เล่ห์รักอำพรางใจ มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / ติญญ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 11 : 4 (2/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

                “ไม่เกะกะหรอกครับเพียงแต่ฝุ่นจากการทำความสะอาดอาจจะทำให้คุณล็อตตี้ไม่สบายตัว ถ้าแม่บ้านทำความสะอาดห้องนอนเรียบร้อยแล้วต้องรบกวนคุณล็อตตี้เข้าไปรอในนั้นก่อนเพื่อให้แม่บ้านย้ายมาทำความสะอาดห้องรับแขก”

                หญิงสาวพยักหน้าทำท่าเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด จากนั้นก็ยอมละสายตาจากหนังสือเล่มโตที่อยู่ในมือมานั่งรออยู่เฉยๆ จนเมื่อแม่บ้านคนหนึ่งเดินออกมายังห้องรับแขกคุณเกรย์ก็พยักหน้าเป็นสัญญาณให้หญิงสาวย้ายตัวเองเข้าไปรอในห้องนอนที่ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วได้

               

                ภายในห้องนอนสีขาวมีกลิ่นสะอาดของน้ำยาถูพื้น ส่วนบนเตียงนั้นผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนถูกเปลี่ยน ผ้านวมก็ผืนใหม่ หญิงสาวสังเกตได้เพราะบนปลอกหมอนและที่นอนไม่มีรอยยับย่นจากการนอนที่เธอทำไว้เมื่อเช้า

อันที่จริงแล้วบ้านนี้ไม่ได้สกปรกหรือรกรุงรังอะไรเลยแม้แต่น้อยเพราะเจ้าหญิงล็อตตี้อาศัยอยู่ตามลำพัง

                ภายในห้องน้ำก็ถูกทำความสะอาดอย่างดีพื้นกระเบื้องเงาวับ ตะกร้าสำหรับใส่ผ้าที่สวมใส่แล้วก็ว่างเปล่าแสดงว่าแม่บ้านที่เข้ามาเมื่อสักครู่น่าจะเก็บไปเพื่อซักทำความสะอาด หญิงสาวย้ายร่างของตัวเองพร้อมหนังสือเล่มโตที่ถือติดมือมาจากห้องรับแขกมาหย่อนสะโพกลงนั่งที่ปลายเตียง จากนั้นก็เริ่มออกท่องเที่ยวไปกับเรื่องราวอันน่าอัศจรรย์บนแผ่นกระดาษที่ร้อยเรียงตัวอักษรเอาไว้อย่างเพลิดเพลินอีกครั้ง

 

                เวลาผ่านไปพักใหญ่ๆ ดวงหน้าเรียวจึงแหงนเงยขึ้นมาจากหน้าหนังสือ กระเพาะเล็กๆ กำลังร้องโครกครากเพราะเลยเวลาอาหารกลางวันมาสักพักแล้ว หญิงสาวเดินออกจากห้องนอนโดยเลี้ยวไปทางห้องรับแขกก่อนเผื่อว่าคุณเกรย์จะอยู่แถวๆ นั้น แต่พอเดินออกมาก็พบเพียงแต่ความว่างเปล่า เหลือบตามองนาฬิกาบนโต๊ะรับแขกที่ตัวเลขบอกเวลาว่าขณะนี้บ่ายสองกว่าๆ หญิงสาวก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมกระเพาะเธอถึงคร่ำครวญ

                เมื่อไม่พบคนที่เธอคาดว่าเขาจะอยู่ในห้องรับแขกหญิงสาวจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปยังห้องครัว อาหารมื้อกลางวันของเธอวางบนโต๊ะและถูกครอบไว้ใต้ฝาครอบที่ทำจากแก้วเนื้อดีไม่ต่างจากอาหารในโรงแรมหรูๆ เลยแม้แต่น้อย วันนี้แม่ครัวเตรียมสตูไก่ กับขนมปังเอาไว้ให้ และเมื่อเธอไปเปิดตู้เย็นเพื่อเทน้ำดื่มก็พบว่ามีซัลซ่ามะเขือเทศหน้าตาน่าทานอยู่อีกหนึ่งชาม ดูเหมือนแม่ครัวจะรู้ใจเหลือเกินว่าเธอนั้นชอบทานผักและผลไม้สดเป็นที่สุด

                เป็นเรื่องดีที่เจ้าหญิงชาร์ล็อตไม่ใช่คนเรื่องมาก การติดสอยห้อยตามพระบิดาและพระมารดาไปยังประเทศต่างๆ ทำให้มีโอกาสได้ลิ้มลองอาหารจากนานาประเทศ มือเล็กส่งอาหารเลิศรสเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อาหารรสชาติดีผสมกับความผ่อนคลายหลังจากได้อ่านหนังสือเล่มโตทำให้รู้สึกสดชื่นกว่าเมื่อวานค่อนข้างมาก

                หลังจากอิ่มท้องเจ้าหญิงน้อยก็จัดการทำความสะอาดจานชามเหมือนที่ทำเมื่อวาน มีเวลาเหลือเฟือกว่าจะถึงตอนเย็นแล้วเธอจะหาอะไรทำฆ่าเวลาระหว่างนี้ เพราะไม่ว่าจะมองซ้ายมองขวาก็ไม่เหลืออะไรให้เธอได้ทำแล้ว บรรดาแม่บ้านมืออาชีพจัดการทุกอย่างเสียจนสะอาดเอี่ยมไม่มีที่ติ อันที่จริงก่อนที่จะถูกทำความสะอาดบ้านสีขาวหลังน้อยนี้ก็ไม่ได้มีความสกปรกเลอะเทอะแต่อย่างใด

                หลังจากเดินวนไปมาในห้องครัวเล็กนี้ได้สองสามรอบทั้งหยิบจานมาเช็ด ทั้งจัดเรียงเข้าตู้ แต่ทั้งหมดนี้ก็ใช้เวลาไปเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น ในที่สุดเจ้าหญิงชาร์ล็อตก็ตัดสินใจว่าควรจะไปหาอะไรทำที่ในห้องรับแขกที่จะดีกว่า

                แสงแดดอุ่นยามบ่ายที่ผ่านเข้ามาทางหน้าต่างบานกระจกใสทำให้คนที่กำลังเบื่อกับการอยู่เฉยๆ ก้าวเท้าบอบบางไปยังบานหน้าต่างข้างประตู ทะเลเบื้องหน้ายังคงเป็นสีฟ้าเหมือนเมื่อวานไม่มีผิดเพี้ยน ฟองคลื่นหนานุ่มดูเหมือนมันกำลังสนุกสนานเพลิดเพลินกับการหยอกเย้าผืนทรายสีขาวลออตา

                “ออกไปข้างนอกไม่ได้ แล้วจะเปิดหน้าต่างได้ไหมนะ”

 

                คำถามที่ไม่รู้จะหาใครมาตอบและเจ้าหญิงชาร์ล็อตก็ไม่รอคำตอบจากใครด้วย มือเล็กค่อยๆ ปลดล็อกที่บานหน้าต่างแล้วเลื่อนแง้มบานกระจกเพียงเล็กน้อย ลมทะเลและกลิ่นของความสดชื่นเล็ดลอดผ่านออกมาทางช่องเล็กที่แอบเปิดทำให้ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มออกมาด้วยความอารมณ์ดี เสียงคลื่นกระทบฝั่งที่แผ่วเบาทำให้คนที่กำลังเบื่อหน่ายผ่อนคลายได้มากเลยทีเดียว

                “คุณล็อตตี้ครับ” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นทางด้านหลังทำให้หญิงสาวที่กำลังเพลิดเพลินกับทิวทัศน์และความสดชื่นเบื้องหน้าสะดุ้งเฮือก รีบใช้มือเลื่อนปิดหน้าต่างแล้วหันมายิ้มเขินๆ ประหนึ่งเด็กน้อยที่ทำความผิด

                “คุณเกรย์มาตอนไหนคะ ไม่เห็นประตูเปิดเลย” ก็เพราะเธอนั่งอยู่ข้างๆ ประตูหน้าบ้านแท้ๆ ทำไมไม่เห็นตอนที่เขาเข้ามาเลยล่ะ

                “พอดีผมเข้ามาทางประตูหลังบ้านน่ะครับ คุณล็อตตี้เลยไม่เห็น” เกรย์อธิบายง่ายๆ บ้านหลังนี้มีทางเข้าออกทั้งหมดสองทาง แต่ประตูหลังบ้านที่อยู่ในห้องครัวนานๆ ถึงจะถูกใช้สักที เขาเดินสำรวจความเรียบร้อยที่ด้านหลังก็เลยเข้ามาทางด้านหลังเสียเลย

                “จะเปิดหน้าต่างให้กว้างกว่านี้ก็ได้นะครับ จะได้สูดอากาศบริสุทธิ์” บอดี้การ์ดตัวโตเอ่ยเป็นเชิงอนุญาตเพราะเขาเห็นหญิงสาวชื่นชมโลกภายนอกผ่านช่องหน้าต่างเล็กจ้อยที่ตนเองแอบเปิดไว้ก็อดเอ็นดูปนสงสารเธอไม่ได้

                เพราะถึงแม้เจ้าตัวจะบอกว่าเธอสามารถอยู่ตามลำพังและช่วยเหลือตนเองได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าหญิงสาวจะไม่เบื่อหน่าย เจ้าหญิงตรงหน้าเขาเคยอยู่อย่างโดดเดี่ยวก็จริงแต่สถานที่ที่เธอเติบโตมาคือปราสาทอันเก่าแก่ ถึงแม้จะอยู่คนเดียวแต่เขาเชื่อว่าสถานที่อย่างปราสาทไฮ เเวอดูรัสน่าจะมีพื้นที่กว้างใหญ่ให้เจ้าหญิงน้อยๆ ได้วิ่งเล่นซุกซนตามประสา

                ผิดกับบ้านน้อยบนเกาะส่วนตัวกลางทะเลหลังนี้ที่เดินจากหน้าบ้านไปถึงหลังบ้านใช้เวลาไม่กี่นาที แถมวันทั้งวันบุคคลเดียวที่หญิงสาวได้พบหน้าก็มีเพียงแค่เขาที่รับหน้าที่บอดี้การ์ด ถ้าเธอไม่เบื่อก็คงจะเป็นเรื่องผิดปกติ จะให้หญิงสาวได้สัมผัสอากาศที่แสนสดชื่นจากภายนอกบ้างก็ไม่น่าจะใช่เรื่องร้ายแรงอะไร

                “เอ่อ เราเปิดได้จริงๆ หรือคะคุณเกรย์” เจ้าหญิงชาร์ล็อตยังคงจ้องหน้าบอดี้การ์ดส่วนตัวด้วยสีหน้าฉงน เฝะอคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นเรื่องที่ถูกต้องเท่าไรนัก แต่กลิ่นของอิสรภาพที่เล็ดลอดเข้ามามันก็ทำให้เธอสุดแสนจะสุขใจ

                “ถ้าผมอยู่ใกล้ๆ คุณล็อตตี้เปิดหน้าต่างตามสบายเลยครับ แค่อย่าลืมปิดล็อกมันไว้เหมือนเดิมก็พอ แล้วก็อย่าอยู่ใกล้หน้าต่างเป็นเวลานานเกินไป” ในเมื่อความปลอดภัยของเธอเป็นเรื่องที่สำคัญอันดับหนึ่ง เขาจึงไม่ควรประมาทและควรเตือนให้เจ้าหญิงได้ระมัดระวังตัว

                “ขอบคุณนะคะ” เจ้าหญิงคลี่ยิ้มด้วยความขอบคุณจากใจจริงให้บอดี้การ์ดที่โหดแค่เพียงใบหน้า ก่อนจะเดินผ่านหน้าเขาไปยกเก้าอี้ที่อยู่ริมหน้าต่างอีกฟากมาไว้ที่ริมหน้าต่างหน้าบ้าน มือเล็กเลื่อนบางหน้าต่างเปิดจนสุดจากนั้นก็ทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้ ใช้สองแขนเท้าไว้ที่ขอบหน้าต่างก่อนจะทอดสายตาออกไปยังท้องทะเลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกสบายใจ

                อย่างน้อยในช่วงเวลาแย่ๆ ก็ยังจะพอมีเรื่องราวดีๆ เกิดขึ้นมาบ้าง เหตุผลที่แท้จริงที่ทำเจ้าหญิงชาร์ล็อตอยากจะหาอะไรทำนั้นไม่ได้เกิดจากความเบื่อหน่าย แต่ความโศกเศร้าจากการสูญเสียพระบิดาที่กำลังเกาะกุมจิตใจดวงน้อยนี้ไว้ต่างหาก ที่กำลังกดดันเธอ การอยู่เฉยๆ จะเป็นการเปิดทางให้มันกัดกินจิตใจของเธอเสียจนอ่อนล้าเกินจะเยียวยาแก้ไข

 

                “น้องสาวฉันเป็นยังไงบ้างทรอยด์” เจ้าชายเฮนริเก หรือชื่อที่บรรดาสหายทั่งหลายคุ้นเคยดีคือเฮนดริก กรอกเสียงแข็งๆ มาตามสายทันทีที่ปลายทางกดรับ

                “อยากทักทายกันตามมารยาทก่อนสักหน่อยไหมเพื่อน” ชายหนุ่มตอบกลับด้วยเสียงยานคางทำทีเป็นเกียจคร้านไม่พร้อมจะตอบคำถามใดๆ

                “เอาดีๆ ทรอยด์ฉันเป็นห่วงน้อง” เมื่อเพื่อนสนิทยังคงแสดงความจริงจังผ่านออกมาทางน้ำเสียงก็ป่วยการที่เขาจะแกล้งกวนประสาทอีกต่อไป

                “ยายขี้มูกยืดสบายดี กินอิ่มนอนหลับ เดี๋ยวฉันว่าจะกลับไปยิงกบาลคนของฉันทิ้ง ไม่มีใครมันรายงานข่าวให้เลยหรือไงวะเฮนดริก” พอคิดขึ้นได้ชายผู้เป็นเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างก็ชักจะหงุดหงิด นี่เกรย์บกพร่องต่อหน้าที่หรือยังไงเจ้าชายเฮนดริกถึงต้องโทรมาถามเขาด้วยตัวเอง

                “เกรย์รายงานฉันทุกอย่างเหมือนที่รายงานนายนั่นแหละทรอยด์ แต่เข้าใจไหมว่าไม่ว่าใครจะพูดยังไงฉันคิดว่าได้ยินจากปากนายแล้วมันสบายใจที่สุด”

                “เออน่า ยายขี้มูกยืดสบายดีเชื่อสิอยู่กับขาโหดอย่างเกรย์ได้แสดงว่าไม่มีปัญหา ไม่งอแง ร้องไห้ขี้มูกยืดเหมือนตอนเด็กๆ แน่นอน” ยิ่งพูดภาพเจ้าหญิงน้อยล็อตตี้ โรสในอดีตก็ผุดขึ้นมาในหัวของชายหนุ่ม

 

 

                เมื่อครั้งยังเป็นเด็กน้อยจนกระทั่งเติบโตเป็นวัยรุ่น เจ้าชายเฮนดริกมักจะชวนบรรดาเพื่อนๆ จอมทโมนไปพักผ่อนที่ไฮ เวอดูรัสเสมอ และทุกครั้งพวกเขาก็ต้องพบกับเจ้าหญิงล็อตตี้ โรส ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเจ้าชายเฮนดริก เด็กหญิงตื่นเต้นทุกครั้งที่มีคนมาเยี่ยมเพราะคิดว่าตัวเองจะได้มีเพื่อนใหม่

                แต่บรรดาพี่ชายทั้งหลายไม่มีใครยอมเล่นขายของหรือเล่นแต่งตัวตุ๊กตากับน้องล็อตตี้น้อย แผนการหนีหัวซุกหัวซุนจึงเกิดขึ้นแทบทุกวัน ในช่วงแรกๆ เจ้าหญิงน้อยทั้งวิ่งตามหาทั้งร้องไห้ตาม บางครั้งถึงกับยอมเล่นกีฬาแบบแมนๆ จนเจ็บตัวได้แผลก็ไม่เลิกตื๊อไม่เลิกตาม แต่พอพี่ชายทั้งหลายทั้งหนี ทั้งแกล้งบ่อยๆ เข้า เจ้าหญิงน้อยที่น่าสงสารก็เลิกยุ่งเลิกตาม จนในที่สุดเธอก็เป็นฝ่ายหลบหน้าเวลามีใครไปเยี่ยมเยือนเสียเอง

 


ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

กลรักพันธนาการใจ (มีนา + นันท์นลิน)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

ลวงรักพันธนาการร้อน

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

หนี้ร้ายพันธนาการรัก (สิงหา + พิมพ์อุมา)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha