เปรตรัญจวน

โดย: sexus



ตอนที่ 4 : ผัวกู


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เย็นวันนั้น

วรรณจอดไว้ที่สำนักงานตามที่พี่นกแนะนำ จากนั้นก็ขึ้นรถพี่นกไปดักรอสามีของหล่อนที่ค่ายทหารก่อนที่เขาจะเลิกงาน

และเมื่อถึงเวลาเลิกงาน สามีของวรรณขับรถออกจากที่ทำงานไปในทิศทางที่ไม่ใช่บ้านพักของตน พี่นกจึงขับรถสะกดรอยตามไปห่าง ๆ  จนกระทั่งถึง ห้องเช่าแห่งหนึ่ง รถสามีของวรรณก็เลี้ยวรถเข้าไป  

 

เมื่อสามีของเธอเข้าไปในห้องเช่าที่อยู่ห้องสุดท้าย วรรณจึงถามขึ้นเสียงสั่นว่า “เอาไงดีพี่นก”

“จะเอายังไงล่ะจ๊ะ ถ้าจับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ ก็เข้าไปลากผัวเรากลับบ้านสิจ๊ะ ลงไปที่พาลุย”

พี่นกเปิดประตูเดินนำไปอย่างมาดมั่น

 

ปัง ๆ 

 

ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

สาวใหญ่ตบมือลงไปบนประตูรัว ๆ เต็มแรง จนกระทั่งบานเปิดประตูห้องเช่านั้นออก คนที่ยืนอยู่หลังประตูที่เปิดอ้าออกนั้น รูปร่างไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ หากพิจารณาจากโครงหน้าแล้ว จมูกพุ่งแหลมจนเกินมนุษย์ ปากรูปกระจับสวยผิดธรรมดา รวมถึงหน้าอกทรงโตเท่าลูกส้มโอก็คงจะมาจากการศัลยกรรมทั้งหมด

 

“มาหาใครป้า”

ผู้หญิงคนนั้นเสยผมยาวที่ตกลงมาละหน้าขึ้นขณะที่ปากสีแดงแจ๋เอ่ยถามออกไปอย่างหงุดหงิด

ก่อนที่พี่นกจะได้ตอบอะไร วรรณที่ยืนก็ด้านหลัง ก็ก้าวขึ้นมาเผชิญหน้ากับเมียน้อย แล้วพูดเสียงเครือว่า

“ฉันมาตามสามีฉันกลับบ้าน

 

เมียน้อยเชิดหน้าขึ้นแล้วพูดลอยหน้าลอยตาว่า

“เชิญ  เชิญค่ะ อยากได้ผัวกลับก็เชิญค่ะ ฉันไม่ได้ผูกขาเขาไว้สักหน่อย”

 

พี่นกไล่สายตามองผู้หญิงหน้าด้านที่แย่งผัวคนอื่นตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างดูถูกเหยียดหยาม แล้วเบ้ปากพูดว่า

“ไม่มีปัญญาหาผัวรึไง ถึงได้ชอบแย่งผัวคนอื่นเขานัก”

 

“หน็อย ! อีป้าปากเสียแก่จนจะลงโลงอยู่ละ ยังไม่เตรียมตัวเอง”

จุ๋มเท้าสะเอวชี้หน้าด่ากราดอย่างไม่เกรงกลัวเรื่องรับมือกับบรรดาเมียหลวงเธอมีประสบการณ์มาเยอะ

 

“อีเด็กเมื่อวานซืน อีแรด อีร่าน อีพ่อแม่ไม่สั่งสอน  เจ้าค่าเอ๊ย มาดูเมียน้อยที่ชอบแย่งผัวของคนอื่น

พี่นกป้องปากร้องตะโกนออกมาสุดเสียง ด่าเมียน้อยให้มันหน้าชาไปข้าง แต่ดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิด เพราะผู้หญิงคนนั้นไม่มีทีท่าว่าจะยอมลดราวาศอก

จุ๋มเหยียดยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะบีบน้ำตา แล้วถลาเข้าไปเกาะแขนสามีของวรรณที่เดินออกมาพอดี

“พี่นนท์คะ ช่วยจุ๋มด้วยค่ะ  เมียพี่พาเพื่อนมารังควานจุ๋มค่ะ”

หญิงซุกหน้าลงกับอกของชายหนุ่ม แล้วแอบส่งสายตาเยาะเย้ยมาให้กับเมียหลวง

วรรณยืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นน้ำตาไหลพรากถามเสียงสะอื้นว่า

“ทำไมพี่นนท์ทำกับวรรณแบบนี้ ทำไมพี่นนท์ถึงเล่นชู้กับมัน วรรณไม่ดีตรงไหน”

“หน้าก็เหี่ยวนมยาน แถมบ่นเช้าบ่นเย็นอยู่นั่นเป็นใครเขาจะทนได้ กูบอกไว้เลยนะว่า กูจะหย่ากับมึง ยังไงก็จะหย่า แล้วกูก็จะไม่กลับบ้านด้วยอีแก่”

สามีของเธอใช้วาจาหยาบคลายอย่างที่ไม่เคยเป็น จนวรรณหน้าชาไปหมดไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้จากปากของสามีเธอ 

 

“ได้ยินชัดแล้วใช่ไหมป้า ถ้าได้ยินชัดแล้วก็กลับไปซะไป๊ แล้วก็เตรียมตัวหย่าด้วยนะ ผัวไม่เอาแล้วก็ปล่อยเขาไปเถอะ โฮ๊ะ  โฮ๊ะ”

 

“แกทำอะไรกับผัวฉัน”

วรรณตวาดออกมาอย่างเหลืออดแล้วเข้าไปกระชากเมียน้อยออกมาจากสามีตน

 

“กรี๊ด  พี่นนท์ช่วยจุ๋มด้วยค่ะ”   เมียน้อยตีหน้าเศร้า ส่งเสียงขอความช่วยเหลืออย่างออดอ้อน

 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะวรรณ!

นนท์ดึงตัวเมียน้อยเข้าไปกอดไว้กันไม่ให้เมียหลวงทำร้ายเธอได้

 

วรรณเห็นสามีปกป้องเมียน้อยดังนั้น ยิ่งเสียใจมากขึ้น เธอจึงกระหน่ำฟาดมือเข้าใส่ทั้งสามีและเมียน้อย พร้อมกับร้องออกมาทั้งน้ำตาว่า

“ฉันไม่หยุด !  ทำไมพี่ถึงทำกับฉันแบบนี้ !

 

“โอ๊ยอีแก่ ! กูบอกให้กลับไปไง กูจะหย่า !

 

เพี๊ยะ !

 

นนท์ตบเข้าที่ใบหน้าของภรรยา แรงตบของเขาทำให้ร่างบอบบางขี้โรคนั้นทรุดฮวบลงกับพื้นทันที

 

เกิดความเงียบครอบงำขึ้นชั่วขณะ วรรณมองสามีของเธอทั้งน้ำตา ไม่คิดว่าสามีที่แสนสุภาพเสมอมาจะกล้าลงมือกับเธอขนาดนี้

 

“ทนไม่ไหวแล้วโว๊ย !

พี่นกถลาเข้ากระชากเมียน้อย แล้วตบหน้ามันไปหนึ่งฉาด

 

เพี๊ยะ !

 

“หน็อย อีแก่มึงคิดว่ากูไม่มีมือไม่มีตีนรึไง”

 

เพี๊ยะ !

 

จุ๋มฟาดมือเข้าที่ใบหน้าพี่นกจนหน้าหัน พี่นกสู้มันกลับโถมร่างอวบอ้วนเข้าใส่มัน จนมันล้มลงแล้วขึ้นคร่อมมันไว้

 “กรี๊ด พี่นนท์ ช่วยจุ๋มด้วย กรี๊ด”

 

“เฮ้ย ! หยุด อย่ายุ่งกับเมียกู”

นนท์ผลักพี่นกจนกระเด็นกลิ้งลงไปนอนบนพื้นกับวรรณ  เมื่อจุ๋มลุกขึ้นได้ เธอก็รีบวิ่งเข้าไปหลบด้านหลังเขา แล้วยืนส่งยิ้มเยาะมาให้กลุ่มเมียหลวง

“กลับไปเลยนะมึง  แล้วขนของย้ายออกจากบ้านของกูด้วย กูจะหย่ากับมึงแล้วแต่งเมียใหม่”

นนท์ประกาศก้องก่อนจะปิดประตูห้องเช่าดังปังโดยไม่เหลียวมองเมียหลวงที่อยู่กินด้วยกันมาแม้แต่น้อย

“ฮือๆ อึก ฮือๆ”

วรรณร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาขณะที่ช่วยพยุงพี่นกให้ยืนขึ้น

 

“อูย โอย เอวพี่แทบจะเคล็ด ไอ้นนท์นะไอ้นนท์ มีเมียน้อยแล้วเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้เลยรึไง ฝากไว้ก่อนเถอะอีจุ๋ม ! โอย อูย”

สาวใหญ่นวดเอวไปพลางร้องโอดโอยขณะที่เดินกลับไปยังรถ นานแล้วที่หล่อนไม่ได้ลงศึกฟาดฟันกับบรรดาเมียน้อย

“ใช่พี่  นนท์เขามองฉันเหมือนกับรังเกียจราวกับขี้ก็ว่าได้ ฮือ ๆ”

“ลักษณะที่เปลี่ยนจากหน้ามือ เป็นหลังตีนขนาดนี้ พี่ว่ามันต้องถูกของแน่ ๆ”

พี่นกกล่าวเสียงหนักแน่น เพราะเธอเองก็เคยรู้จักนนท์มาก่อน ซึ่งเมื่อก่อนนั้นชายหนุ่มค่อนข้างจะสุภาพเรียบร้อย และรักภรรยามาก แต่การกระทำของเขาเมื่อสักครู่นั้น เหมือนไม่ใช่ตัวเขาเลย

“แล้วฉันควรจะทำยังไงดีล่ะพี่

“ในเมื่อมันเล่นของมา เราก็ต้องเล่นมันกลับ เดี๋ยววันเสาร์พี่จะพาไปหาอาจารย์ยอด”

วรรณพยักหน้ารับ เพราะคงเป็นทางเลือกสุดท้ายที่เธอจะสามารถทวงสามีกลับคืนมาได้

 

...................................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha