เพื่อนเมีย

โดย: วานิลลา



ตอนที่ 1 : บทที่ 1


ตอนต่อไป

บทที่ 1

 

          “หวาน...ไม่เจอกันนาน เธอยังสวยไม่เปลี่ยนแปลงเลยนะ”

กิ่งแก้วเป็นฝ่ายเอ่ยทักทายหญิงสาวร่างระหงทรวดทรงองเอวอ้อนแอ้นที่เดินเข้ามาในห้องรับแขกขณะที่หล่อนกำลังนั่งอ่านหนังสือ ซึ่งก็คือ หวานตา เพื่อนสนิทของหล่อนที่ไปใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกและพึ่งบินกลับมา พอรู้ว่าเพื่อนจะกลับกิ่งแก้วก็นัดให้หวานตามาหาที่บ้านและหล่อนก็มาตามนัด

“เป็นไงล่ะแก้ว สบายดีใช่มั้ย บ้านเธอนี่สวยน่าอยู่จังเลย”

หวานตา สาวสวยหุ่นสะโอดสะองและผิวขาวผ่องเหมือนหยวก หน้าตาของหล่อนสวยเฉี่ยวเหมือนนางแบบในนิตยสาร ผมสีดำถูกทำสีใหม่ให้เป็นสีประกายทองทันสมัยในขณะที่กิ่งแก้วเป็นสาวหวานเรียบร้อย ผมยาวถูกมัดไว้ด้านหลังเป็นหางม้าและการแต่งตัวก็ธรรมดาเป็นชุดกระโปรงตัดเย็บเรียบ ๆ ทั้งสองอายุยี่สิบห้าปีเท่ากันแต่หวานตาเป็นสาวเปรี้ยวและนำสมัยกว่า วันนี้หวานตามาเยี่ยมเพื่อนในชุดเสื้อเชิ้ตและกางเกงขาสั้นสบาย ๆ หลังกลับจากต่างประเทศหล่อนก็ยังคงแต่งกายเหมือนตอนอยู่เมืองนอก

“ไปอยู่เมืองนอกมาสนุกมั้ยหวาน...มานั่งนี่ก่อนสิ”

กิ่งแก้วเอ่ยถามและเชื้อเชิญให้เพื่อนสนิทมานั่งข้าง ๆ หวานตาหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาในท่าไขว่ห้างอวดขาขาวเนียนด้วยท่าสบาย ๆ

“งั้น ๆ ล่ะ...ก็ไม่ต่างจากอยู่บ้านเรา แค่คนที่นั่นพูดจาอีกภาษา แต่หนุ่ม ๆ ฝรั่งหล่อ ๆ เยอะเลยล่ะ”

“แล้วหวานมีแฟนหรือยัง ถ้ามีแล้วควงกลับมาเมืองไทยด้วยหรือเปล่า?”

หวานตาโบกมือไปมา “ยังไม่มีเป็นตัวเป็นตน”

“เธอสวยขนาดนี้ยังไม่มีผู้ชายอยากรับไปเป็นภรรยาเหรอจ๊ะหวาน”

“มันก็ไม่ได้หาง่าย ๆ นะ ผู้ชายที่เข้ากับเราได้ทุกเรื่อง แล้วยิ่งพูดคนละภาษากันอีก จริง ๆ แล้วฉันอยากหาผู้ชายไทยนี่แหละ ไม่ต้องหล่อมาหรอกขอแค่นิสัยดี”

“แสดงว่ายังนึกถึงบ้านอยู่ล่ะสิหวาน”

“ว่าแต่เธอเถอะแก้ว แต่งงานแล้วเป็นไง นี่ยังไม่มีลูกใช่มั้ย แล้วแฟนเธออยู่บ้านหรือเปล่า”

“พิทักษ์น่ะเหรอ เขาออกไปธุระข้างนอก เดี๋ยวก็คงมา ฉันพึ่งแต่งกับเขาไม่กี่เดือนเอง”

“เสียดายจังเลยที่ฉันไม่ได้มาร่วมงานแต่งของแก้วกับสามี ไม่อย่างนั้นก็คงได้แสดงความยินดีด้วยวันนั้น”

“เธอมาหาฉันก็ดีใจมากแล้วนะหวาน ถือว่าเธอยังไม่ลืมเพื่อนเก่าที่สนิทกันมาก...อ้าว...พอพูดถึงสามีแก้วก็กลับมาพอดีเลย”

กิ่งแก้วหันไปที่ประตูและหวานตาก็หันตาม แว่บแรกที่หล่อนได้เห็นหน้าสามีกิ่งแก้วชัด ๆ ก็ทำเอาอึ้งไปเล็กน้อย พิทักษ์ เป็นผู้ชายร่างกายบึกบึนและหน้าตาหล่อเหลาไม่ใช่เล่น ผิวของเขาเป็นสีแทนและยิ่งสวมเสื้อยืดพอดีตัวก็ทำให้เห็นกล้ามเนื้อที่ดันเนื้อผ้าออกมาดึงดูดสายตาของสาวเปรี้ยวเพื่อนสนิทของกิ่งแก้ว

“ทักษ์...มานี่สิคะ แก้วจะแนะนำให้รู้จักหวานตาเพื่อนของแก้วที่พึ่งบินกลับมาจากเมืองนอกน่ะค่ะ”

กิ่งแก้วรีบแนะนำในขณะที่พิทักษ์เดินเข้ามานั่งข้างภรรยา เยขายิ้มให้หวานตาที่จ้องมองเขาด้วยสายที่แอบทึ่งและเป็นประกายวาววับก่อนสามีของเพื่อนสนิทจะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น

“สวัสดีครับ คุณหวานตา”

“สวัสดีค่ะ เรียกหวานเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ”

“คุณหวานพึ่งกลับจากนอกหรือครับ”

“ค่ะ...หวานพึ่งบินกลับมาเมืองไทย ว่าจะอยู่สักสองสามอาทิตย์แล้วค่อยบินกลับไปที่โน่น”

“ดีเลยหวาน” กิ่งแก้วแทรกขึ้น “ถ้าเธอยังไม่รีบกลับฉันอยากชวนเธอไปเที่ยวด้วยกัน”

“ไปไหนเหรอแก้ว”

กิ่งแก้วหันไปยิ้มกับสามีก่อนหันมาตอบว่า

“เราจะไปเที่ยวทะเลแถวชะอำกันน่ะ ทักษ์เขาจะลางานหลายวัน เราอยากไปเที่ยวกันนานแล้ว สามีแก้วจะได้พักผ่อนด้วยเพราะเขาทำงานหนักมาตลอดเลย”

หวานตาเหลือบมองสามีสุดหล่อของเพื่อนสนิทและยิ้มเก้อ ๆ

“มันจะดีเหรอแก้ว แก้วไปกับพิทักษ์สองคนก็ได้นะ ไม่เป็นไรหรอกจะได้ไปพักผ่อนด้วยกันตามประสาครอบครัว”

“ไปด้วยกันสิครับ คุณหวาน”

พิทักษ์แทรกขึ้นบ้าง และทำให้หวานตารู้สึกร้อนวูบวาบเวลาได้ยินเสียงของผู้ชายคนนี้ มันเป็นเสียงทุ้มนุ่ม หล่อนอดที่จะมองริมฝีปากของเขาไม่ได้ มันมีเสน่ห์อยู่บนใบหน้าหล่อ ๆ ของเขาที่กำลังคลี่รอยยิ้มให้

“ไปด้วยกันก็ได้ครับ ไปกันหลายคนจะได้สนุกด้วยกัน เวลาไปเที่ยวทะเลถ้าไปกันน้อย ๆ เดี๋ยวจะไม่เฮฮา”

“น่านะ หวาน...ไปด้วยกันเถอะ”

กิ่งแก้วสำทับและเมื่อถูกทั้งสองสามีภรรยาคะยั้นคะยอก็ทำให้หวานตารู้สึกว่าหล่อนไม่ควรปฏิเสธไมตรีจากเพื่อน

“โอเคก็ได้จ้ะ...ถ้าอย่างนั้นหวานขอติดสอยห้อยตามไปด้วยแล้วกันนะ”

ทั้งสองยิ้มให้แต่กิ่งแก้วไม่ได้สังเกตแววตาของเพื่อนสนิทที่มองสามีของเธอเป็นประกายวิบวับ หวานตาจ้องมองพิทักษ์ตอนที่เขายิ้ม ช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์เสียนี่กระไร กิ่งแก้วเพื่อนของเธอโชคดีเป็นบ้าที่ได้สามีทั้งหล่อและน่ารักแบบนี้

 


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha