เล่ห์รักอำพรางใจ มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / ติญญ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 6 : 2 (3/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

                “ขอบคุณค่ะ แล้วไม่ทราบว่าคุณเนตันกับคุณอีตันไปไหนหรือคะ เขาสองคนบอกว่าวันนี้เจ้านายของพวกคุณจะมาอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เราได้ฟัง” เจ้าหญิงชาร์ลอตเอ่ยปากถามก่อนที่จะลงมือจัดการอาหารตรงหน้า ถ้าพวกเขาเปลี่ยนคนใหม่ๆ มาดูแลเธอทุกวันดูท่าแล้วคงต้องเหนื่อยผูกมิตรกันน่าดู บอดี้การ์ดแต่ละคนที่ถูกส่งมามีแต่ตัวโตๆ ดูน่ากลัวทั้งนั้น

                “วันนี้อีตันกับเนตันมีภารกิจด่วนครับ ผมเลยมารับหน้าที่แทนตลอดเวลาที่คุณพักผ่อนอยู่บนเกาะเราจะมีบอดี้การ์ดหมุนเวียนกันมาดูแลความปลอดภัยให้คุณครับ” นายบอดี้การ์ดหน้าโหดเริ่มคลี่คลายข้อสงสัยให้กับเจ้าหญิงที่พยายามทำตัวประดุจเธอนั้นเป็นสามัญชนธรรมดา

                “แต่บอดี้การ์ดที่สามารถเข้าออกภายในบ้านหลังนี้ได้มีแค่เพียงผม เนตันและก็อีตัน ส่วนบอดี้การ์ดด้านนอกจะถูกแบ่งเป็นทีมกลางวันและกลางคืน พวกเขาจะดูแลความเรียบร้อยรอบๆ พื้นที่โดยจะไม่เข้ามาวุ่นวายภายในบ้านเด็ดขาดครับคุณชาร์ลอตวางใจได้”

                “อ๋อ... เข้าใจแล้วค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับรู้ก่อนที่จะเริ่มลงมือรับประทานอาหารเช้า ทำไมคนพวกนี้ต้องรักษาความปลอดภัยกันแน่นหนาราวกับกลัวว่าจะมีใครบุกเข้ามาลักพาตัวเธอไปอย่างนั้น ไหนบอกว่าที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวแล้วใครมันจะเข้ามายุ่มย่ามได้ล่ะ

 

                เจ้าหญิงชาร์ล็อตรับประทานอาหารเช้าช้าๆ ใช้เวลาไม่นานหญิงสาวก็รวบมีดและส้อมเข้าหากันแสดงอาการว่าอิ่มแล้ว เกรย์จึงขยับกายเดินเข้าหาทำท่าจะยกถาดอาหาร

                “ให้เราจัดการเองก็ได้นะคะคุณเกรย์ในบ้านหลังนี้มีเราพักอยู่คนเดียวให้เราดูแลตัวเองก็ได้ค่ะ” หญิงสาวพูดอย่างเกรงใจ ชายในชุดสูทสีดำเหล่านี้มีน่าที่ดูแลเรื่องความปลอดภัยไม่ใช่คอยมารับใช้เก็บล้างถ้วยชามที่เธอใช้เสร็จแล้ว

                “เป็นหน้าที่ของผมครับ” เกรย์พูดพร้อมยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เพราะรู้สึกทึ่งกับคำพูดของเจ้าหญิงตรงหน้านอกจากเธอจะไม่เจ้ายศเจ้าอย่างแล้ว ในทางตรงกันข้ามหญิงสาวกลับเป็นคนขี้เกรงใจด้วยซ้ำ

                “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณมากๆ นะคะคุณเกรย์” เมื่อบอดี้การ์ดร่างยักษ์ตอบด้วยน้ำเสียงที่ฉาดฉานหญิงสาวจึงปล่อยให้เขาทำหน้าที่เก็บจานอาหารที่เธอใช้แล้วหายเข้าไปในห้องที่อยู่ด้านในสุดของตัวบ้าน

                ตอนนี้เธออยากสำรวจภายในบ้านหลังเล็กสีขาวสักหน่อย แต่เกรงว่าเจ้าของบ้านที่อุตส่าห์ใจดีให้เธอได้มาพักพิงจะหาว่าเธอเป็นคนไม่มีมารยาทที่เที่ยวไปเดินท่อมๆ ดูนั่นดูนี่ในบ้านของคนอื่น ดังนั้นก่อนจะทำอะไรลงไปควรเอ่ยถามเอากับบอดี้การ์ดที่ดูแลเธอก่อนดีกว่า

“ฉันอยากจะขอเดินสำรวจภายในบ้านได้ไหมคะ” เจ้าหญิงเอ่ยปากถามทันทีเมื่อเห็นว่าเกรย์เดินออกมาจากห้องด้านในเรียบร้อยแล้ว

“ผมกำลังจะมาแจ้งให้คุณล็อตตี้ทราบ เชิญนั่งสักครู่ก่อนเถอะครับเพราะคุณทรอยด์ฝากให้ผมเป็นคนแจ้งข้อปฏิบัติเล็กน้อยระหว่างที่คุณพักอยู่ที่นี่ มีกฎอยู่เพียงข้อเดียวเท่านั้นที่เจ้านายขอให้คุณปฏิบัติตาม” เกรย์ที่เกือบลืมข้อความที่เจ้านายหนุ่มสั่งไว้ก่อนเดินทางไปยื่นเสนอราคาเพชรให้กับลูกค้ากระเป๋าหนักที่ตั้งหน้าตั้งตาคอยเพชรดิบคุณภาพจาก ที.ดี. ไดมอนด์ส 

“คุณล็อตตี้ห้ามออกไปนอกบ้านเด็ดขาดเหตุผลก็เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเอง แต่ภายในบ้านหลังนี้คุณสามารถจะทำอะไรก็ได้ และถ้าอยากได้อะไรเพิ่มเติมสามารถแจ้งกับอีตัน เนตัน และผมที่เป็นคนดูแล เจ้านายจะพิจารณาอีกครั้งว่าสิ่งที่คุณต้องการนั้นเหมาะสมหรือไม่” เกรย์หยุดพูดเพื่อสังเกตปฏิกิริยาของหญิงสาวตรงหน้า

 

ขณะนี้เจ้าหญิงชาร์ล็อตยังคงนั่งฟังสีหน้าเรียบนิ่งมีเพียงดวงตาสีเขียวคู่สวยที่เต้นระริกแสดงออกถึงความขัดใจเล็กน้อย ใบหน้าขาวซีดที่มีรอยกระสีน้ำตาลแต่งแต้มบวกกับจมูกเล็กโด่งที่ที่เชิดนิดๆ ทำให้เธอดูเหมือนเด็กสาวที่แก่นแก้วและดื้อรั้น ริมฝีปากสีสดปิดสนิทราวกับเจ้าตัวพยายามสกัดกั้นอารมณ์ขุ่นมัว นี่แสดงให้เห็นว่าการถูกอบรมมาเป็นอย่างดีทำให้หญิงสาวรู้จักระงับอารมณ์มากกว่าที่จะโวยวายออกมาในยามถูกขัดใจ

“ไม่ทราบว่าคุณชาร์ล็อตมีคำถามหรือไม่ครับ” เมื่อเจ้าหญิงยังคงนั่งเงียบ เกรย์จึงจำเป็นต้องลองถามเธอดูเผื่อว่าเจ้าหญิงอาจจะยังมีข้อสงสัย หรือยากจะได้อะไรเพิ่มเติม

“ถ้าหากให้เราเดาเอาเอง ต่อให้ถามคุณเกรย์ไปแต่คนที่จะให้คำตอบได้ก็น่าจะเป็นเจ้านายของคุณเท่านั้น เพราะคุณเองที่บอกว่าความต้องการที่เราร้องขอเจ้านายของคุณต้องพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งนั่นก็หมายความว่ามีแต่เขาเพียงคนเดียวที่มีอำนาจในการตัดสินใจ” ริมฝีปากสีแดงสดตามธรรมชาติพูดสิ่งที่เธอคิดอยู่ในใจออกมาอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีปิดบัง

ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เกรย์ค่อนข้างจะแปลกใจอีกครั้งเพราะผู้หญิงส่วนมากไม่มีนิสัยแบบที่หญิงสาวผู้สูงศักดิ์คนนี้แสดงออกมา ผู้หญิงร้อยทั้งร้อยมักจะแสดงกิริยาเอาแต่ใจเมื่อโดนขัดใจหรือถูกปฏิเสธนับว่าเจ้าหญิงชาร์ล็อตรู้จักควบคุมอารมณ์และเป็นคนที่มีเหตุผลพอสมควร

“คุณล็อตตี้เข้าใจถูกต้องแล้วครับ” เกรย์ค้อมศีรษะให้เล็กน้อยขณะที่ตอบเธอ

“ถ้าอย่างนั้นเราจะรอถามทุกอย่างกับเจ้านายของคุณเกรย์ด้วยตัวเองก็แล้วกันนะคะ ไม่ทราบว่าเขาจะมีเวลามาพบเราเมื่อไหร่”

“นายมีเจรจาเรื่องงานด่วนเข้ามาเมื่อเช้าครับ กำหนดการเดินทางเลยยังไม่แน่นอนอาจจะหนึ่งสัปดาห์หรือมากกว่านั้น ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับว่าผลการเจรจาได้ข้อสรุปที่น่าพึงใจตอนไหน” เกรย์ตอบคำถามอย่างสงวนถ้อยคำเพราะมีคำสั่งไม่ให้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับคนเป็นนายมากเท่าไรนัก

“หมายความว่าเราต้องรอไปก่อนสินะ ไม่เป็นไรค่ะหากการรอนี้จะทำให้ได้รู้ทุกอย่างที่ตัวเองสมควรจะรู้มันจะเป็นการรอคอยที่น่ายินดี” เธอตอบเขาพร้อมระบายยิ้มน้อยๆ ออกมา มันเป็นรอยยิ้มที่คนเห็นอธิบายความรู้สึกไม่ถูก หญิงสาวยิ้มเพียงแค่ปากแต่ดวงตาสวยของเธอกลับนิ่งสงบไม่แสดงความรู้สึกอันใด แสดงว่าเธอไม่ได้รู้สึกยินดีอย่างที่ตัวเองพูดออกมาเลยแม้แต่น้อย

“ผมคิดว่าคุณล็อตตี้อาจจะอยากมีเวลาส่วนตัว ผมจะอยู่ด้านนอกกดกริ่งที่โต๊ะรับแขกหากว่าคุณต้องการให้ผมกลับเข้ามานะครับ” เกรย์ค้อมศีรษะให้หญิงสาวด้วยความสุภาพก่อนจะเดินไปยังประตูหน้าบ้าน เขาออกไปและปิดประตูเอาไว้ตามเดิม โดยทิ้งหญิงสาวให้นั่งจ่อมจมอยู่กับความคิดที่เริ่มจะสับสนของตนเองตามลำพัง

 

เจ้าหญิงชาร์ล็อตยังคงนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟาขนาดสองที่นั่งตามเดิมหลังจากที่บอดี้การ์ดหน้าโหดเดินออกไป นี่เท่ากับว่าเธอหนีตายออกมาจากที่หนึ่งเพื่อที่จะมาโดนกักขังอยู่อีกที่หนึ่งอย่างนั้นหรือ

“เธอควรจะดีใจหรือเสียใจกันดีนะล็อตตี้ โรส”

 

หญิงสาวรำพึงกับตัวเองพยายามจะคิดในแง่ดีว่าอย่างน้อยในวันนี้ตัวเองก็ยังมีลมหายใจ แต่เธอจะใช้มันไปเพื่อใครล่ะในเมื่อคนที่เป็นสุดที่รัก พระบิดาผู้เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวและความรักเดียวที่เจ้าหญิงเหลืออยู่ได้จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ มาถึงตรงนี้หยาดน้ำอุ่นๆ ก็ค่อยๆ รินไหลออกมาจากดวงตาสีมรกตอย่างที่เจ้าตัวไม่อาจจะหักห้ามอะไรได้ เสียงสะอื้นน้อยๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มเป็นระยะๆ ยิ่งสะอื้นน้ำตาก็ไหลทะลักออกมามากขึ้นทุกที

ร่างเพรียวระหงนั่งปล่อยให้น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลบ่าออกมาเพื่อบรรเทาความรู้สึกเศร้าโศกโดยที่ไม่ใยดีที่จะเช็ดหรือซับหยาดน้ำนั้นเลยแม้แต่น้อย นอกจากจะไม่สนใจตัวเองแล้วเจ้าหญิงชาร์ลอตก็ยังไม่ได้สนใจหรือสังเกตเลยว่านอกบานกระจกหน้าต่างใสแจ๋วนั้น บอดี้การ์ดที่ไม่เคยบอกพร่องต่อหน้าที่กำลังรายงานความเคลื่อนไหวของเธอให้เจ้านายที่อยู่ห่างออกไปไกลคนละซีกโลกได้รับรู้

 

ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันทันทีเมื่อได้รับรายงานตรงจากบอดี้การ์ดมือดีที่เขามอบหมายภารกิจให้ดูแลเจ้าหญิงที่ลี้ภัยมาจากแดนไกล ตอนนี้เขาอยู่ระหว่างกลับจากเดินทางไปเจรจาเสนอราคาเพชรให้กับกับลูกค้ารายที่สองซึ่งการเจรจาในวันนี้เป็นที่น่าพึงพอใจ ไม่มีลูกค้าคนใดกังขาเรื่องราคาขั้นต่ำที่เขาเสนอ คราวหนี้ก็เหลือลูกค้าอีกสามรายที่กำลังรอชื่นชมความงามของเพชรดิบเม็ดล่าสุดที่เพิ่งขุดค้นพบ

วิธีการทำงานของทรอยด์คือเมื่อพบเพชรดิบเม็ดพิเศษที่มีคุณสมบัติตรงกับที่ลูกค้าแจ้งข้อมูลจองไว้ เขาจะเดินทางนำเพชรนั้นไปเสนอราคาขั้นต่ำกับลูกค้าด้วยตนเอง จากนั้นก็นัดหมายลูกค้าทุกรายให้มายื่นซองประมูลในสถานที่ที่เป็นกลาง ใครที่ให้ราคาสูงสุดก็ได้ไป ฟังเหมือนจะง่ายแต่ทั้งหมดตั้งมีการวางแผนอย่างรัดกุมเพราะการเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลโดยที่หิ้วเพชรราคามหาศาลไปด้วยไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

“ร้องไห้ออกมาเถอะนะเพราะมันจะทำให้เธอสบายใจขึ้น”

 

ชายหนุ่มพูดขึ้นกับภาพถ่ายของหญิงสาวผมแดงที่นั่งน้ำตานองหน้าอยู่ในห้องสีขาว เขารู้ว่าล็อตตี้ โรส แบกรับความรู้สึกโศกเศร้าและเสียใจเอาไว้มหาศาล การให้น้ำตาเป็นตัวระบายเป็นทางออกที่ง่ายที่สุดแล้วในเวลานี้ อาจจะดูใจร้ายที่เขาทิ้งผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์สะเทือนขวัญไว้ตามลำพัง  แต่หากมีคนมัวรุมพะเน้าพะนอแล้วเมื่อไหร่เจ้าหญิงน้อยจะเข้มแข็งพร้อมที่จะยืนหยัดด้วยขาตนเองเสียที

 

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

กลรักพันธนาการใจ (มีนา + นันท์นลิน)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

ลวงรักพันธนาการร้อน

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

หนี้ร้ายพันธนาการรัก (สิงหา + พิมพ์อุมา)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha