เพลิงรักเงากุหลาบ

โดย: khaofang



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : บทที่ 2 ตัวการสำคัญ (2)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 2 ตัวการสำคัญ

 


นัดดาวนอนพักในโรงพยาบาลโดยมีคชาแวะเวียนไปเยี่ยมเยียนอย่างที่ควรอยู่เป็นระยะ เพียงสองสัปดาห์คุณหมอก็อนุญาตให้กลับมาพักผ่อนที่บ้านได้ ณดลโล่งอกอยู่มากที่น้องสาวเพียงคนเดียวไม่เป็นอะไรไปอีกคน หลังจากเสียมารดาไป แผลในหัวใจก็ยังไม่พร้อมจะยอมรับหากต้องเสียใครไปอีกในตอนนี้ 

ณดลคอยต้อนรับน้องสาวอยู่ที่บ้านเมื่อนมทับบอกว่าคชาจะเป็นคนไปรับมาส่งที่บ้าน และแน่นอนว่าทันทีที่นัดดาวถึงห้องนอนของตนโดยปลอดภัย น้องเขยตัวดีก็หาเรื่องปลีกตัวออกไปนอกบ้านโดยอ้างว่าติดคุยงานกับลูกค้าอีกเช่นเคย

นมทับดูแลน้องดาวเถอะครับ ผมไม่อยากให้น้องอยู่คนเดียว ณดลบอกกล่าวเมื่อเห็นนมทับเดินตามหลังออกมาจากห้องของน้องสาว

คุณดลคะ คือว่า...นมทับอ้ำอึ้ง

มีอะไรหรือเปล่าครับคนรอฟังมองสงสัย

เรื่องที่เกิดขึ้นคุณดลบอกคุณท่านหรือยังคะ เสียงถามราวคนกำลังพึมพำอุบอิบ

ณดลยกยิ้มมองคนที่ยืนก้มหน้าด้วยแววตาเจ็บลึก หึหึ นึกว่าเรื่องอะไร กลัวความผิดเข้าตัวหรือห่วงว่าเขยสุดโปรดจะเดือดร้อนล่ะ ตอนงานแต่งช่วยกันเชียร์ซะเหลือเกิน ตอนนี้เจอปัญหาเข้าให้คงทุกข์ใจไม่น้อย พ่อก็อีกคน รู้หรือไม่รู้ก็คงไม่ต่างกัน ในเมื่องานแต่งงานเกิดขึ้นแล้วแบบนั้น

ผมยังไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้น แต่ก็ใช่ว่าจะไม่อยากบอกหรอกนะครับว่าพลางก็เหลือบมองอาการสะดุ้งของคนข้างกาย เรื่องการแต่งงานผมรู้ดีว่านมเห็นดีเห็นงามด้วยอย่างที่สุด มาตอนนี้เขยคนโปรดก่อเรื่องผมไม่ได้คิดโทษนมทับหรือใครทั้งนั้นชายหนุ่มเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อ

ส่วนเรื่องคุณพ่อ ท่านพักผ่อนอยู่เชียงใหม่ก็ให้ท่านได้พักผ่อนให้เต็มที่ ป่านนี้คงกำลังสนุกกับการเตรียมงานรีสอร์ทที่เชียงใหม่ลืมคนทางนี้ไปแล้วกระมังครับ ส่วนเรื่องพวกนี้ เอ่อ เรื่องทางนี้ ผมยังมีเรี่ยวแรงจัดการไหว นมทับไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมอยากให้นมทับดูแลน้องดาวให้ดีที่สุดเท่านั้นก็พอ ให้สมกับค่าความรักที่นมมอบให้น้องดาวมาโดยตลอด เสียงทุ้มว่าพลางเดินห่างมาทางราวระเบียงชั้นสองโดยมีคู่สนทนาเดินตามติดมาด้วยกัน

อันที่จริง เรื่องนี้คุณคชาไม่ผิดหรอกนะคะ คนที่ผิดคือผู้หญิงคนนั้น นมทับบอกด้วยสีหน้าราบเรียบหากแต่น้ำเสียงจริงจังยิ่งนัก ณดลถึงกับชะงักไปทั้งตัวกระตุกไปทั้งหัวใจ...ผู้หญิงคนนั้น...อีกแล้วหรือ

ผู้หญิงคนนั้นร้ายกาจมากค่ะที่ทำให้คุณคชาหลงมันหัวปักหัวปำ ที่สำคัญมันเคยขู่คุณนัดดาวด้วยนะคะว่าจะทวงทุกอย่างคืนให้หมด 

ทวงทุกอย่าง? อย่างนั้นหรือครับณดลหันขวับกลับมามอง น้องสาวเขาไปเอาอะไรของใครมา?

ใช่ค่ะ เอ่อ...มันคงบ้าผู้ชายจนเสียสติไปแล้วจริงๆ ค่ะถึงได้ขู่มาแบบนั้น นมก็ไม่ทราบหรอกนะคะว่าเรื่องมันเป็นมายังไง เพราะก่อนหน้าที่ผู้หญิงคนนั้นจะโผล่มาแย่งคุณคชา นมก็ไม่เคยเห็นหรือเคยรู้จักนะคะ เอ่อ คุณดาวอยู่คนเดียวนานแล้วนมขอตัวไปดูคุณหนูก่อนนะคะนมทับเหมือนรู้ตัว รีบหมุนกายเดินกลับเข้าห้องของนัดดาวไปอย่างเร่งรีบ ณดลมองตามด้วยแววตาสงสัย มีอะไรอีกหลายอย่างที่เขายังไม่รู้สินะ

ช่วงเวลาแห่งการรอคอยเหมือนจะยาวนานเกินไปสำหรับณดล เมื่อแยกจากนมทับมาแล้วเขาก็ตรงดิ่งมายังห้องทำงานทันที จากที่ให้เวลาเป็นอาทิตย์ ณดลร้อนใจเรียกนักสืบให้เข้ามาพบทั้งที่ยังไม่ครบกำหนด แต่ถึงกระนั้นคนทำงานที่เขาวางใจก็ทำงานได้ดีเกินคาด ชายวัยกลางคนในชุดเสื้อเชิ้ตอย่างสากลเข้ามาพบพร้อมเรื่องราวที่ผู้จ้างวานต้องการทราบ

คุณอรรณพยื่นซองเอกสารที่บรรจุเรื่องราวที่ตามดูความเคลื่อนไหวของเป้าหมายอยู่เป็นระยะ ซึ่งช่วงเวลาและข้อมูลที่ได้มานั้นทำให้ณดลพอใจอยู่ไม่น้อย มิหนำซ้ำยังมีเรื่องราวให้เขาแปลกใจเจือความเจ็บใจเล่นเมื่อความบังเอิญมีจริง ไม่ว่าจะเป็นช่วงทำงานของคชาจะมีสาวสวยที่เป็นความบังเอิญหรือสวรรค์นำพาให้นักสืบจับภาพได้แต่กระนั้นก็เห็นหน้าไม่ถนัดเสียที บางครั้งก็คลาดกันแค่เสี้ยวนาทีที่ณดลเข้าบริษัท และหนุ่มโฉดหญิงชั่วทั้งสองคนเพิ่งคล้อยหลังออกไปจากออฟฟิศเสียอย่างนั้น จะรู้อีกทีก็เมื่อได้รับรายงานจากเลขาของคชานั่นล่ะ แม้จะเสียดายแต่ณดลก็ยังมีเวลาให้นักสืบของเขาได้ทำงานอย่างเต็มที่ กระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปครบหนึ่งอาทิตย์ตามที่บอกเอาไว้ นักสืบคนเก่งก็ได้ที่อยู่ที่แน่นอนของหญิงสาวนามว่า รินริสา มายื่นให้ถึงมือ

นี่ครับคุณดลอรรณพส่งของสำคัญให้ณดลด้วยแววตามั่นคง

ณดลรับซองสีน้ำตาลมาเปิดออก มีกระดาษและภาพถ่ายอยู่ในนั้น ข้อมูลสำคัญอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว จับจ้องเอกสารต่างๆ ด้วยประกายตาหมายมาด ทำหน้าที่พี่ชาย คอยปกป้องน้องสาวจากความเจ็บปวด และสั่งสอนชายโฉดหญิงชั่วสองคนนั่นได้ เขาจะทำทุกวิถีทาง...

ให้ผมตามดูอีกไหมครับคุณดล พักนี้ดูเหมือนคุณคชาจะไม่กลับมาที่บ้านเลยนะครับ นอกจากบริษัทและบ้านของคุณแม่คุณคชา เขาก็ปลีกตัวไปพบผู้หญิงคนนี้ตามสถานที่ต่างๆ อรรณพรายงานจริงจัง

ไม่เป็นไร ต่อจากนี้ผมจะขอลองจัดการดู ขอบคุณคุณมากคุณอรรณพ...ส่วนนี่ที่เราตกลงกันไว้ณดลเก็บเอกสารเอาไว้อย่างเดิมก่อนจะหยิบซองใส่เงินมาส่งให้

นักสืบคนเก่งรับไปนับก่อนทักท้วง เอ่อ...มันมากไปนะครับคุณดล

ไม่เป็นไร ผมเห็นว่ามันสมควรผมก็ทำ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมจะไปส่งที่รถนะครับณดลตัดบทด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร ใบหน้ายิ้มเล็กน้อยพอใจกับข้อมูลที่ได้มายิ่งนัก

เอ่อ...ผมมีเรื่องสงสัยครับ ไม่ทราบว่าจะพูดได้หรือเปล่า

เชิญเลย ผมยินดีรับฟัง

ผมสงสัยว่าคุณคชาจะรักผู้หญิงคนนี้อย่างจริงใจ เพราะนอกจากให้เวลาไปมาหาสู่คอยดูแลแล้ว ยังให้เกียรติและไว้วางใจมากอีกด้วยนะครับ คุณคชาไม่เคยไปที่คอนโดของผู้หญิงคนนี้ เอ่อ หมายถึง อยากไปแต่ผู้หญิงไม่ให้ไปเขาก็ไม่ฝืนใจ แถมยังคอยตามดูแลเป็นอย่างดีเหมือนเดิมอีกด้วยครับ อรรณพวิเคราะห์ตามประสบการณ์และความสงสัยของตน คนฟังหน้านิ่งก่อนจะยิ้มเยาะเมื่อหาข้อสรุปออกมาได้ คงจะแสร้งทำเพื่อเรียกความสนใจหรืออาจจะโก่งค่าตัวให้สูงขึ้นไปอีกไงล่ะ

คุณอรรณพ ผมมีเรื่องให้คุณลองตามดูอีกเรื่อง ณดลบอกพลางมองหน้าคนตั้งใจฟัง ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อห้าปีก่อน หลังจากที่ผมเดินทางไปต่างประเทศแล้ว...เรื่องนี้ไม่รีบร้อน คุณสืบไปเรื่อยๆ มีอะไรก็เก็บเป็นข้อมูลเอาไว้ เมื่อพร้อมผมจะเรียกเข้ามาพบอีกครั้ง อ้อ...เรื่องเงินไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ผมจะให้คุณปรีชา คนเก่าแก่ของคุณแม่เป็นคนจัดการให้

ได้ครับคุณดล ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวลากลับเลยนะครับ สวัสดีครับอรรณพรับงานเรียบร้อยก็ลากลับ มีณดลเดินตามไปส่งถึงรถเก๋ง ยืนมองกระทั่งเก๋งสีขาวคันกลางเก่ากลางใหม่เคลื่อนตัวผ่านประตูรั้วหน้าบ้านลับหายไปในที่สุด

 

 

าเจโร่สีน้ำเงินเข้มจอดเทียบหน้าคอนโดหรูติดแม่น้ำเจ้าพระยา ประตูรถที่เปิดกว้างเผยให้เห็นเจ้าของร่างสูงสง่าในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์แบบสบาย เสน่ห์แห่งบุรุษเพศครบถ้วนขับให้น่ามองยิ่งนักเมื่อใบหน้าขาวสะอาดที่ประดับด้วยปากสีชมพูเรื่อ จมูกโด่งเข้ารูปดูเหมาะยิ่งนักกับกรอบแว่นตาสีดำสนิทที่กำลังช่วยปกปิดประกายตาเคียดขึงที่กำลังมองเข้าไปด้านในคอนโด

ชายหนุ่มเหลือบไปมองชื่อคอนโดที่สลักบนหินอ่อนอีกครั้ง ชื่อที่เขาจำได้ดีไม่แพ้คำว่า รินริสา เจริญเกียรติ ผู้หญิงที่กล้าร่วมมือกับน้องเขยตัวดี ทำร้ายน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาให้ต้องเจ็บปวดเจียนตาย หล่อนจะได้รู้จักฤทธิ์เดชของคนตระกูลพิพัฒนพงษ์เสียบ้าง

ณดลก้าวเท้าเข้าไปด้านในโดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยด้านหน้าเปิดประตูพร้อมโค้งคำนับให้ เดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ขวามือก่อนจะบอกหมายเลขห้องตามที่คุณอรรณพได้รายงานข้อมูลที่ไปสืบค้นมาได้ให้ทราบ แม้ว่านามสกุลจะคุ้นหูอย่างไรพิกลแต่ก็ไม่เอะใจเพราะคนที่ใช้นามสกุลเหมือนหรือคล้ายกันแต่ไม่เคยรู้จักกันก็มีออกถมเถไป

สวัสดีครับ รบกวนโทรไปบอกหมายเลขห้องนี้ให้หน่อยครับ ณดลยื่นกระดาษที่หยิบแผ่นโน้ตบนโต๊ะมาเขียนเสร็จแล้วส่งให้ หากแต่คนที่กำลังรอรับเรื่องกลับค้างนิ่งราวกับถูกสต๊าฟเอาไว้ ชายหนุ่มจึงยิ้มออกมาอย่างนึกขำก่อนจะเรียกหญิงสาวในชุดยูนิฟอร์มที่เขาคิดว่าเป็นของคอนโดแห่งนี้อีกครั้ง

สวัสดีครับ ช่วยโทรเบอร์นี้...

อ่ะ อุ้ย ! ขอโทษค่ะ เอ่อ...ให้แจ้งว่าใครมาพบคะ คนถามส่งยิ้มหวานหยด ประกายตาบ่งบอกความนัยน์หมดสิ้น

เอ่อ...พี่ พี่ชายครับ เสียงตอบเรียบทุ้มในมาดแน่วนิ่ง ทำหัวใจหญิงสาวสองสามคนตรงเคาน์เตอร์แทบละลาย

สองสาวที่นั่งประจำโต๊ะหน้าเคาน์เตอร์มองเขาตาไม่กะพริบ อีกคนที่เพิ่งจะเดินเข้ามายิ้มเขินทั้งที่เขาทำแค่ยกยิ้มกลีบปากสีแดงส่งไปให้ เจ้าหล่อนต่างคนบิดซ้ายบิดขวาจนไม่เป็นอันทำอะไร

พี่ชายคุณสาหรือคะเนี่ย หล่อลากขนาดนี้มีแฟนหรือยังคะสาวในชุดฟอร์มอีกคนกรีดกรายเข้ามาหา ส่งสายตาเชิญชวนพร้อมเอ่ยถาม หากแต่สุดหล่อของหล่อนไม่เอ่ยตอบ หญิงสาวจึงส่งค้อนไปให้อย่างมีจริต

ไม่มีคนรับสายนะคะ เวลานี้ปกติคุณสาจะออกไปข้างนอก คุณจะรอไหมคะ

อุ๊ยตาย! เหมียวก็ลืมบอกคุณไปว่าน้องสาออกไปข้างนอกค่ะ อีกสักครู่คงกลับคนอยากรู้จักยังเพียรพยายามหย่อนเบ็ด ยิ่งมีเรื่องชวนคุย เจ้าหล่อนแทบจะกระโจนออกมาซบอกเขานอกเคาน์เตอร์

ไม่เป็นไรครับ ผมจะมาใหม่ ขอบคุณครับ

เพียงแค่กระแสเสียงพ้นผ่านริมฝีปากแดงอย่างเป็นธรรมชาตินั่นแล้ว สามสาวหน้าเคาน์เตอร์ก็แทบจะหลอมละลายลงไปกองกับพื้นเมื่อณดลจงใจให้มันอ่อนโยนและนุ่มนวลที่สุด

การรักษาความปลอดภัยของที่นี่ถือว่ามาตรฐานดีไม่น้อย ทั้งรปภ.ด้านหน้าที่ดูท่าทางตั้งใจทำงานยิ่งนัก คีย์การ์ดผ่านประตู หรือแม้แต่กล้องวงจรปิดที่มีอยู่ทุกมุมของตัวอาคาร ติดก็เพียงแต่สามสาวหน้าเคาน์เตอร์ออกจะบ้าคนหล่อหนักไปหน่อย การจะผ่านประตูไปได้คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา อีกทั้งแม่สาวที่ชื่อเหมียวนั่น หล่อนพร้อมจะยอมสยบแทบเท้าเขาเสียเดี๋ยวนั้น ขอเพียงเขาเล่นด้วยมีหรือที่หล่อนจะยอมพลาด

ไปก่อนนะครับณดลขุดหลุมเอาไว้ก่อนจะจากไป

กรี๊ด! เขายิ้มให้ฉันด้วย เสียงตื่นเต้นกระซิบเพื่อนสาว ส่งยิ้มหวานหยดตอบกลับ

พนักงานสาวเจ้าของชื่อ เหมียวแทบละลายอย่างที่เขาคิดจริงๆ ร่างบางเกาะขอบเคาน์เตอร์ราวกับว่าจะใช้เป็นที่ทรงตัวเมื่อหยัดกายยืนด้วยสองขาตนเองไม่ไหว ทอดตามองแผ่นหลังกว้างน่าซบของคนที่เดินจากไปอย่างอาลัยเป็นที่สุด

หล่ออ่ะ คนที่เพิ่งจะผละจากโทรศัพท์ชื่นชมออกมาอย่างอดไม่ได้

ใช่ หล่อลากเลยล่ะแกอีกคนรับคำเหมือนยังละเมอ สายตามองตามไปทางประตูเข้าออก

เทพบุตรของฉัน ขอแบบนี้สักคนชาตินี้นังเหมียวจะไม่ชายตาแลใครอีกเลยเหมียวยังพร่ำเพ้อ มองตามทิศทางที่หัวใจลอยล่องตามหนุ่มหล่อเมื่อครู่ออกไปแล้ว

แม้จะไม่เจอตัวแต่ณดลก็มั่นใจได้แล้วว่า เจ้าหล่อนพักอยู่ที่นี่ตามข้อมูลที่ได้มาจริงๆ ป่านนี้คงไปเริงรักอยู่กับไอ้คชาล่ะสิ ผู้หญิงหิวเงินอย่างนั้นจะทำอะไรได้นอกจากล่อหลอกผู้ชายทุกเวลาที่ทำได้ ยิ่งผู้ชายเลวๆ อย่างไอ้คชาก็คงหนีไม่พ้นผู้หญิงมักมากอย่างรินริสาสินะ ก็เหมาะสมกันดี หากเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยหญิงโฉดชายชั่วจะไปอยู่ด้วยกันที่ไหนเขาจะไม่สนใจเลยสักนิด แต่ตอนนี้น้องสาวเขายังกินน้ำตาต่างข้าวมีหรือที่เขาจะยิ่งเฉยได้

อยู่ดีกินดีขนาดนี้ ไอ้คชาคงมาซุกหัวอยู่ด้วยสินะ มิน่าล่ะถึงทิ้งน้องดาวเฝ้าบ้านเพียงลำพัง ตั้งแต่นัดดาวออกจากโรงพยาบาลมาเขาก็ไม่เห็นมันจะมาทำหน้าที่สามีอย่างที่ควรจะเป็น จะมีก็แต่นมทับคอยประคบประหงมดวงใจของตนอย่างทะนุถนอมซึ่งเป็นภาพที่เห็นจนชินตา

คนนั่งรอปะติดปะต่อเรื่องแล้วกัดฟันกรอด น้องดาวของเขาจะรู้บ้างไหมหนอว่าสามีสุดที่รักไม่ได้น่ารักอย่างที่คิด นึกแล้วก็ยิ่งเกลียดนัก รินริสา...พลันสายตาเหลือบไปเห็นใครบางคน หัวใจแกร่งกระด้างกระตุกวูบพร้อมกับมองตามร่างบอบบางแสนคุ้นตา

รินลดา ! น้องดาของเขา มาทำอะไรที่นี่...ไม่รอให้คำตอบวิ่งเข้าหา ณดลผลุนผลันลงจากรถเร็วรี่ กลัวจะคลาดกันอย่างวันนั้นที่เขาปลอบใจตัวเองว่าคงจะเป็นเพราะตาฝาดเสียมากกว่า

เดี๋ยวครับ ! คุณครับ !” เสียงทุ้มตะโกนเรียกเมื่อหญิงสาวเดินผ่านหน้ารถเขาไปไกลแล้ว

น้องดา !” ณดลเรียกอีกครั้งด้วยชื่อที่ไม่เคยได้ใช้เรียกเจ้าของมันมานานแล้ว

หญิงสาวเจ้าของชื่อ น้องดา หันกลับมามองด้วยความสงสัย ระยะห่างที่ไม่ไกลเกินไปนักทำให้เห็นใบหน้าคนเรียกชัดเจนเป็นอย่างดี แววตาระริกไหวในทีแรกก่อนจะปรับเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉยอย่างที่สุด เผยยิ้มน้อยๆ เหมือนจะถามคนที่กำลังจ้ำอ้าวก้าวเข้ามาหา

สวัสดีครับ น้องดาใช่ไหม เสียงทุ้มสั่นเล็กน้อยทักทายพร้อมถอดแว่นตาดำมาถือไว้ เขาไม่เคยลืมชื่อนี้ ใบหน้าสวยสะอาดไร้เครื่องสำอางแต่งแต้ม ยังน่ารักจิ้มลิ้มไม่เคยเปลี่ยน พวงแก้มสีชมพูเรื่อ รับกับจมูกเชิดนิดๆ กลีบปากสีชมพูที่เขาหมายตาแต่ไม่เคยได้สัมผัส ดวงตาสุกใสในกรอบขนตายาวงอนแสนหวาน หล่อนยังหวานเหมือนเมื่อครั้งอดีตที่เขาเฝ้าฝัน

พี่ดลหรือคะ?” เสียงถามสงสัยก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง

จากความสงสัยมีความปีติในหัวใจเข้าแทนที่ มีหรือเธอจะจำไม่ได้ ใบหน้าที่ไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำ...พี่ดลที่เราเคยปลื้มเคยหลงชอบ ไม่คิดว่าหลังจากงานเลี้ยงรุ่นแล้วจะได้กลับมาเจอกันอีก ช่างบังเอิญจริงๆ โอยยย...พระเจ้า หัวใจจ๋าช่วยเต้นช้าอีกหน่อยไม่ได้หรือไงนะ เดี๋ยวพี่เค้าก็รู้กันพอดีหรอกว่าเรายังแอบปลื้มไม่เคยเปลี่ยน น่าอายชะมัด รินลดากระชับของในมือเอาไว้แน่น กลีบปากสวยเม้มเข้าหากันเล็กน้อยเพื่อควบคุมความรู้สึก 

ดีจริงที่ยังไม่ลืม พี่นึกว่าน้องดาจะลืมพี่ซะแล้ว ณดลออกอาการดีใจ ยิ้มกริ่มบนใบหน้า

ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ ก็พี่ดลออกจะดังในหมู่สาวๆ แถมยังเป็นแฟนพี่นุชอีก เอ่อ...มาทำอะไรที่นี่คะ ดาได้ข่าวว่าพี่ดลไปต่างประเทศ ไปนานมาก นึกว่าจะไม่กลับมาแล้วซะอีกค่ะรินลดาทักทายกลับไปบ้าง เขาจะรู้ไหมว่าเธอดีใจมากแค่ไหน

ณดลคือรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยที่เธอแอบชอบแอบฝันอยู่ข้างเดียวเสมอ แม้จะไม่เคยได้ใกล้ชิดแต่ก็สัมผัสได้ว่าเขาอ่อนโยนแสนหวานยิ่งนัก สุภาพบุรุษสุดหล่อที่รุ่นน้องคนไหนไม่รู้จักคงเป็นไปไม่ได้...ตอนรู้ข่าวว่าเขาเดินทางไปต่างประเทศ รินลดาเสียดายแล้วเสียดายอีกที่ไม่ได้ไปส่ง กระทั่งวันเวลาผ่านไปเส้นทางหัวใจช่างริบหรี่ เส้นทางของเธอกับชายหนุ่มเป็นคู่ขนานโดยสิ้นเชิง ไม่คิดว่าวันนี้จะได้มายืนมองตาพูดคุยกันใกล้ชิดขนาดนี้

พี่มาทำธุระที่นี่นิดหน่อยครับ...น้องดาอยู่ที่นี่เหรอครับ คนตอบยิ้มหวาน ไม่รู้ตัวสักนิดว่าหัวใจเต้นกระหน่ำเพราะความคิดถึงคนตรงหน้า รู้แต่ว่าดีใจท่วมท้นที่เจอตัวจริงไม่ใช่แค่ในความฝัน

รินลดาเหลียวไปมองคอนโดด้านหลังก่อนจะหันกลับมามองสบตาคมด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร อีกไม่กี่ก้าวก็จะผ่านประตูเข้าไปแล้ว หากไม่นึกสงสัยแล้วเหลียวกลับไปมองทางที่เพิ่งเดินผ่าน เธอคงไม่เจอเขา...

ที่นี่เหรอคะ ชั่วคราวน่ะค่ะ ดามาทำธุระนิดหน่อยค่ะ อีกไม่นานก็คงจะกลับไปอยู่ต่างจังหวัดเหมือนเดิม บอกเล่าเท่าที่จำเป็นพร้อมหันมองตึกด้านหลังก่อนจะหันมาสบตาหวานซึ้งของณดลอีกครั้ง ยิ่งเห็นหัวใจก็ยิ่งหวั่นไหว แล้วพี่นุช...สบายดีหรือคะ

นุชเหรอ พี่ไม่ได้ติดต่อมานานแล้วครับ ป่านนี้เขาก็คงจะเดินตามความฝันตัวเองได้สำเร็จเรียบร้อยแล้ว...น้องดาเก่งนะครับ ยังจำนุชได้ ตอนนั้นก็มีรุ่นพี่หลายคนนะครับไม่คิดว่าจะมีรุ่นน้องความจำดีแบบนี้ ณดลบอกพลางนึกเอะใจกับคำถามของหญิงสาว เหตุใดจึงถามถึงนุช

ก็...ตอนนั้นพี่นุชเป็นดาวรุ่นนี่คะ ใครๆ ก็คงจำได้ รินลดาเม้มปากก่อนจะเอ่ยตอบ ส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มก่อนจะมองหน้านิ่งอยู่ครู่หนึ่ง  

เอ่อ...น้องดาพักกับ ใคร อย่างนั้นหรือชายหนุ่มกลั้นใจถาม อยากรู้ยิ่งนักหลายปีที่ผันผ่านหล่อนมีใครแล้วหรือยัง สวยหวานน่ารักขนาดนี้จะมีใครจับจองเป็นเจ้าของหรือยังหนอ หากมีแล้วก็คงเป็นเขาเองนั่นล่ะที่ผิด ผิดเพราะไม่ยอมเปิดใจบอกรักหล่อน จองหล่อนไว้ตั้งแต่หลายปีก่อน แต่หากทำอย่างนั้นเขาก็คงจะเห็นแก่ตัวเกินไป

พักคนเดียวค่ะ อิอิ พี่ดลคิดว่าดาจะพักกับใครหรือคะ สาวโสดอย่างดาคงอยู่คนเดียวอย่างนี้ไปอีกนานค่ะ

ราวกับอ่านใจเขาออก รินลดาตอบคำถามได้อย่างที่ใจเขาต้องการยิ่งนัก ณดลยิ้มกว้าง ความหวังช่างกระจ่างกว่าที่คิด เมื่อน้องดาคนดีของเขายังไม่มีใคร โอกาสทำคะแนนและพิชิตใจคงไม่ยากเกินจะไขว่คว้า

น่าเสียดายที่พี่ติดธุระ ไม่อย่างนั้นคงจะขอไปจิบกาแฟสักแก้วณดลเอ่ยปากอย่างเสียดาย...เสียดายยิ่งนัก นานเท่าไหร่ที่เฝ้าคิดถึง นานเท่าไหร่ที่ไม่เคยลืมใบหน้าแสนหวานแบบนี้ นานเหลือเกินในห้วงแห่งความรู้สึก

เอาไว้คราวหน้าพี่ดลมาแถวนี้ก็แวะมานะคะดายินดีต้อนรับเสมอค่ะ เอ่อ...ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดาขอตัวก่อนนะคะ รินลดากล่าวอำลาอย่างแสนเสียดายไม่ต่างกัน

เอ่อ ครับคนเสียดายทำทีมองนาฬิกาข้อมือ มองตามแผ่นหลังบางตาละห้อยก่อนจะสาวเท้าเร่งก้าวตามหลัง เอ่อ...น้องดาครับ พี่คิดว่า พี่น่าจะยังพอมีเวลา ถ้ายังไง ขอไปดื่มกาแฟสักแก้วก็ดีครับ บ่ายคล้อยแบบนี้รู้สึกง่วงพิกลดื่มกาแฟสักแก้วคงไม่ทำให้เสียเวลานัก อีกอย่างผู้หญิงที่ชื่อรินริสาคงยังไม่มาตอนนี้

คนได้ฟังถึงกับใจเต้นระทึกกลั้นยิ้มยินดีเอาไว้ไม่อยู่...ไม่คิดว่าจะได้ใกล้ชิดกับรุ่นพี่ที่เธอแอบชอบแอบรักมานานถึงขนาดนี้ รินลดายิ้มแก้มปริพยักหน้ารับก่อนจะเชื้อเชิญให้เขาเดินตามไปด้วยกัน ไม่ได้นึกสงสัยเลยสักนิดว่าความบังเอิญในวันนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของการผลักตัวเองจมดิ่งสู่วังวนแห่งเพลิงเผาไหม้ให้ใจต้องเจ็บปวดแสนสาหัส

หญิงสาวกระชับถุงกระดาษที่มีผลไม้บรรจุอยู่ด้านใน ก่อนจะส่งให้ชายหนุ่มเมื่อเขาขันอาสาจะถือให้ เดินผ่านหน้าเคาน์เตอร์ไปโดยไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่าใครหลายคนมองตามด้วยแววตาแสนอิจฉา

รินลดาแนบคีย์การ์ดข้างบานประตูก่อนจะผ่านเข้าไปด้านในและเดินนำชายหนุ่มไปยังลิฟท์ตัวหนึ่งที่เปิดรออยู่ก่อนแล้ว มองหน้าคมแว๊บหนึ่งก่อนจะหลบตาไปมองอย่างอื่น แม้ชายหนุ่มจะยืนเบี่ยงไปทางด้านหลังนิดหน่อย แต่เธอก็รับรู้ได้ว่าเขากำลังมองเธออย่างตั้งใจ หัวใจที่เต้นกระหน่ำไม่ต่างกันทำให้ใบหน้าสวยหวานซับสีเข้มน่ามองยิ่งนัก

แผ่นหลังบอบบางภายในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดดูสบายตาและกางเกงยีนส์ขายาวเช่นเดียวกับเขา ชายหนุ่มลอบยิ้มในใบหน้า อดคิดไม่ได้ว่า เราสองคนใจตรงกัน...

ณดลเผลอมองหญิงสาวนิ่งนานราวกับจะบันทึกไว้ให้ประทับตราตรึง มองนานจนลืมไปว่าเขาทำให้น้องดาเขินอายหนัก หญิงสาวมองเขาแล้วก็ต้องรีบหลบตาเป็นประกายพลางบอกหัวใจตัวเองให้เต้นช้าลงอีกสักหน่อย แค่เขามองไม่ได้แปลว่าเขาจะรู้เสียหน่อยว่าหัวใจเธอมีปฏิกิริยาอย่างไรในตอนนี้

เชิญค่ะ เสียงหวานเชื้อเชิญทำให้คนที่อยู่ในภวังค์หันหน้ามองสบตาพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย

ณดลพยักหน้าก้าวตามร่างบางเมื่อลิฟท์เปิดกว้าง ไม่เข้าใจกับอาการของตัวเอง แต่ตีความไปว่าคงจะพักผ่อนน้อยจึงทำให้หัวใจเต้นไม่ปกติเท่าไหร่นัก การควบคุมตัวเองจึงลดน้อยถอยลงตามไปด้วย รู้ตัวอีกทีก็เมื่อได้ยินเสียงหวานเรียกหา จึงทำให้ได้รู้ว่าตัวเองเสียมารยาท เพ่งมองใบหน้าสวยแบบไม่ยอมละสายตาจนเจ้าหล่อนเขินอายก้มหน้าหลบตาหนีเขาไปแล้วนั่นล่ะ

ห้องริมสุดด้านในคือจุดหมายปลายทางของรินลดา หญิงสาวไขบานประตูต้อนรับชายหนุ่มด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เธอยอมรับว่าเขามีอิทธิพลไม่เคยเปลี่ยน แม้จะมั่นใจอะไรมากมายแต่กับคนข้างกายเขากลับทำให้เธอหวั่นไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

 






เป็นกำลังใจให้พี่ดลและน้องดาด้วยนะคะ

^_^



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"พิเศษวันเกิดไรเตอร์ จัดพี่ดลด้วยเหรียญฟินๆ ไปเลยค่ะ กราบงามๆ ขอบคุณทุกยอดการอุดหนุนค่ะ "

khaofang


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha