแม่ดีใจและมีความสุขมากแค่ไหนที่มีตาโมกข์เป็นพ่อจริงๆเสียที ถ้าลูกรักพี่ชาย ผู้หญิงคนนั้นและหลานจริงๆ แม่ว่าคิมควรถอยออกมาให้ห่างที่สุดนะลูก ทับทิมก็โตขึ้นทุกวัน หากวันหนึ่งต้องไปล่วงรู้เรื่องราวของผู้ใหญ่เข้า เด็กมันจะรู้สึกอย่างไร เเม่สงสารหลาน แม่แค่ไม่อยากให้มีปัญหาภายหลังก็เท่านั้นเอง” คุณราตรีอธิบายอย่างเหนื่อยใจ เรื่องนี้มันเปราะบางมากๆสำหรับความรู้สึก แต่อย่างไรนางก็เลือกให้บุตรชายคนรองมีความสุขกับครอบครัวของเขามากกว่า แล้วยังป้องกันบุตรคนเล็กจากข้อครหาต่างๆนานาด้วย

 

ดึกมากแล้วแต่ทาริกานอนไม่หลับ ทำไมนะเเค่เห็นใบหน้าเศร้าๆของผู้ชายคนนั้นเธอต้องสับสนได้ถึงขนาดนี้ หันไปมองลูกสาวตัวน้อยที่หลับสนิทข้างๆกาย คุณแม่คนสวยตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อไปหานมอุ่นๆสักแก้ว หวังว่ามันคงจะช่วยทำให้นอนหลับไปจนถึงตอนเช้า แก้วนมร้อนๆจากไมโครเวฟถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะตัวใหญ่กลางห้องครัวสุดหรู นั่งเหม่อมองดูแก้วสีขุ่น จนรู้สึกได้ว่ามีใครอีกคนจ้องมาทางเธอ

นอนไม่หลับเหรอ?” เมื่อหลบหลีกไม่พ้นคิมหันต์จำต้องแสดงตัว เขาเองก็นอนไม่หลับหวังจะมาพึ่งพาเครื่องดื่มร้อนๆสักหน่อย

ค่ะ” ทาริกาตอบสั้นๆ มือเล็กๆคลำแก้วอุ่นด้วยท่าทีลำบากใจ คิมหันต์รับรู้ความรู้สึกของเธอได้ 

ถ้าเธอไม่อยากเห็นหน้ากันนักหนา ก็ไม่มีความจำเป็นที่เขาต้องมาเสนอหน้าอยู่ใกล้ๆเหมือนตอนนี้

เขาไม่น่าลงมาด้านล่างเลย

ชายหนุ่มรีบหาแก้วชงชาและกดน้ำร้อนตามทันที คงต้องไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด แต่ด้วยความรีบร้อนเกินไปนั่นเองทำให้ชาร้อนๆกระฉอกออกจากแก้ว ที่แย่ไปกว่ามันหกโดนเนื้อผ้าบริเวณท่อนขาของหญิงสาวข้างๆ

โอ้ยๆ” ความร้อนซึมไปถึงผิวเนื้อกายสาวด้านในร่มผ้า คิมหันต์ตกใจจนต้องรีบวางแก้ว นำผ้าชุบน้ำอุณหภูมิปกติแล้วคุกเข่านั่งลงดูก่อนนำผ้าผืนเล็กมาประคบลงไปอย่างรีบเร่ง

เป็นอย่างไรบ้างครับ ดีขึ้นหรือเปล่า?” มือของเขาสั่นๆ แต่เธอคงไม่สามารถรับรู้ได้ว่าหัวใจด้านในนั้นสั่นไหวยิ่งกว่าหลายเท่า

 “ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะทรายต้องขอตัวก่อน” ทาริกาไม่อยากอยู่ใกล้ชิดเขาให้นานกว่านี้ เห็นความเป็นห่วงของเขาแล้วอยากจะร้องไห้เหลือเกิน ทำไมนะเหรอ! เพราะผู้ชายคนนี้ไง คนที่คอยดูแลและห่วงใยเธอก่อนใครเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเมื่อครั้งเก่าก่อนหรือแม้กระทั่งตอนนี้เขาก็ยังคงแสนดีเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน

เดี๋ยวก่อนสิครับ เฮ้ยย/ว้ายย” เพราะความรีบร้อนจะลุกและเดินไปข้างหน้า ทั้งๆที่บริเวณขาด้านซ้ายยังปวดแสบปวดร้อน บวกกับที่แขนแกร่งพยายามฉุดรั้งเอาไว้ด้วย คิมหันต์แค่อยากจะดูให้แน่ใจว่าหญิงในดวงใจไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ ทั้งคู่ดันโชคร้ายล่วงลงไปสู่พื้นกระเบื้องแข็งและเย็น ชายหนุ่มสามารถโอบร่างของเธอไว้ทันก่อนกระทบสู่พื้นเบื้องล่าง เป็นแขนของเขาเสียเองที่ได้รับความเจ็บปวดจากการกระแทก ทาริกาใจหายวูบเธอค่อยๆเลื่อนสายตามองเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น

ทราย เป็นอะไร เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” คนเจ็บรีบสำรวจคนในอ้อมแขน เมื่อไม่เห็นอาการผิดปกติอย่างใดก็เบาใจขึ้น

ไม่เป็นอะไรค่ะ คุณคิมล่ะคะ” เธอสอบถามแต่ก้มหน้างุดเพื่อหลบสายตา ฝ่ายหนุ่มหล่อกลืนน้ำลายข่มพร่าลงคอ สรรพนามที่เธอเรียกเขาว่า “คุณ” ช่างเหินห่าง ช่างบั่นทอนจิตใจดวงนี้หนักหนา แต่อย่างไรเสียเขาก็ไม่มีสิทธิ์จะร้องอุทรณ์

พี่เออ...คือ...ผมไม่เป็นไร” ทั้งสองลุกขึ้นก่อนจะแยกย้ายไปทางใครทางมัน คิมหันต์กัดฟันข่มความเจ็บปวดของหัวไหล่เอาไว้ เอาจริงๆตอนนี้เขาแทบขยับแขนซ้ายทั้งแขนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

 

เช้าวันใหม่แสนสดใส ทุกคนในบ้านต่างทำหน้าที่ที่ได้รับผิดชอบของตนอย่างดีที่สุด วันนี้บรรดาเจ้านายทั้งหมดจะเดินทางไปพักผ่อนที่รีสอร์ทหรูติดชายหาดชื่อดังของเกาะสมุย ที่นั่นเป็นรีสอร์ทระดับ 6 ดาว ซึ่งเจ้าของก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลเป็นน้องเขยของคุณราตรีนั่นเอง

เด็กๆรีบไปทานข้าวก่อนนะคะ อีก 1 ชั่วโมงเราจะต้องเดินทางไปสนามบินกันแล้ว” คณานางค์กำชับลูกชายและหลานสาวที่ต่างตื่นเต้นกับอุปกรณ์ว่ายน้ำใหม่เกะกล่องที่เธอและมารดาสรรหามาให้

ครับคุณแม่ /ค่ะคุณป้า” เสียงใสๆกล่าวรับขานพร้อมกัน ก่อนเดินมุ่งหน้าไปยังโต๊ะรับประทานอาหาร

อ้าวตาคิม มาๆทานข้าวด้วยกันก่อน” ประมุขใหญ่เรียกบุตรชายที่กำลังเดินลงบันไดมา

คิมลูก เป็นอะไรหรือเปล่า แม่ว่าเราเดินแปลกๆนะ”คุณราตรีจับความผิดสังเกตนั้นได้

ไม่มีอะไรหรอกครับแม่” คิมหันต์ปฎิเสธทุกคนบนโต๊ะอาหาร รวมถึงทาริกาที่นั่งอยู่ก่อนหน้าเขา

โอ้ย” นั่งลงไม่นานเขากลับร้องลั่น เมื่ออยู่ๆเจ้าหลานชายตัวแสบก็วิ่งเข้ามาร่วมวง เบียดกระแทกโดนแขนของเขาเต็มๆ

คิมลูก แขนเป็นอะไรแม่ขอดูหน่อยสิ” คุณราตรีเตรียมตัวจะลุกขึ้นทันที ต้องมีอะไรที่ผิดปกติแน่ๆ คณานนท์วิ่งชนแค่นั้นไม่น่าจะร้องเจ็บปวดถึงเพียงนี้

ไม่เป็นไรจริงๆครับคุณแม่ ผมปวดแขนนิดหน่อยเอง”

พ่อว่าไม่นิดหน่อยแล้วนะเจ้าคิม เจ็บอย่างนี้ก็หยุดงานพักผ่อนมันสักวันสองวันเถอะลูก ร่างกายมันจะแย่เอานะ” คิมหันต์น้อมรับในความหวังดีของบุบพการีอย่างเลี่ยงไม่ได้

น้าคิมหยุดงาน แบบนี้ก็ไปเที่ยวทะเลกับนนท์และทับทิมได้แล้วสิครับคุณตาคุณยาย ใช่ไหมครับคุณแม่?” ตัวแสบของบ้านตะโกนลั่น เมื่อตนเข้าใจความหมายการหยุดงานพักผ่อน

น้าคิมไปไม่ได้หรอกจ้ะ เจ็บแขนแบบนี้จะให้ไปเที่ยวได้อย่างไร คุณตากับคุณยายหมายถึงให้พักผ่อนอยู่ที่บ้านต่างหากล่ะลูก” คณานางค์พยายามอธิบายเหตุและผลให้ลูกชายฟัง

กริ่ง กริ่ง เสียงสมาร์ทโฟนเครื่องเก่าของทาริกาดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของทุกคน เธอขออนุญาตปลีกตัวออกจากโต๊ะอาหารเพื่อสะดวกในการรับสาย

พี่โมกข์” เสียงหวานแผ่วเบาทำให้ทุกคนบนโต๊ะพอจะรับรู้ว่าสายที่เรียกเข้ามาคือใคร เธอหายไปสักพักก็เดินกลับเข้ามาด้วยสีหน้าไม่ค่อยจะสู้ดีหนัก

ตาโมกข์เหรอทราย โทรมาว่ายังไงบ้างล่ะ” คุณราตรีก็ใคร่จะรู้ความเป็นไป

พี่โมกข์บอกว่ายังจัดการธุระไม่เสร็จเรียบร้อยค่ะ คงยังกลับมาในวันสองวันนี้ไม่ได้” เขาเองเป็นเจ้าของความคิดเสนอเรื่องการไปพักผ่อนของครอบครัวครั้งนี้แท้ๆ แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับการรู้ดีว่าบุตรสาวคนเดียวตั้งหน้าตั้งตารอคอยการไปเที่ยวกับเขาครั้งนี้ไว้มากมายขนาดไหน

ยิ่งนานวันเข้า...ทับทิมก็ยิ่งติดคเชนทร์แจ เพราะโหยหามานานจึงทำให้ความสัมพันธ์พัฒนาไปได้รวดเร็วกว่าปกติ หากวันหนึ่งได้รู้ว่าเขาไม่ใช่ผู้ให้กำเนิดที่แท้จริง ลูกน้อยจะเสียใจมากขนาดไหนนะ...ไม่อยากคิดเลยจริงๆ

พ่อโมกข์ติดธุระก็ไม่เป็นไรนะครับทับทิม ไว้พ่อโมกข์กลับมาทับทิมก็ให้พ่อโมกข์สอนว่ายน้ำในสระที่บ้านเราก็ได้นี่ครับ” คิมหันต์รับรู้ความรู้สึกของเด็กสาวได้เป็นอย่างดี ใบหน้าหวานหยดที่เศร้าลงเพียงเล็กน้อย แต่เขารู้ว่าเธอผิดหวังและเสียใจมากกว่าการเเสดงออกอย่างแน่นอน 

ทาริกาในวัยเยาว์กับบุตรสาวในตอนนี้ช่างเหมือนกันเหลือเกิน

ค่ะ ทับทิมรอคุณพ่อได้ค่ะคุณอาคิมขา” เด็กสาวพยายามยิ้มแย้มตอบรับ ไม่แสดงออกถึงความเสียใจ ความน่าสงสารให้ใครได้เห็นเด็ดขาด...หนูน้อยช่างไม่รู้อะไรเสียเลย ว่าการกระทำอย่างนั้นแหละที่ทำให้คุณอาหนุ่มยิ่งสงสารเพิ่มมากขึ้น สงสารจับใจ

หว้า! น่าเสียดายจังเลย” เป็นคณานนท์ที่ไม่ปกปิดความผิดหวังใดๆหลังได้รับรู้เรื่องราว เท่ากับตอนนี้ว่าไม่มีใครที่จะสามารถสอนเขาและเพื่อนรักว่ายน้ำได้อีกแล้ว

เสียดายอะไรตัวแสบ เดี๋ยวน้าคิมนี่แหละจะอาสาสอนว่ายน้ำให้เอง”

หมายความว่า...” คณานนท์เปล่งสายตาระยิบระยับ คิมหันต์พยักหน้าให้อีกรอบ...ย้ำชัดๆให้เด็กๆเข้าใจได้ถูกต้อง

น้าคิมจะไปทะเลกับน้องนนท์ จะสอนน้องนนท์ว่ายน้ำ คุณแม่ คุณตาคุณยายครับ” ตัวแสบของบ้านถึงกับเก็บอาการดีใจไม่อยู่ ไม่ต่างจากหนูน้อยอีกคนที่ฉีกยิ้มอวดฟันขาวสะอาดเรียงสวยมาให้เขาด้วย ความดีใจทำให้หลงลืมความเสียใจก่อนหน้าไปหมดสิ้น...หัวใจของคิมหันต์ฟูฟ่อง

จะดีเหรอลูก”

นั่นสิเจ้าคิม พ่อว่า...” เจ้าสัวคณินไม่อยากสนับสนุนเลย ไม่อยากให้บุตรชายต้องโหมร่างกาย ที่สำคัญกว่านั้นกลัวว่าจะเป็นการเปิดโอกาสให้สองเเม่ลูกคู่นั้นอีกด้วย...เจ้าโมกข์นะเจ้าโมกข์ หายไปไหนของมันนะ

ผมไม่เป็นอะไรมากจริงๆครับคุณพ่อคุณแม่ไม่เห็นต้องเป็นกังวล” เจ็บอย่างไรเขาก็ไม่เจ็บ ปวดแค่ไหนคิมหันต์ก็สามารถทนได้...เพื่อคนที่รัก เขาไหวอยู่แล้ว


เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

รีสอร์ทหรูริมชายหาดเฉวงถูกจองไว้สำหรับครอบครัวพงศ์ไพศาล 3 หลังด้วยกัน เจ้าสัว คุณราตรีพร้อมแม่บ้านที่ตามติดมารับใช้หนึ่งคนอาศัยที่เรือนหลังใหญ่ หลังที่สองถัดออกมาเป็นคนานางค์กับลูกชาย และหลังสุดท้ายที่อยู่ห่างออกไปไกลนิดหน่อยความตั้งใจเดิมคือสำหรับครอบครัวของคเชนทร์สามคน พ่อแม่ลูก เมื่อแผนเปลี่ยนกลายเป็นว่าทาริกาต้องอยู่กับบุตรสาวตามลำพัง ส่วนคิมหันต์ก็ต้องไปพักรวมกันกับพี่สาว

คุณแม่ครับ น้องนนท์อยากเล่นน้ำครับ” ทะเลใสสีฟ้าอมเขียวมรกตเรียกความสนใจของเด็กๆไปได้ทั้งหมด

รอเดี๋ยวสิลูก รอให้เย็นๆหน่อยตอนนี้เห็นไหมข้างนอกร้อนจะตาย” คณานางค์ห้ามปรามบุตรชาย คณานนท์เอาแต่ใจตัวเองอย่างเหลือรับประทาน

ไม่ต้องหน้างอนเลยตัวแสบ ตามที่แม่เขาพูดนั่นแหละถูกแล้ว ดูทับทิมสิไม่ได้โวยวายอย่างเราเลย”อดไม่ได้ที่คิมหันต์จะเปรียบเปรยหลานชายกับอีกคน

"พี่ว่าคิมหน้าซีดๆนะ ไม่สบายหรือเปล่า แล้วเเขนหายปวดหรือยัง?" สอบถามด้วยความห่วงใย

"ไม่ปวดแล้วครับสบายมาก ผมขอเอากระเป๋าไปเก็บก่อนนะครับ" คิมหันต์ปกผิดพิรุธ ก่อนรีบเข้าไปพักผ่อนในห้อง ยาคลายกล้ามเนื้อเเละเเผ่นประคบร้อนถูกรื้อออกมาจากกระเป๋า เขาต้องรีบหายเป็นปกติให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ ยังไงเย็นนี้เขาต้องรับหน้าที่คุณครูสอนว่ายน้ำ...ตามที่ตั้งใจเอาไว้ก่อนหน้า

 

ห้าโมงเย็นเป็นเวลาแดนร่มลมตก

คณานนท์และเขาเดินมายังชายหาดน้ำใส ห่างออกไปยังบ้านพักเห็นบิดา มารดาและพี่สาวกำลังนั่งมองมาทางเขาอยู่

เมื่อไหร่ทับทิมจะมา เห่อ...นั่นไงมาแล้ว ทับทิมมมมมเราอยู่ทางนี้” คณานนท์ตะโกนเรียกเพื่อนสนิทสุดเสียง ชายทั้งสองวัยหันไปมองเด็กน้อยในชุดว่ายน้ำสีชมพูสดใสที่กำลังโบกไม้โบกมือส่งมาให้เพื่อนและคุณอาใจดีมาแต่ไกล คิมหันต์มองเด็กน้อยที่กำลังตั้งใจฟังอะไรบางอย่างที่ทาริกาพูดด้วย...พูดว่าอะไรนั่นไม่อาจจะได้ยิน เพราะระยะห่างที่มากเกินไป เห็นแค่เพียงว่าทับทิมพยักหน้างึกๆอย่างเข้าใจเป็นการโต้ตอบ หนูน้อยรับห่วงยางโดนัทสีสันสดใสไม่แพ้กันกับชุดจากมารดาก่อนวิ่งตรงมาทางนี้

หลังจากย้ำเรื่องความปลอดภัยของบุตรสาวว่าต้องเชื่อฟังคุณอาผู้สอนว่ายน้ำแล้ว ทาริกาก็แยกตัวมาเพื่อช่วยแม่บ้านดูแลเรื่องอาหาร ไม่ได้เหนื่อยหรือยุ่งยากอะไรมากมายเพราะทางรีสอร์ทได้จัดเตรียมวัสดุทุกอย่างไว้พร้อมเพรียงอยู่แล้ว

เจ้าตัวแสบ ว่ายน้ำยังไม่แข็งถอดชูชีพออกทำไม” คิมหันต์หมายถึงห่วงยางสวมแขนทั้งสองข้างที่ตอนนี้คณานนท์สลัดมันทิ้งไปเรียบร้อยแล้ว

ทับทิมดูเรานะ น้าคิมดูนี่นะครับ น้องนนท์ น้องนนท์ว่ายน้ำได้แล้วครับ” คณานนท์โชว์ความสามารถให้ทั้งสองได้ดู ฝึกฝนร่วมชั่วโมงกว่าๆ ในที่สุดเขาก็สามารถพยุงตัวและเคลื่อนไหวในน้ำได้เหมือนเพื่อนรัก ทับทิมนั้นว่ายน้ำได้คล่องปร๋อจนได้รับอนุญาตให้เอาห่วงยางสวมเเขนออกไปก่อนหน้าเขาเรียบร้อยแล้ว

นนท์ยังว่ายน้ำไม่แข็งเหมือนทับทิมยังควรใส่ชูชีพไปก่อนเข้าใจไหม ทีหลังห้ามทำอีกเด็ดขาดเข้าใจไหม ทับทิมก็เหมือนกันนะครับอย่าเพิ่งว่ายน้ำโดยที่ไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วยเป็นอันขาดเข้าใจไหมครับทั้งสองคน”

ครับ/ค่ะ”

ดีมาก วันนี้แค่นี้ก่อนพรุ่งนี้ค่อยมาฝึกกันต่อ”

ครับน้าคิม แต่นนท์ขอว่ายน้ำไปขึ้นฝั่งตรงต้นมะพร้าวใหญ่ตรงโน้นได้ไหมครับ?” หลานชายชี้ไปอีกด้านที่ห่างไปเกือบ 20-30 เมตร คิมหันต์มองว่ามันไม่ได้ไกลมากและความลึกแค่ระดับออกของหลานชายจึงพยักหน้าอนุญาต

ทับทิมขอด้วยนะคะคุณอาคิมขา” คิมหันต์ยิ้มอ่อนให้คนเสียงหวาน เล่นน้ำมาเป็นชั่วโมงๆจนกวนจะมืดแล้ว พวกเด็กยังคงสนุกไม่ยอมขึ้นจากน้ำอยู่อีกเหรอ...เจ้าเด็กสองคนนี้จริงๆเลย เด็กหญิงสร้อยทับทิมหันไปมองเพื่อนรักของเธอที่ว่ายน้ำนำออกไปจนทั้งตัวห่างมาก แม่ฉลามน้อยคนใหม่อย่างทับทิมจึงรีบเร่งสปีดตามไปทันที คิมหันต์รวบรวมห่วงยาง ห่วงยางชูชีพ และโฟมเล่นน้ำของเด็กๆที่ลอยกระจัดกระจายอยู่ใกล้ๆก่อนเดินขึ้นฝัง  เด็กชายคณานนท์ที่มองด้านหลังแล้วเห็นเพื่อนสนิทว่ายน้ำตามตนเข้ามาใกล้ทุกทีทุกที เขาจึงพยายามเร่งความเร็วของแขนและขามากขึ้น โชคร้ายเหลือเกินที่การเร่งครั้งนี้ทำให้เกิดความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อขึ้นมาฉับพลัน คณานนท์เป็นตะคริวที่ขาข้างซ้าย เด็กชายดำพุดดำว่ายชูมือตระเกียกตะกรายเหนือน้ำเค็ม ทับทิมเองที่มองเห็นอาการผิดปกติของเพื่อนรักก็รีบว่ายน้ำตามไปช่วยทันที สภาพผืนน้ำที่ย่ำแย่ไปกว่า ความมืดมิดค่อยๆเข้าปกคลุมนั้น นั่นคือโดยรอบๆเกิดภาวะน้ำวนขนาดเล็กๆ เด็กชายและเด็กหญิงจึงลอยห่างออกไปจากชายฝั่งเรื่อยๆ



//////////////////////////////////////-

สวัสดีค่ะ Lantann/Pakakrong ค่ะ  นักเขียนหน้าใหม่ขอเเนะนำตัวจร้าา

ไรท์มีผลงานตอนนี้ทั้งหมด 19 เรื่อง

ด้วยรัก Lantana-Pakakrong

ฝากติดตามด้วยนะคะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha