เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)

โดย: ชนิตร์นันท์ / จำปาลาว / Mrs.Lily



ตอนที่ 17 : วิวาห์จำยอม 6


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เจ้าบ่าวเจ้าสาวถูกส่งตัวเข้าหอที่เรือนคุณพระนาฏกรรมฯ เพราะในวันพรุ่งจะมีพิธีใส่บาตรพระสงฆ์ในช่วงเช้า หากจะไปเข้าหอที่เรือนพระวิจิตรฯ ก็จะยุ่งยาก เมื่อใส่บาตรเรียบร้อยแล้วศรค่อยจะพาบุษบาไปพำนักอยู่ร่วมกันที่เรือน ซึ่งคุณหญิงสร้อยได้จัดเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว ทว่าก่อนจะส่งตัวญาติผู้ใหญ่หลายท่านของทางฝ่ายเจ้าสาวกลับทัดทานว่าผิดธรรมเนียมนิยม

          ด้วยบรรดาศักดิ์พระนาฏกรรมฯ และพระวิจิตรฯ นั้นเท่ากันควรเป็นการแต่งเจ้าบ่าวเข้าบ้าน คือจัดงานที่บ้านเจ้าสาว เจ้าบ่าวก็ควรจะพำนักอยู่ที่เรือนเจ้าสาว บุษบาไม่ควรจะไปอยู่ร่วมเรือนกับแม่ผัว เพราะนั่นจะเป็นการแต่งออก โบราณไม่นิยมทำ ด้วยเกรงว่าจะมีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้ตามมา

          ทว่าพระนาฏกรรมฯ ได้ชี้แจงให้ญาติๆ ทราบว่า ตน คุณหญิงสร้อย คุณย่าน้อย และคุณยายสาย ได้ปรึกษาหารือกันแล้ว ด้วยคุณหญิงสร้อยนั้นมีพระวิจิตรฯ เป็นลูกเพียงคนเดียว และปลูกตึกใหม่เพื่อเป็นเรือนหอไว้เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นการที่บุษบาจะย้ายไปอยู่ที่เรือนสามีจึงเป็นสิ่งที่สมควรแล้ว บุษบาจะได้คอยดูแลคุณหญิงสร้อย และทำหน้าที่แม่เรือนอย่างเหมาะสม เหตุและผลนั้นผู้ใหญ่จึงวางใจ และร่วมพิธีส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมโบราณ

          ทว่าเมื่อญาติผู้ใหญ่พากันออกไป เจ้าสาวกลับรู้สึกเปลี่ยวเหงาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งที่ห้องหอนี้ก็เป็นห้องนอนเดิมของหล่อน เพียงแต่ตกแต่งให้ครบถ้วนตามประเพณี แล้วหากวันพรุ่งต้องย้ายไปอยู่เรือนสามีเล่า หล่อนจะรู้สึกเปลี่ยวเหงาได้เพียงไหน คนที่เรือนพระวิจิตรฯ ยกเว้นคุณหญิงสร้อย จะให้การต้อนรับหล่อนหรือไม่ ในเมื่อค่ำคืนแรกผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามียังเย็นชาและหมางเมินกับหล่อนได้ถึงเพียงนี้

          บุษบาปรายตามองเตียงนอนของหล่อน ที่นอนปูผ้าใหม่และคลุมทับด้วยผ้าแพรสีชมพูหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นร่ำที่ประยงค์จัดเตรียมให้ กลางที่นอนมีกลีบดอกไม้โปรยเป็นรูปหัวใจ มีข้าวตอก ดอกไม้ ถั่ว งา ใบเงิน ใบทอง โปรยไว้ตรงกลาง

          ที่โต๊ะข้างหัวเตียงก็มีพานเย็บตองใบเล็กสำหรับวางมงคลคล้องศีรษะบ่าวสาวและถุงใส่ของรับไหว้ที่ผู้ใหญ่หลายท่านมอบให้ เคียงข้างกับพานขนาดใหญ่มีเครื่องของมงคลสำหรับส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอจัดเรียงไว้ ตามที่คุณย่าน้อยบอกความหมายของแต่ละอย่าง

          หินบดยา หมายถึงความหนักแน่น ฟักเขียว หมายถึงอยู่เย็นเป็นสุข แมวคราว หมายถึงการอยู่เย้าเฝ้าเรือน ถุงใส่ข้าวเปลือก ถั่ว งา หมายถึงความเจริญรุ่งเรือง ขันใส่น้ำมนต์เป็นความเย็นชุ่มฉ่ำ ไม้เท้าหมายถึงอายุยืน และ ไก่ขาว ๓ คู่ หมายถึงตื่นดึกลุกเช้าขยันหมั่นเพียร

          บุษบาทรุดร่างลงนั่งในตำแหน่งซีกซ้ายของเตียง อันเป็นตำแหน่งที่ผู้ใหญ่บอกให้หล่อนนอน หญิงนอนซ้าย ชายนอนขวาดวงตาสวยมองดอกไม้บนเตียงอย่างชั่งใจ ก่อนจะหันมองของมงคลในพาน ทุกอย่างล้วนมีความหมายดีงามสำหรับการเริ่มต้นของชีวิตคู่ แต่ความหมายเหล่านั้นเหมาะสำหรับหล่อนหรือไม่ ในเมื่อเจ้าบ่าวเพียงกล่าวว่า

          เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไปอาบน้ำอาบท่าเถอะ จะได้นอน

          แค่นั้นที่พระวิจิตรดุริยางค์พูดกับหล่อน ก่อนที่หล่อนจะพาตัวเองเดินเข้าสู่ห้องสุขาที่อยู่ด้านในสุดของตัวห้อง เพราะน้ำเสียงเจ้าบ่าวนั้นหมางเมินราวเขาอยากอยู่ตามลำพัง และเมื่อหล่อนอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เขาก็หุนหันเข้าไปแทน จนป่านนี้ก็ยังไม่ออกมา แล้วหล่อนควรนอนก่อนเขา หรือจะรอเขาออกมากันเล่า

          ถ้อยคำอวยพรของผู้ใหญ่ทุกท่านยังดื่มด่ำอยู่ในหัวใจ ไม่ว่าจะเป็นคำอวยพรจากคุณย่าน้อย ย่าขอให้หลานทั้งคู่ประสบความสุขความจำเริญ อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า ถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร มีลูกเต็มบ้าน มีหลานเต็มเมือง หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กัน แม่บุษบา หลานจงเป็นแม่ศรีแม่เรือน คอยเพิ่มเติมหยาดน้ำชุ่มฉ่ำใจให้กับพ่อศร ส่วนพ่อศร พ่อจงเป็นหลักเป็นเรือนให้ความร่มเย็นปลอดภัยให้กับแม่บุษบา และย่าก็ขอให้พ่อเจริญก้าวหน้าในงาน เป็นเกียรติเป็นศรีแก่วงศ์ตระกูลน่ะหลาน

          คำอวยพรของคุณพ่อ พ่อขอให้ลูกทั้งคู่อยู่ครองรักกันจนแก่เฒ่า ให้เกียรติซึ่งกันและกัน ให้หนักแน่นดั่งหินผา ให้ฉ่ำเย็นดุจสายน้ำ ให้อุดมสมบูรณ์ดุจข้าวในนาปลาในน้ำ พ่อศร พ่อฝากหัวใจของพ่อให้พ่อศรดูแลแล้ว จงรักษาดวงใจของพ่อให้จงดี แม่บุษ ลูกจงเป็นแม่ศรีสง่าแห่งเรือน และทำหน้าที่ของเมียให้ดีที่สุด

          คำอวยพรของคุณยายสาย ยายขอให้มีความสุขความจำเริญ ภยันตรายใดๆ อย่าได้กล้ำกลาย พ่อศรจงดูแลน้องให้ดี ให้สมกับที่พ่อแม่เขาวางใจยกดวงใจให้เรา จงให้เกียรติเมียเสมอให้เกียรติตัวเอง แม่บุษบา ยายฝากดูแลพ่อศรหลานยายด้วยนะ

          คำอวยพรของคุณหญิงสร้อย แม่บุษ แม่ฝากลูกชายของแม่ไว้ที่แม่บุษแล้วนะ หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้พ่อศรด้วยนะลูก พ่อศรน่ะเป็นคนนิ่งไม่ค่อยแสดงออกเท่าไร แต่เนื้อแท้ของพ่อศรนั้นเป็นคนดีอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นแม่คงไม่วางใจมอบพ่อศรให้แม่บุษดอกลูก พ่อศร ลูกต้องรักและซื่อสัตย์ต่อน้องนะลูก ลูกโชคดีที่ได้แม่แก้วไปเป็นขวัญเรือน จงถนอมและดูแลเมียให้ดี อย่าให้เสียชื่อคุณพ่อของลูกที่เป็นบุรุษที่รักเดียวใจเดียว

          คำอวยพรจากผู้ใหญ่หลายท่านล้วนแต่อุดมไปด้วยมงคลและความสุขจนเรียกหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันให้รื้นขึ้นที่หน่วยตาสวย หากแต่คำจากคุณยายสายและคุณหญิงสร้อยกลับทำให้หล่อนแคลงใจ

          เหตุใดท่านทั้งสองจึงพูดเหมือนฝากฝังให้หล่อนดูแลพระวิจิตรฯ ให้ดี ทั้งที่ควรเป็นคำฝากฝังที่ญาติทางฝั่งของหล่อนควรจะพูด แล้วเหตุใดจึงกำชับเรื่องการรักเดียวใจเดียว เรื่องการให้เกียรติ การซื่อสัตย์ต่อคู่ครอง หรือนั่นเป็นเพียงคำอวยพรที่ญาติทางฝั่งเจ้าบ่าวจะใช้กัน แล้วเหตุใดเขาจึงมึนตึงทั้งที่ก่อนจะหลั่งน้ำสังข์ หล่อนแน่ใจว่าเขาเองก็พึงใจ ทว่าเมื่อเขาได้สิ่งนั้น เขากลับแปลกไป

          บุษบามองไปที่พานใส่ของรับไหว้ ทว่าถุงผ้าไหมสีชมพูถักขอบลูกไม้ซึ่งดูแตกต่างจากถุงอื่น กลับไม่อยู่รวมในพาน นั่นทำให้บุษบาได้คำตอบกับตนเอง หล่อนลุกขึ้นจากเตียง รวบเอาผ้าแพรสีชมพูทบพับอย่างเบามือให้กลีบดอกไม้ ถั่ว งา และใบไม้มงคลรวมอยู่ด้านใน ก่อนจะนำไปวางไว้ในตะกร้าหวายที่ประยงค์เตรียมไว้ให้ เพื่อจะได้นำกลีบดอกไม้ ใบไม้ และธัญพืชเหล่านี้ไว้ทำ บุหงารำไป เพื่อเก็บไว้เป็นอีกหนึ่งสิ่งมงคลในวันแต่งงาน

          เนิ่นนานชั่วระยะเวลาหนึ่งที่ศรจมดิ่งอยู่กับความคิดของตนเอง เพราะคืนเข้าหอทำให้ออกไปนอกห้องไม่ได้ จำต้องอยู่แต่ภายใน ดังนั้นสถานที่ที่จะเป็นส่วนตัวมากสุดก็คงจะเป็นห้องสุขานี้ ทว่าความตั้งใจแรกที่จะหลีกหนีหน้าเจ้าสาว เพื่อให้เวลาตนเองได้หวนคิดถึงคำสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้าของบางสิ่งในถุงผ้ากลับต้องเปลี่ยนไป เมื่อเข้ามาเห็นห้องสุขาด้านใน

          ด้วยสุขานี้ถูกจัดสร้างตามแบบยุโรป ดังจะมีใช้แค่ในวัง ตึกคหบดีชาวยุโรป หรือบ้านเรือนของผู้ที่เคยใช้ชีวิตในต่างประเทศเท่านั้น เขาไม่เคยเห็นว่าจะแพร่หลายมาสู่เรือนของข้าราชการ ยิ่งเป็นข้าราชการรุ่นพ่อแม่ด้วยนั้น เขายิ่งไม่คิดว่าจะมีท่านใดยอมได้

          ด้วยภายในสุขานี้แบ่งสัดส่วนเป็นห้องอาบน้ำและห้องขับถ่ายอย่างชัดเจน ทว่าอยู่ในห้องเดียวกัน เพราะแม้แต่ที่เรือนของแม่ ท่านก็ไม่ยอมให้เปลี่ยนจากส้วมหลุมมาเป็นห้องสุขาอยู่ในตัวเรือน เพราะท่านห่วงเรื่องกลิ่นไม่พึงประสงค์ จะมีก็แค่ตึกขาวของเขาเท่านั้นที่ทำห้องสุขาตามแบบยุโรป เพื่อความเป็นส่วนตัว

          นั่นทำให้ความคิดดำดิ่งไปสู่ตัวตนของเจ้าสาว เพราะหากสตรีสยามยอมรับสิ่งใหม่จากยุโรปได้แม้แต่เรื่องในห้องหับ หล่อนย่อมควรค่าต่อ

          สิ่งนั้น... ไม่กล้าแม้แต่จะคิด... แต่ในจิตวิญญาณกลับรับรู้ได้

          ทว่าบางสิ่งที่อยู่ในห่อผ้านี้กลับย้ำเตือนไม่ให้คิดสิ่งนั้นออกมา

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha