เกมหัวใจมาเฟีย

โดย: กาญจนวณิช



ตอนที่ 21 : เขากำลังจะถูกกิน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป






ตอนที่ 20

 

 

“คุณอยู่ไหนคะ?”

หญิงสาวผู้เป็นมาดามคนใหม่ของตระกูลแบร์ลุสโคนี่ กำลังพยายามติดต่อกับลูกเลี้ยงของเธออยู่ และการที่เธอไม่สามารถติดต่อเขาได้ถึงเจ็ดวันมาแล้วนั้น ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“ฉันอยากคุยกับคุณ” เธอส่งข้อความเดิมไปหาเขาหลายต่อหลายครั้ง เพื่อย้ำให้เขารู้ว่าเธอต้องการเจอกับเขามากเพียงใด แต่ดูเหมือนเขาจะเมินเฉย ไม่สนใจความต้องการของเธอแม้แต่น้อย เธอปลอบตัวเองว่าเขาอาจอยู่ที่ไหนสักแห่ง ซึ่งไม่มีสัญญาณ นั่นเพราะเขายังเสียใจเรื่องเธออยู่ จนไม่อยากพบหน้าใครในเวลานี้

“แน่นอน...ฉันต้องยอมรับมัน” เธอเข้าใจความรู้สึกที่เจ็บปวดขั้นรุนแรงเพราะรักที่ไม่สุขสมใจ เพราะเธอเองก็ไม่ต่างจากเขา เวลานี้ ชีวิตบนเตียงนอนหรูราคาแพงของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตาและมาสคาร่าดำเป็นปื้น สามีวัยดึกของเธอทำได้ดีที่สุดก็แค่มุดเข้าใต้กระโปรงเธอเท่านั้น “ฉันทำร้ายคุณ ฉันทำลายความรักของเรา” 

ไอริสเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน แต่คงไม่เท่ากับเขาเป็นแน่ แล้วใครล่ะ ที่ควรจะเยียวยาหัวใจของเขาให้กลับมาฟื้นคืนความสดใสและเต็มไปด้วยพลังอีกครั้ง

“ต้องเป็นฉันคนเดียวเท่านั้น ใช่ไหมที่รัก...” ไอริสเก็บโทรศัพท์ในกระเป๋าหนังลายเสือ เธอเติมแป้งและลิปสติกกลบคราบน้ำตาจนมิด เธอบอกลาห้องน้ำ เดินกลับไปหาอ้อมกอดของมัสซิโม

สามนาทีผ่านไป...หญิงสาวคนหนึ่งผลักประตูห้องน้ำที่ติดฝาผนังด้านในสุดออกมา เธอเดินพลางติดกระดุม มาหยุดอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เธอสวมชุดเดรสสีดำเปิดแผ่นหลัง เตรียมพร้อมจะไปงานเลี้ยงในตอนเย็นนี้

เธอไล่สายตาสำรวจใบหน้า ลำคอ และเนินเนื้ออิ่มอวบของตัวเองอย่างพึงพอใจ ขาวนวลเนียนแต่งแต้มด้วยรอยอารมณ์ราคะพองาม

“เลิศมาก” เจ้าหล่อนชมโฉมตัวเองแล้วหมุนตัวไปมาอยู่หน้ากระจกหลายครั้ง แล้วสายตาระยิบก็เจือรอยขบขันเมื่อเห็นชายหนุ่มที่เพิ่งมีเซ็กซ์กันในห้องน้ำเดินผ่านหลังของเธอไปอย่างกล้าๆกลัวๆ จนสามารถออกจากห้องน้ำหญิงในชั้นการตลาดไปได้ ดูเหมือนเขาจะเครียดไม่น้อย 

แน่ล่ะ เขาเพิ่งถูกลูกสาวคนโปรดของประธานบริษัทฟันไปสองรอบในเวลาสิบนาที เธอขู่เขาว่าถ้าเรียกแล้วไม่มาในครั้งต่อไป เธอจะแฉว่าถูกเขาข่มขืน อันที่จริง มันเป็นแค่มุขตลกร้ายของเธอเท่านั้น

“ไก่อ่อนชะมัด”

ลูกสาวที่พ่อแม่ไม่มีเวลาสั่งสอนและใช้เงินปรนเปรอเลี้ยงดูจนออกมาเป็น...เอมี่ แบร์ลุสโคนี่ หญิงสาวที่ผู้ชายค่อนเมืองเคยนอนกับเธอมาแล้ว พนักงานในระดับสูงของบริษัทที่ไม่ค่อยเข้ามาทำงาน ไม่มีผลงาน เงินเดือนสูง และเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่รองจากเจ้าของ

“ฉันเป็นใครรู้ซะบ้าง” หญิงสาวที่เดินเข้ามาในตึกสำนักงานเพียงเพื่อประกาศว่าเจ้าหล่อนเป็นเจ้าของที่นี่...ร็อกกี้ลูกชายคนโตที่ควรเป็นทายาทอันดับหนึ่ง เขายังยโสอยู่ไม่น้อยที่ไม่ยอมใช้นามสกุลของบิดา แต่ใครหลายคนเชื่อว่า ตำแหน่งซีอีโอคนต่อไป ไม่มีใครเหมาะสมเท่ากับเขาอีกแล้ว

มัสซิโมมีน้ำยาเท่านี้เอง...ไอริสถอนหายใจอย่างระอา เธอเบื่อมาหลายวันแล้ว เพราะเขาขลุกอยู่แต่ที่โต๊ะทำงาน ทั้งที่ไม่ค่อยสบาย เธอรู้แล้วว่าทำไมเขาถึงได้รวย

“เดี๋ยว” เสียงของเอมี่ดังตามหลังเธอมา คู่สนทนาที่ควรหลีกเลี่ยงมากที่สุดในบ้าน เอมี่ผู้เกรี้ยวกราดและเอาแต่ใจ ถนัดนัก กับการดูถูกคนอื่น “เธอแอบนอกใจคุณพ่อฉันเหรอ”

อยู่ๆเจ้าหล่อนก็โพล่งขึ้น...มาดามไอริสหน้าซีดเผือด ถึงแม้ร่างกายของเธอจะไม่ได้เป็นของร็อกกี้มาสักพักใหญ่ๆแล้วก็ตาม ทว่า ยามมีเซ็กซ์กับมัสซิโม เธอคิดถึงเขาทุกวินาที

“คุณอย่าเห็นฉันเป็นศัตรูเลยค่ะ เพราะคุณพ่อของคุณไม่เคยรักผู้หญิงคนไหนมากกว่าคุณ”

เอมี่หัวเราะชอบใจ เดินวนรอบตัวเธอเป็นวงกลม  

“ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นศัตรู” แต่ยังยิ้มร้าย ใช้หางตามอง “แต่ฉันไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาต่างหาก...ก็แค่ของเล่นชิ้นใหม่ของคุณพ่อ หมดอายุเมื่อไหร่ คุณพ่อก็โยนทิ้งเท่านั้นเอง”

ไอริสรู้รสความเจ็บปวดจากการถูกดูถูกและเหยียดหยามจากริมฝีปากที่ทาลิปสติกราคาแพง นับตั้งแต่วันแรกที่เธอก้าวเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลมหาเศรษฐีในฐานะมาดามคนใหม่ เธอรู้ซึ้งและเข้าใจแล้วว่าเมริสารู้สึกอย่างไรในเวลานั้น คงอยากจะตบเธอสักฉาด เหมือนกับที่เธออยากตบลูกเลี้ยงให้ตายคามือ

“ถ้าอย่างนั้น คุณคงต้องเข้าโบสถ์ทุกวันอาทิตย์เพื่อภาวนาให้คุณพ่อของคุณทิ้งฉันได้แล้วนะคะ” ไอริสยิ้มเย้ย เพราะความมั่นใจในสรีระที่งดงามและใบหน้าราวกับนางฟ้าของเธอ อีกนานกว่าสามีแก่จะเบื่อ “แต่ฉันชักจะเป็นห่วงคุณ เพราะฉันเกรงว่าคุณจะเหนื่อยเปล่าน่ะสิค่ะ”

“มั่นใจเหลือเกินนะ” เอมี่ขบขัน “คนอย่างเธอมันก็แค่โสเภณีที่ดันโชคดีก็เท่านั้น”

“มันไม่มากไปเหรอคะ” ไอริสทั้งอึ้งทั้งโกรธที่เอมี่กล้าใช้คำนี้กับภรรยาของบิดา ถึงไม่เคารพยำเกรงเธอ ก็ควรจะให้เกียรติบิดาของตัวเองบ้าง “คำสกปรกแบบนี้ออกมาจากปากของคุณได้ยังไง”

“คำสกปรกกว่านี้ฉันก็ยินดีจะพูด ถ้ามันเหมาะจะนำมาใช้กับคนอย่างเธอ....แต่ตัวเธอเองก็เคยพูดคำนี้ใส่หน้าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เหรอ” ไอริสหน้าเสีย  “สำหรับคนอย่างเธอ...ไอริส...มันไม่มากไปหรอก เอาเถอะ เงินของเรามีเยอะแยะ ถ้าจะให้ทานคนยากจนบ้างก็คงไม่กระทบกระเทือนอะไร” เจ้าหล่อนพูดพลางเชิดหน้า ยักไหล่ เดินนวยนาดเข้ามาใกล้ไอริสแล้วยื่นริมฝีปากเข้าใกล้ติ่งหูที่ติดตุ้มหูเพชรน่ารักของเธอ “อย่าให้ฉันรู้นะ ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร”

เอมี่ดึงตัวกลับไปยืนเชิดเหมือนเดิม ทิ้งสายตาดูถูกไว้ ก่อนเดินจากไปอย่างล้นความสุข  

“ยัยโรคจิต!!!” ไอริสกำหมัดแน่นจนตัวสั่นเทิ้ม “ฉันจะคอยดูเวลาที่เธอไม่มีพ่อคุ้มกะลาหัว เธอจะยังหัวเราะได้เหมือนตอนนี้ไหม”  

หญิงสาวตั้งสติ ทำใจให้สงบ แล้วเดินกลับไปยังหน้าห้องของประธานบริหารบริษัท เธอนั่งหน้าห้องทำงานของเขา ด้วยตำแหน่งเลขาท่านประธานที่มีเงินเดือนสูงที่สุดในประวัติการณ์  

 

 

รถของไคล์จอดรออยู่ที่หน้าตึกสูงของบริษัทอาร์แอนด์ดีมาร่วมครึ่งชั่วโมงแล้ว เขาเบื่อ แต่ต้องอดทน เพราะคุณหนูเอมี่อยากลองใจเขา จึงต้องตอบสนองเสียหน่อย ที่สุดแล้ว เขาก็หายเบื่อ เมื่อได้เห็นมัสซิโมและไอริสผ่านกระจกหน้ารถของเขา สามีภรรยากำลังจะขึ้นรถเพื่อไปประชุมกับบริษัทคู่ค้า   

เอมี่เคาะกระจกรถ เขาเลื่อนกระจกลง แล้วยิ้มอบอุ่น

“รอนานไหมคะ พอดีฉันประชุมอยู่ค่ะ”

ขำน่าเอมี่ “รอนานอยู่นะ แต่พอเห็นชุดของคุณแล้ว มันก็คุ้ม”

หญิงสาวขึ้นนั่งในรถ เอียงตัวมาซบไหล่เขาทันที เขาไม่ไว้ใจเธอเลย เพราะมือของเธอชอบอยู่ไม่สุกเสมอ เขาควรจะคิดแผนตั้งรับไว้แต่เนิ่นๆ ใช่ไหม แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงในเวลาไม่นาน วินาทีที่รถแล่นออกจากบริษัท พุ่งออกสู่ถนนใหญ่ เธอวางมือลงบนหน้าขาของเขา ก่อนเลื่อนเข้าหาลำตัวเขา

“ว๊าย!!!” เขาเบรกเอี๊ยด เธอหัวคะมำเกือบติดกระจกหน้า “โอ้ววววว...คุณเบรกรถทำไมคะ”

“เวลาผมขับรถ คุณห้ามเข้าใกล้ผมเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ไม่รอดแน่” 

เขาให้เหตุผลแล้วเสร็จก็ออกรถไปต่อ เจ้าหล่อนกลับไปนั่งเบาะนั่งตัวเองแบบเต็มก้น เธอหงุดหงิดไม่น้อย แต่พยายามข่มอารมณ์ไว้ เดี๋ยวเหอะ เลิกจากปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้แล้ว เธอจะลากเขากลับไปที่บ้านพักส่วนตัว เธอจะชำแหละร่างกายของเขาด้วยริมฝีปากเร่าร้อนของเธอ และเธอจะไม่ยอมให้เขาลงจากเตียงอีกเลยจนถึงรุ่งสางของอีกวัน และอีกวัน ถ้าเขาพอใจ

“ความจริง ฉันรู้ว่าคุณไม่ค่อยชอบปาร์ตี้สักเท่าไหร่ แต่ก็ขอบคุณนะคะที่ยังอุตส่าห์ตามใจฉัน”

ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก เธอตั้งใจจะพาเขาไปโชว์กลุ่มเพื่อนของเธอในค่ำคืนนี้ แล้วหลังจากนั้น เธอจะแสร้งทำเป็นเมาไม่ได้สติ ให้เขาพาไปที่ไหนสักแห่ง ซึ่งที่นั่นจำเป็นต้องมีเตียงนอน

“ถ้าคุณอยากไปที่อื่น ฉันก็ไม่ว่านะคะ”

“ที่ไหนดีละ”

“พิเศษ หรูหรา และเป็นส่วนตัว”

“เรื่องที่ผมขอให้คุณช่วยล่ะ”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะค่ะ” ร้อยวันพันปีหล่อนไม่เคยเข้าบริษัท แต่ยอมเข้าไปวันนี้ เพราะต้องทำงานให้ชายหนุ่มที่เธอหลงรักหัวปักหัวปำ เธอยื่นเอกสารเกี่ยวกับผู้ถือหุ้นรายใหญ่ทั้งหมดให้แก่ไคล์ เธอเชื่อฟังเขา เพียงเพราะเขาให้เหตุผลว่าอยากศึกษาประวัติและชีวิตของคนที่ประสบความสำเร็จ เพื่อการพัฒนาของตัวเขาเองในอนาคต          

"ฉันยินดีสนับสนุนและช่วยเหลือคุณทุกอย่าง หากมันจะทำให้คุณรวยเป็นมหาเศรษฐีได้เร็วๆ”

ไคล์รู้สึกขอบคุณหน้าตาหล่อเหลาที่พ่อแม่บันดาลใจ เขานำมาใช้ประโยชน์ได้เยอะจริงๆ “คืนนี้ผมจะเลี้ยงเหล้าคุณไม่อั้นเลยเอมี่”

และหลังจากนั้นเธอจะเสียตัวให้เขา “ความจริง ฉันอยากไปเห็นบ้านของคุณสักครั้งนะคะ”

“บ้านผมยังใหญ่ไม่เท่าบ้านของคุณ ผมไม่ชอบความรู้สึกต่ำต้อย”

“โอเคค่ะ” เธอรีบพูด เพราะกลัวเขาอารมณ์เสีย “บ้านพักตากอากาศส่วนตัวของฉันอยู่ไม่ไกลมากหรอกค่ะ ขับรถไปสักชั่วโมงก็ถึง ฉันรับรองเลยว่าเหล้า ไวน์ แชมเปญ เบียร์ บุหรี่ เพียบ แล้วแต่คุณจะพอใจเลยล่ะ” 

เธอเอื้อมมือจะจับไหล่ของเขา เขากระแอมเตือน เธอละมือไป ไคล์รู้รักนวลสงวนตัวที่สุดในชีวิตก็วันนี้แหละ  

“คุณบอกพิกัดมาสิครับ ผมจะได้ขับรถพาคุณไปถูก”

เอมี่เกือบจะกรี๊ด ที่ในที่สุดก็ตะล่อมเขาจนสำเร็จ เธอบอกที่อยู่ของบ้านพักตากอากาศอย่างละเอียดยิบ  

“ถ้าคุณไม่รีบ เราน่าจะอยู่ล่องเรือ ตกปลาที่นั่นสักสองสามวันนะคะ”

“เสียใจด้วยเอมี่ ผมยังต้องทำงานหนักเพื่อสร้างตัวเอง เวลาแต่ละวินาทีมีค่าสำหรับคนอย่างผมมาก คุณน่าจะรู้นี่ว่าเป้าหมายของผมคืออะไร” เขาเหลือบสายตามองเธอส่งความนัยว่าเธอคือเป้าหมายใหญ่ที่ต้องคว้าไว้ให้ได้ เจ้าหล่อนเข้าใจสิ่งที่เขาสื่อมา เธอปลื้มใจจนยิ้มหน้าบาน  

ระหว่างทาง ชายหนุ่มส่งน้ำดื่มขวดหนึ่งให้กับเธอ ในนั้นผสมยานอนหลับลงไปด้วย เธอหลับแล้วก็ว่านอนสอนง่ายเป็นที่สุด

เขาพาเธอไปส่งที่บ้านพักตากอากาศตามที่ต้องการ โดยส่งถึงเตียงนอน ห่มผ้าให้เธออย่างดี แล้วขับรถออกจากบ้านหลังนั้นมาอย่างเร็ว




^^


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha