หัวใจร้าว [Yaoi]

โดย: พรมัน/วริยา/กชกมล



ตอนที่ 3 : บทที่ 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 3


 


“โอ้ยๆ ปวดหัวแทบจะระเบิดอยู่แล้ว” เพลิงลืมตาขึ้น ร้องโวยวายออกมาทันที


“ไม่แปลกที่ระเบิดจะลงหัวมึง เมื่อคืนมึงเมามาก แล้วก็แรดมากด้วย” เวลพูดขึ้น


“มึงซิเวลที่แรด กูไม่แรดหรอก ไม่ต้องมาใส่ร้ายกูเลย” เพลิงปาหมอนใส่หน้าเวลด้วยความโกรธเคือง


“ไอ้เพื่อนเลว กูพูดจริง ยังมากล่าวหากูโกหกอีก เมื่อคืนมึงแรดไปจูบแล้วยังจะไปนอนกับผู้ชายอีก มึงยังกล้าพูดว่ามึงไม่แรดอีกเหรอ ไอ้เพลิง ไอ้แรดไวไฟ”


“กูทำอย่างนั้นจริงเหรอ”


“เอ่อซิว่ะ” เวลตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


“กูไม่เชื่อมึงหรอก มึงอำกูเล่นแน่ๆ กูถามไอ้คินดีกว่า คำพูดไอ้คินน่าเชื่อถือกว่ามึงเยอะ”


คินเดินเข้ามาในห้องนอนพอดี ได้ยินทั้งคู่เถียงกันชัดเจน


“ไอ้คิน เมื่อคืนกูแรดจริงหรือว่ะ”


“เอ่อ ไอ้เวลไม่ได้อำมึงเล่นหรอก เมื่อคืนมึงแรดมาก”


“กูต้องติดเชื้อแรดมาจากไอ้เวลแน่ๆ เลย” เพลิงบ่นไม่ดังมากนัก


“มึงพูดอะไร กูได้ยินนะไอ้เพลิง” เวลปาหมอนใส่หน้าเพลิงทันที เพลิงไม่ยอมแพ้ สร้างสงครามปาหมอนกับเวลขึ้นมา จนคินกุมขมับ


“หยุดโว้ย พวกมึงกี่ขวบกันแล้ว หมาเลียตูดไม่ถึงกันแล้ว ยังทำตัวปัญญาอ่อนกันอีก นี่มันกี่โมงแล้ว ช่วยแหกตาดูเวลาด้วย” คินตะโกนขึ้น


“เที่ยงแล้วไง” เพลิงพูดขึ้น คินชักสีหน้าไม่พอใจ


“แล้วพวกมึงไม่เรียนคาบบ่ายหรือไงฮะ ไอ้พวกบ้า มึงแล้วก็มึง ช่วยรีบสะบัดหางไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ ถ้าเที่ยงครึ่งพวกมึงสองตัวแต่งตัวกันไม่เสร็จ กูจะถีบพวกมึง แล้วก็มึง ที่ทำให้กูเข้าเรียนสาย”


เวลกับเพลิงมองหน้ากันแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำพร้อมกัน ไปทำสงครามย่อยๆ กันอีก จนคินถีบทั้งคู่เข้าไปในห้องน้ำพร้อมกันและสั่งให้อาบน้ำพร้อมกัน ทีแรกมีโวยวาย แต่พอเจอสายตาอันโหดเหี้ยมของคิน ยอมอาบน้ำพร้อมกันแต่โดยดี


หลังจากเรียนช่วงบ่ายจบแล้ว ทั้งเพลิง คิน และเวลพากันไปนั่งที่โรงอาหารเพื่อกินข้าวก่อนแยกย้ายกันกลับ ขณะที่เพลิงกินข้าวอิ่มพอดี มือถือมันสั่นระรัวในกระเป๋ากางเกง จึงล้วงออกมาเพลิงเห็นเบอร์แปลกๆ โทรเข้ามา เขาชั่งใจก่อนเล็กน้อย แล้วจึงรีบกดรับทันที


“สวัสดีครับ เพลิงพูดครับ”


(“ผมชื่อคริสเป็นคู่กรณีที่ชนท้ายรถคุณจนบุบ เมื่อคืน จำได้หรือเปล่าครับ”)


“อ้อ เพื่อนผมบอกแล้ว ว่าคุณจะซ่อมให้ที่อู่ของคุณ”


(“ช่วยมาที่ร้านกาแฟที่คุณมาเมื่อวานได้ไหมครับ”)


“ร้านเมื่อวานเหรอ” เพลิงทวนคำ พร้อมขมวดคิ้วมุ่น “ครับ ผมจำได้แล้ว พอดีผมเลิกเรียนพอดี ผมไปหาคุณเลยแล้วกัน แล้วเจอกันนะครับ”


พอวางสาย หันมาหาเพื่อน คินกับเวลหายไปไหนแล้ว เพลิงว่าจะชวนไปด้วยกันซะหน่อย “สงสัยต้องไปเองคนเดียวแล้ว” เพลิงพูดงึมงำ ก่อนเดินออกไปจากโรงอาหาร


ร้านกาแฟของคริส


เพลิงเปิดประตูเข้ามานั่งในร้านสั่งโกโก้เย็นมานั่งดื่มไปพลางๆ คริสเดินออกมาจากห้องทำงานเห็นเพลิงนั่งอยู่ในร้านแล้ว เขาแอบยิ้มร้าย เดินไปหาเพลิงอย่างรวดเร็ว


“มานานหรือยังครับ” คริสถามและนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเพลิง


“เพิ่งมาครับ โกโก้ที่นี่อร่อยดีผมชอบ” เพลิงยิ้มๆ


“อร่อยก็มาที่นี่ทุกวันซิครับ ผมจะได้เลี้ยงโกโก้คุณทุกวัน”


“ผมชื่อพระเพลิง เรียกสั้นๆ ว่าเพลิงก็ได้ครับ เรียกคุณแล้วมันแปลกๆ อย่างไรไม่รู้ แล้วผมว่าคุณคริสน่าจะแก่กว่าผมอยู่หลายปี ผมขอเรียกว่าพี่คริสนะครับ”


“ได้ครับ ต่อไปพี่เรียกคุณว่าเพลิงนะครับ”


“แล้วเราไปกันได้หรือยังครับ พอดีผมอยากกลับไปพักผ่อนนะครับ”


“งั้นเราไปกันเลยครับ เพลิงขับรถตามผมไปนะครับ”


เพลิงขับรถตามรถของคริสจนกระทั่งถึงอู่ คริสคุยกับช่างอีกนิดหน่อยจึงเดินไปหาเพลิงที่นั่งรออยู่ที่ห้องรับรองแขก


“รอนานไหม เพลิง” คริสนั่งโชฟาฝั่งตรงข้ามกับเพลิง


“ไม่ครับ พี่คริสครับ ช่วยคุยกับช่างให้เร่งซ่อมให้ผมหน่อย ไม่มีรถแล้ว ผมไปไหนไม่สะดวกนะครับ”


“พี่บอกช่างให้แล้วครับ ไม่นานคงจะซ่อมเสร็จ” คริสยิ้มๆ มองเพลิงถอดหายใจอย่างโล่งอก เขาบอกว่ากับช่างว่าไม่ต้องรีบ ซ่อมไปเรื่อยๆ เพราะเขาจะได้มีเวลาหลอกล้อเพลิงเข้ามาติดกับ


“กลับกันหรือยังครับ เดี่ยวพี่จะได้ไปส่งเพลิงด้วย”


“เกรงใจพี่จังเลยครับ” เพลิงยิ้มเจื่อนๆ


“ไม่เป็นไรครับ มันคือความรับผิดชอบของพี่นี่ ว่าแต่เราไปกันเถอะครับ”


เพลิงยอมนั่งรถไปกับคริส โดยไม่ระแวงใจเลยสักนิดว่าคริสเข้ามาตีสนิทกับเขาเพราะอะไร หรืออาจเพราะคริสดูเป็นผู้ใหญ่ สุภาพอ่อนโยน แล้วเพลิงเองก็รู้สึกถูกใจความใจดีของคริสเป็นอย่างมาก จนไม่ทันระวังตัว


ใครจะไปรู้ เทพบุตรที่เห็นๆ กันอยู่ คือซาตานแปลงกายมา


“”


“พี่ว่าเราหาอะไรกินกันก่อนไหม พี่รู้จักร้านอร่อยๆ อยู่ร้านหนึ่ง อร่อยมากเลยครับ” คริสพูดขึ้นขณะขับรถ


“ก็ได้ครับ แต่ว่าผมขอช่วยออกเงินด้วยนะครับ ร้านข้างถนนผมก็กินได้ ไม่ต้องเป็นร้านอาหารหรูๆ หรอกครับ มันเปลืองเงินเปล่าๆ ผมเป็นพวกกินอะไรง่ายๆ ไม่ชอบติดหรูนะครับ” เพลิงยิ้มให้คริสนิดๆ ก่อนไปสนใจมือถือในมือ เพราะเขาโทรหาคินกับเวลไม่ติดเลย เกิดอะไรขึ้นกับสองคนนั้นหรือเปล่า เขารู้สึกเป็นห่วงเพื่อนขึ้นมาทันที


“มีอะไรหรือเปล่า เห็นทำหน้าเครียดได้สักพักหนึ่งแล้ว” คริสเอ่ยถามขึ้น


“ผมติดต่อเพื่อนไม่ได้นะครับ พวกมันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า”


“คงไม่มีอะไรมั่งครับ มือถืออาจจะแบทหมดก็ได้ อย่าเป็นห่วงไปเลย เป็นผู้ชายทั้งคู่ เอาตัวรอดได้อยู่แล้ว”


“นั่นซิครับ ขออย่าให้สองคนนั้นเป็นอะไรเลย” เพลิงพูดเสียงอ่อยๆ


คริสแอบแสยะยิ้มชั่วร้าย ฟิวกับกราฟจัดการสองคนนั้นได้รวดเร็วทันใจเขาจริงๆ อีกไม่นานเพลิงก็จะถูกเขาลากลงไปในนรกเช่นกัน ไม่นานเกินรอ


ร้านอาหารริมน้ำ บรรยายกาศเย็นสบาย ชิวๆ สามารถมองมองวิวได้รอบๆ มีดนตรีเคล้าเบาๆ เพลิดเพลินใจ


เพลิงถูกใจร้านที่คริสพามาเป็นอย่างมาก


“อยากกินอะไรสั่งเลยครับ ที่นี่อาหารไม่แพง อร่อยทุกอย่าง”


“ห่อหมกทะเล ยำถั่วพู แปะซะกุ้งชะอม ผมสั่งแค่นี้ พี่จะสั่งอะไรต่อหรือเปล่าครับ”


“ทอดมันปลา กุ้งอบวุ้นเส้น แกงจืดเต้าหู้อ่อน เพลิงสั่งแต่ของเผ็ดๆ ทั้งนั้น พี่กลัวเรากินเผ็ดแล้วไม่มีอาหารจืดๆ ล้างคอ” คริสยิ้มให้น้อยๆ


“ขอโทษครับ คือผมชอบกินอาหารเผ็ดๆ นะครับ”


“พี่ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”


เพลิงหลบสายตาหวานซึ้งของคริสที่มองมาที่เขา เพลิงมองทิวทัศน์ข้างหน้าจนเพลิน มันมีเสน่ห์ดึงดูดใจเขาเป็นอย่างมาก


“เพลิงครับ”


หนุ่มหน้าหวานหันมามองหน้าคริส “มีอะไรหรือครับ”


“พี่จีบเพลิงได้ไหม”


“วา ว่าไงนะครับ” เพลิงถามเสียงตะกุกตะกัก


“พี่ถามว่า พี่จีบเพลิงได้ไหม”


ใบหน้าของเพลิงขึ้นสีแดงเรื่อ รู้สึกขัดเขิน ไม่คิดว่าคริสจะรุกเขาเร็วแบบนี้


“พี่คิดว่าจะจีบผมติดเหรอครับ”


“แล้วยอมให้พี่จีบหรือเปล่าล่ะ” คริสถามย้ำอีกครั้ง


“ขึ้นอยู่กับความสามารถของพี่คริสแล้วละครับ อ๊ะอาหารมาแล้ว” เพลิงรีบเปลี่ยนเรื่องทันที


เมื่ออาหารที่สั่งถูกวางเต็มโต๊ะแล้ว คริสตักห่อหมกใส่จานเพลิงอย่างเอาใจ


“ขอบคุณครับ” เพลิงยิ้มเขินๆ


“กินเยอะๆ นะครับ พี่ว่าเราผอมไปหรือเปล่า”


“ผมซ่อนรูปนะครับ ไม่ได้ผอมซักหน่อย เหอะ” เพลิงตอบอย่างงอนๆ  ย่นจมูกนิดๆ อย่างน่ารัก


คริสมองท่าทางของเพลิงแล้ว คิดว่าน่ารักดี แต่เขาคิดว่ามันแค่เปลือกนอกของเพลิงที่ปั้นแต่งให้ดูดีเท่านั้น เพราะความเป็นจริงแล้ว เพลิงเป็นผู้ชายที่ใช้อารมณ์ทำร้ายคนอื่นอย่างไร้เหตุผล และคนที่โชคร้ายถูกเพลิงทำร้ายก็คือคิม ดังนั้นนี่คือเหตุผลที่เขาพยายามตีสนิทกับเพลิงให้มากที่สุด หลอกให้ตายใจและบดขยี้ให้แหลกคามือ


          “แบบนี้เพลิงกล้าถอดเสื้อให้พี่ดูไหมล่ะ ว่าเพลิงซ่อนรูปจริงเหรอเปล่า”


            เพลิงหน้าแดงปลั่งอีกครั้ง จนต้องก้มหน้างุดกินอาหารอย่างเงียบๆ จนกระทั่งคู่อิ่ม คริสเรียกพนักงานมาเก็บเงิน เพลิงยืนยันจะออกเงินคนละครึ่ง แต่คริสไม่ยอม เพลิงจำใจต้องยอมเงียบแต่โดยดี


          “คอนโดเพลิงอยู่ที่ไหนครับ พี่จะไปส่ง”


            “ไม่เป็นไรครับ ผมนั่งแท็กซี่กลับไปเองก็ได้ครับ


”มีใครบอกหรือเปล่าว่าเราน่ะ เป็นคนนิสัยขี้เกรงใจ” คริสบอกเสียงราบเรียบ


“ก็ผมไม่อยากให้พี่ต้องลำบากนี่ครับ” เพลิงพูดเสียงอ้อมแอ้ม


“ไม่เลยซักนิด ไม่ลำบากเลย”


“ถ้าพี่พูดถึงขนาดนี้ ผมคงต้องบอกทางซินะครับ” เพลิงหายใจเข้าลึกๆ “คอนโดผมอยู่ที่...”


คริสใช้เวลาไม่นานขับรถมาจอดที่หน้าคอนโดของเพลิง คอนโดหรูระดับลูกคนมีเงินเท่านั้นถึงจะอยู่ได้


“ขอบคุณครับที่พี่คริสมาส่ง” เพลิงกำลังจะเปิดประตูลงจากรถ


“เดี๋ยว จะไม่ชวนพี่ขึ้นไปดื่มน้ำบนห้องสักแก้วหรือ”


“ขึ้นข้างบนหรือครับ” เพลิงอึกอัก “มันจะดีเหรอครับ ผมว่า”


“พี่ไม่น่าไว้ใจขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่เป็นไรครับ พี่รู้ว่าเพลิงลำบากใจ” คริสแสร้งพูดเสียงแข็ง ไม่พอใจ“ลงไปเถอะครับ ฝันดีนะครับ”


เพลิงถอนหายใจหนักๆ “พี่คริสครับ คือว่า เพลิง”


“ไม่เป็นไรครับ พี่ไม่อยากให้เพลิงไม่สบายใจเพราะพี่เป็นต้นเหตุ”


“คือ ขึ ขึ้นไปข้างบนกันครับ”


“แน่ใจเหรอ ว่าให้พี่ขึ้นไปด้วยได้ ไม่กล้วพี่ทำอะไรเพลิงเหรอ”


เพลิงเบิกตาโต กัดปากนิดๆ “ครับ เราเป็นผู้ชายเหมือนกัน คงไม่เป็นอะไรหรอกครับ อีกอย่าง ผม ผม” เขาพูดอ้ำๆ อึ้งๆ “ผมเชื่อใจพี่คริสครับ พี่คงไม่กล้าคิดร้ายกับผมหรอกครับ ผมเชื่อใจพี่ได้ใช่ไหมครับ”


“ครับ” เพลิงยิ้มๆ แกโง่ต่างหากล่ะ โง่ที่เชื่อใจคนอย่างเขา คริสแอบยิ้มแสยะอย่างเหี้ยมโหด เขาจะหลอกให้เพลิงเดินเข้ามาติดกับด้วยตัวของแกเอง แล้วก็จะได้เจ็บใจที่โง่ไว้ใจซาตานอย่างเขา


“ห้องน่าอยู่ดีนะครับ” คริสมองสำรวจไปรอบๆ ห้อง เก็บรายละเอียดให้มากที่สุด


“น้ำครับ” เพลิงวางน้ำไว้บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น


“ขอบคุณครับ”


“ลองชิมคุกกี้นี่ดูนะครับ อร่อยมาก” เพลิงวางจานคุกกี้บนโต๊ะ “ขอตัวไปอาบน้ำก่อน ถ้าเบื่อๆ หยิบหนังสือนิยายออกมาอ่านได้นะครับ ส่วนมากเป็นแนวแฟนตาซี ไม่ใช่นิยายหวานแหวว พี่คริสน่าจะอ่านได้”


คริสมองเพลิงเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่ออาบน้ำ เขาเดินสำรวจไปรอบๆ มีห้องนอนสองห้อง ห้องครัว ห้องน้ำของแขก ห้องซักผ้า ระเบียงด้านนอก เพลิงน่าจะเป็นลูกคนมีเงิน แล้วก็เพ้อฝัน มือแกร่งหยิบนิยายเล่มหนึ่งออกมาเปิดอ่าน พอเปิดอ่านมีรูปร่วงจากหนังสือ เขาก้มเก็บขึ้นมาดูเป็นรูปของเพลิง พล คิน และเวลนั่งกอดคอกัน และยิ้มหวานอย่างมีความสุข คริสแค่นยิ้มออกมาแล้วหัวเราะเบาๆ ในลำคอ


เพลิงจะรู้หรือเปล่าว่าเขาเป็นพี่ชายของคิม เขาเข้าตีสนิทด้วยเพราะต้องการแก้แค้น แล้วรู้หรือเปล่าว่าเพื่อนรักทั้งสองคนของเขาถูกฟิว และกราฟจับกดเป็นที่ระบายอารมณ์ เป็นของเล่นมีชีวิตของเพื่อนเขาไปแล้ว นอกจากนั้นแล้วยังกักขังจำกัดอิสรภาพเอาไว้ ไม่ให้ยื่นมือมายุ่ง ทำตัววุ่นวาย เพื่อช่วยเหลือเพลิง...จากการที่ได้ใกล้ชิดกับเพลิง ทำให้รู้ว่าเพลิงเป็นคนหัวอ่อน ขี้เกรงใจ และเชื่อคนง่าย


อีกไม่นานเกินรอ เขาคงได้ล้างแค้นอย่าสาสม และเมื่อถึงเวลานั้น ต่อให้ร้องขอความตาย เขาคิดว่ามันง่ายเกินไป เพราะเขาจะทำให้เพลิงเหมือนตกนรกทั้งเป็น


เพลิงเดินออกจากห้องนอนเห็นคริสมองรูปใบหนึ่งอยู่ เขาจึงเดินมาใกล้ ดูว่าเป็นรูปอะไร


“ดูรูปนี้นี่เอง รูปผมกับเพื่อนสมัยเรียนมอปลายนะครับ พวกเราสี่คนเป็นพวกไม่ชอบความวุ่นวาย แล้วนิสัยเข้ากันได้ เลยคบกันอยู่แค่สี่คน แล้วเมื่อหกเดือนก่อน ผมกับพล เพื่อนคนนี้” เพลิงชี้รูปของพล


“เราสองคนตกลงคบกัน คบกันได้ไม่นาน ผมจับได้ว่าเขาก็ไปมีคนใหม่ เขาไม่ได้เลือกผม และผมก็พลั้งมือไปทำร้ายแฟนใหม่ของพลเข้า”


“ตอนแรกผมยอมรับว่าผมเกลียดผู้ชายคนนั้นมาก เขาแย่งคนรักผมไป แต่มาคิดทบทวนอีกครั้ง ผมถึงเข้าใจว่า ความรู้สึกที่จะชอบใครสักคนมันบังคับกันไม่ได้ ต่อให้ผมบังคับให้พลกลับมาหาผม แต่ถ้าไม่มีใจให้กันแล้ว สุดท้ายเขาก็ทิ้งผมไปอยู่ดี ผมไม่รู้จะยื้อไว้ทำไม ควรปล่อยให้เขาไปอยู่กับคนที่เขารักดีกว่า”


“ส่วนความเจ็บปวด ไม่ได้บาดลึกใจผมนักหรอกครับ และผมก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ ที่พออกหักแล้วจะไปฆ่าตัวตาย เพราะตายไป พลก็ไม่กลับมารักผมอยู่ดี แต่ถ้าจะตายจริงๆ ละก็ มันต้องมีเหตุผลที่ดีกว่านี้ อย่างเช่นปกป้องคนที่ผมรัก”


“ผมคิด...แล้วพูดออกมาแบบนี้  ไม่รู้ทำให้พี่รำคาญผมหรือเปล่า ที่ต้องมาฟังเรื่องไร้สาระแบบนี้” เพลิงแค่นยิ้มออกมา โผกอดคริสทันที “ผมไม่รู้ว่าผมเป็นคนเห็นแก่ตัวหรือเปล่า ผมอยากให้พี่คริสช่วยรักษาหัวใจที่บอบช้ำของผม ช่วยผมได้ไหมครับ”


“ได้ซิ พี่จะรักษาหัวใจของเพลิง ให้ต้องเข็มแข็งอีกครั้ง” คริสพูดปลอบโยนเพลิง แต่ภายในใจของเขามันสวนทางกลับคำพูดของเขา นรกของเขาเปิดรับมึงแล้ว ไอ้เพลิง มึงจะต้องมีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทรมานแสนสาหัส ไม่ยอมให้คนอย่างมึงตายง่ายๆ หรอก เพราะความตายมันดีเกินสำหรับคนอย่างมึง


“พี่นอนที่นี่ได้ไหม”


“อะ อะไรนะ” เพลิงถามตะกุกตะกัก ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ


“พี่ถามว่านอนที่นี่ได้ไหม” คริสถามย้ำอีกครั้ง


“มันจะดีเหรอครับ ผมกับพี่เพิ่งเจอกันวันแรก แล้วพี่ขอ ขอนอนด้วย มันเร็วไปหรือเปล่าครับ”


“เราเป็นผู้ชายทั้งคู่ ไม่มีอะไรเสียหายนี่ครับ” คริสบอกเสียงเรียบนิ่ง


“ผมกลัวนี่ครับ” เพลิงพูดเสียงอ้อมแอ้ม ดวงตาสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว


“พี่ไม่น่าไว้ใจขนาดนั้นเลยหรือครับ”


“ไม่ใช่อย่างนั้น เพียงแต่ว่า ผมไม่เคยนอนกับใครมาก่อนนี่ครับ”


“เราคิดไปถึงไหนเนี่ย ทะลึ่งนะเรา พี่หมายถึงนอนค้างเฉยๆ ไม่คิดจะทำอะไรกันแบบนั้นสักหน่อย” คริสบอก ใบหน้าของเพลิงขึ้นสีแดงปลั่ง รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว


“พี่ไปอาบน้ำในห้องผมก่อนก็ได้ครับ ส่วนชุด ผมเตรียมให้วางไว้บนเตียงนะครับ”


“ไม่อาบน้ำด้วยกันอีกรอบเหรอ” คริสแกล้งถาม เพลิงถอยห่างทันทีพร้อมส่ายหน้าไป


“ไม่ครับ”


“แกล้งนิด แกล้งหน่อย งอนเสียแล้ว” คริสลูบหัวเพลิงไปมา ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำนอน


เพลิงพยายามติดต่อเวลกับคิน ทั้งคู่ปิดเครื่องติดต่อไม่ได้เลย เพลิงรู้สึกเป็นห่วงเป็นอย่างมาก จึงส่งข้อความไปทางไลน์ ทางเฟซ


เพียงครู่ใหญ่คริสเดินออกมาหาเพลิงที่ห้องนั่งเล่น เพลิงดูเฟสของตัวเองไปเรื่อยๆ จนไม่ได้มองว่าคริสเดินมานั่งข้างๆ เขาแล้ว


“นี่เลิกเล่นเฟซได้แล้ว ไปนอนกันเถอะ”


“ครับ” เพลิงเดินไปปิดทีวีและเดินเข้าไปในห้องเล่น เปิดแอร์แล้วจึงไปล้มตัวนอนข้างๆ เตียง


คริสเห็นเพลิงนอนข้างขอบเตียงแล้ว ยกยิ้มน้อยๆ ล้มตัวนอนแล้วดึงร่างของเพลิงมานอนกอดเอาดื้อๆ เพลิงพยายามดิ้นหนี คริสกอดแน่กว่าเดิม


“กอดหน่อยไม่ได้เหรอ” เขากระซิบถามที่หูของเพลิง ร่างโปร่งร้อนวูบวาบไปทั้งตัว หลับตาปี๊ด้วยความหวั่นกลัว เสียวสันหลังแปลบปลาบ หัวใจเต้นรัวเร็ว เนื้อตัวสั่นระริก


“กลัว ผมกลัว” เพลิงพูดเสียงสั่นๆ


“ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะทำให้ผ่อนคลายจากความเครียด” เสียงแหบพร่าบอกข้างหู มือร้อนเลื่อนลงลูบที่สะโพกบีบเน้นๆ เต็มๆ มือ เพลิงหวาดผวาพยายามดิ้นหนี แต่อ้อมแขนกอดรัดร่างโปร่งเอาไว้แนบแน่น


“ถ้ากลัว ก็ไม่ต้องมอง”


มือร้อนผ่าวสอดเข้าไปในกางเกงนอนของเพลิง นิ้วร้อนบีบคลึงและกดเน้นตรงส่วนปลายของแก่นกายหนักๆ จนเพลิงสะดุ้งโหยง


“อย่าอั้นเสียง ร้องครางออกมา พี่อยากฟังเสียงเพลิงจะหวานแค่ไหนน่ะ”


“อื้อ อ๊ะ พี่คริส อืม”


คริสยกยิ้มหื่น “ชอบหรือเปล่าครับ” มืออีกข้างสอดเข้าไปในเสื้อ ผิวของเพลิงเนียนนุ่มลื่นมือ จนคริสชอบใจลูบไล้เอวของเพลิงไปมา สลับกับคลึงเคล้าหน้าท้องเนียนของเพลิงวนเวียนอยู่อย่างนั้น ร่างกายของเพลิงกำลังสั่นสะท้านไปทั้งตัว   เสียววูบบริเวณหน้าท้อง


“อือ กลัว ผม อืม กลัว อ๊า” เสียงเพลิงร้องครางกระเส่า


“ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่อยากช่วยเพลิงผ่อนคลายนะครับ” มือร้อนระอุเลื่อนขึ้นไปลูบไล้หน้าอกเนียนลูบคลำหยอกล้อกับตุ่มไตวนเวียนหมุนรอบเนินอก จนรู้สึกรำคาญเสื้อ จึงถลกขึ้นถอดออกจากร่างของเพลิงแล้วโยนทิ้งไว้ข้างเตียง ปลายนิ้วร้อนผ่าวกลับมาเขี่ยและบดขยี้ยอดอกเน้นๆ ดึงขึ้นเล่นสลับกันไปมาทั้งสองของ จนร่างของเพลิงเสียวซ่านกระตุกเกร็งเล็กน้อย จับเพลิงหันหน้ามามองใบหน้าของเขา ก่อนจะจรดทาบริมฝีปากร้อนผ่าวบนปากนุ่มบดขยี้อย่างเร้าอารมณ์ ลิ้นใหญ่ไล่เล็มรอบขอบปากโน้มน้าวให้เพลิงคล้อยตามยอมเปิดปากขึ้น สอดลิ้นระอุเข้าไปในโพรงปากหวานเกี่ยวกระหวัด เหนี่ยวรัดลิ้นเล็กอ้อล้อกันไปมาอย่างเร่าร้อน ลิ้มลองความหวานของเพลิงจนพอใจแล้วจึงผละออกช้าๆ จูบย้ำๆ ที่กลีบปากของเพลิงเน้นๆ อยู่หลายที


“ปากของเพลิงหวานมากรู้ไหม” เสียงแหบพร่าพูดข้างหูของเพลิง ก่อนที่ตัวเขาจะลุกขึ้นจะจับเพลิงลุกขึ้นนั่งบนตัวของเขาแต่หันหน้าหากัน


“มาผ่อนคลายกันเถอะ” มือร้อนตะครุบที่แก่นกายใต้เนื้อผ้าบีบคลึงเบาๆ จนเพลิงสะดุ้งนิดๆ มือใหญ่ไม่รอช้ารีบสอดเข้าไปกอบกุมแก่นลำของเพลิงบีบเค้นหนักๆ จนเพลิงผวาวูบวาบเสียวซ่านไปทั้งตัว คริสรำคาญกางเกงนอนของเพลิงดึงออกจากร่างกายของเพลิงแล้วโยนทิ้งไปที่ตะกร้าผ้า ก่อนจะปลดกางเกงของตัวเองออก รั้งกางเกงออกให้พ้นกายของเขา แท่งร้อนของคริสตั้งตะหงาดตรงหน้า เพลิงเผลอกลืนน้ำลายฝืดลงคอไม่น้อย เมื่อเห็นขนาดแก่นลำของคริส มือร้อนระอุขยับรูดเค้นรั้งจากโคนขึ้นมาไปจนสุดความยาวของแก่นกาย ร่างโปร่งเสียววูบทั้งตัว มือของเพลิงเอื้อมไปแตะแก่นกายของคริสช้าๆ รู้สึกขัดเขินไม่น้อย


“ขยับรูดให้พี่หน่อย” คริสบอกเสียงแตกพร่า มือขยับรูดเร็วขึ้นพร้อมๆกับนิ้วแกร่งที่กระแทกถี่รัวอย่างรุนแรง จนเพลิงกัดปากแน่นด้วยความเสียวซ่านไม่น้อย มือของเพลิงขยับรูดให้คริสเช่นกัน รูดจากโคนไปสุดปลายความยาว กระแทกซอยมือไม่ยั้ง เร่งจังหวะระรั่วถี่ยิบ


“อื้อ ซีด อืม อื้อ อ่า”เสียงครางของทั้งคู่เสียงครางกระเส่าถี่กระชั้น เสียงหอบสั่นพร่าครางระงมดังลั่นประสานกันทั่วห้อง จนในที่สุดแก่นกายของทั้งคู่กระตุกเกร็งปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน น้ำขุ่นพุ่งทะลักเปรอะเปื้อนไปทั้งมือและเสื้อผ้า เสียงลมหายใจหอบเหนื่อยของเพลิงดังแปร่งปร่าซบหน้าลงบนไหล่ของคริส


“สบายตัวหรือยัง หืม” คริสถามเสียงเหนื่อยหอบนิดๆ เพลิงไม่ตอบหลับตาพริ้ม


“ไปล้างตัวกันนะครับ” คริสอุ้มร่างโปร่งของเพลิงไปที่ห้องน้ำ ร่างกายของเพลิงนั้นเปลือยเปล่า ส่วนคริสนั้นถอดเสื้อออกแล้วแขวนเอาไว้ เปิดน้ำฝักบัวไหลรดกายของเพลิง ร่างโปร่งล้างตัวไปเรื่อย จนมือร้อนล้างมือและตัวเสร็จก่อน ลูบไล้ผิวกายของเพลิงลื่นมือถูกใจคริสอย่างมาก ตัวขาวสะอาดไม่มีตำหนิ หุ่นโปร่งไม่บอบบางมากจนเกินไป น่าจะรับแรงกระแทกหนักๆ และรุนแรงๆ  ของเขาได้ เพราะเรื่องบนเตียงของคริสรุนแรง และบ้าคลั่ง กระแทกแบบไม่ยั้ง ถ้าไม่เชี่ยวจริงๆ จะรับบทรักอันป่าเถื่อนโหดร้ายของเขาไม่ได้แน่


“พี่คริส อือ อย่าลูบครับ”


“เพลิงคราวหน้าพี่ขอนะ ตรงนี้” มือร้อนบีบสะโพกหนักๆ จนเต็มไม้เต็มมือ ใช้ปลายนิ้วกดที่ช่องทางรักของเพลิงเน้นๆ จนเพลิงสะดุ้งสุดตัว


“พี่คริส เอ่อคือว่า มันไม่เร็วไปเหรอครับ เราเพิ่งจะรู้จักกันเองนะครับ”


“ไม่เชื่อใจพี่เหรอ กลัวว่าพี่จะเป็นพวกชอบกระแทก ฟันจนพอใจแล้วทิ้ง พี่ดูแย่มากขนาดนั้นเลยเหรอ” คริสแกล้งพูดไม่พอใจ เอื้อมมือปิดน้ำแล้วเดินออกไปห้องน้ำไปดื้อๆ ทิ้งให้เพลิงรู้สึกผิด รีบเดินตามหลังคริสออกไป คริสรีบสวมเสื้อผ้าแต่งตัวจะกลับห้อง เพลิงรีบกอดรั้งเอวเอาไว้ ทั้งที่ตัวเปลือยเปล่า


“พี่คริสอย่าทิ้งผมไปเลยนะครับ ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว ผมไม่มีใครแล้ว นอกจากพี่คนเดียวจริงๆ” เพลิงพูดเสียงสั่น รู้สึกกลัวไปหมด เขาไม่เหลือใครแล้วจริงๆ เวลและคินทิ้งเขาไป ติดต่อไม่ได้ ตอนนี้เขาไม่เหลือใครไว้เคียงข้างอีกแล้ว


“อย่าพูดแบบนี้อีกนะครับ พี่นะชอบเพลิงจริงๆ นะ มีอะไรมาไถ่โทษพี่หรือเปล่า” คริสเริ่มเจ้าเล่ห์ เพราะพอจะเดานิสัยเพลิงออก ขี้เกรงใจ ใจอ่อน หลงเชื่อคนง่าย และไม่ระวังตัว แบบนี้เขาจัดการไม่ยาก


“ผมไม่รู้ว่าต้องไถ่โทษอะไรให้พี่หายโกรธผมนี่ครับ” เพลิงพูดเสียงอ้อมแอ้ม


“พี่คิดว่าเพลิงรู้ แต่ไม่กล้าให้พี่มากกว่า เพราะเพลิงคงมองพี่เป็นคนไม่จริงใจ ดูเชื่อถืออะไรไม่ได้เลยใช่ไหมครับ”


“ไม่ใช่ครับ เพียงแต่ผมกลัว แล้วยังไม่พร้อมกับเรื่องแบบนั้น”


“เราคบกันแล้วนะครับ จะช้าหรือเร็วก็ต้องทำเรื่องแบบนั้นกันอยู่แล้ว หรือว่าเพลิงคิดจะคบเล่นๆ กับพี่ๆ ทั้งที่พี่จริงจังกับเพลิงมากถึงขนาดนี้” คริสแกล้งพูดเสียงแข็งไม่พอใจ ใจจริงอยากให้เพลิงตกหลุมพรางเขาเร็วๆ ติดตรงที่ไม่อยากให้เพลิงไก่ตื่นไปเสียก่อน


อยากรู้นักว่าเพลิงจะตอบสนองความต้องการได้ถึงใจแค่ไหนกัน ผิวขาวๆ ลื่นมือไม่มีตำหนิ เสียงครางหวานๆ และช่องทางที่คับแน่น ไม่เคยมีใครเข้าไปกระแทกมาก่อน จะทนเขาได้สักกี่รอบกัน


“ไม่ใช่ว่าผมไม่ไว้ใจพี่ หรือพี่เชื่อถือไม่ได้ แต่เพลิงกลัวเจ็บนี่ครับ เพื่อนๆ ผมบอกว่าครั้งแรกเจ็บมาก”


“ครั้งแรกก็เจ็บกันทั้งนั้น แต่พอหายเจ็บมันจะรู้สึกดีมากๆ เลยนะครับ พี่อยากให้เพลิงรู้สึกดีกับพี่เป็นคนแรก และคนเดียวเท่านั้น ให้พี่เลยได้ไหมครับ” คริสลองขอ ลองเชิงก่อนว่าเพลิงจะใจกล้ายอมตามใจเขาหรือเปล่า


เพลิงกัดริมฝีปากล่างแน่น “เป็นครั้งหน้าได้ไหมครับ ผมจะยอมมอบทุกอย่างให้พี่ โดยไม่อิดออดเลย ...นะครับให้ผมทำใจหน่อยนะครับ” เพลิงบอกเสียงอ่อยๆ อ้อนๆ จนคริสทำทีแกล้งใจอ่อนนิดๆ


“ก็ได้ครับ...แต่ว่าถ้าไม่รีบแต่งตัว พี่เปลี่ยนใจไม่รู้ด้วยนะ” คริสมองร่างเปลือยเปล่าของเพลิง ใบหน้าของร่างโปร่งขึ้นสีทันที รีบหาชุดนอนสวมอย่างรวดเร็ว


“คืนนี้...เรานอนกอดกันนะครับ”


“ครับ” คริสโอบเพลิงไปนอนบนเตียง ดึงร่างมาสวมกอด เพื่อใหเพลิงอบอุ่นใจ ล้อหลอกให้ตายใจเสียก่อน


“ฝันดีนะครับ”คริสก้มจูบหน้าผากเพลิงแผ่วเบา ไว้ใจเขาไว้เยอะๆ เชื่อใจไว้มากๆ เวลากูทรมานมึง มึงจะได้เจ็บปวด จนรู้สึกว่าตายเสียดีกว่า ที่ต้องตายทั้งเป็น


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha