เล่ห์รักอำพรางใจ มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 12 : 4 (3/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

                และด้วยภาระที่ทรอยด์ต้องเดินทางไปเรียนต่อทำให้ความสัมพันธ์กับเขาและเจ้าหญิงผมแดงแห่งดินแดนไฮ เเวอดูรัสจางหายไปกับกาลเวลา มีแต่มิตรภาพระหว่างเขากับเจ้าชายเฮนดริกที่แน่นแฟ้นขึ้นจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนตาย 

                “ให้มันน้อยๆ หน่อยทรอยด์ คำก็ขี้มูกยืด สองคำก็ขี้มูกย้อย ยังไงล็อตตี้ โรสก็เป็นเจ้าหญิง แล้วก็จำใส่หัวหล่อๆ ของนายไว้ด้วยว่ายังไงแล้วเธอก็เป็นคะ...”

                “เออ รู้น่าไม่ต้องมาย้ำให้มากความ ฉันรู้หน้าที่ของตัวเองดี” เขากล่าวขัดเพื่อนขึ้นมาทั้งๆ ที่รู้ว่ามันเป็นการเสียมารยาท ก็หากปล่อยให้พี่ชายที่แสนดีของเจ้าหญิงพูดต่อ ไม่พ้นเฮนดริกก็จะบ่นเขาด้วยเรื่องเดิมๆ ที่ฟังจนขึ้นใจเพราะถูกกรอกหูมาเกือบจะสิบปี” ไม่ต้องห่วงตราบใดที่น้องนายยังอยู่ใต้การดูแลของ ทรอยด์ คาสตีล ฉันรับรองด้วยเกียรติทั้งหมดที่มีเลยว่าเธอจะปลอดภัย แล้วสถานการที่นู่นเป็นยังไงบ้าง มีอะไรคืบหน้าไหม” เมื่อพูดเรื่องเดิมๆ แล้วมันเข้าตัว ทรอยด์จึงหันไปสนใจถามสถานการณ์บ้านเกิดของเจ้าหญิงล็อตตี้ โรสแทน

                “เฮ่อ! ก็มีทั้งเรื่องดีทั้งเรื่องร้าย นายอยากจะรู้ข่าวไหนก่อน” เจ้าชายเฮนริเกถอนใจยาวก่อนจะเปิดปากพูด

                “เอาที่นายสะดวก ไหนๆก็ปลุกฉันให้แหกขี้ตาตื่นมาแต่เช้ามืดขนาดนี้มีเวลาเยอะแยะกว่าจะออกไปหาลูกค้า” ทรอยด์หมายความตามที่พูดเพราะตอนนี้เขาตื่นเต็มตาพร้อมรับฟังทุกอย่างจากปากเพื่อนรัก

                “เอาข่าวร้ายก็แล้วกัน อาร์กอสมันหนีไปได้คนของฉันไม่รอบคอบเองที่ไม่ตรวจสอบอาวุธในตัวของมันให้ละเอียด มันเอามีดพกปาดคอทหารที่คุมมันไปขัง ส่วนอาริแอนถูกขังเดี่ยวอยู่ในโรงพยาบาลดูท่าจะมีอาการทางประสาทอย่างหนักหมอกำลังดูแลอย่างใกล้ชิด”

                “ถ้าอย่างนั้นล็อตตี้ โรสก็ยังไม่ปลอดภัยสินะ” ทรอยด์พูดออกมาอย่างเป็นกังวล

                “แต่อยู่กับนายน่ะปลอดภัยเกินร้อยเพราะคนของอาร์กอสมันสาวไปไม่ถึงตัวนายแน่ๆ แต่ถ้าล็อตตี้กลับมาที่นี่ตอนนี้ ฉันว่ามันอันตรายมากๆ อาจจะต้องฝากนองไว้นานกว่าที่คิดสักหน่อย”

                “ตามบัญชาเจ้าชายเลยขอรับ ว่าแต่หมดข่าวร้ายหรือยัง”

                “หมดก็ได้ ต่อไปก็ข่าวดีแต่มันก็อย่าไปเรียกว่าข่าวดีเลยเอาเป็นว่าข้อสงสัยในการสิ้นพระชนม์ของราชินีซานดรินาเป็นความจริง พระองค์โดนวางยา ราชาฟรีดิชก็เช่นกันแต่ในตัวลุงของฉันนี่ปริมาณยาที่พบเยอะกว่า แสดงว่าคนทำมันกะปิดจ๊อบอย่างรวดเร็ว ยาที่มันใช้ถ้าปริมาณน้อยๆ มันจะเข้าไปทำให้ร่างกายง่วงซึมแล้วก็ทำให้หายใจติดขัด แต่ถ้าได้รับปริมาณมากๆ ตอนแรกก็จะเคลิ้มๆ ลอยๆ สักพักก็ช็อคตาย” เจ้าชายเฮนดริกอธิบายข้อมูลที่แพทย์เพิ่งค้นพบให้เพื่อนสนิทรับรู้

                “ก็คนวางยาจะเป็นใครไปไม่ได้หรอกนอกจากอาร์กอสกับอาริแอน คงต้องรอให้หายคลั่งก่อนนายถึงจะสอบสวนเธอได้ แล้วอยากได้กำลังสนับสนุนหรืออาวุธเพิ่มสำหรับล่าหัวอาร์กอสไหม” ทรอยด์สอบถามถึงสิ่งที่เขาสามารถยื่นมือให้ความช่วยเหลือได้ คนของเขาพร้อมเรื่องอาวุธไม่ต้องพูดถึงอยากได้อาวุธหนัก อาวุธเบาแค่ดีดนิ้วมันก็จะมากองอยู่ตรงหน้า

                “ขอบใจมากแต่ยังก่อนคนของนายที่นี่ยังพออยู่ เออ! คนของท่านลุงฟรีดิชก็โดนวางยาหมดเลยนะก็อยู่กันในงานเลี้ยงหลังประชุมสภาย่อยไง ใครจะรู้ว่าอาร์กอสมันจะเลวได้ขนาดนั้น” ยิ่งคิดยิ่งโมโห เพราะราชองค์รักษ์ที่ชื่ออาร์กอสเป็นเหมือนญาติสนิทอีกคนขององค์ชายเฮนริเก อาร์กอสเปรียบเหมือนครูคนแรกที่สอนเขาเรื่องการใช้อาวุธโบราณ

                “ยังไงมันก็ไม่มีทางหนีรอดหรอก เราต้องตัวจับมันมาได้แน่ๆ ช่วยกันวางแผนสืบข่าวให้มันรัดกุมอยากได้อะไรก็บอก จะไปถล่มที่ไหนก็บอก” เหมือนทรอยด์จะพูดเล่นแต่เจ้าชายเฮนดริกที่ฟังอยู่รู้ว่าเพื่อนสนิทนั้นจริงจัง ปกตินักธุรกิจค้าเพชรจะพูดน้อย แต่ถ้าลองได้พูดแล้วรับรองว่ามีเท่าไหร่ใส่หมดไม่มีถนอมน้ำไจ

                “แล้วนายจะกลับไปหาน้องฉันเมื่อไหร่” เมื่อหมดเรื่องตึงเครียดของบ้านเมือง เจ้าชายก็อดที่จะเอ่ยถามถึงน้องสาวอันเป็นที่รักไม่ได้ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ แต่ด้วยความที่เห็นสาวน้อยผมแดงมาตั้งแต่เกิด ได้รับรู้ความกดดันภายใต้สัญลักษณ์จากสวรรค์ของเธอมาตลอดชีวิต เขาก็เลยอดเป็นห่วงล็อตตี้ไม่ได้

                “อีกสองสามวันเหลือลูกค้าที่ต้องไปคุยอีกรายเดียววันนี้แหละ ที่เหลือขอเคลียร์งานก่อนจะอู้ยาวๆ ฉันจะไปนั่งเฝ้าให้น้องนายเกลียดขี้หน้าเลยทีเดียว”

                “จะรอดูว่านายกับล็อตตี้ใครจะเบื่อใครก่อน ฝากด้วยนะทรอยด์น้องฉันไม่เหลือใครแล้วนะนอกจากนาย” เจ้าชายเฮนดริกพูดทิ้งท้ายด้วยคำพูดที่ทำให้คนปลายสายต้องหนักใจ

 

                “อรุณสวัสดิ์ครับ”

     “ตื่นเช้านะครับคุณทรอยด์” ฝาแฝดตระกูลฮันท์ร้องทักทันทีที่ร่างสูงของคนเป็นเจ้านายเดินออกมาจากห้องนอน

     ตอนนี้พวกเขาพักอยู่ในโรงแรมหรู สองฝาแฝดยึดห้องรับแขกเป็นที่ทำงานชั่วคราวพวกเขากำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมงานในวันนี้ เราเพราะเจ้านายจะต้องเดินทางไปเจรจากับลูกค้ารายสุดท้ายก่อนที่จะมีการนัดหมายสถานที่เพื่อยื่นซองประมูลราคา

     “พอดีเฮนดริกโทรมาบอกข่าว อาร์กอสมันหนีไปได้ฝากพวกพี่บอกเกรย์ทีนะว่าดูแลความปลอดภัยดีๆ สถานการณ์ยังไม่ค่อยน่าไว้ใจ” ชายหนุ่มร่างสูงที่จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเรียบร้อยแล้วเดินมาทรุดกายแกลงบนโซฟา ข่าวที่เพื่อนรักแจ้งมาเมื่อสักครู่ทำให้เขากังวลใจอย่างบอกไม่ถูก

     ถึงในความรู้สึกลึกๆ จะค่อนข้างมั่นใจว่าที่ซ่อนตัวของเจ้าหญิงล็อตตี้ โรสนั้นปลอดภัย มีแค่ตัวเขาและทีมบอดี้การ์ดเท่านั้นที่รู้ที่ตั้งของเกาะ แม้แต่เจ้าชายเพื่อนรักทรอยด์ยังไม่เคยปริปากบอกให้รู้ว่าเขามีเกาะส่วนตัวซุกซ่อนเอาไว้ มันเป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนยามที่ร่างกายอ่อนล้า เขาชอบไปนอนฟังเสียงคลื่นซัดที่บ้านหลังเล็กสีขาว ส่วนบ้านหลังใหญ่ก็ถือว่าเอาไว้เป็นกำไรให้บอดี้การ์ดที่ทำงานหนักได้พักผ่อนบ้าง

     “เราจะกำชับเกรย์อีกครั้งครับ” สองแฝดรับคำก่อนที่จะตรวจเช็คเอกสารและเส้นทางการเดินทางอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เกิดข้อผิดพลาด การหิ้วเพชรก้อนโตที่มีมูลค่ามหาศาลเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลทำให้ไม่สามารถจะมองข้ามเรื่องความปลอดภัยไปได้

     “จะทำแผลก่อนหรือทานอาหารเช้าก่อนดี” อีตันถามขึ้นมาหลังจากที่ทำงานของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว

     “พวกพี่หิวรึยัง ถ้ายังทำแผลก่อนก็ได้” ได้ยินเจ้านายหนุ่มพูดเช่นนั้นอีตันจึงเดินเข้ามาหาพร้อมกล่องปฐมพยาบาล ส่วนเนตันก็เงยหน้าละสายตาจากงานมากดโทรศัพท์ภายในห้องเพื่อสั่งอาหารเช้าเพราะถ้าทรอยด์ทำแผลเสร็จแล้วอาหารน่าจะมาถึงพอดี

     ทรอยด์ถลกแขนเสื้อยืดที่สวมอยู่ขึ้นเพื่อเปิดทางให้พี่ชายคนโตได้ทำแผล อีตันเอาใจใส่เรื่องการทำความสะอาดมากๆ เพราะถึงแม้รอยผ่าตัดเอาหัวกระสุนออกจะต้องทิ้งร่องรอยแผลเป็นไว้บนแขนล่ำแน่นกล้ามของคนที่รักเหมือนน้องชายแท้ๆ แล้ว เขาไม่อยากให้แผลมันใหญ่จนน่าเกลียดเกินไปนัก ผู้ชายมีบาดแผลบ้างมันก็ดูดีไปอีกแบบแต่ถ้ามากไปมันจะกลายเป็นน่ากลัว

     “พรุ่งนี้ก็ตัดไหมได้ แผลเป็นอันใหม่ของนายสวยมาก” แฝดพี่ยิ้มขำๆ ขณะที่ทำแผล

     “พูดเหมือนกับมันเป็นของสะสมถ้ามันขี้เหร่นักก็สักทับก็ได้ หรือพี่ว่าไงเนตัน” ทรอยด์หันไปหาพี่ชายคนรองที่พ่วงตำแหน่งพิเศษอีกตำแหน่งคือช่างสักประจำตัว

     “อยู่ดีไม่ว่าดีอยากจะโดนเข็ม” เนตันพูดยิ้มๆ เพราะคนเป็นน้องรบเร้าอยากได้รอยสักเพิ่มมาสักพักแล้ว

     แต่ด้วยหน้าที่การงานที่เดี๋ยวก็บินไปประเทศนู้น เดี๋ยวก็ไปปรากฏอยู่ประเทศนี้ทำให้พวกเขาไม่ว่างพอจะมีเวลาทำเรื่องที่เป็นส่วนตัว รอยสักที่หลังมือของฝาแฝดเป็นรูปเดียวกันคือตัวอักษรนามสกุลฮันท์ที่ออกแบบเป็นแนวโกธิกซึ่งสองแฝดสลับกันสัก

     รอยสักแรกของทรอยด์เป็นรูปดาบโบราณที่เจ้าตัวแกะแบบมาจากดาบประจำตระกูลแล้วจำลองมันมาไว้บนร่างกาย ส่วนด้ามของดาบนั้นเริ่มที่บริเวณต้นคอ คมดาบไล่เรื่อยไปตลอดแนวกระดูกสันหลังและปลายดาบไปสิ้นสุดที่บริเวณบั้นเอว กว่าผลงานชิ้นนี้จะเสร็จสมบูรณ์ ทั้งอีตันและเนตันก็ช่วยกันลงฝีเข็มนานนับเดือน

     “เอาไว้ว่างๆ ค่อยทำตอนนี้ดูคิวงานแล้วนายช่วยหาเวลานอนให้ได้ก่อนเหอะ” อีตันพูดพร้อมกำทำหน้ายียวน เพราะถึงแม้การเจรจากับลูกค้ารายสุดท้ายเรื่องเสนอขายเพชรจะสิ้นสุดวันนี้ก็ใช่ว่าพวกเขาจะได้เดินทางกลับไปที่เกาะทันที เพราะเจ้านายหนุ่มต้องการสะสางงานให้จบก่อนที่จะไปดูแลเจ้าหญิงน้อยที่ถูกทิ้งไว้ตามลำพังอย่างเต็มที่ พวกเขาจึงต้องเร่งทำเวลา

     “อาจจะหนักไปสักนิดนะช่วงนี้ แต่เราต้องผ่านมันไปได้เหมือนทุกครั้งแหละ” ทรอยด์พูดให้กำลังใจพี่ชายฝาแฝดและให้กำลังใจตัวเองไปในตัว ทั้งๆ ที่เขาเองก็ตอบไม่ได้ว่าเรื่องราววุ่นวายของเจ้าหญิงผมแดงจากดินแดนแห่งขุนเขาจะจบลงเมื่อไร แต่ในเมื่อรับปากจะช่วยเหลือแล้วลูกผู้ชายอย่างทรอยด์ คาสตีลก็จะทำมันอย่างเต็มที่

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

 E - Book MEB Market  <<<CLICK

 

#

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


✌✌✌✌✌✌
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha