อเวจี สีน้ำผึ้ง

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ตอนที่ 4 : ดูตัว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่4 ดูตัว

เด็กสาวยืนช่วยป้าใจหญิง

วัยห้าสิบต้นๆหั่นผักและ

เตรียมของอยู่ในห้องครัว

เพราะเมื่อบ่ายแก่ๆเจ้าของบ้าน

คือนายหัวภาสกรโทรมาบอกว่า

เย็นวันนี้จะไปค้างที่บ้านใหญ่

เพราะรุ่งขึ้นจะต้องไปพบลูกค้า

ที่ในตัวเมือง คุณป้าจึงต้อง

จัดเตรียมส่วนประกอบเอาใว้

ลำพังตัวป้าใจกับเด็กสาวน้ำผึ้ง

ทานแค่กับข้าวง่ายๆสองสาม

อย่างก็เป็นอันว่าอยู่ได้

แต่นายหัวประมุขของบ้าน

มาทั้งที ก็ต้องเตรียมของ

ที่เธอชอบใว้สักสามสี่อย่าง

เป็นเวลาเกือบสองอาทิตย์

แล้วที่น้ำผึ้งเด็กสาวอาศัย

อยู่ที่บ้านหลังนี้กับป้าใจ

และยังมีสาวใช้จากบริษ

ที่จัดหาแม่บ้านที่นายหัว

จ้างมาทำความสะอาดเพราะ

ไม่อยากรับคนนอกมาอยู่ประจำ

จะมีก็แค่ไอ้นพ กับลุงหารสา

มีของป้าใจที่คอยดูแลต้นไม้

และคอยซื้อของกินของใช้

ตามที่ป้าใจสั่ง นานๆทีป้า

ใจจะติดรถตามลุงหาญไปด้วย

ล่าสุดที่ออกไปก็พาเด็กสาว

น้ำผึ้งไปซื้อข้าวของเครื่องใ

ช้ส่วนตัวเพื่อมาอยู่ที่นี่เป็น

การถาวรนั่นแหละ เด็กสาว

ทำงานบ้านได้คล่องแคล่ว

แถมขยันใช้อะไรก็ไม่เคยเกี่ยงงอน

วันนี้เมนูที่จะทำให้คุณภาสกรทาน

ก็คือแกงเขียวหวานไก่

ปลากะพงทอดน้ำปลา

หมึกกะตอยน้ำดำ

และหมูทอดแดดเดียว

ป้าใจกำลังโขลกพริกสด

กับกระเทียมเสียงดังโป้กๆเ

ป็นจังหวะเพื่อทำน้ำจิ้มซีฟุ้ดใ

ว้ทานกับหมึกกะตอยน้ำดำ

และปลากระพงทอด ดูเหมือน

ว่าปลากระพงทอดจะมียำมะม่วง

เป็นน้ำจิ้มเพิ่มพ่วงมาด้วย

ในขนะที่น้ำผึ้งกำลังคนกระทิ

ในหม้อให้แตกตัวแล้วจัดการ

ใส่พริกแกงเขียวหวานที่ป้า

ใจเป็นคนโขลกไปในหม้อ

ส่งกลิ่นฉุนไปทั่วบริเวณ

อาหารที่ป้าใจเป็นคนคิดเมนู

ก็เสร็จเรียบร้อยไปได้ทีละ

อย่างแต่ใวกว่าปรกติเพราะ

วันนี่ป้าใจมีลูกมือที่เป็นงาน

จึงเบาแรงป้าใจไปได้เกินครึ่ง

และไม่นานนักอาหารน่าตา

่าทานก็ถูกเรียงรายอยู่บน

โต๊ะทานอาหารในห้องนั่งเล่น

รอเจ้าของบ้านมานั่งทาน

เวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที

รถหรูก็แล่นมาจอดที่หน้าบ้าน

นายหัวหนุ่มก้าวลงมาจากรถ

แล้วส่งกุญแจให้นพนำไปจอด

ไปโรงจอดรถ เขาพาตัวเองมา

ยังห้องนั่งเล่นที่มีอาหารวางเ

รียงกันน่าทาน ป้าใจเห็นว่า

ประมุขของบ้านมานั่งที่เก้า

อี้จึงจัดการตักข้าวสวยร้อนๆ

ใส่จานที่วางอยุ่ตรงหน้าชายหนุ่ม

ขอบคุณมากเลยครับนมใจ

กินข้าวที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าฝี

มือนมใจเลย นายหัวหนุ่ม

กล่าวขอบคุณแม่ครัวของบ้าน

ที่ทำอาหารให้เขาตั้งแต่ยังเด็ก

วันนี้นมตั้งใจทำสุดฝีมือเลย

ทานเยอะๆนะคะนายหัว วันนี้

นมมีลูกมือดีมาช่วย หนูน้ำผึ้งน่ะค่ะ

ได้ยินชื่อน้ำผึ้งทำเอานายหัว

สำลักแกงเขียวหวานทันที

แค่กๆ ข้าวเม็ดหนึ่งมันเข้า

ไปอยู่ในโพรงจมูกของเขา 

นายหัวหนุ่มหน้าดำหน้าแดง

กำหมัดทุบโต๊ะ ปังๆ เพราะ

เมื่อนมใจของเขาพูดถึงยัย

เด็กน้ำผึ้งนั่น ภาพที่หล่อน

กำลังเอาหน้าอกอวบขวบ

ของตัวเองบีบอัดใบหน้า

หล่อคมเขาก็ผุดขึ้นมาทันที

ตายแล้วนายหัว ค่อยๆ

ทานสิคะดูซิ สำลักเลยเห็นไหม

ป้าใจรีบส่งแก้วน้ำเย็นให้คน

ที่คิดเรื่องหื่นๆทันที

ขอบคุณครับนม แกงเขียว

หวานอร่อยมาก ผมเลยรีบกิน

นายหัวหนุ่มมีน้ำตาคลอเบ้า

เล็กน้อยใช้ผ้าขาวเช็ดปาก

แล้วก้มหน้าก้มตาจัดการ

อาหารที่อยู่ตรงหน้าจนอิ่ม

จนแล้วจนเล่าเขาก็ไม่เห็น

แม้แต่เงาของเด็กสาวน้ำผึ้ง

จึงเอ่ยถามกับนมใจที่กำลัง

เก็บจานบนโต๊ะอาหาร

แล้วน้ำผึ้งเป็นยังไงบ้างครับ

เจ้าของบ้านมาไม่เห็นออกมา

ต้อนรับ เลี้ยงเปลือง้ข่าวสุกจริงๆ

นายหัวภาสกรพยายามปั้น

น้ำเสียงให้ดูโกรษเมื่อพูด

ถึงยัยเด็กตัวแสบนั่น

บังอาจตามหลอกหลอน

เขาในฝันแทบทุกคืน

อ้อ เก็บของทำความสะอาด

อยู่ในครัวแนะค่ะ ป่า

นี้คงเรียบร้อยแล้ว นายหัว

อยากเจอเธอเหรอคะ

เดี๋ยวป้าไปตามมาให้ นมใจ

พูดจบทำท่าจะหมุนเดินหันหลัง

เอ่อ มะ ไม่ต้องครับป้า

ผมแค่ถามเฉยๆ เขารู้สึก

ประหม่าชอบกล เมื่อพูดถึง

น้ำผึ้งทำให้ท้องใของเขา

ปั่นป่วนไปหมด มันทำให้

นึกถึงเหตุการณ์ในฝัน

เขาไม่ผิดเสียหน่อยนังเด็กนั่น

ต่างหากเป็นฝ่ายรุกอยู่คนเดียว

จากหน้าตาสีเข้มตอนนี้เริ่มเ

ปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อคล้ายคนจับไข้

นายหัวไม่สบายหรือปล่าวคะ

หน้าแดงผิดปรกติ นมใจถาม

เมื่อเห็นว่าคนที่นั่งเหม่อคล้าย

กับคิดอะไรจู่หน้าเปลี่ยนสีขึ้นมา

อ่ะ….เอ่อ นิดหน่อยครับ ช่วง

นี้งานยุ่งนอนหลับไม่ค่อยสนิท

เขาตอบกลบเกลื่อนไปอย่างนั้นเอง

นายหัวขึ้นไปนอนพักผ่อนก่อน

เถอะค่ะ เดี๋ยวสักพักนมจะจัด

ยาแก้ปวดไปให้ พูดจบก็ถือ

ถาดเก็บจานหายไปในครัว

นายหัวภาสกรทิ้งตัวลงบนที่

นอนนุ่ม คิดถึงเรื่องที่ต้องไป

ดูงานพรุ่งนี้หัวก็แทบจะระเบิด

เขาพลิกตัวนอนคว่ำหน้า

ก่อนจะดีดตัวขึ้นมาแล้วตรง

ไปในห้องน้ำ เรียกความสดชื่น

ด้วยการอาบน้ำ

เรียบร้อยแล้วก็ไปพักเถอะ

ขอบใจนะวันนี้ช่วยป้าเยอะเลย

ป้าใจกล่าวขอบคุณเด็กสาวที่

กำลังใช้มื้อกวาดล้วงเข้าไป

กวาดใต้โต๊ะสแตนเลทขนาด

ใหญ่กลางห้องครัวกว้างขวาง

ป้าใจจัดยาแก้ปวด กับยาลด

ไข้ใส่ใว้ในแก้วพลาสติกเล็กๆ

เตรียมจะขึ้นไปให้คนที่

บอกว่าเป็นไข้ข้างบน แต่โทรศัพท์

เจ้ากรรมของเธอก็ดังขึ้นเสียก่อน

ขุน ลูกแม่ เธอกดรับสายทันที

ที่ลูกชายโทรเข้า ท่าทาง

เธอจะดีใจไม่น้อย

ป้าใจส่งถาดเล็กที่มีแก้ว

พลาสติกบรรจุยาอยู่ในนั้นใ

ห้น้ำผึ้งแล้วก็ทำปากพะงาบๆ

ประมานว่า เอาไปให้นายหัวที

น้ำผึ้งรับถาดนั้นมาพร้อ

มกับพยักหน้าแล้วเดิน

ไปที่ห้องของนายหัวหนุ่ม

มือน้อยๆบิดลูกบิดประตู

เข้าไปเธอย่องอย่างเงียบ

เชียบที่สุด แล้วตรงไปที่

โต๊ะไม้สี่เหลี่ยมข้างหัวนอน

วางถาดนั้นลงเบาๆก่อน

ที่จะหมุนตัวกลับมา

แต่ทว่านายหัวหนุ่มยืนจังก้านุ่ง

ผ้าขนหนูตัวเดียว เธอไม่ทัน

ได้ระวังชนกับแผงหน้าอกนั้นอย่างจัง

ว้าย ขอโทษค่ะ น้ำผึ้งตก

ใจตัวสั่นเพราะเธอกลัวเขามาก

และรู้สึกอึดอัดยังไงชอบกล

บนผิวกายมีน้ำเม็ดเล็กๆ

เปียกปอนไปทั่ว เขาพึ่งออก

มาจากห้องน้ำก็เห็นเด็กสาว

เดินย่องมาที่หัวเตียง เขา

คิดว่าเด็กสาวเข้ามาเพื่อจุ

ดประสงค์ไม่ดีจึงเดินตาม

หลังมาเงียบๆ ที่ศรีษะยังคง

เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ จ้องมอง

เด็กสาวที่ยืนสั่นระงม ด้วย

สายตาเยือกเย็นไม่อาจเดาว่า

เขากำลังคิดอะไรอยู่

เข้ามาทำอะไร เสียงห้วนๆเอ่ยถาม

ป้า ใจให้นำยาเข้ามาให้นายหัวค่ะ

โอ้ยแค่ริมฝีปากเรียวเล็กนั่นขยับ

ขึ้นลงก็ทำเขาหัวใจเต้นแทบ

จะหลุด นายหัวหนุ่มพยายาม

ปั้นหน้ายักษ์ คิ้วขมวดกันจน

เด็กสาวเริ่มกลัว เธอคง

ทำให้เขาไม่พอใจที่จู่ๆก็เข้ามา

โดยไม่ได้ขออณุญาต

ใช่แล้วล่ะเธอทำให้เขาไม่พอ

ใจอย่างแรงที่บังอาจมาปล้ำ

เขาแล้วไม่ให้เขาได้มีส่วนร่วม

ครั้งแรกก็จับเขาขึงพลืดกับเตียง

ครั้งที่สองก็ใช้กุญแจมือล๊อคใว้กับ

พวงมาลัยรถ ครั้งที่สามจับเขา

มัดใว้กับเสาไม่พอยังเอาแส้พาด

เอาพาดเอา ฮื่ม ยัยเด็กร้ายกาจ

หรือเป็นเพราะเขาเองที่คิดหื่นอยู่คนเดียว 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha