ความลับของความรักนายซุปตาร์ (Supper star)

โดย: Amai



ตอนที่ 3 : ผู้ชายชุดดำ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

16:00 กริ๊ง กริ๊งง !!!!

กริ่ง ออด เลิกเรียน 

" กลับบ้านก่อนนะ พินจิ " ฉัน โบกมือบาย พินจิน

พินจิ คือเพื่อนสนิท ฉัน คอยปรึกษาเรื่องต่างๆ แต่ ยกเว้นเรื่อง แฟน ต้องเก็บเป็นความลับ แหะๆ

" จ้าา บายย " พินจิ    ฉันเดิน มาที่หลัง ร.ร. เพราะที่นี่ เป็นที่ ประจำ ที่ เคนตะ มารับ ฉัน  

ฉัน ยังคงนั่งรอ ๆๆๆๆๆ

ฉัน ก้มลงดูนาฬิกา

" นี่ มัน 5โมงกว่าแล้วนี่ "

" เคนตะคงไม่ว่างมั้ง "  จากนั้นฉันก็ เดินจากที่นั่นไป


    ณ   ท่ารถเมล์

ฟ้าเริ่มมืดขึ้น  ฉันมองไปยัง รอบๆตัว ที่มีแต่ผู้คนเดินผ่านไปมา  ฉันเห็นเขาเดินเป็นคู่ แบบเปิดเผย แล้ว อึดอัดชะมัดด Y_Y ฉันอยากย้อนเวลาไป ตอน เคนตะกับฉัน ยัง เป็นแบบนั้น ฮืออ  จู่ๆ ขอบตาฉัน แผ่วร้อนขึ้นมา น้ำตาลฉัน ไหลออกมาไม่หยุด

ปิ้งงง'งง!!! เสียงเมสเสจ ฉันดังขึ้น

ฉันรีบ ปาดน้ำ แล้วมองดู

 " อยู่ที่ไหน " ข้อความจากเคนตะ 

ฉันยังคงเผลอมอง ข้อความนั้น

 ปิ้งงงง!!!

" เงียบ " เคนตะ

" อ่อ ฉันอยู่บ้าน มีอะไรหรอ " ฉัน

แป๊นนน  แป๊นน ~

เสียงรถเมล์ ดังขึ้นที่จอดอยู่ต่อหน้าฉัน 

ฉันรีบ ลุกขึ้นเพื่อที่จะ มุ่งไปยัง รถเมล์ แต่สิ่งที่เห็น

ผู้ชาย รูปร่างสูงโปร่ง ใส่ชุดดำ ปิดหน้า ไส่แว่นอย่างลึกลับ แต่ฉันก็ไม่สนใจ เดินผ่านเขาไป

  หมับบ~~

ฉันโดน มือที่ใหญ่กระชาก อย่างรุนแรง 

ตุ้บบ~ 

" โอ๊ะ หัวฉัน " ฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา เขาถอดแว่นออก สบตากับฉัน อ่อ เคนตะ แฟนฉันนั่นเอง

" นี่เหรอ บ้านเทอ " เคนตะ 

" ปะปล่าว " ฉัน

" งั้น กลับบ้านกัน " จู่ๆ เคนตะก็ลากฉันขึ้นรถ 

ตอนนี้รถ กำลังแล่นอยู่บน ถนน

  " ขอโทษ นะ " เคนตะ เขาหันมาสบตากับฉันด้วยสายตาเย็นชา

" อื้ม ไม่เป็นรัย ฉันเข้าใจนะว่า นายงานยุ่ง " ฉัน ส่งยิ้ม แห้งๆไห้กับเขา

  " อ้อ ต่อไปนายไม่ต้องแล้วก็ได้ ฉันกลับเองได้ " ฉัน

" เมื่อกี๊ พูดอะไรนะ ว่าไหม่ซิ " เคนตะ หันมามองฉัน เหมือนไม่ค่อย พอใจฉัน ซักเท่าไหร่ 

" อ่าออ ฉันบอกว่า คิดถึงนาย มาก " จากนั้น เคนตะก็ ยิ้มใส่ฉัน อุ้ยย เขิลๆ


       ณ  บ้านฉัน 

"ฉัน ไปละ บาย " ฉันหันไปเปิดประตู แต่ หน้าแปลกใจ ประตูรถ ก็ถูก ล็อก อย่างรวดเร็ว ฉันกำลังหันไปพอดี และก็โดน เคนตะ ดึงไป จูบริมฝีปากอย่างอ่อนโยน อ่อนหวาน

ผลักก~ 

ฉันค่อยๆผลัก เคนตะ ออกห่างจากฉัน

" นะนาย กลับได้แล้ว " ฉันพูดด้วยความเขิลอาย >///<

" ฮึ!! รักนะ แล้วก็คิดถึงมากด้วย " จากนั้น เคนตะ ก็ โน้มตัว มาจูบ หน้าผากฉันอีกครั้ง อย่าง อ่อนโยน

และอบอุ่น >///< อีกละ เขิลล

" อื้ม ฉันก็เช่นกันนะ " จากนั้นฉันก็ลงจากรถ มองรถ ที่กำลังแล่นหาย ลับไปป 

เฮ้ออ ฉันรุ้สึก โดดเดี่ยวทุกที ที่เขาจากฉันไป

-.-

โปรดติดตามตอนต่อไปนร้าา >>>

เขียนคอมเม้นท์ไห้กำลังใจหน่อยน้าา ;-) 







ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha