หัวใจร้าว [Yaoi]

โดย: พรมัน/วริยา/กชกมล



ตอนที่ 11 : บทที่ 11


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 11


 


หลังจากออกจากห้องอาหารแล้ว เพลิงขับรถกลับคอนโดตนเองทันที อาบน้ำ และดูทีวีต่ออีกนิดหน่อย เสียงออดหน้าห้องดังขึ้น เพลิงส่องตาแมวดูแล้วเห็นว่าเป็นคริส เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา เปิดประตูให้คริสเข้ามา


“กลับมานานหรือยัง”


“นานแล้วครับ พี่คริสอาบน้ำมาแล้วหรือยัง ผมจะได้เตรียมเสื้อผ้าให้”


“กูอาบน้ำที่ห้องมาแล้ว”


“งั้นเหรอครับ” เพลิงหมุนตัวจะเดินไปดูทีวีในห้องนอนต่อ คริสคว้าตัวเพลิงอุ้มขึ้นแนบอกทันที


“พี่คริส”


“ทำไม หรือว่าอุ้มไม่ได้ หึ หึ” คริสอุ้มเพลิงไปวางบนเตียงอย่างเบามือที่สุด จากนั้นหยิบแผ่นดีวีดีในกระเป๋ากางเกงออกเดินไปหยุดที่หน้าทีวี ใส่ชีดีในเครื่องเล่นแล้วกดให้มันเล่น


คริสเดินถือรีโมทมานั่งข้างๆ เพลิง สีหน้าเพลิงซีดเผือด ดวงตาจับจ้องภาพในทีวีตาไม่กระพริบด้วยความหวาดกลัว


“ชอบงั้นเหรอ กูก็ชอบว่ะ ตัวมึงขาวไม่มีตำหนิ ลีลาดี เสียงครางก็หวาน ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่ามึงจะเป็นน้องไอ้หนึ่ง แต่ตอนนี้กูเริ่มเบื่อมึงแล้วว่ะ มึงไม่น่าเกิดเป็นน้องชายเพื่อนรักกูเลยจริงๆ ไม่น่าเลย”


“พี่คริส เริ่มเบื่อผมแล้วเหรอ จะปล่อยให้ผมเป็นอิสระแล้วใช่ไหม”


“บอกว่าเริ่มเบื่อ ไม่ได้บอกให้มึงไปจากกูสักหน่อย มึงฟังผิดหรือเปล่า”


คริสก้มจูบปากอิ่มอย่างเร่าร้อน บดเบียดปากบาง ก่อนจะสอดแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปาก ตวัดลิ้นทักทายลิ้นหวานเกี่ยวกระหวัด หยอกล้อดูดดึงไปมา ลิ้นเล็กตวัดตอบรับลิ้นร้อนดุนดันอยู่หลายครั้ง คริสพอใจมากที่เพลิงตอบสนองเขาได้อย่างดี ทั้งคู่สัมผัสความเร่าร้อนของกันและกัน ต่างดื่มด่ำจนพอใจแล้ว ปากร้อนจึงผละออก พรมจูบที่ซอกคอขาวอย่างหลงใหล


ไม่นานคริสถอดเสื้อผ้าของเพลิงออกจนหมด รวมของตัวเองด้วยโยนทิ้งไว้ข้างเตียง จากนั้นก้มจูบไล้ ประพรมจนทั่วหน้าเนียน มือร้อนดึงตุ่มไตเล่นหยอกล้อไปเรื่อย


“อื้อ อือ” เสียงครางของเพลิงดังขึ้น เมื่อถูกขบเม้มที่ยอดอกของ และดูดดึงด้วยปากอย่างหนักหน่วง ถูกขบกัดด้วยความหมั่นเขี้ยว จนร่างโปร่งสะดุ้งโอบกอดร่างของคริสไว้ รู้สึกร้อนวูบวาบเสียวซ่าน ปากร้อนระอุเวียนวนขบเม้มสร้างรอยแดงจนเต็มแผ่นอก ความวาบหวามแผ่ซ่านไปทั้งตัว


“อือ อ่า” เสียงครางดังกระเส่าอยู่ไม่ขาดสายเมื่อ ปากร้อนระอุเลื่อนลงมา คริสใช้ลิ้นร้อนลากไล้ตามแนวเอวคอด และลากขึ้นลากลิ้นลงตามแนวซี่โครงลงมา มือร้อนรีบปลุกเร้าแก่นกายของเพลิงให้ตื่นตัว จากนั้นจูบไล้ที่หน้าท้องเนียนอย่างพอใจ ความเสียวมันแล่นริ้วไปทั่วท้อง จนเสียววูบ เสียววาบไปหมด


“อื้อ อือ” เสียงครางของคริสดังในลำคอ พอใจในร่างกายของเพลิงอย่างมาก ไม่ว่าจะทำสักกี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อเลย มีแต่ต้องการมากกว่านี้ ไม่ยอมยกเพลิงให้ใครเด็ดขาด ขบเม้มสร้างรอยแดง และขบกัดอย่างหลายครั้ง ความต้องการของคริสมันจุกที่ปลายหัวแก่นกายเขาแล้ว เพลิงรู้สึกเจ็บแปลบๆ เสียบวาบๆ แล่นปราบไปที่ท้องน้อยแผ่ขยายจนทั่ว เพลิงรู้ถึงความต้องการของตัวเอง มองคริสด้วยแววตาฉ่ำปรือ


คริสละจากหน้าท้องเนียนขยับเข้าไปนั่งระหว่างขาของเพลิงยกสะโพกของเพลิงขึ้น ใช้เจลที่พกมาป้ายที่ร่องบั้นท้ายของเพลิง และชโลมที่แก่นกาย จากนั้นสอดใส่ส่วนหัวของแก่นกายเข้าไปในช่องทางรักอย่างดุนดันเข้าทีเดียวจนสุดความยาว เพลิงสะดุ้งผวาสุดตัว


“อ่า อือ” เสียงครางของเพลิงร้องดัง ตามด้วยแรงบีบรัดแก่นลำขนาดใหญ่ที่อยู่ในร่างกาย ตอดรัดหนุบหนับจนคริสกัดฟันด้วยความเสียว


“อืม อือ” คริสครางออกมาด้วยความความต้องการ และกระหายหิว เริ่มขยับเข้าออกอย่างช้าๆ และเพิ่มความเร็วไปเรื่อยๆ จนเพลิงโอบกอดคอของคริสไว้เป็นหลักยึด


“อ่า อือ พี่คริส อืม” เสียงแหบพร่าครางออกจากปากเพลิงไม่หยุด คริสกระแทกสะโพกเข้าออกอย่างแรง เพลิงสะบัดหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่าน ทุกครั้งที่รับแรงกระแทกมันเสียวกระสันไปหมดทั้งตัว


“อืม ร้องดังอีก อยากได้อะไร ร้องบอกมาดังๆ อือ” คริสครางบอกเพลิงด้วยเสียงแหบพร่า เขารู้ว่าเพลิงต้องการอะไรจากเขา


“อ่า แรง แรงอีก อ๊ะ” เพลิงร้องบอกความต้องการของตัวเอง เพราะตอนนี้เขาลุ่มหลงความร้อนแรง และรุนแรงของคริส จนเป็นความเคยชินที่ร้องขอจากคริสทุกครั้งที่คริสทำรักและปลดปล่อยในตัวเขา


“อืม หึ หึ อื้อ” คริสครางบอก จับร่างของเพลิงพลิกเพื่อรองรับแรงกระแทก จับขาพาดบนไหล่กว้าง กระแทกสะโพกแกร่งซอยใส่ช่องทางรักไม่ยั้ง เร่งสะโพกอย่างบ้าคลั่ง เขายั้งแรงกระแทกไม่อยู่ ความทะยานอยากถึงขีดสุดแล้ว บวกกับเขาพอใจในตัวเพลิง รองรับอารมณ์ความต้องการและหิวกระหายได้ถึงใจสุดๆ


“อ๊ะ อ่า อือ” เสียงครางจากร่างโปร่งดังลั่นไม่ขาดปาก คริสเร่งกระแทกสะโพกแรงกว่าเดิม ทั้งแรงและเร็ว กดเน้นแรงกระแทกที่ไม่หยุดพัก จนร่างโปร่งโยกคลอนตามแรงกระแทก มือจิกผ้าปูจนยับย่น ความจุกเสียวแล่นระริ้วไปทั้งร่างกาย ร่างโปร่งเต็มไปด้วยความเสียวและสุขสม ใบหน้าสะบัดไปมาทุรนทุรายทนความเสียวกระสันของตนเองไม่ไหว


“อือ อื้อ” คริสครางเสียงแหบพร่าด้วยความเสียวสุดๆ จับเอวของเพลิงไว้แน่นเพิ่มความแรงเข้าไปอีก


“อ่า อือ อ๊า”เพลิงครางเสียงกระเส่าดังลั่น ท้องน้อยร้อนวูบวาบ เสียววูบๆ ร่างโปร่งสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ตัวกระตุกเกร็ง แก่นกายยืดตัวขึ้น ปลดปล่อยน้ำขุ่นเต็มหน้าท้องตัวเอง


“ซี๊ด อืม” คริสกระแทกเข้าออกอีกไม่กี่ครั้ง เพลิงรู้สึกอุ่นวาบ แก่นกายลำใหญ่ภายในตัวเขากระตุกขึ้นอย่างแรง ทันทีที่คริสเสร็จสม ปลดปล่อยพ่นน้ำรักใส่ร่างกายของร่างโปร่ง คริสมองเพลิงหายใจหอบด้วยความเหนื่อย ก่อนที่จะทิ้งตัวลงบนร่างโปร่ง ปากร้อนจูบคลอเคลียซุกไซร้ซอกคอ ก่อนขยับสะโพกเข้าออกอีกครั้ง เริ่มยกต่อไปทันทีโดยไม่ให้เพลิงได้พักเหนื่อย


ร่างกายของเพลิงหลับพริ้มหลังจากที่รองรับอารมณ์ความต้องการของคริสปลดปล่อยไปสามรอบติด เมื่อเห็นว่าเพลิงง่วงนอน และต้องไปเรียนตอนสายๆ เขาจึงให้เพลิงได้นอนพัก


“จะให้พี่หลงไปถึงไหนหืม คนดี” คริสก้มจูบเปลือกตาของเพลิง ล้มตัวนอนข้างดึงร่างเพลิงมากอดจากด้านหลังเบาๆ “หลับฝันดีนะครับ”


“”


“”


เพลิงลืมตาตื่นขึ้น มองหาคริสแต่ไม่เจอ เขานอนอยู่บนเตียง เพลิงขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ร่างกายเปลือยเปล่าดึงผ้ามาปิดช่วงล่างไว้ ประตูห้องน้ำเปิดออก ร่างของคริสเดินออกมานั่งที่เตียงเพื่อแต่งตัว


“พี่คริสจะกลับแล้วเหรอครับ”


“เอ่อ กูมีงานต้องทำ”


“พี่คริส ชอบวายุเหรอครับ”  คริสชะงักหันมามองเพลิงทันที


“เอ่อ กูชอบน้องมึง มึงจะถามทำไม อย่าคิดมาเรียกร้องอะไรจากกู”


“พี่คริส เคยรักผมบ้างหรือเปล่า”


คริสหัวเราะออกมาราวเป็นเรื่องตลก


“มึงนี่ฝันเฟื่องว่ะ ตัวมึงมันมีค่าอะไรให้กูรักว่ะ กูเคยบอกมึงแล้วนี่ มึงเป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์ของกูเท่านั้น หน้าที่ของมึงก็คือขึ้นเตียงกับกู ทำให้กูหายอยากเท่านั้น ส่วนเรื่องความรัก อย่าหวังได้จากกู แต่ถ้าเป็นความใคร่ กูให้มึงได้ทุกคืน คืนละหลายๆ รอบกูก็ไหว มึงได้จากกูแค่นี้ เป็นบุญหัวมึงแล้วไอ้เพลิง หึหึ” คริสยิ้มเหยียดด้วยความสะใจ


เจ็บ เจ็บทั้งหัวใจ


“ผมขออิสระจากพี่ได้ไหม ผมไม่อยากให้พี่หนึ่งรู้เรื่องของเรา”


“ไม่มีคำว่าเรื่องของเรา มึงมารักศักดิ์ศรีอะไรตอนนี้ว่ะ นอนบนเตียงให้กูล่ออยู่ทุกคืน เพิ่งรู้ว่าตัวเองมีศักดิ์ศรีของอัครบวร  หรือกลัวหนึ่งรับไม่ได้ที่มีน้องใจง่าย ยอมคลานขึ้นเตียง ถ่างขาให้กูระบายความใคร่ใส่ตัวมึง เพิ่งรู้ตัวเองว่ามียางอาย พึ่งสำนึกได้หรือไง ความรู้สึกมึงช้าว่ะ ทำไมมึงไม่รอให้พี่น้องมึงรู้ก่อนล่ะ ว่ามึงร่านแค่ไหน”


“พี่คริส ได้โปรดปล่อยผมไปเถอะครับ แล้วผมจะไม่บอกเรื่องที่พี่ขืนใจผม”


ร่างสูงคลี่ยิ้มมุมปาก ยื่นมือไปลูบหน้าของเพลิงเบาๆ


“กูเตรียมใจเอาไว้แล้ว ถ้าไอ้หนึ่งรู้เรื่องของมึง”


“เพลิงไม่อยากให้พี่หนึ่งทำร้ายพี่คริส เพราะว่าผมรักพี่คริส รักมาก ถึงแม้พี่คริสไม่รักผมเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะผมเคยทำร้ายคิม น้องชายคนสำคัญของพี่ ผมยอมรับว่าตัวเองใจง่าย ยอมนอนกับพี่ ทั้งที่รู้จักกันไม่เท่าไหร่ ผมรู้ว่าตัวเองดี ผมไม่มีค่าอะไร เป็นตัวน่ารังเกลียด น่าสะอิดสะเอียน ผมขอเพียงแค่พี่คริสกอดผม ถึงแม้จะมองผมเป็นของเล่นชิ้นหนึ่ง ผมก็ยอม ยอมจริงๆ ผมไม่อยากให้ใครมาทำร้ายพี่คริส เพราะพี่เป็นคนที่ผมรัก” เพลิงพูดจบร้องไห้สะอื้นทันที


“อยากให้กูรักมึงไหมล่ะ”


“อยากครับ สักนิดก็ยังดี” เพลิงพูดเสียงอ่อยๆ


“ถ้ามึงรักกูจริง ตายจากกูไปซะ รักษาชื่อเสียงอัครบวรเอาไว้ กูคงขอไม่มากไปใช่ไหม” คริสก้มจูบเพลิงเบาๆ โดยไม่ได้รุกล้ำใดๆ


เพลิงจ้องใบหน้าคริสนิ่ง ก่อนกอดจะโผกอดร่างของคริสไว้ร้องไห้สะอื้นอย่างแรงคาอกคริส ร่างสูงวางร่างของเพลิงนอนบนเตียงอย่างเบามือ เพลิงมองใบหน้าคริสด้วยสายตาขมขื่น


“ตายจากกูไปซะ เอาความรู้สึกที่คิดว่าตัวเองเป็นที่ระบายอารมณ์ตายจากพี่ไป เราสองคนจะเริ่มต้นกันใหม่ เพลิงเป็นเมียพี่นะครับ เมียคนเดียวที่รักมากที่สุด” คริสก้มจูบเปลือกตาเบาๆ จากนั้นคลอเคลียที่พวงแก้ม มองสายตาหม่นเศร้าของเพลิง “พี่ไปทำงานก่อนนะครับ แล้วคืนนี้พี่จะมานอนค้างด้วยนะครับ คนดีของพี่”


ถึงเวลาแล้วที่เขาต้องยอมรับความจริง เขาทำร้ายเพลิงมามากพอแล้ว จบสิ้นเสียทีความแค้นของเขา อะไรจะเกิด ก็ต้องเกิด อย่างน้อยก็แค่แดกตีนไอ้หนึ่งก็เท่านั้น คริสพึมพำในใจ


“”


“”


เพลิงลืมตาขึ้นอีกครั้งหลังจากที่คริสออกจากห้องไปพักใหญ่ เขาคว้านหามือถือมาดูเวลา


“สี่โมงเย็นแล้วเหรอ เราหลับไปนานเลย ป่านนี้คงไปเรียนไม่ทันแล้ว”


เพลิงคิดทบทวนคำพูดของคริสทั้งหมด ขณะที่อาบน้ำ เมื่ออาบเสร็จ เขาเดินออกจากห้องน้ำ ออกมาแต่งตัว และเดินมาที่เตียงล้มตัวนั่งลงบนที่นอนนุ่ม มองกระปุกยาพาราเซตามอล เปิดออกเทยาบนฝ่ามือจนหมดกระปุกโดยไม่ลังเล ยาบางเม็ดตกลงบนพื้นห้องและบนเตียง เขากำมือแน่นแล้วกรอกยาในมือใส่ปากจนหมด ตามด้วยดื่มน้ำไปหลายแก้ว จากนั้นเดินไปล้มตัวนอนบนเตียง


เขาควรตายไปจริงๆ ไม่มีค่าอะไรที่จะอยู่ต่อ มีแต่จะทำให้คริสถูกพี่ชายทำร้าย เพราะเรื่องของเขา ถ้าเขาตายทุกอย่างก็จบ คริสจะได้ปลอดภัย และสมหวังกับวายุ ผู้ชายที่คริสชอบ เขาคิดว่าสิ่งที่เขาทำถูกต้องที่สุดแล้ว ควรเสียสละให้คนที่เขารักมีความสุข


เขาไม่เคยเชื่อคำพูดหวานของคริสเลย เพราะมันคือลมปากที่พูดออกมาให้เขาดีใจเพียงชั่วครู่ สุดท้ายคริสกลับมาโหดร้าย ป่าเถื่อนกับเขาอีก ดังนั้นเขาไม่ควรเชื่อคำหวานของคริส ที่พูดกับเขาเมื่อตอนเช้า เพราะมันก็แค่คำหลอกลวงใช้กับคนโง่ๆ อย่างเขาให้หลงเชื่อและใจอ่อนทุกครั้ง


มือของเพลิงคว้านหามือถือหยิบขึ้นมากดโทรหาคริสเป็นครั้งสุดท้าย


“พี่คริสเหรอครับ” น้ำเสียงถามเบาหวิว


(“อืม มีอะไร กำลังเรียกประชุมพนักงาน”)


“พี่คริส เพลิงรักพี่คริสมากนะครับ รักมาก”


(“บอกตั้งแต่เช้าแล้วไม่เบื่อเหรอไง”)


“ผมอยากบอกไว้ ขอให้พี่คริสมีความสุขกับคนที่พี่รักนะครับ เพลิงจะคอยอยู่ข้างๆ พี่คริสนะครับ”


(“มีอะไรหรือเปล่า พูดแปลกๆ ขอไปประชุมก่อน ไม่ต้องทำอาหารเผื่อ เดี๋ยวซื้ออาหารเย็นเข้าไปกิน”)


“ครับ ลาก่อนครับ” เพลิงกดสายวางทันที พร้อมกับล้มตัวนอน ค่อยปิดเปลือกตาลงช้าๆ ปล่อยสติและทุกๆ อย่างดับหายไป


“”


“”


สี่รู้สึกใจคอไม่ดี คิดแต่เรื่องของเพลิงและคริสมาตลอดทั้งคืน ชวนวายุไปหาเพลิงที่คอนโด


ทั้งคู่ยืนอยู่หน้าห้องของเพลิง กดออดไปหลายครั้งเพลิงไม่ยอมเดินมาเปิดสักที พอโทรเข้ามือถือก็ไม่รับ จนสี่นึกขึ้นได้ว่าเพลิงเคยให้คีย์การ์ดไว้ ค้นหาในกระเป๋าจนเจอและรีบใช้เปิดประตูได้สำเร็จแล้ว


สี่รีบเข้าไปดูในห้องพัก เสียงมือถือเพลิงดังในห้องนอนจึงเปิดเข้าไปดู พร้อมกับเปิดไฟให้ห้องสว่าง


“เพลิง” สี่ร้องตะโกนสุดเสียงด้วยความตกใจ เห็นร่างเพลิงนอนนิ่ง บนพื้นมียาเม็ดสีขาวๆ ตกเกลื่อนพื้น และบนเตียง รีบวิ่งไปคว้าร่างของเพลิงขึ้นแล้วเขย่าอย่างแรงให้เพลิงตื่นและรู้สึกตัว ออกแรงเขย่าได้ไม่นาน เพลิงได้สติรู้สึกพะอืดพะอม อ้วกลงพื้น และเริ่มหายใจไม่ออก สี่รีบอุ้มเพลิงออกจากห้องทันที ส่วนวารีบหยิบกระปุกยาใกล้เตียง กับเม็ดยาที่ตกเกลื่อนพื้นไปให้หมอ และมือถือของเพลิงวิ่งตามสี่ไปอย่างรวดเร็ว


สี่รีบขับรถไปโรงพยาบาลด้วยความกลัว มือไม้สั่น เนื้อตัวสั่นระริก ในสมองคิดอยู่เพียงเรื่องเดียว ต้องรีบพาเพลิงไปถึงมือหมอให้เร็วที่สุด


รถเลี้ยวเข้าไปจอดตรงทางขึ้นห้องฉุกเฉิน สี่รีบลงจากรถ ลงไปเปิดประตูออกทันที อุ้มร่างเพลิงลงมาจากรถ


“คนไข้เป็นอะไรค่ะ” พยาบาลวิ่งเข้ามาถามอาการ ตามด้วยบุรุษพยาบาลเข็นเตียงฉุกเฉินมาหาสี่ เขารีบวางร่างของเพลิงลงบนรถเข็น ร่างของเพลิงถูกเข็นเข้าห้องฉุกเฉินอย่างเร่งด่วน


“ผมไปเจอเขาหมดสติ เขากินยาตัวนี้เข้าไปเกินขนาด มากขนาดไหนก็ไม่รู้”


“คนไข้กินยาไปกี่ชั่วโมงแล้วคะ”


“ไม่ทราบครับ ผมไม่รู้จริงๆ พอผมไปถึงน้องชายผมหลับ ผมเรียกเขาให้ตื่น พอตื่นขึ้นมาเขาอ้วกไม่หยุด หายใจไม่ออกทรมานมาก”


“เชิญญาติผู้ป่วยอยู่ด้านนอกก่อนนะคะ ทางเราจะรักษาสุดความสามารถ”


“ต้องช่วยน้องชายให้ปลอดภัยนะครับ ต้องเสียเงินเท่าไหร่ผมก็ยอม” สี่รู้สึกหวั่นกลัวไปหมด มองนางพยาบาล และทีมแพทย์วิ่งเข้าไปในห้องฉุกเฉิน จนวายุวิ่งกลับเข้ามา หลังจากขับเอารถไปจอดใกล้ๆ กับห้องฉุกเฉิน วายุถือเสื้อมาให้สี่เปลี่ยนด้วย สี่รับเสื้อจากมือวายุด้วยมือที่สั่นระริก หวาดกลัวความคิดตัวเอง กลัวว่าเพลิงจะเป็นอะไร วายุมีสติจับมือสี่ไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องน้ำและรีบกลับมาที่หน้าห้องฉุกเฉิน


เสียงมือถือของเพลิงดังขึ้น วายุมองชื่อบนหน้าจอพร้อมกับสายตาของสี่เปลี่ยนจากอาการหวาดผวาเป็นเกรี้ยวโกรธสุดขีด รีบคว้ามือถือมากดรับแล้วยกแนบหู


(“เพลิง อยากกินอะไรไหม จะซื้อไปฝาก เพลิง เพลิง ทำไมไม่ตอบพี่ละครับ เพลิงครับ”)


“ทำไมพี่คริสต้องทำร้ายเพลิงด้วย เพลิงมันทำอะไรให้พี่เกลียดหนักหนา” สี่ตะคอกถามปลายสาย


(“มึงเป็นใคร มารับมือถือเมียกูได้ไง แล้วเพลิงล่ะ เพลิงไปไหน”)


“ผม สี่ครับพี่ชายของเพลิง เพลิงอยู่ในห้องฉุกเฉิน น้องชายผมกินยาเกินขนาดเพื่อฆ่าตัวตาย พี่ได้ยินที่ผมพูดไหม เพลิงฆ่าตัวตายเพราะพี่คริสขืนใจเพลิงใช่ไหม ทำไมต้องกดดันให้น้องผมต้องฆ่าตัวตาย ถ้าน้องผมเป็นอะไรไป พวกผมจะไม่ให้อภัยพี่เลย”


(“เพลิงอยู่ที่โรงพยาบาลไหน พี่จะไปหาเพลิง”)


“มาทำไมครับ มาดูให้เห็นกับตาว่าน้องชายผมตายหรือเปล่าเหรอครับ ไม่ต้องมาให้ผมเห็นหน้า จะไปตายที่ไหนก็ไป”


(“อย่ามาพูดประชดพี่ เพลิงอยู่ที่ไหน พี่จะไปหาเมียพี่”)


“ถ้าไม่มีปัญญาหาว่าเพลิงอยู่ที่ไหน ก็ไม่ต้องมาหาน้องชายผม” สี่กดสายทิ้งด้วยความโกรธจัด


“พี่สี่ เราควรโทรหาพี่หนึ่ง กับพี่สองไหมครับ เรื่องพี่เพลิงกินยาฆ่าตัวตาย”


“ฝากวาจัดการด้วย พี่อยากให้พี่หนึ่งมาจัดการเพื่อนเลวๆ ที่ทำร้ายให้เพลิงมีสภาพแบบนี้”


วายุโทรบอกทุกคน หนึ่ง และสองรีบขับรถมาทันที  ส่วนสามร้านไม่มีลูกค้ารีบปิดร้านด้วยความเป็นห่วงน้องชาย ดิน ชล และพายรีบวนรถกลับมาโรงพยาบาลทันที


นางพยาบาลในห้องฉุกเฉินเรียกญาติผู้ป่วยให้เข้าไปพบคุณหมอด้านใน สี่และวายุรีบเดินตามพยาบาลเข้าไป


“คนป่วย กินยากระปุกนี้เข้าไปใช่ไหมครับ” หมอหยิบกระปุกยาให้สี่ดู


“ผมเห็นตกอยู่ใกล้ๆ ตัวน้องชายผมครับ”


“ญาติคนไข้พามาส่งถึงมือหมอทันเวลา นับว่าโชคดีนะครับที่คนป่วยอาเจียนออกมา และมีสติตอนที่หมอทำการรักษา คนไข้อ้วกเอายาพาราออกมาบ้างแล้ว ญาติรีบพาคนไข้ส่งโรงพยาบาลเร็ว ไม่เกิน 8 ชั่วโมง หมอให้ยาต้านพิษแบบฉีดและกินเพื่อรักษาอาการได้ทัน โดยไม่ต้องล้างท้อง เราได้ทำการรักษาให้สุดความสามารถแล้ว คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ แล้วก็ ”


“ครับ เอ่อ ญาติรู้มานานแล้วใช่ไหมครับ ตามร่างกายของคนป่วย มีรอยเขียวช้ำ รอยขบกัด มีเพศสัมพันธ์ทางด้านหลัง จนอักเสบบวมแดง หมออยากให้งดมีเพศสัมพันธ์ไปสักระยะหนึ่งก่อนนะครับ ไม่ทราบว่าทางคุณเป็นอะไรกับคนไข้ครับ” หมอถามเสียงเรียบนิ่ง


“ผมเป็นพี่ชายครับ”


“ช่วยรบกวนบอกคนรักของเขาด้วยนะครับ หมอบอกได้เพียงเท่านี้จริงๆ ขอตัวไปดูคนไข้ต่อนะครับ คืนนี้คนป่วยต้องนอนโรงพยาบาล ต้องดูอาการอีก2-3 วันนะครับ”


“ผมขอห้องพิเศษที่ดีที่สุดครับ”


“ติดต่อกับพยาบาลทางด้านนั้นเลยครับ” หมอยิ้มๆ เล็กน้อย


“ขอบคุณคุณหมอมากครับ” สี่กับวายุยกมือไหว้ ทั้งคู่รู้สึกโล่งอก พากันเดินไปติดต่อและติดต่อห้องพิเศษให้เพลิงทันที ในขณะที่คริสวิ่งมาที่ห้องฉุกเฉินพอดีเจอกับสี่และวายุเข้า


“เพลิง เพลิงเป็นอย่างไรบ้าง ปลอดภัยดีใช่ไหม” คริสจับร่างสี่เขย่าถามด้วยความร้อนใจ สี่ปัดมือคริสออกแล้วใช้แรงทั้งหมดผลักร่างของคริสออก ตามด้วยประเคนหมัดเต็มหน้าคริส ร่างสูงไม่คิดต่อสู้ใดๆ


“ที่ถามผม เสียใจที่เพลิง มันไม่ตายสมใจพี่คริสใช่ไหม น้องชายผมไปทำร้ายอะไรพี่หนักหนา ถึงทำร้ายเพลิงมันถึงขนาดนี้ ตามตัวมีแต่รอยช้ำเขียว รอยฟัน รอยเขี้ยว แล้วไหนช่องทางด้านหลังที่บวมแดง พี่ยังเป็นคนอยู่ไหม ทำไมต้องขืนใจน้องชายผมด้วย บังคับให้เพลิงกินยาตายเพื่อหนีความผิดของตัวเองใช่ไหม พี่ทำแบบนี้กับคนที่พี่เรียกว่าเมียงั้นเหรอ โหดร้ายมาก บังคับให้เพลิงมันเลือกที่จะตายดีกว่าการมีชีวิตอยู่ แบบนี้ไม่เรียกว่ารักหรอกพี่คริส มันเรียกว่าฆ่ากันให้ทั้งเป็นมากกว่า” สี่แผดเสียงดังด้วยความโกรธจัด น้องชายเขาทั้งคนกำลังจะตายต่อหน้าเขา คนเป็นพี่ที่ไหนจะทนได้


“ที่สี่พูดมาทั้งหมด หมายความว่า ไอ้คริสมันทำร้าย มันข่มขืนเพลิงใช่ไหม รวมถึงเรื่องกินยาฆ่าตัวตายด้วย...ใช่ไหมสี่” หนึ่งถามขึ้น เพราะเขาเดินเข้ามาได้ยินทั้งหมดพอดี พร้อมกับสองที่เจอกันหน้าโรงพยาบาล


“ใช่ครับ พี่หนึ่ง พี่คริสขืนใจเพลิง จนเพลิงต้องกินยาฆ่าตัวตาย”


“ ไอ้คริส ไอ้เพื่อนเลว มึงอย่าอยู่เลย” หนึ่งกระโจนเข้าหาคริส ทั้งมือ ทั้งตีนประเคนเข้าใส่เพื่อนรักไม่ยั้ง จนสอง สี่ และบุรุษพยาบาลที่เห็นเหตุการณ์เข้าช่วยห้ามและลากร่างของหนึ่งแยกออกจากร่างคริส วายุประคองร่างของคริสไว้


“ปล่อยๆ ซิว่ะ กูจะกระทืบไอ้เพื่อนเชี่ยๆ ให้ตายคาตีนกู ไอ้เพื่อนเลวมึงข่มขื่นน้องกู ถ้ามึงไม่ตายอย่าเรียกกูว่าไอ้หนึ่ง”


“อย่ามีเรื่องกันนะคะ นี่มันโรงพยาบาลนะคะ” นางพยาบาลปราม


“ผมไม่สน ผมขอกระทืบเพื่อนเลวๆ ให้หายแค้นก่อน ผมถึงจะหยุด” หนึ่งตะคอกกลับนางพยาบาล จนหล่อนถอยหนีออกห่าง กลัวโดนลูกหลง


“ไอ้หนึ่ง มึงจะกระทืบกูให้ตายคาตีนมึงก็ได้ กูไม่โกรธมึงหรอก แต่กูขอบอกให้มึงรู้ อย่าคิดขัดขวางความรักระหว่างกูกับน้องชายมึง เพราะกูรักเพลิง รักมาก และเพลิงก็เป็นเมียกู กูไม่มีวันให้มึงพรากเพลิงไปจากกูแน่ แล้วที่เพลิงกินยาเพื่อฆ่าตัวตาย เพราะเข้าใจผิด กูไม่เคยคิดบังคับให้เพลิงฆ่าตัวตายเพื่อปกป้องกู เพราะกูรู้อยู่แล้ว ถ้ามึงรู้เรื่องของกูกับเพลิงเข้า ต้องมีสภาพแบบในตอนนี้” คริสพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง


“ไอ้เชี่ยคริส มึงอย่ามาปากดีกับกู อย่างมึงแดกตีนกูไปเถอะ กูไม่มีวันยกเพลิงให้เป็นเมียมึงหรอก ไอ้เพื่อนเชี่ย กูจะพาน้องกูกลับอเมริกาด้วย”


“มึงเอาเมียกูไปไว้ที่ไหน กูก็จะตามไปเอาคืนทุกที่ ไม่ว่าสวรรค์หรือนรกกูก็จะไป”


“ไอ้หน้าด้าน นี่มึงจะแดกตีนกูให้ได้ใช่ไหม ไอ้เชี่ยคริส” หนึ่งสะบัดมือหลุดจากสองและคนอื่นที่ช่วยกันยึด ยกเท้าจะถีบท้องคริส คริสรู้ทันเบี่ยงตัวหลบชกหน้าหนึ่งไปเต็มๆ หมัด ตามด้วยตีเข่าที่ท้องของหนึ่งอย่างจัง จนตัวงอทั้งเจ็บและจุก คริสยกตีนถีบซ้ำจนหนึ่งกระเด็นกลับไปหาสองและสี่ช่วยกันรับร่างของหนึ่งไว้


“ไอ้เพื่อนเชี่ย มึงถีบกูไม่ออมแรงเลยนะ ไอ้เพื่อนเลว กูพี่เขยมึงนะ ไอ้คริส” หนึ่งแผดเสียงด่าเพื่อน เมื่อได้กินตีนอย่างจัง


“แล้วหมาตัวไหนมันจะถีบกูก่อนวะ ตกลงมึงจะยกเพลิงเป็นเมียกูไหม ถ้าไม่ยกให้ กูจะได้ไปกระทืบมึงต่อ” คริสพูดเสียงเหี้ยมเกรียม ดึงคอเสื้อหนึ่งด้วยความโมโห


หนึ่งหันหน้ามองสองทันทีด้วยอาการหวั่นๆ ถ้าเขาสู้กับคริสจริงๆ เขาล้มคริสไม่ได้หรอก ในบรรดาเพื่อนในกลุ่มคริสน่ากลัว และโหดที่สุด เพราะมันเคยทำงานเป็นการ์ดในผับมาก่อน คุ้นชินกับเรื่องต่อยตี จับปืนและมีดจนชำนาญ


“เอาไง สอง มึงมีหน้าที่ดูแลน้องๆ กูให้มึงตัดสินใจเรื่องของเพลิงกับไอ้คริส”


สองมองหน้าพี่ชายนิ่งพูดไม่ออก แล้วหันมองคริสด้วยแววตานิ่งเงียบ หนึ่งโยนตีนมาให้ชัดๆ


“เฮ้อ โยนมาให้ผมเลยนะครับพี่หนึ่ง” สองถอนหายใจออกมาทันที แล้วมองหน้าคริสด้วยสายตาขุ่นเคืองไม่น้อย “เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว เพลิงมันก็เสียหายไปแล้ว คงต้องยอมรับพี่คริสเป็นน้องเขย แต่เรื่องของพี่กับเพลิง ไปจัดการกันเอง ผมไม่ขอยุ่ง แต่ถ้าน้องชายผมไม่ต้องการพี่ ผมพาเพลิงกลับทันที และอย่ามายุ่ง วุ่นวายกับน้องชายผมอีก”


“พี่หนึ่ง พี่สอง ทำไมถึงยอมง่ายๆ แบบนี้ เพลิงมันกินยาฆ่าตัวตายนะครับพี่ ถ้าผมพามาโรงพยาบาลช้ากว่านี้ เพลิงมันตายจริงนะครับ ไม่ได้ตายเล่นๆ” สี่โวยวายขึ้นด้วยความไม่โกรธจัด มองหน้าพี่ๆ ด้วยความไม่พอใจ


“สี่จะให้พี่ทำอย่างไร จะให้พี่จับเพลิงกับพี่คริสแยกจากกัน เหมือนที่พี่หนึ่งพาตัววาไปอเมริกางั้นเหรอ สี่จะว่าพี่อ่อนแอ โง่ หรือขี้ขลาด กลัวพี่คริสก็ได้ พี่อยากให้เพลิงได้เผชิญความจริงตรงหน้า คนเราต้องกล้าสู้กับความจริงนะสี่ สี่เองจะหนีความจริงของตัวเองไปถึงไหน” พี่สองบอกด้วยน้ำเสียบเรียบนิ่ง สี่ถึงกับผงะ กัดปากล่างแน่นทันที


“ผมเชื่อในการตัดสินใจของพี่” ปากบอกว่ายอมแต่มือกำหมัดแน่น ตวัดสายตามองคริสด้วยความโกรธแค้น


“พี่คริส ในฐานะที่ผมเป็นพี่ชายของเพลิง ผมยอมรับไม่ได้หรอกที่พี่ทำร้ายเพลิงแบบนี้ แต่ถ้าให้ผมชกหน้าพี่จนกว่าผมจะพอใจ ผมยกโทษให้ พร้อมยอมรับให้พี่คบกับเพลิงต่อ ตกลงพี่จะยอมทำตามที่ผมขอไหมครับ”


“เอาซิ จัดมาเลยก็ได้”


เพียงสิ้นคำพูดของคริส คริสกระเด็นด้วยแรงหมัดของหนึ่งทันที ตามซ้ำด้วยหมัดของสอง และสี่เป็นคนตบท้าย คริสโดนชกนับครั้งไม่ถ้วนจนล้มกองกับพื้น


“สี่ขอชกกูคนเดียว แล้วทำไมมึงกับ สอง ถึงชกกูด้วยว่ะ”


“ในฐานะพี่ชายของเพลิง กูกับสองยอมรับกับสิ่งที่มึงกับเพลิงไม่ได้เหมือนกัน ก็เลยขอชกมึงบ้าง มึงคงไม่ว่าซินะ” หนึ่งยิ้มเย้ย


“เอ่อ สัส เจ้าเล่ห์จริงๆ แล้วก็...หมัดหนักฉิบหาย” คริสยกยิ้มนิดๆ ก่อนจะปาดเลือดที่ปากออกลวกๆ


“พูดมาก เดี๋ยวเอาเพลิงคืนเสียหรอก หึ หึ” หนึ่งหัวเราะในลำคอเบาๆ สะใจนิดที่เอาคืนคริสได้ ถึงจะไม่ทั้งหมดก็ตาม ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย


“เอ่อ คือว่าตกลงกันได้แล้วใช่ไหมคะ ทางเราย้ายคนไข้ไปห้องพิเศษเรียบร้อยแล้ว ขอเชิญญาติคนไข้ไปที่ห้องพักฟื้นด้วยนะคะ” นางพยาบาลบอก แต่ตัวอยู่ห่างจากพวกของเพลิงราว 5 เมตรได้


“ขอบคุณครับ”


“พี่หนึ่ง เพลิงเป็นอย่างไรบ้าง” สาม


“เพลิงปลอดภัยไหม” ดิน


“ทำไมเพลิงต้องกินยาฆ่าตัวตายด้วย” ชล


“แล้วทำไมหน้าพี่เยินแบบนี้ละครับ” พาย


ทั้งหมดมาถึงรัวคำตอบจนหนึ่งตอบไม่ทัน


“ถามกันแบบนี้ ใครจะตอบทันว่ะ ยิ่งเจ็บกรามอยู่ ห่าทั้งมือ ทั้งเท้าหนักฉิบหาย”


“เพลิงปลอดภัยดี กำลังจะไปดูเพลิงที่ห้องพักฟื้น ส่วนเรื่องรายละเอียดถามสี่เอา ส่วนไอ้คริสเพื่อนพี่คนนี้ เฮ้อ ไม่อยากยอมรับมันเลย...มันเป็นคนรักของเพลิง” หนึ่งบอก พลางลูบหน้าเบาๆ


“ห๊า เพลิงมีคนรักแล้วเหรอครับ” ทุกคนที่มาใหม่โวยวาย จนนางพยาบาลขอร้องให้รักษาความสงบอีกรอบ


“”


“”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha