เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)

โดย: ชนิตร์นันท์ / จำปาลาว / Mrs.Lily



ตอนที่ 16 : วิวาห์จำยอม 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เมื่อถึงพิธีการรับไหว้ เจ้าบ่าวเจ้าสาวถูกจัดให้นั่งเคียงคู่ ร่วมประคองพานดอกไม้ธูปเทียนแพเพื่อไหว้ญาติผู้ใหญ่ด้วยความเคารพ แต่ละท่านนั้นก็เตรียมของรับไหว้กระจุ๋มกระจิ๋มติดมือมา พระนาฏกรรมฯ มอบถุงผ้าสีทองใบจิ๋วรับไหว้ลูกเขย

          “พ่อรับไหว้พ่อศร กระดุมเสื้อของพ่อ ตกทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษ”

          “ขอบพระคุณขอรับ คุณพ่อ”

          ศรไหว้พลางรับถุงผ้า เปิดปากถุงและเทบนฝ่ามือ สิ่งที่เห็นนั้นกระดุมทองสำหรับติดเสื้อราชปะแตนครบชุด นับเป็นของสูงค่าที่ควรเก็บรักษาและมีคุณค่าทางจิตใจที่สุด ดวงตาคมเข้มหันสบสายตามารดาพลางอมยิ้ม ก่อนจะชำเลืองมองเจ้าสาวที่นั่งอยู่ด้านข้าง ซึ่งเจ้าสาวก็ได้แต่อมยิ้มน้อยๆ ทว่าไม่ได้มองมาทางเขา

          บุษบาเหลือบสายตาขึ้นมองบิดาที่มองหล่อนด้วยรอยยิ้มเช่นกัน คุณพ่อมีความสุข นั่นคือสิ่งที่บุษบาระลึกได้ หล่อนเองก็เช่นกัน เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ยินเสียงของเขา เสียงทุ้มนุ่มลึกนั้นไม่แตกต่างไปจากเสียงเครื่องดนตรีที่เขาบรรเลง ช่างนุ่ม ทุ้ม มีจังหวะจะโคนในน้ำเสียง โดยเฉพาะเมื่อเขาเรียก คุณพ่อ

          “และนี่ แม่รับไหว้แม่บุษบานะลูก รับไปสิลูก แหวนนพเก้านี้พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลก่อน พระราชทานให้เจ้าคุณพ่อของพ่อศร แม่ให้แม่บุษบา”

          คุณหญิงสร้อยถอดแหวนนพเก้าทรงพิรอดฝังพลอยสลับเพชรลงยา ยื่นให้บุษบา

          บุษบาเหลือบสายตามองบิดา เพราะของสูงค่าเยี่ยงนี้ หล่อนควรรับไว้หรือไม่ และบิดาที่พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม กับคุณหญิงสร้อยที่ยิ้มพร้อมพยักหน้าให้หล่อนยอมรับ และอีกคนเล่า บุษบาหันมองเจ้าบ่าว เขาเองก็ยิ้มพร้อมพยักหน้าให้หล่อนยอมรับเช่นกัน บุษบาจึงก้มกราบแม่สามีก่อนจะรับแหวนนั้นไว้ในมือ

          “ขอบพระคุณค่ะ คุณหญิงป้า”

          “ฮึ! เรียกผิดนะจ๊ะ เรียกใหม่สิ”

          “เอ่อ...” อดไม่ได้ที่ชำเลืองมองคนด้านข้าง หล่อนยิ้มน้อยๆ เมื่อเขาส่งยิ้มมาดุจจะแนะนำให้ทำตามที่แม่ของเขาต้องการ “ขอบพระคุณค่ะ คุณแม่”

          “ต้องอย่างนี้สิจ๊ะ ใส่เลยสิลูก นิ้วชี้ก็ได้ จะได้เป็นนิ้วทรงอำนาจ ชี้ให้ใครทำอะไรก็ได้ ชี้สามีให้อยู่ในโอวาทก็ได้”

          คุณหญิงสร้อยพูดติดตลกจนหลายท่านขำตาม บุษบาก้มกรามท่านอีกครั้ง ด้วยของรับไหว้จากท่านถือเป็นของสูงค่าที่แม่สามีแสดงออกว่าต้อนรับลูกสะใภ้คนนี้ด้วยความยินดี จากนั้นญาติผู้ใหญ่อีกหลายท่านก็ทยอยกันเข้ามารับไหว้

          จนพิธีรับไหว้ใกล้จะเสร็จสิ้น บ่าวในเรือนก็ขึ้นมาบอกว่ามีนางข้าหลวงจากตำหนักหม่อมเจ้าอธิติ นำของรับไหว้มาให้เจ้าสาว

          “ขอบพระคุณค่ะ”

          บุษบาไหว้ขอบคุณนางข้าหลวงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพิกุลก่อนจะรับถุงผ้าสีชมพูขลิบขอบเป็นลูกไม้ถักอ่อนช้อยสมเป็นฝีมือชาววังซึ่งนางข้าหลวงมอบให้ ริมฝีปากคลี่ยิ้มละมัยเมื่อคิดว่าผู้ที่ให้ของรับไหว้นี้คงเป็นผู้ที่คุ้นเคยกับทางฝ่ายเจ้าบ่าว เพราะเท่าที่จำได้ในครอบครัวของหล่อนไม่มีใครคุ้นเคยหรือรู้จักหม่อมเจ้าอธิติมาก่อน ทราบแต่ว่าท่านดูแลเรื่องการทูต ทว่าสิ่งที่นางข้าหลวงบอกกลับทำให้ถุงผ้านั้นกลายเป็นของร้อน ทั้งที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าของที่อยู่ด้านในนั้นเป็นสิ่งใด

          “ท่านหญิงอรให้ฉันนำของขวัญมารับไหว้ภรรยาของคุณพระเจ้าค่ะ และฝากอวยพรให้คุณพระและภรรยาครองคู่อย่างมีความสุข ท่านหญิงทรงประชวรจึงมาด้วยองค์เองไม่ได้”

          “ฝากขอบพระทัยท่านหญิงด้วยขอรับ”

          น้ำเสียงทุ้มเอ่ยตอบ ไม่กังวานดังเดิม ทว่ากลับเต็มไปด้วยความแห้งแล้งของจิตวิญญาณ บุษบาผินหน้ามองเจ้าบ่าวของหล่อนเพียงนิดก่อนจะเอ่ยขอบคุณนางข้าหลวงเช่นกัน

          จวบจนเข้าสู่การรดน้ำสังข์ พระภิกษุสงฆ์เริ่มสวดพระพุทธมนต์ บ่าวสาวถูกเชิญขึ้นไปนั่งบนตั่งที่จัดเตรียมไว้สำหรับรดน้ำสังข์โดยเฉพาะ หญิงอยู่ซ้ายชายอยู่ขวา มีหมอนรองแขนอยู่ด้านหน้า ด้านล่างเป็นพานดอกไม้ที่จัดเตรียมไว้สำหรับรองรับน้ำ พระภิกษุใช้แป้งกระแจะเจิมที่หน้าผากของเจ้าบ่าว ก่อนจะจับมือของเจ้าบ่าวเพื่อเจิมหน้าผากให้กับเจ้าสาว

          บุษบาจับจ้องใบหน้าของเขาขณะที่ปลายนิ้วมือนั้นแตะสัมผัสที่หน้าผากของหล่อน ทว่าดวงตาคมเข้มช่างว่างเปล่านัก ไม่เหมือนก่อนหน้าที่นางข้าหลวงจากวังหม่อมเจ้าอธิติจะมาถึง

          มงคลแฝดสวมศีรษะของคู่บ่าวสาวมีสายสิญจน์โยงหากัน ดุจเป็นกุศโลบายว่านับแต่นี้ทั้งสองจะไม่พรากจากกัน ทว่าเจ้าบ่าวก็ยังนิ่งเฉย ไม่ได้ปรายตามองที่เจ้าสาวเลยสักนิด แต่ก็พยายามปรับสีหน้าให้มีรอยยิ้ม เมื่อญาติผู้ใหญ่เข้ามาหลั่งน้ำพระพุทธมนต์พร้อมกล่าวคำอวยพร

          บุษบาค้อมศีรษะลงไหว้เมื่อคุณย่าน้อยจ่อปลายสังข์ลงบนเรือนผมเหนือหน้าผาก ความฉ่ำเย็นของสายน้ำและน้ำเสียงปรานีของคุณย่าดุจจะดับความร้อนรุ่มในหัวใจของหล่อนได้อย่างเหลือเชื่อ

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha