เทรนด์สวาท

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : บทนำ


ตอนต่อไป

บทนำ

 

 

 

 

 

“ใครไปถึงที่รีสอร์ทก่อน คนนั้นชนะ”

เสียงจากคนที่ควบจักรยานอยู่ข้างๆ ระหว่างพักเหนื่อย หลังจากที่เธอกับเขาปั่นจักรยานเสือภูเขาระยะทางราวๆ ยี่สิบกิโลเมตร เพื่อชมทัศนียภาพสองข้างทาง เรียกใบหน้างามหันไปมองอย่างฉงนสนใจ

“แล้วคนชนะจะได้อะไรคะ?”

“คนชนะจะสั่งให้ผู้แพ้ทำอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง”

“อย่างเดียวเองหรือคะ?” หัวคิ้วเรียวขมวดนิดๆ ครุ่นคิดอยู่ว่ามันคุ้มหรือเปล่านะ สำหรับเดิมพันกับเรื่องที่กำลังจะทำ

“งั้นเปลี่ยนเป็น ยอมเป็นทำทุกอย่างที่คนชนะสั่งในหนึ่งวัน โอเคไหม?”

แบบนี้ค่อยน่าสนใจหน่อย

รอยยิ้มแสนมั่นอกมั่นใจฉายชัดกับข้อเสนอ มองใบหน้าหล่อเหลาที่หมายมาดและมุ่งมั่นเช่นกันว่าจะต้องชนะแน่

“งั้นรออะไรอยู่ล่ะ ไปสิ” ว่าแล้วหญิงสาวก็เป็นฝ่ายออกจากจุดสตาร์ทไปก่อน

เจคอปอมยิ้ม พร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ เขาต่อให้เธอ ไม่ได้อยากแพ้หรือชนะ แต่อยากให้การปั่นจักรยานในวันนี้มีสีสันและสนุกกว่าทุกครั้งที่ชวนกันมาออกกำลังกาย

ดูเหมือนว่าดุจดาวกำลังหลงใหลการออกกำลังกาย อย่างมาก ถึงขนาดเข้าขั้นเสพติด และนั่นถือว่าเป็นความสำเร็จของเขา ที่ช่วยเปลี่ยนสาวเจ้า ให้กลายมาเป็นสปอร์ตเกิร์ลสุดเฟิร์มแสนเซ็กซี่ ในเวลาแค่ไม่กี่เดือน  เวลานี้เขาจึงต้องเหนื่อยหน่อย ในการฟาดฟันกับหนุ่มๆ ที่เข้ามาจีบเธอ แต่จะต้องกลัวอะไรล่ะ...สนามหัวใจ ใครดีใครได้ ใครเจ๋งเหมาะสมคู่ควรก็สมควรจะได้ตัวและหัวใจเธอไป

หลังจากได้ครอบครองตัวเธอมาหลายครั้ง วันนี้เขาก็อยากได้มากกว่านั้น และก็ต้องทำให้สำเร็จด้วยสิ

นิ้วโป้งและนิ้วชี้ ดึงแว่นโอคเล่ย์ฉาบปรอทลงมาปิดบังดวงตา ในเวลาที่ฟ้ากำลังครึ้ม แล้วจะออกตัวปั่นจักรยานตามไป

ในขณะที่หญิงสาวนำหน้าไปได้สักร้อยเมตร เขายินดีถ้าเธอจะเป็นผู้ชนะ แลกกับการได้เห็นรอยยิ้มสวยๆ ได้ยินเสียงหัวเราะสดใส  บนใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข

เสียงฟ้าร้องครางครืนมาแต่ไกล เมฆสีดำก้อนใหญ่เคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็ว เพียงครู่เดียว ท้องฟ้าที่เคยเปิดโล่งโจ้งสว่างใสก็มืดมัวลงทันใด

“ดูท่าเหมือนว่าฝนจะตก” คนที่ปั่นจักรยานเร่งสปีดขึ้นมาตีคู่หันมาบอก

“ไม่ดูท่าแล้วล่ะ ฉันว่ามันตกแน่ๆ” สีหน้ากังวลมองฟ้าฝนที่ช่างไม่เป็นใจขึ้นมาเสียดื้อๆ

“เราน่าจะหาที่หลบก่อน”

“ที่ไหนล่ะ? ใต้ต้นไม้อันตรายจะตายไป อาจโดนฟ้าผ่าได้”

“อยู่ในที่โล่งอย่างนี้ ผมว่าเสี่ยงถูกฟ้าผ่ามากกว่านะ” เขาแย้ง

ไม่ทันไรเม็ดฝนก็สาดกระหน่ำลงมาชนิดไม่ลืมหูลืมตา สปีด การปั่นเริ่มช้าลงเพราะแรงลมกรรโชก การปั่นจักรยานต้านลมต้องฝืนกำลังขา จึงไม่ใช่เรื่องง่าย

“ข้างหน้าโน่น ดูเหมือนจะมีโรงนา เราไปหลบที่นั่นเถอะ” เจคอปชี้นิ้วไปยังสิ่งปลูกสร้างที่ห่างไปประมาณเจ็ดร้อยเมตร

ดุจดาวเปลี่ยนเกียร์ที่แฮนด์จักรยาน แล้วออกแรงปั่นสุดกำลังที่มี เพื่อจะไปถึงที่กำบังฝนนั่นให้เร็วที่สุด เพราะตอนนี้ ฟ้ากำลังคำรามสนั่น แถมแสงสว่างจ้าจากฟ้าแล่บยังมาเป็นระยะ อย่างน่ากลัวว่าจะเกิดฟ้าผ่าลงมาในนาทีไหนนาทีหนึ่งข้างหน้าได้ เจคอปปั่นตามมาติดๆ เขาสามารถแซงเธอไปได้ แต่ชายหนุ่มไม่ได้ทำ ยังคงขี่ตามหลังคอยประกบเพื่อระวังความปลอดภัยให้

ตั้งแต่รู้จักผู้ชายมาก็หลายคน มีเขานี่แหละ ที่ทำให้เธอรู้สึกว่าช่างเป็นสุภาพบุรุษเหลือเกิน...จนวางใจที่จะคบหาและไปไหนมาไหนด้วยหลังจากเข็ดขยาดกับรักครั้งเก่า

เปรี้ยง...

เสียงฟ้าผ่าที่ไหนสักที่ ไม่ไกลไม่ใกล้ ขณะหญิงสาวเบนหัวจักรยานเข้าสู่โรงนาข้างทาง เธอตกใจจนเสียหลักจักรยานล้มลง ชายหนุ่มที่ตามมาติดๆ รีบเข้ามาช่วยพยุงลุกขึ้น

“เป็นอะไรไหม? เจ็บหรือเปล่า?”

“ไม่ค่ะไม่...เรารีบเข้าไปหลบฝนกันเถอะ คุณใส่สร้อยกับต่างหูด้วยนี่ นั่นน่ะ สื่อนำไฟฟ้าเลยนะ” เธอมองไปที่สร้อยสแตนเลสคล้องแหวนสองวงที่คอของชายหนุ่ม พร้อมกับต่างหูแบบที่ผู้ชายชอบใส่กัน ซึ่งครั้งแรกนั่นทำให้เธอเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นเกย์ แต่ไม่เลย ผู้ชายคนนี้แมนทั้งแท่ง...แถมยังแข็งแกร่งและอึดสุดๆ...พิสูจน์มาแล้ว

สองหนุ่มสาวพากันมาถึงยังโรงนาที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีผู้คนอยู่ ประตูของมันถูกปิดล็อกจากภายนอก

เจคอปจอดจักยานของเขาแล้วเอาจักรยานของเธอพิงไว้กับข้างฝา ก่อนจะรุนหลังร่างโปร่งบางเข้าไปข้างใน

“รีบถอดเถอะค่ะ มันอันตราย” เขาจึงรีบจะถอดต่างหูออก ในขณะที่เธอช่วยปลดตะขอสร้อยออกให้เป็นผลสำเร็จ

“มันถอดไม่ออก สลักอันเล็กนิดเดียวนิ้วผมใหญ่ไป” ว่าหน้ายุ่ง

“มาค่ะ เดี๋ยวฉันถอดให้” ร่างสูงเรี่ยอยู่ที่ปลายคางเขย่งตัว พร้อมกับยื่นมือไปช่วยดึงสลักต่างหูของเขาออกภายในเวลาแป๊บเดียว ก่อนจะยื่นส่งให้

“ขอบคุณครับ แล้วคุณล่ะ ใส่อะไรที่เป็นโลหะหรือเปล่า?” ถามหญิงสาว

“ฉันมีหมุดเจาะสะดือ ไม่แน่ใจว่ามันเป็นโลหะหรือเปล่า?”

“ขอดูหน่อย” ว่าแล้วร่างสูงก็ย่อตัวลง อาศัยแสงสว่างจากหลอดไฟเก่าคร่ำบนเพดานฉายแสงพอให้มองเห็นลางเลือน

มือเรียวเลิกเสื้อเปิดขึ้น

ภาพหน้าท้องนวลเนียน มีแอ่งสะดือบุ๋มเล็กๆ ที่ประดับด้วยหมุดสะดือสีเงินทรงกลมฝังพลอยตรงกลาง เด่นอยู่ตรงหน้า

มันน่ามอง และยิ่งกว่านั้นคือน่าสัมผัส ลูบไล้ เจคอปกลืนน้ำลายรู้สึกคอแห้งขึ้นมาไม่มีเหตุผล แต่มันไม่ใช่เวลาที่จะมานึกหื่น หรือมีอารมณ์อย่างว่าในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้

“ทำไมไม่ถอดสักทีล่ะคะ” เธอเร่งเร้า เมื่อเสียงจากข้างนอกยังคำรามสนั่น กลัวว่าฟ้าจะผ่าเปรี้ยงลงมาในนาทีไหนก็ได้

“มันมืดไป ผมมองไม่เห็น” ที่เห็นน่ะมันอย่างอื่น หน้าท้องที่เนียนเรียบสวยขนาดนี้ มีกล้ามซิกแพ็กบางๆ

“งั้นเดี๋ยวฉันถอดเอง”

“ไม่เป็นไร” เขารีบบอกพร้อมกับตะปบสองมือเย็นเฉียบเพราะน้ำฝนเข้าที่เอวเล็กคอดกิ่ว แล้วยกร่างบางขึ้นวางบนโต๊ะสูงระดับเอว ซึ่งใช้วางของสองสามอย่าง

“โอเค ตรงนี้สว่างพอจะเห็น” ลำแสงจากหลอดนีออนเก่าๆ สาดลงมาในมุมองศาที่ช่วยทำให้เห็นชัดเจนขึ้น

“อยู่นิ่งๆ นะ” บอกพร้อมกับแตะปลายนิ้วลงไปที่หมุดสีเงินเล็กจิ๋วมากเมื่อเทียบกับนิ้วมือเขาจึงทำให้ไม่ง่ายนักที่จะหมุนออก

ดุจดาวหลุบสายตาลงมองคนที่กำลังจับจ้องที่หน้าท้องของเธออย่างตั้งใจ ปลายนิ้วเย็นเฉียบแตะต้องลงมา พร้อมกับลมหายใจร้อนที่เป่ารด ให้ความรู้สึกวูบวาบแปลกประหลาดล้ำก่อตัวขึ้นมา เธอแทบจะกลั้นลมหายใจ และเวลาชั่วนาทีนั้นก็ดูเหมือนจะยาวนานเหลือเกิน

“ถอดออกได้แล้ว” น้ำเสียงยินดีว่า ร่างสูงยืดตัวขึ้นพร้อมกับยื่นหมุดทรงโค้งสีเงินเล็กในฝ่ามือให้เธอ

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรับมา แหงนหน้ามองเขา ใบหน้าหล่อเหลาเปียกฉ่ำเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มท่ามกลางแสงพอมองเห็น

ให้ตายเถอะ...ในเวลานี้ เขาดูเซ็กซี่เป็นบ้า น่าจับปล้ำนัก...แต่นั่นมันก็แค่ความคิดซุกซนที่คงไม่อาจหาญกล้าจะทำจริง

เขาจะได้หาว่าเธอเป็นผู้หญิงหื่นปะไร

เปรี้ยง

“ว้าย!” เสียงสายฟ้าที่ผ่าลงมาใกล้มากจนพื้นที่อยู่สั่นสะเทือน แสงไฟดับพรึ่บลง เธอกรีดร้องด้วยความตกใจ ผวาเข้ากอดร่างใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า และเจคอปก็กอดตอบเธอเช่นกัน

เขาโอบเธอไว้ในอ้อมแขนอบอุ่นที่กอดรัดกระชับแน่นอย่างปกป้อง ให้เธอรู้สึกปลอดภัย แม้ในยามที่มั่นใจว่าตัวเองเข้มแข็งกว่าเมื่อหลายเดือนก่อนนี้มาก แต่ผู้หญิงก็คือผู้หญิงวันยังค่ำ

และแม้ภายนอกจะดูเก่งและแกร่งเพียงใด แต่ภายในเธอก็ยังโหยหาต้องการคนมาปกป้องดูแล

และผู้ชายตรงหน้า สายตาวาววามในความมืดสลัวที่มองมา ฝ่ามือใหญ่ที่ไล้ลูบไปบนแผ่นหลังอย่างปลอบประโลมอ่อนโยน

“ไม่ต้องกลัวนะ ผมอยู่ตรงนี้กับคุณ” ความอบอุ่นที่มากกว่าถ่ายทอดจากกายผ่านกาย มันไหลรินอาบอิ่มซึมซับลึกลงไปถึงหัวใจ เมื่อเขาทำอะไรอย่างที่ไม่เคยมีใครทำกับเธอมาก่อน และสิ่งนั้นก็คือสิ่งที่ลึกๆ เข้าไปข้างในหัวใจเธอปรารถนาต้องการเรียกร้องจากใครสักคนมาโดยตลอด มันอาจจะมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณเลยด้วยซ้ำ

“ขอบคุณค่ะ” ใบหน้างามแหงนเงยเอ่ยคำขอบคุณเสียงแผ่วพร่า นึกอยากหลับตาซบอิงพิงแนบอยู่ในอ้อมกอดนี้ไปให้นานๆ

พลันนาทีนั้นโลกทั้งโลกก็หยุดหมุน เสียงฟ้าคำรามและเสียงเม็ดฝนที่กระหน่ำภายนอกห่างไกลออกไปจากโสตประสาทของทั้งคู่

โลกทั้งโลกเหลือเพียงแค่เธอและเขา ทุกสิ่งรอบกายหยุดนิ่ง ตาต่อตาประสานสบลึกซึ้งเข้าไปถึงก้นบึ้งความปรารถนาของกันและกัน แล้วแรงดึงดูดมหาศาลก็เคลื่อนสองใบหน้าเข้ามาหากัน

ฝ่ามือใหญ่ลูบเลื่อนขึ้นมาช้อนโอบกระชับใบหน้าน้อยรูปไข่ให้แหงนเงยรับริมฝีปากร้อนรุ่มจากเสี้ยวหน้าคมคายที่ฉกลงมาหา และเมื่อความนุ่มต่อความนุ่มสัมผัส กระแสแห่งความต้องการเบื้องลึกก็ถ่ายทอดผ่านการเคลื่อนไหวบดคลึงเบียดเคล้าอย่างดุดัน อย่างเรียกร้องต้องการกันและกัน ลิ้นต่อลิ้นเกี่ยวพันสลับแลกกันนัว มือต่อมือลูบไล้ลงไปเปะปะบนเนื้อกายฝ่ายตรงข้าม ก่อนจะช่วยถอดอาภรณ์เปียกชื้นออกจากกายกันอย่างรวดเร็ว ภายในเสี้ยววินาทีทั้งเธอและเขาเหลือเพียงกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อน

ริมฝีปากร้อนไล่และเล็มตะโบมโรมลิ้มไปทั่วหน้างาม ไล่ลงมาที่ลำคอเรียวระหง กลับขึ้นไปขบเบาๆ ที่ติ่งหูเล็ก

“อื้อ....อื้ม....” เสียงครางแผ่วเบา มือบางลูบไล้เปะปะอยู่บนมัดกล้ามเนื้อแน่นที่แผงอกอย่างพึงพอใจล้ำล้น เขาเป็นชายหนุ่มที่มีรูปร่างงดงามมาก...น่ากินน่ากัดน่าฟัดไปเสียทั้งตัว ใครมันจะไปอดใจไหว

เจคอปลากใบหน้าคล้อยต่ำลง ปลายจมูกโด่ง เป่าลมหายใจอุ่นร้อนรินรด พร้อมริมฝีปากร้อนร้ายระบัดระบายลงมาตามลำคอ ปัดป้ายเหนือทรวงอก แล้วงับลงที่ยอดทรวงนุ่มหยุ่น

“อ่า...อ๊ะ...” เสียงร้องหลงกระเส่าเร้าอารมณ์ พร้อมกับสองมือเลื่อนไปเกาะที่บ่าแข็งแรง

ฝ่ามือใหญ่ตะปบลงไปบนพวงเต้าเคล้นเคล้าคลึงคลำขยุ้มขยำอย่างเมามัน ลมหายใจของเธอกระชั้นถี่ ยามที่เขาใช้ปากดูดดึงแล้วปล่อยแล้วอ้าปากงับลงมาใหม่ ดูด...ดึง แล้วปล่อย ทำอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก เปลี่ยนจากเต้าซ้าย ย้ายไปเต้าขวา ตวัดปลายลิ้นร้อนเลียกวาดกว้านไปตามวงรอบสีน้ำตาลอ่อน แล้วงับกลืน ดูดและดึง เปลี่ยนมืออีกข้างมาขยำบ้างสลับกัน

“อ่า...อ่า...อ๊า...อื้ม...เจคคะ...เจค...อื้ม...” เธอเรียกชื่อเขาอย่างพึงพอใจ มือบางลูบไล้จากบ่าหนาขึ้นมาตามสันคอ นิ้วเรียวแทรกสอดเขาไปในพวงผมหยักชื้น ยึดเอาไว้เป็นหลัก ยามที่ริมฝีปากร้อนร้ายนั่นไล่งับแล้วดึงปลายยอดอก ดูดหัวนมเสมือนกำลังจะสูบวิญญาณเธอให้หายไปในอุ้งปากของเขา

“อ่า...เจคคะ...เจค...” ลมหายใจเธอกระชั้นถี่ เริ่มจะไม่ไหวกับความซ่านเสียวที่พรวดพุ่ง แต่ดูเหมือนว่านักทรมานจะไม่พอใจเพียงแค่นั้น เสียงครางกระซิบกระเส่าไม่เป็นที่สาแก่ใจ เขาแทรกกายหนาเข้ามากลางหว่างขาหวังขยับองศาเรียวขาเนียนขาวทั้งสองข้างให้แยกกว้างออกไปอีก

“ทำไมครับทูนหัว” ใบหน้าคร้ามเงยขึ้นมาจากสองเต้า แล้วจูบเข้าที่ริมฝีปาก ปิดเสียงร้องห้ามที่รู้ว่า...มันไม่จริง

ฝ่ามือร้อนลากลูบลงต่ำคลึงคลำที่เนินนุ่มปกคลุมด้วยพรมไหม ล้วงลึกลงในช่องทางที่เปียกฉ่ำซึ่งเป็นสิ่งยืนยันได้ว่า...เธอปรารถนา และต้องการในสิ่งเดียวกันกับเขา

“อ่า...อ๊ะ...” เสียงร้องเล็ดลอดออกมาเบาๆ

เมื่อนิ้วมือยาวใหญ่แทรกสอดเข้าไปในช่องทางคับแคบหนั่นนุ่มชุ่มฉ่ำ

“อื้ม...” เสียงทุ้มต่ำครางในลำคอ ขณะที่ใช้ลิ้นดูดดึงและเกี่ยวพันเช่นเดียวกันกับจังหวะนิ้วมือเบื้องล่างที่สอดเข้าแล้วสาวออก

“อื้อ...อื้อ...อื้ม......” เสียงอื้ออึงแรกๆ คล้ายจะต่อต้านก่อนจะครางแผ่วอย่างยอมจำนนในที่สุด

เจคอปแอบยิ้มนึกผยองลำพองใจที่สามารถเปลี่ยนการต่อต้านให้ดุจดาวเคลิ้มคล้อยตามและสมยอมในที่สุด จะได้ร่วมด้วยช่วยกันสานต่อเพื่อปลดปล่อยความต้องการอันร้อนรุ่ม อย่างสนุกสนานสุดเหวี่ยง และลงท้ายด้วยความสุขดั่งเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา

เวลาแห่งความหฤหรรษ์ที่ไหลเรื่อยไปตามครรลอง จุดติดไฟในตัวเธอและเขาให้ร้อนฉ่าลุกโรจน์ราวกับว่าไม่มีทางจะดับลงได้

บัดนี้เจ้าน้องชายขี้เซาของเขากำลังขยายตัว ขยับใหญ่จนคล้ายจะปริแตก มันผงกหัวผงาดกล้าอหังกา บอกให้รู้ว่าพร้อมแล้วที่จะบุกตะลุยสู่ดินแดนลี้ลับอัศจรรย์ เพื่อนำความสุขสันต์บรรณาการมอบแด่เขาและเธอ

เจคอปไม่รอช้า ช้อนฝ่ามือเข้าใต้ขานวลเนียน ขยับยกขึ้นเกี่ยวกับบั้นเอวหนา จ่อหัวเจ้าน้องชายเข้าทักทายน้องสาวเธอ เพื่อทำความสนิทสนมคุ้นเคย เนินนุ่มนิ่มที่ฉ่ำชุ่มยืนยันว่ามันถึงเวลาอันเหมาะควร จึงไม่รั้งรอช้าจะผลักสะโพกไปข้างหน้าอย่างดุดัน

“อ๊ะ...”

กลีบปากงามเผยออ้าร้องออกมาอย่างตกใจ ใบหน้าสวยบิดเบ้แหงนเงยเชิด เมื่อความแข็งกร้าวผ่าวร้อนพรวดพุ่งจู่โจมเข้ามาในกาย


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha