cover

เล่ห์ลับ เล่ห์สิเน่หา


P.PANIC (ปภาสรินทร์)



 269        0       niyayrak_coin 4000



จากผู้อ่าน 0 คน.

เล่ห์ลับ เล่ห์สิเน่หา
เพราะความลับที่เขายัดเยียดให้...ทำให้เธอต้องพบเจอกับความเจ็บปวด


             สิงหา ฤทธิเลิศชัยกุล
      อายุ 30  ปี

      รองประธานบริษัทIT ที่ควบตำเเหน่งนายเเบบเสื้อผ้าเเบรนด์ชั้นนำ ด้วยรูปลักษณ์ที่ดูเย็นชา ดุดัน ทำให้สาวๆหลงใหลคลั่งไคล้ พร้อมที่จะทำทุกอย่างที่เขาต้องการ เเละเขาก็ไม่ปฏิเสธที่จะสนองกลับ ทุกอย่างรอบตัวเขาดีมาตลอดจนกระทั่งเธอคนนั้น!! เข้ามาในชีวิต 





                                                                                                       ลัลลดา กฤษดาไพบูลย์ศาล (ลดา)                             

          
                                                                                                                             อายุ 23 ปี
      หญิงสาวผู้อาภัพทีสูญเสียคนที่รักไป ไม่เหลือเเม้คนที่จะกอดปลอบประโลม เธอโทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง เพราะเธอคือ"ตัวซวย" จนกระทั่งเขาคนนั้น!! เขาที่มีเเต่ความโหดร้ายเเละหวา

                                                                     ดระเเวงในตัวเธอตั้งเเต่ที่เจอหน้ากัน เธอจะหลุดพ้นจากความโหดร้ายของเขาได้ไหม... 



      *******************************************************************************************************************************************************



      ฉันไม่ได้ทำจริงๆ นะคะ ได้โปรด...” เสียงสะอื้นไห้ด้วยความตื่นกลัวทำเอาคนพูดๆไม่จบประโยค

      ฉันไม่เชื่อ!” สิงหาจ้องตาลัลลดาอย่างจริงจังเพื่อยืนยันคำพูดของตัวเองและสร้างความหวาดหวั่นให้กับคนตัวเล็กเป็นอย่างมาก

      และเธอต้องคืนทุกสิ่งที่ฉันให้เธอไปทั้งหมดเพื่อเป็นการชดใช้...เดี๋ยวนี้และเวลานี้ด้วยลัลลดาตาเบิกกว้างด้วยความตกใจฉันอยากรู้ว่าทำไมเธอถึงยังปฏิเสธ ทั้งๆ ที่หลักฐานทุกอย่างในแชทนั่นมันบอกว่าเป็นเธอสิงหาไม่รอช้า ยิงคำถามที่อยากรู้ออกไปทันที เพราะมาถึงขั้นนี้แล้วคงไม่ต้องเท้าความอะไรกันอีกและคิดว่าคนตัวเล็กก็น่าจะรู้อยู่แล้วด้วยว่าตนเองจะถามอะไร

      ฉันรู้ค่ะว่าคุณไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันบอก เพราะฉันไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันว่าตัวเองบริสุทธิ์ ฉันก็มีเพียงแค่คำพูดของตัวเองเท่านั้น...แต่ฉันขอยืนยันอีกครั้งนะคะว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่คุยกับคุณในแชทนั่นจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ฉันจริงๆค่ะน้ำเสียงที่หนักแน่นและดูเว้าวอนของลัลลดา มันทำให้คนฟังรู้สึกไขว้เขวขึ้นมา

      แต่รูปพวกนั้นก็เป็นรูปภาพของเธอก่อนที่ความรู้สึกมันจะเอนเอียงไปมากกว่านี้ สิงหาก็รีบถามต่อทันที

      ใช่ค่ะ...รูปพวกนั้นเป็นรูปของฉันเป็นรูปที่ฉันถ่ายเก็บไว้ส่วนตัวในโทรศัพท์ แต่ฉันไม่รู้ว่ามันไปอยู่ในแชทนั่นได้ยังไงพอพูดมาถึงตรงนี้น้ำเสียงของคนตัวเล็กก็เริ่มสั่นเครือ ก้มหน้าเหมือนกำลังยอมแพ้เพราะไม่มีข้อแก้ตัวอะไร

      งั้นรูปที่เธอกอดกับผู้ชายรูปนั้นก็เป็นแฟนเธอสินะสิงหาถามเสียงห้วนรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา เมื่อนึกถึงภาพนั้น

      ไม่ใช่นะคะ! ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่แฟนลดานะคะลัลลดารีบส่ายหน้าปฏิเสธอย่างร้อนรนและไม่รู้เลยว่าท่าทางแบบนั้น กำลังทวีความไม่พอใจให้สิงหามากขึ้น

      โกหก! กอดกันแน่นขนาดนั้นจะไม่ใช่แฟนได้ยังไง!” ท่าทางมีพิรุธแบบนั้นทำให้สิงหายากที่จะเชื่อและเผลอตะคอกเสียงดังใส่ลัลลดาอย่างลืมตัว ทำให้คนที่โดนตะคอกใส่หน้าได้แต่ยืนนิ่งด้วยความเสียใจ จุกจนพูดอะไรไม่ออก

      หึ! แค่นี้ฉันก็รู้แล้วว่าเธอเป็นคนยังไงน้ำเสียงเย้ยหยันของคนร่างสูง เหมือนน้ำกรดที่ราดลงมากลางใจและกำลังกัดกินก้อนเนื้อเล็กๆ นั่นทีละนิดอย่างทรมานและเจ็บปวด

      ฉันพูดอะไรไปคุณก็ไม่เคยเชื่อ แล้วคุณจะมาให้โอกาสฉันได้แก้ต่างทำไมกัน คุณตัดสินฉันไม่แล้วและจะมาขอให้ฉันพูดอะไรอีก!” ลัลลดาพูดเสียงแข็งกลับไปอย่างเกินจะทน ก่อนจะถูกสิงหาพูดแทรกขึ้นมาด้วยเสียงที่ดังกว่า

      ก็พูดความจริงไง!!”

      สิงหาไม่เพียงแค่พูดกลับสาวเท้าเดินเข้าหาอย่างคุกคาม ลัลลดาเห็นท่าไม่ดีผวารีบลนลานเดินถอยหลัง ก่อนจะสะดุดขาเตียงล้มลงบนเตียงอย่างไม่เป็นท่า

      “!...”

      แค่พูดความจริงมันจะตายไหมลดา มันจะตายไหม!” สิงหาหน้ามืดตามัวเพราะความโกรธตามขึ้นไปครอมร่างของลัลลดาเอาไว้ มือหนากดลงบนต้นแขนเรียวเล็กทั้งสองข้าง พลางออกเเรงบีบตามอารมณ์ที่ขุ่นมัว จนลืมไปว่าคนใต้ร่างนั้นตัวเล็กกว่าตัวเองมาก

      เจ็บ...ปล่อยนะลัลลดาน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งกลัวและเจ็บร้าวที่ต้นแขน

      ไม่เจ็บเท่าฉันหรอกลัลลดาสิงหาก้มลงไปกระซิบเสียงเหี้ยม พาให้ลัลลดายิ่งหวาดกลัวจนตัวสั่นเทา

      ปล่อยฉันเถอะนะ ฉันกลัวแล้วอย่าทำแบบนี้เลยนะคะแววตาที่ขุ่นมัวคล้ายคนที่ดำดิ่งในเหวลึกของสิงหา ทำให้ลัลลดารู้ว่าตอนนี้เขาโกรธมากแค่ไหนและอาจจะทำอะไรที่เลวร้ายกับเธอก็ได้ จึงได้พยายามขอร้องอ้อนวอนขอความเห็นใจ

      มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอลดา...เธอหลอกให้ฉันรัก หลอกให้ฉันปรนเปรอเธอด้วยสิ่งของมีค่ามากมายและจะมาบอกให้ฉันปล่อยเธอไปง่ายๆ มันถูกแล้วอย่างนั้นเหรอข้อนิ้วแข็งๆ ไล่ไปตามกรอบหน้าหวานราวกับกำลังไล่ต้อนหญิงสาวให้จนมุม

      ฉันไม่ได้ทำจริงๆ นะคะ ได้โปรด...” เสียงสะอื้นไห้ด้วยความตื่นกลัวทำเอาคนพูดๆไม่จบประโยค

      ฉันไม่เชื่อ!” สิงหาจ้องตาลัลลดาอย่างจริงจังเพื่อยืนยันคำพูดของตัวเองและสร้างความหวาดหวั่นให้กับคนตัวเล็กเป็นอย่างมาก

      และเธอต้องคืนทุกสิ่งที่ฉันให้เธอไปทั้งหมดเพื่อเป็นการชดใช้...เดี๋ยวนี้และเวลานี้ด้วยลัลลดาตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะทวงคืนของๆ เขาเอาในตอนนี้และไม่รู้ว่าจะไปซื้อของแบรนด์เนมพวกนั้นมาคืนคนร่างสูงนี่ได้ยังไง เพราะดูของแต่ละชิ้นที่เขาซื้อให้แล้วมันแพงมากเหลือเกิน

      ตอนนี้เลยเหรอคะแม้จะคิดหนักเรื่องราคา แต่นี่ก็เป็นทางเดียวที่จะหลุดออกไปจากเงื้อมือของคนใจร้ายอย่างสิงหาได้

      ใช่! ตอนนี้แหละเหมาะที่สุดแล้วพอได้รับคำยืนยันมาแบบนั้น ลัลลดาก็รีบพยักหน้ารับและตั้งใจที่จะไปซื้อของพวกนั้นมาใช้คืนเขาให้หมด จะได้หมดเรื่องกันสักที

      ถ้างั้น...คุณช่วยปล่อยฉันก่อนสิคะ ฉันจะได้รีบไปซื้อของมาใช้คืนคุณเพราะเขาไม่ยอมขยับออกห่างและยังคงกดเธอเอาไว้กับเตียงแบบนี้แล้วจะให้ไปซื้อของมาใช้คืนได้ยังไงกัน

      ทำไมต้องปล่อยด้วยคำตอบพร้อมกับใบหน้าใสซื่อทำเอาลัลลดาได้แต่เหวอ เพราะตามอารมณ์ของคนพูดไม่ถูกแล้ว

      ก็คุณบอกให้ฉันใช้คืนทุกอย่างที่คุณให้...” ลัลลดาตอบกลับอย่างพาซื่อ น้ำตาที่เคยไหลก็แห้งเหือดไปแล้วในตอนนี้

      แล้วฉันพูดตอนไหนว่าอยากได้ของพวกนั้นสิงหาพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ แววตาที่เคยขุ่นกลับดูแพรวพราวมีเลศนัย จนคนมองได้แต่ขมวดคิ้วอย่างงุนงง

      แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่ ฉันตามคุณไม่ทันแล้วนะคะ

      ก็ตัวเธอไง...” ชายหนุ่มไม่พูดเปล่ากลับจิ้มนิ้วลงไปที่เนินอกด้านซ้ายอย่างถือวิสาสะ


      ***********************************************************************************************


      นักเขียนมือใหม่ขอฝากเนื่้อฝากตัวด้วยค่ะ ฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ^^

      นิยายเรื่องนี้เคยเผยเเพร่บนเว็บของ dek-d

      เเต่เนื้อหาได้มีการปรับเเก้ในหลายส่วนตามความเหมาะสม 



      หากเคยให้เหรียญแล้วกรุณา


      เล่มที่คนอื่นอ่าน


      captcha