เพลิงแค้นบัญชารัก 18+ -จบ-

โดย: เพลงมีนา



ตอนที่ 21 : เพลิงแค้นบัญชารัก 21


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


21


                ขอบใจมากนะที่อุตส่าห์แวะมาเยี่ยมกัน


                เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นค่ะคุณโยษิตา


                เรียกตาเฉยๆ ก็ได้ค่ะคุณปาณิศา


                งั้นเรียกฉันว่าฝนเฉยๆ ดีกว่านะคะ


                สองสาวชาวไทยหัวเราะกันคิกคักขณะนั่งทานขนมเค้กแสนอร่อยที่ดูเหมือนว่าที่คุณแม่จะโปรดปรานนัก บทสนทนาภาษาไทยทำให้นิบร็อซต้องเก็บอาการหงุดหงิดเพราะเขาไม่ฟังไม่ออก ในขณะที่ฟีรูซ-สามีของโยษิตากับมาริสที่ตามมาส่งปาณิศามองหน้ากันแล้วเราะในลำคอ


                พวกนายเอาเปรียบฉันไปหน่อยมั้ง นิบร็อซบ่นอุบอิบ


                เราก็ได้เปรียบตรงที่พูดภาษาถิ่นแล้วสาวๆ ฟังไม่ออก            ฟีรูซยักไหล่แล้วเหลือบมองภรรยาที่ไม่ได้สนใจหนุ่มๆ ทั้งสามที่นั่งแยกมาอีกวงหนึ่ง


                นายก็ท่าทางจะขี้เห่อเหมือนกันนี่ นิบร็อซอดแซวไม่ได้


                ก็ลองเมื่อไหร่นายได้ลิ้มรสชาติความเป็นพ่อคนแล้วจะรู้เองแหละ ฟีรูซไม่ปิดบังความรู้สึก หมอไม่อยากให้โยษิตาเครียดมาก นี่เป็นท้องแรกด้วยพอดีมีเพื่อนผู้หญิงมาพูดคุยแบบนี้ก็ทำให้เธอหายกังวลไปบ้าง ขอบใจนายมากนะมาริส


                เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอก เขายกแก้วไวน์ขึ้นดื่มพลางมองปาณิศาที่หัวเราะคิกคักกับภรรยาของเพื่อนซึ่งเปรียบไปแล้วก็เป็นเครือญาติกัน ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยประกายสดใสผิดกับเมื่อสองวันก่อนที่เธอรู้ความจริงว่าเขาหลอกลวงเธอมาถึงที่ทัสลาน ความสดใสร่าเริงที่เคยมีก็หายไปอย่างฉับพลัน


                พาเธอไปเที่ยวไหนบ้างหรือยัง    ฟีรูซเอ่ยถามเรียกสติของมาริสกลับมาที่วงสนทนาอีกครั้ง


มาริสส่ายหน้าแทนคำตอบ


                อ้าว! ก็เห็นรีบเคลียร์งานจะลาพักร้อนแล้วยังไม่ได้พาคุณปาณิศาไปไหนอีกเหรอ


                ก็มีแต่เรื่องวุ่นๆ เขาสารภาพก็มันจริงนี่...เขาเคยบอกว่าจะพาเธอไปขี่ม้าก็ยังไม่ได้ไปเลย             แต่ทำไมต้องเอาใจด้วยละในเมื่อเธอถูกหลอกมาที่นี่เพื่อแก้แค้นไม่ใช่หรือ?


                อย่าบอกนะว่า...เพราะฮินนากลับมาแล้ว  นิบร็อซถามด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อนักแต่ก็ยังมีความเคลือบแคลงในสีหน้า


                เกี่ยวอะไรกับฮินนา มาริสเลิกคิ้วข้างหนึ่ง เราจบกันไปนานแล้ว ฮินนาก็แต่งงานแล้ว


                แต่ตอนนี้เธอเป็นหม้าย...สามีเธอตายแล้วและเธอก็ได้ครอบครองอิสระอีกครั้ง              นิบร็อซยักไหล่


                จบก็คือจบนั้นแหละ มาริสส่ายหน้าไปมา


                แต่ได้ยินว่าทางญาติผู้ใหญ่ของฮินนาเขาเล็งนายไว้ไม่ใช่เหรอ ฟีรูซเสริม พวกนั้นคงอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงทางสังคม


                มันเกี่ยวอะไรกับฉันวะ  มาริสหงุดหงิดแต่เขาไม่แน่ใจว่าเพราะมีคนพูดเรื่องฮินนาหรือเพราะเห็นปาณิศายิ้มแย้มสดใสผิดกับเวลาที่อยู่กับเขาลิบลับ


                ก็ให้คนรุ่นใหม่อย่างนายแต่งงานกับหญิงหม้ายแสดงให้เห็นว่าชายหญิงมีสิทธิ์เท่าเทียมกัน ไม่ยึดกับธรรมเนียนโบราณโลกเปลี่ยนสู่ยุคใหม่แล้ว         นิบร็อซเผลอหัวเราะเสียงดังจนสองสาวเหลียวมองเล็กน้อยเขาจึงเปลี่ยนมากระซิบแทน ทางที่ดีนายหลบพาคุณปาณิศาไปเที่ยวดีกว่าอยู่ให้ยัยฮินนามารังควาน ฉันว่าเดี๋ยวนี้ฮินนาไม่เหมือนก่อนแล้ว...ดูแปลกๆ ชอบกล


                มาริสไม่เอ่ยอะไรต่อแต่เขาก็รู้สึกอย่างที่นิบร็อซพูดอยู่เหมือนกัน หากเป็นก่อนหน้านี้...ก่อนหน้าที่เขาจะเจอปาณิศาเขาคงคว้าฮินนามากอดแนบอกอย่างไม่คิดคำนึงถึงคำพุดของใครต่อใครแต่เดี๋ยวนี้มันไม่ใช่...มันไม่เหมือนกัน ฮินนาดูเป็นสาวร้อนแต่ว่าเธอร้อนแรงเกินไปและแววตามีความเจ้าเล่ห์เกินไปสำหรับเขา เขากลับรู้สึกชอบความเรียบง่ายไม่ซับซ้อนของปาณิศามากกว่า...


                พระเจ้า! นี่เขาชอบปาณิศาหรือ !!


                นายเป็นอะไรหรือเปล่า ฟีรูซถามอย่างแปลกใจเมื่ออยู่ๆ มาริสก็มีอาการแปลกๆ ในสีหน้าขึ้นมา


                ไม่...ไม่เป็นไร... มาริสพยายามกลบเกลื่อนสิ่งที่ตัวเองรู้สึก แต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาของนิบร็อซไปได้


                ครู่หนึ่งฟีรูซก็ดูนาฬิกาแล้วขอตัวลุกขึ้นเดินไปหาภรรยา           ทั้งคู่พูดคุยกันนิดหน่อยแล้วก็ต้องเรียกเพื่อนๆ มาที่โต๊ะของสองสาว เกรงว่าจะได้เวลาพักผ่อนของว่าที่คุณแม่แล้ว


                ฉันยังเพลินกับฝนอยู่เลยค่ะฟีรูซ โยษิตาเอ่ยแต่ก็ยกมือขึ้นปิดปากหาว                เธอมักง่วงนอนบ่อยและผล็อยหลับไม่รู้ตัวบ่อยครั้งทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


                ไปพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ ปาณิศาแตะหลังมือของโยษิตาเบาๆ


                โอกาสหน้าแวะมาอีกนะ โยษิตาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม คุณมากนะคะคุณมาริส


                ไม่เป็นไรครับเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นมาริสยิ้มรับคำขอบคุณของโยษิตา


                ฉันอยู่คุยกับฟีรูซอีกเดี๋ยวนายพาคุณปาณิศากลับไปก่อนก็แล้วกัน       


                เอางั้นก็ได้ มาริสพยักหน้ารับและแตะข้อศอกของปาณิศาเบาๆ


                งั้นฝนขอลาทุกคนก่อนนะคะ      


                เมื่อปาณิศากับมาริสลาทุกคนแล้วจึงลุกขึ้นเดินจากไปแล้ว โยษิตาก็มองนิบร็อซอย่างรู้ทันแต่นิบร็อซยักไหล่ทำท่าไม่รู้ไม่ชี้


                คงไม่ว่าอะไรนะถ้าจะขอกินข้าวสักมื้อค่อยกลับ


                ไม่มีใครว่าอะไรนี่จ๊ะ โยษิตาหัวเราะคิกคักแล้วให้สามีพาไปพักในห้องปล่อยให้นิบร็อซ-กามเทพจำเป็นนั่งเพลินอยู่ในห้องรับแขกต่อไป


 


อยากกลับบ้านเลยหรือเปล่า มาริสเอ่ยถามเมื่อทั้งคู่เข้ามานั่งในเบาะหลังของรถยุโรคันใหญ่แล้ว


                ฝนเลือกอะไรได้หรือคะ เธอถามสีหน้าบึ้งตึงทำให้ชายหนุ่มพลอยหงุดหงิดไปด้วย เขาสั่งคนขับให้เคลื่อนรถออกไป                ปาณิศาเอาแต่มองไปด้านนอกรถ    นี่ถ้าไม่ใช่เพราะโยษิตาขอร้องเธอคงไม่ได้ออกมาข้างนอกแบบนี้ เขาคงกลัวเธอหนีถึงตามมาคุมด้วยอีกต่างหาก               ตั้งแต่วินาทีที่ได้รู้ความจริง ความเชื่อใจและไว้ใจที่เธอเคยมีให้เขาก็ขาดสะบั้นไปหมดสิ้น เธออยู่กับความสับสนมึนงงและไม่สามารถมองเขาด้วยความรู้สึกเดิมได้อีก   เธออยากเจอพี่ชายอยากได้ยินความจริงจากภาณุแต่เธอก็ไม่กล้าที่จะโทรศัพท์ไปถามไถ่เพราะเกรงว่าจะยอมรับสิ่งนั้นไม่ได้ แล้วเธอควรจะทำเช่นไรดี จะทำอย่างไรดี


เอ๊ะ! เราจะไปไหนคะ ปาณิศาถามเมื่อเห็นว่ารถไม่ได้แล่นกลับไปทางเดิม     


กลัวผมจะพาคุณไปขังคุกใต้ดินหรือไงกัน สีหน้าของเธอมีความกังวลและหวาดกลัวทำให้มาริสหงุดหงิด


นั่นอยู่ในแผนของคุณไม่ใช่หรือคะ           


ปาณิศาเชิดหน้าขึ้นแม้ว่าจะมีความกลัวอยู่ก็ตาม แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อร่างบางก็ถูกกระชากมาประชิดแผงอก    ดวงตาสีนิลเบิกกว้างอย่างตกใจ เขาไม่เคยทำรุนแรงกับเธอเลย ทว่า...ตั้งแต่ครั้งนั้น...เขาแทบไม่เหลือความอ่อนโยนให้เธออีก ความเกลียดชังที่เขามีต่อพี่ชายเธอถ่ายเทมาสู่เธออย่างแจ่มชัด ดวงตาสีเทาเข้มของมาริสจ้องมองราวกับจะกินเลือดกินเนื้อมันเต็มไปด้วยความชิงชังจนเธอเสียวสันหลังขึ้นมาทันที            


ถ้ารู้ว่าควรทำตัวยังไงถึงจะชดใช้ความผิดที่ครอบครัวคุณทำต่อผมก็ตามใจผมจะดีกว่า  มาริสสะบัดปาณิศาออกอย่างแรงจนร่างบางเกือบจะกระแทกประตูรถ


ฝนต้องทนคุณถึงเมื่อไหร่คุณถึงจะพอใจปล่อยฝนกลับบ้านเสียที เธอถามพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลลงอาบแก้ม


มาริสแสยะยิ้มที่มุมปาก ผมยังไม่ได้เริ่มทำอะไรด้วยซ้ำคุณจะรีบไปแล้วเหรอ


ปาณิศารู้สึกหวาดผวากับใบหน้าเหี้ยมและดวงตากร้าวที่เธอไม่เคยเห็น มาริสขยับตัวนั่งตัวตรงโดยไม่เหลือบมองร่างบางที่ค่อยๆ ขยับตัวนั่งในท่าปกติแต่กระเถิบตัวชิดประตูทิ้งระยะห่างระหว่างเธอกับเขา  รถยนต์แล่นออกมาได้ราวครึ่งชั่วโมงจึงมาถึงที่หมาย พนักงานทำความเคารพและเปิดประตูให้ทั้งคู่ลงมามาริสเดินนำเข้าไปด้านในโดยไม่สนใจว่าปาณิศาจะมองด้วยสีหน้าประหลาดใจ


เขาพาเธอมาร้านขายผ้าทำไมนะ


มาริสปรายตามองปาณิศานิดหนึ่งแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ซึ่งถูกจัดวางไว้อย่างดีเข้ารับร้าน แม้ว่าจะดูว่าร้านแสนจะเก่าแก่คร่ำครึ ทว่าลายผ้ากลับเต็มไปด้วยความสวยงามที่หลากหลายแสดงให้เห็นวัฒนธรรมอันยาวนานที่ซุกซ่อนในทุกฝีเข็มและรอยปัก    ปาณิศาตื่นตาตื่นใจกับผ้าแสนสวยจนทำให้เธอก้าวช้าๆ เพ่งพิศมองโดยหลงลืมไปว่าเขากำลังนั่งคอยเธออยู่       มือเล็กหยิบผ้าผืนหนึ่งขึ้นมาดูด้วยความสนใจ


คุณหนูนี่ตาถึงจริงๆ ค่ะ ผ้านี่เป็นผ้าทอมือเก่าแก่อายุเกือบร้อยปีแล้ว


ปาณิศาทำหน้างุนงงไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงชราเจ้าของร้านเอ่ย เธอหันไปขอความช่วยเหลือจากมาริส เขาลุกขึ้นและอธิบายให้เธอฟังด้วยประโยคเดิมของเจ้าของร้าน เขาบอกปัดให้เจ้าของร้านไปทางอื่นและยืนมองปาณิศาที่มีแววประหลาดใจ มือใหญ่หยิบผ้าหยิบผ้าผืนนั้นคลุมศีรษะของหญิงสาวและปล่อยชายลงมาทาบทับบนตัวของปาณิศา     


มันเป็นธรรมเนียมของทัสลานผู้หญิงต้องมีผ้าคลุมศีรษะสวยๆ สำหรับตัวเอง ในสมัยก่อนผู้หญิงจะทักทอเส้นด้ายแต่ละเส้นและบรรจงเย็บและปักลายจนเป็นผ้าผืนงามสำหรับเธอเอง      แม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนไปแต่ผู้หญิงก็ต้องมีผ้าคลุมศีรษะสวยๆ อยู่ดีน้ำเสียงของเขาเหมือนคนละเมอ มันเหมาะกับคุณ 


ทำไมคะ?         


ปาณิศาไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาทำ เขาเกลียดเธอไม่ใช่หรือ? ทำไมเขาต้องซื้อผ้าแสนแพงและงดงามผืนนี้ให้ แต่เขากลับโน้มหน้าลงและทาบริมฝีปากเธอที่เผยอขึ้นอย่างรวดเร็ว ความร้อนของเขาทำให้เธอรู้สึกเปราะบางทำอะไรไม่ถูกจนเมื่อเขาถอนจุมพิตและเงยหน้าขึ้น เธอจึงหอบหายใจแรงออกมาอย่างมึนงง


ทำไมพักหลังนี่...คุณเหมือนมีปากไว้แค่ถามนะเขาโคลงศีรษะและหลบสายตาของเธอ เลือกผ้าชิ้นที่คุณอยากได้ซิกี่ชิ้นก็ได้                               


ปาณิศานิ่งงันไปอย่างทำอะไรไม่ถูกและอาการยืนตะลึงของเธอทำให้เขาหันมามองอีกครั้ง ถ้าคุณถามอะไรอีก ผมจะจูบคุณอีก


ปาณิศารีบหันมาสนใจผ้าหลากหลายในร้าน แต่มือเล็กที่สั่นระริกก็อดยกขึ้นมาสัมผัสริมฝีปากของตนเองไม่ได้ นับวันเธอยิ่งไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเขาคิดจะทำอะไรกับเธอกันแน่           หญิงสาวเดินเลี้ยวไปในซอกหนึ่งของร้านเพียงเพราะอยากหลบสายตาของเขาแต่ร่างของเธอกลับปะทะกับร่างเพรียวของหญิงสาวคนหนึ่งเข้า


คุณฮินนา...


ฮินนายกมือขึ้นแตะริมฝีปากของปาณิศาเบาๆ เป็นเชิงเตือนให้เงียบ เธอหันซ้ายแลขวาเมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครเห็นก็ดึงปาณิศาไปมุมหนึ่งเพื่อพูดคุย มือเรียวของฮินนาสำรวจปาณิศาราวกับเป็นห่วงเป็นใย


โชคดีจริงที่คุณยังไม่เป็นอะไร


หมายถึง...มาริสทำร้ายฉันนะหรือคะ ปาณิศาตื่นตระหนกกับความจริงที่เป็นอยู่


แน่นอน...ฉันไม่อาจคิดเรื่องอื่นได้อีกตั้งแต่วันนั้น   โชคดีจริงๆ ที่เราได้เจอกันที่นี่ เธอแสร้งทำสีหน้าเป็นห่วงและไม่อยากให้รู้ว่าเธอเป็นฝ่ายสะกดรอยตามปาณิศากับมาริส แม้จะเจ็บแปลบกับภาพเมื่อครู่แต่เธอก็ฝืนแย้มยิ้มราวกับไม่เห็นอะไรเลย เธอตัดสินใจหรือยัง...ฉันมีเพื่อนที่กำลังจะเดินทางออกนอกประเทศถ้าเธอต้องการ...ก็ต้องรีบแล้วละ


แต่...แต่ว่า...


เชื่ออฉันซิ ปาณิศา! มาริสไม่ใช่คนดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ เธอควรจะรีบกลับไปเตือนคนในครอบครัวของเธอด้วยจะดีกว่า                เขามีอำนาจและอิทธิพลมากกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก


เอ่อ...คือ... ปาณิศาหมุนตัวไปอีกทางและมองหามาริส         ปัญหามันมีไว้เพื่อหนีหรือ? เธอควรเจรจากับเขาโดยตรงมากกว่าใช่ไหม  และถ้าเธอหนีเธอก็คงต้องหนีไปทั้งชีวิต แต่ยังไม่ทันที่ปาณิศาจะคิดอะไรได้ไกลกว่านั้น ผ้าสีดำผืนหนึ่งก็สวมคลุมศีรษะของหญิงสาวอย่างรวดเร็วและตามมาด้วยหมัดหนักๆ ซัดเข้าที่ท้องน้อยจนหญิงสาวทรุบฮวดลงไปกองกับพื้น


เอามันออกไปเร็วๆ ฮินนาสั่งกับชายฉกรรจ์สองคนที่เธอส่งสัญญาเรียกตั้งแต่ที่ปาณิศาเผลอตัว ทั้งคู่ก้มศีรษะรับคำสั่งแล้วรีบอุ้มปาณิศาออกไปหลังร้าน     ฮินนายิ้มที่มุมปากอย่างผู้มีชัยก่อนหยิบผ้าผืนหนึ่งที่มาริสเป็นคนเลือกให้ปาณิศาขึ้นและเดินตรงไปยังเก้าอี้ที่มาริสนั่งรออยู่


เลือกได้หรือยัง มาริสถามเสียงเครียด เขาหงุดหงิดกับอารมณ์ตัวเองมากกว่าและไม่อยากเชื่อว่าเขาจะควบคุมตัวเองไม่ให้จูบปาณิศาได้


รสนิยมของคุณยังหรูเลิศเหมือนเดิมนะคะมาริส


ฮินนา!” มาริสลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ คุณมาที่นี่ได้ยังไง


ฉันก็มาแบบเดียวกับคุณนี่แหละ  ฮินนายิ้มยั่วแล้วหยิบผ้าผืนงามทาบทับบนร่างตัวเอง มันสวยเกินไปสำหรับผู้หญิงไร้สกุลอย่างนั้น


มาริสเลิกคิ้วอยากแปลกใจแล้วเหลียวมองหาร่างบอบบางที่ขณะนี้ไม่เห็นแม้แต่เงา            เสียงหัวเราะของฮินนาทำให้เขาหันควับกลับมาและปราดเข้าไปบีบไหล่สองข้างของฮินนาทันที


ปาณิศาอยู่ไหน!”


ฉันช่วยชำระแค้นให้คุณนะคะมาริส ฮินนายิ้มเจ้าเล่ห์แม้ว่าจะเจ็บเพราะแรงบีบปานคีมเหล็กของมาริส


เพราะคุณนี่เอง...ปาณิศาถึงได้... มาริสครางต่ำในลำคอ        เขาควรจะคิดได้เร็วกว่านี้ว่าทำไมปาณิศาถึงเข้าไปค้นหาเอกสารชุดนั้นในห้องของเขา ปาณิศาอยู่ไหน!”


เรามาเล่นซ่อนหากันไหมคะ ฮินนายิ้มที่มุมปาก ใน ยี่สิบสี่ชั่วโมงนี้ถ้าคุณหาปาณิศาเจอก็พาเธอกลับไปได้เลย    แต่ถ้าคุณหาไม่เจอปาณิศาก็เป็นของฉัน


คุณจะเอาปาณิศาไปทำอะไร!”


ศัตรูหัวใจจะเก็บไว้ทำไมละคะ     ฮินนาหัวเราะร่วนแล้วปลดมือของเขาออกอย่างง่ายดาย เธอยกข้อมือขึ้นดูเวลา ฉันเริ่มนับเวลาถอยหลังแล้วนะ


ฮินนา!” มาริสปราดเข้าไปจะจับตัวฮินนาแต่กลับมาบอดี้การ์ดออกมาขวางมาริสไว้ก่อน


ฉันชอบเล่นเกมเหมือนกับคุณนั้นแหลคะมาริส


มาริสสูดลมหายใจลึกก่อนจะผ่อนออกมาอย่างช้าๆ    ดวงตาสีเทาเข้มมองร่างเพรียวของฮินนาเดินจากไป มันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ ? เขาต้องการให้ปาณิศาทุกข์ทรมานใช่ไหม ?  แล้วทำไมเขาถึงเจ็บแปลบที่หัวใจและเป็นฝ่ายทุกข์ทรมานเพียงเพราะรู้ว่าเธอกำลังอยู่ในอันตรายอย่างนี้นะ


ทำไม?!.


............................................................................................


ชื่อหนังสือ    เพลิงแค้นบัญชารัก
ประเภท        นิยาย
ผู้แต่ง        เพลงมีนา
พิมพ์ครั้งแรก 2555        สำนักพิมพ์นกฮูก
พิมพ์ครั้งสอง 2560        ธารจันทร์สำนักพิมพ์




พิเศษโหลดอ่านตอนนี้ จากราคาปก : 309.00 บาทเราไม่ขาย
ขายในพิเศษราคาขาย : 139.00 บาท (หนังสือมีจำนวน : 506 หน้า)    
 


 

เรือนกระดังงา 20+ ราคาพิเศษ โหลดตอนนี้ถึงสิ้นเดือนนี้ (มิถุนายน)

ในราคาพิเศษ 99 บาท

จากราคาโหลดปกติ 159 บาท



เชิญติดตามนิยายของ "เพลงมีนา" และของ "ผิงดาวสำนักพิมพ์"

ในรูปแบบ E-Books ได้ตามรายชื่อด้านล่างนี้


บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย 18+)
เล่ห์วิวาห์เจ้าชายมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
ปรารถนาแห่งฟาโรห์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ไฟรักบัลลังก์ฟาโรห์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ทาสรักลำน้ำไนล์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ลิขิตรักในเพลิงทราย (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
เล่ห์รักจรัสทราย (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
เม็ดทรายใต้เรียวรุ้ง (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
มนต์ทรายเสน่หา (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
บุปผาร่ายรัก (นิยายจีนย้อนยุค) 18+
เล่าเรื่องลับฉบับรักร้อน 18+
แผนลวงบ่วงเสน่หา 18+
ทรายพราวแสง 18+
หนี้รัก จอมพยศ 18+
เรือนกระดังงา 20+
สาปรักรัตติกาล 18+
กลลวงรักเจ้าชายเถื่อน 18+
Friend หนึ่งความหมายหัวใจเดียวกัน
Breath ลมหายใจในฤดูรัก
รื่นรมย์ในความลวง
ยิ้มอัปสรในรัตติกาล
เพียงเสียงบนดาวเคราะห์น้อย
เพียงหนึ่งนกที่เดียวดาย
เราเป็นเพียงหมู่ปลาฝูงเดียวกัน

หรือจะเลือกอ่านแบบเป็นตอนๆ ได้ที่นี้
ขอบคุณครับ






ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha