เล่ห์รักอำพรางใจ มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 8 : 3 (2/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“อย่าทำให้พ่อต้องผิดหวังจากนี้พ่อจะเพิ่มตารางเรียนให้มากขึ้น ลูกควรจะต้องศึกษาและเรียนรู้ทุกอย่างที่จำเป็นต่อการพัฒนาและบริหารประเทศ” น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่ทรงอำนาจของพระบิดาทำให้เจ้าหญิงน้อยน้ำตาตกใน

                ในวัยเพียงแค่สิบชันษานอกจากไม่เข้าใจในสิ่งที่พระบิดาพูดอย่างลึกซึ้งแล้ว การถูกกะเกณฑ์ชีวิตตั้งแต่ลืมตามาดูโลกก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เจ้าหญิงน้อยไม่เข้าใจ เจ้าหญิงชาร์ล็อต โรซาลี อัลเลนถูกหมั้นหมายไว้กับเจ้าชายผู้เป็นสหายสนิทคนหนึ่งของเจ้าชายเฮนริเก เด็กหญิงตัวน้อยในวันนั้นทราบเพียงแค่ชื่อของชายที่เป็นว่าที่สามีในอนาคตเท่านั้น เรื่องอื่นไม่มีสิทธิ์เอ่ยถามหรือมีโอกาสได้แสดงความคิดเห็นอะไรเลย

               

                “เราจะทำอย่างไรกับล็อตตี้ โรสดีนะ นับวันลูกสาวเรายิ่งไม่ได้ดั่งใจเมื่อไหร่จะทำตัวเหมือนเจ้าหญิงบ้านอื่นเมืองอื่นเขาบ้าง” เสียงราชาฟรีดิชปรับทุกข์กับใครคนหนึ่งแล้วเอ่ยชื่อของตนเองทำให้เท้าเล็กๆ ที่กำลังจะเดินผ่านห้องทรงงานส่วนพระองค์ต้องชะงักการก้าวเดิน

                “การเกิดมาพร้อมกับสิ่งพิเศษไม่ได้หมายความว่าคนๆ นั้นจะต้องพิเศษ อาจจะเป็นแค่การบิดเบี้ยวของโชคชะตาก็เป็นได้” น้ำเสียงเหยียดหยันของผู้หญิงคนหนึ่งตอบกลับมา คนที่แอบฟังโดยไม่ได้ตั้งใจถึงกับมือไม้สั่นระรัว

                “ท่านน้าอาริแอนทำไมจึงพูดออกมาเช่นนั้น” เจ้าหญิงล็อตตี้ โรสที่แอบฟังอยู่หน้าประตูบานใหญ่รำพันกับตัวเอง

                “เราว่าพี่สาวเจ้าอาจจะให้ท้ายลูกจนเกินไป จนป่านนี้ยังไม่มีความสามารถอะไรที่พิเศษสักอย่างจะดีหน่อยตรงที่พูด ฟัง อ่าน เขียนได้หลายภาษา รู้ไหมว่าท่านย่าของล็อตตี้สามารถช่วยพระบิดาบริหารราชการตั้งแต่อายุเพียงแค่สิบห้าชันษา พออายุได้สิบแปดชันษาก็สามารถเสนอแผนเจรจาเรื่องการแบ่งแยกดินแดนแผนครั้งนั้นช่วยให้ประเทศของเราไม่ต้องเสียดินแดนให้ใคร แถมยังได้มิตรเพิ่มมากขึ้น” องค์ราชาเอ่ยความภาคภูมิใจในตัวพระมารดาออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความชื่นชม

                “อย่างที่น้องเพิ่งพูด ผมแดงอาจจะไม่ได้หมายถึงความพิเศษอีกต่อไปแล้วความเชื่อโบราณคร่ำครึพวกนี้น่าจะถูกฝังกลบไปได้แล้ว องค์ราชาควรหันมายอมรับเถอะว่าหลานล็อตตี้ โรสก็เป็นแค่เด็กหญิงธรรมดา”

                ผู้ที่ถูกพาดพิงถึงไม่อาจทนฟังถ้อยคำสบประมาทได้อีก เจ้าหญิงน้อยในวัยเพียงสิบสองชันษาเดินกลับไปยังห้องส่วนตัวด้วยความรู้สึกอ่อนล้าและหมดหวัง แค่เพียงเพราะเธอเกิดมากับสิ่งพิเศษมันได้หมายความว่าเธอเป็นคนพิเศษอย่างที่ท่านน้าอาริแอนกล่าวไว้จริงๆ

 

 

     เจ้าหญิงน้อยเคยหมดเวลาเป็นวันๆ ในการศึกษาบันทึกราชสกุลเพื่อนั่งอ่านความพิเศษของสตรีผมแดงทุกคนที่เกิดขึ้นในราชกุลอัลเลน สตรีทุกคนล้วนฉายแววความพิเศษมาตั้งแต่เยาว์วัยไม่ว่าจะเป็นเรื่องการศึกษา การปกครองประเทศ แต่ที่เด่นชัดที่สุดคือสตรีทุกคนนั้นจะมีสัมผัสพิเศษในการสื่อสารกับสิ่งลี้ลับ จิตวิญญาณ และการทำนายดวงบ้านเมืองและเหตุการณ์ต่างๆ จากการสังเกตกลุ่มดาว

     ซึ่งทุกอย่างที่อ่านเจอในบันทึกนั้นเป็นสิ่งที่เจ้าหญิงน้อยไม่มีเลยแม้แต่ข้อเดียว ผลการเรียนในระดับกลางแต่มีความเชี่ยวชาญในสิ่งที่พระบิดากล่าวว่าเหมาะกับคนครัว ซึ่งนั่นไม่ใช่คุณสมบัติของราชินีในอนาคตเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าประเทศกำลังพัฒนาไปหาความเจริญก้าวหน้าแค่ไหนแต่เรื่องความเชื่อในสิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้ตามหลักวิทยาศาสตร์ยังเป็นสิ่งที่อยู่คู่กับไฮ เเวอดูรัสเสมอมา

     ร่างเล็กของเด็กหญิงยืนมองผมสีแดงเพลิงที่สยายยาวเต็มแผ่นหลังผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องนอนส่วนตัว พลางคิดกล่าวโทษว่าสิ่งนี้เป็นต้นเหตุที่ทำให้เธอไม่มีเพื่อน ไม่ได้เที่ยวเล่นเหมือนกับเด็กวัยเดียวกันขนาดพี่เฮนดริกที่เป็นเจ้าชายเหมือนกับเธอยังได้ออกไปเที่ยวเล่น สามารถมาเที่ยวพักผ่อนในปราสาทไฮ เเวอดูรัสได้ครั้งละนานๆ แล้วตัวเธอทำไมถึงไม่มีโอกาสได้ทำแบบนั้นบ้าง

     ความน้อยอกน้อยใจตามประสาเด็กทำให้มือเล็กตัดสินใจหยิบกรรไกรอันคมออกมาจากลิ้นชักเก็บอุปกรณ์เย็บปักถักร้อยแล้วเริ่มต้นกำผมดกหนาของตัวเองขึ้นมาตัดออกทีละกระจุก ซึ่งก่อนที่เจ้าหญิงตัวน้อยจะจัดการกร้อนผมของตัวเองออกจนหมดพี่เลี้ยงประจำตัวก็เข้ามาเห็นเข้า พอเรื่องรู้ถึงหูพระบิดาการทำโทษครั้งแรกและก็ครั้งเดียวในชีวิตก็เกิดขึ้นกับเจ้าหญิงล็อตตี้ โรส

     พระบิดารับสั่งลงโทษกักบริเวณให้เจ้าหญิงน้อยอยู่ภายในห้องนอนเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ งดอาหารเย็นและขนมทุกชนิดระหว่างที่ถูกลงโทษ และถูกสั่งห้ามตัดผมของตัวเองอีกซึ่งนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็เป็นเวลาถึงแปดปีแล้วที่เจ้าหญิงไม่เคยตัดผมของตัวเองและไม่ยอมอนุญาตให้ใครมาตัดผมของพระองค์อีกเลย

     หลักจากการถูกลงโทษครั้งนั้นเจ้าหญิงที่ในใจเต็มไปด้วยคำถามเลือกที่จะทำทุกอย่างตามที่พระบิดาอยากให้ทำ เลิกตั้งคำถาม เลิกทำในสิ่งที่ตนเองชอบ ตลอดเวลามีสิ่งเดียวที่ตั้งใจทำคือ เรียน เรียน เรียน และเรียน ความสดใสในวัยเยาว์ถูกกักเก็บไว้ภายในใจจนเจ้าตัวเองก็ไม่ทันสังเกตเลยว่าเจ้าหญิงน้อยล็อตตี้ โรสผู้สดใสร่าเริงและช่างเจรจานั้นหายไป

     ภาพที่ปรากฏให้คนภายนอกเห็นคือเด็กหญิงที่เงียบขรึม ผู้มีความคิดความอ่านฉลาดเฉลียวเกินเด็กวัยเดียวกัน ความเงียบขรึมที่แสดงออกมาไม่สามารถปิดบังนัยน์ตาที่เศร้าหมองออกจากสายตาของราชินีซานดรินาไปได้ แม้จะสงสารลูกสาวเพียงคนเดียวจับหัวใจ แต่ในเมื่อเธอคือความหวังของบ้านเมืองเสียงของผู้เป็นแม่ก็ไร้น้ำหนักเกินไปที่จะทัดทาน

 

     ก๊อก ก๊อก ก๊อก

     “ขออนุญาตครับคุณล็อตตี้ ได้เวลาอาหารกลางวันแล้วครับ” เสียงของคุณเกรย์ที่ดังมาจากหน้าห้องทำให้หญิงสาวที่ยืนเหม่อลอยคิดถึงชีวิตวัยเยาว์อันเปราะบางของตัวเองอยู่หน้ากะจกห้องน้ำได้รู้สึกตัว

 

     ก๊อก ก๊อก ก๊อก

     ก๊อก ก๊อก ก๊อก

     “คุณล็อตตี้ครับ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า” เมื่อเรียกแล้วไม่มีเสียงตอบรับคุณเกรย์จึงตะโกนถามซ้ำอีกครั้ง เสียงที่เข้มขึ้นจากในคราแรกทำให้เจ้าหญิงล็อตตี้ โรส กระวีกระวาดเดินออกมาจากห้องน้ำ

     “ขอโทษด้วยค่ะคุณเกรย์ ขอเวลาสักครู่แล้วเราจะออกไปค่ะ” เจ้าหญิงน้อยตอบกลับคนข้างนอกออกไปทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้เปิดประตู เธอพาตัวเองมาให้ถึงหลังบานประตูก่อนที่จะตอบเพราะว่ามันจะเป็นการไม่สุภาพหากตะโกนตอบผู้อื่นในระยะไกลเช่นนี้

     “ผมจะรอที่ห้องรับแขกนะครับ” บอดี้การ์ดหน้าโหดปรับเสียงเป็นโทนปกติเมื่อได้ยินเสียงหวานๆ ตอบกลับมา ในทีแรกเขากังวลว่าเจ้าหญิงที่ขังตัวเองอยู่ในห้องนอนตามลำพังเป็นเวลานานนั้นอาจจะเครียดได้ ได้ยินเสียงใสๆ ตอบกลับออกมาก็ยังพอจะทำให้โล่งใจ แต่ก็ยังวางใจไม่สนิทได้จนกว่าจะเห็นร่างเล็กบอบบางออกมาจากห้องนอน

 

     เจ้าหญิงล็อตตี้เดินไปสำรวจตัวเองที่หน้ากระจกในห้องน้ำอีกครั้ง เปลือกตาที่โอบล้อมด้วยแพขนตาดกหนาสีเดียวกับเส้นผมนั้นบวมน้อยๆ แค่มองดูด้วยตาเปล่าก็พอเดาได้ว่าดวงตาสีเขียวมรกตคู่นี้ผ่านการร้องให้มาหนักพอสมควร หญิงสาวจึงจัดการล้างหน้าล้างตาเรียกความสดชื่นเพราะแม้มันจะไม่ทำให้รอยบวมช้ำนั้นจางหายไป แต่มันทำให้เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นมากเลยทีเดียว

     “ขอโทษนะคะคุณเกรย์ที่เสียมารยาททำให้ต้องรอ” น้ำเสียงสุภาพถูกเปล่งออกจากริมฝีปากอิ่มทันทีที่คนเป็นเจ้าของมันเดินออกมายังโต๊ะเล็กตัวเดิมที่เธอใช้นั่งรับประทานอาหารในตอนเช้า

     “ไม่เป็นไรครับคุณล็อตตี้ทานอาหารกลางวันเถอะครับ ทิ้งไว้นานจะชืดเสียหมด”บอดี้การ์ดตัวโตพูดพร้อมเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง สายตาคมของคนมากประสบการณ์กวาดรอบเดียวก็พบว่าหญิงสาวในความดูและนั้นปลอดภัยดี

     ความบวมช้ำบริเวณดวงตาคู่สวยเกิดจากการร้องไห้เพียงเท่านั้น เธอไม่ได้รับอันตรายอื่นใด และไม่ได้ทำอะไรที่จะส่งผลให้ตัวเองได้รับการบาดเจ็บเพิ่มเติม เพราะหากเกิดอันตรายหรืออุบัติเหตุแม้เพียงน้อยนิดขึ้นกับหญิงสาวตรงหน้า เขามั่นใจร้อยเปอร์เซนต์เลยว่าเจ้านายที่หน้าหล่อแต่ใจแข็งไม่ปล่อยเขาเอาไว้แน่นอน

     “คุณเกรย์ทานด้วยกันไหมคะ ดูท่าแล้วเราคงทานคนเดียวไม่หมดแน่ๆ” หลังจากพิจารณาอาหารตรงหน้าแล้วหญิงสาวก็เอ่ยปากถามชายตัวโตที่ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของเธอด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร อาหารกลางวันนี้มากเกินไปที่จะทานคนเดียวจริงๆ เพราะมีทั้งเนื้อสเต็กชิ้นใหญ่ ซุปฟักทองเนื้อเนียนข้น ขนมปัง และสลัดผักอีกชามโต

     “เชิญคุณล็อตตี้ตามสบายครับ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาพักของผม” เสียงปฏิเสธที่สุภาพนี้คนฟังพอจะเดาได้ว่า บอดี้การ์ดนามว่าเกรย์น่าจะถูกสั่งไม่ให้ทำตัวสนิทสนมกับเธอมากไปกว่าการมาเฝ้าและหาอาหารให้เธอกินครบสามมื้อ

     แม้อาหารจะรสเลิศแต่คนที่ไม่สบายตัวไม่สบายใจกลับทานเข้าไปได้เพียงเล็กน้อย ตอนนี้หญิงสาวรู้สึกจะปวดศีรษะตุบๆ และตัวชักจะรุมๆ เหมือนคนเป็นไข้ สงสัยว่าความอ่อนเพลียจากการเดินทางที่กะทันหันบวกกับความเครียดที่สะสมกำลังเล่นงานเธอเข้าแล้ว

     “คุณเกรย์พอจะมียาแก้ปวดศีรษะลดไข้ไหมคะ” เมื่อร่างกายไม่อาจฝืนกลืนอาหารลงคอเข้าไปได้อีกหญิงสาวก็คิดว่าควรจะหายากินแล้วไปนอนพักผ่อนจะดีกว่า

     “คุณล็อตตี้อิ่มแล้วหรือครับ ไม่ทราบว่าอาหารไม่ถูกปากหรือเปล่าดูแล้วเหมือนมันจะไม่ได้พร่องไปเลย” คนเป็นบอดี้การ์ดอดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้

     “เรารู้สึกเหมือนจะไม่สบายตัวอุ่นๆ แล้วก็ปวดหัวนิดหน่อยเลยทำให้ทานได้ไม่มาก ฝากขอบคุณคนที่ทำอาหารด้วยนะคะอร่อยทุกอย่างแต่เราทานได้ไม่มากเพราะรู้สึกไม่ค่อยสบายจริงๆ” หญิงสาวคลี่ยิ้มอ่อนหวานแสดงให้เห็นว่าเธอขอบคุณอย่างจริงใจ

 

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

กลรักพันธนาการใจ (มีนา + นันท์นลิน)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

ลวงรักพันธนาการร้อน

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

หนี้ร้ายพันธนาการรัก (สิงหา + พิมพ์อุมา)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha