16. เกมรักร้ายของนายซาตาน ซีรี่ส์ เสน่หาซาตาน IV

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 5 : EP.5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 เช้าวันต่อมา

ณัฐณิชาลืมตาตื่น  เธอลุกขึ้นบิดตัวด้วยความปวดเมื่อย  แต่มองไม่เห็นพี่ชายตัวโตอยู่บนเตียง  เธอจึงลุกเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วตรงไปอาบน้ำก่อน  เพราะเธอต้องกลับบ้านจริงๆ แล้ว  บ่ายนี้มีสอบ  เธอต้องกลับไปเปลี่ยนชุดนักเรียนที่บ้านนั่นเอง

ไม่นานนัก  เธอก็ออกมาจากห้องน้ำ  พร้อมกับผ้าเช็ดตัวที่พันร่างกายเอาไว้  อีธานนั่งรอเธออยู่ตรงปลายเตียงพร้อมกับอาหารเช้าที่เขาไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน

“อรุณสวัสดิ์จ้ะเด็กดี  แต่งตัวเสร็จแล้วก็มาทานอาหารเช้าก่อนนะ  พี่ชายเตรียมไว้ให้แล้ว”  เขาบอกเธออย่างอารมณ์ดี  เธอจึงปลดผ้าเช็ดตัวออกจากเรือนร่างงาม  ก่อนจะหยิบชุดเมื่อคืนมาสวมใส่เอาไว้  โดยไม่ได้สนใจเลยว่า  มีสายตาของใครบางคนกำลังมองอยู่  พร้อมกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากลำบาก 

ตอนกลางคืนก็ว่ารูปร่างของเธอสวยมากอยู่แล้ว  พอมาเห็นตอนกลางวันชัดๆ  แบบนี้  ผิวขาวนวล  เรียวขาเนียนสวย  สะโพกผาย  หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินเด็กทั่วไป  ให้ตายสิ  อยากกินเด็กอีกแล้ว  แต่เขาก็ต้องพยายามห้ามใจอย่างหนัก  ไม่ให้ทำอะไรเธออีก  แม้มันจะยากเย็นเต็มที

“ขอบคุณค่ะ  ทานเสร็จใบหม่อนก็จะกลับแล้วนะคะ  บ่ายนี้มีสอบ  หนังสือยังไม่ได้อ่านซักตัวเลย  ไม่รู้จะผ่านรึเปล่า   เฮ้อ...”  เธอถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม  แล้วเดินไปนั่งลงข้างเขา  จากนั้นก็ทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย

“ใบหม่อนของพี่เก่งอยู่แล้ว  ต้องสอบผ่านแน่นอนครับ  เอาเป็นว่า  ถ้าหนูสอบผ่าน  พี่ชายจะมีรางวัลให้นะครับ  หนูอยากได้รางวัลจากพี่ชายรึเปล่าล่ะ”  เขาหาแรงกระตุ้นให้เธอได้มีกำลังใจในการสอบ

“อยากได้ค่ะ  งั้นใบหม่อนจะตั้งใจทำข้อสอบทุกข้อเลยนะคะ”  สาวน้อยยิ้มกว้างตามประสาเด็ก  เมื่อมีคนเอาของมาล่อเป็นรางวัลแบบนี้  เธอก็รู้สึกตื่นเต้นและมีกำลังใจขึ้นมาก

“ก็ดีครับ  แล้วนี่ใบหม่อนจะจบ  ม.6  เมื่อไหร่ล่ะ”  เขาถามอีกครั้ง  ด้วยไม่อยากให้ใครคิดว่าเขาเป็นโคแก่ที่ชอบเคี้ยวหญ้าอ่อน  แถมยังอ่อนถึงขนาดเรียนอยู่มัธยมซะด้วย

“อีกสามเดือนค่ะ  เทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายแล้ว  จบเทอมนี้  ใบหม่อนก็อายุครบสิบเก้าปีพอดีเลย  จะได้ไปเป็นนักศึกษามหาลัยแบบพี่สายไหมกับพี่อิงฟ้าแล้วค่ะ”  เธอบอกอย่างอารมณ์ดี

“ใครเหรอครับ  พี่สายไหมกับพี่อิงฟ้าน่ะ  ชื่อน่ารักเหมือนใบหม่อนเลยนะ”  เขาเองก็ตื่นเต้นที่เธอจะเรียนจบแล้วเช่นกัน

“พี่สาวของใบหม่อนเองค่ะ  หนูมีพี่สาวอีกสามคน  คือพี่กอหญ้า  พี่สายไหม  แล้วก็พี่อิงฟ้า  พวกเรามีกันสี่คนพี่น้อง  อยู่กับคุณพ่ออีกคนนึง  ส่วนคุณแม่ของใบหม่อน  ท่านเสียไปตั้งแต่หนูยังเด็กแล้วค่ะ”  เมื่อพูดถึงตรงนี้  ใบหน้างามก็สลดลงไปอย่างเห็นได้ชัด

“โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะครับคนดี  ตอนนี้ใบหม่อนก็มีพี่อีธานคนนี้เป็นพี่ชายอีกคนนึงไงครับ  รับรองว่าพี่ชายคนนี้  จะทำให้เพื่อนๆ ของหนูอิจฉาแน่นอน”  เขายิ้มกว้าง  แล้วดึงเธอมากอดเอาไว้

“ทำไมเพื่อนใบหม่อนต้องอิจฉาด้วยล่ะคะ  พี่ชายไม่ใช่ดาราซักหน่อย”  เธออดขำไม่ได้  แต่เขากลับทำหน้างง

“นี่ใบหม่อน  ไม่รู้จักพี่เลยจริงๆ เหรอครับ  พี่น่ะ  อีธาน  บราวน์นะ”  เขาถามย้ำกับเธออีกครั้ง  นึกแปลกใจตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว  ว่าทำไมเธอทำเหมือนไม่เคยเห็นเขามาก่อนบ้างเลย

“แล้วใบหม่อนจะไปรู้จักพี่ชายได้ยังไงล่ะคะ  เราเพิ่งเจอกันเองนี่นา”  เธอยิ้มแล้วหันไปสนใจกับอาหารเช้าต่อ  เขาจึงไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก  แม้จะรู้สึกน้อยใจอยู่พอสมควร  นี่เขายังดังไม่พออีกรึไงนะ

จนเมื่อเธอทานอาหารอิ่มแล้ว  เขาจึงขับรถพาเธอไปส่งที่บ้าน  ซึ่งตอนนี้ไม่มีใครอยู่  เขาจึงอาสาอยู่เป็นเพื่อนเธอจนกว่าจะไปสอบที่โรงเรียน  แม้จะมีคิวถ่ายละครรออยู่แต่เขาก็อยากอยู่กับน้องสาวคนใหม่มากกว่า  จึงได้โทรไปบอกกองถ่ายว่าเขาป่วยและไปทำงานไม่ได้ในวันนี้

 

บ้านกีรติการ

เนื่องจากวันนี้เป็นวันจันทร์  ไม่มีใครอยู่บ้าน  เพราะออกไปเรียนและไปทำงานกันหมด  ณัฐณิชาจึงพาอีธานเข้ามาในบ้านโดยที่ไม่ต้องกังวลว่าใครจะเห็น  เธอพาเขาขึ้นมาบนห้องนอน  ที่ทั้งห้องมีแต่สีชมพู  และตุ๊กตาคิตตี้อีกนับสิบ  นี่มันห้องเจ้าหญิงน้อยชัดๆ  เธอเดินเข้าไปหยิบเสื้อผ้ามาเปลี่ยน  เป็นเสื้อกล้ามสีขาวตัวบางกับกางเกงขาสั้น  และที่สำคัญ  เธอเปลี่ยนชุดต่อหน้าเขาอีกแล้ว  โอย  อีธานเอ๋ย  นี่นายจะทนไปได้อีกนานแค่ไหนกันนะ

“พี่ชายรอใบหม่อนก่อนนะคะ  หนูขออ่านหนังสือก่อน  พี่กอหญ้าเค้าช่วยสรุปเนื้อหาไว้ให้แล้ว  เดี๋ยวตอนบ่ายค่อยไปส่งหนูที่โรงเรียนนะคะ”  เธอพาเขาไปนั่งเล่นบนเตียง แล้วจึงเดินไปหยิบหนังสือมาอ่าน

“ใบหม่อนจ๋า  หนูจะให้พี่ไปส่งที่โรงเรียนกี่โมงครับ”  อีธานเอ่ยถามเมื่อเห็นสาวน้อยเอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือโดยนอนหนุนที่ตักของเขาอยู่

“อืม...ออกซักเที่ยงก็น่าจะทันนะคะ  โรงเรียนอยู่ไม่ไกลมาก  หนูสอบบ่ายโมงถึงสี่โมงค่ะ  พี่ชายมีธุระไปไหนรึเปล่าคะ  ถ้ามีก็กลับก่อนได้เลยนะคะ  ไม่ต้องรอหนู  เดี๋ยวหนูนั่งแท็กซี่กลับเองก็ได้ค่ะ  วันนี้หนูไม่มีงานโชว์ตัวที่ไหนด้วย  กะว่าจะกลับบ้านมานอนซักหน่อยค่ะ”  เธอเงยหน้าไปบอกเขา

“พี่ไม่มีธุระที่ไหนหรอกครับ  พี่รอหนูได้  อีกอย่างพี่ก็อยากจะชวนหนูไปเที่ยวหลังสอบเสร็จ  พรุ่งนี้หนูมีเรียนรึเปล่าครับ”  เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน  อยากอยู่กับเธอแบบนี้ทั้งวัน  ไม่สิทั้งชีวิตเลยยิ่งดี

“ไม่มีค่ะ  อาทิตย์นี้มีสอบเท่านั้น  สอบอีกทีก็วันพุธกับวันศุกร์ค่ะ  พี่ชายจะพาหนูไปเที่ยวที่ไหนเหรอคะ”  เธอลุกขึ้นนั่ง  มองเขาตาแป๋วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“ไม่บอก  เอาไว้สอบเสร็จเดี๋ยวหนูก็รู้เองแหละจ้ะ  ว่าแต่ หนูคงต้องบอกคุณพ่อว่าไปค้างบ้านเพื่อนอีกรอบนะครับ  แล้วเช้าวันพุธพี่ชายจะมาส่ง  หนูมีสอบกี่โมงครับ”  เขาลูบศีรษะเธออย่างเอ็นดู

“อีกแล้วเหรอคะ”  เธอทำท่าลังเลใจ  รู้สึกคิดหนักเพราะไม่เคยโกหกบิดาแบบนี้

“แล้วหนูไม่อยากอยู่กับพี่ชายแล้วเหรอครับ  หรือว่าเบื่อพี่ชายคนนี้แล้ว  งั้นก็ไม่เป็นไรนะ  พี่ชายไม่พาหนูไปก็ได้”  เขาทำท่าน้อยใจ  สีหน้าท่าทางมันคือการแสดงล้วนๆ  แต่เธอก็เชื่อสนิทใจ

“อย่าพูดแบบนั้นสิคะ  ก็ได้ค่ะ  เดี๋ยวใบหม่อนโทรไปบอกพ่อก่อนนะคะ  จะได้เก็บเสื้อผ้าออกไปด้วยเลย  พี่ชาย  อย่าเพิ่งโกรธหนูเลยน้า...  นะคะ”  เธอเข้าไปกอดเขาอย่างเอาใจ  หารู้ไม่ว่าโดนเขาหลอกอีกแล้ว

“จ้ะ  พี่ไม่โกรธหนูแล้วนะ  รีบโทรไปบอกคุณพ่อก่อนนะครับคนดี  ท่านจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงไง”  เขาฉวยโอกาสหอมแก้มเธอฟอดใหญ่  เด็กอะไรน่าฟัดชะมัด  ตอนที่ถูกเธอกอดหน้าอกอิ่มก็แนบกับแขนของเขา  เล่นเอาหัวใจเต้นแรงไปหมด

“ค่ะ”  เธอส่งยิ้มหวาน  แล้วลุกไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาบิดา  ซึ่งท่านก็อนุญาต  เพราะเธอเป็นเด็กดีมาตลอด 

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ ถ้าอย่างนั้นก็ไปเก็บสื้อผ้าแล้วค่อยมาอ่านหนังสือต่อนะครับ  มีเวลาอีกตั้งสามชั่วโมงแน่ะ  น่าจะพออ่านทัน”  เขายิ้มดีใจ  ในที่สุดก็จะได้อยู่กับเธออีกสองคืน นี่มันสวรรค์ชัดๆ

สาวน้อยจึงลุกไปเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเป้ใบเล็กนั้น  ก่อนจะกลับมานอนหนุนตักเขาดังเดิม  แล้วจึงเริ่มอ่านหนังสือต่อไป

เวลาผ่านไปจนสิบเอ็ดโมง  เขาจึงเรียกให้เธอไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนักเรียน  เธอลุกขึ้นบิดตัวคลายความปวดเมื่อย  ก่อนจะไปอาบน้ำตามที่เขาบอก  ใจจริงเขาอยากจะเข้าไปช่วยเธออาบน้ำด้วยซ้ำ  แต่ที่นี่เป็นบ้านของเธอ  คงไม่เหมาะเท่าไหร่นัก  อดเปรี้ยวไว้กินหวานก่อนก็แล้วกัน

จนเมื่อเธออาบน้ำเรียบร้อย  พร้อมกับเปลี่ยนชุดนักเรียนแบบคอนแวนต์  ทรงผมถักเปียสองข้าง  เขาก็แทบจะบ้าตาย  เด็กอะไรน่ารักได้ขนาดนี้  นี่แค่ชุดนักเรียนธรรมดานะ 

“ไปกันเถอะค่ะ  หนูพร้อมแล้ว  ใกล้ๆ  โรงเรียนจะมีร้านขนมปังกับไอศกรีมอยู่  พี่ชายไปนั่งรอหนูที่ร้านนั้นก็ได้นะคะ  หนูจะรีบสอบแล้วรีบไปหาพี่ชายที่นั่น  ดีไหมคะ”  เธอพูดขณะที่เดินลงจากบันไดมาพร้อมกับเขา  โดยมีเขาถือกระเป๋าเป้ให้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha