ความลับของความรักนายซุปตาร์ (Supper star)

โดย: Amai



ตอนที่ 7 : การกลับมาของ พ่อฉัน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

     ตึก  ตึก  ตึก

ฉันหันไปมอง คนที่กำลังเดินฝีเท้าหนัก อย่างรีบเร่ง

  " พ่ออออ " ฉันรีบวิ่ง ไปกอดพ่อด้วยความคิดถึง ตอนนี้ฉัน หัวใจฉันโล่งไปที 

" ลูกพ่อ " พ่อจูบ หัวฉันพร้อมลูบเบาๆด้วยความคิดถึง

" มันไม่ใช่ แค่ความฝันใช่ไหมค่ะ " ฉันไม่สามารถอดกลั้น น้ำตาได้ ในที่สุดน้ำตาก็ เอ้อล้นออกมาด้วยความคิดถึง 

" ฮือออ หนู คิดถึงพ่อ "

" พ่อก็คิดถึงลูกมาก ลูกพ่อโตเป็นสาวแล้ว " พ่อพูดด้วยเสียงเครือสั่น

  

   หนึ่งชั่วโมง ผ่านไป

แม่ฉันเริ่มรู้สึก ตัวขึ้น

 " คุณยาง " แม่ฉันพูด ขึ้นคราง น้ำตาแม่ฉันก็ล้นออกมา 

 " ครับ ผมกลับมาแล้ว " พ่อฉันรีบกอดแม่ ด้วยความคิดถึง แล้วฉันคนนึงก็เข้าไปกอดด้วยกันอย่างคิดถึง 

    สองสัปดาห์ ผ่านไป

 แม่ฉัน ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เฮ้อ จะได้พักผ่อนสักที  

" เฮ้อออ " ฉัน เอนกายนอน อย่างสบาย จนเผลอหลับไปด้วย ความเหน็ดเหนื่อย

    ครื้ดดด  ครื้ดดด ~

ฉันสะดุ้งตื่น ตาปี๋ หามือถือ

 " ฮะ" ฉันพูดไม่ทันจบก็เจอตัดบท ไป

(ทำไม ไม่รับสาย รุ้มั้ยว่า ฉันติดต่อเทอมากแค่ไหน) เคนตะ ตะคอก จนฉันรีบเอา มือถือห่างจสกหู

" ฉันเหนื่อย " ฉันพูดด้วยเสียงคอเเหนคอแห้ง และเหน็ดเหนื่อย

(เทอไม่สบายเหรอ ) เคนตะพุดด้วยความเป็นห่วง

" ไม่รู้สิ " 

(คุนเเม่ล่ะ เป็นยังไงบ้าง ) 

" ได้บ้านแล้ว แค่กๆๆๆ " เฮ้อ ฉันเป็นไข้ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย

( เดี๋ยว ฉันจะไปหา ) เคนตะ

จู่ๆ โทรศัพท์ก็หลุดจากมือฉันตกลงเตียงฉัน ไม่ไหวล่ะ

ภาพสุดท้ายที่ฉัน คือเพดาน ดับวูบ

(ได้มั้ย โยชิ โยชิ เป็นอะไรเนี่ย ) 

" ค่อกกก  ค่อกกก " โยชิ เผลอหลับไป

(ฮ่าๆๆ ตลกละ หลับงั้นเหรอ ) 

ตื้ด ~ 

เคนตะกดวางสาย ไป รีบแต่งตัวเพื่อออกไปหา โยชิ

  เอี๊ยดดด !!!

เสียงเบรกที่รถ หน้าบ้านโยชิ 

   ปิ้ง ป่อง  ปิ้งป่อง ~

" ใครนะ คุณยาง ช่วยไปดูสิ๊ " แม่โยชิ

" ครับ " พ่อโยชิ เดินไปเปิดประตู 

   ผ่างงงง~

" ใครที่ไหนกัน ทำไมใส่ชุดแปลกๆ มิดชิดจัง เลย"พ่อโยชิ ขมวดคิ้ว ด้วยความสงสัย

" อ่า สวัสดี ครับ " ดูท่าทาง เคนตะจะ เสียขวัญทำหน้าตกใจใหญ่ ก่อนยกมือไหว้

" โยชิ อยู่มั้ยครับ " เคนตะ

" อยู่สิ มีอะไรกับลูกสาวฉัน " พ่อโยชิ ทำหน้าสงสัย

    ผ่างงง~

Kenta say~

ผมมองไปตรง หน้า ที่มีผุ้ชายรูป ลักษณ์ หน้าโหดๆ นั่นคือพ่อ โยชินั่นเอง ผม

กลืนน้ำลาย เหือกใหญ่ ก่อนจะตอบกลับไป

" ผมขอ อนุญาติไปหาโยชิ ก่อนนะครับ " ผม สบตากับ สายตาคมกริบ แล้วก้มเล็กน้อย

" ได้สิ " 


" อ้าว เคนตะ มา ทำอะไรจ้ะ " แม่ชองโยชิที่นั่งอยู่ที่ เก้าอี้พิง 

" อ่าอ่อ ผมมาเยี่ยม คุณน้า แหละครับ" ผมยืน กระเช้าผลไม้ไห้กับ แม่ของโยชิ

" ขอบใจมากจ้ะ " 

" ว่าแต่ โยชิอยู่ไหนครับ " ผมถามด้วยความสงสัย

" อ่อ แกคงเหนื่อยน่ะ เลยเผลอหลับไปจ้ะ " 

" อ่อ งั้นผม ขอตัวนะครับ " 

" จ้ะ " ผมเดินขึ้น บันได ย่องไปยัง ห้องของโยชิ

  " อาา ลืมเปิดประตูไว้นี่ " ผมเข้าไปในห้องของโยชิอย่างรีบเร่ง  มองเห็น ร่างบางที่นอนอย่างกับ เด็กไร้เดียงสา บนเตียง

" ท่าทางเหนื่อย น่าดู " 

" เฮ้อออ " ผมเอนกายลงนอนข้างๆโยชิ จนเผลอหลับไปเหมือนกัน

    

   " อื้ออ อื้ออ " ฉันลืมตาปี๋ บิดเนื้อบิดตัว ด้วยความเมื่อตัว 

กรี๊ดดดด ~

 " อะไรกัน ใครกันเนี่ย " ฉันรีบดึงผ้าบางๆที่คลุมหัวของเขาออก แล้วสิ่งที่คุ้นหูคุ้นตาก็คือ เคนตะนั่นเอง

" เงียบๆ หน่อยสิ " เคนตะพูดขึ้นจากนั้น

หมับบบ~

ฉันโดน กระชากไปทับ กับร่างไหญ่ จนจมูกของ เคนตะกับฉันชนกัน สามารถ สัมผัส ลมหายใจที่แผ่วเบาของซึ่งกันเเละกัน และเคนตะก็กอด ฉันอย่างแน่น

ตึกก  ตึกก  ตึกก ~ เสียงหัวใจเต้นอย่างสั่นระรัว

ไม่เป็นจังหวะ

ตึงงง ~ เสียงประตูที่ เจอเปิด ฉันกับเคนตะ เราทั้ง2คนหัน ไปมองกันที่ประตู อย่างตกใจ

ผ่างงงงงง~ 

" ทำอะไรกันน่ะ " เสียงที่ตะคอกด้วยความหน้ากลัวก็ดังขึ้น


จะเป็นใครยังไงกันต่อ ติดตามได้เลยจ้าา คอมเม้นด้วยนร้าา>>>





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha