16. เกมรักร้ายของนายซาตาน ซีรี่ส์ เสน่หาซาตาน IV

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 8 : EP.8


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ตรงนี้ไม่มีคนเห็นหรอกนะ  ถึงจะเห็น  พี่ชายก็มีข้อแก้ตัวเองแหละ  ไม่ต้องห่วงหรอกนะครับ  น้องสาวพี่หนาวขนาดนี้  จะให้พี่ปล่อยให้หนูนั่งตัวสั่นได้ยังไงล่ะ  จริงรึเปล่า” ว่าแล้วเขาก็หอมแก้มนวลนั้นอย่างห้ามใจไม่ได้

“พี่ชายน่ารักจังเลยค่ะ”  เธอหอมแก้มเขาบ้าง 

“พี่ชายบอกแล้วไงครับ  ว่าหนูเป็นคนสำคัญของพี่ชาย”  เขาวางใบหน้าคมลงบนไหล่เล็ก  สายตาออดอ้อนซะจนเธออายหน้าแดงไปหมด

“อาหารมาแล้วจ้า  แหม  ไอ้นี่เผลอไม่ได้เลยนะ”  เอกรัฐเดินเข้ามาเห็นภาพสวีทของคนทั้งคู่จึงอดแซวไม่ได้

“พูดมากนะแกน่ะ  ใบหม่อนจ๋า  ทานข้าวเถอะนะ  เดี๋ยวพี่ชายแกะกุ้งให้นะครับ” เขาไม่สนใจสายตาเพื่อนรัก  กลับแกะกุ้งให้เธออย่างเอาใจ  เอกรัฐจึงได้ปล่อยให้ทั้งคู่อยู่กันตามลำพังอีกครั้ง  โดยกำชับให้พนักงานของทางร้าน  กันคนนอกไม่ให้เข้ามาในบริเวณนี้ด้วย

“น่าทานทั้งนั้นเลยค่ะ  ใบหม่อนขอทานเลยนะคะ”  เธอรีบหยิบช้อนแล้วตักอาหารใส่ปากอย่างน่าเอ็นดู

“ทานเยอะๆ เลยนะครับ  จะได้โตไวๆ”  เขายิ้มให้กับท่าทางน่ารักนั้น แค่นี้เขาก็อิ่มจนทานอะไรไม่ลงแล้ว

“พี่ชายก็ทานด้วยกันสิคะ  ใบหม่อนป้อนนะคะ”  เธอตักต้มยำทะเลให้เขาทานบ้าง

“อื้ม  อร่อยจัง  ปกติมาทานคนเดียวไม่อร่อยแบบนี้เลยนะเนี่ย”  เขาพูดเอาใจเธอ  แต่ก็รู้สึกว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

“อร่อยก็ทานให้หมดนะคะ  ใบหม่อนทานคนเดียวไม่ไหวหรอกค่ะ”  เธอยิ้มเขิน  จากนั้นพวกเขาก็ผลัดกันป้อนอาหารให้กันจนอิ่ม

“ทานอิ่มแล้ว  ก็กลับไปนอนพักกันนะครับ  หนูง่วงรึยัง”  เขาถามเพราะเห็นว่าเธอเริ่มหนาวมากขึ้นทุกที

“ง่วงแล้วค่ะ  หนาวมากเลยด้วย  เรารีบกลับเถอะนะคะ”  เธอรีบบอกเขา 

เขาจึงเรียกพนักงานมาเก็บเงินก่อนจะล่ำลาเพื่อนรัก  แล้วพาณัฐณิชากลับออกไปจากร้าน  ก่อนกลับเขาแวะร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อเครื่องดื่มบางอย่าง  พร้อมทั้งยาลดไข้มาเผื่อไว้  เมื่อเห็นเธอนั่งตัวสั่นราวกับมีไข้

 

จากนั้นเขาจึงได้พาเธอกลับมาที่บ้านพัก  ก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องนอนด้วยกัน

“ถ้าหนูง่วง  ก็นอนเลยนะ  พี่ชายขอดื่มสักหน่อยจะได้หลับสบาย” เขาชูขวดเบียร์ให้เธอดู

“ถ้าดื่มแล้วจะหลับสบายเหรอคะ  งั้นขอหนูชิมหน่อยได้ไหมคะ”  เธออยากลองดื่มดูบ้างเพราะคำพูดที่เขาบอก

“จะลองชิมจริงๆ เหรอ  ก็ได้ครับ  นิดเดียวนะ”  เขาไม่อยากให้เธอดื่ม  แต่ถ้าเธอต้องลองดื่มของพวกนี้กับใครสักคน  เขาก็อยากให้เธอลองดื่มกับเขามากกว่า

เขายื่นเบียร์ขวดเล็กให้กับเธอ  เธอรับไปดื่มพรวดเดียวเพราะไม่รู้รสชาติ  เล่นเอาแทบสำลัก

“แค่กๆๆ   อี๋  ทำไมมันขมแบบนี้ล่ะคะ  ไม่เห็นอร่อยเลย”  เธอส่งขวดเบียร์คืนให้เขา 

“ทีนี้ก็รู้แล้วนะว่ามันไม่อร่อย  ต่อไปใครชวนดื่มก็ไม่ต้องไปดื่ม  เข้าใจไหมครับ”  เขายื่นมือไปขยี้ศีรษะของเธอเบาๆ

“แล้วพี่ชายดื่มได้ยังไงคะ  ชอบรสชาติแบบนี้เหรอคะ”  เธอถามตามประสาเด็ก

“อืม  จะว่าไงดีล่ะ  ก็คงชอบมั้ง”  เขายิ้มให้เธอ  ไม่รู้จะตอบว่ายังไงดี

“เหรอคะ  ใบหม่อนเคยดูหนังเกาหลีเรื่องนึง  นางเอกเค้าทำอะไรบางอย่าง  แล้วพระเอกก็บอกว่ารสเบียร์มันอร่อยขึ้นมากเลย  พี่อีธาน อยากลองให้ใบหม่อนทำให้ไหมคะ”  เธอถามเพราะคิดอยากเอาใจเขาบ้าง

“ทำอะไรครับ  ไหนลองทำซิ”  เขาเริ่มสนใจขึ้นมาแล้วสิ

เธอจึงยื่นมือไปดึงขวดเบียร์ของเขามาถือไว้  พร้อมกับขยับตัวไปใกล้ๆ เขา  จากนั้นก็กระดกเบียร์เข้าปาก  แล้วยื่นหน้าไปจูบเขาพร้อมกับคายเบียร์ที่ดื่มเมื่อสักครู่เข้าไปในปากหนาอย่างอ่อนโยน

“อร่อยขึ้นไหมคะ” เธอยิ้ม  แล้วรอคำตอบจากเขา 

อีธานไม่ตอบ  แต่กลับดึงตัวเธอมาจูบเอาไว้  รสเบียร์ยังคงค้างอยู่ในปากของทั้งสองคน  เขาจูบเธออย่างดูดดื่มตั้งแต่ที่เธอสัมผัสเขาเมื่อครู่เขาก็เริ่มมีความต้องการในตัวของสาวน้อยเข้ามาในทันที  นี่เธอคงไม่รู้ใช่ไหมว่าพระเอกเกาหลีคนนั้น  ไม่ได้หมายความถึงรสเบียร์ที่ว่าอร่อย  แต่เขาหมายถึงอย่างอื่นต่างหาก

มือใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังงาม  ริมฝีปากหนาก็ยังครอบครองริมฝีปากอิ่มอยู่ไม่ยอมห่าง  จนเมื่อเธอดันตัวเขาออกแล้วหายใจหอบเหนื่อย

“พี่ชาย  จูบใบหม่อนทำไมคะ” เธอถามเสียงสั่น

“เพราะพี่ชายต้องการใบหม่อนไงครับ  พี่ชายรักใบหม่อนแล้ว  รู้ตัวรึเปล่า”  เขายิ้มเขินให้กับคำสารภาพรักของตัวเอง

“รักเหรอคะ  ความรักคืออะไรคะ”  เธอถามเขาอย่างไร้เดียงสา

“อืม...ความรักก็คือ  การที่เราอยู่กับใครสักคนแล้วใจสั่น  ทำตัวไม่ถูก  อยากอยู่ใกล้เค้าตลอดเวลาล่ะมั้ง”  เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน  ว่าแบบไหนที่เรียกว่ารัก  แต่ความรู้สึกที่เขามีกับเธอมันเป็นแบบนี้  และเขาคิดว่า  มันคือความรัก  เพราะเขาไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อน

“ถ้าอย่างนั้น  ใบหม่อนก็ต้องรักพี่ชายเหมือนกันใช่ไหมคะ  ใบหม่อนก็ใจสั่นทุกครั้ง  เวลาที่อยู่กับพี่ชาย  แล้วก็อยากอยู่กับพี่ชายตลอดเวลาด้วย”  เธอบอกความในใจให้เขาฟังอย่างไม่รู้ตัว

“ใบหม่อน  รู้สึกอย่างนั้นกับพี่ชายจริงๆ เหรอครับ”  เขาดีใจจนอยากจะตะโกนออกมาเลยทีเดียว

“ค่ะ  ตอนแรกใบหม่อนก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร  แต่พอพี่ชายบอกแบบนี้  มันคือความรักเหรอคะ  ใบหม่อน  รักพี่ชายเหรอคะ”  เธอรู้สึกเขินอายไปหมด  หัวใจเต้นถี่มากขึ้น

“ครับ  เรารักกันนะ  แล้วรู้รึเปล่าว่าคนรักกัน  เค้าต้องทำยังไงบ้าง”  เขาวางขวดเบียร์ลง  แล้วอุ้มเธอไปที่เตียง

“พี่ชาย  จะทำให้ใบหม่อนหลับฝันดีอีกแล้วเหรอคะ”  เธอคิดถึงสิ่งที่เขาทำให้เธอในวันนั้น

“ครับ  พี่ชายจะทำให้ใบหม่อนหลับฝันดีนะ  ต่อไปนี้  ถ้ามีใครมาจีบใบหม่อน  ก็ให้ใบหม่อนบอกเค้าไป  ว่าใบหม่อนมีแฟนแล้วนะครับ  ตกลงไหม”  เขาบอกเธออีกครั้ง

“แต่ว่า  ใบหม่อนยังไม่มีแฟนนี่คะ”  เธอมองเขาอย่างสงสัย

“ก็พี่ชายนี่ไงครับ  แฟนของใบหม่อน  ในเมื่อเรารักกันแล้ว  เราก็ต้องเป็นแฟนกัน  เข้าใจรึยัง  เด็กโง่”  เขายิ้มพร้อมกับเคลื่อนใบหน้าลงมาจูบที่ริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อน

“แล้ว...เป็นแฟนกัน  ต้องทำอะไรบ้างเหรอคะ  ใบหม่อนไม่เคยมีแฟนเลย”  เธอยิ้มเขิน  มือเล็กดันใบหน้าคมออกไป  หัวใจของเธอเต้นแรงมากขึ้นทุกที

“อืม..เป็นแฟนกันเหรอเป็นแฟนกันก็ต้องดูแลกัน  เอาใจใส่ซึ่งกันและกัน  แต่คู่ของเราจะพิเศษหน่อยนะ  คือหนูต้องตามใจพี่ทุกอย่าง  ห้ามขัดใจพี่รู้ไหมครับ”  ข้อหลังเขาคิดมาเองทั้งนั้น

“ค่ะ  ใบหม่อนจะตามใจพี่ชาย”  แก้มสาวร้อนผ่าวรู้สึกทำตัวไม่ค่อยถูก

“ต่อไปนี้ไม่ต้องเรียกว่าพี่ชายแล้ว  ให้เรียกว่าพี่อีธานเข้าใจรึเปล่าครับเด็กดี”  เขาหอมแก้มเธอเบาๆ 

“ค่ะพี่อีธาน  แล้วเรื่องของเราต้องเก็บเป็นความลับด้วยใช่ไหมคะ  ก็พี่เป็นดาราดังนี่นา”  เมื่อคิดถึงตรงนี้  เธอก็รู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก

“มันก็อยู่ที่ว่าหนูพร้อมจะถูกจับตามองทุกฝีก้าวรึยังเท่านั้นแหละจ้ะ  ถ้าหนูพร้อม  พี่ก็ไม่มีปัญหานะ  มีแฟนน่ารักขนาดนี้  ใครจะอยากปิดบังล่ะ  จริงไหมครับ”  อันที่จริง  เขาไม่ได้ซีเรียสเรื่องข่าวสักนิด  เพราะถึงจะไม่เป็นดารา  เขาก็รวยมากพออยู่แล้ว  ไม่จำเป็นต้องสนใจใครทั้งนั้น

“ใบหม่อนขอคิดดูก่อนนะคะ  เอ่อ  นี่ก็ดึกแล้ว  หนูขอนอนก่อนนะคะ”  เธอจะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้  แต่เขาไม่ยอม

“อย่าเพิ่งรีบนอนสิครับ  พี่ยังบอกไม่หมดเลยนะ  ว่าเป็นแฟนกันต้องทำยังไงบ้างน่ะ”  เขาโน้มใบหน้าลงมาหาเธอเรื่อยๆ

“อะ  เอาไว้บอกพรุ่งนี้ก็ได้มั้งคะ  หนู...หนาวแล้ว”  เธอยิ้มเขิน 

“หนาวเหรองั้นพี่จะทำให้หนูอุ่นขึ้นนะ”  คนเจ้าเล่ห์ไม่พูดเปล่า  มือใหญ่ค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อยีนส์ของเขาที่ให้เธอสวมใส่เอาไว้  สาวน้อยตัวสั่นเทาใบหน้าร้อนผ่าว 

“พี่อีธาน  จะทำอะไรหนูคะ”  เธอยกมือขึ้นมากุมมือเขาไว้  ก่อนที่เขาจะถอดเสื้อยีนส์ออก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha