เล่ห์รักอำพรางใจ มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / ติญญ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 9 : 3 (3/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

     “แม่ครัวที่ตึกคงดีใจที่คุณล็อตตี้ชอบอาหารฝีมือเธอแล้วผมจะไปบอกให้นะครับ สำหรับยาในตู้แขวนฝั่งขวาสุดจะมีกล่องยาอยู่ในนั้นสามารถหยิบใช้ได้เลยหากคุณล็อตตี้เกิดปวดท้อง หรือปวดศีรษะเล็กน้อยเวลาที่ไม่มีใครอยู่ในบ้าน”

     คุณเกรย์พูดจบก็เดินเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาด้วยความรวดเร็วพร้อมยาเม็ดสีขาวในมือ หญิงสาวรับมันมาใส่ปากแล้วดื่มน้ำตาม

     “ถ้าคุณล็อตตี้เกิดหิวก่อนเวลาอาหารเย็น ในตู้เย็นมีผลไม้และของว่างนิดหน่อยเตรียมไว้ให้แล้วนะครับ” บอดี้การ์ดตัวโตยังคงทำหน้าที่ได้ดีอย่างไม่มีที่ติ เขาอดเป็นห่วงไม่ได้เมื่อเห็นเจ้าหญิงในความดูแลทานอาหารกลางวันน้อยเสียยิ่งกว่าแมวดม

     “ขอบคุณนะคะคุณเกรย์ ถ้าตื่นมาแล้วหิวเราจะดูแลตัวเองค่ะแต่ตอนนี้ขอตัวไปนอนพักก่อน” อาการปวดตุบๆ ที่แรงขึ้นบริเวณขมับทำให้หญิงสาวต้องขอตัวไปพักผ่อนก่อนที่อาการปวดจะเพิ่มมากขึ้น บอดี้การ์ดร่างยักษ์พยักหน้าด้วยความเข้าใจก่อนจะเข้ามาทำหน้าที่เลื่อนเก้าอี้ให้เจ้าหญิงชาร์ล็อตลุกขึ้นยืน จากนั้นเขาก็เดินนำไปเปิดประตูห้องนอนให้เธอ

     “ขอบคุณมากนะคะ” หญิงสาวกล่าวขอบคุณในความช่วยเหลือ เพราะแม้ว่าคุณเกรย์จะทำตามคำสั่งของเจ้านายหญิงสาวก็รู้สึกขอบคุณเขาจากใจจริงที่ต้องมาทำเรื่องจุกจิกในการดูแลเธอ

     ก่อนจะล้มตัวลงนอนเจ้าหญิงล็อตตี้ โรสจำเป็นต้องแกะกิ๊บตัวเล็กที่ยึดมวยใหญ่บริเวณท้ายทอยออกเสียก่อนไม่เช่นนั้นความโป่งนูนของมวยผมที่ค้ำบริเวณต้นคอขาวผ่องอาจจะทำให้เธอนอนหลับไม่สบายเอาได้ ใช้เวลาไม่นานกิ๊บตัวเล็กๆ ก็ถูกแกะออกจนหมดเหลือทิ้งไว้เพียงแค่ผมเปียยาวที่เจ้าตัวสามารถนอนลงไปทั้งอย่างนั้นได้สบายๆ

 

     เกรย์ชะงักมือจากการเก็บกวาดจานชามบนโต๊ะเล็กทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่พกติดตัว ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำเอาคนหน้าโหดลอบยิ้ม วันนี้คุณทรอยด์โทรหาเขาเป็นครั้งที่สามแล้ว สองครั้งแรกพูดอ้อมไปมาจนสุดท้ายก็ยอมเอ่ยถามถึงตัวเจ้าหญิงที่เขาดูแลอยู่ การโทรมาในครั้งที่สามนี้คนเป็นจ้านายก็น่าจะยังถามเขาในเรื่องเดิม

     “สวัสดีครับคุณทรอยด์”

     “คุณล็อตตี้เป็นยังไงบ้าง” ปลายสายสวนมาทันทีที่เกรย์กล่าวทักทายจบ เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้ไม่มีผิดว่าเจ้านานหนุ่มต้องโทรมาถามความเคลื่อนไหวของคุณล็อตตี้ แต่ก็ไม่คิดว่ารอบนี้คุณทรอยด์จะยิงคำถามตรงๆ

     “อ้าว! ผมรายงานไปกับอีตันแลวก็เนตันแล้วนี่ครับ เจ้าแฝดไม่ได้ส่งข้อมูลต่อให้เจ้านายหรือครับ”

     เกรย์แกล้งประวิงเวลาจับอาการของเจ้านายเล่นๆ ไปอย่างนั้น ก่อนที่พ่อค้าเพชรรูปงามจะเดินทางไปพบลูกค้าด้วยเครื่องบินส่วนตัว เขากำชับกับบอดี้การ์ดมือดีว่าให้รายงานความเคลื่อนไหวของคุณล็อตตี้เป็นระยะๆ แต่หากมีความผิดปกติก็ต้องแจ้งด่วน แต่นี่เจ้านายเพิ่งบินไปไม่ทันจะข้ามวันก็โทรกลับมาเป็นครั้งที่สาม ทั้งๆ ที่เขาส่งรายงานไปสองครั้งแล้ว

     ครั้งแรกคือหลังจากที่คุณล็อตตี้ร้องไห้หลังทานอาหารเช้าซึ่งเขาแจ้งกับเจ้านายโดยตรงแถมยังส่งรายงานให้ฝาแฝด ครั้งที่สองที่เขาส่งรายงานมันก็เพิ่งผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีเจ้านายก็ยังจะโทรมาถามอีก

     “ก็เห็นว่าไม่สบายเลยจะถามว่าเป็นยังไงบ้างก็เท่านั้น กลัวมันจะไม่คุ้มถ้ามีคนมาตายในบ้าน” ทรอยด์รู้ตัวว่ากำลังถูกลูกน้องจับผิดจึงแกล้งพูดบิดเบือนความรู้สึกของตัวเองเอาเสียดื้อๆ เรื่องอะไรจะไปบอกล่ะว่าเป็นห่วงเสียฟอร์มตายชัก

     “ทานยาหลังจากทานอาหารกลางวันแล้วครับ ตอนนี้คุณล็อตตี้เธอขอตัวไปพักผ่อนในห้อง น่าห่วงนิดหน่อยตรงที่เธอทานอาหารไปนิดเดียวแต่เธอรับปากแล้วว่าหากตื่นมาแล้วเกิดหิวเธอจะดูลัวเองด้วยการทานอาหารว่างที่เตรียมเอาไว้ให้ครับ” เกรย์ที่รู้ว่าเจ้านายไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะต่อปากต่อคำพูดทุกอย่างตามสถานการณ์จริงที่เกิดขึ้น

     “ดูแลเธอดีๆ ก็แล้วกัน”

     “เอ่อ เจ้านายครับดูเหมือนคุณลอตตี้รอที่จะพบกับเจ้านายอยู่ พอจะให้ผมตอบเธอได้ไหมว่าเจ้านายจะสะดวกมาพบเธอเมื่อไหร่” เกรย์เอ่ยถามออกมาเพราะนึกสงสารผู้หญิงร่างบอบบางที่ถูกทิ้งไว้ตามลำพังในสถานที่ที่เธอไม่คุ้นเคย แม้ว่าตัวคุณล็อตตี้จะมีสถานภาพทางสังคมแตกต่างกับเขามากนัก แต่เพียงครึ่งวันที่ได้ดูแลเธอเขากลับไม่พบความเจ้ายศเจ้าอย่างหรือการวางตัวเหนือคนอื่นจากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าหญิงเลยแม้แต่น้อย จะว่าไปแล้วเธอดูสงบและนิ่งเฉยจนเขาแปลกใจมาก

     “น่าจะไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ ยังไงก็ฝากด้วยนะเกรย์” คนถูกฝากฝังลอบยิ้มคนเดียวเพราะไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดเจ้านายหนุ่มของเขายังคงเป็นชายผู้ที่ประหยัดถ้อยคำเสมอ

     “ครับคุณทรอยด์” เกรย์รับคำเจ้านายโดยไมมีข้อโต้แย้ง

 

     บอดี้การ์ดที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเจ้าหญิงจากต่างแดนเดินกระวนกระวายอยู่หน้าบานประตูห้องนอนที่มีห้องเดียวภายในบ้านหลังเล็กสามสี่รอบหลังจากที่เขาเคาะประตูแล้วคนที่อยู่ภายในห้องยังคงเงียบกริบ ไม่มีเสียงตอบรับและไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ นี่มันเลยเวลาอาหารเย็นมานานแล้วแต่คุณล็อตตี้ก็ยังไม่ยอมก้าวขาออกมาจากห้อง

     การเปิดเข้าห้องของหญิงสาวโดยพละการอาจจะสร้างปัญหาขึ้นมาได้เพราะถึงเจ้านายจะไม่เอ่ยปากออกมาแต่คนที่สูงวัยกว่าก็พอจะมองออกว่าผู้หญิงคนนี้มีความพิเศษสำหรับชายหนุ่ม เกรย์ขี้เกียจรอถามความเห็นของฝาแฝดและคิดว่านี่เป็นสถานการณ์ที่ไม่ค่อยปกติ ถ้าคุณล็อตตี้ปลอดภัยดีก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าหากเธอเกิดมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นแน่นอนว่ามันเป็นความบกพร่องในการปฏิบัติหน้าที่ของตัวเอง

 

     “ล็อตตี้เป็นอะไรหรือเปล่าเกรย์” ทรอยด์ยิงคำถามทันทีที่รับสาย

     “ไม่แน่ใจครับนาย ผมจะโทรมาขอใช้กุญแจสำรองไขห้องนอนคุณล็อตตี้เพราะผมเคาะประตูเรียกแล้วเธอไม่ขานตอบหรือส่งสัญญาณอะไรเลย”

     “เปิดได้เลยแต่อย่าวางสาย” ชายหนุ่มอนุญาตทันทีเพราะรู้สึกเป็นห่วงเจ้าหญิงน้อยตะหงิดๆ

 

     คลิก!

     ชายหนุ่มที่ถือสายรอฟังเสียงไขกุญแจด้วยใจเต้นระทึกตึกตัก

     “คุณล็อตตี้นอนหลับอยู่ครับ เธอหลับสนิทเลย”

     “เฮ่อ!” ทรอยด์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อลูกน้องรายงานสถานการณ์ทันทีที่ไขกุญแจห้องเข้าไปได้

     “ล็อตตี้มีไข้หรือเปล่า นายลองจับแขนเธอดูหน่อยแค่แขนนะเกรย์” เสียงเข้มๆ ย้ำจุดที่เขาอนุญาตให้คนที่ทำหน้าที่อารักขาเจ้าหญิงน้อยทำตาม

     “อุณหภูมิปกติครับ สีหน้าของคุณล็อตตี้ก็ดูปกติเธออาจจะเพลียสะสมจนหลับลึกขนาดนี้ ผมจะให้เธอนอนหลับตามสบายนะครับนาย”

     “ปิดประตูให้ดีๆ ขอบใจมากนะเกรย์” เมื่อบอดี้การ์ดรายงานว่าไม่พบความผิดปกติคนที่ฟังอยู่จากอีกซีกโลกหนึ่งก็ใจชื้นขึ้นเยอะ ล็อตตี้ โรสอาจจะแค่ปวดหัวตัวร้อนไปตามเรื่องดูท่าแล้วเธอคงไม่ได้ป่วยขนาดที่ต้องได้รับการรักษาจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ

     “เป็นหน้าที่ของผมครับคุณทรอยด์”

     เกรย์ตอบกลับอย่างนอบน้อม อย่างน้อยตอนนี้ตัวเขาเองก็ดีใจไม่ต่างจากเจ้านายที่เห็นว่าเจ้าหญิงชาร์ล็อตไม่ได้มีอันตรายใดๆ

 

     แม้จะวางสายจากเกรย์ไปนานแล้วแต่นัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างก็ยังจับจ้องอยู่ที่โทรศัพท์เครื่องบางไม่วางตา โล่งใจที่ล็อตตี้ไม่เป็นอะไรมันก็ใช่อยู่ แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ยังอดเป็นห่วงเธอไม่ได้ เพราะเขาเองรู้มาจากเจ้าชายเฮนริเกว่าสาวน้อยล็อตตี้ในวันนี้ไม่เหมือนเด็กหญิงล็อตตี้ที่วิ่งร้องไห้ขี้มูกยืดในอดีต การถูกบังคับให้ทำสิ่งต่างๆ ที่พระบิดาคิดว่าเหมาะสมในฐานะที่เธอเป็นของขวัญจากพระเจ้าทำให้หญิงสาวมีอุปนิสัยที่เปลี่ยนไป

     จากเดิมที่ยิ้มง่าย ร่าเริงสดใส ช่างซักถาม เธอก็กลายเป็นคนพูดน้อยและไม่ค่อยแสดงอารมณ์ การที่ไม่มีเพื่อนสนิทไม่ได้ทำให้เธอมีปัญหาในการเข้าสังคม เธอยังคงใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นได้เพราะโดยพื้นฐานนั้นล็อตตี้เป็นคนโอบอ้อมอารีมีน้ำใจ ติดจะขี้เกรงใจเสียด้วยซ้ำไป การไม่มีเพื่อนสนิทแค่ทำให้เธอเป็นคนช่างเก็บงำความรู้สึกเพราะที่ผ่านมาเมื่อมีปัญหาเธอเองก็ไม่รู้จะไปพูดไปคุยกับใคร เลยตัดสินเอาง่ายๆ ว่าไม่พูดอะไรออกมาเสียเลยมันคงจะดีกว่า

     ครั้งแรกที่เขาทราบเรื่องจากปากเจ้าชายเฮนริเก ชายหนุ่มก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าในยุคนี้ยังจะมีที่ไหนเลี้ยงลูกหลานด้วยการบังคับเอาตามแต่ใจที่ผู้ใหญ่เห็นสมควร เฮนดริกหัวเราะร่วนแล้วตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงขันๆ ว่าแม้ไฮ เเวอดูรัสจะเป็นประเทศที่พัฒนาตามยุคสมัย แต่ยังมีบางสิ่งบางอย่างที่เป็นเรื่องของความเชื่อและจารีตที่ยังคร่ำครึโบราณแบบที่คาดไม่ถึงกันเลยทีเดียว

     สิ่งที่เจ้าชายบอกมาเป็นเรื่องที่เขาเข้าไปยุ่งและก้าวก่ายไม่ได้เรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้ก้าวขาเข้าไปอาจจะผิดใจกันยาว ทรอยด์จึงตั้งใจแค่ว่าในเมื่อเปลี่ยนต้นทางแห่งความคิดและจารีตประเพณีที่ฝังหัวผู้คนไม่ได้ เขาควรหันมาเอาใจใส่ความรู้สึกของเจ้าหญิงน้อยที่อยู่ในความดูแลของตัวเองมากกว่า ไม่ว่าล็อตตี้ โรสจะถูกเลี้ยงดูมาด้วยวิธีการใดเขาจะไม่ใส่ใจมัน หน้าที่เขามีเพียงแค่ช่วยสอนให้เธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็งเพื่อให้พร้อมจะกลับไปดูแลประชาชนและบ้านเมืองของตัวเอง

 

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

กลรักพันธนาการใจ (มีนา + นันท์นลิน)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

ลวงรักพันธนาการร้อน

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

หนี้ร้ายพันธนาการรัก (สิงหา + พิมพ์อุมา)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha