เล่ห์สวาทในเพลิงแค้น [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

3

 

 

          “ช่วยด้วย!” เสียงร้องขอความช่วยเหลือของเธอลอยหายไปกับเกลียวคลื่นที่โหมกระหน่ำ เมธินีพยายามต่อสู้ดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อหนีไปให้พ้นจากพวกเดนนรก ที่อีกคนก็ยืนมองด้วยแววตาเรียบเฉย ส่วนคนที่พยายามปลุกปล้ำเหยื่อสาวเคราะห์ร้ายอยู่ก็เร่งจัดการกับกางเกงของตนเอง

          “เร็วๆ หน่อยโว้ย” มันอีกคนที่ยืนมองดูอยู่สักพักส่งเสียงมาเร่งเร้า เมื่อเพื่อนอีกยังทำอะไรเหยื่อสาวที่ต่อสู้ไม่ยอมถอยเสียที

          “กูก็เร่งอยู่นี่ไง แต่แม่ง ฤทธิ์เยอะฉิบหาย” มันมองด้วยสายตาหื่นกระหาย พลางเงื้อมือขึ้นสูงหวังจะฟาดเข้าที่หน้าของเหยื่อสาว แต่กลับถูกเพื่อนอีกคนห้ามไว้ ในจังหวะนั้นเองก็ล้มลงไม่เป็นท่าเมื่อมีเท้าไม่รู้โผล่มาจากไหนกระแทกเข้าที่หน้า 

          ไม่กี่นาทีต่อจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ตะลุมบอนกันเกิดขึ้น ก่อนที่เดนนรกทั้งสองจะลนลานวิ่งหนีไป ขณะที่เหยื่อสาวที่รอดเงื้อมมือพวกเดนนรกมาได้แบบหวุดหวิดก็นั่งกอดตัวเองร้องไห้สะอึกสะอื้น

          “คุณปลอดภัย” สิ้นเสียงเอื้ออาทรนั่น เสื้อก็ถูกห่มลงบนร่างของคนที่นั่งร้องไห้จนตัวโยน เมธินีกระชับเสื้อเพื่อปกปิดร่างกาย ก่อนจะลุกขึ้นเมื่อผู้หวังดีช่วยพยุง แต่เวลานี้เธอเดินเองแทบไม่ไหวเลยต้องเกาะแขนของเขาเป็นที่พึ่งเอาไว้ก่อน

          “ขอบคุณมากๆ นะคะที่มาช่วยฉันไว้” เธอพึมพำขอบคุณเสียงสะอื้น

          “ไม่เป็นไรครับ แล้วนี่คุณพักอยู่ที่ไหนครับ เดี๋ยวผมจะไปส่ง” ผู้หวังดียิ้มนิดๆ มอบให้เหยื่อสาว

          “ตรงนั้นค่ะ” เธอชี้ไปยังที่พักที่อยู่ห่างจากจุดนี้พอสมควร ก่อนจะพยายามเดินกลับ แต่คงเป็นเพราะข้อเท้าพลิกหลังจากถูกพวกมันกระชากจนล้มกลิ้งก็เป็นได้ ทำให้เธอเดินไม่ถนัดนัก

          “ผมขออนุญาตอุ้มคุณไปส่งที่พักนะครับ” ชายหนุ่มอาสา ส่วนดาราสาวคนสวยก็ลังเลเพียงเล็กน้อยก็พยักหน้ายอมให้เขาอุ้มไปส่งที่พัก ผ่านไปสิบกว่านาทีเขาก็อุ้มเธอมาส่งถึงที่พัก ที่ตอนนี้วาวากำลังร้อนใจจนแทบบ้าที่ดาราสาวไม่ยอมกลับมาเสียที ครั้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายถูกอุ้มมาก็พานตกอกตกใจ ยกใหญ่

          “น้องกิ่ง! นี่น้องกิ่งไปทำอะไรมา ทำไมกลับมาสภาพนี้ล่ะ” ถามจบแล้ววาวาก็มองดาราสาวสลับกับชายหนุ่ม ที่หน้าตาหล่อเหลาเอาการไปมาด้วยความสงสัย

          “กิ่ง...กิ่งไปเจอ...”

          “น้องสาวของคุณไปเจอพวกอันธพาลมา แล้วคนพวกนั้นกำลงจะ...รุมโทรม แต่ผมไปช่วยได้ทันครับ” หนุ่มหล่อเป็นฝ่ายตอบแทนดาราสาวที่คงไม่อยากจะพูดเหตุการณ์ร้ายๆ นั่นอีก

          “เห็นไหมน้องกิ่ง พี่บอกแล้วว่าอย่าไปๆ น้องกิ่งก็ไม่เชื่อพี่ นี่ถ้าน้องกิ่งเชื่อพี่ตั้งแต่แรกก็คงไม่ต้องไปเจอคนพวกนั้นหรอก คราวหน้าคราวหลัง ถ้าเตือนอะไรก็ต้องฟังกันบ้างนะ” วาวาแทบอยากจะจับดาราสาวฟาดก้นให้ระบมนัก ที่ไม่ฟังคำเตือนจนไปเกิดขึ้นจนได้

          “กิ่งขอโทษค่ะพี่วาวา ต่อไปกิ่งจะไม่ไปไหนมาไหนคนเดียวอีกแล้ว” คนเพิ่งผ่านเหตุการณ์ร้ายมาน้ำตารินไหลอีกครั้ง  

          “เอาละๆ น้องกิ่งอย่าร้องไห้อีกเลย แต่ยังไงพี่ก็ขอโทษด้วยที่เสียงดังใส่น้องกิ่ง ทั้งที่น้องกิ่งเพิ่งผ่านเรื่องร้ายมา เออ...ว่าแต่คุณ...” วาวาหันมาทางหนุ่มหล่อเพื่อจะขอบคุณอีกฝ่ายที่เข้าไปช่วยเมธินีจนรอดปลอดภัยกลับมา

          “ผมจิน จิณณวัตร ชญานันท์ ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณ...วาวา” ชายหนุ่มเอ่ยแนะนำตัวเสร็จสรรพก็ยื่นมือไปทักทายสาวอวบ วาวายื่นมือไปทักทายเสียไม่ได้ ก่อนที่หนุ่มหล่อจะยื่นมือไปทักทายกับสาวสวยอีกคน เมธินีเองก็ยื่นมือออกไปทักทายเช่นกัน พร้อมกันนั้นเธอก็ลอบมองชายหนุ่มไปด้วย เพราะนามสกุลของเขาเหมือนกับชายหนุ่มที่เธอรู้จัก

          “คุณกิ่งจะไม่แนะนำตัวกับผมบ้างเหรอครับ”

          “ฉัน...เมธินี วราติราช ค่ะ ส่วนชื่อเล่น คุณจินน่าจะได้ยินจากที่พี่วาวาเรียกแล้วนะคะ” เธอฝืนยิ้มให้เล็กน้อย

          “ครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ว่าแต่...คุณสองคนเป็นพี่น้องกันหรือเปล่าครับ”

          “พี่เป็นผู้จัดการน้องกิ่งค่ะคุณจิน ว่าแต่คุณจินคงไม่อยู่เมืองไทยแน่ๆ เลยใช่ไหมคะถึงไม่รู้ว่าน้องกิ่งเป็นดารา ตอนนี้ใครๆ ก็รู้จักน้องกิ่งกันทั้งนั้นแหละค่ะ” วาวาเป็นฝ่ายตอบแทนดาราสาว เมธินีจึงใช้โอกาสนี้ขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และคิดว่าต้องหายามานวดข้อเท้าสักหน่อยแล้ว ทว่าจังหวะที่เธอกำลังลุกขึ้นยืนก็เสียหลักเซจนเกือบล้ม โชคดีที่มีอ้อมแขนของหนุ่มหล่อมารองรับ

          “น้องกิ่ง! เป็นอะไรหรือเปล่า” วาวาถลาเข้าไปจับเนื้อตัวต้องตัวดาราสาวเพื่อตรวจหาความผิดปกติ

          “คุณกิ่งคงข้อเท้าแพลงครับ เดี๋ยวผมช่วยพาเข้าไปในห้องพักเองครับ” จิณณวัตรอาสาก่อนจะย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วอุ้มดาราสาวเข้าไปพักในห้อง ก่อนจะหันไปถามหายานวดกับผู้จัดการของดาราสาว

          “เดี๋ยวพี่วาวาไปหาดูก่อนนะคะ แต่เดี๋ยวพี่วาวารบกวนให้คุณจินอยู่  เป็นเพื่อนน้องกิ่งสักครู่นะคะ” พูดจบวาวาก็รีบเดินไปหายาโดยไม่รอฟังคำทักท้วงของเมธินีที่ตอนนี้เธออยากอยู่ตามลำพังมากกว่า แต่ครั้นจะให้เอ่ยปากไล่ผู้หวังดีที่ช่วยเหลือเธอมาก็กระไรอยู่ และเพราะไม่กล้าเอ่ยปากไล่เลยทำให้ตอนนี้บรรยากาศในห้องพักมันดูอึดอัดชอบกล อีกทั้งเธอก็อยากจะถามเขาเหลือเกินว่าเขาเป็นอะไรกับ ชนน ชญานันท์

          “คุณกิ่งอยากจะถามอะไรผมหรือเปล่าครับ ถามมาได้เลยนะครับ ถ้าผมรู้ ผมยินดีตอบ” ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้น เพราะเขาสังเกตมาครู่หนึ่งแล้วว่าดูเหมือนดาราสาวอยากจะสอบถามอะไรจากเขา

          “เออ...สีหน้าของกิ่งแสดงออกมากขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เมธินีถึงกับปั้นหน้าไม่ถูก พลางนึกโทษตัวเองที่ดันปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อให้อีกฝ่ายจับไต๋ได้ แต่ก็ดีเหมือนกันที่เขาเปิดโอกาสให้ถาม เพราะเธอก็อยากจะรู้เช่นกันว่าเขาเกี่ยวพันอะไรกับชนน

          “ก็...ประมาณนั้นครับ แต่คุณกิ่งไม่ต้องเกรงใจผมนะครับ ถามมาได้เลยครับ” เขาพูดเปิดทางให้อีกครั้ง

          “ถ้างั้นกิ่ง...ขอถามว่าคุณเป็นอะไรกับชนน ชญานันท์ เหรอคะ เออ...กิ่งต้องขอโทษด้วยนะคะที่ถามละลาบละล้วงเกินไปหน่อย” เธอยิ้มหน้าเจื่อนๆ

          “ผมเป็นพี่ชายของชนนครับ”

          “พะ...พี่ชายเหรอคะ” เมธินีถามกลับอย่างแปลกใจ เพราะตั้งแต่รู้จักกับชนนมาหลายปี เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าชนนมีพี่ชาย แต่จะว่าไปมันก็แปลกนักหรอก เพราะชนนไม่ค่อยเล่าเรื่องในครอบครัวให้ใครฟังอยู่แล้ว ซึ่งก็จะเป็นนิสัยส่วนตัวของอีกฝ่ายที่ไม่ชอบให้ใครมายุ่มย่ามกับชีวิตส่วนตัว

          “ครับ ว่าแต่คุณกิ่งรู้จักกับน้องชายของผมด้วยเหรอครับ แล้ว...รู้จักมานานหรือยังครับ” จิณณวัตรถามกลับอย่างใคร่รู้

          “กิ่งกับชนนรู้จักกันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย แต่ระยะสองสามปีให้หลังมานี่กิ่งกับชนนไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลย เพราะกิ่งเข้ามาเป็นนักแสดงเลยทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้พบเจอใคร รวมถึงชนนด้วยค่ะ นี่กิ่งก็ยังเสียใจอยู่เลยนะคะที่ไม่ได้ไปร่วมงานเอ่อ...งานศพของชนน” เพราะตอนนี้เธอติดถ่ายละครที่ต้องเร่งปิดกล้องด้วย เลยทำให้ปลีกตัวมาไม่ได้จริงๆ ซึ่งเธอก็คิดว่าชนนคงเข้าใจถึงความจำเป็นของเธอ

          “ไม่เป็นไรครับ ผมคิดว่าชนนคงเข้าใจ แล้ว...น้องชายผมมีเพื่อนผู้หญิงเยอะไหมครับ” เพราะเขาเองก็ไม่เคยรู้เรื่องส่วนตัวของน้องชายเลย ครั้นจะไปถามกับมารดาก็กลัวว่าจะทำให้ท่านสะเทือนใจไปเปล่าๆ เพราะทุกวันนี้ท่านก็ยังคงทำใจไม่ได้จนซูบผอมลงไปมาก

          “ในกลุ่มของเราก็มีผู้หญิงอยู่สี่คนค่ะ รวมกิ่งด้วยก็เป็นห้า แต่ว่าแต่งงานมีครอบครัวกันไปหมดแล้วนะคะ” เล่าจบเธอก็ยิ้มให้คู่สนทนาเล็กน้อย ซึ่งเธอก็สังเกตได้ว่าสองพี่น้องคู่นี้ คงไม่ค่อยสนิทสนมกันเท่าไหร่นัก

          “รวมถึงคุณด้วยเหรอครับ” เขาถามยิ้มๆ

          “กิ่งเหรอคะ พี่วาวายังไม่อนุญาตให้แต่งงานค่ะ” พูดจบคนที่ถูกกล่าวถึงก็เดินกลับมาพร้อมยานวด ที่เจ้าตัวออกไปขอจากพนักงานมา เพราะภายในห้องพักไม่มียาอะไรเลย

          “ยานวดมาแล้วจ้ะ ยกเท้าขึ้นมาวางข้างบนก่อนนะน้องกิ่ง เดี๋ยวพี่จะนวดให้” วาวายิ้มให้กับสองหนุ่มสาว ก่อนจะสั่งให้ดาราสาวยกเท้าขึ้นมาบนเก้าอี้เล็กๆ เพื่อจะได้นวดได้สะดวก แต่ผู้จัดการสาวยังไม่ทันได้ลงมือนวดหนุ่มหล่อเพียงหนึ่งเดียวก็ขออาสาเป็นคนนวดให้ เมธินีรีบปฏิเสธความมีน้ำใจ แต่คำปฏิเสธไม่เป็นผล เพราะอีกฝ่ายบีบยานวดใส่ปลายนิ้วแล้วป้ายลงบนข้อเท้าเธอไปแล้ว เธอเลยปล่อยเลยตามเลย โดยมีวาวานั่งมองแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ กระทั่งนวดเสร็จวาวาจึงชวนอีกฝ่ายไปอยู่ทานอาหารค่ำด้วยกันเพื่อเป็นการเลี้ยงขอบคุณที่ช่วยเหลือเมธินีจากคนร้าย ที่วาวาก็อยากจะแจ้งตำรวจเอาเรื่องให้ถึงที่สุดอยู่หรอก แต่คนที่โดนทำร้ายห้ามเอาไว้

          “น้องกิ่งแน่ใจนะว่าจะไม่ไปแจ้งความจับคนพวกนั้น” เมื่อได้อยู่กันตามลำพังวาวาก็หันมาถามดาราสาวอีกครั้ง

          “กิ่งแน่ใจค่ะพี่วาวา” ทั้งที่ความจริงเธอก็อยากจะเอาเรื่องพวกมันเหมือนกัน แต่จะไปตามจับพวกมันได้ที่ไหนล่ะ หลักฐานอะไรก็ไม่มี ซ้ำร้ายเธอก็ยังจดจำหน้าตาของพวกมันไม่ค่อยจะได้ด้วย เพราะเวลานั้นก็มืดค่ำแล้ว 

          “แต่คนพวกนี้ปล่อยไป มันก็จะเป็นอันตรายกับคนอื่นๆ นะน้องกิ่ง”

          “กิ่งรู้ค่ะพี่วาวา แต่ว่ากิ่งจำหน้าพวกมันไม่ได้นะคะ แล้วตอนนี้เราก็ไม่รู้ด้วยว่าพวกมันหนีไปทางไหนแล้ว แถมบริเวณนั้นก็ไม่กล้องวงจรปิดอะไรด้วย”

          “มันก็จริง แต่นี่ก็โชคดีมากๆ เลยนะที่คุณจินไปช่วยน้องกิ่งของพี่ได้ทัน ไม่งั้นละก็...เฮ้ย! พี่ละไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ ว่าถ้าไม่มีคุณจิน น้องกิ่งของพี่จะเป็นยังไงบ้าง”

          “ใช่ค่ะ ถ้าไม่มีคุณจิน กิ่งก็คง...คง...” พูดได้แค่นั้นเธอก็ร้องไห้โฮออกมา ยิ่งคิดถึงตอนที่พวกมันกระชากเสื้อผ้าของเธอ เธอก็ยิ่งกลัวจับใจ ซ้ำยังไม่รู้เลยว่าอีกกี่วันกี่เดือน เธอถึงจะลบเลือนเหตุการณ์ร้ายๆ นี้ออกไปจากใจได้

          “ไม่ร้องนะคนเก่งของพี่ ต่อไปพี่จะไม่พูดถึงเรื่องอีกแล้ว” วาวากอดปลอบดาราสาวอยู่ครู่ใหญ่ เมธินีจึงเงียบและหลับไปในที่สุด วาวาจึงจัดแจงห่มผ้าให้ก่อนจะเดินกลับห้องพักของตัวเอง ทว่ายังไม่ทันได้ล้มตัวลงนอนเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาเสียก่อน คิ้วเรียวขมวดยุ่งเมื่อเห็นเบอร์ของชายหนุ่มที่เพิ่งจะขอแยกตัวกลับที่พักไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

          “สวัสดีค่ะคุณจิน เอ่อ...โทรมามีอะไรหรือเปล่าคะ” วาวาถามกลับ  เสียงหวานเมื่อฝ่ายนั้นทักทายมาพร้อมขอโทษขอโพยที่โทรมารบกวน

          “ตอนนี้คุณกิ่งเป็นยังไงบ้างครับ”

          “น้องกิ่งหลับไปแล้วค่ะ แต่เอาไว้พรุ่งนี้ถ้ากิ่งตื่นมา พี่วาวาจะรีบไปบอกน้องกิ่งให้นะคะว่าคุณจินโทรมา”

          “แล้วถ้าพรุ่งนี้ผมจะไปพบคุณกิ่งที่บ้านพักอีก คุณวาวาจะอนุญาตหรือเปล่าครับ” เขาถามลองเชิง เพราะถ้าอีกฝ่ายอนุญาตเขาก็จะเดินหน้าจีบดาราสาวเต็มที่ แต่หากไม่ เห็นทีต้องเข้าทางดาราสาวโดยตรง

          “แหม...ก็ต้องอนุญาตสิคะ ในเมื่อคุณจินเป็นคนช่วยชีวิตน้องกิ่งเอาไว้”

          “ขอบคุณมากครับ พรุ่งนี้เจอกันนะครับคุณวาวา”

          “ค่ะ” วาวาตอบรับเสียงหวานและก็พอจะเดาเจตนาของชายหนุ่มอีกว่าคงอยากสานสัมพันธ์กับเมธินี ดาราสาวในสังกัดของเธอแน่ๆ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha