เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)

โดย: ชนิตร์นันท์ / จำปาลาว / Mrs.Lily



ตอนที่ 11 : โฉมบุษบา 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บุษบาแต่งกายงดงามยืนอยู่ด้านหน้าป้ายปิดประกาศรอบการแสดงละคร เพื่อรอคอยผู้ชมละครออกมาสอบถามข้อมูล และผู้ชมคนแรกที่เดินออกมาจากด้านในก็ทำให้บุษบาต้องหลบเร้นเรือนกายหลังผ้าม่าน ด้วยเรือนร่างสูงใหญ่และใบหน้าที่ตรึงใจนั้นไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี เขาก็แทบจะไม่เปลี่ยนไปเลย

          เจ้าของร่างสูงนั้นเดินจ้ำอ้าวราวกลับจะหนีใคร เพราะเขาไม่ได้เดินออกมาดูป้ายติดประกาศรายชื่อนักแสดง หรือรอบการแสดงต่อไปอย่างที่ผู้ชมคนอื่นๆ มักทำกัน

          ‘เขากำลังจะกลับ

          เพราะทิศทางที่เขาเดินไปคือสถานที่จอดรถ ตลอด ๒ ปีที่ผ่านมานี้หล่อนไม่ได้เจอเขาเลยสักครั้ง แม้ว่าการรับงานที่โรงละครอาจทำให้มีโอกาสเจอกัน แต่หล่อนก็มั่นใจว่าความเจ็บปวดนั้นเจือจางลงแล้วอย่างแน่นอน แต่เมื่อได้พบเขาอีกครั้งในเวลานี้ หล่อนกลับเจ็บเสียยิ่งกว่า ด้วยระลึกรู้ว่าหัวใจนี้ไม่เคยลืมเลือน

          ทว่าผู้คนที่ทยอยออกมาจากโรงละครกลับทำให้บุษบาต้องหันไปให้ความสนใจ เพราะเป็นดังที่คาดไว้ทุกคืนหลังจากการแสดงละครสิ้นสุดจะมีชาวต่างชาติมาสอบถามเรื่องราวของละครที่แสดงจบไป ด้วยบางอย่างผู้รับชมอาจตีความหมายของการแสดงได้ไม่ถูกตามสารที่ผู้แสดงต้องการสื่อ

          เช่นในเวลานี้ คุณนายแหม่มของมิสเตอร์เจ้าของร้านขายเสื้อผ้าที่ใหญ่สุดในย่านพาหุรัดเข้ามาสอบถามว่าหล่อนเข้าใจถูกแล้วใช่หรือไม่ ที่คิดว่าบทละครเรื่องนี้กำลังสอนให้คนสยามคิดดีทำดี

          “ใช่ค่ะแหม่ม พระเจ้าอยู่หัว ทรงใช้บทละครเป็นการบอกเล่าเรื่องราวและสอนชาวสยามให้เสียสละรักบ้านเมืองและต้องจำไว้ว่าหากทำดีก็จะได้ดีหากทำชั่วก็จะได้ชั่วค่ะ”

          “แล้วหญิงสยามอย่างอุไรเล่าคะ ในฐานะที่คุณเป็นหญิงสยามเช่นกัน คุณคิดอย่างไรที่อุไรยอมเสียพ่อแทนที่จะบอกความลับ

          บุษบายิ้มเล็กน้อยกับคำถามเพราะสิ่งนี้คงติดค้างอยู่ในตัวผู้ชมละครแทบทุกคน เมื่ออุไรยอมให้พ่อตายดีกว่าจะบอกความลับ “นั่นคือสิ่งที่อุไรพึงทำค่ะ เพราะไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงก็ล้วนแต่รักชาติและหวงแหนประเทศได้เท่าเทียมกัน อุไรเป็นตัวแทนของหญิงสยามที่แสดงให้เห็นว่า ประเทศชาตินั้นสำคัญกว่าทุกสิ่ง และพ่อของหล่อนก็ภูมิใจที่หล่อนตอบเช่นนั้น เพราะหากเป็นฉัน ฉันก็จะทำอย่างเช่นที่อุไรทำค่ะ”

          คำตอบของบุษบาสร้างรอยยิ้มบนใบหน้าคุณนายแหม่ม และทำให้คนที่ก้าวเดินกลับเข้ามาถึงกับชะงัก อมยิ้มอยู่ในสีหน้าเพราะชื่นชมคุณพนักงานของโรงละครนักที่สามารถอธิบายให้หญิงต่างชาติได้เรียนรู้เรื่องราวของชาวสยามผ่านเสียงไพเราะและกิริยาที่นุ่มนวล

          ศรก้าวเดินเข้าใกล้อยากเห็นหน้าคุณพนักงานของโรงละครนี้นัก เพราะหาได้ยากที่กุลสตรีจะมีความคิดก้าวหน้าและสามารถตอบคำถามคุณนายแหม่มเป็นภาษาอังกฤษได้อย่างชาญฉลาด เห็นทีเขาจะต้องแจ้งให้คณะผู้อำนวยการการแสดงละครในวันนี้ช่วยตกรางวัลให้คุณพนักงานน้ำเสียงไพเราะนี้อย่างงาม

          ทว่าแม่ที่เดินออกมาจากด้านในก็ทำให้เขาต้องมุ่งความสนใจไปที่นั่นก่อน เพราะที่เขาตัดสินใจเดินกลับมาที่โรงละครอีกครั้ง ด้วยคิดได้ว่าควรต้องให้แม่เห็นว่าเขามาแล้ว หากเขาหนีกลับไปก่อน โดยไม่ให้ท่านทราบว่ามาหรือไม่มา คงไม่เป็นการดีแน่ ดังนั้นแม้เขาจะไม่ยินดี แต่เขาก็ไม่ควรเสียมารยาทตามแบบสุภาพบุรุษควรจะทำ

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha