เพลิงแค้นบัญชารัก 18+ -จบ-

โดย: เพลงมีนา



ตอนที่ 24 : เพลิงแค้นบัญชารัก 24


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


24

                ปาณิศาขยับตัวลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับอาการเจ็บแปลบที่ท่อนแขน เธอเหลียวมองไปด้านข้างพยาบาลสาวกำลังถอดเข็มน้ำเกลือออกจากแขนของเธอและปิดพลาสเตอร์ให้


                รู้สึกตัวแล้วหรือคะ


                ที่นี่ที่ไหนคะ  ปาณิศาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เธอรู้สึกกระหายน้ำมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พยาบาลคนเดิมพยุงปาณิศาให้นั่งในท่าสบายก่อนส่งน้ำให้เธอดื่ม


                คุณอยู่ในที่ที่ปลอดภัยแล้วค่ะ


                หญิงสาวเหลียวมองรอบข้างซึ่งเป็นห้องนอนที่ตบแต่งอย่างเรียบง่ายแต่สวยงาม                แต่นอกหน้ามืดสนิททำให้ไม่แน่ใจเรื่องเวลา นี่ฉันหลับไปนานแค่ไหนคะ


                สองคืนพอดีค่ะ               


                สองคืน!” ปาณิศาทวนคำอย่างตกใจ ฉันหลับไปสองคืนเลยหรือเนี่ย


หัวใจคุณไม่เป็นอะไร แค่ร่างกายอ่อนเพลียเท่านั้น พยาบาลยิ้มให้กำลังใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่คุณหมอเดินมาดูอาการพอดี               


ฟื้นแล้วหรือครับ คุณหมอหนุ่มขอตรวจปาณิศาอีกครั้งก่อนพยักหน้าด้วยความพอใจ


เอ่อ...แล้วคุณมาริสละคะ...เขาปลอดภัยดีใช่ไหม


ชีคมาริสปลอดภัยครับ


ฉันขอไปเยี่ยมคุณมาริสได้ไหมคะ


คุณหมอมองหน้าพยาบาลสาวเหมือนจะขอความเห็น ผมว่าพรุ่งนี้เช้าก็ได้ครับ บาดแผลของชีคไม่หนักหนามากนัก


แต่ว่า...


ชีคมาริสพักอยู่ห้องสุดทางเดินทางขวามือค่ะพยาบาลสาวรีบเอ่ยก่อนที่คุณหมอจะห้ามทัน


ขอบคุณค่ะ ปาณิศายิ้มกว้างและก้าวลงจากเตียง       พยาบาลคนเดิมส่งเสื้อคลุมให้เธอสวมทับชุดนอนกระโปรงยาวสีขาว ปาณิศายิ้มขอบคุณอีกครั้งแล้วเดินไปตามทางที่พยาบาลบอก


ไม่ทำเกินหน้าที่ไปหน่อยเหรอครับคุณพยาบาล คุณหมอโคลงศีรษะพลางบ่นพยาบาลของตนเอง


ดิฉันว่าท่านชีคมาริสคงดีใจพราะตอนที่คุณผู้หญิงหลับอยู่ท่านก็มาดูแลเกือบจะไม่ยอมออกจากห้องนี้ด้วยซ้ำไป    พยาบาลสาวหัวเราะคิกคัก เรื่องแบบนี้ผู้หญิงด้วยกันเข้าใจกันอยู่แล้วค่ะ


ปาณิศาเดินไปตามทางเดินจนถึงที่หมาย เธอยืนลังเลอยู่หน้าประตูเธอไม่รู้ว่านี่ก็ทุ่มกี่ยามแล้วรู้เพียงแต่ว่าคืนนี้แสงจันทร์สว่างทอแสงเข้ามาชวนหวามไหว  แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าของเขายามเจ็บปวดเพราะปกป้องเธอก็ทำให้หญิงสาวรวบรวมความกล้าเคาะประตูเบาๆ อย่างเกรงใจ         


คุณมาริสค่ะ...คุณมาริส


ปาณิศาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อบานประตูนั้นปิดไม่สนิทมันแง้มออกเล็กน้อยเหมือนจะอนุญาตให้เธอเข้าไปเธอสูดลมหายใจลึกๆ และก้าวเข้าไปช้าๆ      ในห้องไม่ได้เปิดไฟมีเพียงแสงสว่างจากดวงจันทร์ที่ทอแสงผ่านหน้าต่างเข้ามา เธอยืนนิ่งปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งก่อนขยับเท้าก้าวไปช้าๆ จนไปถึงเตียงนอนที่ตั้งอยู่กลางห้อง


ภาพที่ปาริศาเห็นทำให้เธอหายใจลำบากอย่างที่ไม่เคยเป็น มาริสนอนคว่ำอยู่บนเตียงมีผ้าห่มไหมสีแดงร่นมาอยู่บริเวณเอวของเขา แผ่นหลังที่เปลือยเปล่าจนเห็นกล้ามเนื้อทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวแต่เมื่อเห็นบริเวณไหล่ด้านซ้ายที่มีผ้าปิดแผลอยู่ก็ทำให้เธอสะท้อนใจอยู่ลึกๆ


ทำไมเขาต้องมาช่วยเธอนะ เขาโกรธเกลียดและชิงชังเธอมิใช่หรือ? เขาควรดีใจที่เธอตายไปเสียแต่นี่...แต่ทำไมเขาถึงเสี่ยงชีวิตมาช่วยเธอจนตัวเองได้รับบาดเจ็บอย่างนี้     


 


เธอมันโง่หรือมันซื่อกันแน่นะ...คนอย่างมาริสถ้าคิดจะทรมานเธอจริงๆ เขาไม่พาเธอไปไหนต่อไหนอย่างเปิดเผยแบบนั้นหรอก!’


 


เสียงของฮินนาดังขึ้นในสมองของปาณิศา    ความสับสนทำให้เธอรู้สึกปวดศีรษะจนต้องยกมือขึ้นกุมขมับ เธอบอกตัวเองให้เดินออกจากห้องนี้แต่ขาทั้งสองกลับไม่ยอมก้าวออกไป นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเขายามหลับใหล นี่คงเป็นโอกาสเดียวที่จะได้ชิดใกล้เขามากขนาดนี้ เมื่อเขาตื่นขึ้นทุกอย่างก็จะกลับไปสู่วิถีที่ต้องเป็นไป ปาณิศาก้าวเข้าไปใกล้ๆ จนมองเห็นใบหน้าของเขาชัดขึ้น          ขนตาของเขายาวเหมือนผู้หญิงใบหน้าคมเข้มของเขามีเคราบางๆ มือเรียวยื่นไปแตะบาดแผลของเขาเบาๆ ในนาทีนั้นระลอกคลื่นแห่งอารมณ์อันหลากหลายทะลักเข้าสู่ใจหัวใจ                         แต่ในนาทีต่อมาร่างบางก็ถูกกระชากให้ล้มลงนอนหงายบนที่นอนหนานุ่มโดยมีร่างของชายหนุ่มคร่อมอยู่เหนือร่างของเธอ มือทั้งสองข้างของเธอถูกมือใหญ่และแข็งแรงรวบไว้เหนือศีรษะ มันรวดเร็วจนปาณิศาลืมแม้กระทั้งจะส่งเสียงหวีดร้อง  ดวงตาสีเทาหรี่ลงเมื่อเพ่งมองคนที่อยู่ใต้ร่างความแข็งกร้าวในดวงตาลดลงและที่มุมปากมีรอยยิ้มน้อยๆ


มาริส...น้ำเสียงสั่นพร่าของปาณิศาทำให้เขาโน้มหน้าลงต่ำและคลายมือของตนออกจากข้อมือน้อยๆ ของเธอ     


คุณหลับไปตั้งสองคืน   


น้ำเสียงอ่อนโยนของเขาทำให้ปาณิศาร้อนผ่าวไปทั่วร่างใบหน้าหวานเอียงหลบไม่กล้าสบตากับดวงตาที่จ้องมองเธอราวกับจะกลืนกิน เขายกข้อมือข้างที่มีพลาสเตอร์ติดแผลขึ้นดูก่อนจรดริมฝีปากที่นั่นเบาๆ


ฝน...ฝน...เป็นห่วงคุณ...


ผมไม่เป็นอะไรหรอก   


มาริสยิ้มแต่เมื่อเห็นรอยช้ำบนใบหน้าของหญิงสาวเขาก็อดปวดร้าวในอกไม่ได้ เขาจรดริมฝีปากที่รอยช้ำราวกับเป่าเวทมนต์ใส่                ดวงตาและลมหายใจของเขาทำให้เธอไร้เรี่ยวแรงเธอเบี่ยงหน้าหลบจุมพิตของเขาแต่มันกลับทำให้เขาซุกไซ้เธอทั่วใบหน้า   


อย่าค่ะ...มาริส...อย่า...  ปาณิศาห้ามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบามันเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน


มาริสประคองใบหน้าเธอไว้ให้รับจุมพิตร้อนๆ ของเขา             ความนุ่มนวลของเขาทำให้เธอเปิดรับโดยไม่รู้ตัวปล่อยให้เขาครอบครองริมฝีปากเธออย่างเต็มใจ                ลิ้นร้อนๆ สำรวจโพลงปากเธออย่างอ่อนหวานจนทำให้เธอมึนงงและสับสน เขาประกาศความเป็นเจ้าของด้วยจุมพิตที่ลึกล้ำ เรียวลิ้นของเขาเว้าวอนและเล้าโลมจนเธอแทบลืมหายใจ        


นี่คือการแก้แค้นของเขาหรืออย่างไร สิ่งที่เขาทำมันช่างแสนทรมานทั้งหัวใจและร่างกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนมันเป็นยิ่งกว่าทุกจินตนาการที่เธอเคยคิดฝัน และหากสิ่งที่เขากำลังทำมันช่วยละลายความโกรธแค้นและชิงชังในใจเธอก็ยินดี


มาริสครางครึมในลำคออย่างเป็นสุขเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนน้อยๆ จากเรือนกายหญิงสาว มีความขลาดกลัวและอยากรู้อยากเห็นในเวลาเดียวกัน ร่างบางกระสับกระส่ายไปมายิ่งกระตุ้นความปรารถนาในกายของเขาให้ลุกโชนยิ่งขึ้น เขาคิดและทบทวนมาตลอดเวลาที่เธอหลับใหลว่าควรถึงเวลาที่ต้องปลดปล่อยตัวเองออกจากความแค้นเคืองอันไร้สาระนี่เสียที    และเขาก็เพิ่งตระหนักในใจว่าเขาจะทุกข์ทรมานใจเพียงใดหากสูญเสียปาณิศาไป เขารู้แล้วว่ายิ่งเห็นเธอทุกข์ทรมานเท่าไหร่เขายิ่งเจ็บปวดมากกว่าหลายร้อยหลายพันเท่า          นับจากนี้เขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครองรอยยิ้มสดใสและบริสุทธิ์ของเธอ             


ปาณิศาหอบหายใจแรงเมื่อเขาถอนจูบ แต่ริมฝีปากของเขายังขบเม้มที่ลำคอและสองมือร้อนๆ ของเขาก็สอดเข้าไปใต้ชุดนอนลูบไล้เนื้อกายสาวที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน มาริสถอดชุดนอนของเธอออกอย่างง่ายดาย เขาครางในลำคอเมื่อเห็นร่างงดงามอยู่เบื้องหน้า เขารู้ดีว่าปาณิศาคงไม่รู้ตัวว่าตนเองมีรูปร่างที่เย้ายวนสมบูรณ์แบบมากเพียงใด    เธอยกมือขึ้นปิดหน้าอกที่มีขณะที่เหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีขาว ร่างเนียนใต้แสงจันทร์กลับชวนหลงใหลจนชายหนุ่มอดใจไม่ไหวที่จะแตะปลายลิ้นไปเนินอกเขาปลดมือเธอออกอย่างง่ายดายเหมือนกับที่ปลดอาภรณ์สองชิ้นสุดท้ายออก เขาใช้เข่าดันสองขาของเธอแยกออกเพื่อให้เธอรับรู้ถึงความปรารถนาของเขาที่มีต่อเธอว่ามันมากมายเพียงใด


มาริส…” ปาณิศาบิดกายเร่าๆ เรียกชื่อเขาอย่างละเมอ เธอหอบหายใจแรงและรู้สึกกลัวขึ้นมา


ผมอยู่นี่...ที่รัก...ผมอยู่กับคุณ เขากระซิบบอกแล้วยกมือของเธอทาบที่อกด้านซ้าย หายใจพร้อมผมซิ...ปล่อยให้หัวใจของคุณเต้นพร้อมผม


เขาใช้ร่างกายเว้าวอนเธอ   เขาดื่มกินเธอจนหญิงสาวส่งเสียงครางอย่างไม่รู้ตัว มาริสต้องควบคุมอารมณ์ตนเองไม่ให้ไปเร็วเกินไป แต่ในขณะเดียวกันเขาก็หฤหรรษ์กับการทำตัวเป็นผีเสื้อหนุ่มดอมดมดอกกุหลาบแสนสวยและอ่อนนุ่มดุจกำมะหยี่ริมฝีปากของเขาสำรวจร่างงามไปทั่วจนพบแอ่งน้ำหวานในกลางดอกไม้           ผีเสื้อหนุ่มเริงร่าและแสนยินดีเมื่อดอกไม้สาวผลิตน้ำหวานเพื่อเขาจนล้นเอ่อ ปาณิศาหวีดร้องออกมาเบาๆ เมื่อเขาพาเธอข้ามดินแดนลี้ลับที่ไม่เคยค้นพบ เขาขยับตัวขึ้นยิ้มให้เธอก่อนจะจัดการปลดกางเกงของตัวเองออกเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าเท่าๆ กับหญิงสาว


มาริสพันผมของเธอไว้ด้วยปลายนิ้วปล่อยให้เธอหายใจเป็นปกติแล้วยิ้มให้ คุณรู้ตัวหรือเปล่า...ว่าคุณน่าหลงใหลแค่ไหน...ผมต้องอดกลั้นแค่ไหนที่จะไม่ทำแบบนี้กับคุณ


ปาณิศาส่ายหน้าไปมา เธอยังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายของตัวเองเมื่อครู่    แต่เมื่อเขาโน้มหน้าลงทาบริมฝีปากกับเธออีกครั้ง เธอก็รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร สองมือของเธอกอดเขาไว้ราวกับจะยึดเหนี่ยวและกลัวว่าเขาจะหนีหาย หญิงสาวบิดตัวไปมาด้วยความต้องการอย่างลึกล้ำเกินกว่าจะพูดสิ่งใดออกมาได้นอกจากเสียงคร่ำครวญ ปลายนิ้วของเขาลูบไล้จุดอ่อนไหวของดอกไม้สาวและเขาแสนจะยินดีเมื่อรู้ว่าเธอพร้อมแล้วสำหรับเขา


ไม่ต้องกลัวนะที่รัก...ไม่ต้องกลัว


หญิงสาวกอดเขาแน่นเมื่อเขาแทรกตัวเข้ามาอย่างลึกล้ำและแนบชิด มาริสครางในลำคออย่างสุขสม เธอเหมือนกุหลาบกำมะหยี่ที่แสนอ่อนนุ่มแต่ในขณะเดียวกันความไร้เดียงสาก็เย้ายวนเขามากมายนัก เขากดสะโพกไว้นิ่งๆ เพื่อให้เธอรับความเป็นตัวตนของเขาแล้วจุมพิตเปลือกตาของเธอเบาๆ


ผมต้องการคุณเหลือเกินปาณิศา   เขาพึมพำขณะขยับตัวช้าๆ เขาแทรกผ่านทำลายปราการด้านสุดท้ายของหญิงสาวสะโพกของเธอขยับตามจังหวะที่เขาเคลื่อนไหว                               ธรรมชาติแห่งการดำรงเผ่าพันธุ์สอนให้หญิงสาวยกสะโพกรับสัมผัสจากเขามันสร้างความสุขจนเกินจะบรรยาย


มาริส ปาณิศากอดเขาแน่นและพร่ำเรียกแต่ชื่อของชายหนุ่ม                ความเจ็บปวดจางหายกลายเป็นความอ่อนหวานและเร่าร้อนสลับกันจนเธอแทบคลั่ง การขยับตัวเป็นจังหวะหนักแน่นของเขาทำให้เธอไม่อาจคิดเรื่องอื่นใดได้อีกนอกจากกอดรัดร่างเขาแน่นขึ้น การตอบรับของหญิงสาวทำให้มาริสขยับสะโพกเร็วและแรงขึ้นเพื่อให้สายธารแห่งชีวิตไหลรินในกายหญิงสาว ปาณิศาหวีดร้องออกมาเมื่อระลอกคลื่นแห่งความสุขหลั่งทะลักอยู่ภายในและเขาก็คำรามออกมาในไม่กี่นาทีถัดมา


มาริสผ่อนร่างลงนอนเคียงข้างปาณิศา เขากุมมือของหญิงสาวไว้และลูบไหล่เธอเบาๆ ปาณิศาเริ่มหายใจเป็นปกติแล้วขยับศีรษะหนุนแขนของเขา                ความอบอุ่นโรยตัวรอบทั้งสอง มาริสดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างบางที่พริ้มตาหลับ เขารู้ว่าเธอไม่ได้หลับแต่เพราะเขินอายที่จะมองใบหน้าเขา     มาริสยิ้มอย่างเป็นสุขและพรมจูบใบหน้าหวานเบาๆ เขาตั้งใจจะปลอบโยนเธอเท่านั้น ทว่าเมื่อได้กลิ่นหอมหวานจากเรือนกายของหญิงสาวความปรารถนาก็ตื่นขึ้นอีกครั้งจนเขาอดใจไม่ไหวที่จะพลิกตัวหญิงสาวมารับเอาความสุขจากตัวเขา


อีกครั้งและอีกครั้งที่เขาปล่อยให้ระลอกคลื่นแห่งชีวิตซัดสาดในกายของหญิงสาวประดุจเกลียวคลื่น บอกรักหาดทรายเขาไม่คิดว่าตลอดค่ำคืนที่หญิงสาวพร่ำเรียกแต่ชื่อของเขาจะสร้างความสุขให้เขามากมายถึงเพียงนี้                   


และมันยิ่งตอกย้ำว่าเขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไปจากชีวิตเขาอีกแล้วไม่มีวัน.


............................................................................................


ชื่อหนังสือ    เพลิงแค้นบัญชารัก
ประเภท        นิยาย
ผู้แต่ง        เพลงมีนา
พิมพ์ครั้งแรก 2555        สำนักพิมพ์นกฮูก
พิมพ์ครั้งสอง 2560        ธารจันทร์สำนักพิมพ์




พิเศษโหลดอ่านตอนนี้ จากราคาปก : 309.00 บาทเราไม่ขาย
ขายในพิเศษราคาขาย : 139.00 บาท (หนังสือมีจำนวน : 506 หน้า)    
 


 

เรือนกระดังงา 20+ ราคาพิเศษ โหลดตอนนี้ถึงสิ้นเดือนนี้ (มิถุนายน)

ในราคาพิเศษ 99 บาท

จากราคาโหลดปกติ 159 บาท



เชิญติดตามนิยายของ "เพลงมีนา" และของ "ผิงดาวสำนักพิมพ์"

ในรูปแบบ E-Books ได้ตามรายชื่อด้านล่างนี้


บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย 18+)
เล่ห์วิวาห์เจ้าชายมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
ปรารถนาแห่งฟาโรห์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ไฟรักบัลลังก์ฟาโรห์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ทาสรักลำน้ำไนล์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ลิขิตรักในเพลิงทราย (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
เล่ห์รักจรัสทราย (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
เม็ดทรายใต้เรียวรุ้ง (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
มนต์ทรายเสน่หา (ชุดเล่ห์รักในรอยทราย18+)
บุปผาร่ายรัก (นิยายจีนย้อนยุค) 18+
เล่าเรื่องลับฉบับรักร้อน 18+
แผนลวงบ่วงเสน่หา 18+
ทรายพราวแสง 18+
หนี้รัก จอมพยศ 18+
เรือนกระดังงา 20+
สาปรักรัตติกาล 18+
กลลวงรักเจ้าชายเถื่อน 18+
Friend หนึ่งความหมายหัวใจเดียวกัน
Breath ลมหายใจในฤดูรัก
รื่นรมย์ในความลวง
ยิ้มอัปสรในรัตติกาล
เพียงเสียงบนดาวเคราะห์น้อย
เพียงหนึ่งนกที่เดียวดาย
เราเป็นเพียงหมู่ปลาฝูงเดียวกัน

หรือจะเลือกอ่านแบบเป็นตอนๆ ได้ที่นี้
ขอบคุณครับ






ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha